ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ «ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ» ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ «ΚΟΙΛΑΔΕΣ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ»!

Η φωτιά (17/1/2026) που ξέσπασε στο Πέραμα σε αγωγό καυσίμων στην Coral Gas, εντός του αστικού ιστού, με αγωγούς που περνάνε μέσα από τις προβλήτες του λιμανιού, κάτω από τα πόδια χιλιάδων εργαζόμενων, φανερώνουν τον αυξημένο κίνδυνο έκρηξης και τις ανείπωτες καταστροφικές συνέπειες, που είναι μπροστά μας, αν δεν απομακρυνθούν τα καζάνια!.

Δεν πέρασε ούτε ένας χρόνος, από όταν το σωματείο μαζί με άλλα σωματεία και μαζικούς φορείς του Πειραιά, διαδηλώναμε για ακόμα μία φορά, για την απομάκρυνση, των καζανιών του ‘’θανάτου’’. Έχουμε καταγγείλει επανειλημμένα, τον κίνδυνο ενός εκτεταμένου Βιομηχανικού Ατυχήματος και ότι τα καζάνια, σε Πέραμα και Δραπετσώνα, μια ανάσα από τα σπίτια και τους χώρους δουλειάς μας, βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή όλων μας, εργαζόμενων και κάτοικων. Με τον χειρότερο τρόπο, οι ανησυχίες μας επιβεβαιώθηκαν, με τη τωρινή και όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, να έχουν αδειοδοτήσει την παρουσία και λειτουργία των καζανιών και την περιφερειακή αρχή και τις δημοτικές αρχές να κάνουν πλάτες στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Να φύγουν τώρα από τις γειτονιές μας και το λιμάνι, τα καζάνια του θανάτου!

Η ανυπαρξία σχεδίου προστασίας των εργαζομένων στο λιμάνι, που εχθές με τη φωτιά να καίει, εκκενώθηκε, μόνο μετά την αποφασιστική παρέμβαση του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, των λιμενεργατών στην COSCO, η ανυπαρξία πρόληψης και σχεδίου διαφυγής των υπολοίπων εργαζομένων και κατοίκων από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς και την εργοδοσία, διαμορφώνουν μια δολοφονικά εγκληματική κατάσταση. Πολλοί εμποροϋπάλληλοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, μένουμε και δουλεύουμε στην ευρύτερη περιοχή και έχουμε συγγενείς που δουλεύουν στο λιμάνι. Εχθές κινδύνευσε η ζωή όλων μας, από τη φωτιά και την ύπαρξη των καζανιών!

Η κυβέρνηση και η ιδιοκτήτρια εταιρεία των καζανιών έχουν την ευθύνη, να πάρουν εδώ και τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια των εργαζομένων και των κατοίκων, ώστε να μην υπάρξει νέο ατύχημα. Οφείλουν να διερευνήσουν άμεσα και να δώσουν σαφείς απαντήσεις για τις αιτίες της πυρκαγιάς.

Οι εργαζόμενοι του λιμανιού, ο λαός και η νεολαία του Περάματος και όλου του Πειραιά, είδαμε για άλλη μια φορά «τον χάρο με τα μάτια μας». Με την ενότητα μας, τον αποφασιστικό και συντονισμένο αγώνα μας, μπορούμε να επιβάλλουμε την προστασία της ζωής και της υγείας μας, σε σύγκρουση με την πολιτική και το κράτος που για μια ακόμη φορά θυσιάζει τις ζωές μας στο βωμό του κέρδους.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΠΛ. ΗΡΩΩΝ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ, ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 19/1 6:30 μ.μ.
Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Να φύγουν ΤΩΡΑ τα καζάνια του θανάτου από τις περιοχές μας! Κυβέρνηση και εταιρεία για ακόμα μια φορά παίζουν κορώνα – γράμματα τις ζωές μας!

Η πυρκαγιά στα καζάνια της Coral στο Πέραμα ξημερώματα Κυριακής, έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο τραγικό τρόπο τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι και οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής.

Παρά τις προειδοποιήσεις, τις καταγγελίες, τις κινητοποιήσεις που έχουν γίνει εδώ και χρόνια από το Εργατικό Κέντρο Πειραιά,  εργατικά σωματεία και φορείς της περιοχής, αυτές αγνοήθηκαν συνειδητά, γιατί κυβέρνηση, εταιρείες, περιφερειακές και δημοτικές αρχές, βάζουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων πάνω από την ζωή και την ασφάλεια κατοίκων και εργαζομένων.

Το γεγονός ότι δεν υπήρξαν θύματα οφείλεται αποκλειστικά στην τύχη. Δεν θα επιτρέψουμε η ζωή μας να παίζεται στα ζάρια.

Η περιοχή του Περάματος και της Δραπετσώνας βρίσκεται εδώ και χρόνια αντιμέτωπη με τον πραγματικό κίνδυνο ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης.

Για την κατάσταση αυτή η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν τεράστιες ευθύνες. Γνωρίζουν τον κίνδυνο, γνωρίζουν τον αγώνα των εργαζομένων και των κατοίκων. Η μη απομάκρυνση μέχρι σήμερα των καζανιών του θανάτου, η πιθανότητα ατυχήματος που όπως φαίνεται δεν είναι και τόσο μικρή, μέσα στον ανταγωνισμό των εταιρειών, την έλλειψη μέτρων για την υγεία και την ασφάλεια, μέτρων πρόληψης και εκπόνησης σχεδίου έκτακτης ανάγκης στο φόντο των συνολικότερων εξελίξεων στην περιοχή, την στιγμή της πολεμικής προετοιμασίας, φτιάχνουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ με θύμα τον λαό.

Αποδείχθηκε για ακόμη μία φορά ότι δεν υπάρχει κανένα ουσιαστικό σχέδιο πρόληψης, κανένα οργανωμένο σχέδιο εκκένωσης, καμία πρόβλεψη διαφυγής. Το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να αποθεώνουν την ατομική ευθύνη και να στέλνουν μήνυμα με το 112. Είναι αποκαλυπτικό ότι η εκκένωση των εργαζομένων από την COSCO έγινε μόνο μετά την αποφασιστική παρέμβαση του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, την ώρα που το κράτος, η κυβέρνηση και η εταιρεία απουσίαζαν επιδεικτικά.

