Συνάδελφοι-συναδέλφισσες,

Το 37^ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ δεν πραγματοποιήθηκε με ευθύνη των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ / ομάδα Βασιλόπουλου που την ελέγχουν. Αυτή η ηγεσία είχε αποφασίσει άλλο ένα Συνέδριο χλιδής, σε τουριστικό θέρετρο της Καλαμάτας, με αντιπρόσωπους νόθους, από σωματεία σφραγίδες χωρίς καμία δράση και λειτουργία, με διευθυντικά και άλλα στελέχη επιχειρήσεων, ακόμα και εργοδότες. Πρόκειται για την ίδια ηγεσία που με παχυλούς, εξασφαλισμένους μισθούς και προνόμια ήταν εκκωφαντικά απούσα από κάθε αγώνα των εργαζομένων της χώρας, από κάθε προσπάθεια για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης. Που μαζί με την κυβέρνηση απαγόρευσαν την απεργία, πετσόκοψαν μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές, τσάκισαν τη ζωή της εργατικής τάξης. Που δεν κούνησαν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι, όταν απαγορεύτηκε στη ΓΣΕΕ ακόμα και να έχει κάποιο ρόλο στη διαμόρφωση του κατωτέρου μισθού, δηλαδή στην ΕΓΣΕΕ.

Έχουν το θράσος να κατηγορούν το ΠΑΜΕ ότι μπλόκαρε τις διαδικασίες του συνεδρίου, τη στιγμή που όλοι αυτοί ήταν άφαντοι, ενώ για να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή των δήθεν «αντιπροσώπων» επιστράτευσαν εισαγγελείς, ΜΑΤ, ασφαλίτες, security, μπράβους, εργοδότες, όλο το μηχανισμό δηλαδή της εργοδοσίας και του κράτους, που βλέπουν τους εργαζόμενους ως απλά εργαλεία διασφάλισης των κερδών τους.

Βρεθήκαμε μπροστά στο φαινόμενο, να φοβάται η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση την παρουσία των εργαζομένων και των μελών της, να καλεί την αστυνομία, τα ΜΑΤ, να ζητά εισαγγελείς για να την προστατέψουν από τους αντιπροσώπους της και τελικώς να βαφτίζει τους εργαζόμενους ως τραμπούκους και τους τραμπούκους ως εργαζόμενους.

Μιλάνε για δημοκρατία και δημοκρατικές διαδικασίες αυτοί που για 4 μέρες ήταν κλεισμένοι μέσα στα πολυτελή τους ξενοδοχεία, τρωγόπιναν καθημερινά και δε συγκαλούσαν κανένα καταστατικά αρμόδιο όργανο, ούτε καν το ΔΣ της ΓΣΕΕ που επανειλημμένα, μέχρι και με εξώδικο, τους καλούσε να η ΔΑΣ να πράξουν.

Μιλούν για δημοκρατία αυτοί που ήθελαν να στήσουν φιέστες στην πλάτη των εργαζομένων, με φαντασμαγορικές εκδηλώσεις κεκλεισμένων των θυρών, με μπράβους και σεκιούριτι, αποκλείοντας τους εκλεγμένους μέσα από πραγματικές συλλογικές διαδικασίες αντιπροσώπους.

Αυτοί οι εργοδοτικοί και κυβερνητικοί συνδικαλιστές βρίσκονται σε εντεταλμένη υπηρεσία των αφεντικών τους και προσπαθούν να διαβάλλουν, να διαφθείρουν, να αφοπλίσουν, να απονεκρώσουν τα εργατικά συνδικάτα. Εκατοντάδες αντιπρόσωποι, αληθινοί εργάτες, από ζωντανά σωματεία με δράση, νόμιμα εκλεγμένοι, έδωσαν και δίνουν τη μάχη της διεξαγωγής του Συνεδρίου της ΓΣΕΕ χωρίς τους νόθους «αντιπροσώπους», τα διευθυντικά στελέχη και τους εργοδότες.

Η Ομοσπονδία μας καλεί κάθε συνάδελφο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή να βγάλει συμπεράσματα, να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Να μην επιλέξει την αποστασιοποίηση. Με ενεργή συμμετοχή να ξεκαθαρίσουν τα σωματεία από το απόστημα των εργοδοτικών κυβερνητικών συνδικαλιστών.

Το σύνθημα «συνδικάτα ταξικά όχι εργοδοτικά» πρέπει να ακουστεί και να φτάσει σε κάθε χώρο δουλειάς. Οι εργαζόμενοι με τη συμμέτοχη τους να πετάξουν στο περιθώριο όχι μονό αυτή τη συνδικαλιστική μαφία, αλλά κυρίως την επιρροή της εργοδοσίας στις γραμμές των συνδικάτων, να χτυπηθεί στη ρίζα ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Με το σύνθημα «νομός είναι το δίκιο του εργάτη», με τη συνειδητή συμμέτοχη των εργαζομένων στα σωματεία, την αποφασιστική μάχη απέναντι στα αφεντικά, την πολιτικοποίηση της πάλης τους.

Καμιά ανοχή στη συνδικαλιστική μαφία!

Ανασύνταξη του εργατικού κινήματος!

Αυτός είναι ο δρόμος μας, ο δρόμος όλων των εργαζόμενων και σε αυτή την κατεύθυνση θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Όσοι νομίζουν ότι με τα κόλπα και τους μηχανισμούς τους θα έχουν για πάντα το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα κάτω από τον έλεγχό τους, εγκλωβισμένο στο θανάσιμο εναγκαλισμό τους, είναι βαθιά γελασμένοι!

