ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΝΗ

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΑΔΙΚΗ ΑΠΟΛΥΣΗ

Το Σωματείο και όλοι οι εργαζόμενοι, αποφασίσαμε μέσα από Γενική Συνέλευση, Απεργία την Τετάρτη 10 Ιούνη, απαιτώντας από την εργοδοσία να πάρει πίσω την άδικη απόλυση της συναδέλφισσας, για ένα λάθος στην παραγωγή.

Παρότι το λάθος εντοπίστηκε την επόμενη μέρα και δεσμεύτηκαν οι παλέτες στην αποθήκη, δηλαδή δεν έφυγε τίποτα προς την αγορά, η εργοδοσία προχώρησε στην εκδικητική απόλυση.

Καλούμε την εργοδοσία να πάρει πίσω την απόλυση και να επιστρέψει η συναδέλφισσα μας στη δουλειά της!

Καθήκον όλων είναι να υπερασπιστούμε τη συναδέλφισσα και την δουλειά της . Το μεγάλο όπλο για να το πετύχουμε είναι η αλληλεγγύη και ο αγώνας που πρέπει να κάνουμε μέχρι την δικαίωση.

Την ίδια στιγμή με όλα τα τμήματα του εργοστασίου να είναι υποστελεχωμένα, η εντατικοποίηση της εργασίας βαράει κόκκινο. Τα λάθη θα συνεχίζονται όπως και πριν, βάζοντας σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα και την υγεία των εργαζομένων.

Την εργοδοσία αυτό δεν την ενδιαφέρει, το μόνο που την νοιάζει είναι να βγαίνει η παραγωγή και τα κέρδη τους.

Άλλωστε το ότι δεν συζητά και δεν διαπραγματεύεται το πλαίσιο αιτημάτων που της έχουμε καταθέσει με απόφαση Γενικής Συνέλευσης αποδεικνύει τα παραπάνω.

Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας

Κανένας  μας να μη συμβιβαστεί με τους αισχρούς όρους που προσπαθεί να επιβάλει η εργοδοσία. Δεν πρόκειται να μείνουμε απαθείς απέναντι σε αυτή την επίθεση που δεχόμαστε.

 Εμείς θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε για να ζούμε αξιοπρεπώς και όχι να ζούμε για να δουλεύουμε.

 Απέναντι σε αυτή την επίθεση απαντάμε με απεργιακές κινητοποιήσεις.

Απαιτούμε ׃

• Να ανακληθεί άμεσα η απόλυση.
• Να υπογραφεί Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας
• Να γίνει άμεση στελέχωση όλων των τμημάτων.

Ο οργανωμένος αγώνας, η συσπείρωση στο σωματείο μας, είναι η δύναμη μας. Εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε τον πλούτο, χωρίς εμάς παραγωγή δεν βγαίνει.

Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε, άλλωστε αυτό που φοβούνται διαχρονικά οι εργοδότες, είναι η ενότητα των εργαζομένων.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους:

• Κανείς στη δουλειά την Τετάρτη 10 Ιούνη!
• Όλοι στην Απεργία!
• Όλοι στην περιφρούρηση της Απεργίας στην πύλη του εργοστασίου!
• Όλοι στην Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 10 Ιούνη στις 12 το μεσημέρι!

  Όλοι μαζί μπορούμε να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Με τη συνταγματική αναθεώρηση, με την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, η κυβέρνηση επιτίθεται στα δικαιώματα όλου του λαού!

Με την παρουσίαση των προτάσεων της κυβέρνησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που σαν την «κλέφτρα στο σκοτάδι» επιχειρεί να τις θέσει προς ψήφιση στη βουλή τον Αύγουστο, φάνηκε ξεκάθαρα η προσπάθειά της να περάσει δια «πυρός και σιδήρου» την αντιλαϊκή πολιτική της. Να κατοχυρώσει συνταγματικά μια σειρά αντιδραστικές τομές, που ήδη υλοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέτοντας ως στόχο την απόλυτη ευθυγράμμιση με το ευρωενωσιακό δίκαιο, αποκαλύπτοντας το πραγματικό αντιλαϊκό πρόσωπο του «κράτους δικαίου της ΕΕ» που έχουν κάνει σημαία τους τα κόμματα του κεφαλαίου.

Με τις προτάσεις της, η κυβέρνηση ουσιαστικά ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να «θωρακιστεί» η οικονομία, δηλαδή να στηρίζονται απλόχερα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.

Ομολογεί την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής με τη συνταγματική βούλα σε βάρος των αναγκών και των δικαιωμάτων του λαού και των παιδιών του, μέσα από την αναθεώρηση του άρθρου 16 για να γίνει συνολικά η ανώτατη εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τη λαϊκή οικογένεια, του άρθρου 79 για να μπει συνταγματικός «κόφτης» στις κοινωνικές δαπάνες. Οι δίκαιες λαϊκές διεκδικήσεις όπως για την αύξηση της χρηματοδότησης στην υγεία, στην πρόνοια και στην παιδεία, για μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους και στους συνταξιούχους, καθώς και άλλες, θα είναι εκτός συνταγματικού πλαισίου και μη «δημοσιονομικά βιώσιμες».