Την ίδια στιγμή βέβαια το πολυδιαφημισμένο Κέντρο Υγείας Κερατσινίου δεν λειτουργούσε μιας και δεν είναι 24ωρης λειτουργίας, το ίδιο και του Περάματος, ενώ το διαχρονικό αίτημα για επαναλειτουργία του Κέντρου Υγείας  στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος έχει σταλεί στις καλένδες.

Απαιτούμε εδώ και τώρα:

• Να φύγουν ΤΩΡΑ τα καζάνια του θανάτου μέσα από τον οικιστικό ιστό του Περάματος και της Δραπετσώνας.
• Να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των εργαζομένων στο λιμάνι αλλά και των κατοίκων του Περάματος και της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά.

Το Εργατικό Κέντρο καλεί τα σωματεία μέλη του, τα υπόλοιπα σωματεία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους εργαζόμενους και τους κατοίκους της περιοχής σε μαζική, αγωνιστική κινητοποίηση την Δευτέρα 19 Γενάρη στις 18.30 στην πλατεία Ηρώων στο Πέραμα, για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας ενάντια στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

ΚΑΛΕΣΜΑ

στο Συλλαλητήριο με όλους τους εργαζόμενους, φορείς, σωματεία και τον λαό του Πειραιά τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου, στις 18.30, στην Πλατεία Ηρώων στο Πέραμα για να  απομακρυνθούν τα καζάνια του θανάτου Η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στα καζάνια του  Περάματος, δείχνει για ακόμη μια φορά ότι η ασφάλεια των εργαζομένων του λιμανιού, πολλοί από αυτούς είναι κάτοικοι της Σαλαμίνας, γονείς των μαθητών μας, παίζεται «κορώνα – γράμματα».

Από καθαρή τύχη δεν υπήρξαν χειρότερες εξελίξεις, ενώ επιβεβαιώνεται ότι ο λαός της περιοχής μας είναι εκτεθειμένος στο ενδεχόμενο ενός βιομηχανικού ατυχήματος μεγάλης έκτασης με ανυπολόγιστες συνέπειες!

Είναι προφανές ότι η παραμονή των καζανιών του «θανάτου» εντός κατοικημένης περιοχής, μια ανάσα από σπίτια και σχολεία, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα που πολλαπλασιάζει κινδύνους. Το τοξικό νέφος που προκλήθηκε από τη χθεσινή πυρκαγιά, δεν μπορεί να μην ανησυχεί και εμάς στη Σαλαμίνα, όπου περιοχές όπως το Καματερό, τα Παλούκια βρίσκονται  σε απόσταση αναπνοής. Για αυτό και το 112 μετά από τρεις ώρες εστάλει και σε κατοίκους του νησιού και τους προέτρεπε να κλείσουν τα παράθυρα, ενώ η κυβέρνηση και το Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας έλαμψαν άλλη μια φορά δια της απουσίας τους, αφού δεν υπήρχε κανένα σχέδιο διαφυγής, κανένα σχέδιο εκκένωσης. Επιπλέον, η διακοπή της συγκοινωνίας των πλοίων από και προς τη Σαλαμίνα και ο αποκλεισμός ενός ολόκληρου νησιού, εγκυμονεί κινδύνους και για τον λαό της Σαλαμίνας.

Έχουν τεράστιες ευθύνες το κράτος, η κυβέρνηση, οι περιφερειακές αρχές, που διαχρονικά βάζουν πλάτη στους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ την ίδια στιγμή και διαχρονικά τα τελευταία χρόνια όλες οι κυβερνήσεις ( ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ ) έχουν αδειοδοτήσει την παρουσία και λειτουργία των καζανιών στην περιοχή.

Δε θα αφήσουμε κανέναν να παίζει με τη ζωή μας , τη ζωή των μαθητών μας και των γονιών τους για να θησαυρίζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες και εφοπλιστές θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων .

Επιπρόσθετα οι κάτοικοι της περιοχής (Πέραμα, Κερατσίνι, Σαλαμίνα), από έρευνες που έχουν γίνει εδώ και χρόνια, είμαστε αντιμέτωποι με σοβαρές ασθένειες, λόγω της υψηλής συγκέντρωσης βαρέων μετάλλων.

Διεκδικούμε:
 Έξω τα καζάνια του θανάτου από το Πέραμα. Άμεση Μετεγκατάσταση όλων των δεξαμενών πετρελαιοειδών (ενεργών και ανενεργών) εκτός οικιστικού ιστού με όλα τα απαραίτητα μέτρα για το περιβάλλον.
 Επαναλειτουργία του Κέντρου Υγείας – Πρώτων Βοηθειών Περάματος, να ξεκινήσουν οι εργασίες εδώ και τώρα. Μέχρι τότε στελέχωση με προσωπικό, ειδικότητες ιατρών και υλικοτεχνική υποδομή όλων των δομών Υγείας Περάματος και του Κέντρου Υγείας Κερατσινίου.
 Ούτε σπιθαμή παραχώρησης του Αρμού στα επιχειρηματικά σχέδια. Ο Αρμός να παραδοθεί στο λαό του Περάματος για την αναψυχή του, χωρίς καμία επιχειρηματική δραστηριότητα. Οι υποδομές του να στεγάσουν τους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους της πόλης.
 Οι εκτάσεις γης των δεξαμενών να αποδοθούν στο λαό του Περάματος, με απαλλοτρίωση, χωρίς αποζημιώσεις. Να μετατραπούν σε ελεύθερους χώρους για το λαό του Περάματος, χωρίς επιχειρηματική δραστηριότητά, με ευθύνη του κρατικού προϋπολογισμού.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΉΡΙΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 19/1 ΣΤΙΣ 18:30 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩΩΝ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ !

Η χθεσινή φωτιά σε αγωγό καυσίμων στην Coral gas μέσα  στον αστικό ιστό του Περάματος σε απόσταση λίγων μέτρων από τις προβλήτες του λιμανιού και τα μέτρα που λήφθηκαν για την προστασία της ζωής εργαζομένων και δημοτών αποδεικνύει ότι σε κάποιους το μότο πάμε κι όπου βγει έχει γίνει τρόπος ζωής. Οι εργαζόμενοι στο λιμάνι συνέχιζαν και δούλευαν κανονικα την ίδια ώρα που η φωτιά έκαιγε και ο κίνδυνος έκρηξης, που θα οδηγούσε στο  να μην έβρισκε κομμάτι από ανθρώπους ο παπάς για να θάψει, ήταν άμεσος και τεράστιος.

Μετα από την αποφασιστική παρέμβαση μελών του σωματείου μας οι εργαζόμενοι σταμάτησαν και βγήκαν εκτός λιμανιού όπου η εργοδοσία τους κρατούσε εγκλωβισμένους στο πάρκινγκ του ΣΕΜΠΟ. Δηλαδή, σε ακόμα πιο κοντινό σημείο από την εστία της πυρκαγιάς!

Μάλιστα εκπρόσωποι της εργοδοσίας διέδιδαν ψευδώς ότι όλοι οι δρόμοι είναι κλειστοί και δεν μπορεί κανείς να φύγει.

Για άλλη μια φορά το ψέμα τους κατέρρευσε και μετά από επικοινωνία μέλους του σωματείου μας με την Άμεση Δράση αλλά και επιτόπου αυτοψία στους δρόμους, όπου επιβεβαιώθηκε ότι οι δρόμοι για Πειραιά και Κερατσίνι είναι ανοιχτοί, και μετά από ενημέρωση του σωματείου μας προς τους εργαζόμενους απομακρύνθηκαν με ίδια μέσα, κάτι που μπορούσε να οδηγήσει σε κομφουζιοαφου κανείς δεν πήρε μέτρα να αποχωρήσουν μαζικά και οργανωμένα.

Αποδείχθηκε περίτρανα ότι εργοδοσία, η σημερινή κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες δεν έχουν κανένα σχέδιο διαφυγής σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και δεν παίρνουν κανένα μέτρο προστασίας για τις ζωές των εργαζομένων και των δημοτών.

3 ώρες μετά την έναρξη της πυρκαγιάς το μόνο μέτρο που λήφθηκε ήταν να σταλεί 112 για να κλείσουν τα παράθυρα Γενάρη μήνα με 7 βαθμούς θερμοκρασία.

Από την πρώτη στιγμή εκπρόσωποι του σωματείου μας ήταν παρόντες στο σημείο της πυρκαγιάς την ίδια ώρα που υπεύθυνος των εγκαταστάσεων των καζανιών ήρθε μετά από 3,5 ώρες.Ο δε δήμαρχος Περάματος που περιχαρής έπαιρνε δωροεπιταγες από την COSCO και διαφήμιζε την αρμονική συνύπαρξη με τις πετρελαϊκές που έκαναν γεύμα αγάπης για τους Περαματιωτες ,δήλωνε αναρμόδιος για όλα κι έκανε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα δηλαδή show στα social media βάζοντας χέρι στους κατοίκους που πανικοβλήθηκαν και θέλησαν να απομακρυνθούν την ίδια ώρα που δεν υπάρχουν δρόμοι διαφυγής, κανένα σχέδιο εκκένωσης, ούτε σαφείς οδηγίες για την προστασία των εργαζομένων στο λιμάνι και των κατοίκων.

Η κυβέρνηση και η εργοδοσία έχουν όλη την ευθύνη για αυτό το χάλι που βάζει τις ζωές των εργαζομένων και των κατοίκων σε κίνδυνο. Την ίδια ώρα που ο μόνος καημός τους είναι αν θα έχουμε Αμερικανό ή Κινέζο νταβατζη πάνω από το κεφάλι μας.

Οι εργαζόμενοι στο λιμάνι μαζί με τον λαό του Πειραιά και τους μαζικούς φορείς θα δώσουμε την απάντηση που πρέπει .

Δεν θα αφήσουμε κανέναν να παίζει με τη ζωή μας για να κονομάνε πετρελαϊκές εταιρείες και εφοπλιστές θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων.

Απαιτούμε εδώ και τώρα να παρθούν μέτρα για την προστασία των εργαζομένων στο λιμάνι αλλά και των κατοίκων του Περάματος και της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά.

Το σωματείο μας καλεί όλους τους λιμενεργάτες σε συλλαλητήριο τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2026 στις 18.30 στην πλατεία ηρώων στο Πέραμα. Καλούμε όλα τα σωματεία του Πειραιά σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τους μαζικούς φορείς του Περάματος και όλων των δήμων του Πειραιά,τα παιδιά μας, τους μαθητές και τους δασκάλους να διαδηλώσουμε όλοι μαζί απαιτώντας να απομακρυνθούν τα καζάνια του θανάτου και να εκπονηθεί με ευθύνη του κράτους σχέδιο προστασίας της ζωής μας.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΤΈΜΠΗ

ΌΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΉ ΣΥΝΈΛΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΕΜΠΟ ΤΗΝ ΤΡΊΤΗ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ ΣΤΙΣ 14.00

ΕΞΩ ΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΆΤΟΥ

Με την έναρξη της νέας χρόνιας ενημερωθήκαμε από συναδέλφους στο ξενοδοχείο Porto Carras ότι η εργοδοσία στέλνει εξώδικα σε συναδέλφους για την μη επαναπροσλήψη τους για την νέα τουριστική σεζόν. Μια τακτική η οποία είναι απέναντι στο νόμιμο δικαίωμα των εργαζόμενων για αίτηση επαναπρόσλήψης για την σεζόν που έρχεται.

