Sobre El Turismo

Según una encuesta Pan-Helénica del INKA (Consumers Institute), más del 73% de los griegos no puede permitirse ir de vacaciones este verano, ni siquiera por un solo día. Los pocos que van a viajar, se alojarán en casas de amigos o en casas de sus familiares en el pueblo.

Esta encuesta sería una noticia impactante si no confirmara una situación que empeora año tras año. Era tan malo, incluso en los años de desarrollo capitalista. En aquel entonces, los trabajadores y los económicamente débiles, no sólo no podían tomar unos días de descanso en las vacaciones, sino también tuvieron que enfrentarse a las políticas anti-obreras del gobierno correspondiente. En ese momento en que el Ministerio de Turismo está promoviendo el –así llamado- turismo de calidad, por supuesto, sólo para los privilegiados que puedan permitirse el lujo de pagar el caro “producto” que ofrecen las agencias de turismo.

En ese momento en que, como habíamos señalado como Sindicato, el salario de un empleado es incluso menor, en comparación, a una noche en un hotel de cinco estrellas o a una cena para 4 personas en un restaurante chic!

Todos recordamos las falsas lágrimas de los fieles servidores de los grupos empresariales, de los medios de comunicación, sobre la incapacidad del pueblo griego de pagar el ocio (placer). Son hipócritas y pretenciosos. Se quejan de que los hoteles están vacíos de turistas griegos y al mismo tiempo están celebrando que 17 millones de turistas van a visitar Grecia asegurando 11 mil millones de Euros en ganancias para los capitalistas. Los medios de comunicación continúan con la propaganda gubernamental que la economía griega va a crecer en base al turismo, cuando los despidos (especialmente en verano) se están dando más y más. La verdad es que los capitalistas están cerrando las fábricas y las empresas a fin de transferir sus actividades comerciales por todo el mundo, en cualquier lugar que puedan hacer el máximo beneficio. Los “pueblos turísticos” y las ofertas del “todo incluido” se multiplican, cerrando las pequeñas empresas turísticas.

Además, no hay necesidad de una investigación para entender la cruel realidad. Sólo una visita a cualquier gran hotel puede probar la diferencia entre los ricos clientes y los empleados. Miles de despidos de empleados públicos y otros trabajadores, por empleados jóvenes que trabajan sin seguro como estudiantes por 300 euros mensuales, revelan quien está sacando beneficio del desarrollo del turismo. Son los mismos que acusan a las manifestaciones de los trabajadores como si fueran responsables de dañar el turismo.
El grupo empresarial español que es dueño de HYDRA BEACH es un caso típico para desvelar esta realidad. Los empleadores despidieron a 20 empleados locales con el fin de sustituirlos por estudiantes.

Hoy en día, las medidas anti-laborales están en curso y aumentarán y la mayoría de los trabajadores y los autónomos, los jóvenes, las mujeres deben entender que mientras los grupos empresariales sean dueños de todo, nunca seremos capaces de realizar nuestras necesidades actuales. Y con esto nos referimos a días de fiesta, placer y turismo.

Nosotros no nos preocupamos por sus falsas lágrimas y vamos a seguir luchando. Nuestro objetivo es que cada trabajador haga turismo para afiliarse al sindicato y reclamar nuestros justos derechos. Sabemos que los medios de comunicación dedican su tiempo a promover la, política anti-laboral más cruel, apoyan la supresión de los trabajadores, y muestran falsos modelos. Apoyan el sistema más corrupto de la historia de la humanidad, el capitalismo.

Comunicado de Prensa

PAME hizo un llamamiento a la clase obrera, a los trabajadores autónomos y a los pequeños comerciantes a participar masivamente en la manifestación convocada por los sindicatos de trabajadores de Comercio y los sindicatos de comerciantes autónomos y pequeños comerciantes el martes 23 de julio a 19:00. en Omonia Square.

Hemos respondido con decisión a los esfuerzos del gobierno, las multinacionales y los grandes grupos empresariales para abolir un logro más de los trabajadores, el domingo festivo.