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες

Τις προηγούμενες μέρες στην Καλαμάτα ήταν προγραμματισμένο το 37^ο συνέδριο της ΓΣΕΕ, το οποίο όμως εξελίχθηκε σε ένα συνέδριο-παρωδία, εξευτελισμό κάθε έννοιας συνεδρίου των εργαζομένων και χλευασμό της ιστορίας του κινήματος και των εργατικών αγώνων, με την κυβερνητική-εργοδοτική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να έχει την κύρια και αποκλειστική ευθύνη.

Οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του κλάδου μας μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους των ταξικών συνδικάτων, που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, βρέθηκαν εκεί διεκδικώντας να πραγματοποιηθεί ένα συνέδριο εργατών και όχι εργοδοτών, για να μεταφερθεί όλη η εμπειρία από τους εργασιακούς μας χώρους εκεί που πρέπει, στο συνέδριο της ανώτερης συνδικαλιστικής οργάνωσης της χώρας.

Για να συζητηθούν τα προβλήματα του κλάδου, η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, των βαρέων και ανθυγιεινών, η εξαφάνιση των όρων υγείας και ασφάλειας, το μεροκάματο-χαρτζιλίκι, το άγριο πετσόκομμα των συντάξεων, η λεηλασία του εργατικού εισοδήματος με την υπερφορολόγηση, το χαράτσωμα της λαϊκής οικογένειας. Για να αποφασιστούν και να οργανωθούν ενιαίοι εργατικοί αγώνες.

Αυτά τα ζητήματα όμως, για τους κυβερνητικούς-εργοδοτικούς ηγέτες της ΓΣΕΕ ήταν δευτερεύοντα, μιάς και νοιάζονταν μόνο στο να προχωρήσουν σε συνέδριο μηχανισμών και πλαστών συσχετισμών, νομιμοποίησης λαθροχειριών και νόθων αντιπροσώπων, μπάζοντας διευθυντικά στελέχη κι εργοδότες ως αντιπροσώπους των εργαζομένων, με σκοπό να ξεθεμελιώσουν από τα μέσα το εργατικό κίνημα, να επιβάλλουν νεκρική σιγή σε κάθε εργασιακό χώρο λύνοντας τα χέρια του ΣΕΒ και των κυβερνήσεων του.

Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ σε εντεταλμένη υπηρεσία υπέρ του Κεφαλαίου, όλα αυτά τα χρόνια δεν οργανώνουν τους εργατικούς αγώνες, δεν πρωτοστατούν στην αντίσταση των εργαζομένων, στην μαζικοποίηση της ταξικής πάλης, δεν βάζουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα. Ρίχνουν τουφεκιές στον αέρα και υπογράφουν πρόθυμα, με τα δυό χέρια, ό,τι τους ζητηθεί βάζοντας πλάτη στην καπιταλιστική ανάκαμψη, βοηθώντας να ισοπεδωθούν τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και φορώντας με θράσος το θεσμικό προσωπείο του εκπροσώπου των εργαζομένων, που διαπραγματεύεται τη ζωή μας απέναντι στο Κεφάλαιο και τις αστικές κυβερνήσεις.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι δεν έχουμε αυταπάτες. Ή με το Κεφάλαιο ή με τους εργάτες!

Αυτή η συνδικαλιστική μαφία, που λειτουργεί ανασχετικά στην εργατική οργάνωση και αντεπίθεση, είναι απούσα από τα καθημερινά προβλήματα του εργαζόμενου λαού. Τρωγοπίνει με χρήματα των εργαζόμενων και αγωνιά για καρέκλες και για συσχετισμούς υπέρ του Κεφαλαίου μες στην ΓΣΕΕ κάνοντας το άσπρο μαύρο και ρίχνοντας λάσπη στις ταξικές δυνάμεις, ότι παρεμποδίζουν τάχα τις «δημοκρατικές διαδικασίες».

Καλούμε τους εργαζόμενους του κλάδου, να δυναμώσουν την πάλη του Συνδικάτου, βάζουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες, οργανώνουμε την πάλη μας για ΣΣΕ, με αυξήσεις στους μισθούς για όλους.

 Το Συνδικάτο Τύπου-Χάρτου και οι εργαζόμενοι στον κλάδο έχουμε μια ξεκάθαρη απαίτηση:

Να γίνει το συνέδριο της ΓΣΕΕ, αλλά να είναι συνέδριο πραγματικά εργατικό, χωρίς νόθους και εργοδότες, όπως θέλουν οι «αποκλεισμένοι» της ντόλτσε βίτα.

Αυτό παραμένει κόκκινη γραμμή σε ό,τι σενάρια κι αν σκέφτονται, προκειμένου να διατηρήσουν τη συνδικαλιστική τους επιβίωση. Είτε τώρα, είτε τον Απρίλη, είτε το καλοκαίρι, είτε με διορισμένη διοίκηση, είτε χωρίς, το συνέδριο της ΓΣΕΕ θα είναι πραγματικά εργατικό. Οι εργάτες θα φροντίσουμε γι’αυτό.

