Εργατικό Κέντρο Αγρινίου : Κατάργηση Τώρα Όλων των Διοδίων

0

 

Η ανάπτυξή τους τσακίζει τη ζωή μας!

Οργάνωση, αγώνας και αντεπίθεση η επιλογή μας!

ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ!

Πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι βασικοί οδικοί άξονες της περιοχής μας. Αυτά τα έργα λοιπόν, που θα έπρεπε να αποδίδονται αδάπανα στο λαό, καλείται να τα πληρώσει, μέσω των διοδίων, διπλά και τριπλά. Η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει ότι το κριτήριο για την κατασκευή τους δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών.

Κριτήριο της κατασκευής των οδικών αξόνων είναι, με βάση τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους αντίστοιχους σχεδιασμούς, να εξυπηρετείται η γρήγορη και φτηνή μεταφορά των εμπορευμάτων, των επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στους αντίστοιχους κλάδους. Τα λαϊκά στρώματα πληρώνουν την κατασκευή των δρόμων, πληρώνουν και τη χρήση τους, αφού έχουν παραχωρηθεί για μακροχρόνια εκμετάλλευση στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, παίρνοντας λοιπόν τη σκυτάλη από τις προηγούμενες, όχι μόνο διατηρεί τους υπάρχοντες σταθμούς διοδίων σε όλη τη χώρα, αλλά τους επεκτείνει. Εξακολουθεί να έχει σε πλήρη ισχύ το χαράτσι των διοδίων. Μετατρέπει τις λαϊκές ανάγκες, όπως είναι η λαϊκή ανάγκη για ασφαλή και γρήγορη μαζική μετακίνηση, σε εμπόρευμα για να έχουν κερδοφορία οι επιχειρηματικοί και κατασκευαστικοί όμιλοι, το μεγάλο κεφάλαιο.

Όμως, δεν είναι μόνο το κόστος των διοδίων που επιβαρύνει τα λαϊκά στρώματα, αφού υψηλότατο είναι το τίμημα που έχει καταβάλει το Δημόσιο στις κοινοπραξίες για την κατασκευή τους, ενώ πρέπει να υπολογίζονται και τα έσοδα των διοδίων που εισπράττονται όλα αυτά τα χρόνια από τους παραχωρησιούχους, ακόμη και το χρονικό διάστημα που τα έργα είχαν σταματήσει.

Στην Ιόνια Οδό, το έργο θα εκμεταλλεύεται για 30 χρόνια η εταιρεία παραχώρησης «Νέα Οδός» (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ), το συνολικό κόστος του ξεπέρασε το 1,2 δισ. ευρώ κι από αυτά περίπου 200 εκατ. φαίνεται να είναι τα ίδια κεφάλαια που κατέβαλε η εταιρεία. Το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από την απευθείας συμμετοχή του Δημοσίου ύψους 330 εκατ. ευρώ, δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου και έσοδα από τα διόδια για το διάστημα 2008 – 2015.

Το συνολικό κατασκευαστικό κόστος για τον οδικό άξονα Κόρινθος – Πάτρα, έχει αναληφθεί από την «Ολυμπία Οδό» (VINCI, HOCHTIEF, J&P ΑΒΑΞ, ΑΚΤΩΡ, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) ανέρχεται σε 1,834 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα ίδια κεφάλαια κάλυψαν το 9% του κόστους, το υπόλοιπο 39% από κρατικά και κοινοτικά κονδύλια, το 29% από δάνεια με την εγγύηση του Δημοσίου και το 23% από τα έσοδα των διοδίων για το διάστημα 2008 – 2015.

Όπως γίνεται ξεκάθαρο πρόκειται στην πραγματικότητα για έργα που κατασκευάστηκαν κατά βάση με κρατικά κονδύλια, που ωστόσο θα τα εκμεταλλεύονται για τα επόμενα 30 χρόνια οι παραχωρησιούχοι και οι τραπεζικοί όμιλοι που θα εισπράττουν τα επιτόκια για τα δάνεια που χορήγησαν. Μάλιστα, όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις έχουν δεσμευτεί έναντι των μονοπωλιακών ομίλων ότι σε περίπτωση που τα έσοδά τους από τα διόδια πέσουν κάτω από ένα όριο (για παράδειγμα εξαιτίας της μείωσης διέλευσης οχημάτων), τότε το κράτος θα τους παρέχει επιδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η εργατική τάξη, συνολικά τα εργαζόμενα λαϊκά στρώματα από τη μέχρι σήμερα πείρα τους γνωρίζουν ότι δεν μπορεί οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι επαγγελματίες, οι μικροαγρότες να πληρώνουν διπλά τους δρόμους ώστε να εξασφαλίζουν κέρδη μια χούφτα εταιρείες-μονοπώλια.

Επομένως, έχουν κάθε λόγο να ενισχύσουν τους αγώνες τους και για τη διεκδίκηση άμεσων αιτημάτων όπως  η κατάργηση όλων των διοδίων για το λαό, αλλά και για να γίνει ο ίδιος ο πραγματικός ιδιοκτήτης του δημόσιου πλούτου που σήμερα λυμαίνεται μια χούφτα κεφαλαιοκρατών.

Σε ό,τι αφορά τις προσπάθειες ορισμένων φορέων της περιοχής μας για χιλιομετρική χρέωση, κατάργηση κάποιων πλευρικών σταθμών ή τη μεταφορά τους σε άλλα σημεία, δωρεάν μετακίνηση κατοίκων ορισμένων χωριών και πόλεων, υπογραμμίζουμε το εξής. Κάθε άλλο αίτημα, πέρα από την πλήρη κατάργηση όλων των διοδίων, την ακύρωση της σύμβασης – παράδοσης των εθνικών οδικών δικτύων στους επιχειρηματικούς ομίλους, την ελεύθερη κίνηση στο οδικό δίκτυο, συνιστά αποπροσανατολισμό του λαού και κάλπικη αντίθεση στα διόδια, στη ληστεία που γίνεται.

Απαιτούμε εδώ και τώρα κατάργηση όλων των διοδίων στους μεγάλους οδικούς άξονες και τη γέφυρα Ρίου – Αντιρίου.

 

Όλα τα μεγάλα έργα υποδομών να αξιοποιούνται προς όφελος του λαού. Συγκοινωνίες υπέρ του λαού, δημόσιες, φτηνές, τακτικές, δωρεάν για τους ανέργους, άπορους, μερικά απασχολούμενους, φοιτητές, μαθητές.

 

 

 

 

Εργατικά Σωματεία και φορείς,

Ομοσπονδίες Αγροτών και Αγροτικοί Σύλλογοι,

φορείς νεολαίας και γυναικών, της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας

Δήμος Πατραίων

 

Κεντική Ομιλία στο Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα 9 Νοέμβρη

0

Με τούτη τη συγκέντρωση μας στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις στην Ελλάδα στέλνουμε μήνυμα αντίστασης και αντεπίθεσης στην κυβέρνηση και στην μεγαλοεργοδοσία.

