Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

 Στις 8 Μάρτη 1857, οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης απεργούν και διαδηλώνουν. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας. Οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών. Έτσι στα αιτήματα των εργατριών της Νέας Υόρκης περιλαμβανόταν η μείωση των ωρών εργασίας στις 10, η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών, αλλά και το σταμάτημα άλλων διακρίσεων λόγω καταγωγής κλπ.

Η απεργία της 8ης του Μάρτη 1857 ήταν απ’ τις σημαντικότερες στιγμές του εργατικού κινήματος διεθνώς, αφού έβαζε στην πρώτη γραμμή τα ζητήματα κατά της εκμετάλλευσης, κατά των φυλετικών διακρίσεων, κατά της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών.

Οι γυναίκες άντλησαν την ορμή τους από τη συνείδηση και τη βαθιά πίστη στο σκοπό της πάλης τους, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο!

Σε αυτή τη μεγαλειώδη απεργία και εξέγερση βρίσκεται το πραγματικό περιεχόμενο της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1910, με απόφαση της Β΄ Διεθνούς Συνδιάσκεψης Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη.

160 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, 8Η ΜΑΡΤΗ2017:

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Σήμερα, οι γυναίκες της εργατικής τάξης, οι γυναίκες στον κλάδο των ελεγκτικών εταιριών και στα λογιστικά γραφεία καταλαβαίνουν πολύ καλά, νιώθουν στο πετσί τους ότι «ισότητα μπροστά στο νόμο δεν σημαίνει και ισότητα στη ζωή». Στο όνομα της «ισότητας των δύο φύλων», ξηλώνονται δικαιώματα και κατακτήσεις των γυναικών που είχαν κερδηθεί με αγώνες και θυσίες χρόνων από το εργατικόκίνημα. Στο όνομα της «ισότητας των δύο φύλων», οι μεγάλες εταιρίες κάνουν φιέστες για τη γυναικεία καριέρα, την ίδια στιγμή που τις αναγκάζουν να δουλεύουν εξαντλητικά ωράρια και Σαββατοκύριακα. Οι δικές μας απώλειες σε δικαιώματα και κατακτήσεις έγιναν κέρδη για τους εργοδότες των Ομίλων.

Για τα κέρδη τους θυσιάζονται οι δικές μας ανάγκες! Το δικαίωμα στην μόνιμη δουλειά με πλήρη δικαιώματα, υποτάσσεται στους σχεδιασμούς που υπαγορεύει ο ΣΕΒ στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Η πολιτική των κερδών των μονοπωλίων συσσωρεύει σε εμάς, αλλά και στους λαούς φτώχεια, ανεργία, ανασφάλεια για όλη την οικογένεια, γεννά πολέμους και προσφυγιά.

Η ΕΛΕΠΑ καλεί όλες τις γυναίκες του κλάδου, εργαζόμενες και άνεργες να μπουν μπροστά στην οργάνωση των αγώνων, να σηκώσουν κεφάλι, να αναμετρηθούν με την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, με τις δυσκολίες και τα εμπόδια που τους βάζει το σύστημα και μαζί με τους άντρες συναδέλφους μας να διεκδικήσουμε την ανάκληση των απωλειών και να υπερασπιστούμε τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα, με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 Τα μέτρα αφορούν την εξασφάλιση  3,6 δισ Ευρώ σε ετήσια βάση.

Οι διαβουλεύσεις αφορούν κυρίως το πώς θα κατανεμηθούν τα βάρη, ποιο θα είναι το ποσό που θα προέρθει από τη φορολογία, του λαού και ποιο από τις Συντάξεις.

Φορολογικά θα επιβαρυνθούμε λόγω της μείωσης του αφορολόγητου ορίου (στα 7.000 ή στα 6.000 ευρώ), ενώ ανάλογα θα γίνει περικοπή και στις Συντάξεις.

 Επίσης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βρίσκεται η περαιτέρω συρρίκνωση εργασιακών δικαιωμάτων,  όπως η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, αλλά και οι ιδιωτικοποιήσεις.

 Από εκεί και πέρα,  η Ελλάδα αναλαμβάνει  την υποχρέωση να παράγει Πρωτογενές Πλεόνασμα κάθε χρόνο 3,5% του ΑΕΠ. (Από τις διαπραγματεύσεις θα αποφασιστεί και η χρονική διάρκεια αυτής της υποχρέωσης που μπορεί να φτάσει και τα 10 χρόνια)

 Το Α.Ε.Π. (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) είναι το χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί στα προϊόντα και τις υπηρεσίες που παράγει μία οικονομία, σε ένα έτος. Ας πούμε είναι ο ετήσιος τζίρος.

 Κάθε Εθνικό Κράτος έχει έσοδα και έξοδα. Εάν τα έσοδα είναι περισσότερα τότε έχουμε Πλεόνασμα, ενώ στην αντίθετη περίπτωση Έλλειμμα. Εάν από το λογαριασμό (έσοδα – έξοδα) ΔΕΝ υπολογίσουμε το χρέος, τότε μιλάμε για Πρωτογενές Πλεόνασμα ή αντίστοιχα Πρωτογενές Έλλειμμα.

