Η 8η Μάρτη δεν είναι μια τυπική «γιορτή». Είναι μέρα αγώνα της εργαζόμενης γυναίκας, που γεννήθηκε μέσα από τους μεγάλους αγώνες των εργατριών για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για μείωση του χρόνου εργασίας, για ίση αμοιβή και αξιοπρέπεια στη ζωή τους.

Το φετινό κάλεσμα είναι ξεκάθαρο για να δυναμώνουμε τον αγώνα για τα δικαιώματα της εργαζόμενης γυναίκας, για να υπάρχουν μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για να υπάρξει προστασία από την εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια, για ουσιαστική προστασία της μητρότητας και της ζωής των εργαζόμενων γυναικών.

Οι γυναίκες της εργατικής τάξης γνωρίζουν καλά ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν , τα ακανόνιστα ωράρια, την εργασιακή ανασφάλεια, τις δυσκολίες στον συνδυασμό δουλειάς και οικογενειακής ζωής οι οποίες δεν είναι «ατομικές δυσκολίες». Ξέρουν πολύ καλά ότι είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που υπηρετεί τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Σε αυτό το φόντο προκαλεί τουλάχιστον υποκρισία η ανάρτηση της DPort Services για την 8η Μάρτη, με ευχές «σεβασμού» και «θαυμασμού» προς τις γυναίκες. Ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση και αηδία αποτελεί η εικόνα που συνοδεύει την ανάρτηση, κατασκευασμένη με τεχνητή νοημοσύνη, που παρουσιάζει την ίδια γυναίκα ταυτόχρονα ως λιμενεργάτρια, ως διοικητικό στέλεχος και ως μάχιμη στρατιωτικό.

Σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και οι πόλεμοι μαίνονται για τα κέρδη των μονοπωλίων, την ώρα που οι λαοί πληρώνουν με το αίμα τους τις συγκρούσεις για αγορές, δρόμους μεταφοράς και ενεργειακούς πόρους, η προβολή μιας τέτοιας εικόνας που εξωραΐζει και κανονικοποιεί τη στρατιωτικοποίηση αποτελεί ντροπιαστική πρόκληση. Εμείς έχουμε κάνει καθαρό πως δεν επιτρέψουμε σε κανέναν να παίζει με τις ζωές των εργαζομένων κάνοντας το λιμάνι πεδίο πολεμικών επιχειρήσεων.

Οι γυναίκες εργαζόμενες στο λιμάνι, στις αποθήκες, στα logistics και σε κάθε χώρο δουλειάς γνωρίζουν πολύ καλά ποια είναι η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα αυτή δεν κρύβεται πίσω από επικοινωνιακές καμπάνιες. Φαίνεται στις καθημερινές μάχες των εργαζομένων και, δυστυχώς, αποτυπώνεται ακόμη και σε τραγικά περιστατικά όπως ο θάνατος εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς. Δεν ξεχνάμε τις 5 εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους στο εργοστάσιο Βιολάντα, ένα ακόμη τραγικό παράδειγμα του πού οδηγεί η λογική που αντιμετωπίζει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων ως «κόστος».

Οι γυναίκες της εργατικής τάξης δεν έχουν ανάγκη από λόγια θαυμασμού από τις εταιρείες.

Χρειάζονται:

• Σταθερή δουλειά με δικαιώματα και αυξήσεις στους μισθούς
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας
• Ίση αμοιβή χωρίς να είναι προϋπόθεση η ίση εργασία, όπως για παράδειγμα να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση να εξαιρεθούν από τη νυχτερινή εργασία κάτι που καταργήθηκε από την ΕΕ και την αντεργατική πολιτική της που εφάρμοσαν όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, φτάνοντας και στο έγκλημα της Βιολάντα.
• Ουσιαστική προστασία της μητρότητας

Η πραγματική τιμή στις γυναίκες εργαζόμενες  αποδεικνύεται  με την ανάπτυξη του αγώνα για να βελτιωθούν οι συνθήκες που ζουν και εργάζονται καθημερινά.

Η 8η Μάρτη είναι μέρα μνήμης, τιμής και συνέχισης του αγώνα των γυναικών της εργατικής τάξης. Αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, την εντατικοποίηση και τους πολέμους που γεννά το ίδιο σύστημα.

Δυναμώνουμε την οργάνωση και τον αγώνα μέσα από τα σωματεία μας.

Για δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια και μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΤΙΜΑΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

 Η 8η Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, εξακολουθεί να εμπνέει και σήμερα το 2025 την οργάνωση και πάλη των εργαζομένων γυναικών σε όλο τον κόσμο. Οι αγώνες των εργατριών του 19ου και του 20ου αιώνα για ισότιμα δικαιώματα στην εργασία και στην κοινωνική δράση φωτίζουν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης στη ζωή μας. Σ’ αυτό το δρόμο οι εργαζόμενες μαχόμενες γυναίκες αντλούν δύναμη, θάρρος και κουράγιο για να διεκδικήσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή τους.

Η ΟΜΕ  απευθύνει αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλες τις γυναίκες, εργαζόμενες, άνεργες, συνταξιούχες,  μετανάστριες, πρόσφυγες που σηκώνουν το βάρος του πολλαπλού τους ρόλου σ’ ένα εχθρικό πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον που «θεωρεί» ότι δήθεν έχει εξασφαλισθεί η ισότητα φύλου.