Καλούμε σε κλιμάκωση του αγώνα όλη την εργατική τάξη στην Ελλάδα. Όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Να μη μείνει χώρος δουλειάς και κλάδος που να μην οργανωθεί ο αγώνας και η πάλη των εργαζομένων.

Δε θα μείνουμε απαθείς στα ψέματα της κυβέρνησης.

Δεν πρόκειται να υποταχτούμε στις αυταπάτες που καλλιεργούν όλα τα κόμματα της πλουτοκρατίας, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, όλοι όσοι θέλουν τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες στο διηνεκές για τα κέρδη των καπιταλιστών. Στις αυταπάτες που καλλιεργούν όσοι έχουν υπογράψει μνημόνια διαρκείας και κόφτες που θερίζουν τη ζωή και το μέλλον των οικογενειών μας.

Δε θα δείξουμε καμία ανοχή στην υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης, στα νέα μέτρα που ετοιμάζουν. Στους εκβιασμούς και στα διλλήματα που προβάλλουν για να κλείσουν τη συμφωνία της 3ης αξιολόγησης.

Δε θα αφήσουμε την κυβέρνηση να χτυπήσει το δικαίωμα της συλλογικής δράσης των εργαζομένων, το δικαίωμα στη συνδικαλιστική οργάνωση, στη διεκδίκηση και στην απεργία. Είναι γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Το ΠΑΜΕ τους το δήλωσε καθαρά μέσα από το Γραφείο της Υπουργού Εργασίας, οργανωνόμαστε και προετοιμαζόμαστε ήδη για απεργιακό απάντηση και για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.

Θα αντιπαλέψουμε τη νέα προσπάθεια καταστολής των λαϊκών αγώνων που επιχειρεί η κυβέρνηση με τα μέτρα ενάντια στις διαδηλώσεις στα ειρηνοδικεία. Στις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς και στις κατασχέσεις της περιουσίας των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών. Γι’ αυτούς γίνονται οι κινητοποιήσεις και όχι γι’ αυτούς που φοροδιαφεύγουν νόμιμα με τις καταθέσεις στο εξωτερικό και τις offshore εταιρείες. Αυτοί βρίσκονται στις παραδεισένιες λίστες που η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου υπερασπίζονται. Το ΠΑΜΕ καλεί σε οργάνωση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων για την προστασία της πρώτης κατοικίας των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Στα ειρηνοδικεία κάθε Τετάρτη και με οποιαδήποτε άλλη μορφή.

Δε θα συγχωρήσουμε τα κόμματα της πλουτοκρατίας για την υποταγή τους στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Για τη συμμετοχή της Ελλάδας στους δολοφονικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Δε θα επιτρέψουμε η Κρήτη, η Αλεξανδρούπολη, ο Άραξος να γίνουν ορμητήρια των γερακιών. Θα αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

Κανείς εργαζόμενος δε μπορεί να κάτσει σπίτι του τώρα. Κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί ότι μόνος του μπορεί να βρει μια λύση. Η κυβέρνηση και η εργοδοσία θα τον βρίσκουν ξεμοναχιασμένο για να τον στύψουν ακόμα περισσότερο. Κανείς μόνος λοιπόν απέναντι στην αντιλαϊκή επίθεση. Όλοι στον αγώνα. Όλοι στη μάχη.

Κάθε τίμιος συνδικαλιστής που τιμά την επιλογή όσων των ψήφισαν για να τους εκπροσωπεί αληθινά και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα τους δε μπορεί να μείνει απαθής. Έχει ευθύνη και υποχρέωση να πρωτοστατήσει στην οργάνωση και στον αγώνα. Κάθε συνδικάτο που θέλει να εκπροσωπεί τίμια και αγωνιστικά τα συμφέροντα των μελών του έχει θέσει στην πάλη.

Εάν νομίζει η κυβέρνηση και οι επιχειρηματικοί όμιλοι ότι θα επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου είναι πολύ γελασμένοι. Το ΠΑΜΕ δε το βάζουν στο χέρι.

Είναι σημαντικό ότι και σήμερα στο συλλαλητήριο μας παίρνουν μέρος συνδικάτα και συνδικαλιστές που δε συμφωνούν σε όλα με το ΠΑΜΕ. Δεν είναι η πρώτη φορά. Πρόκειται για συνδικαλιστές και συνδικάτα που συναντιόμαστε καθημερινά στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους. Που αναγνωρίζουν την ανάγκη να υπάρξει αγωνιστική απάντηση απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου.

Χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών που δίνουν τη μάχη ενάντια στη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας και στην εργασιακή εξόντωση των εργαζομένων γιατρών και όλου του προσωπικού. Που αντιπαλεύουν τα μέτρα που επιδεινώνουν ακόμα παραπέρα την άσχημη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην υγεία και την περίθαλψη του λαού.

Χαιρετίζουμε τους αγώνες των μεταλλεργατών της Ναυπηγοπεισκευαστικής Ζώνης που μόλις εχθές και μετά από 9 μήνες σκληρούς αγώνες υπέγραψαν ΤΣΣΕ. Ήταν μια σημαντική κατάληξη μιας μάχης που έδωσε το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής κόντρα στη συνασπισμένη αντίδραση των εργοδοτών και της κυβέρνησης. Κόντρα στο ρεύμα της αντιλαϊκής πολιτικής. Κόντρα στα μαντρόσκυλα της Χρυσής Αυγής και του δήθεν σωματείου που έχουν στήσει στη Ζώνη. Έναν μηχανισμό των εργοδοτών στην πραγματικότητα που λυσσασμένα πολεμά τους αγώνες των εργατών, το συνδικάτο, το ΠΑΜΕ γιατί θέλει τους εργαζόμενους ξεμοναχιασμένους. Με μεροκάματα πείνας. Να δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες εργασίας χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας αφού αυτά θεωρούνται κόστος για τους εργοδότες. Η μάχη φυσικά για την υλοποίηση και την εφαρμογή της ΣΣΕ δεν έχει τελειώσει. Η εργοδοσία έχει στα χέρια της ένα αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο που της έχει εξασφαλίσει όλες οι κυβερνήσεις. Όμως μαθημένα τα βουνά από τα χιόνα. Οι εργάτες της Ζώνης, οργανωμένοι και πειθαρχημένοι στο συνδικάτο τους θα δώσουν και αυτή τη μάχη.

Χαιρετίζουμε τους απεργιακούς αγώνες των εργαζομένων στον ΟΤΕ που επίσης παλεύουν για υπογραφή επιχειρησιακής ΣΣΕ. Η υψηλή συμμετοχή και η ενότητα στη δράση της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων του ομίλου στη 48ωρη απεργία ήταν πολύ θετικό γεγονός. Εμφανίστηκε μια νέα δυναμική, παλιοί εργαζόμενοι με κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα να παλεύουν δίπλα δίπλα με τον υπάλληλο των 600 και των 700 ευρώ για ενιαία ΣΣΕ.