 Σε περίπτωση, που το Πρωτογενές Πλεόνασμα υπολείπεται του 3,5% του ΑΕΠ, τότε αυτόματα θα καλύπτεται η διαφορά με δημοσιονομικά μέτρα (νέες φορολογίες κλπ) , τα οποία θα είναι ήδη ψηφισμένα και απλά θα ενεργοποιούνται. Εδώ χρησιμοποιείται η ορολογία «αυτόματος κόφτης». Δηλαδή θα βρισκόμαστε σε καθεστώς διαρκούς μνημονίου..

 Τι θα γίνει όμως σε περίπτωση που το Πρωτογενές Πλεόνασμα υπερβαίνει το 3,5% του ΑΕΠ. Η Κυβέρνηση αναπτύσσει εδώ  όλη τη προπαγανδιστική της ρητορεία . Λέει δηλαδή ότι θα υπάρχουν αντισταθμιστικά μέτρα. Υπονοεί ότι το περίσσευμα θα δοθεί σε μισθούς, συντάξεις, Υγεία κλπ. Κρύβει με επιμέλεια ότι συμφώνησε,  τα λεγόμενα αντισταθμιστικά μέτρα  να είναι μέτρα  αναπτυξιακού χαρακτήρα, δηλαδή να δοθεί το περίσσευμα, απευθείας σε μεγαλοεργοδότες (μέσω φοροαπαλλαγών, μειώσεων εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία κ.α.) για να γίνουν πιο  επικερδής οι επενδύσεις, για να γίνουν πιο ανταγωνιστικές οι επιχειρήσεις τους.

Ενάντια σε αυτή την κατάσταση, στις αυταπάτες που σπέρνει η Κυβέρνηση και στην λογική που έντεχνα καλλιεργείται ότι «δε γίνεται τίποτα», χιλιάδες εργαζόμενοι μέσα από τα σωματεία διαδήλωσαν στις 21/2 σε πολλές πόλεις. Συμμετείχαμε στην διαμαρτυρία της 1^ης Μάρτη, έξω από το ξενοδοχείο HILTON, εκεί που γίνονται οι διαπραγματεύσεις της Κυβέρνησης με την Τρόικα.

Συνεχίζουμε την οργάνωση της δράσης. Με παρεμβάσεις, συζητήσεις στα συνδικάτα. Δημιουργούμε όρους και προϋποθέσεις μεγάλης απεργιακής κινητοποίησης.

Να γυρίσουμε ανάποδα την κατάσταση. Να βάλουμε τώρα στο προσκήνιο την ικανοποίηση των αναγκών μας.

Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων καταδικάζει τον αυταρχισμό της κυβέρνησης που χρησιμοποίησε τα ΜΑΤ ενάντια στην κινητοποίηση που πραγματοποίησαν στην Αθήνα αγρότες από την Κρήτη.

 Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, είτε με τον διάλογο, είτε με τον αυταρχισμό είναι αποφασισμένη να επιβάλλει στους μικρομεσαίους αγρότες και στο  λαό όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που συμφωνήθηκαν με τους «Θεσμούς» στα πλαίσια των μνημονίων, όπως κι αυτά που περιλαμβάνονται στην ΚΑΠ της ΕΕ.

Ουσιαστική βοήθεια στην κυβέρνηση να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση δίνουν οι πολιτικές δυνάμεις που ψήφισαν τα μνημόνια, στηρίζουν την ΚΑΠ της ΕΕ και στέκονται απέναντι στους αγώνες επιβίωσης των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων. Απάντηση σ’ αυτή την πολιτική μπορεί να δώσει το οργανωμένο κίνημα της μικρομεσαίας αγροτιάς, σε συμμαχία με το ταξικό εργατικό κίνημα και το αγωνιστικό, ριζοσπαστικό κίνημα των μικρών ΕΒΕ, της νεολαίας και των γυναικών των λαϊκών οικογενειών. Για την ικανοποίηση των αιτημάτων επιβίωσης, την ανατροπή της ΚΑΠ της ΕΕ και της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων που δημιουργούν και οξύνουν τα αγροτικά – λαϊκά προβλήματα, το άνοιγμα του δρόμου για μια εντελώς διαφορετική αγροτική ανάπτυξη στη χώρα μας, κατά των μονοπωλιακών ομίλων και προς όφελος του λαού μας.

Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων καλεί όλους τους μικρομεσαίους αγρότες, κτηνοτρόφους και ψαράδες να πάρουν μέρος στην συγκέντρωση για τον αγωνιστικό γιορτασμό της 107^ης Επετείου του Κιλελέρ, την Κυριακή 19 Μάρτη στις 12:30 το μεσημέρι, στον τόπο της θυσίας των Θεσσαλών κολίγων.

 Στέλνουμε μήνυμα :

Κολίγοι στα νέα «τσιφλίκια» των μεγαλοεπιχειρηματιών, των τραπεζιτών, των μονοπωλιακών ομίλων δεν θα γίνουμε.»

 8 Μάρτη 2017

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Ο καθένας μας γνωρίζει πολύ καλά ότι στο τέλος των περίφημων διαπραγματεύσεων Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης σε εμάς θα στείλουν το λογαριασμό. Αυτός θα προστεθεί στα προηγούμενα αντεργατικά μέτρα που εφαρμόζονται μεγαλώνοντας την εκμετάλλευση μας για να δημιουργούν καλύτερους όρους για την «άνοιξη» της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Επομένως δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις υποσχέσεις, τον αποπροσανατολισμό και την απάτη τους αλλά ούτε βέβαια σε καμία περίπτωση να παρακολουθούμε μοιρολατρικά την εξαθλίωση μας.