Η εργοδοσία στο PortoCarrasδεν κάνει τίποτα διαφορετικό από τα υπόλοιπα μεγάλα ξενοδοχεία όταν θέλει να εξασφαλίσει την περαιτέρω κερδοφορία της. Τα παραδείγματα είναι πολλά, και στην περιοχή μας και πανελλαδικά. Αυτό που καίει την εργοδοσία είναι η διασφάλιση των κερδών, που γίνεται και μέσα από το πετσόκομμα των δικαιωμάτων, την εντατικοποίηση, τις απολύσεις.

Ζήτημα που εγείρει ερωτήματα για την πλευρά των εργαζομένων είναι το πως θα ανταπεξέλθουν οι εργαζόμενοι στην δουλειά με την μη επαναπρόσληψη των συναδέλφων τους, με το φόρτο εργασίας που έχει το ξενοδοχείο σε όλη τη διάρκεια της σεζόν.

Στο “τουριστικό θαύμα” κερδίζουν μόνο οι εργοδότες. Η δουλειά χωρίς ρεπό, τα σπαστά ωράρια, οι χαμηλοί μισθοί δεν μπορεί να είναι κανονικότητα στον κλάδο και είναι στο χέρι των εργαζόμενων να αλλάξει αυτό. Δεν είναι ζήτημα λάθους διαχείρισης, αλλά απαίτηση του ξενοδοχειακού κεφαλαίου αυτή η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί για τους συναδέλφους με τις απολύσεις. Απαίτηση που όλα τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει τρέχουν για να εξασφαλίσουν τους ξενοδόχους και τα κέρδη τους. Όλοι οι νόμοι που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια είναι σε βάρος των εργαζομένων, με αποκορύφωμα τον τελευταίο νόμο για το 13ώρο που είναι κομμένος και ραμμένος για το τουριστικό κεφάλαιο.

Καλούμε τους συναδέλφους να γυρίσουν την πλάτη στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό του ΕΚ Χαλκιδικής και της πλειοψηφίας της διοίκησης της ΠΟΕΕΤ που στέκονται με την πλευρά των ξενοδόχων και απέναντί στα συμφέροντα των εργαζομένων. Η πείρα από τους αγώνες των εργαζομένων στον κλάδο δείχνουν πως μόνο με τον οργανωμένο και συλλογικό αγώνα μέσα από τα συνδικάτα σπάει ο τσαμπουκάς της εργοδοσίας.

Οι εργαζόμενοι στο “PortoCarras” να έρθουν σε επαφή με το ΣΕΤΕΠΕ για να καταθέσουν τις αιτήσεις επαναπρόσληψης μέσω του Συνδικάτου. Η εργοδοσία λέει ότι με βάση τον νόμο δεν είναι υποχρεωμένη να επαναπροσλάβει του εργαζόμενους για την νέα σεζόν. Νόμος πρέπει να γίνει η δουλειά με δικαιώματα, με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μέσα από ΣΣΕ με βάση τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων στον κλάδο με 7ώρο – 5ήμερο – 35ώρο.

Ψήφισμα Αλληλεγγύης για την απαράδεκτη διαδικασία ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας της Χαββά Σουιτσμέζ και άλλων πολιτικών προσφύγων από την Τουρκία

Τους τελευταίες μήνες ξεκίνησε μια απαράδεκτη διαδικασία κατά των πολιτικών προσφύγων από την Τουρκία, με βάση την οποία ενημερώθηκαν ξαφνικά ότι το καθεστώς διεθνούς προστασίας ανακαλείται. Σε όλους στάλθηκε πανομοιότυπη ειδοποίηση ότι αποτελούν κίνδυνο για την «εθνική ασφάλεια», χωρίς να προσδιορίζεται συγκεκριμένος λόγος, με την επίκληση «απόρρητων» εγγράφων. Ο αριθμός μάλιστα αυτών των περιπτώσεων συνεχώς αυξάνεται. Οι άνθρωποι αυτοί, πολλοί από τους οποίους ζουν για δεκαετίες στη χώρα μας, ύστερα από σκληρές διώξεις και βασανιστήρια που υπέστησαν στην Τουρκία, έχουν περάσει από όλες τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες και στο τέλος αναγνωρίστηκαν ως πολιτικοί πρόσφυγες στη χώρα μας.

Ανάμεσά τους είναι και η Χαββά Σουιτσμέζ, η οποία βρίσκεται στην Ελλάδα από το 1998 και είναι αναγνωρισμένη πολιτική πρόσφυγας από το 2001. Μετά από 27 χρόνια παραμονής στη χώρα, συγκεκριμένα στις 13-11-2025, ενημερώθηκε ξαφνικά από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής ότι ξεκίνησε διαδικασία ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Η συγκεκριμένη πολιτική πρόσφυγας είναι ιδιαίτερα γνωστή για τη συμμετοχή της σε διαδηλώσεις, πορείες και άλλες μαζικές κινητοποιήσεις, έχει έρθει σε επαφή με όλες σχεδόν τις πολιτικές οργανώσεις και κόμματα, με συλλόγους και συνδικάτα, συνέβαλε στη συνδιοργάνωση εκδηλώσεων αλληλεγγύης και συμπαράστασης στους λαούς της Τουρκίας.

Πρόκειται για απαράδεκτες πρακτικές, ενταγμένες στην αντιμεταναστευτική και αντιπροσφυγική πολιτική της ΕΕ και την πρακτική των κυβερνήσεων, όπως της ελληνικής, αντίθετες με τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 για τους πρόσφυγες. Μια πολιτική που αντιμετωπίζει όσους αγωνίζονται συλλογικά για τα δικαιώματα των λαών, ως «τρομοκράτες» και «επικίνδυνους για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια».

Ζητάμε να παύσει άμεσα κάθε διαδικασία ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας της Χαββά Σουιτσμέζ και όλων των αναγνωρισμένων πολιτικών προσφύγων από την Τουρκία, των οποίων απειλείται ακόμη και η ίδια η ζωή τους, αν εξαναγκαστούν να επιστρέψουν στη χώρα τους και να γίνουν σεβαστά όλα τα δικαιώματά τους.