Αυτοί οι αγώνες μαζί με τους αγώνες των οικοδόμων που παλεύουν για την υπογραφή ΣΣΕ σε μεγάλα εργοτάξια, των εμποροϋπαλλήλων, των εργαζομένων στα εργοστάσια της ΕΛΑΙΣ και της ΛΕΒΕΡ, στα πρακτορεία του τύπου, στο δημόσιο όπου η πάλη ενάντια στην αξιολόγηση που προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση είχε πολύ μεγάλη συμμετοχή, μαζί με τους αγώνες των συνδικάτων και των Λαϊκών Επιτροπών που αναπτύσσονται ενάντια στις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση δε θα ξεμπερδέψει εύκολα.

Είναι εστίες αντίστασης που δεν κρατούν απλά τη φωτιά αναμμένη αλλά έχουν τη δική τους πολύ σημαντική συμβολή στη γενικότερη αγωνιστική ανάταση των εργαζομένων. Γι’ αυτό τέτοιες και άλλες εστίες αντίστασης πρέπει να ανάψουν, να φουντώσουν, να στηριχτούν. Να δυναμώσει η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονται.

Τα συνδικάτα και οι συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έχουμε μεγάλη ευθύνη να αναδείξουμε τις αιτίες όλων των προβλημάτων που ξεσπούν σε χώρους δουλειάς και κλάδους. Ότι φταίει η πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Ότι για λογαριασμό των συμφερόντων των καπιταλιστών, γενικά και σε κάθε κλάδο, η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας υποφέρουν.

Έχουμε υποχρέωση λοιπόν να δυναμώσουμε κάθε εστία αντίστασης και να ενώσουμε όλες αυτές τις μάχες σε γενική αναμέτρηση με την εργοδοσία ως τάξη. Με τους ανθρώπους της στο συνδικαλιστικό κίνημα και τα κόμματα της.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Μπροστά μας έχουμε πολλά μέτωπα.

Να αντιπαλέψουμε τα μέτρα που ήδη υλοποιούνται και έχουν στραγγίξει πραγματικά το λαό μας. Τα ψίχουλα που θα μοιράσει η κυβέρνηση με το περιβόητο κοινωνικό μέρισμα δεν πρόκειται να μας ξεγελάσουν. Σε μας δεν υπάρχουν περασμένα – ξεχασμένα.

Να αντιπαλέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, τα μέτρα που φέρνει για το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης. Τις νέες μειώσεις σε συντάξεις και τα νέα μέτρα για το ασφαλιστικό.

Οργανώνουμε την πάλη των συνδικάτων και των Λαϊκών Επιτροπών ενάντια στις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς των σπιτιών και των καταθέσεων των φτωχών λαϊκών οικογενειών.

Αντιπαλεύουμε την τραγική κατάσταση που υπάρχει στα σχολεία, στα ΤΕΙ και στα πανεπιστήμια όπου σπουδάζουν τα παιδιά μας. Έφτασαν να τους κόψουν σχεδόν το φαγητό στις εστίες της Αθήνας.

Αντιπαλεύουμε την άσχημη κατάσταση που υπάρχει στα νοσοκομεία και στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Διεκδικούμε υψηλού επιπέδου παροχές υγείας, αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν για όλο το λαό.

Οργανώνουμε την πάλη για τις ΣΣΕ σε όλους τους κλάδους, σε όλες τις επιχειρήσεις. Κλιμακώνουμε την πρωτοβουλία των 530 συνδικάτων, πέρσι τέτοιο καιρό που κατέθεσαν ολοκληρωμένο πλαίσιο πάλης και διεκδικήσεων. Παλεύουμε για αυξήσεις στους μισθούς. Κανένας εργαζόμενος να μην αμείβεται με λιγότερα από 751 ευρώ. Να καταργηθεί όλο το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο της κυβέρνησης που διαλύει τις εργασιακές σχέσεις και καταργεί τις ΣΣΕ.

Η κυβέρνηση και οι επιχειρηματικοί όμιλοι είναι αποφασισμένοι να επιφέρουν νέο χτύπημα στις ΣΣΕ και στις εργασιακές σχέσεις. Με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, όχι μόνο στους γιατρούς αλλά σε όλους τους κλάδους για παράδειγμα η κυβέρνηση μας οδηγεί να δουλεύουμε ως και 13 ώρες την ημέρα!!! Να παίρνουμε ρεπό ανά 15 ημέρες!!! Να γίνουμε εργασιακά ζόμπι. Και έχει το θράσος και τη κυνικότητα η κυβέρνηση να προπαγανδίζει ότι καταργεί την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί με τις υπερωρίες και τα ωράρια στους χώρους δουλειάς. Ότι προστατεύει την εργασία.

Έχει το θράσος να τα λέει όλα αυτά η κυβέρνηση όταν οι καταγγελίες των συνδικάτων για αναγκαστικές και απλήρωτες υπερωρίες στα Σούπερ Μάρκετ, στον Τουρισμό, στις Τράπεζες, στα τηλεφωνικά κέντρα πληθαίνουν. Όταν η εντατικοποίηση στα Νοσοκομεία τσακίζει κόκκαλα. Όταν τις καταγγελίες των συνδικάτων τις σφυρίζει το Υπ. Εργασίας κατευθείαν στα αφεντικά και «ω του θαύματος» τις ημέρες των ελέγχων του ΣΕΠΕ οι χώροι δουλειάς να αδειάζουν.

Εκεί όμως που η ξετσιπωσιά της κυβέρνησης ξεπερνά κάθε όριο είναι όταν η κυβέρνηση κοκορεύεται για τα κατορθώματά της αλλά σχεδόν κάθε εβδομάδα ένας νεκρός εργάτης ή εργάτρια προστίθεται στη λίστα των δολοφονημένων στους τόπους δουλειάς.

Όταν η απλήρωτη εργασία οργιάζει, όταν ένας στους τρείς εργαζόμενους αμείβεται με κάτω από 500 ευρώ το μήνα. Όταν ένας στους τρείς εργαζόμενους δουλεύει 4ώρο και 5ώρο.Όταν η εργοδοτική τρομοκρατία γιγαντώνεται στους χώρους δουλειάς.

Καταλαβαίνουμε πολύ καλά γιατί τρίβουν τα χέρια τους με ικανοποίηση οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι ΣουπερΜαρκετάδες και όλα τα άλλα τμήματα του κεφαλαίου στην Ελλάδα. Όχι μόνο τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση αλλά τα θέλουν όλα. Θέλουν και άλλες θυσίες για τους εργαζόμενους.

Δεν είναι τυχαίες οι σχεδόν εβδομαδιαίες παρεμβάσεις του ΣΕΒ για τη νέα επίθεση που πρέπει να εξαπολύσουν στην εργατική τάξη τη χώρας μας. Είναι λέει ξεπερασμένες οι ΣΣΕ και ιδιαίτερα οι κλαδικές, ο σταθερός ημερήσιος χρόνος δουλειάς. Αυτά λέει ο ΣΕΒ μας έφεραν στην κρίση. Δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη αν αποδεχτούν πάλι τα «παρωχημένα μοντέλα εργασίας» όπως τα ονομάζουν.