Η κυβέρνηση μεταξύ άλλων εξήγγειλε την αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος, την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων που οδηγεί σε απολύσεις, τη σύνδεση της μονιμότητας και της εξέλιξης των υπαλλήλων με την αξιολόγηση, την ίδια στιγμή που αρνείται την κατάργηση του άρθρου 86 ώστε να δικάζονται τα στελέχη της κυβέρνησης όπως όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι. Για τους δημοσίους
υπαλλήλους εξαγγέλλονται ποινές και απολύσεις και για τους υπουργούς που είναι οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, κάλυψη και προστασία.

Το κράτος αναδιαμορφώνεται ώστε να γίνει, πιο «ευέλικτο» και αποτελεσματικό στις απαιτήσεις του κεφαλαίου, πιο αυταρχικό και εχθρικό απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα δουλεύουν με ακόμα λιγότερα δικαιώματα και με μεγαλύτερη υποταγή στους «εθνικούς στόχους» που καθορίζει η αστική στρατηγική για να συνεχίσουν να αυξάνουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και η εξέλιξή τους, θα έχει ως κριτήριο το αν προωθούν σε ικανοποιητικό βαθμό τους αντιλαϊκούς κυβερνητικούς στόχους. Ορισμένοι στόχοι για την επίτευξη των οποίων αξιολογούνται οι εργαζόμενοι:

➢ Στόχος της Επιθεώρησης της Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία είναι να βάλει ιδιωτικές εταιρίες να κάνουν «ελέγχους» για τα ζητήματα ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων συντάσσοντας αντίστοιχο μητρώο «ελεγκτών», δηλαδή το κεφάλαιο να ελέγχει τον εαυτό του! Επιπλέον, με βάση τον νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση Τσίπρα και ενεργοποίησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει οι ελεγκτές να ειδοποιούν τις επιχειρήσεις πριν από τον έλεγχο! Καλός ελεγκτής θα είναι μόνο όποιος αφουγκράζεται τα συμφέροντα των επιχειρηματιών καθώς τίθεται ρητά ως κριτήριο δράσης της Επιθεώρησης «η επιλογή ενεργειών που συνεπάγονται το λιγότερο δυνατό κόστος για τις αρχές και τους εποπτευόμενους».

➢ Στόχος του Υπουργείου Υγείας είναι να επεκτείνει την επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων. Καλός γιατρός είναι αυτός που κάνει λίγες εισαγωγές, μειώνει τις μέρες νοσηλείας των ασθενών για να μειώνεται το κόστος, συμμετέχει στην ιδιωτική απογευματινή λειτουργία του νοσοκομείου για να φέρνει έσοδα. Καλός νοσηλευτής είναι αυτός που βλέπει παραπάνω ασθενείς από τις δυνατότητές του στη βάρδια, που κάνει οικονομία σε υλικά και εξοπλισμό.

➢ Στόχος του Υπουργείου Παιδείας είναι ένα σχολείο πιο φτηνό για το κράτος, δεμένο με τις ανάγκες της αγοράς και της κυρίαρχης πολιτικής. Ένα σχολείο που, αντί να μορφώνει ολόπλευρα και να καλλιεργεί κριτική σκέψη, μαθαίνει στα παιδιά να θεωρούν «φυσιολογικά», την αδικία, τον ανταγωνισμό, την εκμετάλλευση και την υποταγή. Καλός εκπαιδευτικός, με βάση την αξιολόγησή τους, είναι αυτός που τα υπηρετεί όλα αυτά, δηλαδή αποδέχεται κενά, συγχωνεύσεις, πολυπληθή τμήματα, κατηγοριοποίηση σχολείων, κυνηγά χορηγούς και προγράμματα, μετατρέπει το μάθημα σε δείκτες και φόρμες, δε διεκδικεί, δεν απεργεί, δεν ενοχλεί. Δηλαδή ο πειθαρχημένος υπάλληλος και όχι ο παιδαγωγός που στέκεται δίπλα στους μαθητές του και υπερασπίζεται τα μορφωτικά τους δικαιώματα.

➢ Στόχος του Υπουργείου Παιδείας για τα ΑΕΙ είναι η περαιτέρω εφαρμογή του Ν. 5224/2025. Καλός υπάλληλος θα είναι αυτός που θα καταδίδει στην αστυνομία, φοιτητές που αγωνίζονται, που θα συντονίζει την πειθαρχική διαδικασία για τους φοιτητές, που θα προχωράει αποτελεσματικά τη διαδικασία διαγραφής τους. Αυτός που θα συμβάλλει να επιτυγχάνονται οι στόχοι με βάση τα ιδιωτικοοικοινομικά κριτήρια λειτουργίας, η είσοδος επιχειρηματικών ομίλων στα πανεπιστήμια που θα οδηγεί τους φοιτητές και τις οικογένειές τους, να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Αξιολογημένες ήταν και οι σιδηροδρομικές εταιρείες του ΟΣΕ και της Hellenic Train, που ευθύνονται για το έγκλημα των Τεμπών. Είχαν έγγραφα πιστοποίησης, εφάρμοζαν συστήματα «αξιολόγησης», αλλά ταυτόχρονα δεν εκπαίδευαν το προσωπικό, λειτουργούσαν με τεράστια υποστελέχωση και χωρίς τον αναγκαίο εξοπλισμό γιατί η πολιτική των κυβερνήσεων που εφάρμοζαν, δεν προτάσσει την ασφάλεια του λαού και των εργαζομένων τους, αλλά την κερδοφορία τους.

