Εκ μέρους του ΠΑΜΕ χαιρετίζουμε τις εργασίες της 10ης Πανελλαδικής συνάντησης του ΜΑΣ. Η συνάντηση πραγματοποιείται σε συνθήκες που χιλιάδες φοιτητές σε όλη τη χώρα οργανώνουν τον αγώνα τους με μαζικές συλλογικές διαδικασίες, με συλλαλητήρια, γενικές συνελεύσεις και πανελλαδικό συντονισμό. Σε ανάλογες συλλογικές διεργασίες είναι και οι εργαζόμενοι, τα εργατικά κέντρα, οι ομοσπονδίες και τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Η αντιλαϊκή – αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ είναι σε πλήρη εξέλιξη, τόσο με το νομοθετικό της έργο, όσο και με το κράτος, απέναντι στο σύνολο των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των λαϊκών οικογενειών. Επιχειρεί να δώσει χτύπημα στα μορφωτικά δικαιώματα, στα ασφαλιστικά δικαιώματα, στα δικαιώματα οργάνωσης του αγώνα, στη συλλογική δράση, την απεργία, το άσυλο, τα δικαιώματα των προσφύγων, στα εργασιακά δικαιώματα, στη λαϊκή κατοικία, ενώ βαθαίνει την εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Αξιοποιεί στο έπακρο τις αντιδραστικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ σε όλα αυτά τα θέματα και επιχειρεί να ικανοποιήσει και τις υπόλοιπες απαιτήσεις των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Οι εξελίξεις αυτές μόνο τυχαίες δεν είναι. Η καπιταλιστική ανάπτυξη που υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου, απαιτεί περαιτέρω τσάκισμα των δικαιωμάτων μας. Σε αυτή την κατεύθυνση την ώρα που δίνει “γη και ύδωρ” στο κεφάλαιο με προκλητικές φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις και νομοθετικές ρυθμίσεις που υποθηκεύουν το περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά και νομοθετεί και εφαρμόζει νέα μέτρα που στρέφονται ενάντια στα εργασιακά δικαιώματά και τους μισθούς μας, θωρακίζει περισσότερο την καταστολή, ενώ επιχειρεί να βάλει στο γύψο τις αντιδράσεις χτυπώντας τις συλλογικές διαδικασίες.

Σε αυτές τις συνθήκες έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία να απαντάμε με τα όπλα τα οποία επιχειρούν να χτυπήσουν. Τα Συνδικάτα ήδη δώσαν μία πρώτη απάντηση με το όπλο που και αυτή η κυβέρνηση επιχειρεί να χτυπήσει: την απεργία και τη συλλογική λειτουργία τους. Ανάλογη απάντηση δίνουν σήμερα και οι φοιτητές και είναι ανάγκη να ενταθεί η προσπάθεια για μαζικές συλλογικές διαδικασίες, συλλογικές αποφάσεις με τη συμμετοχή ακόμα περισσότερων σπουδαστών.

Απέναντι στη γενικευμένη επίθεση του κεφαλαίου και των κομμάτων του, έχει επίσης ιδιαίτερη σημασία να δοθεί ενιαία απάντηση από όλους εμάς, να ενισχυθεί η συμμαχία των εργαζομένων, της νεολαίας, των αυταπασχολούμενων, των γυναικών, των αγροτών που ζούμε στο πετσί μας τις συνέπειες των πολιτικών τους. Μόνο με αυτό το τρόπο θα μπορούμε να δημιουργούμε ρωγμές, να βάζουμε εμπόδια στην εφαρμογή των αντιλαϊκών πολιτικών, ακόμα και να αποσπάμε κάποιες κατακτήσεις, έστω και προσωρινά, να είναι αποτελεσματικοί οι αγώνες μας και να ανοίγουν το δρόμο για την ριζική ανατροπή των πολιτικών αυτών στο σύνολό τους.

Σε αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ότι έχει ιδιαίτερη σημασία η ενότητα στη δράση εργαζομένων και σπουδαστών και είναι θετικές οι πρωτοβουλίες που έχουν αναπτυχθεί το προηγούμενο διάστημα και πρέπει να ενισχυθούν. Είναι πολλά τα ανοιχτά ζητήματα που μας αφορούν όλους, αναφέρθηκα πριν σε αρκετά από αυτά, εμείς ιεραρχούμε δύο για το επόμενο διάστημα: το δικαίωμα στη μόρφωση και το ασφαλιστικό.