Τι και αν πριν την κρίση κολυμπούσαν στο χρήμα. Τι και αν πριν την κρίση οι ρυθμοί ανάπτυξης του καπιταλισμού στην Ελλάδα ήταν ζηλευτοί για όλη την Ε.Ε. Τι και αν πριν την κρίση ήδη είχε ξεκινήσει το ξήλωμα κατακτήσεων και δικαιωμάτων που δυνάμωνε την εκμετάλλευση. Τίποτα από αυτά δεν είναι αρκετό.

Σε αυτή την αντιλαϊκή πορεία η κυβέρνηση, τα κόμματα του κεφαλαίου, η μεγαλοεργοδοσία έχουν βρει διαχρονικά άξιους συμπαραστάτες. Είναι οι πλειοψηφίες στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ. Οι εργατοπατέρες που κάθονται στα τραπέζια του κοινωνικού διαλόγου και της συναίνεσης ώστε να περάσουν τα αντεργατικά μέτρα χωρίς την παραμικρή αντίσταση. Αυτοί που χρόνια τώρα δικαιολογούν την σφαγή δικαιωμάτων και κατακτήσεων στο όνομα του μικρότερου κακού. Στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και της πορείας της Ελλάδας στην ΕΕ.

Δεν έχουν περάσει παρά λίγες ημέρες όπου η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ στην Εκτελεστική της Επιτροπή αρνήθηκε τις προτάσεις των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ για την οργάνωση της πάλης για την ΕΓΣΣΕ. Για την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ ως ένα ελάχιστο όριο που πρέπει να αμείβεται σήμερα ένας εργατοϋπάλληλος για να μπορεί στοιχειωδώς να επιβιώνει. Για την οργάνωση της πάλης ενάντια στα νέα αντεργατικά μέτρα. Η πλειοψηφία στο ΕΚΑ είναι επί της ουσίας εξαφανισμένη, μακριά από τις αγωνίες και τα βάσανα των εργαζομένων της Αθήνας. Την ίδια στάση κρατούν οι συνδικαλιστές της εργοδοσίας και της κυβέρνησης και σε άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Δε μας προκαλεί καμία έκπληξη. Είναι γνωστός ο ρόλος και η αποστολή τους διαχρονικά. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η εργοδοσία με μεγάλη φροντίδα επιδιώκει να τους διατηρεί στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος όπως πρόσφατα αποδείχτηκε με τις αρχαιρεσίες παρωδία στα Σούπερ Μάρκετ όπου τα αφεντικά και οι προϊστάμενοι εκβίαζαν τους εμποροϋπάλληλους να πάνε να ψηφίσουν τα συνδικαλιστικά στελέχη της κυβέρνησης.

Τους θέλουν στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος για να προπαγανδίζουν και να στηρίζουν τη στρατηγική του κεφαλαίου μέσα στην εργατική τάξη. Για να την κρατάνε δέσμια της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Για να στηρίζουν τις αντιδραστικές και σκοταδιστικές θέσεις ότι η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας και η άνοδος της παραγωγικότητας της εργασίας οδηγούν στη μεγαλύτερη ευελιξία και κινητικότητα. Στην ένταση της εκμετάλλευσης και στις νέες ελαστικές μορφές απασχόλησης. Και να κρύβουν το προφανές. Ότι δυναμώνουν οι δυνατότητες η εργατική τάξη να δουλεύει λιγότερο και να ζει καλύτερα. Ότι δυναμώνουν οι προϋποθέσεις να μειώνεται ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας και οι εργαζόμενοι να απολαμβάνουν το κόπο της δουλειάς ακόμα περισσότερο.

Εάν όμως έλεγαν τις πραγματικές δυνατότητες που γεννά η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας τότε θα ήταν και υποχρεωμένοι να αποκαλύψουν γιατί οι εργαζόμενοι στερούνται όλες αυτές τις δυνατότητες. Γιατί υπάρχει το καρκίνωμα του κέρδους των μονοπωλιακών ομίλων. Η ιδιοκτησία του πλούτου και των μέσων παραγωγής από μια χούφτα παράσιτα που απομυζούν τον ιδρώτα και το αίμα του εργαζόμενου λαού. Θα έδειχναν τα αφεντικά τους, τους καπιταλιστές και το κέρδος τους ως εμπόδιο για μια καλύτερη ζωή.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όπως και τα άλλα κόμματα της πλουτοκρατίας επιδιώκουν με τα συνθήματα της γεωστρατικής αναβάθμισης και της καπιταλιστικής ανάπτυξης να χειραγωγήσουν τον ελληνικό λαό.

Να καλλιεργήσουν ψεύτικες προσδοκίες και αυταπάτες, ότι μπορεί να δει ο λαός μας άσπρη μέρα μέσα στη μαυρίλα της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης.

Σήμερα όμως υπάρχουν ακόμα περισσότερες αποδείξεις για να καταλάβει και ο πιο δύσπιστος που το πάνε.

Η ανάπτυξή τους έρχεται ήδη στο έδαφος και στα αρνητικά για το λαό αποτελέσματα της μεγάλης αντιλαϊκής επίθεσης και όλων των μέτρων που θα παραμένουν ακριβώς για να δυναμώνουν την εκμετάλλευση και τις επόμενε δεκαετίες. Δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση για τη μετά μνημόνιο εποχή αφορά ακριβώς αυτό. Την επέκταση και το βάθεμα των αντιλαϊκών πολιτικών.

Τους απαντάμε όμως. Δε θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί.

Κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα σε οργάνωση και αγώνα.

Για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης πριν και μετά την 3η αξιολόγηση.

Για να μην υπάρξουν νέες θυσίες των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων ώστε να αβγατίζουν τα κέρδη τους οι μονοπωλιακοί όμιλοι.

Για να δυναμώσει η πάλη με επίκεντρο τους χώρους δουλειάς και τους κλάδους. Να ζωντανέψουν τα συνδικάτα. Να μπουν χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι στην πάλη μέσα από μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες, από γενικές συνελεύσεις και συγκεντρώσεις στους χώρους δουλειάς.

Για να δυναμώσει η κοινωνική συμμαχία της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών, των φτωχών αυτοαπασχολούμενων και ΕΒΕ της πόλης που θα ορθώσουν το ανάστημα τους στην αντιλαϊκή πολιτική. Που με την πάλη της θα ανοίξει το δρόμο για να διεκδικήσουμε όσα μας στερεί η αντιλαϊκή πολιτική. Για να διεκδικήσουμε όσα είναι απαραίτητα για να ζήσουμε εμείς και οι οικογένειες μας. Για να διεκδικήσουμε τις απώλειες που έχουμε υποστεί όλη αυτή την περίοδο των θυσιών και της κρίσης. Για να ανοίξει ο δρόμος των κατακτήσεων που εγκαινίασε η μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση πριν 100χρόνια και η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

 

Χαιρετισμός Όλγας Κολιούση, Γενική Γραμματέας του Συνδικάτου Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής στο Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ 9 Νοέμβρη

0

 

Εκ μέρους του συνδικάτου τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής του ΣΕΤΗΠ απευθύνουμε θερμό ταξικό χαιρετισμό στην μεγάλη συγκέντρωση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ ενάντια σε παλιά και νέα μέτρα

 

Και από αυτό το βήμα απευθύνουμε θερμό χαιρετισμό στους εκατοντάδες εργαζόμενους του κλάδου ειδικά του ομίλου ΟΤΕ που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις.

 Ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Οι μεγάλοι όμιλοι βρίσκονται σε πορεία ανάπτυξης της κερδοφορίας τους. Με ένταση του ανταγωνισμού μεταξύ τους, ενωμένοι όμως απέναντι στους εργαζόμενους. Παραγγέλνουν νόμους και η κυβέρνηση υλοποιεί.

 Ενδεικτικά  η Wind δια στόματος διευθυντικού στελέχους της έχει από τον Σεπτέμβρη επιτύχει τους οικονομικούς στόχους για το 2017. Όλα όσα είχε προγραμματίσει να “βγάλει” η εταιρεία φέτος, όσα χρειάζονταν για να καλύψει μισθούς, έξοδα, επενδύσεις, μερίσματα και φυσικά το κέρδος της για όλο το 2017, έχουν ήδη καλυφθεί από το πρώτο 9μηνο του 2017! Τόσο πολύ προσφέρουν οι εργαζόμενοι, τόσο πολύ παράγουν, τόσο είναι το τρομερό κέρδος που βγάζουν από την εργασία μας, που σε 9 μήνες έχουν «βγάλει» όλο το χρόνο και από δω και πέρα η εργασία μας είναι καθαρά κέρδη πάνω από τα υπολογισμένα κέρδη του ομίλου!

 Ο όμιλος ΟΤΕ ο μεγαλύτερος όμιλος του κλάδου είχε το 2016 συνολικό τζίρο 3,908 δισ. ευρώ, και καθαρά κέρδη που μοιράστηκαν στους μετόχους 230,2 εκατ. Ευρώ!!!! ενώ το επενδυτικό του πρόγραμμα για φέτος θα ξεπεράσει τα 700 εκατ. Ευρώ!!!!

 Όλοι αυτοί, τα παράσιτα πανηγυρίζουν για την «δίκαιη ανάπτυξη» της κυβέρνησης ΣΥΤΖΑ ΑΝΕΛ. Και όπως καταλαβαίνετε έχουν κάθε λόγο να το κάνουν αυτό!

 Όμως στο άρμα της ανάπτυξης του ΟΤΕ και του κάθε ΟΤΕ, των μεγάλων ομίλων δεν έχουν θέση όλοι.

 Οι εργαζόμενοι στον κλάδο την «επιθετική στρατηγική» ενός ομίλου τη δοκιμάζουμε πρώτα οι ίδιοι στην πλάτη μας, με το παραπέρα ξήλωμα των δικαιωμάτων μας. Έτσι έχουμε να αντιμετωπίσουμε απολύσεις, αντικατάσταση παλιών εργαζόμενων με νέους χωρίς δικαιώματα και μειωμένες απολαβές, αβεβαιότητα και ανασφάλεια για το τι θα μας ξημερώσει, εντατικοποίηση πίεση και ατελείωτες ώρες δουλειάς, μειώσεις μισθών, ελαστικές σχέσεις, την άρνηση των μεγάλων ομίλων να υπογράψουν επιχειρησιακές και κλαδική σύμβαση εργασίας.

 Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι βγάζουν συμπεράσματα για το ποιος τελικά ωφελείται, αναζητούν διέξοδο και λύση στα ζητήματα που τους απασχολούν.

 Απέναντι στη ανυποχώρητη στάση κυβέρνησης, θεσμών και εργοδοσίας οι ταξικές δυνάμεις πρωτοστατήσαμε στην μάχη ώστε και μέσα από τις κινητοποιήσεις να δυναμώσει η ταξική γραμμή και οργάνωση. Πρωτοστατήσαμε στον αγώνα ώστε περισσότεροι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ να γυρίσουν την πλάτη στις συμβιβασμένες ηγεσίες της ομοσπονδίας και να δώσουν μια πρώτη απάντηση με την μαζική συμμετοχή τους στην 48ώρη απεργία που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία πριν από λίγες μέρες..

 

Το κλαδικό συνδικάτο με αιχμή το ζήτημα της διεκδίκησης σύμβασηςγια όλους αναπτύξαμε πολύμορφη δράση με περιοδείες, συσκέψεις, συνελεύσεις ανά χώρο δουλειάς και κτήριο, όπου συζητήσαμε πλατιά την ουσία παλιών και νέων μέτρων, απαντήσαμε την πολιτική εξαπάτησης της κυβέρνησης, την προσπάθεια στοίχισης των εργαζόμενων κάτω από τα συμφέροντα του ομίλου, χτυπήσαμε την εργοδοτική τρομοκρατία, τον ρεαλισμό της υποταγής στα κέρδη του εργοδότη των άλλων δυνάμεων, πήραμε αγωνιστικές αποφάσεις συμμετοχής.

 Μας ρωτούσαν με γνήσιο προβληματισμό οι νέοι εργαζόμενοι, νέες γυναίκες, το σύνολο των εργαζόμενων στο τηλεφωνικό κέντρο της evalue θυγατρικής του οτε γιατί να απεργήσουμε;

Εμείς δεν έχουμε τα δικαιώματα των παλιών εργαζομένων, δεν μας αφορά η σύμβαση, δεν μας καλύπτει. Πρόκειται για εργαζόμενους που η ομοσπονδία του ΟΤΕ οι ΠΑΣΚΕ και οι ΔΑΚΕ οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΛΑΕ ούτε να τους γράψουν στα επιχειρησιακά σωματεία δεν θέλουν… Τους θέλουν ανοργάνωτους, άβουλους έρμαια της εργοδοσίας.

 Στα τεχνικά τμήματα στα τμήματα της πληροφορικής του ΟΤΕ Και της cosmote αντιμετωπίσαμε την ίδια αγωνία από τους εργαζόμενους. Αμέτρητες ώρες δουλειάς, το 8ώρο άγνωστη λέξη για τους νέους, υπερωρίες, πίεση για να βγουν τα έργα.

Και εκεί το ίδιο ερώτημα γιατί να απεργήσωαφού υπάρχουν δύο ξεχωριστές ΣΣΕ, υπάρχει διαχωρισμός σε νέους και παλιούς εργαζόμενους. Εδώ οι νέοι αμείβονται με μειωμένα μισθολογικά κλιμάκια κατά 40%, με βάση τις προηγούμενες συμβάσεις με μειώσεις της ομοσπονδίας. Αυτός είναι ο «ρεαλισμός» του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

 Και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι έδωσαν την απάντηση!