Αγωνιστικά

Η Διοίκηση

Το Δ.Σ. του Ε.Κ.Α. καλεί τους αντιπροσώπους  του Ε.Κ.Α , τα  Δ.Σ. των σωματείων μελών του και τους εργαζόμενους της περιοχής την Τετάρτη 20 Μάρτη  και ώρα 6:30  μ.μ. σε σύσκεψη με θέμα :  Ενημέρωση  για τις αθλιότητες  της συνδικαλιστικής  μαφίας  για το 37^ο  Συνέδριο  της Γ.Σ.Ε.Ε.  , στο οποίο ποτέ δεν προσήλθαν , παρά τις  προσπάθειες  της  ΔΑΣ ( ΠΑΜΕ) για 4 ημέρες . Οι αντιπρόσωποι  της πλειοψηφίας  της Γ.Σ.Ε.Ε. (ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ – ομάδα Βασιλόπουλου του ΣΥΡΙΖΑ)  δεν προσήλθαν  ποτέ  για να ξεκινήσει  το 37^ο Συνέδριο της Γ.Σ.Ε.Ε.  Με μεθόδους  μαφίας, μοιράζοντας τις κάρτες αντιπροσώπων  οι καμαριέρες, χωρίς να βγουν επιτροπές , χωρίς να συνεδριάσουν τα όργανα για νομιμοποίηση  των αντιπροσώπων,   προσπάθησαν  να κάνουν ένα συνέδριο  νόθο και μακριά από τις ανάγκες  της εργατικής τάξης δίνοντας, για άλλη μια φορά , διαπιστευτήρια  στους βιομήχανους, τραπεζίτες , εφοπλιστές , επιχειρηματικούς ομίλους   ότι θα κάνουν τα πάντα  για να περάσουν τα σχέδιά τους.

Η καταλυτική παρέμβαση  των αντιπροσώπων  της ΔΑΣ απέτρεψε να γίνει  ένα συνέδριο  με μαϊμού  αντιπροσώπους  ( 53 τον αριθμό) , με εργοδότες , πρώτο και καλύτερο  τον πρόεδρο  της ΟΙΥΕ Καραγεωργόπουλο, πρόεδρο επιχειρηματικής εταιρείας  και άλλους  αντιπροσώπους Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών .

Σ’ αυτή  την κατεύθυνση  ουσιαστική ήταν η συμβολή  της εργατικής τάξης  όλης της χώρας  και η συμμετοχή  των εργαζομένων στις  συγκεντρώσεις στην Καλαμάτα  όλες τις ημέρες.

Η εργατική τάξη  έχει ανάγκη  από συνέδρια που θα προωθούν τα προβλήματα της  και θα οργανώνουν τον αγώνα για την επίλυσή τους . Αυτό μπορεί να γίνει μόνο  με συνδικάτα  ταξικά  και όχι εργοδοτικά.

Το σύνθημα   «Γ.Σ.Ε.Ε. εργατών και όχι εργοδοτών»  πρέπει να μπολιάσει  τους εργαζόμενους παντού σ’ όλους τους χώρους δουλειάς , σ’ όλους τους κλάδους

ΤΟ Δ.Σ.

Οι ανύπαρκτοι εργατοπατέρες της πλειοψηφίας της διοίκησης του Ε.Κ.Θ.

Οι  allinclusive παραθεριστέςκάθε τριετία σε  πεντάστερα  ξενοδοχεία ανά την Ελλάδα, μακριά από τους εργάτες. Οι καθοδηγητές του συνδικαλιστικού της  Ασφάλειας (Συνέδριο του Ε.Κ.Θ ),οι συνχρωτιζόμενοι  των  Μ.Α.Τ και της Αστυνομίας ( Συνέδριο Εργατικού Κέντρου Κατερίνης ) έβγαλαν ανακοίνωση….

Με στόμφο ανακοινώνουν  ότι καταδικάζουν απερίφραστα την παρεμπόδιση από εκλεγμένους  της Δ.Α.Σ και αν είναι δυνατόν… από εργάτες,του εργοδότη Καραγεωργόπουλουκαι του  συφερτού των νόθων αντιπροσώπωννα κάνει ένα  ακόμα συνέδριο οπερέτα κομμένο και ραμμένο στα σχεδία της εργοδοσίας. 

Το ταξικό μίσος των εργοδοτών που εκφράζει η πλειοψηφία της διοίκησης του Ε.Κ.Θ το κατανοούμε. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έχει αναλάβει  την υπόθαλψη των εργοδοτών στις γραμμές της, που τώρα, εκτός από τη σύμπλευση με τη λογική της εργοδοσίας, έχει μετατρέψει το συνδικαλιστικό κίνημα σε διαταξική οργάνωση, στην οποία συμμετέχουν εκτός από εργάτες, συνταξιούχοι και εργοδότες.

Βέβαια πάει πολύ να αναφέρονται σε «τάγματα εφόδου» εκείνοι που επιστρατεύουν μπράβους, “φουσκωτούς” από εταιρείες security, φρουρούς των εργοδοτών που παρουσιάζονται ως συνδικαλιστές όπως π.χ. στο συνέδριο της Ο.Ι.Υ.Ε.  Αυτοί που φέρνουν ΜΑΤ και το συνδικαλιστικό της ασφάλειας μέσα στα Εργατικά Κέντρα.

Η ΣΑΠΙΛΑ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Είναι οι δυνάμεις  αυτές που στήριξαν και στηρίζουν την ανάπτυξη με τους άθλιους μισθούς – μεροκάματα και τις άθλιες εργασιακές σχέσεις. Συνυπέγραψαν με τον ΣΕΒ τον άθλιο νομοθετημένο μισθό των 586 ευρώ. Μπήκαν εμπόδιο στην προσπάθεια 530 Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και Συνδικάτων που κατέθεσαν σχέδιο νόμου στη Βουλή για τις ΣΣΕ και την επαναφοράς τους.
Στήριξαν και στηρίζουν το χτύπημα της απεργίας. Τη λογική ότι οι απεργίες «έφαγαν τα ψωμιά τους» και τώρα οι εργαζόμενοι χρειάζονται διάλογο και συνεννόηση με την εργοδοσία, χρειάζονται «έξυπνους» συνδικαλιστές.
Στήριξαν και στηρίζουν τη λογική της ενσωμάτωσης και του κοινωνικού εταιρισμού, ότι εργοδότες και εργαζόμενοι πρέπει να πάνε μαζί για την καπιταλιστική ανάπτυξη, ότι τα συμφέροντά τους ταυτίζονται.
Καλλιεργούν την ηττοπάθεια, για να μετατρέψουν το συνδικαλιστικό κίνημα σε υποχείριο των εργοδοτών.