Τόσο η πρόσβαση που έχουν σήμερα τα παιδιά μας στη μόρφωση όσο και το περιεχόμενο της είναι για μας μεγάλο ζήτημα. Η φοιτητική μέριμνα που είναι ανύπαρκτη, η απουσία στήριξης των φοιτητών που αναγκάζονται να εργάζονται, τα δίδακτρα για τα μεταπτυχιακά, ο προσανατολισμός της εκπαίδευσης στη διοχέτευση φθηνού εργατικού δυναμικού στη μαθητεία και τις διετείς σπουδές, ώστε οι εργοδότες να έχουν φθηνό και χωρίς δικαιώματα εργατικό δυναμικό, η παραπέρα ισοτιμία των ιδιωτικών σπουδών που δημιουργεί νέες κατηγοριοποιήσεις αποφοίτων ώστε να εξασφαλιστούν χειρότεροι όροι δουλειάς για όλους, είναι ζητήματα που αφορούν όλους τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.

Ανάλογες κατηγοριοποιήσεις επιχειρεί η κυβέρνηση και με το νέο ασφαλιστικό με τους νέους εργαζόμενους να προορίζονται για την ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλειας, την ώρα που θα πλήττεται ο όποιος δημόσιος χαρακτήρας της έχει απομείνει. Μιλάμε για συνθήκες που ο εργαζόμενος θα πληρώνει εισφορές χωρίς να ξέρει τι θα πάρει στο τέλος ή αν θα πάρει κάτι, που οι συντάξεις που θα δίνει το κράτος θα είναι επιδόματα πείνας, για μείωση των εισφορών των εργοδοτών για να αυξηθεί η κερδοφορία τους και για συνολικές ανατροπές σε βάρος της κοινωνικής ασφάλισης και σε πτυχές της όπως η υγεία.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στη συνάντηση σας και καλούς αγώνες!

Η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση κλιμακώνεται, από το νόμο Κατρούγκαλου του ΣΥΡΙΖΑ στο «νέο Ασφαλιστικό» της ΝΔ. Τα αστικά κόμματα ενιαία και μελετημένα προωθούν τη στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου και της ΕΕ, με βασική κατεύθυνση τη μεγαλύτερη «ελάφρυνση» των επιχειρήσεων και του κράτους τους από το «βάρος» της Κοινωνικής Ασφάλισης. Οι εργοδοτικές εισφορές και η κρατική χρηματοδότηση μειώνονται, ενώ η κοινωνική προστασία γίνεται «ατομική» υπόθεση, προσφέροντας νέα επιχειρηματικά πεδία κερδοφορίας.

Αυτό υπηρετεί το μοντέλο των «τριών πυλώνων», με μια στοιχειώδη δημόσια ασφάλιση πενιχρών συντάξεων – παροχών, μια επικουρική ασφάλιση με υποχρεωτικότητα που θα παραδίδει τις εισφορές στο χρηματιστηριακό τζόγο «χαμηλού», «μεσαίου» και «υψηλού» ρίσκου, επαγγελματικά ταμεία αντίστοιχης λειτουργίας και ιδιωτική ασφάλιση.  

Όλες οι αστικές κυβερνήσεις, πριν από κάθε επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση, μιλούν περί «βιωσιμότητας» και «δικαιοσύνης», συσκοτίζοντας το ότι πριμοδοτούν με δισεκατομμύρια τις επιχειρήσεις σε βάρος των εργαζόμενων.

• Η μείωση των εργοδοτικών εισφορών επιστρέφει στους κεφαλαιοκράτες μεγαλύτερο μέρος της υπεραξίας που σταθερά αρπάζουν από τους εργάτες, τη στιγμή που χρωστούν στον ΕΦΚΑ πάνω από 17 δισ. ευρώ.
• Το PSI αφαίρεσε πάνω από 10 δις ευρώ από τους εργαζόμενους, για να «σώσει» τις τράπεζες.
• Περικόπηκαν οι συντάξεις, η 13^η και η 14^η σύνταξη αφαιρέθηκαν, αυξήθηκε το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 και τα χρόνια εργασίας για πλήρη σύνταξη στα 40 και 42.

Όσο για τα επαγγελματικά και ιδιωτικά ασφαλιστικά σχήματα, που προτείνονται ως λύση και από τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ (βλ. συμφωνία ΓΣΕΕ-ΣΕΒ για δημιουργία Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου), μια ματιά στην ΑΣΠΙΣ, στην ENRON (ΗΠΑ), στο αντίστοιχο Ταμείο των Φαρμακοϋπαλλήλων αποκαλύπτει τον κόλαφο που δημιουργεί για τους εργαζόμενους η αντικατάσταση της ανταποδοτικότητας και της αλληλεγγύης των γενεών από το τζόγο της κεφαλαιοποίησης στην Ασφάλιση.

Οι εργαζόμενοι πληρώνουν πολύ ακριβά την κρίση και την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας και στον τομέα της Ασφάλισης. Ενώ υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις για Δημόσια Δωρεάν Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, η καπιταλιστική κερδοφορία μπαίνει εμπόδιο και προωθεί όλο και πιο αντιδραστικά σχήματα.

Εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, λαϊκά στρώματα πρέπει να απαντήσουν, προτάσσοντας τις σύγχρονες ανάγκες τους, ανοίγοντας με την πάλη τους το δρόμο της συνολικής ανατροπής.