Με την οργανωμένη, μαζική αντίδραση τους ενάντια στην πολυδιάσπαση, με την συνειδητοποίηση ότι πρέπει να μπει ένα τέλος σε αυτούς τους άθλιους διαχωρισμούς, που το μόνο που έχουν φέρει είναι τη συνολική εξίσωση προς τα κάτω.

 Κεντρικό μας αίτημα η εξίσωση των δικαιωμάτων όλων των εργαζόμενων ανεξαρτήτως σχέσεις εργασίας, εταιρείας επινοικίασης, ειδικότητας, ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ. Με την διεκδίκηση υπογραφής ΜΙΑΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ στον όμιλο για ΌΛΟΥΣ τους εργαζόμενους.

 Το κλαδικό συνδικάτο παρά και ενάντια στους διαχωρισμούς των εργαζόμενων σε νέους και παλιούς, οτε και επινοικιαζόμενους, τεχνικούς και τηλεφωνητές, παρά και ενάντια στις σειρήνες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που υποκλίνονται στην κερδοφορία του ομίλου, που μειώνουν τις απαιτήσεις των εργαζόμενων, προκειμένου ο «δικός τους» εργοδότης να είναι πιο μπροστά από τους άλλους του κλάδου στην κούρσα του ανταγωνισμού, για το «καλό της επιχείρησης» και της ανάπτυξης, παρά και ενάντια στην τρομοκρατία, την πίεση της εργοδοσίας, μπήκαμε μπροστά στην οργάνωση του απεργιακού αγώνα.

 Μια ενιαία σύμβαση για όλους τους εργαζόμενους στον όμιλο με εξίσωση όλων προς τα πάνω

Αυτό το αίτημα ενταγμένο σε ένα συνεκτικό πλαίσιο πάλης που δεν αφήνει καμία πτυχή της ζωής του εργαζόμενου απέξω, χτυπά στον πυρήνα της κερδοφορίας του ΟΤΕ, ενώνει τους εργαζόμενους απέναντι στον κοινό αντίπαλο, τους εμπνέει και τους δίνει ώθηση στην οργάνωση της πάλης τους.

 Συνεχίζουμε την μάχη, τον αγώνα, την σκυτάλη παίρνουν οι εργαζόμενοι στην Wind με την 24ώρη απεργία με αντίστοιχα αιτήματα την επόμενη Πέμπτη.

 

Ευχαριστώ!

Χαιρετισμός της Λουκίας Φαρμάκη, Υδρονομέας της ΕΥΔΑΠ στο Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ την Πέμπτη 9 Νοέμβρη

0

Συνάδελφοι-Συναγωνιστές

Απευθύνω αγωνιστικό χαιρετισμό εκ μέρους των 23 υδρονομέων της ΕΥΔΑΠ που η διοίκηση της εταιρείας προσπαθεί να απολύσει, ανοίγοντας έτσι το χορό των ομαδικών απολύσεων τακτικού προσωπικού και περαιτέρω ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.

Στην προσπάθεια της αυτή έχει χρησιμοποιήσει τους μηχανισμούς του αστικού κράτους (ΑΣΕΠ, Άρειο Πάγο) τη συκοφαντία μας στους άλλους συναδέλφους, την ανισότιμη μεταχείριση, τους εκβιασμούς, μέχρι και τις ανακοινώσεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Εμείς διεκδικούμε το δικαίωμα σε σταθερή και μόνιμη δουλειά, το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή με δικαιώματα, το δικαίωμα να μη ζούμε στην εργασιακή ανασφάλεια που το κατακτήσαμε έως τώρα με πολύχρονους αγώνες.

Παλεύουμε ενάντια στις απολύσεις τις δικές μας μα και γενικότερα στην ΕΥΔΑΠ, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας που θα γίνουν μοχλός για να περάσει το δίκτυο σε ιδιώτες και να προχωρήσει έτσι απρόσκοπτα ο σχεδιασμός της κυβέρνησης και της διορισμένης διοίκησης για πλήρη ιδιωτικοποίηση του νερού, εξέλιξη που θα έχει εξαιρετικά δυσμενείς συνέπειες για όλα τα λαϊκά στρώματα.

Ο αγώνας μας μέχρι σήμερα, ο συλλογικός αγώνας των ταξικά συνειδητοποιημένων εργαζομένων που στηρίζει την προσπάθειά μας, τους έχει φέρει σε δύσκολη θέση, μας έχει διατηρήσει στις θέσεις εργασίας μας.

Δείχνει ότι όταν διεκδικείς το δίκιο σου οργανωμένα, συλλογικά, με σχέδιο και με τους υπόλοιπους εργαζόμενους μαζί σου φέρνει αποτελέσματα.

Δεν επαναπαυόμαστε με τις μέχρι τώρα μικρές νίκες μας.

Η ιστορία έδειξε πως όποιες κατακτήσεις έχει αποσπάσει η εργατική τάξη θα ανατραπούν εύκολα αν εφησυχάσουμε.

Συνεχίζουμε λοιπόν τον αγώνα μας μαζί και με τους άλλους εργαζομένους μέχρι την τελική νίκη.

 

Those Who Co-Signed Wage Cuts, Now Speak of Pay-Rise

0

Some media in Greece reproduced the last days a report by the European Trade Union Confederation (ETUC) on “the need to raise the minimum wage in Europe and Greece”. They add in the report comments by the ETUC saying: “The EU should set a deadline for the fixing of minimum wages. Obviously, this cannot happen overnight, but the goal must be set across the EU”

In fact, the media reproduce the position of an EU mechanism – because the ETUC is not a workers’ union, but a tool of the EU, an instrument for promoting class collaboration and social dialogues within the trade union movement-. And what does the ETUC say?

“Workers do not fight, do not fight in the workplace, but email to the EU, who is good and can, give pay rises, not today of course, but some day.” It is the same arguments that several trade unionists promoted in Greece to support SYRIZA to become Government, “Do not fight, vote for SYRIZA to be government and the Government will restore the wages”.

But the slaughter of our wages, our pensions, and workers’ rights was not a metaphysical outcome. It was demanded by the business groups, Europe’s multinationals, etc. and then imposed by the European Union and the governments of each country.

Also, the ETUC, as well as the media that reproduce its positions, conveniently forget that the cuts in the minimum wage in Greece by 32% was co-signed by GSEE (Greek Confederation of Workers), which is a member of the ETUC. But also in the rest of Europe, were the unions members of the ETUC (CGIL, CISL, in Italy, CGT, FO etc. in France, DGB in Germany, TUC in UK), who have played a leading role in the surrendering of workers’ rights and wages.

In the same way, the wages of one-day or one-week, part time, or zero-hour workers are even lower than even today’s minimum wage. And these unacceptable working relations, flexible working relations, outsourcing-modern slavery, the ETUC and its member organizations have accepted under the argument of supporting competitiveness and capitalist development. In the same direction the ETUC and its trade unions today undermine the workers’ right to Strike.