Σήμερα που υπάρχουν όλες οι επιστημονικές, τεχνολογικές προϋποθέσεις ώστε όλες οι γυναίκες να έχουν σταθερή εργασία, με σταθερό ωράριο και να απολαμβάνουν ποιοτικό ελεύθερο χρόνο, να αμείβονται με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες τους, με ασφαλείς συνθήκες με μέτρα προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, δέχονται την ολοένα και εντεινόμενη επίθεση στα δικαιώματα τους που αντιμετωπίζονται με την θεωρία του κόστους – κέρδους, από διάφορους εργοδότες και εταιρείες που εκμεταλλεύονται  και κλέβουν μέρος των μισθών των και εργασιακών δικαιωμάτων τους, αξιοποιώντας όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που ψήφισαν και συνεχίζουν να ψηφίζουν όλες οι κυβερνήσεις που εξυπηρετούν τα υπερ-κέρδη των μεγάλου κεφαλαίου σε βάρος των ζωών των εργαζομένων.

Η πατριαρχική δομή της κοινωνίας κάνει ακόμη ανεκτή την βία ενάντια στο γυναικείο φύλο με την στέρηση από αυτό των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ζωή και την ασφάλεια. Οι πολλαπλοί ρόλοι που το κεφαλαιοκρατικό σύστημα δίνει στις γυναίκες όπως εργαζόμενης, μητέρας, συζύγου χωρίς να τις προστατεύει, έχει αποτέλεσμα την σημαντική μείωση της ποιότητάς της ζωής τους.

Καθημερινά οι γυναίκες  έρχονται αντιμέτωπες  με προκλήσεις, απειλές, εκβιασμούς, παρενοχλήσεις, διλήμματα στο εργασιακό και οικογενειακό τους περιβάλλον στο οποίο ζουν και εργάζονται. Όμως καθημερινά αντιστέκονται, αγωνίζονται, διεκδικούν και απαιτούν ισότητα  στη διεύρυνση των δικαιωμάτων τους στην εργασία και στην κοινωνία, οργανωμένα μέσω των Σωματείων και των φορέων τους.

Στον κλάδο μας είναι μεγάλη τιμή που για πρώτη (ίσως) φορά στην ιστορία των Μεταλλωρύχων, εξελέγη ΟΜΟΦΩΝΑ γυναίκα Πρόεδρος στο σχετικά νέο ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ ΕΥΒΟΙΑΣ, κατακτώντας επάξια και μαχητικά μια πολύ σημαντική θέση, σε ένα κλάδο με πολλά ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας, εκμετάλλευσης, αλλά και απολύσεων που προκλητικά κάνουν οι εργοδότες. Η εκμεταλλευτική εταιρεία, σαφώς ενοχλούμενη από την δράση του Σωματείου που ζήτησε καλύτερες συνθήκες εργασίας σε όλους τους χώρους και ειδικά στους εργασιακούς χώρους που εργαζόταν γυναίκες με τριτοκοσμικές συνθήκες (οι οποίες είχανε σακατευτεί σχεδόν 12 έτη εργασίας),  δεν δίστασε το 2025 να απολύσει σταδιακά 45 γυναίκες εργαζόμενες στα μεταλλεία και επιπλέον άλλους 10 εργαζόμενους μέχρι το τέλος του 2025, προκειμένου να το διαλύσει, ή να μειώσει τη δράση του σωματείου.

Το σωματείο με μπροστάρη την Πρόεδρο με αγωνιστικές αντιδράσεις  και με αρωγούς την ΟΜΕ και το Ε.Κ. ΕΥΒΟΙΑΣ, δεν διαλύθηκε και συνεχίζει τη δράση του.

 Η ΟΜΕ θα συνεχίσει είναι στο πλευρό του Σωματείου και της Προέδρου για να αντιμετωπιστούν όλα τα ζητήματα του χώρου που εργάζονται!

Διεκδικούμε και απαιτούμε συγκεκριμένα μέτρα για τις γυναίκες που :

• Θα στηρίζουν την εργασία και την μητρότητα.
• Θα αντιμετωπίζουν τη μεγάλη ανεργία στις γυναίκες.
• Θα εξασφαλίζουν την επαγγελματική εξέλιξη, με βάση τα προσόντα που έχει σήμερα η γυναίκα.
• Θα στηρίζουν μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με σταθερό ωράριο εργασίας, με μείωση των ωρών εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών, για 35ωρο, 5ήμερο.
• Θα αναβαθμίζουν το κοινωνικό κράτος και τις παροχές προς την οικογένεια.
• Θα δίνεται σε όλες τις μέλλουσες μητέρες άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.
• Θα προωθούν την αλλαγή των πολιτιστικών προτύπων, ώστε να αναδεικνύουν τη γυναίκα ισότιμη με τον άνδρα σε όλους τους τομείς.
• Με πραγματική δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία.
• Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, για την προστασία, της μητρότητας, ειδικά και τον κλάδο μας όπου γυναίκες που εργάζονται στα ορυχεία, αναγκάζονται να σηκώνουν μεγάλα βάρη έως και 70 κιλά, χωρίς ιδιαίτερα μέτρα προστασίας σε επικίνδυνους χώρους, με την προκλητική αδιαφορία των εργοδοτών. Αποτέλεσμα να σακατεύονται στη δουλειά με το πέρασμα των χρόνων και όταν τις θεωρούν «μη αποδοτικές», τις απολύουν για ψύλλου πήδημα.

• Διεκδικούμε την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με μόνιμη και σταθερή εργασία, σταθερό ωράριο, με πρόσθετα μέτρα στήριξης των εργαζόμενων γυναικών όπως αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, με επαρκή μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού, απαγόρευση απόλυσης εγκύων, κατοχύρωση αδειών μητρότητας, τοκετού, λοχείας για όλες τις εργαζόμενες ανεξαρτήτου εργασιακής σχέσης, με πλήρη μισθολογικά εργασιακά- ασφαλιστικά δικαιώματα.