Για το κράτος, όσοι υπάλληλοι αγωνίζονται για να υπάρχουν ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία, όσοι αγωνίζονται για να μη βάζει το χέρι στην τσέπη ο ασθενής, δε θεωρούνται καλοί υπάλληλοι ακόμα κι αν πηγαίνουν πρώτοι στη δουλειά και φεύγουν τελευταίοι, αν διακρίνονται για τη δουλειά τους. Για όσους αντιδρούν στους αντιλαϊκούς στόχους και στην αξιολόγηση με βάση αυτούς, θα υπάρχει η απόλυση.

Η κυβέρνηση άλλωστε έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι θεωρεί «ανεπαρκείς» όσους αντιστέκονται και διεκδικούν: με τις πειθαρχικές διώξεις συνδικαλιστών και υπαλλήλων που «δε σκύβουν το κεφάλι», τις διώξεις εκπαιδευτικών που στάθηκαν στο πλευρό των μαθητών τους, αλλά και με την προκλητική αντιμετώπιση σκανδάλων, όπου ο υπάλληλος που τα αποκαλύπτει διώκεται, ενώ εκείνος που τα συγκαλύπτει επιβραβεύεται.

Τι σημαίνει για τον λαό και όλους τους εργαζόμενους η άρση της μονιμότητας που θα οδηγήσει σε απολύσεις; Τι σημαίνει η αντικατάσταση εργαζομένων με μόνιμη σχέση εργασίας, από άλλους με ελαστικές σχέσεις εργασίας;

➢ Σημαίνει ότι τα παιδιά που έχουν ανάγκη από σχολικό νοσηλευτή θα εξακολουθούν, όπως ισχύει και τώρα, να μην τον έχουν, έως τον Νοέμβρη και μετά θα υπάρχει για τις μισές μέρες, με αποτέλεσμα να παρατάνε οι γονείς τις δουλειές τους για να βρίσκονται μαζί τους τα πρωινά προκειμένου να μην κινδυνεύσουν.

➢ Σημαίνει ότι πολλοί καθηγητές θα έρχονται στα σχολεία, μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς κι αφού έχουν χαθεί αμέτρητες ώρες διδασκαλίας.

➢ Σημαίνει ότι στα νοσοκομεία το εξειδικευμένο προσωπικό που είναι απαραίτητο θα γίνεται όλο και λιγότερο και θα το αντικαθιστούν συμβασιούχοι που θα μετακινούνται από τμήμα σε τμήμα και από δομή σε δομή, στη λογική «λευκές μπλούζες να υπάρχουν» όπως έλεγαν και στην πανδημία.

➢ Σημαίνει ότι στις υπηρεσίες που απευθύνονται, οι υπάλληλοι που τους εξυπηρετούσαν θα λείπουν και μαζί τους θα λείπει και η εργασιακή εμπειρία που είχαν αποκτήσει.

Δε χρειάζεται να περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα από την άρση της μονιμότητας, τα γνωρίζουμε ήδη. Χιλιάδες συνάδελφοί μας δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας χωρίς συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα γεγονός που έχει αρνητική επίδραση και στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς το λαό. Αντί λοιπόν να καταργήσουν το απαράδεκτο αυτό καθεστώς, θέλουν να το γενικεύσουν σε όλους.

Θέλουν να συγκαλύψουν ότι οι υπηρεσίες του Δημοσίου δεν υπονομεύονται από τους εργαζόμενούς τους, τη μονιμότητα και τα όποια δικαιώματα, αλλά από τη διαχρονική πολιτική της υποχρηματοδότησης, της υποστελέχωσης και της εμπορευματοποίησης. Η άρση της μονιμότητας θα βαθύνει και θα γενικεύσει αυτήν την εικόνα.

Φταίει η μονιμότητα για το γεγονός ότι στην Ξάνθη, στην Κομοτηνή, στη Ρόδο και σε όλα τα Επτάνησα δεν υπάρχει ούτε ένας ελεγκτής στην επιθεώρηση εργασίας για τους ελέγχους ασφάλειας και υγείας στις επιχειρήσεις; Φταίει η μονιμότητα όταν μια νοσηλεύτρια καλείται να μείνει μόνη της στη βάρδια σε ένα νοσοκομείο φροντίζοντας τριάντα ασθενείς ή όταν δάσκαλοι και καθηγητές κρίνονται μέσα σε τάξεις όπου οι μαθητές είναι στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες;

Στην πραγματικότητα, η άρση της μονιμότητας αποτελεί παραπέρα χτύπημα στο δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και εργαλείο ενίσχυσης του κομματικού ελέγχου, ώστε να αλωνίζουν ανεμπόδιστοι οι διάφοροι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι εργολάβοι, οι οποίοι έχουν καθεστώς «μονιμότητας» στο δημόσιο.

Με τι κριτήρια γίνεται η σύνδεση της εξέλιξης των δημοσίων υπαλλήλων με την απόδοσή τους; Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:

Με την εφαρμογή του συστήματος «κινήτρων και ανταμοιβής» που έχει θεσπίσει η κυβέρνηση οι Διευθυντές, χωρίς κανένα αντικειμενικό κριτήριο, ορίζουν τους υπαλλήλους, οι οποίοι εμπλέκονται άμεσα στην υλοποίηση συγκεκριμένων στόχων που είναι επιλέξιμοι για την καταβολή της επιπλέον ανταμοιβής. Μόνο το 40% του ποσού κατανέμεται ισομερώς και το υπόλοιπο 60% κατανέμεται με απόφαση του Διευθυντή «κατά τρόπο μη οριζόντιο, αλλά σε συνάρτηση με την προσφορά εκάστου υπαλλήλου στη λειτουργία και το έργο της υπηρεσίας». Με λίγα λόγια υπουργοί και διευθυντές αξιολογώντας τις δημόσιες υπηρεσίες στην προώθηση της επιχειρηματικής δράσης και της κερδοφορίας, χωρίς κανένα αντικειμενικό κριτήριο αποκλείουν υπαλλήλους, τους διαφοροποιούν, τους διαχωρίζουν, αυξάνουν ή μειώνουν κατά το δοκούν τις αποδοχές τους!