The ETUC and its member organizations have huge responsibilities for the current situation of the working class of Greece and the countries of Europe. Their role is dirty and dangerous.

The class oriented trade union movement of Greece, is leading the struggle for the restoration of Collective Agreements and minimum wage, to recover the losses of previous years, to defend the collective action of the workers and the right to Strike in Greece.

The well-paid executives of the ETUC should be more careful next time, where they try to present themselves as guardians of the workers.

 

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Υπαλλήλων Εμπορικής Ναυτιλίας (ΠΟΥΕΝ) καλεί τα σωματεία και τους υπαλλήλους να συμμετέχουν μαζικά στο σημερινό Συλλαλητήριο στις 6.30 το απόγευμα

0

 

Το ΔΣ της ΠΟΥΕΝ καλεί τα σωματεία και τους υπαλλήλους μέλη της Ομοσπονδίας να συμμετάσχουν μαζικά στο συλλαλητήριο που γίνεται την Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου στις 18:30 στο Σύνταγμα. Σε μια χρονική στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προετοιμάζει, μέσω του “κλεισίματος της αξιολόγησης” νέα χτυπήματα στα εργασιακά δικαιώματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σε μια στιγμή που τα σπίτια και οι μισθοί των εργαζόμενων απειλούνται από τους πλειστηριασμούς, η πρωτοβουλία να δοθεί μια αγωνιστική απάντηση στην προπαγάνδα περί “δίκαιης ανάπτυξης” και να κλιμακωθεί ο αγώνας είναι θετική. Συμμετέχουμε για να μην αφήσουμε την κυβέρνηση να περάσει την εικόνα ότι οι εργαζόμενοι συναινούν στη νέα σφαγή τους, να δείξουμε ότι δεν ξεγελιόμαστε από την προσπάθειά της να διαφημιστεί ως δήθεν “προστάτης των εργαζόμενων”.

Επίσης, είναι ζήτημα προτεραιότητας για όλους μας να μην περάσει η προσπάθεια της κυβέρνησης, κατ’ εντολήν πολυεθνικών, βιομηχάνων και εφοπλιστών, να αφοπλιστεί το εργατικό/συνδικαλιστικό κίνημα. Εκείνοι που στην πρώτη ευκαιρία μαγειρεύουν εκλογικούς νόμους, εκείνοι που φτιάχνουν κυβερνητικές πλειοψηφίες για να περνούν τα αντιλαϊκά μέτρα δεν μπορούν να μας λένε ότι θα αναμορφώσουν το συνδικαλιστικό κίνημα εν ονόματι της “δημοκρατίας” και του 50+1! Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα της απεργίας και την ανεξαρτησία του συνδικαλιστικού κινήματος από τα συμφέροντα των εργοδοτών.

 Για τον λόγο αυτό, το ΔΣ της ΠΟΥΕΝ αποφάσισε να συνυπογράψει το “Κάλεσμα Ομοσπονδιών για το Δικαίωμα στην Απεργία, την οργάνωση, την συλλογική πάλη και δράση” που καταγγέλει αυτή την προσπάθεια κυβέρνησης και εργοδοσίας και καλεί τα σωματεία μέλη του να πράξουν το ίδιο.

 

Αυτοί Που Συνυπέγραψαν Το Πετσόκομμα Των Μισθών Μας, Μας Μιλάνε Για Αυξήσεις

0

Διάφορα σάιτ και εφημερίδες αναπαράγουν έκθεση της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ) για την «ανάγκη αύξησης του κατώτατου μισθού στην Ευρώπη και στην Ελλάδα». Σημειώνουν μάλιστα το εξής σχόλιο στελέχους της ΣΕΣ «Η ΕΕ πρέπει να θέσει μια προθεσμία για τον καθορισμό των κατώτατων μισθών. Προφανώς, αυτό δεν μπορεί να γίνει μια μέρα στην άλλη, αλλά ο στόχος πρέπει να τεθεί σε ολόκληρη την ΕΕ»

Δηλαδή ουσιαστικά τα διάφορα ΜΜΕ αναπαράγουν τη θέση ενός μηχανισμού της ΕΕ –γιατί η ΣΕΣ δεν είναι συνδικάτο, αλλά όργανο εξωραϊσμού της ΕΕ, όργανο προώθησης της ταξικής συνεργασίας και των κοινωνικών διαλόγων μέσα στο εργατικό κίνημα-. Και η θέση της ΣΕΣ τι λέει;

«Εργαζόμενοι μην αγωνίζεστε, μην παλεύετε στους χώρους δουλειάς, στείλτε μέηλ στην ΕΕ, που είναι καλή και μπορεί, κάποτε, όχι σήμερα, να δώσει αυξήσεις». Είναι η ίδια λογική, που καλλιεργούσαν και διάφοροι συνδικαλιστές στους χώρους δουλειάς για την στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, που θα έβγαινε Κυβέρνηση και θα επανέφερε τους μισθούς.

Όμως, η σφαγή των μισθών, των συντάξεων και των εργατικών δικαιωμάτων δεν ήταν αποτέλεσμα μεταφυσικής. Ήταν απαίτηση των επιχειρηματικών ομίλων, των πολυεθνικών της Ευρώπης, του ΣΕΒ, του ΣΕΤΕ κτλ που υλοποίησαν και κάνουν πράξη η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις κάθε χώρας.

Επίσης, ξεχνά βολικά η ΣΕΣ, καθώς και τα διάφορα ΜΜΕ που αναπαράγουν τις θέσεις της, ότι η μείωση του βασικού μισθού στην Ελλάδα κατά 32% έχει την υπογραφή της ΓΣΕΕ, που είναι μέλος της ΣΕΣ, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ήταν τα συνδικάτα μέλη της ΣΕΣ (CGIL, UIL στην Ιταλία, CGT, FO κτλ στη Γαλλία, DG στη Γερμανία, TUC στην Αγγλία) που πρωτοστάτησαν στην παραχώρηση των δικαιωμάτων και των μισθών των εργαζομένων.

Αντίστοιχα, οι μισθοί των ελαστικά εργαζόμενων, των συμβασιούχων της μιας μέρας, ή της μιας βδομάδας, είναι ακόμα χαμηλότεροι από αυτόν το βασικό μισθό. Και αυτές τις απαράδεκτες σχέσεις εργασίας, την ελαστική απασχόληση και την σύγχρονη δουλεία, η ΣΕΣ και οι οργανώσεις μέλη της την έχουν αποδεχτεί στη λογική στήριξης της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Στην ίδια κατεύθυνση η ΣΕΣ και τα συνδικάτα μέλη της, παραχωρούν και υποσκάπτουν και το δικαίωμα στην Απεργία.

Η ΣΕΣ και οι οργανώσεις μέλη της έχουν τεράστια ευθύνη για την κατάσταση που ζει σήμερα η εργατική τάξη της Ελλάδας και των χωρών της Ευρώπης. Ο ρόλος τους είναι βρώμικος και επικίνδυνος.