• Διεκδικούμε ένα αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν δίκτυο υπηρεσιών και δομών υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, φροντίδας και προσχολικής αγωγής για τα παιδιά μας, για να αναπτύσσονται ολόπλευρα.

• Δεν ανεχόμαστε να ξαναζήσουμε «ΒΙΟΛΑΝΤΕΣ», νεκρές και σακατεμένες εργάτριες που αναγκάζονται να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, χωρίς προστασία και μέτρα υγείας και ασφάλειας, αντιμέτωπες με την πολύμορφη εργοδοτική βία. Χτίζουμε πραγματική ασπίδα προστασίας απέναντι σε κάθε μορφή ανισοτιμίας και

Αγωνιζόμαστε δίπλα στις γυναίκες στηρίζοντας το δίκαιο αγώνα τους για ίσα δικαιώματα αντρών και γυναικών, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για λιγότερες ώρες εργασίας και μείωση του χρόνου συνταξιοδότησης. 

Ευχόμαστε σε όλες τις Γυναίκες, Καλή Δύναμη για τους αγώνες που έρχονται!!!

Καθολική συμμετοχή στην 24ωρη προειδοποιητική απεργία μας. Δεν θα πληρώσουμε με τη ζωή μας τα κέρδη των εφοπλιστών.

Χαιρετίζουμε τους ναυτεργάτες για την καθολική συμμετοχή τους στην 24ωρη Πανελλαδική προειδοποιητική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Χαιρετίζουμε, επίσης, την μεγάλη αλληλεγγύη που εκφράστηκε από σωματεία και φορείς του Πειραιά της Αττικής και όλης της χώρας, καθώς και τη διεθνή στήριξη που είχε η απεργιακή κινητοποίηση μας.

Η μαζική απεργιακή συγκέντρωση από τις πρώτες πρωινές ώρες έστειλε σαφές μήνυμα ότι οι ναυτεργάτες θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα, για να μη θρηνήσουμε θύματα συναδέλφους μας. Απέναντι στα σχέδια που, στο κυνήγι του μέγιστου κέρδους, δεν διστάζουν να στέλνουν τους ναυτεργάτες στο «στόμα του λύκου», γιατί τα ναύλα στις εμπόλεμες ζώνες και στις πολεμικές εστίες που εκτοξεύονται.

Προκλητική ήταν η στάση της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ), η οποία, ενώ γνώριζε ότι θα πραγματοποιούνταν παράσταση διαμαρτυρίας για να επιδώσουμετο ψήφισμα με τα αιτήματα των σωματείων μας, όπως αποφασίστηκε στην πολύ μαζική απεργιακή σύσκεψη μαςστον Πειραιά στις 4/3, αρνήθηκαν ακόμη και να συναντήσουν τα ναυτεργατικά σωματεία! Είναι φανερό ότι γνωρίζουν τις ευθύνες τους για τον εγκλωβισμό των συναδέλφων μας σε επικίνδυνες περιοχές και νιώθουν την οργή του λαού για την εγκληματική στάση τους.

Στη συνάντησή μας στο ΥΝΑΝΠ παρευρέθηκε, από την πολιτική ηγεσία, ο Γ.Γ του ΥΝΑΝΠ κ. Κυριαζόπουλος, καθώς και πολυμελής εκπροσώπηση υπηρεσιακών παραγόντων, με επικεφαλής τον Α΄ Υπαρχηγό του Λιμενικού Σώματος κ. Κοντορούχα.

Στην παρέμβασή μας καταγγείλαμε την πολιτική εμπλοκής της ελληνικής κυβέρνησης στο όνομα της λεγόμενης «στρατηγικής συνεργασίας» με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, που καθιστά τη χώρα μας στόχο αντιποίνων, όπως και τα πλοία ελληνικών συμφερόντων που δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου και σε άλλες περιοχές όπου εξελίσσονται πολεμικές συγκρούσεις που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή των ναυτεργατών.

Αναδείξαμε επίσης τις ευθύνες της κυβέρνησης, καθώς ήταν γνωστό το ενδεχόμενο επικίνδυνης κλιμάκωσης, με πιθανό χτύπημα ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν, γεγονός που οδήγησε στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και στον εγκλωβισμό ναυτεργατών στην περιοχή.

Απαιτήσαμε τον άμεσο επαναπατρισμό των ναυτεργατών που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε εμπόλεμες περιοχές, καθώς και να μας  δοθεί ενημέρωση για τις ενέργειες που γίνονται από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης. Το επιχείρημα που αναπαράγεται ότι οι ναυτικοί δεν έχουν κάνει αίτημα επαναπατρισμού δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, και αποτελεί πρόκληση η θέση της κυβέρνησηςότι είναι ατομική ευθύνη των ναυτεργατών ο άμεσος ασφαλής επαναπατρισμός τους. Η πραγματικότητα είναι ότι οι εφοπλιστές, μπροστά στα τεράστια κέρδη που γεννούν οι πολεμικές εξελίξεις στην περιοχή, γίνονται πιο επιθετικοί και με διάφορους τρόπους πιέζουν τα πληρώματα να παραμείνουν στα πλοία, με τις πλάτες της ίδια της κυβέρνησης.

Το κλιμάκιο του Υπουργείου δεσμεύτηκε κατά τη συνάντηση με τα σωματεία μας για το ζήτημα των σπουδαστών των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού που αναγκάζονται να ξεμπαρκάρουν από πλοία λόγω πολεμικών συγκρούσεων. Δόθηκαν εγγυήσεις ότι δεν θα χαθεί το εξάμηνο και η φοίτησή τους, κι ότι με ευθύνη του Υπουργείου θα ολοκληρωθεί το εκπαιδευτικό τους ταξίδι.