Είναι υποκριτικό, η κυβέρνηση να μας κάνει μαθήματα περί διαφάνειας και αξιοκρατικής αξιολόγησης. Μας κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα μας, όταν το στέλεχός της Λαζαρίδης προσλήφθηκε στο δημόσιο, βαφτίζοντας πτυχίο πανεπιστημίου ένα χαρτί αγνώστου προελεύσεως κι ύστερα έγινε υπουργός. Όταν το στέλεχός της Σπανάκης, έδωσε την ταυτότητά του σε άλλον εργαζόμενο για να ψηφίσει αντί αυτού σε συνέδριο της ΑΔΕΔΥ και ύστερα για επιβράβευση τον έκανε υπουργό. Όταν άλλο μεγαλοστέλεχός της στη ΔΑΚΕ, που είχε απολυθεί και δυο φορές καταδικαστεί, τον είχε χρίσει γραμματέα ειδικών κομματικών οργανώσεων και τον είχε τοποθετήσει σε αρκετά Δ.Σ. δημόσιων φορέων. Ντροπή!

Σε όλες τις μεγάλες υποθέσεις «διαφθοράς στο δημόσιο» που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια, τα βασικά στελέχη των  κυκλωμάτων, των «εγκληματικών οργανώσεων» όπως τα αναφέρει το κράτος, είναι διευθυντικά στελέχη και κάτοχοι θέσεων ευθύνης που σημαίνει ότι είχαν θέση αξιολογητή με βάση το σύστημα αξιολόγησης.

Η αναθεώρηση του συντάγματος υπηρετεί την εδραίωση της αντιλαϊκής πολιτικής. Δεν είναι προπαγανδιστικό πυροτέχνημα όπως υποστηρίζουν τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης. Δεν κάνουν κριτική στον πυρήνα της στρατηγικής της κυβέρνησης που τσακίζει τη ζωή των εργαζομένων γιατί συμφωνούν με αυτήν. Καθησυχάζουν τους δημοσίους υπαλλήλους ότι η επιδίωξη για άρση της μονιμότητας είναι απλώς μια κίνηση αποπροσανατολισμού γιατί θέλουν να πάμε ως «πρόβατα στη σφαγή», να σηκώσουμε «λευκή σημαία».

Κανένα από τα κόμματα που κυβέρνησαν και στηρίζουν αυτήν την πολιτική, δεν μπορεί να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες του. Δεν είναι τυχαίο, ότι το 2019 είχαν απορρίψει την πρόταση 140 και πλέον συνδικαλιστικών οργανώσεων – ομοσπονδιών, νομαρχιακών τμημάτων και πρωτοβάθμιων σωματείων – του δημοσίου για να αναθεωρηθεί το άρθρο 103 του Συντάγματος και να αρθεί η απαγόρευση της μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Είναι τα κόμματα που επί κυβερνητικής τους θητείας, το ποσοστό των ελαστικά εργαζόμενων στο δημόσιο επί του συνόλου των υπαλλήλων, αυξήθηκε δραματικά, που ενίσχυσαν την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων. Διατήρησαν σε ισχύ τον αντιδραστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, τον οποίο ενίσχυσε η κυβέρνηση της ΝΔ ψηφίζοντας το κατάπτυστο νέο πειθαρχικό δίκαιο.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, όλους τους εργαζόμενους, να απορρίψουν τις επιδιώξεις αυτές. Να υπερασπιστούμε μαζικά τα εργασιακά μας δικαιώματα απαιτώντας:

➢ Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» που θέτει το άρθρο 103 του συντάγματος για τη μονιμοποίηση των χιλιάδων συμβασιούχων που βρίσκονται σε διαρκή ομηρία.

➢ Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην υγεία – πρόνοια, στην ασφάλιση και στην παιδεία για να υπάρχουν παροχές υψηλού επιπέδου, για να μην αναγκάζεται κανείς να βάζει το χέρι στην τσέπη προκειμένου να έχει πρόσβαση σε αυτές.

➢ Τη συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του καθολικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος, με απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Την υπεράσπιση εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία.

➢ Την κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε να δικάζονται και τα στελέχη της κυβέρνησης όπως όλοι οι πολίτες.

Η απάντηση των εργαζομένων θα δοθεί στο δρόμο, στην οργάνωση του αγώνα για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Ορισμένες σκέψεις για το άρθρο της εφημερίδας «Καθημερινή», που παραδέχεται το τέλμα των κυβερνητικών σχεδιασμών για την αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών

Όχι τυχαία, το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε λίγες μόλις ημέρες μετά την έντονη κριτική που άσκησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το ΥΠΑΙΘΑ και την κυβέρνηση, για τις καθυστερήσεις στην υλοποίηση της αντιεκπαιδευτικής αξιολόγησης.