Hace 103 años se logró que el domingo fuera un día de descanso a través de duras luchas de la clase obrera y ahora quieren abolirlo, retrocediendo un siglo la historia.

El domingo, 03 de enero 1910 fue el día en que el domingo festivo se consolidó y aplicó por primera vez en Grecia. Fue un gran logro de la clase obrera de nuestro país.

El régimen laboral que se mantuvo hasta 31 de diciembre 1909 para todos los trabajadores de Grecia tenía muchas características de la esclavitud, se pasaban toda su vida en las fábricas trabajando durante 12 horas, 14 horas y 16 horas sin parar, sin un respiro, sin descanso, sin un día libre para descansar.

Había trabajadores que no habían visto el sol y la luz durante muchos años. Salían de sus casas durante la noche y regresaban por la noche. Y esto ocurría durante muchos años sin parar.

El día de fiesta del domingo fue una victoria histórica de toda la clase obrera de nuestro país, un hito histórico y punto de partida de la lucha de clases organizada.

La clase obrera no debe quedar atrapada en dilemas artificiales, si las exigencias de capital piden una jornada ininterrumpida a los trabajadores de comercio, empiezan con ellos, mientras que su objetivo es la abolición de la fiesta el domingo su totalidad. Su objetivo es atacar a la clase obrera en su conjunto, mediante la imposición de condiciones de trabajo obligatorio, antes de la abolición de la fiesta el domingo.

Dimos una respuesta común todos los trabajadores, por cuenta propia a los monopolios que devastan la vida de la clase obrera y arruinan a los comerciantes y artesanos, incrementando sus beneficios cada día.

El martes 23 de julio debemos mostrar al gobierno, a las grandes empresas, a la Unión Europea, que tenemos el poder, que tenemos la determinación de ponerles obstáculos. Para defender nuestras vidas.

Junto con nuestras familias, asistimos a la manifestación de los sindicatos, de los trabajadores autónomos.

TODOS JUNTOS EL MARTES 23 de julio en la calle OMONOIA, a las 7 pm

Comunicado de Prensa

PAME hizo un llamamiento a la clase obrera, a los trabajadores autónomos y a los pequeños comerciantes a participar masivamente en la manifestación convocada por los sindicatos de trabajadores de Comercio y los sindicatos de comerciantes autónomos y pequeños comerciantes el martes 23 de julio a 19:00. en Omonia Square.

Hemos respondido con decisión a los esfuerzos del gobierno, las multinacionales y los grandes grupos empresariales para abolir un logro más de los trabajadores, el domingo festivo.

Hace 103 años se logró que el domingo fuera un día de descanso a través de duras luchas de la clase obrera y ahora quieren abolirlo, retrocediendo un siglo la historia.

El domingo, 03 de enero 1910 fue el día en que el domingo festivo se consolidó y aplicó por primera vez en Grecia. Fue un gran logro de la clase obrera de nuestro país.

El régimen laboral que se mantuvo hasta 31 de diciembre 1909 para todos los trabajadores de Grecia tenía muchas características de la esclavitud, se pasaban toda su vida en las fábricas trabajando durante 12 horas, 14 horas y 16 horas sin parar, sin un respiro, sin descanso, sin un día libre para descansar.

Había trabajadores que no habían visto el sol y la luz durante muchos años. Salían de sus casas durante la noche y regresaban por la noche. Y esto ocurría durante muchos años sin parar.

El día de fiesta del domingo fue una victoria histórica de toda la clase obrera de nuestro país, un hito histórico y punto de partida de la lucha de clases organizada.

La clase obrera no debe quedar atrapada en dilemas artificiales, si las exigencias de capital piden una jornada ininterrumpida a los trabajadores de comercio, empiezan con ellos, mientras que su objetivo es la abolición de la fiesta el domingo su totalidad. Su objetivo es atacar a la clase obrera en su conjunto, mediante la imposición de condiciones de trabajo obligatorio, antes de la abolición de la fiesta el domingo.

Dimos una respuesta común todos los trabajadores, por cuenta propia a los monopolios que devastan la vida de la clase obrera y arruinan a los comerciantes y artesanos, incrementando sus beneficios cada día.

