Solidaridad con el Pueblo Palestino

PAME: Solidaridad con el Pueblo Palestino

 

19 de Noviembre, Ciudad de Lárisa

El pueblo de Lárisa exigió el cese inmediato de los ataques criminales de Israel contra Palestina, participando en la manifestación organizada por el Sindicato Regional de Lárisa y EEDYE (Comité Griega por la Paz). La manifestación salió de las oficinas del Sindicato Regional y atravesó las calles de la ciudad de Lárisa, que es la ciudad más grande de Grecia Central¨

Las consignas de los manifestantes fueron en contra del ataque Israelí, así como en contra de la intervención imperialista planificada a Siria e Irán. En su resolución, los organizadores demandaron (exigieron) que el gobierno de Grecia cancele los ejercicios militares y todo tipo de tratado de cooperación militar entre Grecia e Israel, así como de no utilizar la base local de OTAN, para los planes imperialistas en el Medio Oriente.

 

20 de Noviembre, Salónica

Una manifestación masiva y militante de solidaridad con el Pueblo Palestino y de condena a los ataques asesinos de Israel contra Gaza – con el apoyo de EE.UU, OTAN, UE -, se realizó en el centro de la ciudad de Thesaloniki, ahí donde está acogido el Consulado de los Estados Unidos.

Los manifestantes expresaron su solidaridad con los trabajadores y el pueblo Palestino, que lucha por un Estado viable y soberano, con las fronteras de 1967 y Jerusalen Oriental como su capital. La manifestación acabó cuando los manifestantes quemaron las banderas de los EE.UU, Israel y de la UE.

 

21 de Noviembre, Katerini

PAME realizó una demostración en las calles de Katerini (una ciudad de Grecia con altos porcentajes de desempleo) expresando su solidaridad con el pueblo de Palestina, exigiendo el regreso de los refugiados, el cese inmediato de la ocupación Israelí, la demolición del muro y que pare el bloqueo de los Palestinos en Cisjordania y la Franja de Gaza.

 

22 de Noviembre, Creta

En dos ciudades de Creta (Iraklion y Chania), PAME organizó manifestaciones de solidaridad con Palestina, con que se exigió el cierre de la base de OTAN que se encuentra en la isla. Al mismo tiempo se exigió que no se utilizaran los puertos y el espacio aéreo del país, para los planes imperialistas en el Medio Oriente.

 

28 de Noviembre, Atenas

Una protesta combativa frente a la Embajada de Israel organizó PAME y las organizaciones de masas de Atenas.

Una delegación entregó la resolución de los manifestantes, a pesar de la negación de las autoridades de la embajada a recibirlos. La resolución exige el cese de la barbaridad imperialista israelí en contra al pueblo palestino y destaca: “Denunciamos el nuevo crimen de Israel en Gaza que costó la vida a más de 160 personas, entre las cuales había decenas de niños. Estamos en alerta porque sabemos que lo sucedido tuve y tiene relación directa con las intervenciones planificadas en la región, a costa de los pueblos de Irán y Siria.

Mandamos un mensaje de desobediencia a los imperialistas de los Estados Unidos y de la UE, así como a los demás estados de la región que han apoyado en varios aspectos las acciones criminales de Israel. Condenamos los partidos políticos griegos que imponen la cooperación militar con el estado-asesino de Israel.”

 

Secretariado de Relaciones Internacionales de PAME

Σχόλιο του ΠΑΜΕ με αφορμή την εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ για το συνδικαλιστικό κίνημα

Χωρίς ίχνος τσίπας ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ καταγγέλλει το συνδικαλιστικό κίνημα ως κυβερνητικό κι εργοδοτικό, ως εκφυλισμένο και τις ηγεσίες του ότι δεν ανταποκρίθηκαν στο ρόλο τους. Το πόσο υποκριτική είναι η συγκεκριμένη τοποθέτησή του στην Πολιτική Απόφαση φαίνεται όχι μόνο από την υπονομευτική και συκοφαντική στάση του απέναντι στο ΠΑΜΕ, αλλά και από την ίδια τη σύνθεση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης. Το παρόν του έδωσε ο πρώην Πρόεδρος της ΓΣΕΕ και πρωτοπαλίκαρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Ραυτόπουλος, διορισμένος από το δικαστή Θέμελη στη ΓΣΕΕ, όπως και άλλα «απολωλότα» πρόβατά του. Και πώς να μην ήταν εκεί, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάζονταν και συνεργάζεται στο συνδικαλιστικό κίνημα με το ΠΑΣΟΚ εδώ και δεκαετίες από το περιβόητο συνέδριο της Αλεξανδρούπολης που αποτέλεσε σταθμό στην ενσωμάτωση του συνδικαλιστικού κινήματος έως σήμερα. Ταυτόχρονα, λειτουργεί ως υποδοχέας όλων όσων πρωτοστάτησαν στον ιδεολογικό και οργανωτικό εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, το χρησιμοποίησαν ως εφαλτήριο προσωπικής ανέλιξης και εξασφάλισης προνομίων, και σήμερα προσβλέπουν σε αυριανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσουν αυτό που έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Από πού να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε. Από τα κοινά ψηφοδέλτια που κατέβαζαν και κατεβάζουν σε Σωματεία, από τις αποφάσεις που στηρίζουν στο προεδρείο της ΓΣΕΕ. Από όπου κι αν το πιάσεις βρωμάει.

Με τις μεγαλοστομίες τους προσπαθούν να κρύψουν ότι έβαλαν και βάζουν στοχευμένα πλάτη στην κατακρεούργηση του συνδικαλιστικού κινήματος, ότι το σέρνουν στο βούρκο της ενσωμάτωσης και του εκφυλισμού με τα κελεύσματά τους για απεργοσπασία, που τα βαφτίζουν «έξυπνες μορφές πάλης». Σκεπάζουν το φόβο τους για την οργανωμένη εργατική αντεπίθεση με ταξικό προσανατολισμό εκθειάζοντας τα κινήματα της πλατείας, τα λεγόμενα αυθόρμητα ξεσπάσματα που σπέρνουν την αντίληψη περί αναποτελεσματικότητας των αγώνων, που οδηγούν τους εργαζόμενους στην απογοήτευση και τη μοιρολατρία.

Το μόνο που έχουμε να πούμε για το ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ είναι ότι φτύνει τα μούτρα του στον καθρέφτη, γιατί θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη και όχι από κάποιο αίσθημα έστω και στοιχειώδους αυτοκριτικής.

 

Το Γραφείο Τύπου

Oργάνωση της πάλης για να μην υλοποιηθούν τα βάρβαρα μέτρα

ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ

 

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι

Νέες και νέοι,

Καμιά άλλη ανοχή-καμιά άλλη αναμονή

 

Οι περισσότεροι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε αντεργατικά κάτεργα. Και εκεί που ακόμα αυτό δεν έχει συμβεί είναι ζήτημα χρόνου οι εργοδότες να προσπαθήσουν να επιβάλλουν τα αντεργατικά και βάρβαρα μέτρα που ψήφισαν και ψηφίζουν οι πολιτικοί τους υπάλληλοι στην ευρωπαϊκή ένωση και στην κυβέρνηση κατά τις απαιτήσεις τους.

Το αστικό κράτος γίνεται μέρα την ημέρα πιο φορομπηχτικό, πιο κατασταλτικό, πιο βάρβαρο, αδίσταχτος μηχανισμός στα χέρια των μονοπωλίων.