Πρόκειται για ένα μέτρο που αποτελεί διαχρονική δέσμευση των ελληνικών κυβερνήσεων, της σημερινής και των προηγούμενων, απέναντι στην Ε.Ε., στο πλαίσιο των κατευθύνσεών της για ένα σχολείο  κατηγοριοποιημένο και πιο στενά δεμένο με τις ανάγκες της αγοράς.

Αποτελεί, πρώτα και κύρια, δικαίωση του μεγάλου αγώνα χιλιάδων εκπαιδευτικών, που εδώ και χρόνια αντιστέκονται με αποφασιστικότητα στα σχέδια της κυβέρνησης, της Ε.Ε., του ΟΟΣΑ και όλων των συστημικών κομμάτων που προωθούν την κατηγοριοποίηση των σχολείων, τον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση των εκπαιδευτικών, ώστε να αναπαράγουν με το ζόρι την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, την κυρίαρχη ιδεολογία.

Γιατί η αξιολόγηση δεν είναι ένα ουδέτερο παιδαγωγικό εργαλείο. Είναι μηχανισμός εκφοβισμού και ελέγχου, ώστε οι εκπαιδευτικοί να εξαναγκάζονται να εφαρμόζουν χωρίς αντιρρήσεις την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και να αναπαράγουν την κυρίαρχη ιδεολογία μέσα στο σχολείο.

Με άλλα λόγια, επιδιώκουν έναν εκπαιδευτικό που δεν θα τολμά να διδάσκει την ιστορική και επιστημονική αλήθεια, ιδιαίτερα σε μια εποχή που οι πολεμικές αναμετρήσεις φουντώνουν και οι λαοί μπλέκονται σε επικίνδυνα σχέδια για τα κέρδη και τα συμφέροντα των λίγων.

Η εξέλιξη αυτή εκθέτει και τις δυνάμεις μέσα στον κλάδο που, από την πρώτη στιγμή, έσπερναν τον φόβο και την υποταγή. Εκείνες που κινδυνολογούσαν, που έλεγαν ότι «στέλνουμε τους/τις εκπαιδευτικούς στον γκρεμό», που στην πράξη υπονόμευαν τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου.

Εκθέτει όσους, ενώ στα λόγια έχουν ψηφίσει τις αποφάσεις των Ομοσπονδιών, της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ, στην πράξη τις καταπατούν. Όσους έχουν γεμίσει τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ με αξιολογητές συναδέλφων —ακόμα και με προέδρους ΕΛΜΕ που έχουν αναλάβει τέτοιο ρόλο—, δίνοντας πολύτιμες υπηρεσίες στον κυβερνητικό σχεδιασμό.

Τα παραδείγματα είναι πολλά και θα αναδειχθούν και στα επερχόμενα συνέδρια. Το κρίσιμο, όμως, είναι ένα: η αποφασιστική στάση των ίδιων των εκπαιδευτικών αποτελεί το πιο ισχυρό εχέγγυο για τη συνέχιση και την κλιμάκωση του αγώνα.

Η παραδοχή της «Κ» εκθέτει και όλους εκείνους που έσπερναν τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια μέσα στον κλάδο, την ώρα που η μάχη ήταν και παραμένει σε πλήρη εξέλιξη. Εκθέτει όσους γύριζαν τα σχολεία και, μέσα στα σωματεία, υποστήριζαν ότι η αξιολόγηση έχει ήδη προχωρήσει, ότι έχει ουσιαστικά υλοποιηθεί, προεξοφλώντας βιαστικά την ήττα.

Και όλα αυτά, όχι για να δυναμώσει η συλλογική προσπάθεια απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, αλλά για να στηθεί μια άγονη και επικίνδυνη μικροπαραταξιακή αντιπαράθεση, κυρίως απέναντι στις δυνάμεις της Αγωνιστικής Συσπείρωσης και τα στελέχη της. Απέναντι δηλαδή σε εκείνες τις δυνάμεις που σήκωσαν καθοριστικά το βάρος της υλοποίησης των αγωνιστικών αποφάσεων των δύο Ομοσπονδιών, της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ.

Δεν είναι τυχαίο ότι, ακριβώς γι’ αυτή τη στάση, εκατοντάδες στελέχη της ΑΣΕ, εκλεγμένοι συνδικαλιστές, μαζί με χιλιάδες συναδέλφους, βρίσκονται αντιμέτωποι με παραπομπές στο Πειθαρχικό. Αυτό από μόνο του αποδεικνύει ποιοι μπήκαν μπροστά στη σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική και ποιοι περιορίστηκαν να προεξοφλούν ήττες από την ασφάλεια της κερκίδας.

Πρόκειται για δυνάμεις που έλεγαν και εξακολουθούν να λένε πως η κυβέρνηση έχει πετύχει τον στόχο της (!), πως τα ενιαία κείμενα δήθεν διευκολύνουν το ΥΠΑΙΘΑ και την κυβέρνηση (!), πως τάχα ισοδυναμούν με κάλεσμα συμμετοχής των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση (!). Είναι οι ίδιες δυνάμεις που εδώ και μήνες προεξοφλούν ότι ΟΛΜΕ και ΔΟΕ θα τα «διπλώσουν», καλλιεργώντας απογοήτευση και παραίτηση μέσα στον κλάδο.