Τα συνδικάτα και οι εργαζόμενοι του κλάδου πρέπει να οργανώσουμε την πάλη μας δημιουργώντας προϋποθέσεις απεργιακής απάντησης απέναντι στο:

• Πετσόκομμα του αφορολόγητου

• Τη νέα μείωση έως και 30% των συντάξεων

• Την απελευθέρωση των απολύσεων και το παραπέρα χτύπημα των εργασιακών σχέσεων

Να οργανώσουμε την πάλη μας απέναντι σε παλιά και νέα μέτρα, την αντεπίθεση μας για δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια.

Όλες οι απαιτήσεις της μεγαλοεργοδοσίας του κλάδου και του ΣΕΒ, όλες οι αξιώσεις τους τα προηγούμενα χρόνια έγιναν μνημόνια.

Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια και τη μίζερη ζωή για τα κέρδη τους.

Τα επιχειρήματα της εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς και στις ανακοινώσεις των συνδέσμων τους για την «ανάπτυξη» προς όφελος τους, που έχουν στόχο την ενσωμάτωση και υποταγή των εργαζομένων στα συμφέροντα τους, τα ίδια επιχειρήματα χρησιμοποιούν κυβέρνηση και ΕΕ, τα αναπαράγουν και τα προωθούν στους εργαζόμενους οι δυνάμεις του παλιού και νέου εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στη γραμμή της ταξικής συνεργασίας που έχει διαλύσει δικαιώματα και κατακτήσεις.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προσπαθεί για άλλη μια φορά να κοροϊδέψει με τα δήθεν αντίμετρα παρουσιάζοντας το μαύρο ως άσπρο. Η αλήθεια είναι ότι τα αντισταθμιστικά θα προωθούν την ανάπτυξη για τους λίγους που προϋποθέτει φτώχεια και ανεργία για τους εργαζόμενους. Στους κλάδους μας που αποτελούν για χρόνια τώρα χαρακτηριστικό παράδειγμα αλλά και παντού όχι μόνο δεν ωφεληθήκαμε οι εργαζόμενοι αλλά εμείς πληρώσαμε και την ανάπτυξη και την κρίση τους.

ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ Κ’ ΑΓΩΝΑΣ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ

ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΨΩΜΙ.

Οι έμποροι φωνάζουν γι’ αγορές.

Οι άνεργοι πεινούσαν.

Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται.

Τα χέρια που ήταν σταυρωμένα, σαλεύουν πάλι:

Φτιάχνουν οβίδες.

Μπέρτολτ Μπρέχτ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και οι προκλήσεις – παραβίασεις από την πλευρά της αστικής τάξης της Τουρκίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας δείχνει ότι οι ανταγωνισμοί των επιχειρηματικών ομίλων των κρατών της περιοχής και των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμενων γίνονται ολοένα και πιο επικίνδυνοι.

Γνωρίζουμε ότι στα πλαίσια των ανταγωνισμών των αστικών τάξεων για τη γεωστρατηγική τους αναβάθμιση και τη βελτίωση της ανταγωνιστικής θέσης των μονοπωλίων ιδιαίτερα για τον έλεγχο του πλούτου, τα πετρέλαια και τους ενεργειακούς αγωγούς, για τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων, δε θα διστάσουν μπροστά σε κανένα έγκλημα.

Οι καπιταλιστές, τα μονοπώλια και οι κάθε φορά σύμμαχοι τους έχουν ως πατρίδα τα κέρδη τους. Καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να έχουν οι εργαζόμενοι σε αυτούς και τις κυβερνήσεις τους. Για τη διασφάλιση των συμφερόντων τους προχωράνε ακόμα και στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Με τον πόλεμο έρχονται να σαρώσουν ότι άφησε όρθιο η ειρήνη τους ακόμα και την ίδια τη ζωή των εργαζομένων.

Ξέρουμε ότι οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις είναι η άλλη όψη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, αυτής που ζούμε στους χώρους δουλειάς με τη βαθιά εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την ανεργία.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε κανένα συμφέρον όχι μόνο να χύσουμε το αίμα μας για τα συμφέροντα των πετρελαιάδων, των βιομηχάνων και των τραπεζιτών αλλά πρέπει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, απέναντι στους σχεδιασμούς των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστών στην περιοχή μας να υπερασπιστούμε και να αγωνιστούμε για τα δικά μας συμφέροντα.

• Οφείλουμε να συντονίσουμε την πάλη μας με τους εργαζόμενους, τους λαούς των άλλων χωρών της περιοχής ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου και την αντιλαϊκή πολιτική, ενάντια στην εκμετάλλευση και την κατάργηση δικαιωμάτων.

• Να υψώσουμε κοινή φωνή ενάντια στις αστικές τάξεις και τον εθνικισμό. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα αλλά έχουμε κοινά ταξικά συμφέροντα ενάντια σε εκείνους που μας θέλουν «κρέας για τα κανόνια τους».

• Να δυναμώσουμε την κοινή πάλη ενάντια σε δηλώσεις και ενέργειες που αμφισβητούν τα σύνορα και τις Συνθήκες που τα κατοχυρώνουν.