Οι πρόσφατες αποφάσεις του ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ είναι θηλιά στο λαιμό των εργαζομένων.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΒΟΣ ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ έχουμε τη δύναμη να δυσκολέψουμε, να καθυστερήσουμε και υπό προϋποθέσεις να εμποδίσουμε:

  • Την παραπέρα μείωση των μισθών και ημερομίσθιων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την απορρύθμιση του χρόνου εργασίας.
  • Τη δραστική μείωση των συντάξεων, κυρίως των επικουρικών, των εφάπαξ τα λίγα αποθεματικά των ταμείων που κινδυνεύουν με νέο κούρεμα.
  • Τις απολύσεις που θα γενικευτούν, την απλήρωτη και ανασφάλιστη δουλειά, τη δουλειά ήλιο με ήλιο, όσες ώρες, όσες ημέρες θέλει ο εργοδότης.
  • Τα άγρια φορολογικά χαράτσια, τις ληστρικές ανατιμήσεις στο ρεύμα, το νερό, το τηλέφωνο, το πετρέλαιο, στα αλλά είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.
  • Την μετατροπή της παιδείας, της πρόνοιας, της υγείας, το φάρμακο σε χρυσωρυχεία για τους έμπορους καπιταλιστές που λυμαίνονται αυτούς τους τομείς.
  • Την παράδοση του δημόσιου πλούτου (της γης, του ορυκτού πλούτου, της θάλασσας και των ακτών, των λιμανιών, των δρόμων, του αέρα, των πάντων) στα ντόπια και ξένα τρωκτικά

 

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ :

  • τον άνεργο που δεν του δίνουν ούτε το αναγκαίο βοήθημα για να ζήσει, να φροντίσει την υγεία του και της οικογένειάς του, που δεν έχει να πληρώσει τα χαράτσια της ΔΕΗ, της εφορίας, των τραπεζών, όλους όσους αρνούνται να γίνουν οι αιμοδότες της κερδοφορίας των ντόπιων και ξένων καπιταλιστών.
  • τις οικογένειες με άτομα με αναπηρίες που αντί να τις βοηθήσουν στον Γολγοθά που ανεβαίνουν προσθέτουν και νέα βάρη στο σταυρό που σηκώνουν.
  • τα παιδιά στα σχολειά σε όλες τις βαθμίδες που δεν έχουν θέρμανση, πολλά υποσιτίζονται και προετοιμάζονται για φτηνό εργατικό δυναμικό.

 

ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ –ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΑΣ

 

 Σε κάθε τόπο δουλειάς συζητάμε με τον συνάδελφο μας, την συναδέλφισσα μας, τι θα κάνουμε, οργανωμένα συλλογικά, για να οργανώσουμε την αντίσταση στην υλοποίηση των μέτρων εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση.

            Συζητάμε πως θα δυναμώσει η αλληλεγγύη και ο συντονισμός των σωματείων κατά κλάδο. Συζητάμε σε κάθε χώρο (σε συγκεντρώσεις, με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων) για το πώς θα αντιδράσουμε αν επιχειρηθεί μείωση μισθών, αλλαγή των ωραρίων, κ.λ.π.

Συζητάμε το τι θα κάνουμε ώστε να απομονωθούν, να πετάξουμε από τα συνδικάτα τα τσιράκια των εργοδοτών, τους συμβιβασμένους και ξεπουλημένους, τους κυβερνητικούς.

Σε κάθε τόπο δουλειάς οργανωνόμαστε στο συνδικάτο, φτιάχνουμε επιτροπή αγώνα, σωματειακή επιτροπή, επιτροπή του ΠΑΜΕ, σωματείο αν ο αριθμός των εργαζόμενων, ο χώρος και οι προϋποθέσεις το επιβάλλουν και το επιτρέπουν.

Σε κάθε γειτονιά οργανωμένα, με το συνδικάτο, την επιτροπή αγώνα, την σωματειακή επιτροπή, συμμετέχουμε στις λαϊκές επιτροπές, κτίζουμε το κοινό μας μέτωπο με τα αλλά λαϊκά στρώματα που είναι και αυτά θύματα της ίδιας βάρβαρης πολιτικής.

 

ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕ ΖΟΥΜΕ ΜΕ 400 ΕΥΡΩ

 

Η ψήφιση του μνημονίου 3 και του πιο αντιλαϊκού ταξικού προϋπολογισμού των τελευταίων 10ετιών, συνολικά τα μέτρα που παίρνουν έχουν έναν και μόνο στόχο. Ακόμη πιο φτηνή εργατική δύναμη για την ανάκαμψη και την προστασία της κερδοφορίας των μεγαλοεπιχειρηματιών των μονοπωλίων. Διέξοδος από την κρίση δεν μπορεί να γίνει και προς το όφελος του λαού και προς όφελος των μονοπωλιακών ομίλων.

Η συνέχιση και το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης στη χώρα μας και διεθνώς που απαιτεί νέα ακόμα χειρότερα μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων που ήδη τα έχουν αποφασίσει, κυβέρνηση και ευρωπαϊκή ένωση (αποφάσεις γιουρογκρουπ, νέο φορολογικό νομοσχέδιο κ.α) προδιαγράφουν την κόλαση που ζούμε και την ακόμα χειρότερη που μας ετοιμάζουν.

Τώρα πια είναι φανερό πως δεν πρόκειται για μια μπόρα που θα περάσει. Πως ο συμβιβασμός,  η υποταγή κανένα δεν γλίτωσε, κανένα δεν γλιτώνουν.  Πως καμία συνταγή διαχείρισης που δεν θίγει τα κέρδη και την ιδιοκτησία των μονοπωλίων δεν είναι φιλολαϊκή.

Μονόδρομος για τον κάθε εργαζόμενο–η, για κάθε νέο και νέα είναι να οργανώσει την αντίσταση του για να παρεμποδίσει την εφαρμογή των μέτρων, να αντιμετωπίσει τις συνέπειες και ταυτόχρονα να επιτεθεί με σύνθημα: ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ.

 

ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΗΣΤΕΥΕΙ

 

ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

 

Παραλογισμός δεν είναι ο αγώνας μας για μια καλύτερη ζωή. Παραλογισμός είναι:

  • Εμείς να παράγουμε τον αμύθητο πλούτο που υπάρχει και αυτόν να τον απολαμβάνουν μια χούφτα παράσιτα κι εμείς να οδηγούμαστε στη φτώχεια και την ανεργία.
  • Να θυσιάσουμε τα δικαιώματα μας για να βγουν οι καπιταλιστές από την κρίση τους με την λιγότερη χασούρα. Να πληρώσουμε για χρέη που δεν χρωστάμε σε αυτούς που μας οφείλουν. Να καθορίζουν ντόπιοι, ευρωπαίοι και άλλοι καπιταλιστές το τι, το πόσο και το που θα το παράγουμε.
  • Να παρακολουθούμε την αστική τάξη της χώρας μας και την κυβέρνηση να μακελεύουν μαζί με τους αμερικανοΝΑΤΟικούς και ευρωπαίους φονιάδες άλλους λαούς, τον πόλεμο να μας πλησιάζει.
  • Να αφήσουμε αυτήν την κατάσταση να συνεχίζεται αντί να βάλουμε πλώρη για μία άλλη πορεία που θα διαφεντεύουμε εμείς το τι θα παράγεται, το πόσο και το που, ώστε ο πλούτος να κατανέμεται με κριτήριο την κάλυψη των δικών μας αναγκών, και η ανάπτυξη να είναι προς όφελος του λαού.

Με το ΠΑΜΕ (εργαζόμενοι), με την ΠΑΣΕΒΕ (αυτοαπασχολούμενοι), με την ΠΑΣΥ (φτωχοί αγρότες), με το ΜΑΣ (τη νεολαία), την ΟΓΕ (γυναίκες) να οργανώσουμε τη συμμαχία μας για αντίσταση κι ανατροπή.

Να οπλιστούμε με υπομονή, επιμονή, σταθερότητα, να δώσουμε το χέρι μας σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νέο που θέλει να σταθεί όρθιος απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

 

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2012

Εργατικό δελτίο ειδήσεων ΠΑΜΕ 2 Δεκέμβρη

Σχόλιο του ΠΑΜΕ με αφορμή τις δηλώσεις της κυβέρνησης για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων

Και μετά την περιφανή νίκη της κυβέρνησης στο γιουρογκρουπ, οι πολιτικοί υπάλληλοι του κεφαλαίου ετοιμάζονται να λεηλατήσουν για λογαριασμό του ότι έχει απομείνει στα ασφαλιστικά ταμεία ως αποθεματικά.

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΜΑΣ

 

Αυτή και μόνο θα πρέπει να είναι η απάντηση του κάθε εργαζόμενου.

 

Το Γραφείο Τύπου

 

 

Protest demonstration at the Embassy of Bangladesh

Delegation of PAME and of the Federation of Workers in Textile & Clothing Industries carried out a protest demonstration at the Embassy of Bangladesh on November 28, for the tragic death of 120 working women and men at the Tarzreen Fashion factory in Bangladesh.

We condemn the working conditions of workers in textile industries in Bangladesh, where the regulation of health and safety is not applied by the employers and the profits amounted to 20 billion dollars annually from the export of textile products mainly to the U.S. and Europe for the multinational companies.

We also condemn the government of Bangladesh, which does not want to force the employers to take all the necessary measures for the health and safety of workers. More than 700 workers in the textile industries have lost their lives in the last decade for the cause of profit. This is a continuous crime of capitalists against the workers in Bangladesh.

We express our sincere condolences and support to the families of the dead workers and we are on the side of the working class of Bangladesh in its struggles for the abolition of the exploitation of man by man.