Και όλα αυτά, την ώρα που:

1. Είναι σε εξέλιξη κρίσιμες αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέων Δ.Σ. σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, οι οποίες θα επηρεάσουν καθοριστικά, αν και όχι αποκλειστικά, την εξέλιξη του αγώνα.
2. Η αποφασιστική ενίσχυση της ΑΣΕ πριν από δύο χρόνια στη ΔΟΕ, με την ανάδειξή της σε 1η δύναμη, και στην ΟΛΜΕ, με την ανάδειξή της σε 2η δύναμη, έπαιξε καθοριστικό ρόλο ώστε να παραμείνει ανοιχτή η σύγκρουση με την αξιολόγηση και στο επίπεδο των δύο Ομοσπονδιών.

Με άλλα λόγια, την ώρα που η μάχη συνεχίζεται, την ώρα που οι συσχετισμοί δοκιμάζονται και κρίνονται, ορισμένοι επιμένουν να εμφανίζουν ως τελειωμένη υπόθεση αυτό που οι ίδιοι οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί αποδεικνύουν ότι παραμένει ανοιχτό μέτωπο.

Αλήθεια, τι λένε τώρα όλοι αυτοί, όταν η ίδια η φιλοκυβερνητική εφημερίδα παραδέχεται τα ζόρια της κυβέρνησης; Τι από τα δύο ισχύει τελικά; Η ΑΣΕ οδηγεί τους εκπαιδευτικούς στον γκρεμό ή ο αγώνας στριμώχνει την κυβέρνηση; Η κυβέρνηση πέτυχε τον στόχο της ή «τρώει πόρτα» από τους εκπαιδευτικούς και το συνδικαλιστικό τους κίνημα; Γιατί και τα δύο μαζί δεν μπορούν να ισχύουν.

Θα σταματήσουν, λοιπόν, επιτέλους ορισμένες δυνάμεις, σε ρόλο θλιβερού κομπάρσου, να προεξοφλούν ήττες και υποχωρήσεις; Θα σταματήσουν να σπέρνουν την ηττοπάθεια, που τελικά λειτουργεί ως σανίδα σωτηρίας για την κυβέρνηση, την ώρα που τίποτα δεν έχει κριθεί και η μάχη παραμένει ανοιχτή;

Θα σταματήσουν να επιτίθενται σε αγωνιστικά σωματεία, όπως η ΕΛΜΕ Πειραιά, με ψεύδη και ανακρίβειες; Θα σταματήσουν την εργολαβία λάσπης που έχουν αναλάβει ορισμένες δυνάμεις, παρά τη συνεχή διάψευσή τους από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς των σωματείων αυτών;

Ρητορικά τα ερωτήματα…

Συνεχίζουμε, με ψηλά το κεφάλι!

Αντρέας Καργόπουλος

Γενικός Γραμματέας Δ.Σ. ΟΛΜΕ

και νεοδιόριστος – διωκόμενος εκπαιδευτικός

Η ΕΠΙΣΧΕΣΗ ΣΤΟ «ΚΑΛΥΜΝΟΣ» ΕΦΕΡΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

ΟΙ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ

 Οι ναυτεργάτες του Ε/Γ-Ο/Γ «ΚΑΛΥΜΝΟΣ», με την αποφασιστική και ενωμένη στάση τους, κατάφεραν να πληρωθούν  στο ακέραιο ό,τι τους χρωστούσε η εταιρεία.

Με την επίσχεση εργασίας που πραγματοποίησαν, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους και τα αναδρομικά που τους οφείλονταν, έδωσαν καθαρή απάντηση στην εργοδοσία, για την προσπάθεια της  εταιρείας να μεταφερθούν στις πλάτες τους τα οικονομικά της προβλήματα και για την καθυστέρηση πληρωμών.

Η νίκη των συναδέλφων είναι αποτέλεσμα της πίεσης που άσκησαν οι ίδιοι οι ναυτεργάτες, της παλικαρίσιας στάσης τους, της συσπείρωσης στα σωματεία τους ΠΕΜΕΝ  και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και της διεκδίκησης του αυτονόητου: να πληρώνονται στην ώρα τους για τη δουλειά τους και να ζουν στο πλοίο με ανθρώπινες συνθήκες. Γιατί κανένα δικαίωμα δεν είναι χαρτζιλίκι και δεν χαρίζεται, κατακτιέται με οργάνωση και αγώνα.

Καλούμε όλους τους ναυτεργάτες να βγάλουν συμπέρασμα. Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοσία. Κανένας συμβιβασμός με την απλήρωτη εργασία. Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση, στη συλλογική δράση, στη συσπείρωση στα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία.

Συνεχίζουμε αποφασιστικά για να μη μείνει κανένας ναυτεργάτης απλήρωτος, για να εφαρμόζονται οι Συλλογικές Συμβάσεις, για σύγχρονα δικαιώματα, αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς και ζωής στα πλοία.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων Υπηρεσίας Ασύλου και ο Σύλλογος Υπαλλήλων Υπηρεσίας Ασύλου και Αρχής Προσφυγών του  Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου προχωρούμε σε απεργιακή κινητοποίηση την 12η Ιουνίου 2026, διεκδικώντας άμεσες λύσεις στα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δύο υπηρεσίες και το προσωπικό τους, καθώς και την ουσιαστική προστασία του δικαιώματος στο άσυλο.

Σε μια περίοδο κατά την οποία προωθείται η εφαρμογή του νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για τις επιπτώσεις που αυτό ενδέχεται να έχει στα δικαιώματα των αιτούντων διεθνή προστασία. Οι προβλεπόμενες διαδικασίες επιταχυνόμενης εξέτασης, οι αυξημένοι περιορισμοί και η έμφαση στην αποτροπή αντί στην προστασία δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την πρόσβαση σε μια δίκαιη και αποτελεσματική διαδικασία ασύλου και θέτουν σε δοκιμασία θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου.