Είναι οι δυνάμεις αυτές που όταν  χρειάζεται να οργανώσουν με τους εργαζόμενους τον αγώνα για δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή, ανοίγουν  διάπλατα τις πόρτες τους στους μεγάλους επιχειρηματίες.

Φέρνουν τους μεγαλοεργοδότες δίπλα στους εργαζόμενους μετατρέποντας τα Εργατικά Κέντρα των εργαζομένων σε γραφεία ευρέσεως φθηνής εργασίας, παραδίδουν στα αφεντικά εργάτες χωρίς απαιτήσεις, που θα δουλεύουν με βάση τα νέα νομοσχέδια που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια, τα μεροκάματα πείνας και τις διαλυμένες συμβάσεις εργασίας.

Δεν μπορούμε να μην αφήσουμε ασχολίαστη την παράγραφο που αναφέρετε στην  «πλειοψηφία των εργαζομένων» και μάλιστα«συντριπτική»από μια διοίκησηΕργατικούΚέντρου που στις απεργιακές του συγκεντρώσεις στην καλύτερηπερίπτωσημαζεύειμερικέςδεκάδες και πολλές φορές ούτε καν τους εκλεγμένους της.

Τέλος , απευθυνόμαστε στον πραγματικό συντάκτη της ανακοίνωσης της πλειοψηφίας της διοίκησης του  Ε.Κ.Θ τον Σ.Ε.Β και τους λέμε:

Δηλώνουμε ότι τα εξαπτέρυγα σας στο συνδικαλιστικό κίνημα θα μας βρουν πάλι μπροστά τους.

Μαζικά, μαχητικά, θα επιδιώξουμε το συνέδριο της Γ.Σ.Ε.Ε, όπου και αν γίνει,  να είναι ένα συνέδριο  ανοιχτό στους εργάτες.

Ένα συνέδριο που θα αποτυπώσει τους πραγματικούς συσχετισμούς της κάθε παράταξης και όχι τη νοθεία του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Από τις 14-17 Μάρτη γίναμε μάρτυρες ενός ακόμη συνεδρίου-παρωδία, που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ είχε αποφασίσει να πραγματοποιηθεί στην Καλαμάτα, σε χλιδάτο ξενοδοχείο, με σπατάλη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που πληρώνουν οι εργαζόμενοι από τις τσέπες τους. Ένα συνέδριο που οι παρατάξεις των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ/Ομάδα Βασιλόπουλου που ηγούνται στη ΓΣΕΕ ήθελαν να πραγματοποιηθεί με τουλάχιστον 53 νόθους αντιπροσώπους, εργοδότες και διευθυντικά στελέχη, ανάμεσά τους πλήθος από μετόχους μεγάλων επιχειρήσεων, golden boys κ.ά.

Η πραγματικότητα είναι πως ούτε ήθελαν ούτε και θέλουν να γίνει συνέδριο. Μοναδικός τους σκοπός είναι να διατηρήσουν τους συσχετισμούς, για να τηρείται «σιγή νεκροταφείου» στους χώρους δουλειάς, να καλλιεργούν το πνεύμα της ταξικής συνεργασίας και να καθυποτάξουν τους εργαζόμενους στα «θέλω» της εργοδοσίας, να κατοχυρώσουν την παρουσία της εργοδοσίας μέσα στα συνδικάτα.

Γι’ αυτό αρνούνταν πεισματικά να συνεδριάσει η Διοίκηση της ΓΣΕΕ και να αποφασίσει ποιοι θα συμμετέχουν στο συνέδριο. Ταυτόχρονα, κυκλοφορούσαν κάρτες αντιπροσώπων σε όλη την Καλαμάτα, αφού μοιράστηκαν από τις συναδέλφισσες καμαριέρες στα δωμάτια, στις καφετέριες και στις πισίνες. Έτσι ήθελαν να γίνει συνέδριο, με πρακτικές συνδικαλιστικής μαφίας. Γι’ αυτό ζήτησαν και τη συνδρομή της αστυνομίας, σεκιούριτι, αλλά και εισαγγελέα, που απ’ ότι φαίνεται μάλιστα, φιλοξενούνταν στο ίδιο ξενοδοχείο. Γιατί αν είχαν τα στοιχειώδη ερείσματα στην εργατική τάξη θα την είχαν καλέσει να τους υπερασπιστεί, όμως φάνηκε καθαρά ότι ούτε τα μέλη των παρατάξεών τους δε μπορούν να κινητοποιήσουν.

Η δυναμική παρέμβαση όμως των ταξικών σωματείων, των εκλεγμένων συνδικαλιστών και εργαζομένων που βρίσκονται στο πλευρό του ΠΑΜΕ τους χάλασε τη σούπα. Απαιτήσαμε να γίνει συνέδριο με πραγματικούς αντιπροσώπους, να κουβεντιαστούν τα προβλήματα και οι ανησυχίες των εργαζομένων, η πείρα από τους αγώνες που έδωσαν μια σειρά κλάδοι το τελευταίο διάστημα.

Καλούμε τους εργαζόμενους να βγάλουν συμπεράσματα με γνώμονα το ταξικό τους συμφέρον, με το κριτήριο ποιος είναι πλάι τους και ποιος απέναντι. Να μαζικοποιήσουν ακόμα περισσότερο τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, να αλλάξουμε τους συσχετισμούς προς όφελος της ανάπτυξης της ταξικής πάλης.