Παράλληλα, τα σωματεία μας πραγματοποίησαν παρεμβάσεις σε ακτοπλοϊκά φορτηγά στον μόλο της ΔΕΗ και ποντοπόρα πλοία, και στο λιμάνι της COSCO.

Την ημέρα της απεργίας τα σωματεία μας παρέμβηκανμε άμεση κινητοποίηση στην εγκατάσταση της Oil One στη Δραπετσώνα, όταν πληροφορηθήκαμε ότι σημειώθηκαν αναθυμιάσεις με πολύ μεγάλο τον κίνδυνο πυρκαγιάς που θα τίναζε όλη την περιοχή στον αέρα, μόλις λίγες ημέρες μετά το προηγούμενο ατύχημα στις δεξαμενές πετρελαιοειδών της Coralστο Πέραμα. Γεγονός που επιβεβαιώνει τους τεράστιους κινδύνους για τους εργαζόμενους και τους κατοίκους από την εγκληματική πολιτική του κέρδους και των πολέμων, ενώ είναι γνωστό ότι τέτοιοι είδους εταιρείες και κρίσιμες υποδομές, όπως τα λιμάνια, γίνονται κρίκοι της πολεμικής εμπλοκής, ορμητήρια κατά άλλων λαών και στόχος αντιποίνων. Για αυτό και παλεύουμε μαζί με τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς όλου του Πειραιά να ανακληθούν άμεσα οι άδειες λειτουργίας και να φύγουν εδώ και τώρα τα καζάνια του θανάτου μέσα από τις γειτονιές μας.

Η απεργία μας είχε σημαντικό διεθνή αντίκτυπο. Κάτω από την πίεση της απεργίας μας, ορισμένοι διεθνείς φορείς χαρακτήρισαν, ολόκληρη την περιοχή του Περσικού Κόλπου εμπόλεμη περιοχή (warlikearea). Όμως η εξέλιξη αυτή, δεν αντιμετωπίζει καθολικά το ζήτημα του κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι Ναυτεργάτες.  Ο αγώνας συνεχίζεται ώστε να χαρακτηριστούν με ευθύνη του κράτους και των Διεθνών οργανισμών ως εμπόλεμες, όλες οι θαλάσσιες περιοχές όπου εξελίσσονται στρατιωτικές συγκρούσεις και αποτελούν de facto πολεμικές ζώνες. Κανένας Ναυτεργάτης σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων!

Οι συνάδελφοί μας αντιμετωπίζουν πρόσθετα προβλήματα από τον εγκλωβισμό των πλοίων μέσα στο Περσικό από την έλλειψη προμηθέων, φαγητού νερού και φαρμάκων ενώ το απαράδεκτο γεγονός, το 2026 να μην υπάρχουν γιατροί στα ποντοπόρα καράβια οξύνει την κατάσταση.

Τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ θα συνεχίσουμε τον αγώνα, με επαγρύπνηση, αγωνιστική ετοιμότητα και κλιμάκωση, για την προστασία της ζωής και των δικαιωμάτων των ναυτεργατών.

Οι ναυτεργάτες δεν θα πληρώσουν με τη ζωή τους τα κέρδη των εφοπλιστών και τους πόλεμους τους. Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο τους! Έξω η Ελλάδα τώρα από τον πόλεμο! Καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και σε όσους παίζουν τη ζωή μας στα ζάρια!

Απαιτούμε:

• Κανένας Ναυτεργάτης σε εμπόλεμη ζώνη! Να χαρακτηριστούν ΑΜΕΣΑ εμπόλεμες ζώνες όλες οι περιοχές όπου μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις.
• Να δοθούν τώρα τα στοιχεία για τα εμπορικά πλοία και τους ναυτικούς που βρίσκονται εγκλωβισμένοι μέσα στον Περσικό Κόλπο που φλέγεται και να ενημερωθούν υπεύθυνα οι οικογένειές τους.
• Να παρθούν ΤΩΡΑ, χωρίς άλλα προσχήματα και καθυστερήσεις, όλα τα μέτρα για να επαναπατριστούν με ασφάλεια οι ναυτεργάτες στη χώρα τους, χωρίς καμία προϋπόθεση και επιβάρυνση.
• Να διασφαλιστεί η ακεραιότητα των σπουδαστών στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Χανίων, που βρίσκεται μία ανάσα από τη Νατοϊκή βάση της Σούδας.

Οφείλουμε να τοποθετηθούμε για την προκλητική και κυνική στάση εφοπλιστικών εταιρειών, που παρουσιάζεται από μέσα ενημέρωσης και ναυτιλιακούς κύκλους ως «θρυλικές επιχειρηματικές κινήσεις» η αποστολή πλοίων σε εμπόλεμες και εξαιρετικά επικίνδυνες θαλάσσιες περιοχές, με μοναδικό κριτήριο την αποκόμιση υπερκερδών από την αύξηση των ναύλων.

Ο Προκοπίου – και ο κάθε Προκοπίου – κανένα ρίσκο δεν παίρνει από την υπερπολυτελή θαλαμηγό του, όταν πέντε πλοία του στόλου του περνούν από τα Στενά του Ορμούζ. Το ρίσκο μεταφέρεται στους ναυτεργάτες, που αντιμετωπίζουν πραγματικό κίνδυνο για τη ζωή και την ασφάλειά τους.

Αυτό δεν είναι «επιχειρηματική τόλμη». Είναι συνειδητή έκθεση των πληρωμάτων σε πολεμικές συγκρούσεις, προκειμένου να αυξηθούν τα κέρδη των εφοπλιστών.