 

The Executive Secretariat

 

Η πρόταση του ΠΑΜΕ για την ΕΓΣΣΕ του 2013

Η Ε.Γ.Σ.Ε.Ε και οι κλαδικές ΣΣΕ αποτέλεσαν μια σημαντική κατάκτηση των εργαζομένων και ένα αποτελεσματικό μέσο για την προστασία τους από την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για την απόσπαση όλο και μεγαλύτερης υπεραξίας.

Αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία και οργάνωση των Συνδικάτων και της εργατικής νομοθεσίας.

Η υπεράσπιση αυτού του βασικού δικαιώματος για την εργατική τάξη ήταν πάντα αντικείμενο σκληρής πάλης και διαπραγμάτευσης με την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις. Τα αποτελέσματα αυτού του αγώνα καθορίζονται κάθε φορά από τη δύναμη της οργάνωσης της εργατικής τάξης και του συσχετισμού δύναμης στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η εργοδοσία και ιδιαίτερα η μεγάλη εργοδοσία, οι πολυεθνικές, τα μονοπώλια ποτέ δεν είχε συμβιβαστεί με τη βασική αυτή κατάκτηση. Ένα από τα βασικά της όπλα ήταν η εξαγορά κι ο έλεγχος της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος.

Με την ένταξη στην ΕΕ, ο πόλεμος αυτός για την υπονόμευση ως την κατάργηση των ΣΣΕ έγινε πιο συντονισμένος και ενιαίος. Με την εμφάνιση της κρίσης η επίθεση έγινε καθολική και μεθοδική ενώ το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα βρέθηκε απροετοίμαστο εξαιτίας της συμβιβαστικής στάσης των ηγεσιών στη ΓΣΕΕ και πολλών άλλων ηγεσιών στις κλαδικές Ομοσπονδίες.

Σήμερα η εργατική τάξη βρίσκεται μπροστά σε μια γενικευμένη επίθεση με στόχο τη ριζική ανατροπή των ΣΣΕ και των εργασιακών σχέσεων.

Στόχος τους δεν είναι μόνο να φορτώσουν τις συνέπειες της κρίσης στις πλάτες της εργατικής τάξης με την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης και την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, την εξασφάλιση υψηλής κερδοφορίας στη φάση της ανάκαμψης, αλλά και το χτύπημα του ίδιου του συνδικαλιστικού κινήματος.

Συγκεντρώνουν τα κύρια πυρά τους στην κατάργηση του σταθερού κατώτατου μεροκάματου και μισθού, στο σταθερό ημερήσιο χρόνο, στην κατάργηση των επιδομάτων και ασφαλιστικών εισφορών. Αυξάνουν την πίεση μέσω των γυναικών και της νεολαίας με την επιβολή ακόμα πιο χαμηλών μισθών και μεροκάματων.

Στην πράξη (συντελείται ήδη) επιχειρείται απευθείας από τους εργοδότες μέσω των ατομικών συμβάσεων εργασίας και μέσω υπογραφής επιχειρησιακών συμβάσεων με μειώσεις μισθών κάτω από τα επίπεδα της ΕΓΣΣΕ και των ΣΣΕ.

Ταυτόχρονα με βάση τη δέσμευση του μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων προωθείται η ουσιαστική κατάργηση της ΕΓΣΣΕ αφού προβλέπεται ο καθορισμός του κατώτερου μισθού και μεροκάματου να γίνεται από την κυβέρνηση με νόμο.

Ένα πρώτο σημαντικό νομοθετικό βήμα είχε γίνει με τη μείωση του κατώτερου μεροκάματου από 751 ευρώ σε 586 ευρώ και με την εξαίρεση των νέων έως 25 ετών να πληρώνονται κάτω από την ΕΓΣΣΕ (511 ευρώ). Η κυβέρνηση σκοπεύει να κάνει το επόμενο αποφασιστικό βήμα ψηφίζοντας στην βουλή νόμο για την πλήρη κατάργηση της ΕΓΣΕΕ.

Η κατάργηση της ΕΓΣΣΕ αποτελεί ουσιαστικό και μεγάλο βήμα προς τα πίσω σε σχέση με την μέχρι σήμερα κατάσταση όπου η μείωση των μισθών, η καταβολή μισθού κάτω από τα επίπεδα της ΕΓΣΣΕ ήταν μια αυθαίρετη και παράνομη ενέργεια από την μεριά του εργοδότη. Νομιμοποιεί δηλαδή την αξίωση και πρακτική της εργοδοσίας.

Δεν νομιμοποιεί μόνο τις μειώσεις μισθών, ανοίγει τον δρόμο στην ατομική συμφωνία, υπονομεύει την ίδια την υπόσταση του συνδικαλιστικού κινήματος.

Οι συνέπειες για τους εργαζόμενους θα είναι οδυνηρές. Δεν θα έχουμε μόνο την άμεση και απευθείας μείωση του μισθού και του ημερομισθίου. Θα έχουμε μείωση σε σημαντικό βαθμό των συνολικών ετήσιων αποδοχών των εργαζόμενων αφού επί του βασικού υπολογίζονται βασικά επιδόματα γάμου, τέκνων, προϋπηρεσίας, ανθυγιεινού, επιστημονικά, αποζημιώσεις, δώρα, άδεια, κ.ά. Θα πλήξει όλους τους εργαζόμενους, αφού ο κατώτερος μισθός και μεροκάματο αποτελεί τη βάση για τον υπολογισμό των κλαδικών ΣΣΕ.

Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε ακόμα πιο μαζικές απολύσεις εργαζόμενων και μάλιστα εργαζόμενων με προϋπηρεσία, με δικαιώματα αφού το κόστος της απόλυσης για τους εργοδότες θα μειωθεί ακόμα πιο πολύ από ότι έχει μειωθεί με τις κυβερνητικές παρεμβάσεις και στόχος τους είναι να ξεμπερδέψουν με τους παλιούς εργαζόμενους, με τους εργαζόμενους με δικαιώματα..

Η εργατική τάξη πρέπει να απορρίψει και να ματαιώσει αυτή την βάρβαρη εξέλιξη. Η αντίσταση σε αυτήν την επιδίωξη της κατάργησης του βασικού μισθού της ΕΓΣΣΕ και των κλαδικών συμβάσεων, η παρεμπόδιση της, η ματαίωση της, η υπογραφή συμβάσεων που στην παρούσα φάση να δυσκολεύουν τις επιδιώξεις των δυνάμεων του κεφαλαίου πρέπει να γίνουν στοιχείο της ανασύνταξης του εργατικού λαϊκού κινήματος, να σημάνει συναγερμός και να αποτελέσει αφετηρία αντεπίθεσης.

Και τούτο διότι η ματαίωση της μείωσης των μισθών, η υπογραφή συμβάσεων με αυξήσεις απαιτούν μαζικά σωματεία με την πλειοψηφία των εργαζόμενων να συμμετέχουν σε αυτά, σωστά προσανατολισμένους και με αποφασιστικότητα αγώνες, κοινή δράση και αλληλεγγύη από όλα τα αλλά τμήματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, αλλαγή των συσχετικών υπέρ του ταξικού ρεύματος, δηλαδή βήματα στους όρους και τις προϋποθέσεις για την ανασύνταξη του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Στον αγώνα αυτό να πάρουμε υπόψη μας ότι οι εξελίξεις στην καπιταλιστική οικονομία αφενός πέταξαν εκτός παραγωγικής διαδικασίας πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενους, αφετέρου βάθυναν κατά πολύ την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, χειροτέρευσαν σημαντικά τους όρους αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης των εργαζόμενων και των οικογενειών τους.

Ο βαθμός εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης δεν συντελείται μόνο από τη μείωση των μισθών και των συντάξεων. Συντελείται από τη μείωση του συνόλου των δαπανών για υγεία, παιδεία, πρόνοια, ξεκούραση, πολιτισμό, από την αύξηση της τιμής των βασικών καταναλωτικών εμπορευμάτων κι υπηρεσιών (τρόφιμα, ρούχα, ρεύμα, καύσιμα, με την αύξηση της άμεσης κι έμμεσης φορολογίας, κλπ.).

Έχουμε δηλαδή κατακόρυφη μείωση του ποσοστού από το συνολικό μερίδιο του παραγόμενου πλούτου που πάει στην εργατική τάξη προς όφελος του κεφαλαίου και κυρίως του μονοπωλιακού.