Υπάρχει πλέον συσσωρευμένη πείρα. Όλα όσα έχουμε κατακτήσει ήρθαν μέσα από σκληρούς ταξικούς αγώνες, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την κυβέρνηση, κάνοντας στην άκρη τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Το Συνδικάτο μας είναι το ζωντανό παράδειγμα. Οι κινητοποιήσεις, οι στάσεις εργασίας, οι απεργίες μέσα στους χώρους δουλειάς αποφασίστηκαν από τους ίδιους τους εργαζόμενους μέσα από Γενικές Συνελεύσεις. Η συμμετοχή τους στους αγώνες μαζί με το Συνδικάτο έφερε και αποτελέσματα, μικρές νίκες. Σ’ αυτό το δρόμο και θα συνεχίσουμε.

Εμείς, τα ταξικά συνδικάτα, το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, τα ταξικά συνδικάτα, μπορούμε και κοιτάμε τους εργάτες και τις εργάτριες στα μάτια. Γιατί βρισκόμαστε και συζητάμε καθημερινά μαζί τους, γιατί πάντα σταθήκαμε στο πλευρό της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Παλεύουμε για να αποκρούσουμε τα νέα αντεργατικά μέτρα που έρχονται, μετρώντας νίκες και διεκδικήσεις που ανοίγουν το δρόμο για το ανέβασμα της ταξικής πάλης, βάζοντας στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες και όχι τα συμφέροντα των μεγαλοκατασκευαστών, των εφοπλιστών και των βιομηχάνων.

Τελικά συνέδριο της ΓΣΕΕ δεν έγινε! Οι εργατοπατέρες στην ηγεσία της δεν το ήθελαν, δεν ήθελαν να γίνει  συζήτηση για τα προβλήματα των εργαζομένων και την οργάνωση της πάλης για τη λύση τους. Δεν τους ενδιαφέρουν αυτά!

Αυτό για το οποίο καίγονται είναι η διατήρησή τους στην ηγεσία της ΓΣΕΕ και αυτή να παραμείνει  αντεργατικός μηχανισμός προώθησης της στρατηγικής του κεφαλαίου στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Ήθελαν να στήσουν την κάλπη και να πάρουν τα «κουκιά», για να διατηρήσουν την επιβίωσή τους στην ηγεσία της τριτοβάθμιας εργατικής συνδικαλιστικής οργάνωσης κουρελιάζοντας και αυτό το καταστατικό της συνομοσπονδίας. Ήξεραν ότι αν ξεκινούσε το συνέδριο θα έπρεπε να αρχίσει με τη νομιμοποίηση των συνέδρων-αντιπροσώπων και εκεί θα έβγαινε όλη η μπόχα της νοθείας, οι μηχανισμοί τους, οι πρόεδροι των Α.Ε. και τα μεγαλοστελέχη των επιχειρήσεων .

Παράλληλα εκεί στην Καλαμάτα, στο περιβάλλον χλιδής που διάλεξαν οι εργατοπατέρες για τη διεξαγωγή του συνεδρίου, αποτυπώθηκαν για μια ακόμα φορά οι δύο κόσμοι μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και  η άβυσσος  που χωρίζει τις δύο γραμμές.

Από τη μια ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, η πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ (ηγεσία των ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ομάδας Βασιλόπουλου-ΣΥΡΙΖΑ) που πήγαν στο συνέδριο με στόχο να νομιμοποιήσουν με κάθε τρόπο το όργιο νοθείας, την απροκάλυπτη εργοδοτική παρέμβαση. Για να ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τη θέση τους στο σβέρκο των εργαζομένων και να συνεχίσουν απρόσκοπτα να παίζουν το βρόμικο ρόλο τους στην υπονόμευση  των αγώνων και την στήριξή τους στην πολιτική που υπηρετεί το κεφάλαιο. Μια εργατική αριστοκρατία βουτηγμένη στα προνόμια, στα κονδύλια και τα προγράμματα εξαγοράς μακριά από τα προβλήματα και την ζωή των εργαζομένων, εχθρικοί στους αγώνες τους. Αλήθεια είδαν ποτέ οι εργαζόμενοι σε εργοστάσια, σε άλλους τόπους δουλειάς σε όλη την περίοδο της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης τον κουστουμάτο πρόεδρο της ΓΣΕΕ και τους υπόλοιπους  να περιοδεύουν  καλώντας σε οργάνωση διεκδικητικής πάλης κόντρα στο τσάκισμα των μισθών, των συντάξεων, των εργασιακών μας δικαιωμάτων; 

Από την άλλη μεριά βρίσκονται Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, Συνδικάτα, που δίνουν καθημερινά τη μάχη στους τόπους δουλειάς και στους κλάδους, για να υψώνονται εμπόδια στην αντεργατική πολιτική των κυβερνήσεων, του κεφαλαίου και της  Ευρωπαϊκής Ένωσης, να διεκδικούνται λύσεις στα προβλήματα με γραμμή υπεράσπισης και διεύρυνσης των εργασιακών μας δικαιωμάτων.

 Είναι εργατικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, ή συμπορεύονται μαζί του. Είναι συνδικάτα και εργαζόμενοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και έδωσαν μάχη ενάντια στις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας, των εργατοπατέρων, της κυβέρνησης και των μηχανισμών που τους στηρίζουν. Συνδικαλιστές και εργαζόμενοι που παλεύουν με ανιδιοτέλεια, συχνά με προσωπικό κόστος, για να οργανώσουν την πάλη με γνώμονα τα συμφέροντα των εργαζομένων και όχι τα κέρδη των επιχειρήσεων, ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, για συνδικάτα με ζωντανή δημοκρατική λειτουργία και συμμετοχή των εργαζομένων στις διαδικασίες τους.