Καμία ανοχή στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επιχειρηματικών ομίλων που μας οδηγεί στη φτώχεια και στην εξαθλίωση.

Να δυναμώσει ο κοινός αγώνας εργατών, αγροτών και όλου του λαού για ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Χαιρετίζουμε τον μεγαλειώδη, πρωτοφανή σε μαζικότητα, ενότητα και διάρκεια αγώνα που δίνουν οι αγωνιζόμενοι αγρότες. Μαζί τους είναι οι εργαζόμενοι κι όλος ο λαός. Τα δεκάδες μπλόκα τους συσπειρωμένα στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων έχουν γίνει πανίσχυρα κάστρα αγώνα. Ανοίγουν δρόμους για να δυναμώσει ο αγώνας για το δίκιο και την επιβίωσή όλου του λαού.

Οι αγρότες παλεύουν για να κρατήσουν το βιός τους, να μείνουν στη γη τους και να μπορούν να παράγουν φθηνά και ποιοτικά τρόφιμα για τον λαό. Δεν ανέχονται άλλο να πουλούν τα προϊόντα τους πάμφθηνα, σε εξευτελιστικές τιμές, ενώ αυτά αγοράζονται πανάκριβα από τους εργαζόμενους στα ράφια των Σούπερ Μάρκετ, προς χάριν των εμποροβιομηχάνων. Να βλέπουν τα ζώα τους να θανατώνονται, να μη μπορούν να ζήσουν τις οικογένειες τους.

Η απαίτηση των αγροτών να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους από την κυβέρνηση είναι και δική μας απαίτηση. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας.

Η πολιτική που εξοντώνει τους αγρότες είναι η ίδια που γεννά τη δουλειά – λάστιχο, την ακρίβεια, τους μισθούς πείνας και το χτύπημα των δικαιωμάτων μας.

Οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με τη μεγάλη εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς, τα εξαντλητικά ωράρια και τους χαμηλούς μισθούς που ο πληθωρισμός εξανεμίζει ήδη από το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει νομοσχέδιο για να υπονομεύσει τις κλαδικές Συμβάσεις και να καθηλώσει τους κλαδικούς μισθούς στο ύψος της προηγούμενης δεκαπενταετίας.

Ο λαός πληρώνει τη στροφή στην πολεμική οικονομία της ΕΕ. Το κράτος ισχυρίζεται ότι δεν έχει χρήματα για μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές, για τους εργάτες, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους αλλά μοιράζει αφειδώς χρήμα στους μεγάλους ομίλους, ιδιαίτερα στα μονοπώλια του πολέμου. Προβλέπεται κρατική στήριξη με 21 δισ. ευρώ για επενδύσεις στην πολεμική οικονομία, την ίδια στιγμή που για το λαό η κατάργηση των φόρων είναι “εκτός πραγματικότητας”.

Την ώρα που τα εργατικά – λαϊκά νοικοκυριά μαζί και οι αγρότες θα συνεχίσουν να πληρώνουν πανάκριβους λογαριασμούς ρεύματος, οι βιομήχανοι εξασφαλίζουν σταθερές χαμηλές τιμές και νέες κρατικές ενισχύσεις επιβεβαιώνοντας ότι για αυτούς δεν υπάρχουν ευρωενωσιακοί περιορισμοί. Την ώρα που – ακόμα και μετά το έγκλημα στα Τέμπη – η ΤΡΑΙΝΟΣΕ απολαμβάνει τις παχυλές κρατικές επιδοτήσεις ενώ οι επιχειρηματικοί όμιλοι στα διόδια εξασφαλίζουν εγγυημένα – επιδοτούμενα κέρδη, για τους  αγρότες, η κρατική επιδότηση και οι εγγυημένες τιμές στα αγροτικά προϊόντα βαφτίζονται από την κυβέρνηση “παρωχημένα αιτήματα”.

Απέναντι μας έχουμε τους ίδιους εχθρούς, τα μονοπώλια και την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις κυβερνήσεις που τους υπηρετούν.

Οι αγρότες παλεύουν ώστε να μην ξεκληριστούν από τις συνέπειες του ανταγωνισμού των καρτέλ για τα κέρδη, της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και από τις επαίσχυντες συμφωνίες όπως με τις χώρες της Mercosur για χάρη των βιομηχανικών μονοπωλίων. Οι εργαζόμενοι πληρώσαμε με ανεργία και ακρίβεια την αθρόα εισαγωγή αγροτικών και άλλων ετοίμων προϊόντων.

Οι εργαζόμενοι έχουμε απέναντι μας τις Οδηγίες και Αποφάσεις της Ε.Ε. που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις για να τσακίζουν τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας και το 8ωρο, τους μισθούς και τις συλλογικές μας συμβάσεις, τα ασφαλιστικά και εργασιακά μας δικαιώματα, για να ιδιωτικοποιηθούν όλοι οι κρίσιμοι κοινωνικοί τομείς, η ενέργεια, το νερό, οι μεταφορές, η υγεία, η παιδεία, ώστε να θησαυρίζουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Το αστικό κράτος αποδεικνύεται αντιλαϊκό και ανάλγητο μπροστά στις ανάγκες του λαού. Η κυβέρνηση εκβιάζει και απειλεί μπροστά στους λαϊκούς αγώνες, προσπαθεί να τους υπονομεύσει. Όμως θα σπάσει τα μούτρα της. Όπως τα έσπασε στην προσπάθεια να χτυπήσει και να διασπάσει το αγροτικό κίνημα λόγω της μεγάλης ενότητας που έχει κατακτήσει μέσα από τις γραμμές της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων αλλά και της μεγάλης αλληλεγγύης που γνωρίζει απ’ όλο το λαό. Τέτοιες προσπάθειες της κυβέρνησης έχουμε γνωρίζει πολλές στο εργατικό κίνημα, σε μεγάλους πανελλαδικούς, κλαδικούς και τοπικούς αγώνες. Επίσης την περίοδο της πανδημίας, των μεγάλων διαδηλώσεων για τα Τέμπη, σε μεγάλες κινητοποιήσεις του λαού μετά από φυσικές καταστροφές.