El martes 23 de julio debemos mostrar al gobierno, a las grandes empresas, a la Unión Europea, que tenemos el poder, que tenemos la determinación de ponerles obstáculos. Para defender nuestras vidas.

Junto con nuestras familias, asistimos a la manifestación de los sindicatos, de los trabajadores autónomos.

TODOS JUNTOS EL MARTES 23 de julio en la calle OMONOIA, a las 7 pm

Όχι στην ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση της υγείας.

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ είναι αποφασιστικά αντίθετη και καταγγέλλει την κυβέρνηση που με τρόπο ανάλγητο και κυνικό και αδιαφορώντας για τις συνέπειες στα λαϊκά στρώματα και στους εργαζόμενους επιχειρεί να κλείσει τα νοσοκομεία Αγ. Βαρβάρας και Πατησίων.

Τα νοσοκομεία αυτά, όπως και τα άλλα που η κυβέρνηση σχεδιάζει να συγχωνεύσει ή να κλείσει, όχι μόνο δεν πρέπει να κλείσουν, αλλά το ακριβώς αντίθετο. Πρέπει να ενισχυθούν με το απαραίτητο αναγκαίο προσωπικό, διοικητικό, ιατρικό και παραϊατρικό, να αναπτύξουν τμήματα και μονάδες που τους λείπουν και να ανταποκριθούν στις ανάγκες των κατοίκων των περιοχών και του Λεκανοπεδίου γενικότερα.

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί τα Συνδικάτα να ορθώσουν φωνή διαμαρτυρίας και να εναντιωθούν στο κλείσιμο των συγκεκριμένων νοσοκομείων, όπως και κάθε άλλου νοσοκομείου που η κυβέρνηση κλείνει, ώστε να εξοικονομηθούν κονδύλια για το κεφάλαιο και η υγεία να αποτελέσει χώρο επενδύσεων και κερδών για το κεφάλαιο.

Μαζί με τους εργαζόμενους στην υγεία να απαιτήσουν να μην κλείσει κανένα νοσοκομείο και να μη χαθεί καμία θέση εργασίας.

Όχι στην ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση της υγείας.
Να καταργηθούν τα χαράτσια στα νοσοκομεία και η ιδιωτική υγεία.
Δωρεάν Υγεία – Πρόνοια για όλο το λαό.

Για τις νέες απαιτήσεις του ΔΝΤ και των επιχειρηματικών ομίλων

To φθινοπωρινό και χειμωνιάτικο τσουνάμι νέων μέτρων αποκαλύπτεται από τις προτάσεις του ΔΝΤ. Οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις της κυβέρνησης πως δε θα ακολουθήσουν νέα μέτρα έχουν αποδειχτεί στην πράξη φούσκες. Από το 2009 και έπειτα η κλιμάκωση των μέτρων επιδεινώνει συνεχώς τη ζωή των εργαζόμενων και του λαού, οδηγεί στην ανέχεια και στην εξαθλίωση.

Τώρα ετοιμάζουν πρόσθετα μέτρα για ακόμα μεγαλύτερο χτύπημα στους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και εφαρμογή νέων ανατροπών στις συλλογικές συμβάσεις με στόχο να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων.

Την επίθεση δεν πρέπει να την αντιμετωπίσουμε αμυντικά. Ούτε με αναμονή των χειρότερων, ούτε με εφησυχασμό πως δε θα έρθουν νέα μέτρα, ούτε ποντάροντας τις ελπίδες σε μια διαφορετική κυβερνητική διαχείριση στα πλαίσια του συστήματος. Ο μόνος δρόμος που μπορεί να αντιπαρατεθεί με τη βαρβαρότητα είναι η ελπίδα της οργάνωσης κλάδο τον κλάδο, σωματείο το σωματείο, εργοστάσιο το εργοστάσιο, της ταξικής απάντησης των εργαζομένων, της κοινωνικής συμμαχίας με όσους πλήττονται από την πολιτική που ευνοεί τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Να μην κλείσει κανένα γραφείο των ΕΛΤΑ

Τα σχέδια της διοίκησης των ΕΛΤΑ (ΔΗΜΑΡ) και της κυβέρνησης για την ιδιωτικοποίηση του οργανισμού, έχουν από καιρό εκπονηθεί και σήμερα εφαρμόζονται με γρήγορους ρυθμούς.