Πλήθος στοιχείων επιβεβαιώνουν και τεκμηριώνουν αυτήν την τραγική για τους εργαζόμενους πραγματικότητα της αύξησης κατακόρυφα του βαθμού εκμετάλλευσης και χειροτέρευσης των όρων αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης και της ικανότητας της για εργασία.

Κατά την καπιταλιστική ανάπτυξη της προηγούμενης, πριν την κρίση 15ετιας, αν και υπήρχε άνοδος των μισθών βρίσκονταν πίσω από την αύξηση του πληθωρισμού, της παραγωγικότητας της εργασίας, την αύξηση του ΑΕΠ.

Με το ξέσπασμα της κρίσης και το βάθεμα της μειώθηκαν σημαντικά ακόμα και οι ονομαστικοί μισθοί και ενισχύθηκαν τα φαινόμενα σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης. Η αγοραστική ικανότητα των μισθών και των συντάξεων βρίσκεται στα όρια του 1993 δηλαδή μιας 20ετίας πίσω. Το 2010 έως το 2011 δόθηκαν 19 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερα για μισθούς από ότι το 2009 και το 2012 33 δισεκατομμύρια λιγότερα σε σχέση με το 2011. Η δαπάνη για μισθούς είναι 50% κάτω σε σχέση με το 2008. Οι μέσες αποδοχές έπεσαν στα επίπεδα της Μάλτας και της Πορτογαλίας και το 2013 θα πέσουν στα επίπεδα της Κροατίας, Τσεχίας, Εσθονίας, δηλαδή από τις μικρότερες σε όλη την Ευρώπη.

Οι ρυθμοί αύξησης των εργαζόμενων με προσωρινές συμβάσεις απασχόλησης, με μειωμένα ωράρια και απλήρωτη εργασία έχουν πολλαπλασιαστεί και ιδιαίτερα οι νέοι εργαζόμενοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία εργάζονται με αυτούς τους όρους, άρα και με σημαντικά μειωμένες αποδοχές.

 

Τα τελευταία χρόνια η μείωση των κοινωνικών παροχών η αύξηση των δαπανών τόσο στο δημόσιο όσο και στους ιδιώτες για την κάλυψη αντίστοιχων αναγκών π.χ. υγεία, παιδεία, η αύξηση της έμμεσης και άμεσης φορολογίας, η ακρίβεια στα προϊόντα και τις υπηρεσίες, κ.ά., συμβάλλουν το ίδιο, αν όχι περισσότερο, στο βαθμό εκμετάλλευσης και τη χειροτέρευση της θέσης των εργαζόμενων από ότι αυτή καθ’ εαυτή η μείωση των μισθών και των συντάξεων.

Από αυτό γίνεται καθαρό πως η διεκδίκηση αυξήσεων στους μισθούς και στις συντάξεις δεν μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος μείωσης του βαθμού εκμετάλλευσης και βελτίωσης της θέσης των εργαζομένων. Ταυτόχρονα με το ζήτημα των αυξήσεων πρέπει να διεκδικηθούν αιτήματα που θα αποκαθιστούν το σταθερό χρόνο εργασίας, θα εξασφαλίζουν στην εργατική οικογένεια όσο γίνεται καλύτερες δωρεάν δημόσιες παροχές σε τομείς όπως η παιδεία, η υγεία, η πρόνοια, θα στηρίζουν τον άνεργο τον άστεγο την νέα οικογένεια κλπ.

Τα αιτήματα που θα διεκδικούνται πρέπει να στηρίζονται πριν από όλα στην αλήθεια ότι οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που παράγουν τον πλούτο, άρα σε καμία περίπτωση δεν αποδεχόμαστε ότι είναι παράγοντας κόστους των επιχειρήσεων, των εργοδοτών και ότι η ικανοποίηση τους αντιβαίνει σε κάποιο γενικό και με αταξικό κριτήριο γενικό συμφέρον.

Οι υποχωρήσεις που έχουν συντελεστεί, η μείωση των απαιτήσεων των εργαζομένων, ασφαλώς δημιουργούν μια νέα κατάσταση που πρέπει να παίρνεται υπόψη, όμως στη συνείδηση της εργατικής τάξης πρέπει να δράσουμε, ώστε η πραγματικότητα των υποχωρήσεων να μη νομιμοποιείται και κριτήριο των διεκδικήσεων να γίνεται το ποιος παράγει τον πλούτο, η τεράστια αύξηση αυτού του πλούτου που αρκεί για την κάλυψη των σύγχρονων και διαρκώς διευρυνόμενων αναγκών των εργαζομένων.

Ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στον καπιταλισμό η απόσπαση αυξήσεων και γενικά η βελτίωση των κοινωνικών παροχών το μόνο που καταφέρνουν είναι να μειώνουν τους ρυθμούς στην ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Για αυτό η πάλη για την παρεμπόδιση της χειροτέρευσης, της απόσπασης αυξήσεων και βελτίωσης των κοινωνικών παροχών, πρέπει να γίνεται παράλληλα με την ένταση του αγώνα για τη συνολική ανατροπή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, για την δημιουργία των προϋποθέσεων ώστε η εργατική τάξη να μην ματώνει για τη μείωση της εκμετάλλευσης της αλλά για την εξάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Στη βάση των παραπάνω βασικών διαπιστώσεων το ΠΑΜΕ απορρίπτει κάθε πρόταση για μείωση μισθών, περιορισμό δικαιωμάτων και κοινωνικών παροχών στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της ανάπτυξης και άλλων επιχειρημάτων μέσω των οποίων οι καπιταλιστές, οι πολιτικοί και συνδικαλιστικοί τους υπάλληλοι προσπαθούν να στηρίξουν την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Απαιτεί και παλεύει όχι μόνο για την επαναφορά των μισθών στα επίπεδα που ήταν πριν τις μειώσεις, αλλά και αυξήσεις των μισθών και βελτίωση συνολικά της θέσης των εργαζόμενων μέσα από την κάλυψη των αναγκών σε υγεία, παιδεία, πρόνοια, αθλητισμό, πολιτισμό, κ.ά.

Για αυτό παλεύει και απαιτεί να καταργηθούν άμεσα όλα τα νομοθετήματα, νόμοι (όπως ο νόμος 4046 δηλαδή το μνημόνιο 2,) δανειακές συμβάσεις που μείωσαν τους μισθούς και τα ημερομίσθια και γενικά το σύνολο των κοινωνικών κατακτήσεων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

 

ΑΞΟΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ

To ΠΑΜΕ προτείνει για το 2013 τους εξής άξονες διεκδίκησης στα πλαίσια της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) για συμφωνία και υπογραφή με τις εργοδοτικές οργανώσεις και την κυβέρνηση και τους θέτει για συζήτηση και διεκδίκηση στους εργαζόμενους, σε όλα τα Συνδικάτα.

Άξονας 1ος

Οι όροι της παρούσας σύμβασης που θα συμφωνηθούν από την στιγμή της κατάρτισης της και από την ημερομηνία εφαρμογής της είναι υποχρεωτικά εκτελεστή για κάθε εργοδότη (εκτός άμεσου δημόσιου τομέα), είτε ανήκει, είτε όχι σε εργοδοτική οργάνωση σε όλη την Ελληνική Επικράτεια.

Άξονας 2ος:

ΚΑΤΩΤΑΤΑ ΟΡΙΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ

Τα κατώτερα όρια μισθών και ημερομισθίων αποτελούν κατώτατα όρια αμοιβής μισθωτών της χώρας που απασχολούνται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και αμείβονται με μισθό, ημερομίσθιο κατά μονάδα ή με οποιοδήποτε άλλο σύστημα. Την 1η 1ου 2013 το ημερομίσθιο επανέρχεται στο ποσό των 33,54 ευρώ και ο μηνιαίος μισθός στο ποσόν των 751,41 ευρώ. Να προβλεφθεί να επιστραφεί μέσω ποσοστού αύξησης του μισθού μέρος των απωλειών της προηγούμενης τριετίας.

Καταργούνται οι νόμοι 4046/2012, το μνημόνιο 2, η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012 και κάθε συναφής διάταξη νόμου που περικόπτει τους μισθούς και τα ημερομίσθια. Την 1η Ιούλη 2013 αναπροσαρμόζονται τα κατώτατα όρια αποδοχών με βάση το ποσοστό του εθνικού πληθωρισμού .

Τα προβλεπόμενα χρονοεπιδόματα και άλλα επιδόματα (γάμου, τέκνων, σπουδών, αδείας, δώρων κλπ.) που προβλέπονται στην Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. αλλά και στις άλλες ΣΣΕ διατηρούνται.