Έχει συσσωρευτεί τεράστια πείρα. Ο λαός έχει αναδείξει την τεράστια δύναμη του όταν βγαίνει μαζικά στο προσκήνιο χωρίς συμβιβασμούς, οργανωμένος και αποφασισμένος να αγωνιστεί και να κερδίσει. Η τεράστια δυσαρέσκεια που υπάρχει μέσα στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να εκφραστεί σε οργανωμένη διεκδίκηση για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

Τώρα είναι ανάγκη να ενισχυθεί η οργάνωση των εργαζομένων μέσα από τα συνδικάτα, να δυναμώσει ο αγώνας και η κοινή δράση με τους αγρότες, τη νεολαία.

Εργαζόμενοι και αγρότες παράγουν όλο τον πλούτο που καρπώνονται οι εμποροβιομήχανοι. Με την κοινή μας πάλη μπορούμε να σπάσουμε τον κρίκο της εκμετάλλευσης. Η λύση στα προβλήματα της επιβίωσης δεν βρίσκεται στην ανάθεση και στις αυταπάτες για επίδοξους κυβερνητικούς “σωτήρες” αλλά στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Παλεύουμε για:

• Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές.
• Υπεράσπιση του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος,ενάντια στην ακρίβεια, τη φοροληστεία και τα χαράτσια. Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα καθώς και 3.000 ευρώ για κάθε παιδί.
• Ρεύμα φτηνό για το λαό με μείωση και πλαφόν στις τιμές της ενέργειας και των καυσίμων. Κατάργηση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων σε αυτά τα είδη. Αφορολόγητο πετρέλαιο για τους αγρότες στην αντλία και ικανοποίηση των αιτημάτων τους για την τιμή στην κιλοβατώρα.
• Τρόφιμα φτηνά και ποιοτικά για το λαό με μείωση τιμών και πλαφόν στις τιμές όλων των ειδών λαϊκής κατανάλωσης, κατάργηση του ΦΠΑ σε όλα αυτά τα είδη.
• Αναπλήρωση εισοδήματος και εγγυημένες τιμές που να εξασφαλίσει την επιβίωση του αγρότη, αποζημίωση 100% για τις ζημιές. Άμεση ανασύσταση των κοπαδιών με κρατικά μέτρα πρόληψης, εμβολιασμούς, υποδομές κ.α.
• Γενναία κρατική χρηματοδότηση για την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, για την ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής και όχι για του πολέμου τα σφαγεία.

“Πάλη κοινή, αγώνας σαν γροθιά, έτσι θα νικήσουμε λαός και αγροτιά!”

Η επαναπρόσληψη της Συναδέλφου σχολικής καθαρίστριας στο Δήμο Ιωαννιτών είναι αποτέλεσμα του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα καθαριστριών, γονέων, μαθητών  και εργαζομένων της πόλης μας.

Οι εργαζόμενοι στη Σχολική καθαριότητα του Ν. Ιωαννίνων, είμαστε  περήφανοι, που στον αγώνα για την άδικη απόλυση της Συναδέλφου Σχολικής Καθαρίστριας, που εργάζονταν τα τελευταία 19 χρόνια στο 19ο Δημοτικό σχολείο και στο 23ο Νηπιαγωγείο της πόλης μας, δεν ήμασταν μόνοι μας. Η συγκινητική στήριξη, αλληλεγγύη και συμπαράσταση του Συλλόγου Γονέων, του Συλλόγου Εκπαιδευτικών αλλά και των ίδιων των μαθητών του σχολείου και της νεολαίας της περιοχής της Πεντέλης, συνέβαλαν στην επαναπρόσληψη της Συναδέλφου με την ίδια να επιστρέφει πριν λίγες ημέρες στην εργασία της.

Η ηχηρή απάντηση Γονέων και μικρών μαθητών προς τη Δημοτική Αρχή Ιωαννίνων “Να επιστρέψει  η Κυρία Σούλα στο σχολείο μας”, αποτελεί την απαρχή μίας πιο διευρυμένης στήριξης και αλληλεγγύης, που ξεπέρασε τα στενά όρια της πόλης μας, με αποκορύφωμα τη μεγάλη πανεργατική απεργία την 01/10/25, όπου εργαζόμενοι και απεργοί αγκάλιαζαν την ίδια μετά την τοποθέτησή της.”Κανείς μόνος μπροστά στην επιθετική στάση της εργοδοσίας μας μπροστά στα νέα αντεργατικά μέτρα το σωματείο μας είναι το αποκούμπι μας”.

Η επαναπρόσληψη της Αθανασίας αποτελεί βασική παρακαταθήκη, για το κλάδο της σχολικής καθαριότητας. Σε έναν χώρο που δεσπόζει ο φόβος κι η τρομοκρατία που προσπαθούν να επιβάλουν με το μαστίγιο και το καρότο η εργοδοσία μας (Κράτος και Δήμοι), σιγή νεκροταφείου.

Εμείς παλεύουμε, για την υγεία και τη μόρφωση των παιδιών των εργατικών λαϊκών οικογενειών και την ίδια ώρα η εργοδοσία μας προσπαθεί να διασφαλίσει ακόμη πιο ζεστό χρήμα για τους μεγαλοεργολάβους που ετοιμάζουν να βάλουν στην καθαριότητα, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τα ανταποδοτικά τέλη των δημοτών. Αξιολόγηση σχολικών μονάδων,σχολεία επιχειρήσεις, με κατάργηση σχολικών επιτροπών, αλλαγή προγράμματος σπουδών, μερική απασχόληση αλλά ταυτόχρονα και 13ωρη  απασχόληση ανάλογα τι τους συμφέρει. Θέλουνε τη νεολαία μας, τους μικρούς μαθητές να ζει και να μορφώνεται με χειρότερους όρους και να συνηθίζει, ότι το έχει η μοίρα της να ζει έτσι. Για αυτό θέλουν τσακισμένα δικαιώματα για τους γονείς τους.