Ήταν πέρσι τέτοιο καιρό που η κυβέρνηση ανακοίνωσαν την απόφαση για ένταξη των ΕΛΤΑ στο ΤΑΙΠΕΔ και ξεπούλημα στους ιδιώτες μέχρι και το 100% του οργανισμού.

Τα σχέδια αυτά ενισχύει και η στάση των κυβερνητικών συνδικαλιστών της ΠΟΣΤ. Πρόσφατη είναι η επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που υπέγραψαν με παραπέρα μείωση αποδοχών. Συμφώνησαν επίσης με τη συρρίκνωση του προσωπικού, το κλείσιμο γραφείων, τις μεταθέσεις δεκάδων συναδέλφων από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη. Είναι συμφωνίες και ρυθμίσεις που στρώνουν διάπλατα το δρόμο για την επέλαση του μεγάλου κεφαλαίου σε επενδύσεις και στο χώρο των ΕΛΤΑ.

Αυτά τα σχέδια εξυπηρετούν:

  • Η κατάργηση των αναγκαίων θέσεων εργασίας σε όλη τη λειτουργική δομή των ΕΛΤΑ. Στη διανομή, στη συναλλαγή, στη διαλογή, στις διαβιβάσεις.
  • Το κλείσιμο δεκάδων γραφείων συναλλαγής και διανομής στην περιφέρεια, στερώντας την πρόσβαση σε λαϊκά στρώματα του λαού μας, στους ξομάχους και τους συνταξιούχους, τους ανήμπορους, τους επαγγελματίες, στις υπηρεσίες ταχυδρομείου που έχουν ανάγκη. Η παροχή των συντάξεων, η συναλλαγή των επαγγελματιών με την καθημερινή διακίνηση μικρών ποσών, η εξυπηρέτησή τους με τις αντικαταβολές. Η διακίνηση και επίδοση των δεμάτων, η επίσκεψη του ταχυδρόμου στις απομακρυσμένες περιοχές και ορεινούς όγκους της πατρίδας μας για την επίδοση και διακίνηση της αλληλογραφίας, θα γίνουν πανάκριβο εμπόρευμα και αμφιβόλου ποιότητας παροχές από τους ιδιώτες. Η πλήρης απελευθέρωση της ταχυδρομικής αγοράς από 1/1/13, ενισχύει την παραπέρα δράση των ιδιωτικών ταχυδρομείων, αφού το βασικό πλεονέκτημα των ΕΛΤΑ της αποκλειστικότητας της επιστολής των 50 γραμ. καταργήθηκαν προς όφελός τους.
  • Το κράτος στερεί σήμερα από τα ΕΛΤΑ σαν «φορέας παροχής καθολικών υπηρεσιών» των ανάλογων κονδυλίων, πράγμα που σε καμία περίπτωση δε θα ισχύει όταν οι ιδιώτες πατήσουν το πόδι τους στον οργανισμό. Οι υποσχέσεις του διευθύνοντος συμβούλου ότι «δεν πρόκειται να απολυθεί κανένας υπάλληλος» μπορεί να εκληφθεί μόνο ως λόγια χωρίς αντίκρισμα. Η καθημερινή μείωση των οργανικών θέσεων στον οργανισμό. Η μείωση των αμοιβών του προσωπικού που ξεπερνούν το 35%. Ο «ανταγωνισμός» στην ταχυδρομική αγορά που με τη «μαύρη» εργασία να αποτελεί καθοριστικό παράγοντα μείωσης του εργατικού κόστους, αποτελούν βασικές αποδείξεις ότι η πολιτική των απολύσεων και στα ΕΛΤΑ, όπως και σε όλο το δημόσιο τομέα είναι θέμα χρόνου και προτεραιοτήτων στους σχεδιασμούς κυβέρνησης, Ε.Ε., επιχειρηματικών ομίλων.