Έφτασε δε η συνδικαλιστική μαφία των Παναγόπουλου, Κιουτσούκη, Βασιλόπουλου, Καραγεωργόπουλου να κάνει το άσπρο – μαύρο και με χρυσαυγίτικης έμπνευσης επιχειρηματολογία να παρουσιάζει τους εργαζόμενους ως τραμπούκους και τους τραμπούκους ως εργαζόμενους, να ζητάει προστασία, να ζητάει βοήθεια από την αστυνομία και τα ΜΑΤ, να ζητάει εισαγγελέα για να την προστατέψει αυτήν και τις νόθες διαδικασίες που προσπάθησε να στήσει, από τους εργαζόμενους και τις οργανώσεις – μέλη της.

Κάνουν πως δεν το ξέρουν, τους θυμίζουμε πως το ΠΑΜΕ δεν είναι κάτι έξω από τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους, ίσα-ίσα το αντίθετο, είναι το ποιο ζωντανό, υπαρκτό και μαζικό τμήμα των συνδικάτων. Στην Καλαμάτα και στο συνέδριο της ΓΣΕΕ, οι εργατικές συνδικαλιστικές οργανώσεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ εκφραζόταν μέσω δεκάδων εκλεγμένων αντιπροσώπων. Αντίστοιχα έχουν εκλεγμένα μέλη στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ, στην Εκτελεστική της Επιτροπή, σε όλα τα όργανά της.

Είναι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι που επέμεναν τέσσερεις μέρες συνεχώς στην Καλαμάτα να γίνει το Συνέδριο.  

Αφού είδαν οι εργατοπατέρες ότι με τους μπράβους και τους σεκιουριτάδες δεν μπόρεσαν να τα βγάλουν πέρα είπαν να ζητήσουν βοήθεια απ’ το αστικό κράτος και τα αστικά κόμματα, το πολιτικό προσωπικό των κεφαλαιοκρατών, δείχνοντας έτσι ποιους πραγματικά υπηρετούν.

Ξέχασαν να στείλουν επιστολή στους «θεσμούς», στον ΣΕΒ και στον ΣΕΤΕ αυτούς που είναι τα πραγματικά τους αφεντικά, αυτούς που μαζί με την κυβέρνηση απαγόρευσαν τις απεργίες, πετσόκοψαν τους μισθούς, τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές, τσάκισαν τη ζωή της εργατικής τάξης.

Τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες, τα συνδικάτα που και οι εργαζόμενοι που διαδήλωσαν στην Καλαμάτα, όλοι οι εργαζόμενοι που παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις εξελίξεις κατανοούν ότι οι εργατοπατέρες θέλουν άκρα του τάφου σιωπή στο κίνημα και σύμπλευση των συμφερόντων των εργαζομένων με αυτά των εργοδοτών, δηλαδή τη λογική του «σφάξε με αγά μου να αγιάσω», έχουν ξεκάθαρα απαίτηση:

Να γίνει το συνέδριο της ΓΣΕΕ, αλλά να είναι συνέδριο πραγματικά εργατικό, χωρίς νόθους και εργοδότες. Το σύνθημα «Συνδικάτα ταξικά, όχι εργοδοτικά» πρέπει να φτάσει σε κάθε χώρο δουλειάς. Οι εργαζόμενοι με τη συμμετοχή τους να πετάξουν στα σκουπίδια την συνδικαλιστική μαφία και κυρίως την επιρροή της εργοδοσίας στα σωματεία. Να χτυπηθεί στη ρίζα ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός. Και σε αυτή τη ρότα πρέπει να συμβάλλει κάθε τίμιος συνδικαλιστής.

Η μάχη που έχει αρχίσει για «ΓΣΕΕ εργατών και όχι των εργοδοτών» που σημαίνει να στείλουν οι εργαζόμενοι την εργοδοτική-κυβερνητική πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ στα αζήτητα, πρέπει να συνεχιστεί αποφασιστικά μέχρι το τέλος. 

Η αντεπίθεση, η ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος ξεκινά από τους χώρους δουλειάς. Με την ένταξη των εργαζομένων στα συνδικάτα τους, με την διεύρυνση των αγώνων με ζωντανές δυνάμεις, με πρωτοβουλίες που θα παίρνονται μέσα από μαζικές διαδικασίες και με γραμμή κόντρα στην εργοδοσία, τις κυβερνήσεις, την ΕΕ, και όχι στη συνεννόηση  με αυτούς.

Συνεχίζουμε αποφασιστικά, αταλάντευτα, ταξικά.

Αγωνιστικά

Η Διοίκηση

Συνάδελφοι,

Είναι χρέος μας όλοι οι συνάδελφοι, όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας να μάθουν την αλήθεια για την προσπάθεια της ξεπουλημένης ηγεσίας της ΓΣΣΕ να διοργανώσουν ένα συνέδριο παρωδία…

 Αφορά κάθε εργαζόμενο της χώρας που εδώ και χρόνια βλέπει την κατάντια τους εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Είναι χρέος μας να βάλουμε φρένο σε αυτόν τον κατήφορο ώστε το συνδικαλιστικό κίνημα να σταθεί απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική και όχι διπλά της…