Καταγγέλλουμε αυτή την άθλια και απαράδεκτη πρακτική που εκθέτει τους ναυτεργάτες σε μεγάλους κινδύνους για την ίδια τους την ζωή. Απαιτούμε να σταματήσει η αποστολή πληρωμάτων σε εμπόλεμες περιοχές.

Η μέση σύνταξη, είναι περίπου 1100 ευρώ (μικτά μαζί με την επικουρική). Οι 11.200 συν/οι της Φωκίδας, καταβάλλουμε κάθε χρόνο πάνω από 9 εκατομμύρια ευρώ από τις κρατήσεις 6% νια την υγεία!!!

«Θέλουμε υγεία και νοσοκομείο αντάξια της προσφοράς μας, και των αναγκών μας»

Το μαύρο χάλι της υγείας στο νομό ξεκινάει από τα αγροτικά ιατρεία που λειτουργούν από καθόλου ως κάποιες ώρες την εβδομάδα ή και το μήνα!! Συνεχίζεται με ΚΥ που λειτουργούν μόνο το πρωί. Για να αποσπούν τους γιατρούς στο νοσοκομείο και να επαίρονται βουλευτής και διοικητής ότι όλα δουλεύουν ρολόι.

ΕΟΠΥΥ με ελάχιστους γιατρούς που για να κλείσεις ραντεβού πρέπει να έχεις μπάρμπα στην Κορώνη ή να είσαι πρωτοξάδελφος του Άδωνι. Φάρμακα – φαρμάκια με τη συμμετοχή και τις τιμές συνεχώς να ανεβαίνουν, ακόμη και για καρκινοπαθείς, αν μάλιστα τα βρίσκεις. Με χαράτσι ανα συνταγή όπως και για τις εξετάσεις.

… Και τελειώνει σε Νοσοκομείο όπου υπάρχουν….

Μόνο 1 παθολόγος, 1 καρδιολόγος (επικουρικός με εφημερία μία εβδομάδα το μήνα), 1 ορθοπεδικός, 3 χειρουργοί, 2 αναισθησιολόγοι (ενώ το μισό μήνα δεν υπάρχει αναισθησιολόγος), 1 οφθαλμίατρος, 1 ακτινολόγος, 1 μικροβιολόγος. Ακόμη και τα χειρουργεία λειτουργούν με ελλείψεις με τις γενναίες προσπάθειες γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού. Τα δελτία παροχής (6 έως σήμερα με – κατά βάση – συνταξιούχους και υπερήλικες γιατρούς) είναι φαινόμενο που τείνει να γίνει κανονικότητα.

Η φύλαξη και η καθαριότητα σε εργολάβους, με κακοπληρωμένους εργαζόμενους και με αμφίβολες πιστοποιήσεις για τον κοινό νού.

Ολοκληρώνονται δε κάποιες εργασίες «ανακαίνισης» δηλαδή κάποια φρεσκαρίσματα με βαψίματα κλπ , προφανώς: Α) για να είναι πιο αρεστό στις εταιρείες που θα αναλάβουν (με το «νόμο») ιατρεία και χειρουργεία μέσα στο νοσοκομείο μας. Το δικό μας νοσοκομείο! Και Β) Για να έρθει ο γνωστός υπουργός «εμπορίου υγείας» δήθεν για να εγκαινιάσει κάνοντας τα γνωστά του σόου στα κανάλια, καταγγέλλοντας ασθενείς, γιατρούς, νοσηλευτές και αγωνιζόμενο λαό!

Αντί να στελεχωθούν τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας με όλο το απαραίτητο προσωπικό, με όλο το σύγχρονο εξοπλισμό για να καλύπτουν τις ανάγκες των ασθενών, η κυβέρνηση, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων της, προχωράει σταθερά την ιδιωτική – επιχειρηματική λειτουργία των νοσοκομείων, κλείνοντας την πόρτα σε όποιον δεν έχει να πληρώσει. Αντί να δώσει στους υγειονομικούς αξιοπρεπείς μισθούς, τους σπρώχνει να συμπληρώνουν το εισόδημα τους από τις πληρωμές των ασθενών, αφού αυτά προβλέπει ο πρόσφατος νόμος για το «νέο ΕΣΥ»

Δε φτάνει που τσάκισαν τις συντάξεις μας και τη ζωή μας, κλέψανε τα δώρα και συνεχίζουν να μας κλέβουν, με νέες περικοπές σε όσους βγήκαν στη σύνταξη νωρίτερα με Βαρέα ένσημα, με τις εισφορές του 6%, με προσωπικές διαφορές, με εισφορές αλληλεγγύης, με ΕΝΦΙΑ και ΦΠΑ. Φτωχαίνουν και τα παιδιά μας αναγκάζοντάς τα να δουλεύουν σαν σύγχρονοι σκλάβοι. Μας επιβάλλουν όλο αυτό το αίσχος ως κανονικότητα.

Πεθαίνει κάποιος και πολλοί από εμάς λέμε «ήρθε η ώρα του». Ε όχι δεν ήρθε η ώρα του. Οι τεράστιες ελλείψεις, συνολικά στην υγεία, τσάκισαν τη ζωή του

Επιζητούν την ανοχή μας! Να κλείσουμε τα μάτια στους θανάτους των συναδέλφων μας, χειροκροτώντας την πολιτική που διαλύει και την υγεία μας.

Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι την υγεία με συγκεκριμένες κατευθύνσεις την ιδιωτικοποιούν προκειμένου το κεφάλαιο να ρίξει «σταθμευμένα» χρήματα για να συνεχίσει την κερδοφορία του. Αυτή η πολιτική δεν παίρνει καμία βελτίωση. Βγαίνουμε στο δρόμο μαζικά, συσπειρωμένοι στα σωματεία μας.