Κανένας εφησυχασμός, καμία αυταπάτη. Τώρα καθολική ενιαία απάντηση όλων των εργαζομένων στα ΕΛΤΑ. Όλων των λαϊκών στρωμάτων που πλήττονται από αυτή την αντεργατική λαίλαπα.

Οι ταξικές δυνάμεις στα ΕΛΤΑ καλούν σε συναγερμό όλους τους εργαζόμενους, όλα τα συνδικάτα. Να μην περάσουν τα σχέδιά τους. Κάθε λαϊκή επιτροπή, κάθε μαζικός φορέας να ξεσηκωθεί και να αποτρέψει το κλείσιμο των γραφείων των ΕΛΤΑ. Να εναντιωθεί στις απολύσεις και στις μεταθέσεις εργαζομένων. Η πολιτική αυτή έχει έδρα τις Βρυξέλλες, την Ε.Ε. και τα γραφεία του ΣΕΒ – μεγαλεμπόρων εν Ελλάδι.

Workers Counterattack issue no. 7

The new issue of PAME´s magazine WORKERS COUNTERATTACK is published, with topics on
 
  • The activity of PAME in Greece
  • On the General Strike of July 16th
  • On the slogan “New Greece” of the capitalists
  • Comments of the Youth Secretariat of PAME on Unemployment and activity Against All Drugs
  • Internationalist action of PAME

You can find the new issue on the “Publications” section of “Multimedia” menu.

Workers Counterattack τεύχος Νο. 7

Δημοσιεύτηκε το νέο τεύχος του Περιοδικού του ΠΑΜΕ WORKERS COUNTERATTACK,  με θέματα
 
  • Η δράση του ΠΑΜΕ στην Ελλάδα
  • Για την Απεργία στις 16 Ιούλη
  • Για την “Νεα Ελλάδα” των Καπιταλιστών
  • Σχόλια της Γραμματείας Νέων του ΠΑΜΕ για Ναρκωτικά και Ανεργία
  • Διεθνιστική Δράση του ΠΑΜΕ

Μπορείτε να βρείτε το τεύχος στην ενότητα “Εκδόσεις” του μενού “Πολυμέσα”

Για τα 118 Δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία που κλείνουν

Τα 118 Δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία που κλείνουν δεν είναι ούτε η αρχή, ούτε το τέλος της συρρίκνωσης και των αναδιαρθρώσεων στην Παιδεία.

Η τωρινή κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι προηγούμενες είτε ως μονοκομματικές ή τεχνοκρατικές ή συνεργασίας έβαζαν πάντα στην πρώτη γραμμή την εφαρμογή των οδηγιών της Ε.Ε. και την υποταγή της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Πιστοί στο δόγμα, ότι η εκπαίδευση είναι εμπόρευμα καταργούν, συγχωνεύουν σχολεία, απολύουν εκπαιδευτικούς, προσαρμόζουν τους σημερινούς μαθητές και αυριανούς εργάτες στα μέτρα και τα σταθμά που ορίζει το ΔΝΤ και οι άλλοι οικονομικοί μηχανισμοί των καπιταλιστών προσφέρουν ένα ακόμη πεδίο για επιχειρηματική δράση.

Τα 118 νέα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία που κλείνουν βαρύνουν ακόμη περισσότερο τις οικογένειες με μικρά παιδιά και αυξάνουν τον αριθμό των παιδιών που μένουν εκτός σχολείων και εκτός παιδικών σταθμών.

Οι προτροπές και τα κίνητρα στους νέους να επιλέξουν το επάγγελμα του αγρότη αποδεικνύεται και μ΄ αυτό το μέτρο μια μεγάλη απάτη, αφού σήμερα κανένα νέο ζευγάρι δε μπορεί να φανταστεί ότι θα μετακινείται το παιδί του καθημερινά 80 χιλιόμετρα για να παρακολουθεί νηπιαγωγείο ή δημοτικό σχολείο (περίπτωση νομού Έβρου και αλλού).

