ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΜΕ ΜΑΤ ΚΑΙ ΒΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ!

Καταγγέλλουμε την αυταρχική και απροκάλυπτη επίθεση και καταστολή της αστυνομίας σήμερα το πρωί σε εκπαιδευτικούς γονείς και μαθητές δημοτικού έξω από τα γραφεία της διεύθυνσης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Α’ Αθήνας ενάντια στις συγχωνεύσεις και στο κλείσιμο τμημάτων.

Με αυτές τις πρακτικές θέλει να εφαρμόσει η κυβέρνηση την πολιτική της βάζοντας την εκπαίδευση των παιδιών μας στην λογική του κόστους οφέλους, για να μαζέψουν τα λεφτά που θέλει η ΕΕ για την πολεμική οικονομία.

Παίρνουμε μέρος στην Σύσκεψη για την κατάσταση στην ειδική αγωγή (ειδικά σχολεία, μεταφορά, ελλείψεις προσωπικού, παράλληλη στήριξη) συλλόγων γονιών και κηδεμόνων Σάββατο 25/10/2025, στις 18:00 διαδικτυακά μέσω zoom και για όσους μπορούν δια ζώσης στην αίθουσα των γραφείων μας, Χαλκοκονδύλη 37, 2^ος όροφος, πλ. Βάθης, Αθήνα.

Τα στοιχεία του Zoom είναι:

https://us02web.zoom.us/j/82398627331?pwd=gu2Sy15xa31S3iiHzZK2udpqFH4B6H.1
Meeting ID: 823 9862 7331
Passcode: 332380

Για την οργάνωση του αγώνα και της δικής μας απάντησης στην τρομοκρατία.

Η τρομοκρατία και ο αυταρχισμός δεν θα περάσει.

Δώστε λεφτά για υγεία και παιδεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία!

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΩΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΗΣ FULGOR (ΟΜΙΛΟΣ ΒΙΟΧΑΛΚΟ)!

ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΑΤΣΑ!

Εργαζόμενοι του συνεργείου ΑΓΑΤΣΑΣ που εργάζονται στη Fulgor του ομίλου Στασινόπουλου, δέχονται απειλές ότι θα απολυθούν αν ψηφίσουν στις εκλογές του επιχειρησιακού σωματείου της Fulgor που θα διεξαχθούν. Με εκβιασμούς και τελεσίγραφα ο εργολάβος ΑΓΑΤΣΑΣ – κατ’ εντολή του Στασινόπουλου – προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους, να βάλει εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση.

Επιβεβαιώνεται ότι η πρόσφατη απόλυση στο εργοστάσιο της Fulgor, την Πέμπτη 16/10, ήταν 100% εκδικητική και είχε σκοπό να τρομοκρατήσει τους υπόλοιπους εργαζομένους του εργοστασίου ώστε να μην σηκώνουν κεφάλι, να μην διεκδικούν καλύτερους μισθούς και συνθήκες εργασίας. Θέλουν να γυρίσουν τις ζωές μας αιώνες πίσω, σε εποχές σκοτεινές.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους στην ”Fulgor”. Στεκόμαστε δίπλα τους και μαζί τους! Κανένας εργαζόμενος να μη φοβηθεί! Να σπάσει στην πράξη η εργοδοτική τρομοκρατία! Οι εργαζόμενοι στην ”Fulgor” έχουν την δύναμη να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Οργανωμένοι απέναντι στην εργοδοσία και τα στηρίγματα της μπορούν να επιβάλλουν κατακτήσεις, μπορούν να ακυρώνουν την τρομοκρατία και την επίθεση στα δικαιώματα τους.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ την απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων καταστολής κατά μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών που διαδήλωναν κατά των συγχωνεύσεων έξω από τη ΔΙΠΕ Α΄Αθήνας. Οι εικόνες ντροπής με παιδιά να μην μπορούν να αναπνεύσουν από τα χημικά και τα ΜΑΤ να χτυπάνε όποιον έβρισκαν μπροστά τους, εκτυλίχτηκαν μπροστά στα μάτια μας, καθώς ο χώρος εργασίας μας βρίσκεται λίγα μόνο μέτρα μακριά από το χώρο της διαδήλωσης. Αντιπροσωπεία του σωματείου βρέθηκε άμεσα στο χώρο και δήλωσε την αλληλεγγύη των εργαζομένων στις Κτιριακές Υποδομές στον κοινό αγώνα για σύγχρονα ασφαλή δημόσια και δωρεάν σχολεία και ενάντια στις καταργήσεις-συγχωνεύσεις.