Όλοι και όλες στη μεγάλη συγκέντρωση  10 Μάρτη, στις 11 πμ στην ττλ. Λαού.

Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν σύγχρονες υπηρεσίες υγείας για το λαό μας, απο το φάρμακο και το ιατρείο, μέχρι τις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων!

Σύνδεσμος πολιτικών Συνταξιούχων Ν. Φωκίδας

Σύλλογος Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Ν. Φωκίδας

Ένωση Συνταξιούχων ΙΚΑ Νομού Φωκίδας

ΝΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΥΘΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ 4ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ

Με έγγραφό του προς το Δήμο Νίκαιας, που κοινοποιεί και στην ΕΛΜΕ Πειραιά, ο Διευθυντής του σχολείου επισημαίνει τα εξής:

α) Την ανάγκη άμεσων εργασιών για τη συντήρηση του σχολείου, καθώς “είναι περισσότερο από εμφανής μία γενικότερη αίσθηση εγκατάλειψης του κτιρίου που στεγάζεται το σχολείο λόγω της παρόδου πολλών ετών χωρίς ουσιαστική συντήρησή του”. Οι σχετικές φωτογραφίες από το σχολείο είναι χαρακτηριστικές:

https://drive.google.com/drive/folders/1WvaulMzrwOj-GLBh7dDdFMoqucfEZStb?usp=drive_link

Το σχολείο έχει έτος κατασκευής αρχές δεκαετίας του 1990.

β) Την απουσία φύλακα κατά τις απογευματινές ώρες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν φθορές, καταστροφές κ.α.

γ) Την απουσία κλιματιστικών, με αποτέλεσμα να είναι ανυπόφορη η πραγματοποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όταν υπάρχουν υψηλές θερμοκρασίες

Μάλιστα, τα σημαντικά αυτά προβλήματα έχουν επισημανθεί και στο παρελθόν, χωρίς να δοθεί κάποια λύση.

Δυστυχώς, τίποτα από τα παραπάνω δεν μας προξενεί εντύπωση. Τόσο στο 4ο Γυμνάσιο Νίκαιας, όσο και σε δεκάδες ακόμα σχολικά κτίρια του Πειραιά, αποτυπώνεται η διαχρονική εγκατάλειψή τους, η απουσία ακόμα και στοιχειωδών παρεμβάσεων για τη συντήρησή τους, την επισκευή φθορών, τον καλλωπισμό τους. Τα σχολεία στέλνουν χαρτιά στο Δήμο, αλλά τα χαρτιά μένουν στο … διαβάστηκε…

Δεν πάει άλλωστε πολύ καιρός που η ΕΛΜΕ είχε αναδείξει αντίστοιχα προβλήματα στο ακριβώς διπλανό σχολείο (3ο ΓΕΛ Νίκαιας-βλέπε εδώ: 3ο ΓΕΛ ΝΙΚΑΙΑΣ ΑΠΟΚΑΡΔΙΩΤΙΚΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ – ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ)! Δεν πέρασε μήνας από την πολύ επικίνδυνη πτώση μεγάλων κομματιών σοβάδων στην είσοδο του 1ου Γυμνασίου-1ου ΓΕΛ Δραπετσώνας (βλέπε εδώ:ΠΑΡΤΕ ΜΕΤΡΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ – ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ).

Αυτή δυστυχώς είναι η απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί. Γερασμένα, ασυντήρητα κτίρια, που κάθε μέρα που περνά, γίνονται όλο και πιο επικίνδυνα, για εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές, με τσιμέντα και παράθυρα να πέφτουν, με κλοπές να λεηλατούν τη σχολική περιουσία, που πλήρωσε από το υστέρημά του ο λαός κ.α. (βλέπε ενδεικτικά: ΕΠΕΣΕ ΤΜΗΜΑ ΑΠΟ ΤΑΒΑΝΙ ΣΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΠΑΛ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ! ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΛΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ! – ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ ΟΣΟ ΠΟΤΕ ΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ-ΜΑΖΙΚΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΓΙΑ ΦΥΛΑΞΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ – ΕΛΜΕ ΠΕΙΡΑΙΑ κλπ).

Σχολεία που υποδέχονται νέα παιδιά, προκειμένου να μορφωθούν. Που θα έπρεπε για τον σκοπό αυτό να είναι στολίδια, ώστε να εμπνέουν, να παρακινούν, να δίνουν πνοή στο σπουδαίο και σύνθετο καθήκον της μαθησιακής διαδικασίας. Να μην τούς λείπει κυριολεκτικά τίποτα! Να είναι το 2ο σπίτι των παιδιών.

Κι όμως! Συμβαίνει το αντίθετο! Η χρόνια υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, η κατάργηση του ΟΣΚ, οι προτεραιότητες κυβέρνησης-Δημοτικών Αρχών που θεωρούν περιττό κόστος τα ζητήματα της πολιτικής προστασίας και ασφάλειας, προκειμένου να εξασφαλίσουν χρήματα για άλλους σκοπούς, έχει φτάσει την κατάσταση στο μη παραπέρα…Κατά τα άλλα, την ώρα που σχολεία ρημάζουν, που οι μισθοί φτάνουν με το ζόρι μέχρι τις 20 κάθε μήνα, η οικονομία (δηλαδή τα κέρδη) πάει καλά…

Απαιτούμε την άμεση δρομολόγηση όλων των αναγκαίων παρεμβάσεων, τη πραγματοποίηση των απαραίτητων εργασιών για τη βελτίωση των υποδομών του 4ου Γυμνασίου Νίκαιας, σύμφωνα με τις προτάσεις-υποδείξεις των εκπαιδευτικών και των γονιών