• Να ισχυροποιήσουμε την κοινή μας δράση ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στις αστικές τάξεις και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς τους.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΟΛΟΙ στη ΣΥΣΚΕΨΗ την ΠΕΜΠΤΗ 16 ΜΑΡΤΗ 10.30 π.μ στα ΓΡΑΦΕΙΑ της ΠΕΜΕΝ (Μπουμπουλίνας 21)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Ναυτεργάτες, άνεργοι, συνταξιούχοι, σπουδαστές,

Τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ καλούμε τους ναυτεργάτες σε διαρκή, ανυποχώρητο αγώνα για να προστατεύσουμε τη ζωή μας από τα μνημόνια διαρκείας.

Να αντισταθούμε και να οργανώσουμε την απάντηση μας απέναντι στη «σημαδεμένη τράπουλα» κεφαλαίου – κυβέρνησης – κουαρτέτου, συμφωνούν να συνεχιστεί η αντιλαϊκή πολιτική με νέα μέτρα ύψους 3,6 δισ. €, να “σερβιριστούν” στο λαό με το δόλωμα της «δίκαιης ανάπτυξης», ότι δήθεν θα είναι ευεργετική για τα λαϊκά συμφέροντα.

Έχουμε μεγάλη εμπειρία από τους αγώνες όλη αυτή την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, με πολύτιμη παρακαταθήκη συνολικά για το εργατικό κίνημα τον 9ήμερο απεργιακό αγώνα από 2-10 Δεκέμβρη. Αναδείχθηκαν για άλλη μία φορά οι φίλοι και οι εχθροί, αυτοί που μισούν την οργάνωση των ναυτεργατών και της εργατικής τάξης και στηρίζουν τον «κοινωνικό αυτοματισμό», είναι γνωστές οι δηλώσεις κατά την διάρκεια της απεργίας του Κ.Αυγενάκη (Γραμματέα Ν.Δ) για δρομολόγηση απεργοσπαστικού πλοίου, αντίστοιχες ήταν του περιφερειάρχη Κρήτης Σ.Αρναουτάκη (ΠΑΣΟΚ), στελεχών από «Ποτάμι», «Ένωση Κεντρώων» κά.

Υπουργοί, στελέχη της κυβέρνησης, δημαγώγησαν στην απεργία και συνεχίζουν ότι «τα μέτρα δεν μας πιάνουν», αυτό το έργο το ζήσαμε και το 2010 με την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ σε συγχορδία με τις δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΠΝΟ, σε αντίθεση με τις ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Οι ανατροπές στις συντάξεις, την κοινωνική ασφάλιση είναι για όλους, νέους – παλιούς εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, όπως και η αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Αυτά είναι τα πλεονάσματα που επικαλείται η κυβέρνηση, με την πολιτική της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Από τις 12-5-2016 που εφαρμόζεται ο νόμος λαιμητόμος 4387/2016, δεν έχει εκδοθεί καμία οριστική απόφαση συνταξιοδότησης, δεν έχουν καταβληθεί εφάπαξ, παρά μόνο προσωρινές συντάξεις, που κυμαίνονται από 384 έως 768 ευρώ. Παρά την δέσμευση του Υφυπουργού Εργασίας κ.Πετρόπουλου στις 9-1-2017 ότι μέσα σε 15 μέρες θα έχουν βγει ερμηνευτικές εγκυκλίους του ν.4387/2016, αυτό δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Είναι χαρακτηριστική η προκλητική απάντηση του κ.Πετρόπουλου στις 23-2-2017 σε σχετική ερώτηση στη βουλή της βουλευτή του ΚΚΕ κα.Μανωλάκου, για την καταβολή των συντάξεων και εφάπαξ στους ναυτεργάτες λέγοντας «δεν πρόκειται να γίνει πριν τον Ιούνη».

Κεφάλαιο, κυβέρνηση, Ε.Ε, ΔΝΤ και οι εκπρόσωποι τους, μας καλούν να ξεχάσουμε τα δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή, να αποδεχτούμε τις συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς. Αυτό έκανε καθαρό με τις δηλώσεις του και ο πρόεδρος της ΕΕΕ Θ. Βενιάμης, κάνοντας σαφές ότι στόχος είναι η επικράτηση παντού των ατομικών – επιχειρησιακών συμβάσεων με όρους γαλέρας. Προσθέτοντας, ότι νιώθει «δικαιωμένος», επειδή άκουσε «από το στόμα του πρωθυπουργού, να προτρέπει “το μοντέλο με το οποίο αναπτύσσεται η ελληνική ναυτιλία να αποτελέσει θετικό παράδειγμα στην εκπόνηση ενός νέου αναπτυξιακού υποδείγματος”»…

Σμπαράλια οι ναυτεργάτες πίσω από τη βιτρίνα της πρώτης ναυτιλίας στον κόσμο

Στην ελληνόκτητη ποντοπόρο ναυτιλία – 5.230 καράβια – οργιάζει η “μαύρη” ανασφάλιστη εργασία, στο 80% – 60.000 ναυτεργάτες – δεν εφαρμόζεται η ΣΣΕ. Η ανεργία σπάει κόκαλα στον κλάδο.