Και ενώ οι αποκαλύψεις για παρατεταμένες νοθείες, για σωματεία φαντάσματα, για μπράβους και αστυνομικούς, για εργοδότες και υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων που η πλειοψηφία έφερε ως σύνεδρους στην ΓΣΕΕ είναι νωπές, το 37 συνέδριο της ΓΣΕΕ δεν πραγματοποιήθηκε καθώς η συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ, οι εργατοπατέρες Γ. Παναγόπουλος/ΠΑΣΚΕ, Ν. Κιουτσούκης/ΔΑΚΕ, Θ. Βασιλόπουλος/ΣΥΡΙΖΑ, δεν προσήλθαν καν στον χώρο του συνεδρίου αλλά προτίμησαν τις ωραίες παραλίες, το υπερπολυτελές ξενοδοχείο και τα αξιοθέατα της Καλαμάτας

 Στις αποκαλύψεις για τον εργατοπατέρα – εργοδότη Καραγεωργόπουλο δεν έχουν να πουν κάτι, στις αποκαλύψεις για τουλάχιστον 53 αντιπροσώπους νόθους ομοίως, για την παρουσία μπράβων και αστυνομίας και στο συνέδριο της ΓΣΕΕ δεν βγάζουν άχνα.

Βέβαια σαν «μωρές παρθένες» κλαψουρίζουν και προσπαθούν με χυδαία ψέματα να κάνουν το άσπρο μαύρο. Τι και αν οι ταξικές δυνάμεις και τις τέσσερις μέρες πρωτοστάτησαν μέχρι την τελευταία ώρα να γίνει συνέδριο από εργάτες και όχι από νόθους και εργοδότες, οι πόρτες του συνεδρίου ήταν κλειστές…

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ( ΠΑΣΚΕ,  ΔΑΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ ) θέλουν και την φυσική παρουσία των εργοδοτών στα σωματεία. Αυτό επεδίωξαν με τους «εκλεγμένους αντιπροσώπους» στο 37^ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ. Θέλουν να επιβάλλουν με κάθε τρόπο σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς.

Οι εκλεγμένοι εργαζόμενοι των σωματείων που στηρίζονται από το ΠΑΜΕ, το ταξικό κίνημα, έχει σταθεί εμπόδιο σε αυτήν την κατεύθυνση, αυτό έκανε και στο συνέδριο της ΓΣΕΕ και αυτό θα συνεχίσει να κάνει.

 Η σήψη που έχουν προκαλέσει οι δυνάμεις που υπερασπίζονται τα συμφέροντα της εργοδοσίας δεν μπορεί να συνεχιστεί. Είναι χρέος κάθε εργαζόμενου, κάθε τίμιου συνδικαλιστή που τιμά την τάξη του, να στρατευτεί στον αγώνα ώστε να απαλλαγεί η εργατική τάξη από τα τσιράκια των εργοδοτών και της κάθε Κυβέρνησης.

  ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

 Το Διοικητικό Συμβούλιο

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι

Η απερχόμενη ηγεσία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Ομάδα Βασιλόπουλου/ΣΥΡΙΖΑ) είχε προγραμματίσει σε πολυτελή ξενοδοχεία της Καλαμάτας, που ένας εργαζόμενος δεν τα έχει δει ούτε στον ύπνο του, να πραγματοποιήσει το Συνέδριο της ΓΣΕΕ μακριά από τους εργάτες, στη μούγκα, να μην πάρει κανένας χαμπάρι τους νόθους, τους εργοδότες και διευθυντικά στελέχη που μπάζουν μέσα στα συνδικάτα.

Δεν ήθελαν να γίνει πραγματικό συνέδριο, δεν ήθελαν να γίνει ουσιαστική συζήτηση. Δεν ήθελαν την νομιμοποίηση των αντιπροσώπων από το ίδιο το σώμα του Συνεδρίου όπως προβλέπει το καταστατικό για να μην βγούνε στη φόρα τα αίσχη και η σαπίλα τους. Επιδίωκαν με μεθόδους συνδικαλιστικής μαφίας να μοιράσουν την τράπουλα, τα κουκιά για να επανακατσικωθούν στο σβέρκο των εργαζομένων.

Οι αντιπρόσωποι της ΔΑΣ (ανάμεσα τους και της ΟΕΚΙΔΕ) απαιτήσαμε να γίνει συνέδριο με τους πραγματικούς αντιπροσώπους, χωρίς νόθους και εργοδότες.

Ενημερώνουμε τους εργαζόμενους του κλάδου για τις πιο τρανταχτές, προκλητικές και κραυγαλέες περιπτώσεις:

Δημήτρης Καραγεωργόπουλος: Μέλος του ΔΣ της ΓΣΕΕ, υπεύθυνος γραφείου τύπου και πρόεδρος της ΟΙΥΕ, μέρος της συνδικαλιστικής μαφίας. Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος σε εταιρεία ΑΕ που στη συνέχεια μπαίνει ως κύριος μέτοχος σε 2^η επιχείρηση και στο τέλος εξαγοράζεται από 3^η επιχείρηση κυπριακών συμφερόντων. Όλα τα φυσικά πρόσωπα που εμπλέκονται σε αυτές τις επιχειρηματικές δραστηριότητες ήταν αντιπρόσωποι στην ΟΙΥΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος).

Στην ΟΙΥΕ είχαν στόχο να διαμορφώσουν συσχετισμούς που καθορίζονται αποκλειστικά από την εργοδοσία και τη φυσική της παρουσία μέσα στα σωματεία με πάνω από 400 διευθυντικά στελέχη, ανάμεσα τους εκλεκτά golden boys των επιχειρήσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που βγήκε στη δημοσιότητα, η διευθύντρια του Μy Market που ήθελε τα χαμόγελα των 300 ευρώ.