Την ίδια στιγμή, η Υπηρεσία Ασύλου και η Αρχή Προσφυγών συνεχίζουν να λειτουργούν υπό συνθήκες χρόνιας υποστελέχωσης, με ελάχιστο προσωπικό και διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις. Οι εργαζόμενοι καλούμαστε καθημερινά να καλύψουμε κρίσιμες ανάγκες μέσα από εντατικοποίηση της εργασίας μας, με υπερεργασία και επαγγελματική εξουθένωση, προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργία μιας υπηρεσίας ζωτικής σημασίας για την χώρα και για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Απαιτούμε:

• Άμεση ενίσχυση της Υπηρεσίας Ασύλου και της Αρχής Προσφυγών με επαρκές μόνιμο προσωπικό, ώστε να καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες της υπηρεσίας και να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της.
• Μονιμοποίηση των συμβασιούχων εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και έχουν δικαιωθεί από τα αρμόδια δικαστήρια.
• Άμεση καταβολή των επί σειρά ετών οφειλόμενων αναδρομικών στους συμβασιούχους υπαλλήλους της Υπηρεσίας.
• Σεβασμό στα εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων και διασφάλιση ανθρώπινων και αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας. Ενίσχυση των κτιριακών υποδομών και του τεχνολογικού και λοιπού εξοπλισμού των χώρων εργασίας μας.
• Τερματισμό της διαρκούς διοικητικής διαχείρισης μέσω υπερεργασίας και εξουθένωσης του προσωπικού, που υπονομεύει τόσο την υγεία των εργαζομένων όσο και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους αιτούντες άσυλο. Ενίσχυση της διερμηνείας σε όλα τα στάδια της διαδικασίας.

Η υποστελέχωση, η εργασιακή ανασφάλεια, η συστηματική εξουθένωση του προσωπικού και η διαρκής υποβάθμιση των διαδικασιών ασύλου δεν αποτελούν «αναγκαίες προσαρμογές», αλλά πολιτικές επιλογές με σοβαρές συνέπειες για τους εργαζόμενους, τους αιτούντες άσυλο και τη λειτουργία του κράτους δικαίου.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν θα αποδεχθούμε τη διάλυση των εργασιακών μας δικαιωμάτων ούτε τη λειτουργία της Υπηρεσίας Ασύλου και της Αρχής Προσφυγών με όρους μόνιμης κρίσης και έκτακτης ανάγκης. Απαιτούμε άμεσες και ουσιαστικές λύσεις στα δίκαια αιτήματά μας και καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα, τους κοινωνικούς φορείς και κάθε δημοκρατικό πολίτη να σταθούν στο πλευρό μας.

Ο αγώνας μας δεν αφορά μόνο τις θέσεις εργασίας μας. Αφορά την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας στην εργασία, του δικαιώματος στο άσυλο και της διασφάλισης του κράτους δικαίου. Απέναντι στην υποστελέχωση, την εργασιακή ομηρία και την υποβάθμιση του δικαιώματος στο άσυλο, απαντάμε με συλλογικότητα, αλληλεγγύη και αγώνα.

Κανείς και καμιά δεν περισσεύει, κανένα δικαίωμα δεν χαρίζεται.
Δεν θα σιωπήσουμε, δεν θα υποχωρήσουμε, μέχρι να δοθούν ουσιαστικές λύσεις.

ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026 και στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου στις 10:30πμ για την Αττική και στα κατά τόπους γραφεία της Υπηρεσίας Ασύλου

Συνάδελφοι – ισσες

Το Δ.Σ. του Συνδικάτου μαζί με την σωματειακή επιτροπή πήρε την πρωτοβουλία την Πέμπτη 4/6/2026 να καλέσει σε συνέλευση τους εργαζόμενους στην επιχείρηση VERIDOS MATSOUKIS Α.Ε. ώστε να συζητήσουμε  συλλογικά την στάση μας μπροστά στις απολύσεις στις οποίες προχώρησε η εταιρία το προηγούμενο διάστημα, αλλά και για να οργανώσουμε την δράση μας διεκδικώντας ακόμα πιο αποφασιστικά τα δίκαια αιτήματά μας.

Μέσα από την συνέλευση και την ζωντανή κουβέντα που έγινε αναδείχτηκε η ανάγκη όπου οι εργαζόμενοι πρέπει  να βάλουν μπροστά τα δικά τους αιτήματα  και να απαιτήσουν το επόμενο διάστημα όχι μόνο να μην χαθεί καμία θέση εργασίας αλλά να υπογραφεί ΣΣΕ, με αυξήσεις στους μισθούς και συλλογικά δικαιώματα, όπως σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, να κατοχυρωθούν όλες οι ειδικότητες, να επανέλθουν οι τριετίες κ.α.

Αυτές οι διεκδικήσεις είναι η μόνη ρεαλιστική απάντηση στην σημερινή κατάσταση με την οποία ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με την τεράστια ακρίβεια που πετσοκόβει τα μεροκάματά μας, την εντατικοποίηση της εργασίας, την καταστρατήγηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, με την ανυπαρξία ΣΣΕ και τις επιπτώσεις του ιμπεριαλιστικού πολέμου όπου κυβέρνηση και εργοδοσία θέλει να φορτώσει τον λογαριασμό στις πλάτες των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι μέσα από την συνέλευση πήραμε απόφαση και απαιτούμε:

• Να ανακληθούν οι απολύσεις και να μην υπάρξει ούτε σκέψη για άλλες.
• Υπογραφή ΣΣΕ με το συνδικάτο για αυξήσεις στους μισθούς και συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα για όλους.