Το ποσοστό της αύξηση των αποδοχών που κάθε φορά καθορίζεται θα προστίθεται στο σύνολο των αποδοχών επί των οποίων υπολογίζονται οι προσαυξήσεις Κυριακής, νυχτερινής εργασίας, υπερεργασίας, υπερωρίας, επιδόματα εορτών και αδείας όπως και η αποζημίωση για την εκτός έδρας εργασία.

Τα συνολικά γενικά κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων εφαρμόζονται τόσο στους νέους κάτω των 25 ετών όσο και στους μαθητευόμενους εργατοτεχνίτες καθώς και στους υπαλλήλους που έχουν συμπληρώσει το 15 έτος της ηλικίας τους.

ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ

Προϋπηρεσία για υπάλληλο η εργατοτεχνίτη θεωρείται η υπηρεσία που διανύθηκε σε οποιοδήποτε εργοδότη σε οποιαδήποτε εργασία και ειδικότητα.

ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ

1. ΤΡΙΕΤΙΩΝ

Τα επιδόματα που προβλέπονται από εθνικές γενικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή όμοιας έκτασης διαιτητικές αποφάσεις, υπολογίζονται επί των εκάστοτε γενικών κατωτάτων ορίων μισθών και ημερομισθίων.

Οι υπάλληλοι και οι εργατοτεχνίτες με οποιαδήποτε σχέση εργασίας δικαιούνται για κάθε τριετία υπηρεσίας προσαύξηση 10% επί του κατωτάτου ορίου του βασικού μισθού τους .

2. ΓΑΜΟΥ

Στον έγγαμο μισθωτό χορηγείται επίδομα γάμου ποσοστού 10%. Κατά τα λοιπά ισχύουν οι διατάξεις της παρ. 2 της με αριθ. 10/76 απόφασης του ΔΔΔΔ Αθηνών. Το επίδομα γάμου υπολογίζεται στο κατώτατο όριο του βασικού μισθού ή ημερομισθίου.

Συλλογικές συμβάσεις εργασίας που προβλέπουν ενδεχόμενα μεγαλύτερο ποσοστό γάμου υπερισχύουν.

Άξονας 3ος:

ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, ΤΑ ΩΡΑΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Το ωράριο εργασίας αποτελεί σταθερή και υποχρεωτική δέσμευση για κάθε εργοδότη. Καθορίζεται με βάση την 8ωρη εργασία για όλους. Διατηρείται σε όσους κλάδους έχει κατακτηθεί το 7ωρο η ακόμα μικρότερο ωράριο. Με βάση την παραγωγικότητα της εργασίας και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων κατεύθυνση είναι η καθιέρωση 35 ωρών εργασίας εβδομαδιαίως επί πενθήμερο από Δευτέρα έως Παρασκευή.

Για το λόγο αυτό από 01.01.2013 το σημερινό ισχύον ωράριο εργασίας συνολικά σε όλους τους κλάδους του ιδιωτικού τομέα για τα επόμενα χρόνια μειώνεται κατά μια ώρα, χωρίς μείωση αποδοχών.

Επιπλέον χρησιμοποίηση του εργαζόμενου πέραν του ωραρίου που ορίζει η σύμβαση απαιτεί ειδική άδεια και η αμοιβή είναι προσαυξημένη 75 % της κανονικής ώρας εργασίας για τις καθημερινές και για Σάββατα, Κυριακές και αργίες στο 100% της καθημερινής αμοιβής.

Για εργαζόμενους μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές το ανώτατο ημερήσιο ωράριο είναι 6 ώρες με πλήρεις αποδοχές.

Απαγορεύεται η απασχόληση εργαζόμενου, εργαζόμενης με οποιαδήποτε μορφή προσωρινής σύμβασης πέραν του 2μήνου. Μετά το 2μηνο όλες οι συμβάσεις μετατρέπονται σε σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Άξονας 4ος:

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

Η απόλυση εργαζόμενου τελεί υπό την έγκριση ειδικής 3μελούς Επιτροπής στα πλαίσια του ΣΕΠΕ με την συμμετοχή εκπροσώπου των εργαζομένων .

Η αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης δεν μπορεί να είναι μικρότερη των αποδοχών ενός μήνα για κάθε χρόνο εργασίας, αρχής γενομένης από το πρώτο 2μηνο εργασίας και αφορά το σύνολο των εργαζόμενων (δηλαδή και όσους δεν έχουν την υπαλληλική ιδιότητα, υπαλλήλους, εργατοτεχνίτες και εργαζόμενους με κάθε σχέση εργασίας). Κατά τα λοιπά το ύψος της αποζημίωσης σε περίπτωση καταγγελίας επανέρχεται στα επίπεδα που ίσχυαν το έτος 2010.

Δεν επιτρέπεται η καταγγελία της σύμβασης εργασίας εργαζόμενου πριν την τελευταία 5ετία της συνταξιοδότησής του, παρά μόνο για σπουδαίο λόγο.

Δεν επιτρέπεται η καταγγελία σύμβασης εργασίας εργαζόμενου που υπέστη εργατικό ατύχημα στην επιχείρηση που απασχολείται με οποιαδήποτε σχέση εργασίας.

Στην περίπτωση καταγγελίας σύμβασης εργασίας ο εργαζόμενος εγγράφεται αυτόματα στους καταλόγους ανεργίας του ΟΑΕΔ και επιδοτείται με το 80% του βασικού μισθού για όλη την διάρκεια της ανεργίας του. Στην κατεύθυνση αυτή το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ άμεσα αυξάνεται από 01.01.2013 από τα 368 στα 500 ευρώ και επιμηκύνεται η επιδότηση ανεργίας κατά ένα ακόμα έτος.

Στους καταλόγους ανεργίας εγγράφονται και επιδοτούνται με το βασικό επίδομα ανεργίας 500 ευρώ όλοι οι απόφοιτοι των ΑΕΙ, ΤΕΙ, Λυκείων, κ.ά. που αναζητούν και δεν βρίσκουν εργασία, όπως και κάθε εργαζόμενος που επιθυμεί να εργαστεί και χωρίς δική του ευθύνη δεν βρίσκει εργασία.

Άξονας 5ος:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ – ΣΥΝΤΑΞΗ

Απαγορεύεται αυστηρά (με πρόστιμα, με ποινές μη ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας) η απασχόληση εργαζόμενου χωρίς ασφάλιση, η οποία πρέπει να αντιστοιχεί σε ένα ένσημο ανά ημέρα εργασίας. Εργαζόμενος, -η που συμπληρώνει 3,5 ώρες εργασίας του ημερήσιου χρόνου δικαιούται ολόκληρο το ένσημο.

Οι κρατήσεις για τον κλάδο της υγείας καταργούνται και οι μισθοί και τα ημερομίσθια αυξάνονται κατά το αντίστοιχο ποσό και η εργοδοσία και το κράτος αναλαμβάνουν την πλήρη ιατροφαρμακευτική φροντίδα του εργαζόμενου. Βιβλιάριο ασθένειας δικαιούται όποιος είναι πάνω από 18 ετών και δεν καλύπτεται από έμμεση ασφάλιση.

Ο εργαζόμενος δικαιούται σύνταξη μετά τη συμπλήρωση 30 χρόνων εργασίας χωρίς όριο ηλικίας. Σε κάθε περίπτωση όριο συνταξιοδότησης είναι του άνδρα το 60ο έτος και της γυναίκας το 55ο. Να επανέλθουν οι κλάδοι που αποχαρακτηρίστηκαν από τα βαρέα και ανθυγιεινά και να ενταχθούν και νέοι κλάδοι που προτείνουν τα συνδικάτα. Για τους εργαζόμενους σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα το όριο συνταξιοδότησης είναι το 55ο έτος για τον άνδρα και το 50ο για τη γυναίκα.

Κατώτερη βασική σύνταξη για όλους και για όλα τα ταμεία είναι το 80% του βασικού μισθού, που λάμβανε κατά τη συνταξιοδότησή του.

Ο χρόνος λοχείας για τις γυναίκες και ο χρόνος στράτευσης για τους άντρες, ο χρόνος ανεργίας και ασθένειας προσμετράτε ως συντάξιμος χρόνος χωρίς πρόσθετη επιβάρυνση του ασφαλισμένου.