 Ούτε τα ΜΑΤ, ούτε η αστυνομοκρατία, ούτε οι αντιδραστικοί νόμοι τους μπορούν να εμποδίσουν τους αγώνες των εργαζομένων !

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !

Με ένα όργιο αστυνομικής καταστολής αντιμετώπισε η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας την κινητοποίηση εκπαιδευτικών, γονιών και των παιδιών τους στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α’ Αθήνας ενάντια στις συγχωνεύσεις τμημάτων σε δεκάδες δημοτικά σχολεία του Δήμου της Αθήνας και άλλων Δήμων της πρωτεύουσας.

Ενώσεις και Σύλλογοι Γονέων, μαζί με σωματεία εκπαιδευτικών, συγκεντρώθηκαν για να καταγγείλουν τις συγχωνεύσεις τμημάτων που θα αποφάσιζε εκείνη την ώρα το αρμόδιο Συμβούλιο που συνεδριάζει με τηλεδιάσκεψη.

Εντελώς απρόκλητα η Αστυνομία προχώρησε σε μια βάρβαρη επίθεση στους διαδηλωτές, ορισμένοι από τους οποίους κρατούσαν στα χέρια τους μικρά παιδιά. Τα χημικά εξαπλώθηκαν στον αέρα, ενώ βόμβες κρότου λάμψης έσκαγαν δίπλα σε οικογένειες.

Μικρά παιδιά δεν μπορούσαν να ανασάνουν από τα χημικά που έπνιξαν την διαδήλωση. «Έχει παιδιά έξω, τι κάνετε;», φώναζαν οι γονείς που προσπαθούσαν να προστατεύσουν τα παιδιά τους.

• ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
• 7ΩΡΟ – 5ΗΜΕΡΟ – 35ΩΡΟΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

Χαιρετίζουμε τους συναδέλφους που για ακόμα μια φορά συμμετείχαν στην απεργία στις 14 Οκτώβρη, ένωσαν τη φωνή τους με τους χιλιάδες των απεργών όλης της χώρας.Οι εργαζόμενοι στη ΦΑΓΕ στείλαμε μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι δε δεχόμαστε να ζούμε σαν σκλάβοι τον 21^ο αιώνα, με 13ωρα, άδεια όποτε βολεύει την εταιρεία και να βλέπουμε τις οικογένειές μας μονο από την οθόνη του κινητού! Προσπεράσαμε τις συμβιβασμένες ηγεσίες της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και του Σωματείου μας, που για την προετοιμασία και την οργάνωση της απεργίας, έβαλαν στον πίνακα ανακοινώσεων την ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Τόση ταύτιση με την πλειοψηφία της διοίκησης της ΓΣΕΕ, τόση αβάντα στην κυβέρνηση και στην εργοδοσία είχαμε να δούμε πάνω από 20 χρόνια στο σωματείο μας…