Τα συλλαλητήρια στις 30 του Νοέμβρη σηματοδοτούν αυτό τον αγώνα.

Γιώτα Ταβουλάρη

Πρόεδρος ΟΕΦΣΕΕ

Μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ

Μέλος της ΕΕ της ΓΣΕΕ

Η κοινωνική ασφάλιση είναι μια κατάκτηση των εργαζομένων, των μικρών ελεύθερων επαγγελματιών, των αγροτών, όλων των αδύναμων λαϊκών στρωμάτων και αφορά ένα συνολικό  πλέγμα προστασίας και αλληλεγγύης που αφορά σχεδόν το σύνολο της ζωής μας. Από τις συντάξεις γήρατος και τα επιδόματα πρόνοιας μέχρι την φροντίδα της υγείας, ακόμα και αυτά τα μέτρα προστασίας της σωματικής ακεραιότητας γνωστά και ως μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Όλες οι κυβερνήσεις της ΝΔ (νόμος Σιούφα, νόμος Πετραλιά), του ΠΑΣΟΚ (νόμος Ρέππα) και τελευταία του ΣΥΡΙΖΑ με το νόμο λαιμητόμο του Κατρούγκαλου, ξήλωναν αυτές τις κατακτήσεις, προσφέροντας τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων με διάφορους τρόπους, βορρά στο κεφάλαιο. Πότε με εισφοροαπαλλαγές, πότε με το χρηματιστήριο, πότε με την χρήση των αποθεματικών για θαλασσοδάνεια, ακόμα και με το περίφημο PSI που κατακρεουργήθηκαν τα αποθεματικά για να χρηματοδοτηθούν οι τράπεζες.

Η πολιτική αυτή που εφαρμόστηκε εξέφραζε την πάγια επιδίωξη των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων για ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης με στόχο να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στα τεράστια κέρδη που μπορούν να αποκομίσουν στους συγκεκριμένους τομείς. Θέλουν δηλαδή η κοινωνική ασφάλιση από υποχρέωση του κράτους να παρέχει τα αυτονόητα για τον 21^ο αιώνα με τις τεράστιες τεχνολογικές δυνατότητες και επιστημονικές ανακαλύψειςνα μετατραπεί σε ατομική υπόθεση για τον καθένα.

Τι σημαίνει, όμως, ατομική υπόθεση; Σημαίνει ότι ένας νέος σήμερα με τον δείκτη της ανεργίας κολλημένο στο 40% και τις ευέλικτες σχέσεις εργασίας να τείνουν να αντικαταστήσουν τις σταθερές δεν θα καταφέρει σχεδόν ποτέ να ανταποκριθεί ώστε να έχει πλήρη κάλυψη όλων των αναγκών του, είτε για σύνταξη γήρατος, είτε για πρόσβαση σε υπηρεσίες πρόνοιας και υγείας. Στα υπάρχοντα ιδιωτικά ασφαλιστικά συμβόλαια απαιτείται σχεδόν άλλος ένας μισθός, πολλές φορές και παραπάνω αν πάρουμε υπόψη μας τον κατώτερο.Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι αυτοί που έχουν να πληρώσουν αδρά είναι μια ισχνή μειοψηφία.Οι υπόλοιποι θα προσεύχονται μην τους κάτσει «καμιά στραβή» στους ίδιους και τις οικογένειες τους, στο σύνολο της ζωής τους, όπως για παράδειγμα κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, γιατί τότε δεν θα τους φτάνει ακόμα και να ξεπουληθούν οι ίδιοι. Γιατί ακόμα και αυτά τα ομαδικά ασφαλιστήρια που «παρέχουν» ορισμένες επιχειρήσεις, ισχύουν μόνο για όσο είναι κανείς σε θέση να δουλεύει. Ο κύριος λόγος που το κάνουν φυσικά είναι για να εξασφαλίσουν φοροαπαλλαγή και να επηρεάσουν στη συνείδηση των εργαζομένων για τα «οφέλη» της ιδιωτικής ασφάλισης. Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τις καλύψεις ακόμα και αυτής της κατακρεουργημένης κοινωνικής ασφάλισης.

Η νέα κυβέρνηση της ΝΔ, με την φόρα της εφαρμογής όλων των απαιτήσεων του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών οργανώσεων, διαμηνύει προς όλες τις κατευθύνσεις ότι ήρθε η ώρα της ιδιωτικοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης. Αυτή τη φόρα πρέπει να της κόψουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι συνταξιούχοι, όλοι οι άνθρωποι του μόχθου, που ήδη πλήττονται από αυτή την πολιτική. Χωρίς καμία αναμονή, τώρα οργανώνουμε τον αγώνα ενάντια σε αυτό το νέο κύκλο επίθεσης ξεκινώντας με το συλλαλητήριο στις 30/11.

Περράκης Αλέκος

Μέλος Εκτελεστικής Γραμματείας το ΠΑΜΕ