Άξονας 6ος:

ΑΔΕΙΕΣ

ΕΤΗΣΙΑ ΑΔΕΙΑ ΜΕ ΑΠΟΔΟΧΕΣ

Κάθε εργαζόμενος που απασχολείται με οποιαδήποτε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, δικαιούται άδεια αναψυχής 30 ημερών μετά το πρώτο έτος απασχόλησης. Η άδεια χορηγείται με αίτηση του εργαζόμενου μετά το πρώτο δίμηνο εργασίας, τμηματικά ή συνολικά. Σε περίπτωση σχέσης εργασίας κάτω του έτους η άδεια αναλογεί σε 2 ημέρες μετ’ αποδοχών ανά μήνα εργασίας. Κατά τη χορήγηση της άδειας καταβάλλεται το αντίστοιχο επίδομα αδείας.

Σε περίπτωση λύσης της σχέσης εργασίας πριν τη συμπλήρωση έτους απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη, χορηγείται από τον εργοδότη επίδομα αδείας που ισούται με τις αποδοχές του μηνός.

ΑΔΕΙΑ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΕΚΝΟΥ

Οι εργαζόμενοι που τελούν γάμο δικαιούνται άδεια 6 ημερών με αποδοχές που δε συμψηφίζεται στην ετήσια άδεια αναψυχής.

Στην περίπτωση γέννησης τέκνου ο πατέρας δικαιούται 2 ημέρες άδεια με αποδοχές για το κάθε τέκνο.

ΑΔΕΙΑ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

Η συνολική άδεια μητρότητας ορίζεται σε 30 εβδομάδες. Ο χρόνος αυτός της άδειας αμείβεται όπως προβλέπεται από τις σχετικές διατάξεις.

Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης απαγορεύεται η νυχτερινή εργασία όπως και η απασχόληση της εγκύου σε τμήμα που δεν υπάρχουν οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας.

ΑΔΕΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ

Οι εργαζόμενες μητέρες δικαιούνται για τις ανάγκες θηλασμού και φροντίδας του παιδιού για χρονικό διάστημα 30 μηνών από τη λήξη της άδειας λοχείας μειωμένο ωράριο 1 ώρας την ημέρα κατά την προσέλευση ή την αποχώρηση.

Εναλλακτικά η άδεια αυτή μπορεί να χορηγείται εφάπαξ ή με άλλο τρόπο.

ΓΟΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ

Γονέας εργαζόμενος σε επιχείρηση που έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 1 χρόνο εργασίας μπορεί να λάβει άδεια ανατροφής παιδιού χωρίς αποδοχές μέχρι το παιδί να συμπληρώσει την ηλικία των 3,5 ετών.

ΑΔΕΙΑ ΜΟΝΟΓΟΝΕΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Ο άγαμος γονέας ή χήρος ή γονέας που έχει την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού του, δικαιούται επιπλέον άδεια 6 ημερών το χρόνο πέραν της κανονικής άδειας αναψυχής, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις αυξημένες ανάγκες ανατροφής των παιδιών του μέχρι να συμπληρώσουν την ηλικία των 12 ετών.

ΑΔΕΙΑ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΩΝ ΜΕΛΩΝ

Σε περίπτωση ασθένειας εξαρτωμένων παιδιών ή συγγενών μέχρι 2ου βαθμού συγγενείας καθορίζεται σε 12 εργάσιμες ημέρες κάθε χρόνο. Οι γονείς των παιδιών που πάσχουν από ασθένειες που απαιτούν μεταγγίσεις αίματος ή αιμοκαθάρσεις δικαιούνται πρόσθετη άδεια 10 ημερών το χρόνο με αποδοχές.

ΑΔΕΙΑ ΛΟΓΩ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΥΓΓΕΝΟΥΣ

Στους εργαζόμενους χορηγείται άδεια 4 ημερών με αποδοχές σε περίπτωση θανάτου παιδιών, γονέων, συζύγου ή αδελφών και εξ αγχιστείας.

ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΓΓΙΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ

Εργαζόμενοι που πάσχουν από νόσο που απαιτεί μεταγγίσεις αίματος και παραγώγων του ή αιμοκάθαρση δικαιούνται πρόσθετη άδεια 22 ημερών το χρόνο με αποδοχές.

ΑΔΕΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ , ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Εργαζόμενοι μαθητές, σπουδαστές ή φοιτητές ηλικίας κάτω των 28 ετών δικαιούνται άδεια σπουδών με αποδοχές για την περίοδο των εξετάσεων. Όσοι συμμετέχουν σε προγράμματα μεταπτυχιακών και λοιπών σπουδών δικαιούνται άδεια 10 ημερών για 2 έτη χωρίς αποδοχές.

ΑΔΕΙΑ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ

Εργαζόμενοι με ποσοστό αναπηρίας 50% και άνω δικαιούνται πρόσθετη άδεια 6 ημερών το χρόνο πέραν της κανονικής.

Άξονας 7ος:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ

Ο εργαζόμενος, -η που νοσήσει σύμφωνα με βεβαίωση γιατρού του ταμείου του δικαιούται άδειας,δωρεάν ιατροφαρμακευτικής φροντίδας στις δημόσιες δομές και κάλυψη του συνόλου των αποδοχών του με ευθύνη της πολιτείας και του εργοδότη.

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ

Όποιος εργοδότης δεν τηρεί την παρούσα σύμβαση εργασίας έχει κυρώσεις και πρόστιμο που επιβάλλεται από το ΣΕΠΕ μέχρι 15.000 ευρώ για κάθε παράβαση, υπέρ των ασφαλιστικών οργανισμών.

ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

Καμία διακοπή ρεύματος, νερού, σταθερού τηλεφώνου, σε άνεργους, απλήρωτους εργαζόμενους. Δωρεάν μετακίνηση σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αναστολή κάθε υποχρέωσης προς τράπεζες και δημόσιο.

Επιδότηση ενοικίου για το διάστημα της ανεργίας, διάθεση τροφίμων, ρουχισμού, σχολικών ειδών, ειδών υγιεινής, πετρελαίου θέρμανσης από κρατικό δίκτυο για άνεργους και εργαζόμενους με χαμηλό εισόδημα.

Άμεσο πάγωμα τιμών σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες και κατάργηση του ΦΠΑ με αντίστοιχη μείωση τιμών σε όλα τα είδη πλατειάς λαϊκής κατανάλωσης, κατάργηση των διοδίων, μείωση κατά 50% των τιμολογίων των πρώην ΔΕΚΟ.

Κατάργηση του ανατοκισμού όλων των δανείων, απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης και δευτερευούσης κατοικίας

ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Επιδότηση της στέγασης για κάθε φοιτητή, σπουδαστή που χωρίς δική του ευθύνη είναι εκτός φοιτητικής εστίας και σπουδάζει μακριά από τον τόπο κατοικίας του και η οικογένεια του έχει εισόδημα κάτω των 40.000 ευρώ ετησίως προσαυξημένο κατά 5000 ευρώ για κάθε παιδί. Δωρεάν μετακίνηση μαθητών φοιτητών, σπουδαστών σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Άμεση απορρόφηση όλων των παιδιών στους παιδικούς και βρεφικούς σταθμούς με χρηματοδότησή τους από τον κρατικό προϋπολογισμό και με την πρόσληψη του αναγκαίου εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού.

 

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Sobre la participación de la juventud en las concentraciones de huelga los últimos 2 meses.

Informe del PAME sobre la participación de la juventud en las concentraciones de huelga los últimos 2 meses.

  Los últimos dos meses,la clase obrera de Grecia dió batallas duras contra las medidas de los monopólios, la UE y el gobierno que condenan especialmente la juventud en la esclavitud asalariada, la inseguridad permanente, la ida y vuelta del paro al trabajo por un trozo de pan, a los distintos programas de educación mínima y otra vez al paro. Quieren que trabajemos hasta la vejez por 200 y 400 euros, al momento que nos necesite el patrón y por 12-13 horas al día, 6 días por semana.

En las concentraciones de huelga del PAME el 26/9, el 18/10, el 6 y 7/11 destacó la presencia de jóvenes trabajadores de los centros de telefonía del Organismo de Telefonía de Grecia, de los Municipios (jóvenes trabajadores que trabajan con contratos de 5 meses y se quedan sin pagarse por meses), de los hoteles, del comercio. Jóvenes en paro que participaron masivamente en los bloques de los comités de parados de los barrios obreros. La participación de los jóvenes de las escuelas técnicas fue correspondientemente masiva. Estos jóvenes participaron con las asociaciones de estudiantes, los comités de lucha, sus sindicatos.

Ante el ataque frontal del capital, la UE, el gobierno contra la conciencia y los derechos de los jóvenes, especialmente de los trabajadores, las fuerzas del PAME (Centros Obreros, Federaciones, sindicatos) toman iniciativas para que crezca el nivel de organización de los jóvenes en todo lugar de trabajo, en el sindicato, la escuela, el barrio. Se trata de un trabajo con exigencias, con un plan preciso y con insistencia. Las exigencias tienen que relacionarse con las condiciones en las que viven los jóvenes trabajadores.