Το σταμάτημα της παραγωγής τη βδομάδα της 28^ης Οκτωβρίου έχει να κάνει αποκλειστικά με τις ανάγκες της εταιρείας για συντήρηση του εξοπλισμού. Σε καμία περίπτωση να μη χρεωθεί άδεια όποιος εργαζόμενος δεν το επιθυμεί! Ούτε σκέψη για εφαρμογή των διατάξεων του νέου νόμου που θα σπάει την άδεια και θα την δίνει όποτε βολεύει την εταιρεία! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΕΣ να μας βάζουν να δουλεύουμε και να σταματάμε ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Η μόνη αλλαγή που δεχόμαστε να συζητήσουμε είναι η υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στη ΦΑΓΕ με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και με μείωση των ωρών εργασίας. Ο καινούργιος εξοπλισμός που έχει έρθει και πρόκειται να έρθει άμεσα στο εργοστάσιο εκτοξεύει την παραγωγικότητά μας. Αυτή τη στιγμή έχουμε φτάσει να συσκευάζουμε περισσότερο γιαούρτι από κάθε άλλη εποχή. Λογικό λοιπόν είναι να ζητάμε να αυξηθούν οι μισθοί και ταυτόχρονα να μειωθούν οι ώρες που δουλεύουμε, αφού στον ίδιο χρόνο βγάζουμε πολύ περισσότερη δουλειά, άρα πολύ περισσότερο κέρδος για την εταιρεία.

Καλούμε κάθε συνάδελφο που δεν το έχει κάνει ακόμα, να οργανωθεί στο Σωματείο. Να ζωντανέψει το Σωματείο μας, με Γενικές Συνελεύσεις, με συμμετοχή όλων των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων. Δε γίνεται να δουλεύουμε 12ωρα και Σάββατα και να μην κουνιέται φύλλο!Οι εργαζόμενοι στη ΦΑΓΕ ξέρουμε να παλεύουμε, να οργανώνουμε τον αγώνα μας, να πετυχαίνουμε νίκες, να προσπερνάμε τους συμβιβασμένους που θέλουν το σωματείο να λειτουργεί σαν ΚΕΠ, να έχουμε κατακτήσεις και να βελτιώνεται η καθημερινότητά μας. Οι παλιοί θυμούνται με ποια λογική δόθηκαν οι μάχες τα προηγούμενα χρόνια, όταν είχαμε κατακτήσεις. Οι νεότεροι ξέρουν και μπορούν να μάθουν πως στα σωματεία που πρωτοστατούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ οι εργαζόμενοι οργανώνουν το αγώνα τους, διεκδικούν συλλογικά, οργανωμένα και έχουν κατακτήσεις.

• ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝΑ ΒΑΡΔΙΑ
• ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
• ΠΙΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΑΠΕΡΓΙΑ Ή ΟΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ

Το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ εκφράζει την κατηγορηματική του αντίθεση στην παράγραφο 4 του άρθρου 57 του “ερανιστικού” νομοσχεδίου, η οποία εισήχθη αιφνιδιαστικά και χωρίς καμία προηγούμενη διαβούλευση με τις Ενώσεις των νοσοκομειακών γιατρών.

Πρόκειται για μια φωτογραφική διάταξη, χαριστική και προκλητική, που προβλέπει παράταση της θητείας συνδικαλιστών κατά παρέκκλιση κάθε έννοιας ισονομίας, με δυνατότητα διατήρησης διοικητικών καθηκόντων, επίσης κατ’ εξαίρεση.

Αναρωτιόμαστε ποιος τη ζήτησε και ποιον εξυπηρετεί;

Άλλωστε τα συνδικαλιστικά όργανα των νοσοκομειακών γιατρών εξ αρχής είχαν αντιταχθεί σε κάθε είδους παράταση μετά την ηλικία συνταξιοδότησης απαιτώντας την κάλυψη αυτών των θέσεων με μόνιμες προσλήψεις νέων Επιμελητών. Επίσης έχουν αντιταχθεί στην διατήρηση κάθε είδους “αξιώματος” για τους γιατρούς σε παράταση μετά την ηλικία συνταξιοδότησης.