Η ενημέρωση του Υπουργείου Μεταφορών του Ισραήλ που επισυνάπτουμε, στέλνεται από τα ασφαλιστικά club των εφοπλιστικών εταιριών στα πλοία, επιδιώκει τον εφησυχασμό των Ναυτεργατών για τον επικίνδυνο κατάπλου σε λιμάνια του Ισραήλ. Η «διαφήμιση» των οπλικών συστημάτων του Ισραήλ δημιουργεί μόνο ανησυχία στα πληρώματα και κανέναν εφησυχασμό.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι «Το κράτος του Ισραήλ καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες για την προστασία των λιμένων, οι οποίοι θεωρούνται από τους ασφαλέστερους στον κόσμο, χάρη στην πολυεπίπεδη ασφάλεια, τα υψηλά πρότυπα κυβερνοασφάλειας σε μόνιμη βάση, καθώς και την προστασία από το ιδιαίτερα αποτελεσματικό σύστημα Iron Dome, μεταξύ άλλων αντιπυραυλικών συστημάτων τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα, τα οποία έχουν αναπτυχθεί ειδικά για την προστασία του θαλάσσιου εμπορίου. Η αποτελεσματικότητά τους έχει αποδειχθεί επανειλημμένα»

Οι ναυτεργάτες γνωρίζουν ότι η προσέγγιση σε εμπόλεμη περιοχή, σε υποδομές στρατηγικής σημασίας όπως είναι τα λιμάνια, έχει πολλαπλάσιους κινδύνους και αποτελεί πιθανό στόχο. Δεν υπάρχει καμία ασφάλεια όσο το κράτος του Ισραήλ προωθεί τα εγκληματικά ιμπεριαλιστικά του σχέδια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Τέτοιες υποκριτικές διαβεβαιώσεις, λειτουργούν ως μέσο πίεσης για να συνεχιστούν τα δρομολόγια και τα κέρδη των εφοπλιστών, μεταφέροντας το ρίσκο στους ναυτεργάτες που βρίσκονται πάνω στα πλοία.

Καμία πραγματική εγγύηση ασφάλειας δεν υπάρχει όσο ταξιδεύουν οι ναυτεργάτες σε περιοχές συγκρούσεων και δεν λαμβάνονται όλα τα μέτρα για την προστασία και τον επαναπατρισμό των πληρωμάτων που βρίσκονται σε εμπόλεμες ζώνες.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ

Δυναμώνουμε τον αγώνα για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία

Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Γι’ αυτό και φέτος 8ηΜάρτη, την Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας:

• Απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής μας.
• Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις.
• Ιδιαίτερα αναφερόμαστε στις συναδέλφισσες εργαζόμενες στα ΜΜΕ και τις δημοσιογράφους που αναγκάζονται να δουλεύουν με συνθήκες εντατικοποίησης και χωρίς σταθερά ωράρια. Με δυσκολίες στην ατιμετώπιση κοινωνικών αναγκών, την προστασία της μητρότητας, αφού οι κρατικές δομές για παροχή τέτοιων υπηρεσιών είναι ανύπαρκτες και οι υπηρεσίες εμπορευματοποιημένες, ενώ οι μισθοί δε φτάνουν για την κάλυψή τους. Να στέλνονται για κάλυψη κάτω από αντίξοες συνθήκες σε φυσικές καταστροφές όπως πλημμύρες, πυρκαγιές χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας, αλλά και ενίοτε σε πολεμικά μέτωπα. Αντπαλεύουμε αυτή την πραγματικότητα προς όφελός μας.

Η εργοδοτική βία στάζει αίμα.

Κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη βιομηχανία “Βιολάντα”, στις χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά εξαιτίας της εντατικοποίησης, της «ευελιξίας», της δουλειάς μέχρι τα βαθιά γεράματα με την “ενεργό γήρανση”.

Ακανόνιστα ωράρια, βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης. Χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού & της μητρότητας, χωρίς μέτρα προστασίας υγείας και ασφάλειας, γιατί θεωρούνται κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα αφεντικά και στα ΜΜΕ. Γιατί είναι ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Η πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και στα ΜΜΕ και πνιγεί τις δικές μας ανάγκες

Γι’ αυτό:

• Στο όνομα της “ισότητας των φύλων”, η νυχτερινή εργασία των γυναικών και στον κλάδο θεωρείται κανονικότητα, επιβαρύνοντας σημαντικά τον γυναικείο οργανισμό. Κανονικότητα θεωρούνται και οι επικίνδυνες δημοσιογραφικές αποστολές, η κάλυψη πυρκαγιών και άλλων ακραίων φυσικών φαινομένων χωρίς τα απαραίτητα μέσα προστασίας, όπως και το να είσαι απίκο 24/7 ”γιατί έτσι είναι η δουλειά”.
• Στο όνομα της “συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής”, επιβάλλουν στις εργαζόμενες τη δουλειά όπως, όποτε και για όσο έχει ανάγκη η εργοδοσία και τα κέρδη της, ενώ τα βάρη της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων εξακολουθούν να βαραίνουν τις πλάτες τους.
• Μας καταδικάζει σε μια ασφυκτική καθημερινότητα. Με την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, τους πλειστηριασμούς, τα πανάκριβα ενοίκια. Χώρους εργασίας χωρίς μέτρα προστασίας, ανυπαρξία αντισεισμικής θωράκισης σε σπίτια και σχολεία, αντιπλημμυρικών έργων, ασφαλών μεταφορών.
• Αφήνει απροστάτευτες τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών κακοποίησης. Με τις τεράστιες ελλείψεις αντίστοιχων δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών, την κρατική & αστυνομική αυθαιρεσία, τις μακροχρόνιες πολυδάπανες νομικές διαδικασίες, την ανυπαρξία εξειδικευμένων κέντρων για θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας.
• Καλλιεργεί το έδαφος για το στήσιμο κάλπικων διπόλων περί «προόδου- συντήρησης» με στόχο τον εγκλωβισμό της συνείδησης των γυναικών «εντός των τειχών» του συστήματος. Γι’ αυτό ξαναζεσταίνονται σκοταδιστικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας ακόμα και για την αμφισβήτηση του δικαιώματος στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση. Πλασάρει ως δήθεν προοδευτικό την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος. Αναπαράγει σάπιες αξίες που οδηγούν στην κακοποίηση, ακόμα και τη δολοφονία γυναικών.