Τραγικές για τους ναυτεργάτες οι συνέπειες αυτής της ανάπτυξης σε όλες τις κατηγορίες πλοίων (ακτοπλοικά – τουριστικά – μεσογειακά – πλοία αναψυχής)

Με το άθλιο σχέδιο νόμου του υπουργείου ναυτιλίας που έχει κατατεθεί για διαβούλευση, μεταξύ των άλλων, δίνει το δικαίωμα στα Επαγγελματικά Τουριστικά Ημερόπλοια, να εκτελούν δρομολόγια εντός και εκτός επικράτειας «ανεξαρτήτως σημαίας», με οργανικές συνθέσεις κατ’ εντολή των εφοπλιστών, με ναυτεργάτες χωρίς ΣΣΕ και κοινωνική ασφάλιση. Αποτελεί συνέχεια της άρσης του cabotage που έχει συντελεστεί στα κρουαζιερόπλοια με τον ν. 3872/2010 είναι στην κατεύθυνση να επεκταθεί σε ακτοπλοΐα, πορθμεία με βάση τον ευρωπαϊκό κανονισμό 3577/92.

Στο σχέδιο νόμου αποτελεί κοροϊδία για τους άνεργους ναυτεργάτες και ιδιαίτερα για τους μακροχρόνιους, να αυξάνεται το πενιχρό επίδομα ανεργίας στα 350 ευρώ, αλλά να διατηρούνται οι όροι και προϋποθέσεις του Π.Δ. 228/1998, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να το δικαιούνται. Δεν γίνεται καμία αναφορά για την πρόταση των ναυτεργατικών σωματείων ότι «το σύνολο των ελληνόκτητων πλοίων να καταθέτουν στο ΓΕΝΕ τις καταστάσεις πληρώματος (crewlist) και σε κάθε αντικατάσταση του πληρώματος να ναυτολογούνται από το ΓΕΝΕ όλοι οι ναυτεργάτες, με ΣΣΕ και κοινωνικο-ασφαλιστική προστασία». κ.λπ.

Τελικά, ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από την ανάπτυξη στη ναυτιλία;

Αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι μόνο μέσα από την εξαθλίωση των ναυτεργατών, έρχεται η ανάπτυξη για τους εφοπλιστές, με την παγίωση της «μαύρης» εργασίας, της μαζικής ανεργίας, τις συντάξεις πείνας, τη λεηλασία του ΝΑΤ. Τη λεηλασία συνολικά των εργαζομένων, προκειμένου το κράτος να μπορεί να τους εξασφαλίζει φοροαπαλλαγές και προνόμια.

Με το παράδειγμα των εφοπλιστών, γίνεται φανερό ότι από την καπιταλιστική ανάκαμψη και κερδοφορία, η εργατική τάξη και ο λαός δεν έχουν τίποτα να περιμένουν.

Τώρα είναι η στιγμή ο εργαζόμενος λαός να βγει επιθετικά στο προσκήνιο.

Απαιτούμε όσα μας στέρησαν, όσα μας έκλεψαν, όσα με βίαιο τρόπο μας κατάργησαν. Τα δικαιώματά μας, η δουλειά μας, ο ιδρώτας μας δεν είναι περασμένα ξεχασμένα!

Καμιά εμπιστοσύνη, καμιά ανοχή και αναμονή στις δημαγωγικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, και των άλλων κόμματων του κεφαλαίου. Να ανατρέψουμε τον αρνητικό συσχετισμό στο συνδικαλιστικό κίνημα, τις δυνάμεις του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού, του οπορτουνισμού, (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ, ΜΕΤΑ, κά) που αποτελούν την πλειοψηφία και στην ΠΝΟ. Συνεχίζουν να εχθρεύονται την ανάπτυξη της ταξικής πάλης για το σύνολο των οξυμμένων προβλημάτων των ναυτεργατών, αυτές οι δυνάμεις που στα λόγια επικαλούνται τις ΣΣΕ, στη πράξη τις υπονομεύουν όπως έγινε με το κείμενο – κάλεσμα και το σχέδιο νόμου για τις ΣΣΕ των Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, Σωματείων, που συνυπέγραψαν πάνω από 530 εργατικές ενώσεις και κατατέθηκε στη βουλή.

Καλούμε τους ναυτεργάτες, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τα σωματεία, να αναπτύξουμε πολύμορφες αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις για ΣΣΕ, κοινωνική ασφάλιση, ανεργία, φοροληστεία.

 Απαιτούμε δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, με βάση την εποχή μας τις σύγχρονες ανάγκες μας!

 Κατάργηση των αντεργατικών αντιλαϊκών νόμων.

 Επαναφορά των ΣΣΕ και αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές με κριτήριο την κάλυψη των απωλειών και τις σύγχρονες ανάγκες ζωής.

 Μέτωπο ενάντια στην άγρια φοροληστεία που ροκανίζει το λαϊκό εισόδημα.

 Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια την ανεργία την δουλειά χωρίς δικαιώματα.

 Να πληρώσουν οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες με αύξηση της φορολογίας στο 45%.

Πειραιάς 8 Μάρτη 2017

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε την έντονη παρέμβαση των φαρμακοβιομηχάνων που διατυπώνουν τις δικές τους απαιτήσεις απέναντι στην κυβέρνηση, την ΕΕ, τους θεσμούς. Διαβάζουμε, λοιπόν, σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα που εκφράζουν τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχάνων στην μια ή την άλλη εκδοχή τους:

• «Τα διαρκώς αυξανόμενα ποσά που καλούνται να επιστρέψουν στο κράτος (rebate και clawback) οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις δημιουργούν ανυπέρβλητα εμπόδια στη λειτουργία των τελευταίων, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της εν εξελίξει έρευνας της Hellas List»

• «Rebate – Clawback: καλές προθέσεις, κακό αποτέλεσμα …… Το rebate και το clawback είναι δύο έννοιες που υιοθετήθηκαν από το υπουργείο Υγείας, με κύριο σκοπό τον περιορισμό των κρατικών δαπανών υγείας. Πίσω από αυτές τις έννοιες όμως, κρύβονται μεγάλες αλλαγές αλλά και ανωμαλίες στον κλάδο…..»