Hay que tomar, además, en cuenta, cuánto afectan a la conciencia de los jóvenes, los contratos de 1 mes, o incluso de 1 día, los salarios diarios de hambre, las dificultades que afrontan los jóvenes trabajadores con un niño pequeño, la ida y vuelta de los jóvenes del paro al trabajo sin seguridad, con salarios de hambre. Al mismo tiempo, afectan la conciencia de los jóvenes las presiones dentro de los lugares de trabajo, y la falta de experiencia clasista. En esta base, tienen dudas sobre su participación en la organización de la lucha en su lugar de trabajo, al sindicato.

El último período, se han multiplicado las lágrimas de cocodrilo por parte de fuerzas que están en el movimento sindical, respecto a la participación baja de los jóvenes trabajadores en los sindicatos. Se expresó más claramente por el responsable de juventud de la Confederación General de Obreros de Grecia, una organización que expresa al sindicalismo patronal y gubernamental, en una emisión en la televisión respecto a la decisión del Consejo de Europa, que cita que la disminución en los salarios de los jóvenes con menos de 25 años, es ilegal. Anotemos que dicha decisión no puede ser vinculante por los paises miembros de la UE. El representante de la Confederación General subrayó que los jóvenes pueden exigir sus derechos, utilizando las instituciones de la UE.

Hablan de la UE y sus instituciones antipopulares que, juntas con los gobiernos correspondientes, desde hace décadas, han enterrado los derechos obreros y populares para el apoyo de los monopolios en todos los países, a través de la explotación excesiva de los jóvenes.

Las fuerzas del sindicalismo patronal en Grecia expresan la línea que dan ETUC e ITUC a nivel internacional que es que “si la situación no cambia, es posible ver los jóvenes desarrollando una falta de confianza a las instituciones políticas, sociales y económicas que se incremente, algo que tendríamos que evitar”. TEXTO DE LA ITUC SOBRE LA JUVENTUD, mayo de 2012.

Así ven ellos la participación de los jóvenes a los sindicatos: mantener a la juventud sumisa a las fuerzas del capital y de la UE, o sea a las fuerzas que matan a nuestro futuro, a que sean los jóvenes trabajadores y parados apoyantes de la UE y de los partidos que la apoyan. Lo más peligroso por la conciencia de los jóvenes trabajadores es el llamamiento a que se alineen con los intereses de los patrones, a que exijan por medio de los sindicatos el apoyo de su patrón. A que le digan “gracias” al patrón que les da trabajo. Estas son las propuestas de los sindicalistas del sindicalismo gubernamiental y patronal por la juventud. Son extremamente reaccionarias y podridas, tal como su sistema: el sistema de la esclavitud asalariada, que condena jóvenes al paro, la inseguridad permanente, la pobreza.

En conflicto con las fuerzas que apoyan este sistema, sus representantes políticos y sus representantes dentro del movimento sindical de los trabajadores, el PAME lanza un llamamiento masivo y trabaja de forma precisa para que se sume más gente en los sindicatos con los jóvenes trabajadores, los parados, los jóvenes de las escuelas técnicas, los universitarios que trabajan. La insersión de los jóvenes en los sindicatos es una condición para que se fortalezcan:

  • Las luchas en base a las necesidades actuales de los trabajadores, de la familia popular y de sus hijos

  • La organización de la clase obrera para luchar decisivamente contra los monopolios y su poder.

  • El aislamiento de la sumisión por los Consejos Directivos de los sindicatos y los lugares de trabajo.

 

Por lo tanto, se pregunta: ¿A quién le interesa que los jóvenes estén fuera de los sindicatos?

Ante todo les interesa a los patrones, que quieren que los jóvenes estén aislados, que tengan miedo ante los planes de los patrones, a que negocien a nivel individual con el patrón sobre el salario, el horario, en general las condiciones de trabajo. A que acepten el trabajo sin seguridad social por 200 y 400 euros de por vida. Y mucho más quieren que los trabajadores acepten que no puede haber sistema alguno sin patrones, sin grandes empresarion, que ganan sobre todo por la explotación excesiva de los trabajadores. En esta dirección se mueve también el partido neonazi de Aurora Dorara, que monta distintas agencias de empleo.

Una parte de los directores y los profesores en las escuelas técnicas dan “clases de sumisión”. Cultivan a los estudiante que “son aprendices, no trabajadores, por lo tanto no tienen nada que ver con los sindicatos”, que “si obedecen a las exigencias de sus patrones, ellos los pueden contratar después de la práctica”, que “en realidad, ellos tendrían que pagarle al patrón porque se educan y por lo tanto, son un gasto adicional por éste y no tienen que exigir salario por los días que trabajaron”.

Tampoco es casual la negación por parte de fuerzas del sindicalismo gubernamental y patronal y del oportunismo a inscribir en sindicatos en las empresas anteriormente públicas y los Municipios a los jóvenes trabajadores que tienen contrato, mientras hacen clamores de supuesta unión dentro del movimento sindical. Algunos de estos dan también el “ejemplo del rompehuelgas” a los jóvenes trabajadores.

La dedicación a estos asuntos por parte de los Consejos Directivos de los sindicatos, los comités de jóvenes de los sindicatos y los comités de lucha significa organización de la actividad variable correspondiente de los sindicatos marcando cuántas empresas hay en cada rama, en las que trabajan jóvenes trabajadores mayoritariamente, las empresas en las que la patronal despide a trabajadores más antiguos y contrata a gente con menos de 25 años con un salario de 400 euros, graduados de escuelas técnicas con especialidades de la rama.

En todo caso, hace falta una actividad con diversas formas, una actividad educativa por parte de los sindicatos que atraiga especialmente a los jóvenes trabajadores a la acción en la participación, con referencia al conjunto de su vida: sobre las condiciones de higiene y de seguridad, especialmente de las jóvenes trabajadores, sobre las parejas jóvenes, incluso actos sobre la historia del movimiento obrero de una rama, actos contra la cultura de las drogas, estrenos de películas, actos teatrales, fiestas, torneos de fútbol, incluso de un sindicato.

El desarrollo de la solidaridad clasista a través de los sindicatos, a través de los comités populares en la base de la situación agudizada de sus miembros y de sus familias, los trabajadores, los despedidos de la rama, puede iluminar el verdadero contenido de la solidaridad: organización de la lucha contra la miseria y no para que nos acostumbremos a la pobreza.

La acción y la vida del sindicato tiene que caracterizarse por la voluntad de concienciación de los jóvenes trabajadores, los parados de la rama. Que hay dos campos en conflicto: por un lado el campo de la clase obrera y por otro el campo de los burgueses, cuyos intereses son inconciliables. Que se fortalezca en la conciencia de los jóvenes la llama de la respuesta organizada de los trabajadores en todo lugar de trabajo en el conjunto de la burguesía y de su poder.

Sólo las fuerzas del PAME pueden inspirar optimismo a los jóvenes trabajdores, a que respondan decisivamene al ataque frontal del capital, con su insersión en la lucha organizada, con su participación masiva en las concentraciones de huelga y su preparación.

Porque responden claramente sobre el caracter de las medidas: una condición para que se aseguren las ganancias de los grandes empresarios, que continúan viviendo en la riqueza, es la intensificación de la explotación de los trabajadores, aplastando todo derecho popular.

Porque confían a la fuerza organizada de los trabajadores, a que aplasten los patrones y los memorandums. Esta lucha, para que sea fructífera, no tiene que realizarse de vez en cuando, y tampoco conectarse con el cambio de gestor al gobierno. Cuanto más se da cuenta de quién tenemos ante nuestro, tal como de la dureza de la lucha, cuanto más trabajadores se organicen en los lugares de trabajo contra los interses no sólo de un patron en preciso, sino conjuntamente contra los monopolios y su poder, se crearán las condiciones para que las luchas sean fructíferas. Y, por supuessto, tales luchas no se pueden organizar cuando dominan en los sindicatos unas administraciones sindicales que negocian qué perderá la clase obrera para que se salven los empresarios.

La consigna “sin ti, los engranajes no giran, obrero, puedes sin patrones” revela la única perspectiva para los jóvenes trabajadores: a que tomen a sus manos la riqueza que producen y el volante del gobierno.