Για όλα τα παραπάνω το Συνδικάτο Τύπου και Χάρτου έχει  αποστείλει πρόσκληση στην διοίκηση της εταιρίας και  την  καλούμε έως τις 19/6 (ημερομηνία απόφασης Γ.Σ των εργαζομένων στις 04-06-2026) να έρθει σε συνάντηση με αντιπροσωπεία του Δ.Σ. και να απαντήσει σε όλα τα παραπάνω αιτήματα μας, κάτι που αν για άλλη μια φορά αρνηθεί, θα προχωρήσουμε σε κινητοποιήσεις.

Χτες Δευτέρα 08 Ιουνίου είχαμε νέο “ατύχημα” στο εργοτάξιο του Καζίνο IRCE που την κατασκευή έχει αναλάβει η ΤΕΡΝΑ, καθώς συνάδελφος που εργάζεται στο συνεργείο μεταλλικών κατασκευών του Σιδηρόπουλου, ενώ είχε ήδη συμπληρώσει 10 ώρες συνεχόμενης εργασίας, κατά την εργασία τοποθέτησης λαμαρίνας ακρωτηριάστηκε το δάχτυλο του.

Καταρχήν ευχόμαστε περαστικά στον συνάδελφο και γρήγορη ανάρρωση. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός, είναι κρίκος σε μια μακριά αλυσίδα μεγαλύτερων ή μικρότερων ατυχημάτων που καθημερινά συμβαίνουν στο έργο και και αποτελούν προπομπό για ένα πιο σοβαρό ατύχημα. Πρόκειται για το δεύτερο “ατύχημα” στο ίδιο εργοτάξιο και στο ίδιο συνεργείο και αυτό σε υπερωριακή απασχόληση. Οι επιγραφές που έχουν “στολίσει” το ερξοτάξιο “# safety first”, “αν δεν είναι ασφαλές δεν το κάνουμε”, καθώς και ο κομπασμός των στελεχών για τα τυπικά μέτρα ασφάλειας και τις εκπαιδεύσεις φαίνονται ότι δεν είναι αρκετά να αντισταθμίσουν την κόπωση που δημιουργούν τα 10ωρα εώς και 15ωρα, τα 6ήμερα και η δουλειά τις κυριακές, συνολικά στην πίεση για να προχωρήσει το έργο, να πιαστούν οι στόχοι από το χρονοδιάγραμμα, ειδικά όταν επίκειται επίσκεψη από τα ανώτατα στελέχη της εταιρείας…

Η βασική αιτία των ατυχημάτων είναι κοινή. Είναι η εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια για να πιαστούν τα χρονοδιαγράμματα, η έλλειψη ολοκληρωμένων μέτρων υγείας και ασφάλειας.

 Σαν σωματείο στείλαμε πρόσκληση και προσπαθήσαμε να πραγματοποιηθεί συνάντηση με όλες τις εταιρείες στο έργο του Ελληνικού την Πέμπτη 4 Ιούνη, για όλα τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, τις ώρες εργασίας, τα εργατικά “ατυχήματα”, τα κλεμμένα ένσημα, τα προβλήματα των μεταναστών, την υπογραφή εργοταξιακής Σύμβασης. Και σε αυτήν την πρόσκληση η πλειοψηφία των μεγάλων εταιρειών, ανάμεσα σε αυτές και η ΤΕΡΝΑ, δεν ανταποκρίθηκε, αποφεύγοντας έτσι τη συζήτηση για τα οξυμένα προβλήματα και την υπογραφή ΣΣΕ στο έργο και δείχνοντας με τη στάση τους ότι οι ζωές δεν μετράνε γι’ αυτούς, το μόνο που τους απασχολεί είναι η αύξηση της κερδοφορίας τους.

Απαντάμε στην υπονομευτική στάση της εργοδοσίας και τον εμπαιγμό, κλιμακώνοντας τον αγώνα μας με 48ωρη απεργία στο έργο του Ελληνικού στις 23 και 24 Ιούνη.

 Δεν θα σκοτωθούμε εμείς για τα χρονοδιαγράμματα τους! Η λύση βρίσκεται στον οργανωμένο αγώνα για ουσιαστικά μέτρα προστασίας των εργαζομένων. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να οργανωθούν στο σωματείο.

• 7ωρο- 5νθημερο – 35ωρο.
• Αυξήσεις στους μισθούς και τα μεροκάματα.
• Τώρα να ληφθούν όλα τα μέτρα υγείας και ασφάλειας για την προστασία των εργαζομένων από εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες. Ουσιαστικός έλεγχος της εργοδοτικής ευθύνης από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους σε όλες τις εταιρείες στο έργο για την εφαρμογή των μέτρων υγείας και ασφάλειας.
• Υπογραφή επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης σε ολόκληρο το έργο του Ελληνικού, που θα καλύπτει όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες στο έργο, ανεξάρτητα από τον τρόπο αμοιβής τους.
• Εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και κήρυξή της ως υποχρεωτικής. Υπογραφή κλαδικών συμβάσεων και στις υπόλοιπες ειδικότητες του κλάδου.