Η Δημοτική Αρχή Ιωαννίνων στηρίζει όλους τους νόμους του “Κράτους δικαίου” και αυτό επιβεβαιώθηκε και με το πρόσφατο νέο οργανόγραμμα που έφερε προς ψήφιση στο Δημοτικό Συμβούλιο, τέλη του Δεκέμβρη. Καμία μόνιμη πρόσληψη Σχολικής καθαρίστριας δεν μπορεί να υπάρχει για το Δήμο Ιωαννιτών. Για αυτό, στηρίζουν τη χρόνια εργασιακή ομηρία μας χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Τσακισμένους, διαλυμένους, χωρίς ατομικά και συλλογικά μέσα προστασίας.

Τους ενοχλεί που το σωματείο παλεύει να οργανώσει τους συναδέλφους, απέναντι στην εργοδοσία, η οποία μας θέλει μόνους και μακριά από την οργανωμένη πάλη με συλλογικά δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή.

Και όταν δεν το καταφέρνουν, τότε επιστρατεύουν τους γνωστούς εργατοπατέρες του Παναγόπουλου και του Καραγεωργόπουλου για να κλείσουν τα στόματα των συναδέλφων. Όλους αυτούς τους μήνες, πολλοί καλοθελητές προσπάθησαν να πείσουν τη συνάδελφο,ότι  μάταια παλεύει με το σωματείο της. Ότι ο λόγος που απολύθηκε και δεν την έχει επαναπροσλάβει  η δημοτική αρχή είναι,γιατί  παλεύει με το σωματείο της. Όλοι οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι το σωματείο μας  όλα αυτά τα χρόνια είναι δίπλα σε κάθε συνάδελφο και εργαζόμενο. Αυτό, το αποδείξαμε και με την επαναπρόσληψη των 40 σχολικών καθαριστριών που απολύθηκαν με τη λήξη της πανδημίας.

Αυτοί, που νομοθετούν είναι η εργοδοσία μας. Όταν θα κερδίζουμε εμείς, οι εργαζόμενοι, τα αυτονόητα για αξιοπρεπή ζωή, τότε θα χάνει η εργοδοσία μας. Τα συμφέροντά μας είναι διαμετρικά αντίθετα. Αυτό άλλωστε απέδειξε και ο αγώνας για την επαναπρόσληψη της συναδέλφου στη πόλη μας.

Γι΄ αυτό κανείς μόνος!

Παλεύουμε για τις δικές μας ανάγκες!

ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Τώρα πρέπει να δυναμώσει η οργάνωση των εργαζομένων στα συνδικάτα και ο κοινός αγώνας και η δράση με τους αγρότες.

Η νίκη των αγροτών είναι και δική μας νίκη!

Χαιρετίζουμε τον μεγαλειώδη αγώνα των αγωνιζόμενων αγροτών! Γνωρίζουν ό,τι κοντά τους πορεύονται όλοι οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και ο λαός. Τα δεκάδες μπλόκα τους συσπειρωμένα στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων έχουν γίνει πανίσχυρα κάστρα αγώνα. Ανοίγουν δρόμους για να δυναμώσει ο αγώνας για το δίκιο και την επιβίωσή όλου του λαού.

Οι αγρότες παλεύουν για να κρατήσουν το βιός τους, να μείνουν στη γη τους και να μπορούν να παράγουν φθηνά και ποιοτικά τρόφιμα για τον λαό. Δεν ανέχονται άλλο να πουλούν τα προϊόντα τους σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές, ενώ αυτά αγοράζονται πανάκριβα από τους εργαζόμενους στα ράφια των Σούπερ Μάρκετ, προς χάριν των εμποροβιομηχάνων. Δεν αντέχουν να βλέπουν τα ζώα τους να θανατώνονται, να μη μπορούν να ζήσουν τις οικογένειες τους. Παράλληλα η κυβέρνηση εκβιάζει και απειλεί τους αγροτικούς – λαϊκούς αγώνες, προσπαθεί να τους υπονομεύσει, να υποβιβάσει τις απαιτήσεις των βιοπαλαιστών αγροτών, η κρατική επιδότηση και οι εγγυημένες τιμές στα αγροτικά προϊόντα βαφτίζονται από την κυβέρνηση “παρωχημένα αιτήματα”.

Η απαίτηση των αγροτών να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματά τους είναι και δική μας απαίτηση. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας.

Ο λαός πληρώνει με αίμα και στερήσεις την πολεμική οικονομία της ΕΕ. Την ίδια στιγμή που η κατάργηση των φόρων μοιάζει “ουτοπία” για τον εργαζόμενο, το κράτος σκορπάει το χρήμα του λαού στα μονοπώλια του πολέμου. Η πολιτική που εξοντώνει τους αγρότες είναι η ίδια που γεννά τους μισθούς πείνας και το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας. Ο πληθωρισμός εξανεμίζει τον μισθό ήδη από το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει νομοσχέδιο για να καθηλώσει τους κλαδικούς μισθούς στο ύψος της προηγούμενης δεκαπενταετίας, δηλαδή στα τάρταρα!

Την ώρα που τα εργατικά – λαϊκά νοικοκυριά πληρώνουν πανάκριβους λογαριασμούς ρεύματος, οι βιομήχανοι εξασφαλίζουν παχυλές κρατικές επιδοτήσεις και σταθερά χαμηλές τιμές, οι επιχειρηματικοί όμιλοι στα διόδια εξασφαλίζουν εγγυημένα – επιδοτούμενα κέρδη.