Στο Εργατικό Κέντρο Ημαθίας το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αλεξάνδρειας παρουσίασε αύξηση ψήφων 254%, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Στους Εργάτες γης στη Βέροια φέρεται να ψήφιζαν σε τρεις κάλπες ένας εργαζόμενος κάθε 41 δευτερόλεπτα, 801 μέσα σε 5,5 ώρες…Στο Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ημαθίας η εκλογή εφορευτικής επιτροπής πραγματοποιήθηκε πέντε ώρες μετά την έναρξη των αρχαιρεσιών. Στη Θεσσαλονίκη το Σωματείο «Μπάρμπα Στάθης» έχει 5ετή θητεία που λήγει το 2020! Στην Καλαμπάκα το Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων Οικοδ. Εργασιών δεν λειτουργεί από το 2011 και όμως και αυτό βγάζει αντιπροσώπους.

Το Εργατικό Κέντρο Κιλκίς που στο προηγούμενο συνέδριο παρουσίαζε 572 ψηφίσαντες και αποκλείστηκε από το Συνέδριο της ΓΣΕΕ για νοθείες, τώρα παρουσιάζει να ψήφισαν 1.802. Ο Αντιπρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, είναι πρόεδρος στην «Αναπτυξιακή ΑΕ Κιλκίς»! Το Εργατικό Κέντρο Λασιθίου παρουσίασε αύξηση ψηφισάντων κατά 188%. Ο Γραμματέας του Εργατικού Κέντρου είναι ιδιοκτήτης πούλμαν. Το Εργατικό Κέντρο Φθιώτιδας. Πρόκειται για Εργατικό Κέντρο που προέκυψε μετά τη διάλυση προηγούμενου, εξαιτίας οικονομικών ατασθαλιών ύψους 1 εκατ. ευρώ. Στην ΟΑΣΕ (Ασφαλιστικές εταιρείες) ψηφίζουν εργοδότες και αυτοαπασχολούμενοι. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας είναι Αντιπρόεδρος στην Τράπεζα Ηπείρου και ο γγ της Ομοσπονδίας είναι Ταμίας στην ίδια τράπεζα. Στην ίδια Ομοσπονδία ψήφισαν ιδιοκτήτης Ασφαλιστικής εταιρίας και ο Πρόεδρος του Ελληνοβρετανικού Επιμελητηρίου.

Στην ΠΟΥΠΑ (Οδηγοί) υπάρχει σωματείο από την Αθήνα όπου η κατάσταση ψηφοφορίας έχει καταγράψει 28 ψηφίσαντες, ενώ στο πρακτικό αρχαιρεσιών φέρονται να είναι 428. Δικαστική αντιπρόσωπος που εμφανίζεται να παρίσταται στις αρχαιρεσίες το 2016, έχει πάρει μετάθεση σε άλλο Πρωτοδικείο από το 2010. Στις αρχαιρεσίες της Ομοσπονδίας Επισιτισμού πήρε μέρος το παράνομα ιδρυθέν σωματείο του γνωστού μεγαλοξενοδόχου Ανδρεάδη (ΙΚΟΣ), που έχει διαγραφεί από τα μητρώα του Πρωτοδικείου με δικαστική απόφαση.

Αυτά είναι μόνο ένα μέρος. Γι’ αυτό προσπαθούν να κάνουν το μαύρο – άσπρο. Να κατηγορήσουν τη ΔΑΣ και το ΠΑΜΕ ότι δεν ήθελε να γίνει συνέδριο. Γι’ αυτό κλειδαμπάρωσαν το συνεδριακό κέντρο και για τέσσερις μέρες τρωγόπιναν στη χλιδή του ξενοδοχείου και στα κέντρα διασκέδασης της περιοχής.

Έχασαν όμως τον ύπνο τους γιατί οι εκπρόσωποι της ΔΑΣ (στηρίζεται από το ΠΑΜΕ) ήμασταν εκεί όλη τη μέρα όπως και εκατοντάδες εργαζόμενοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων και διαδήλωσαν στην Καλαμάτα, βροντοφώναξαν για ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ.

Αυτό λένε δεν θα το συγχωρήσουν με τίποτα στους εργάτες, είναι βάρβαρο να ξυπνάς τους εργατοπατέρες από τις 9 το πρωί με εργατικά τραγούδια, με διαδήλωση εργατών. Να τους χαλάς τις καριέρες που χτίζουν μέσα στα συνδικάτα.

Ήδη καλέσανε κ’ άλλους να πιάσουν δουλειά. Στείλανε επιστολές στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον Πρωθυπουργό και στα κόμματα που ψήφισαν μαζί το 3^ο μνημόνιο. Ξέχασαν να στείλουν στο ΣΕΒ, στην ΕΕ, το ΔΝΤ. Όλοι αυτοί είναι τα αφεντικά τους. Αυτοί είναι που μαζί με τις κυβερνήσεις τσακίζουν τη ζωή της εργατικής τάξης.

Ζητάνε διώξεις, ΜΑΤ και εισαγγελείς, για να προστατευθούν από τους εργαζόμενους.

Το χαμόγελο για τα 300 ευρώ πρέπει να επιβληθεί πάση θυσία και οι επιχειρηματικοί όμιλοι να αποφασίζουν ποιοι θα «εκπροσωπούν τους εργαζόμενους».

Γνωρίζουν όμως καλά ότι το ταξικό κίνημα δε λογάριασε στις απειλές τους και σε εποχές που η εργοδοσία και το κράτος αλλοίωναν τους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα με συλλήψεις και εξορίες πρωτοπόρων εργατών. Όλων όσων έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους για τα συμφέροντα των εργατών, για να γυρίσει ο τροχός της ιστορία μπροστά.

Δεν θα τους περάσει. Δυναμώνουμε τη μάχη για συνδικάτα εργατών! Συνέδριο θα γίνει και θα είναι εργατικό χωρίς εργοδότες, μπράβους, νόθους!

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