• «….Πρόσθετες επιβαρύνσεις διαπιστώνει η φαρμακοβιομηχανία από το νέο ενοποιημένο rebate και μεταφορά σε αυτό της διαφοράς που θα προκύψει από την μνημονιακή υποχρέωση για μείωση κατά 30% του clawback……»

• «Παράλληλα, το τέλος εισόδου στη λίστα συνταγογραφουμένων φαρμάκων ύψους 25%, αλλά και η απαίτηση για εισαγωγή τεχνογνωσίας στην αξιολόγηση τεχνολογίας υγείας μέσω έξι συγκεκριμένων χωρών, θα θέσουν εμπόδια πρόσβασης των ασθενών σε νέες θεραπείες…..»

• « Με στόχο την διατήρηση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες και την βιωσιμότητα του συστήματος υγείας οι προτάσεις του ΣΦΕΕ …»

Οι φαρμακοβιομήχανοι προβάλουν τις αξιώσεις τους, συνδέοντάς τες με την υγεία του λαού. Όπως και η κυβέρνηση, προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρώτα και κύρια ενδιαφέρονται για την υγεία μας!!!

Με αυτό τον τρόπο, έμμεσα και άμεσα, καλούν εμάς τους εργαζόμενους να ταυτιστούμε μαζί τους στον πόλεμο συμφερόντων τους, να γίνουμε συμμέτοχοι στα «προβλήματα» τους, να βρεθούμε «όλοι μαζί» στις αντιπαραθέσεις με την πολιτική εξουσία.

Είναι γεγονός ότι οι φαρμακοβιομήχανοι, όπως και όλοι οι κεφαλαιοκράτες, έχουν τις αντιπαλότητες τους για το ποιος θα πάρει μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά. Στο επίπεδο των συγκρουόμενων συμφερόντων τους, το ένα τμήμα τους προσπαθεί να προσεταιριστεί την πολιτική εξουσία προκειμένου να ενισχυθεί έναντι του άλλου. Σε αυτά τα πλαίσια εκδηλώνεται και η αντιπαράθεσή τους με τις εκάστοτε κυβερνήσεις, όπως και με τη σημερινή, κυβερνήσεις που συνολικά εκφράζουν τα συμφέροντα και την εξουσία της αστικής τάξης.

Διαπιστώνουμε, για παράδειγμα, την ύπαρξη μιας μη ομολογούμενης διαπάλης μεταξύ ελληνικών και πολυεθνικών, αυτών που διακινούν ή παράγουν τα γενόσημα και των άλλων που έχουν τα πρωτότυπα ή καινούρια φάρμακα.

Αυτή η διαπάλη διεξάγεται εις βάρος της υγείας μας και της κοινωνικής ασφάλισης, σε αυτό το μπιλιάρδο είμαστε η κόκκινη μπίλια που όλοι την «χτυπάνε».

Επιπλέον, η κάθε φαρμακευτική εταιρεία αξιοποιεί την διαπάλη αυτή, για να φορτώσει στις πλάτες των εργαζόμενων το όποιο «κόστος» έχει από την επιλογή της πολιτικής εξουσίας να συρρικνώσει το κοινωνικό κράτος προκειμένου να ενισχύσει συνολικά το μεγάλο κεφάλαιο, χρηματοδοτώντας άλλες επιλογές του.

Όλο το σύστημα προσπαθεί να μας πείσει ότι την κρίση που το ίδιο γεννά, θα πρέπει για το «αυριανό καλό μας» να την πληρώσουμε εμείς. Αλλά όχι μόνο αυτό. Χρειάζεται, μας λένε, να μηδενισθούν οι απαιτήσεις μας για ΣΣΕ, να δημιουργηθούν στο εργασιακό περιβάλλον συνθήκες «γαλέρας» και να προσευχόμαστε να είναι καλά οι εργοδότες για να έχουμε αυτού του τύπου εργασία. Η ζωή των εργαζόμενων χειροτερεύει παρόλη την τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο που θα μπορούσε να μας εξασφαλίσει μια πολύ καλύτερη ζωή, αν δε σκόνταφτε στο κυνήγι του επιχειρηματικού κέρδους, στην ανταγωνιστικότητα, δηλ. στις βασικές αρχές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Αυτές τις αρχές υπερασπίζεται και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη διαπραγμάτευσή της με ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ. Δεν συζητάνε για το πώς θα λυθούν τα προβλήματα των εργαζόμενων, πώς θα ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες τους, αλλά για το πώς θα εξασφαλιστούν περισσότερα οφέλη για τους επιχειρηματικούς ομίλους, πώς αυτοί θα γίνουν πιο ανταγωνιστικοί.