Είναι σαφές ότι τέτοιου τύπου ρυθμίσεις δεν έχουν καμία σχέση με τον συνδικαλισμό που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των γιατρών και των ασθενών. Αντιθέτως, υπονομεύουν τον ρόλο των συνδικαλιστικών οργάνων, εργαλειοποιούνται για προσωπικά ανταλλάγματα και μας απαξιώνουν.

Απαιτούμε την άμεση απόσυρση της παραγράφου 4 του άρθρου 57. Καλούμε τον Υπουργό να πάρει δημόσια θέση και να σταματήσει τώρα αυτές τις μεθοδεύσεις που προσβάλλουν τους αγώνες και την αξιοπρέπεια των νοσοκομειακών γιατρών.

Οι εργαζόμενοι της Fulgor μίλησαν και το μήνυμα είναι ξεκάθαρο!

Από σήμερα στο Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου θα ακούγεται η δική τους φωνή!

Απαιτούν να παρθεί πίσω η εκδικητική απόλυση του εκλεγμένου εργαζόμενου στο ΔΣ!

Οι ψήφοι της ΔΑΣ σχεδόν τριπλασιαστικαν! Το ποσοστό της ΔΑΣ διπλασιάστηκε στο 14%!

Μετά από 10 χρόνια, η ΔΑΣ παίρνει ξανά έδρα στο σωματείο, οι εργαζόμενοι θα έχουν πραγματικό στήριγμα στους αγώνες τους, σημειώσαν μια μεγάλη νίκη στον αγώνα τους!

Από σήμερα οι διεκδικήσεις μας για αυξήσεις στους μισθούς και για σύγχρονο ωράριο, για μέτρα υγείας και ασφάλειας πάνω στη δουλειά και για κάθε ζήτημα που αφορά τις ανάγκες μας θα γίνονται αιτήματα μέσα στο ΔΣ του σωματείου. Σήμερα έσπασε η μονοφωνία της υποταγής στην εργοδοσία, που συνεχίζει να εκφράζει η πλειοψηφία. Με την εκλογή ενός μέλους – αγωνιστή από το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ στο ΔΣ του σωματείου καταγράφεται ένα σημαντικό βήμα στην μεγάλη προσπάθεια το σωματείο να αλλάξει ρότα. Να γίνει πραγματικό εργαλείο και οργανωτής του αγώνα των χιλιάδων εργαζόμενων στη Fulgor.

Με την επιλογή μας στέλνουμε μήνυμα στην εργοδοσία του ομίλου και ταυτόχρονα ελπίδα σε όλους τους εργαζόμενους του ομίλου Viohalco. Ότι μπορούν να υψωθούν εμπόδια απέναντι στην επίθεση της εργοδοσίας του ομίλου στα δικαιώματα και τις ζώες μας. Εργοδοσία που αξιοποιεί και υπαγορεύει στις κυβερνήσεις όλη την αντεργατική νομοθεσία, όπως της δουλειάς 13 ώρες τη μέρα, των μισθών πείνας και της εντατικοποίησης που χαρακτηρίζουν όλα τα εργοστάσια του ομίλου.

Οι εργαζόμενοι με την επιλογή τους απέδειξαν στην πράξη ότι τιμούν τους πρωτοπόρους συναδέλφους τους αναδεικνύοντας τους ως εκπροσώπους τους. Απέδειξαν ότι είναι απέναντι στις τρομοκρατικές απολύσεις! Ότι οι εκβιασμοί που εξαπολύθηκαν για να αποκόψουν την συμμετοχή και η προσπάθεια να χειραγωγηθεί το αποτέλεσμα των εκλογών από την εργοδοσία, για να τους κάνουν να σκύψουν το κεφάλι και να δεχτούν να θυσιάσουν τα δικαιώματα τους για τα κέρδη του ομίλου, δεν πιάνουν τόπο. Ξέρουμε ότι είναι ακόμα περισσότεροι οι συνάδελφοι που χαίρονται με το αποτέλεσμα – ανεξάρτητα της επιλογής τους. Όλοι μαζί θα παλέψουμε για τα δικαιώματα μας, για την ζωή που μας αξίζει.