For the participation of youth to the strike rallies of the last 2months

Response of PAME for the participation of youth to the strike rallies of the last 2months

 

During the last months, the working class of Greece has taken part in very strong fights and struggles against the monopolies-EU-government’s measures, which convict especially the youth, to the wage slavery, the permanent insecurity, the wandering around from unemployment to working for just a slice of bread to the several programs of education and back again to the unemployment. They want us to work until late anility for 200euro and 400euro, whenever our employer needs us, sometimes even for 12-13 hours, sometimes even 6 days a week.

To the strike rallies of PAME on 26/09, on 18/10, 6-7/11, the participation of young employees from the call centers of the public organization of telecommunication, of the municipalities(young people working with 5month contracts and still remain unpaid for months), of hotels, and commercial sector, stood out. Young people who are unemployed took part massively to the blocks of the unemployed committees of the labor areas. On the same time, massive was the participation of young people from the technological schools of training who took part with the students club, the struggle committees, and their trade unions.

Against the fullfrontal attack of the capital, EU, and the government itself to the consciousness and the rights of youth and especially the employed ones, the forces of PAME(Labor Centers, Federations, Trade Unions) take initiatives in order to raise the participation of the young people in all workplaces, in every trade union, to the schools and the neighborhoods. It is a very demanding thing to do, with a specific and insistent plan. The demands have to do with the situation of the life of young people.

It is essential to keep in mind the effect of the 1month contracts or even 1day, the day work salary, the difficulties that young people confront when they have a small child, the permanent wandering from unemployment to the uninsured work, that all these have to their life. On the same time, the blackmails which become reality to the workplaces and the deficit of class consciousness, affect young people much. Based on that, they have inhibitions regarding their participation to the organization of struggle to their workplace and their trade union.

Over the last period, fake tears are becoming more and more, from other forces in the movement, for the low participation of young people to the trade unions. It became more obvious now, from the representative of GSEE youth-an organization that expresses the governmental unionization-in a TV show regarding the decision of the European Council, who declares that the deductions on the salaries of young people, under 25years old, are illegal. Keep in mind that this specific decision is not obligatory for all the countries-members of EU. The representative of GSEE notes, that young people can fight for their rights by using the ordinances of EU.

They speak about EU and its anti-popular ordinances, which together with the governments, for years now, have become the undertakers of each single labor right, in order to support the monopolies, in every single country, through the super-exploitation of young people.

The forces of governmental unionization in Greece, express the line that ETUC and ITUC give on an international level which is “if the situation does not change, we may see young people develop an ongoing distrust to the politicians, to the social and economic ordinances, which we should avoid” –text of ITUC for youth, May 2012.

This is how they dream of the participation of young people to the trade unions: they want to keep youth subservient to the forces of capital and EU, to the forces which kill our future, they want them, the young employed and unemployed, to become fans of the EU and the parties supporting it.

The most dangerous thing for the consciousness of young people is the call to become friends with the interests of the employers, to fight through the trade unions for their employer’s support. To be thankful to the employer, because he gives them job. These are the proposals of the governmental and employers’ syndicalism for the youth. These proposals, are way reactive and rotten, just like their system. The system of working slavery, which forces young people to the unemployment, to the permanent insecurity and the poverty.

In conflict with the forces that support this system, with their political representatives and their representatives in the governmental and employers’ syndicalism, PAME not only makes a massive call, but also works specifically to condense the trade unions with new employees, young unemployed, young people from technical schools, working students. The enrollment of young people to the trade unions is a term in order to strengthen:

o The fights for the contemporary needs of workers, of the labor family and their children

o The organization of working class in order to confront decisively the monopolies and their domination

o The isolation of the calls of subordination from the Administrative councils of the trade unions in the workplaces

The question is: who gains when young people are away from the unions?

First of all, this suits the employers themselves, who aim at the isolation of young workers, the fear against them by negotiating the daily salary, the shifts, generally the terms of working, each one alone. Employers want them to accept the insecure work for 200-400euro for the entire life. They want, even more, to make employees accept that there cannot be a system without boses, without businessmen who earn money most of the times from the exploitation of the working class. In this direction is moving also the neo-Nazi party of Golden Dawn, which creates new offices for job-seekers.

A bunch of managers and professors to the technical schools teach some “subordinate” classes. They cultivate to the students that “ you are trainees and not workers, so you have nothing to do with the trade unions”, “if you are obedient to the demands of the boss, he/she may hire you after the thesis”, “normally you should pay the boss, since you are trained and you are a cost for him/her, so do not have demands regarding the earned money”.

Respectively, the persistent denial of the forces of governmental and employers’ syndicalism and oportunism, to enroll, to the trade unions of the former public businesses and to the municipalities, young workers who have specified-time contracts is not accidental, while on the same time they scream for the wannabe unity in the syndicalistic labor movement. Furthermore, some of them give the example of strike-breaking to the new employees.

The occupation with these issues from the councils of the trade unions, the youth committees and the fight committees means organization of respective diverse movements of unions, based on the recording of the businesses in every sector where young people work in a majority, the recoring of employers who fire older workers in order to hire young ones under 25years old with 400euro salary, the recoring of technical schools that have to do with the specific sector of the trade union.

In every case, diversive, instructive activity is needed, in order to attract participation to the movements especially of young people, because it has to do with their lives: activity for the hygiene and safety conditions-especially for young women-, for the young couples, even some manifestations for the history of the labor movement of a sector, celebrations against the drug-culture, film screenings theatrical plays, football tournaments even from a single trade union itself.

The develop of class solidarity through the trade unions and labor committees in this ongoing situation that the members of the trade union live and as well do their families, the workers, the fired ones, can finally bring up the real substance of the solidarity: organizations of the fight against the wretchedness, and not to get used to live with our poverty.

The life and the movements of a trade union, have to care for the class orientated consciousness of young workers and unemployed ones. Two camps clash each other: from one side there is the labor class and on the other side there is the bourgeoisie, with conflicted interests between them. A trade union should work in order to enforce on the consciousness of every young person the sparkle of organized reply to every workplace against the entire bourgeoisie class and its domination.

Only the forces of PAME can breathe optimism to the young people, in order to reply decisively to the fulfrontal attack of the capital, by enrolling themselves to the organized struggle, by participating massively to the strike rallies and their preparation.

Because the forces of PAME give a clear term for the measures’ character: in order to secure the profit of the businessmen, who keep on living on the luxury, is the enforcement of the exploitation of the workers, by breaking down every single working and labor right.

Because the forces of PAME, trust the organized power of the workers which will destroy memorandums and bosses. This fight in order to be effective, should not operate every now and then, and also should not has to struggle only for the change on the government. The more we realize who is our enemy, how strong is the fight, and the more the workers organize themselves to every workplace against the profits not only of the specific employer, but also of the monopolies and their domination, the more presuppositions will be created in order to have effective fights. And of course such fights cannot be organized when we have a s burden on our back, trade union councils which bargain how much will be the loss of the working class, in order to secure the employers’ profits.

The slogan “without you no gear is turning, worker you can do without boses” brings up the only promising perspective for young employees: to take in their hands, the wealth that they produce and as well the leadership in domination.

 

 

Παράσταση διαμαρτυρίας στην Πρεσβεία του Μπαγκλαντές

 

Αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ και της Ομοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργών, έκανε σήμερα παράσταση διαμαρτυρίας στην Πρεσβεία του Μπαγκλαντές για τον τραγικό θάνατο των 120 εργατριών και εργατών στο εργοστάσιο Tarzreen Fashion στο Μπαγκλαντές.

Καταδικάζουμε τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων στην κλωστοϋφαντουργία στο Μπαγκλαντές, όπου από τους εργοδότες  δεν τηρούνται οι κανόνες υγιεινής και όπου τα  κέρδη  ανέρχονται σε 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, από την εξαγωγή των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων κυρίως στις ΗΠΑ και την Ευρώπη για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Καταδικάζουμε  επίσης την κυβέρνηση του Μπαγκλαντές, η οποία  δεν θέλει να υποχρεώσει του εργοδότες να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα  για την υγιεινή και την ασφάλεια των εργαζόμενων. Μόνο στην κλωστοϋφαντουργία την τελευταία δεκαετία υπήρξαν πάνω από 700 εργάτες που έχασαν τη ζωή τους στο βωμό του κέρδους. Είναι ένα διαρκές έγκλημα των καπιταλιστών ενάντια στους εργάτες στο Μπαγκλαντές.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια και τη συμπαράστασή μας στις οικογένειες των νεκρών εργατών και είμαστε στο πλευρό της  εργατική τάξη του Μπαγκλαντές, στους αγώνες της για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

1...5,4595,4605,461...5,677Σελίδα 5,460 από 5,677