Διαπραγμάτευση σημαίνει αύξηση της φορολογίας στο εργατικό και λαϊκό εισόδημα, σημαίνει νέα μείωση σε μισθούς και συντάξεις, επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, απελευθέρωση των απολύσεων, ξεπούλημα του πλούτου της χώρας μέσω ιδιωτικοποιήσεων, περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Σε αυτή την κατεύθυνση είναι και τα περιβόητα «αντισταθμιστικά μέτρα»με τα οποία προσπαθούν να μας παραπλανήσουν.

Στον κλάδο μας, όπως και αλλού, οι εργοδότες από τη μια προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν κλίμα φόβου και ανασφάλειας και από την άλλη να μας πείσουν ότι «μια οικογένεια είμαστε, κοινά είναι τα προβλήματα…….», την ίδια στιγμή που δεχόμαστε ολομέτωπη επίθεση στα μέχρι σήμερα κατακτημένα δικαιώματά μας.

Είναι προφανές ότι παρά τις αντιπαραθέσεις τους οι εργοδότες στέκονται ενιαία ως τάξη απέναντί μας, είμαστε ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ τους, όταν εμείς σαν εργατική τάξη διεκδικούμε την ζωή μας και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας στην υγεία, την παιδεία κλπ.

Παίρνουν μέτρα που εμποδίζουν τους αγώνες μας, ακριβώς γιατί μας φοβούνται.

Επομένως, οι εργαζόμενοι, ούτε στο «παραμύθι» των αφεντικών πρέπει να ζουν, ούτε με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων να ταυτίζονται, ούτε να διερωτώνται «αν μπορούμε να κάνουμε κάτι».

Υπάρχει διέξοδος. Υπάρχει και η δύναμη που θα μας οδηγήσει σε αυτή.

Η συσπείρωση στα ταξικά σωματεία και στην Ομοσπονδία μας, στο ΠΑΜΕ. Να δείξουμε σε κυβέρνηση – εργοδότες – «θεσμούς» ότι δεν αποδεχόμαστε το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Να βάλουμε εμπόδια στα αντεργατικά μέτρα με κλιμάκωση του αγώνα μας με όλες τις μορφές.

Η δύναμη του οργανωμένου αγώνα που θα βλέπει ξεκάθαρα μπροστά του τον πραγματικό αντίπαλο και το δρόμο της ανατροπής του, για μια κοινωνία οργανωμένη στη βάση των δικών μας συμφερόντων, μια κοινωνία που κουμάντο στον πλούτο που παράγουμε, στον οποίο συγκαταλέγεται και το φάρμακο ως κοινωνικό αγαθό, θα κάνουμε εμείς.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

8 Μάρτη 1857 – 8 Μάρτη 2017. Το ΕΚΖ τιμά τον ηρωικό αγώνα των εργατριών της Νέας Υόρκης και απευθύνει αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλες τις σημερινές εργαζόμενες, άνεργες, νέες γυναίκες.

 Πριν 160 χρόνια, χιλιάδες εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη βγήκαν στο δρόμο του αγώνα, διεκδικώντας ανθρώπινη ζωή με μείωση των ωρών εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και εξίσωση με εκείνους των ανδρών συναδέλφων τους, δουλειά με δικαιώματα. Στάθηκαν παλικαρίσια ακόμα και όταν η αστυνομία, με εντολή των βιομηχάνων, χτύπησε στο «ψαχνό» κι έπνιξε τη διαδήλωση στο αίμα.

 Σε αυτή τη μεγαλειώδη απεργία και εξέγερση, που συγκαταλέγεται στις κορυφαίες στιγμές του εργατικού κινήματος, βρίσκεται το πραγματικό περιεχόμενο της παγκόσμιας ημέρας της γυναίκας όπως αυτή καθιερώθηκε το 1910, με απόφαση της Β΄ Διεθνούς Συνδιάσκεψης Σοσιαλιστριών Γυναικών στην Κοπεγχάγη.

 160 χρόνια μετά, το μήνυμα της 8^ης Μάρτη παραμένει επίκαιρο!

 Σήμερα, οι εργαζόμενες και οι άνεργες, όλες οι γυναίκες του λαού καταλαβαίνουν πολύ καλά, νιώθουν στο πετσί τους ότι «ισότητα μπροστά στο νόμο δεν σημαίνει και ισότητα στη ζωή». Στο όνομα της «ισότητας των δύο φύλων», ξηλώνονται δικαιώματα και κατακτήσεις των γυναικών που είχαν κερδηθεί με αγώνες και θυσίες χρόνων από το εργατικό κίνημα. Αυτή η βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης- «θεσμών» – επιχειρηματικών ομίλων, πάει μαζί με αυτήν που δέχεται το σύνολο των εργαζόμενων, αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, ανέργων, συνταξιούχων, ανδρών και γυναικών. Από κοντά και οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που ανάγουν τη γυναικεία ανισοτιμία σε ζήτημα «ποσόστωσης», την αποκόπτουν από τη γενικότερη και συνολική ταξική εκμετάλλευση, οδηγώντας στη χειραγώγηση και την ενσωμάτωση των γυναικών στο σύστημα της εκμετάλλευσης.