Αυτό το βήμα έχει σημασία και για τα δευτεροβάθμια όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος. Γιατί και εκεί θα φτάσουν πλεόν περισσότεροι αντιπρόσωποι αγωνιστές. Ενισχύεται έτσι η μεγάλη προσπάθεια να αποτελέσουν εργαλεία συντονισμού και ανάπτυξης της πάλης σε μεγάλους κλάδους όπως του μετάλλου και σε μεγάλες περιοχές. Γίνεται μέρος της προσπάθειας οι εργαζόμενοι να αποκτήσουν περισσότερα στηρίγματα στον αγώνα τους απέναντι στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής.

Από την επόμενη μέρα οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της Κορίνθου, στα υπόλοιπα τμήματα του ομίλου πάνε για δουλειά με ψηλά το κεφάλι. Γιατί τώρα ξέρουν ότι μπορούν να δοκιμάσουν την δύναμη τους και να καταγράψουν νίκες. Την μεγάλη τους δύναμη που μπορεί να κάμψει κάθε εμπόδιο όταν στηρίζεται στην οργάνωση και την συμμετοχή στον αγώνα με την σημαία των δικών τους αναγκών. Όταν στηρίζεται από την αλληλεγγύη και άλλων εργαζόμενων.

ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Στις 30/09/2025, γίναμε και επίσημα μέλος στο εργατικό κέντρο Δράμας.  Ένα εργατικό κέντρο, θα έπρεπε να είναι μια τεράστια και δυνατή αγκαλιά για σωματεία και εργαζομένους. Ένα στήριγμα για τα δύσκολα. Να χαράζονται σχέδια για το μέλλον της εργατικής τάξης, να δουλεύουμε ιδέες, να πραγματοποιούμε δράσεις. Να είναι ένας φορέας, που να είναι δίπλα σε κάθε εργαζόμενο, προτρέποντας τον να ιδρύει σωματεία, να συμμετέχει σε αυτά, να είναι ενεργός. Ένα εργατικό κέντρο, πρέπει να στέκετε δυνατά στα πόδια του, με γερά και καθαρά θεμέλια, με ξεκάθαρους στόχους και πιστεύω, που θα καταλήγει σε ένα και μόνο πράγμα : να είναι ταγμένο στα συμφέροντα του εργαζομένου. Κάνοντας ξεκάθαρο αυτό, μπορεί να γίνει ο φόβος και ο τρόμος του κάθε εργοδότη, μεγάλου-μεσαίου ή μικρού, ξέροντας πλέον, πως ο εργαζόμενος δεν είναι μόνος του, αλλά έχει δίπλα του ένα εργατικό κέντρο, που δεν παίζει, δεν κάνει δημόσιες σχέσεις, δεν είναι άτολμο, αλλά τολμηρό, γενναίο και ταγμένο στα συμφέροντα του εργαζομένου.