Το ΠΑΜΕ καλεί συνδικάτα, εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες, εργαζόμενους να πάρουν πρωτοβουλίες για να μην καταργηθεί κανένα σχολείο, να μην απολυθεί κανείς εκπαιδευτικός. Για την εργατική τάξη η εκπαίδευση είναι πολύτιμο αγαθό απαραίτητο για την πρόοδο, την ανάπτυξη, τη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς. Και θα συνεχίσει να παλεύει για το δικαίωμα των παιδιών της σε αυτό και για την κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης κόντρα στο σύστημα που το έχει μετατρέψει σε εμπόρευμα.

Ανακοίνωση για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ

Η κυβέρνηση με υπουργική απόφαση προχωράει το σχέδιο της για πλήρη παράδοση της Ηλεκτρικής Ενέργειας στα μονοπώλια.

Η εργατική τάξη,τα λαϊκά στρώματα και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ θα είναι τα μεγάλα θύματα,  προκειμένου τα μεγάλα μονοπώλια να κερδίσουν. Οι συνεχόμενες αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος αυτό τον στόχο υπηρετούν.
Τα μέτρα αυτά εντάσσονται στην στρατηγική της Ε.Ε για πλήρη απελευθέρωση-ιδιωτικοποίηση της Ενέργειας για αυτό και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη το σχέδιο ιδιωτικοποίησης όλου του τομέα της ενέργειας (ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΑΣΦΑ, ΕΛΠΕ) Η στρατηγική αυτή προωθείται με συνέπεια από την συνθήκη του Μάαστριχ μέχρι σήμερα..
Οι χαμένοι από την ιδιωτικοποίηση μέχρι σήμερα της ΔΕΗ ήταν.
•    Τα λαϊκά στρώματα που είδαν την τιμή του ρεύματος με συνεχείς αυξήσεις να ανεβαίνει σε δυσθεώρητα επίπεδα .Εκατοντάδες χιλιάδες  αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς σε συνδυασμό με την μείωση των μισθών και την ανεργία. Η ολοκληρωτική ιδιωτικοποίηση θα σημάνει ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις .
•    Οι εργαζόμενοι στην ΔΕΗ κα στην ενέργεια συνολικά που είδαν τα δικαιώματα τους να πετσοκόβονται. Οι εργαζόμενοι με σταθερή εργασία  είναι λιγότεροι από 20.000 και  αυξάνεται η μαύρη εργασία, τα 8μηνα και τα 4μηνα με μισθούς πείνας. Η ολοκληρωτική ιδιωτικοποίηση θα σημάνει την γενική επίθεση σε όποια εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει.
Κερδισμένα είναι τα μονοπώλια στην ενέργεια που θα αυξήσουν ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους. Για αυτό και για τον έλεγχο της ο ανταγωνισμός μεταξύ τους είναι ιδιαίτερα έντονος.
Την πορεία της ιδιωτικοποίησης την έχουν στηρίξει μέχρι σήμερα οι πλειοψηφίες στο συνδικαλιστικό κίνημα της ΔΕΗ(ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΑΥΤ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ) Όσοι από αυτούς σήμερα διαφωνούν με την πλήρη ιδιωτικοποίηση φορούν τον μανδύα του αντιμνημονιακού και δίνουν όρκους πίστης στην Ε.Ε και την ανταγωνιστικότητα, προσπαθούν για μια ακόμα φορά να ξεγελάσουν τους εργαζόμενους.
Η λύση προς όφελος του λαού βρίσκεται στην πρόταση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος για ενέργεια λαϊκή περιουσία
Σήμερα απαιτείται:
Γραμμή ρήξης με την πολιτική της απελευθέρωσης, με την στρατηγική της Ε.Ε, του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.   Πάλη για ενιαίο  αποκλειστικά κρατικό φορέα ενέργειας που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες
Καλούμε τα συνδικάτα να πρωτοστατήσουν για να μην περάσει αυτή η λαίλαπα. Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ αφορά όλους τους εργαζόμενους.