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας πρωτοστατεί στον αγώνα για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων και του βασικού μισθού, για την ανάκτηση των απωλειών των προηγούμενων χρόνων, για την υπεράσπιση της συλλογικής δράσης των εργαζομένων και του δικαιώματος στην Απεργία.

Τα ακριβοπληρωμένα στελέχη της ΣΕΣ καλά θα κάνουν να μη μιλάνε στο σπίτι του κρεμασμένου.

Καταγγελία της Γραμματείας ΠΑΜΕ Ν. Ξάνθης για το θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στην ΕΛΒΙΖ

0

Δυστυχώς ο συνάδελφός μας στην ΕΛΒΙΖ, κατέληξε από τα βαριά τραύματα – εγκαύματα μετά το εργατικό ατύχημα που έλαβε χώρα στο λεβητοστάσιο των εγκαταστάσεων της εταιρίας, στην Ξάνθη, όπου ο εργαζόμενος έκανε εργασίες συντήρησης, στη δεξαμενή συμπυκνωμάτων.

Εκφράζουμε τα βαθύτατα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους οικείους του. Τον συνάδελφο δεν τον θρηνεί μόνο ο περίγυρος του, αλλά όλη η εργατική τάξη του Νομού μας, καθώς αποτελεί ένα ακόμη θανατηφόρο «ατύχημα» στο βωμό των κερδών των εργοδοτών, κάτω από την εντατικοποίηση της εργασίας και της έλλειψης μέτρων υγιεινής κι ασφάλειας.

Για τα εργατικά «ατυχήματα», δεν φταίει η κακιά η ώρα, δεν είναι τυχαία, είναι εγκλήματα των αφεντικών. Σοβαρότατες ευθύνες της εργοδοσίας, της κυβέρνησης, για τα δεκάδες εργατικά «ατυχήματα» που έχουν συμβεί από την αρχή του έτους αλλά και για τους δεκάδες νεκρούς εργάτες που πήγαν για το μεροκάματο αλλά δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους.

Η πλήρης διάλυση και απονέκρωση των σωμάτων επιθεώρησης εργασίας και η αδυναμία τους να πραγματοποιήσουν ελέγχους, έχουν δώσει αέρα στα πανιά των εργοδοτών που δεν τηρούν πλέον κανένα κανονισμό ασφαλείας και έχουν μετατρέψει τους χώρους εργασίας σε σύγχρονες γαλέρες.

Μάλιστα είναι τέτοια η έλλειψη ελέγχων και προστασίας των εργαζομένων που υπάρχουν περιστατικά εργατικών «ατυχημάτων» που δεν δηλώνονται υπό την απειλή της απόλυσης.

Πριν ακόμη στεγνώσει το αίμα του συναδέλφου μας στην ΕΛΒΙΖ, νέο εργατικό «ατύχημα» με θύμα έναν συνάδελφο, εργαζόμενο ως οδηγός σε courier, ευτυχώς όχι θανατηφόρο, έρχεται να προστεθεί στο θλιβερό κατάλογο.

Τα γεγονότα των εργατικών «ατυχημάτων» στην Ξάνθη λαμβάνουν χώρα σε μια περίοδο που στην Ελλάδα σχεδόν κάθε 3 μέρες ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του από εργατικό «ατύχημα», ενώ μεγάλος είναι και ο αριθμός των σοβαρών μη θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων». Επίσης οι επαγγελματικές ασθένειες, που στην ουσία δεν καταγράφονται στη χώρα μας, θερίζουν και αποτελούν την αιτία πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων υγείας και θανάτων σε χιλιάδες εργαζόμενους, την ώρα που η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν προοδεύσει σε βαθμό που να προλαμβάνονται πλήθος «ατυχημάτων».

Και στην περίοδο της μεγάλης ανάπτυξης είχαμε μεγάλη συχνότητα εργατικών «ατυχημάτων», αλλά και τώρα την περίοδο της ύφεσης έχουμε τσάκισμα στις ζωές των εργαζομένων και μάλιστα σε κλάδους που μέχρι τώρα δεν είχαν συχνότητα εργατικών «ατυχημάτων».

Καλούμε τα σωματεία του Νομού μας και τους εργαζόμενους συνολικά, να πάρουν την υπόθεση της προστασίας της ζωής τους στα δικά τους χέρια, με την οργάνωση και την πάλη τους στους χώρους δουλειάς.

Καλούμε τα σωματεία του Νομού μας και τους εργαζόμενους, να πάρουν μέρος στο σημερινό συλλαλητήριο του Π.Α.ΜΕ. στις 6:30 μμ στην πλατεία Ελευθερίας, δίνοντας απάντηση, στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, των μεγάλων εργοδοτών, για πλήρη γενίκευση της εργασιακής ζούγκλας, για την οργάνωση της πάλη μας για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, που θα περιλαμβάνουν και μέτρα υγιεινής κι ασφάλειας. ΟΧΙ στο χτύπημα της συνδικαλιστικής δράσης και του δικαιώματος της απεργίας.

 

Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

 

 

 

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Ν. ΞΑΝΘΗΣ

Αλληλεγγύη Με Τις 3ήμερες Κινητοποιήσεις Των Εργαζομένων Της Ινδίας

0

 

Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο εκφράζει την αλληλεγγύη του με τις τριήμερες κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Ινδίας στις 9-11 Νοέμβρη.

Οι εργαζόμενοι της Ινδίας προχωρούν σε 3ήμερο κινητοποιήσεων μπροστά στο Κοινοβούλιο, στο Νέο Δελχί όπου θα συμμετέχουν εκατομμύρια εργαζομένων από όλη τη χώρα. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις απαιτούν την ικανοποίηση των αιτημάτων που έχουν θέσει και διεκδικήσει τα τελευταία χρόνια με μεγάλες απεργίες και κινητοποιήσεις με την πρωτοπόρα δράση των μελών της ΠΣΟ στην Ινδία.  Βασικά αιτήματα είναι η κατοχύρωση βασικού μισθού και σύνταξης για όλους τους εργαζόμενους με αυξήσεις, δημιουργία θέσεων εργασίας για τους ανέργους και καθολική κοινωνική ασφάλιση για όλους τους εργαζόμενους.

Το ΠΑΜΕ εκφράζει την στήριξη και την Αλληλεγγύη του στη μεγάλη αυτή κινητοποίηση των εργαζομένων της Ινδίας και απαιτεί την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

 

Solidarity with the 3day National Protest of the Workers Of India

0

The All Workers Militant Front-PAME, which represents the class trade union movement of Greece, expresses its solidarity with India’s three-day mobilization of 9-11 November.

Indian workers go on a three-day mobilization in front of the Parliament, in New Delhi where millions of workers from all over the country will protest. Trade unions are demanding the satisfaction of the demands they have made and claimed the last years (such as minimum wage and pensions for all, universal social security and jobs for the unemployed) with General Strikes and mobilizations, with the pioneering action of the WFTU affiliates in India.

PAME expresses its support and solidarity with this great mobilization of Indian workers and demands the satisfaction of their fair demands.