Σωματεία φαντάσματα, που δεν υπάρχουν πουθενά. Με καμία ανακοίνωση, με καμία γενική συνέλευση. Δεν κατεβαίνει κανείς στις πανελλαδικές απεργίες κι όμως, αυτά τα σωματεία με έναν μαγικό τρόπο κάνουν εκλογές, εκλέγουν αντιπροσώπους και ψηφίζουν για διοίκηση στο εργατικό κέντρο Δράμας. Η δυο τελευταίες απεργίες, (09-04-25 και 01-10-25) είναι τεράστια χαρακτηριστικά παραδείγματα της κατάντιας του εργατικού κέντρου. Το βλέπουμε και στις φωτογραφίες. Το είδαμε με τα μάτια μας, στην απεργία στις 09-04-25, που ήμασταν και εμείς εκεί.  Αν βγάλουμε την ΑΔΕΔΥ από το κάδρο, σωματεία που ανήκουν στην δύναμη του ΠΑΜΕ και τον κόσμο του σωματείου μας,  ο υπόλοιπος ιδιωτικός τομέας είναι 5-10 άνθρωποι. Στην απεργία στις 01-10-2025, η κατάσταση ήταν ακόμα χειρότερη. ΑΔΕΔΥ, Συνταξιούχοι ΕΦΚΑ και μετά το τίποτα. Όλο αυτό δεν έχει γίνει τυχαία. Είναι εσκεμμένο και σχεδιασμένο, με απόλυτη ακρίβεια, έτσι ώστε να υπάρχει ένα εργατικό κέντρο χωρίς καμία συμμέτοχη πουθενά, να κάθεται ήσυχο στην θεσούλα του και να αλωνίζουν ανενόχλητοι, όλοι οι επιχειρηματίες της Δράμας. Να έχουμε νεκρούς στα λατόμια και να μην ανοίγει μύτη.  Να έχουμε βαριά εργατικά ατυχήματα και να μην αναζητούνται ευθύνες. Να έχουμε εργαζόμενους με μήνα-μήνα σύμβαση, αλλά σύμφωνα με τον πρόεδρο, φταίει ο εργαζόμενος που δεν κατεβαίνει στην απεργία. Η μη δράση του εργατικού κέντρου όλα αυτά τα χρονιά και σε κραυγαλέα παραδείγματα, αυτό δείχνει. Δεν αντιδρά ποτέ και σε τίποτα και απλά περιμένει να περάσει η μπόρα και να συνεχίσει στην ανυποληψία του. Όπως φαντάζει λογικό, όταν ξέρεις ένα μήνα πριν ότι έρχεται μια απεργία, πρέπει σαν εργατικό κέντρο να την οργανώσεις. Να καλέσεις τα σωματεία σου, να βγάλεις ανακοινώσεις και να τις μοιράσεις σε όλο τον εργατικό κόσμο του νομού η έστω στα μεγάλα εργοστάσια και στα κεντρικά σημεία της πόλης. Καμία ανακοίνωση δεν βγήκε και πουθενά δεν μοιράστηκε. Αντί αυτού, την ημέρα της απεργίας, πήγε ο πρόεδρος στο Σταρ Δράμας, να μας πει ότι φταίνε οι νέοι που δεν απεργούν, πως το 1985 και το 1990 ζούσαμε καλύτερα, συγκρίνοντας οικονομία και καταστάσεις που καμία σχέση δεν έχουν μεταξύ τους και δεν τόλμησε καν να πει το όνομα του σωματείου μας.