Το αστικό κράτος αποδεικνύεται αντιλαϊκό και ανάλγητο μπροστά στις ανάγκες του λαού. Οι αγρότες παλεύουν ώστε να μην ξεκληριστούν από τα καρτέλ, την ΚΑΠ, τις πολιτικές της ΕΕ και οι εργαζόμενοι πληρώνουμε με ανεργία και αβάσταχτη ακρίβεια, την υπερμεγέθη εισαγωγή προϊόντων. Βλέπουμε όλους τους κρίσιμους, ζωτικής σημασίας, κοινωνικούς φορείς να ιδιωτικοποιούνται, , η ενέργεια, το νερό, οι μεταφορές, η υγεία, η παιδεία για να θησαυρίζουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και επισιτισμό είμαστε «τυχεροί», αφού έχουμε γνωρίσει προ πολλού τι θα πει 13ωρο – 15ωρο – 18ωρο. Στηρίζουμε στις πλάτες μας το «θαύμα του Τουρισμού», βιώνουμε εδώ και χρόνια το τσάκισμα των μισθών μας, καταπατώνται απροκάλυπτα τα ασφαλιστικά και εργασιακά μας δικαιώματα, οι συλλογικές συμβάσεις είναι ανύπαρκτες, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα επιστρέφονται, οι κόντρα βάρδιες είναι πιο συνηθισμένες από τα ρεπό, η εργασία μας εντατικοποιείται στο όνομα της «σαιζόν». Τα κέρδη τους αμύθητα, οι ζωές μας ανύπαρκτες!

 Απέναντι μας έχουμε τους ίδιους εχθρούς, τα μονοπώλια και την Ευρωπαϊκή Ένωση,

τον καπιταλισμό!

Όμως  η κυβέρνηση θα σπάσει τα μούτρα της!  Όπως τα έσπασε στην προσπάθεια να χτυπήσει και να διασπάσει το αγροτικό κίνημα. Την μεγάλη του ενότητα την έχει κατακτήσει μέσα από τις γραμμές της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων, αλλά και της μεγάλης αλληλεγγύης και συμπόρευσης που βιώνει απ’ όλο το λαό.

Ο λαός έχει αναδείξει την τεράστια δύναμη του, έχει συσσωρευμένη πείρα όταν βγαίνει μαζικά στο προσκήνιο χωρίς συμβιβασμούς, οργανωμένος και αποφασισμένος να αγωνιστεί και να κερδίσει. Η απέραντη δυσαρέσκεια που υπάρχει μέσα στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να εκφραστεί σε οργανωμένη διεκδίκηση για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των αγροτών, των εργατών και όλου του λαού.

Να δυναμώσει ο κοινός αγώνας εργατών, αγροτών και όλου του λαού για ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Εργαζόμενοι και αγρότες παράγουν όλο τον πλούτο που καρπώνονται οι εμποροβιομήχανοι και οι καπιταλιστές. Με την κοινή μας πάλη μπορούμε να σπάσουμε τον κρίκο της εκμετάλλευσης. Η λύση στα προβλήματα της επιβίωσης δεν βρίσκεται στους επίδοξους κυβερνητικούς “σωτήρες” αλλά στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

Παλεύουμε για:

• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με υπογραφή ΣΣΕ με βάση της σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων στον κλάδο – 7ώρο – 5ήμερο – 35ώρο.
• Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και για την προστασία του εργατικού – λαϊκού εισοδήματος. . Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα καθώς και 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Μείωση τιμών και πλαφόν στις τιμές της ενέργειας και των ειδών λαϊκής κατανάλωσης, κατάργηση του ΦΠΑ σε όλα αυτά τα είδη.
• Αναπλήρωση εισοδήματος και εγγυημένες τιμές που να εξασφαλίσει την επιβίωση του αγρότη, αποζημίωση 100% για τις ζημιές. Άμεση ανασύσταση των κοπαδιών με κρατικά μέτρα πρόληψης, εμβολιασμούς, υποδομές.
• Γενναία κρατική χρηματοδότηση για την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και για την ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής. Όχι για πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς!

 “Πάλη κοινή, αγώνας σαν γροθιά, έτσι θα νικήσουμε λαός και αγροτιά!”

Άλλο ένα εργατικό ατύχημα σημειώθηκε σήμερα στη ΒΙ.ΠΕ. Πατρών, αυτή τη φορά στο εργοστάσιο της «Αθηναϊκής Ζυθοποιίας», όπου συνάδελφος χειριστής τραυματίστηκε στα πλευρά και στο πόδι κατά τη διάρκεια εργασιών στην αποθήκη.

Το περιστατικό αυτό επιβεβαιώνει ότι οι συνθήκες εργασίας είναι εξαιρετικά επικίνδυνες και ότι οι χώροι δουλειάς είναι κάτεργα παρόλο που η εργοδοσία προσπαθεί να τα παρουσιάσει όλα άψογα. Η εντατικοποίηση της εργασίας, η πίεση για αυξημένη παραγωγή και η ανεπάρκεια ουσιαστικών μέτρων ασφάλειας μετατρέπουν καθημερινά το μεροκάματο στο μεγαλύτερο ρίσκο για τη ζωή και την υγεία μας. Τα ατυχήματα στη ΒΙ.ΠΕ. πληθαίνουν και οι προειδοποιήσεις μας δυστυχώς επιβεβαιώνονται.

Επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά πόσο επίκαιρο και αναγκαίο είναι να ικανοποιηθεί το πάγιο αίτημα του Εργατικού Κέντρου Πάτρας, σωματείων της ΒΙ.ΠΕ και των κατοίκων της περιοχής που είναι η άμεση δημιουργία Κέντρου Υγείας στη ΒΙ.ΠΕ., ικανού να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες πρωτοβάθμιας φροντίδας, με όλες τις απαραίτητες ειδικότητες σε 24ωρη βάση, με πλήρη στελέχωση σε ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό, όπως επίσης και δημιουργία μόνιμου σταθμού ΕΚΑΒ, με ασθενοφόρο και εξειδικευμένο πλήρωμα όλο το 24ωρο.

Το Εργατικό Κέντρο Πάτρας απαιτεί από την εταιρεία να διερευνήσει άμεσα τα αίτια του ατυχήματος και να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να μην επαναληφθούν αντίστοιχα περιστατικά.

Ευχόμαστε στον συνάδελφο περαστικά και ταχεία ανάρρωση.