 Στα ασφυκτικά πλαίσια των εργοδοτικών απαιτήσεων για ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων, τα δεσμά της διπλής εκμετάλλευσης των γυναικών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων θα ενισχύονται.Τα δεσμά αυτά δεν είναι ακατανίκητα. Μπορούμε να τα σπάσουμε, αν ακολουθήσουμε το δρόμο του οργανωμένου αγώνα μέσα από τα ταξικά σωματεία, κόντρα στο μεγάλο κεφάλαιο και σε κάθε κυβέρνησή του, στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

 Στη Ζάκυνθο

 Η γυναίκα στη Ζάκυνθο εργάζεται στα ξενοδοχεία, Σούπερ Μάρκετ, επιχειρήσεις τουριστικές κυρίως το καλοκαίρι με δουλειά από το πρωί ως το βράδυ, με 100 ένσημα μόνον για το επίδομα ανεργίας, χωρίς Κυριακές, αργίες, ενώ οι περισσότερες δεν παίρνουν Δώρο Χριστουγέννων που είναι υποχρεωτικό. Η γυναίκα σήμερα στη Ζάκυνθο για να γεννήσει πρέπει να ταξιδέψει εκτός Ζακύνθου γιατί είναι κλειστά τα χειρουργεία πάνω από 3 μήνες και να ζει με τα παιδιά της μέσα στα σκουπίδια πάνω από 4 μήνες.

 Η πείρα και η παρακαταθήκη των πιο λαμπρών σελίδων στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, όπως αυτή που γράφτηκε στις 8 Μάρτη 1857 από τις υφάντρες της Νέας Υόρκης, «φωτίζουν» το δρόμο.

 Το ΕΚΖ καλεί τις γυναίκες στη Ζάκυνθο να συμμετέχουν μαζικά στην ΑΠΕΡΓΙΑ που έχει προκηρύξει για τα σκουπίδια και το νοσοκομείο στις 15 Μάρτη και στη συγκέντρωση στην Πλ. Σολομού στις 11πμ

Μάρτης 2017

Εργαζόμενες, άνεργες, συνταξιούχες, αυτοαπασχολούμενες, αγρότισσες, μετανάστριες, νέες

Ενώνουμε για μια ακόμα φορά τη φωνή μας γυναίκες και άντρες της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Εμπνεόμαστε από τον αγώνα της ράφτρας και της υφάντρας της Νέας Υόρκης , που στις 8 Μάρτη του 1857 σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσής τους.

Διεκδικούσαν λιγότερες ώρες δουλειάς- το ωράριό τους ήταν εξαντλητικό – ίσο μισθό για ίση δουλειά με τους άντρες συντρόφους τους. Μας δείχνουν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης για την απελευθέρωση και τη χειραφέτησή μας από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

160 χρόνια μετά μας ζητούν να συμβιβαστούμε με «αξιοπρέπεια» στη μισή ζωή με τσακισμένα δικαιώματα. Να ξεχάσουμε τις κατακτήσεις που με αίμα , αγώνες και θυσίες κερδίσαμε.

Να διαγράψουμε από τη μνήμη μας τα επιδόματα ανεργίας, , τα οικογενειακά επιδόματα, να συμβιβαστούμε με την ευέλικτη , ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη δουλειά με ημερομηνία λήξης.

Μας καλούν να επενδύσουμε τις ελπίδες μας για καλύτερο αύριο, για μας και τα παιδιά μας , στις διαπραγματεύσεις με το κουαρτέτο για το κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης μέσα στα δεσμά της Ε.Ε. Μας ζητάνε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε το «λογαριασμό» των αντιλαϊκών πολιτικών

Η πολιτική που σχεδιάζουν και εφαρμόζουν από κοινού κυβέρνηση- κόμματα του ευρωμονόδρομου- κουαρτέτο- κεφάλαιο βρίσκεται στον αντίποδα των λαϊκών συμφερόντων γιατί υπερασπίζονται την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων . Οι δικές μας απώλειες σε δικαιώματα και κατακτήσεις έγιναν κέρδη για το κεφάλαιο. Σήμερα μας ζητάνε νέες θυσίες για την ανάκαμψη των κερδών τους . Τους απαντάμε αγωνιστικά – μαχητικά , τιμώντας τους αγώνες των γυναικών το 1857 στη Νέα Υόρκη. Τέρμα οι θυσίες για την πλουτοκρατία . Οι μόνες θυσίες που έχουν αξία είναι στο δρόμο για μια άλλη κοινωνία.

Η δική μας αξιοπρέπεια είναι ο αγώνας για τη ζωή που μας αξίζει , που μας τη στερούν.

Δ Ι Ε Κ Δ Ι Κ Ο Υ ΜΕ :

• Αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρόνοιας.

• Μέτρα αναγνώρισης του κοινωνικού ρόλου της μητρότητας.

• Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν παιδεία με την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.

• Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά – ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Δεν τους χαρίζουμε τίποτα. Διεκδικούμε τις απώλειες της περιόδου της κρίσης . Οργανώνουμε τον αγώνα μας , συσπειρωμένοι στα ταξικά σωματεία . Αγωνιζόμαστε ενάντια στη βαρβαρότητα του σάπιου εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος, για να ανοίξει ο δρόμος ο πλούτος που παράγει η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της να αξιοποιείται για τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας.

Όλοι στην εκδήλωση που συνδιοργανώνει το Ε.Κ.Α. με την ΟΓΕ την ΤΕΤΑΡΤΗ 8 Μάρτη 2017 και ώρα 6:00 μ.μ. στην Γλυπτοθήκη ΚΑΠΡΑΛΟΥ ( τέρμα Παπαστράτου).

ΤΟ Δ.Σ.