Παλεύουμε αταλάντευτα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες που τον γεννούν

Σε κάθε γωνία του πλανήτη ξεφυτρώνουν πολεμικά σφαγεία για τους λαούς. Οξύνονται οι ανταγωνισμοί για τη μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Φουντώνει η αναμέτρηση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και των συμμάχων τους. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών βάζουν “κόφτη” στις κοινωνικές δαπάνες, για να ενισχύσουν τις πολεμικές. Την ξέφρενη κούρσα της πολεμικής προετοιμασίας και των εξοπλισμών, την πληρώνουμε πολύ ακριβά εμείς οι γυναίκες και οι οικογένειές μας

Δεν ανεχόμαστε τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας, οι σύντροφοί μας να γίνουν κρέας στα κανόνια τους.

Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Βάζοντας το λαό μας στο στόχαστρο. Στέλνουν ένοπλες δυνάμεις σε αποστολές έξω από τα σύνορα που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.

Αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας

Aπό τη θέση που μας αναλογεί ως δημοσιογράφοι και εργαζόμενες στα ΜΜΕ, δεν δεχόμαστε να θέσουμε τα χέρια και τις γνώσεις μας στην πολεμική μηχανή, να γινόμαστε φερέφωνα και υπερασπίστριες της πολεμικής προπαγάνδας.

Βαδίζουμε στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων.

Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος του αγώνα μας τις σύγχρονες ανάγκες μας. Μόνο η ικανοποίησή τους μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία και χειραφέτηση των γυναικών του μόχθου.

Δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο– για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.

Παλεύουμε για ενημέρωση σε όφελος του λαού κόντρα στην κατευθυνόμενη από το κράτος τις κυβερνήσεις και τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία κατευθυνόμενη ενημέρωση. Η δήθεν προσπάθεια αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης είναι το άλλοθι της προπαγάνδας χειραγώγησης του λαού.

Να δυναμώσουμε τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης ενάντια στην κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης για να διεκδικήσουμε ότι είναι σύγχρονο και αναγκαίο για μας και τις οικογένειές μας.

Ζήτω η 8η Μάρτη!

Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων τιμά την 8η Μάρτη, μέρα μνήμης για τις εργάτριες που δώσανε έναν σκληρό αγώνα για ισοτιμία, αξιοπρέπεια και εργασιακά δικαιώματα!

Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Το Εργατικό Κέντρο τιμώντας την 8η Μάρτη απευθύνει κάλεσμα στις εργαζόμενες του κλάδου που μοχθούν καθημερινά, δίνουν τη μάχη για το μεροκάματο, για δυνάμωμα της οργάνωσης μας, της πάλης μας ενάντια στην εκμετάλλευση και την  ανισοτιμία.

Οι χώροι δουλειάς μας αποτελούν μια απέραντη «κοιλάδα των Τεμπών» για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους μια χούφτα επιχειρηματικοί όμιλοι. Για τους βιομήχανους, το κράτος και τις κυβερνήσεις τους, οι ανάγκες των γυναικών, των εργαζόμενων συνολικά θεωρούνται κόστος.

  Μπροστά στο κέρδος είναι αδίστακτοι, δε λογαριάζουν τις ζωές μας. Αυτό αποδεικνύεται και με το στυγνό εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της «Βιολάντα»  που κόστισε τη ζωή στις 5 νεκρές εργαζόμενες μανάδες του τόπου μας.  Όπως και σε χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά τους εξαιτίας της εντατικοποίησης. Τα κέρδη τους βρωμάνε θάνατο.

Κυβερνήσεις και ΕΕ στο όνομα της «ισότητας των φύλων» καταργούν κατακτήσεις του εργατικού και γυναικείου κινήματος όπως η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία. Ελλιπή  έως ανύπαρκτα είναι τα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας, για την προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού.

Για τα κέρδη των λίγων και τη γεωστρατηγική αναβάθμιση τους σπρώχνουν τους λαούς στα πολεμικά σφαγεία, οι γυναίκες αποτελούν θύματα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων. Στα πρώτα θύματα από τη νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ – Ισραήλ και των συμμάχων τους στο Ιράν ήταν 168 νεκρές μαθήτριες του σχολείου θηλέων.

Για αυτό τώρα απαιτείται ξεσηκωμός!

Δυναμώνουμε την πάλη μας :

Για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο- για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο!

Γιατί αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας. Τώρα να κλείσουν όλες οι βάσεις του θανάτου, να επιστρέψουν πίσω όλες οι δυνάμεις, κάθε πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων.

Η δική μας 8η Μάρτη τιμά κάθε γυναίκα που αγωνίζεται, που δεν σκύβει το κεφάλι, που απαιτεί και διεκδικεί το αύριο.