Το σωματείο μας, το πολεμάνε από την 1^η στιγμή και το πολεμάνε τρεις άνθρωποι, ψάχνοντας μανιωδώς υποστηρικτές. Αυτό με μια μόνο λέξη ονομάζεται κατάντια. Εννοείται από το διαδίκτυο και ποτέ από κοντά, γιατί από κοντά δεν έχει γίνει ποτέ κάποια συνάντηση. Σαν ένα νέο σωματείο που είμαστε,  θα έπρεπε να μας καλέσουν να κάνουμε μια συνάντηση τα Δ.Σ. μας, να γίνει μια γνωριμία, να μας πουν τι υποστηρίζουν, τι υλοποιούν, τι σχέδια έχουν. Αν συμφωνούμε με αυτά, που μπορούμε να βοηθήσουμε, τι ιδέες έχουμε εμείς. Να υποστηρίξουν με οποιοδήποτε τρόπο τα αιτήματα μας. Αντί αυτού, σχολιάκια στο facebook, για το που ανήκει το σωματείο. Το σωματείο ανήκει μόνο στα ενεργά μελή του και αυτά είναι που θα καθορίζουν το μέλλον του. Από εκεί και πέρα, οποιαδήποτε βοήθεια, από οποιονδήποτε φορέα, καλοδεχούμενη, απλά μην περιμένει ανταλλάγματα. Το σωματείο μας, είναι εγγεγραμμένο σε δυο φορείς. Στο εργατικό κέντρο Δράμας και στην πανελλαδική ομοσπονδία γάλακτος τροφίμων και ποτών. Η ομοσπονδία, ήταν εδώ από την πρώτη στιγμή. Ήταν εδώ στης πρώτες συνελεύσεις μας. Ήταν εδώ όταν διακηρύξαμε ότι έχουμε σωματείο. Ήταν εδώ στις εκλογές μας. Είναι εδώ για οποιοδήποτε θέμα, πρόβλημα, απορία έχουμε. Με ένα τηλέφωνο, κάποιος/α εκπρόσωπος της διοικήσεις της ομοσπονδίας, μπορεί να είναι στην Δράμα για να δώσει μια λύση στο Χ πρόβλημα. Αυτή η ομοσπονδία, δεν μας ρώτησε ποτέ, τι κόμμα ψηφίζουμε. Ούτε μας ζήτησε δήλωση κοινωνικών φρονημάτων. Δεν μας ρώτησε ποτέ, αν χρειαζόμαστε βοήθεια, γιατί ήταν πάντα δίπλα μας. Ποιος από εμάς ήξερε, πως στήνεται ένα σωματείο, το πόσο δύσκολο είναι, τι γραφειοκρατία και τρέξιμο χρειάζεται και πόσα άλλα, όμως με την βοήθεια τους τα καταφέραμε. Αν ζητούσαμε βοήθεια από το εργατικό κέντρο, λογικά τώρα θα ήμασταν απολυμένοι, διότι συγγενικό πρόσωπο του προέδρου, που εργάζεται στην εταιρία μας, θα μας έδινε δίχως δεύτερη σκέψη.  Η ομοσπονδία μας συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ. Αυτό, μας κάνει και εμάς μέλη στο ΠΑΜΕ; τέθηκε ποτέ σε γενική συνέλευση, να γραφτούμε στο ΠΑΜΕ ή στην ΔΑΚΕ ή στην ΠΑΣΚΕ ή κάπου αλλού; Αν αύριο στην ομοσπονδία γίνουν εκλογές και νικήσει η ΠΑΣΚΕ, θα γίνουμε όλοι ΠΑΣΟΚ; Εμάς μας ενδιαφέρει να έχουμε μια ομοσπονδία, που είναι πιστή δίπλα μας σε κάθε θέμα μας, να είναι μαχητική, να τρέχει για εμάς, να τα βάζει με τον ΣΕΒ και τα αφεντικά, όταν χρειαστούμε την βοήθεια τους να είναι δίπλα μας. Αυτό που θα έπρεπε να κάνει και το εργατικό κέντρο Δράμας. Γιατί όλη η λάσπη που τρώει το σωματείο από την οικογένεια που λιμνάζει το εργατικό κέντρο είναι αυτή. Αυτοί όμως οι άνθρωποι είναι που έφεραν αυτήν την καρκινισμένη κατάσταση στα εργατικά θέματα της πόλης μας. Η λέξη συνδικαλισμός έχει καταντήσει βρισιά, χάρις σε κάτι τέτοιους ανθρώπους. Τέτοιοι άνθρωποι είναι που απομάκρυναν τον κόσμο από τα σωματεία και την οργάνωση τους. Κουράζοντας τον κόσμο και κάνοντας τον να απομακρυνθεί από την ενότητα, που θα μπορούσε να του φέρει οφέλη στα εργατικά του θέματα.

Το εργατικό κέντρο μας πολεμάει για δυο λόγους : Ξέρει ότι δεν μπορεί να μας ελέγξει. Ξέρει ότι ποτέ δεν θα συναινέσουμε στο τίποτα που προσφέρουν στον εργατικό κόσμο της πόλης μας.  Ο δεύτερος λόγος, είναι ότι σε περίπτωση εκλογών, θα μπορούσαν να χάσουν μία με δύο έδρες  από την διοίκηση τους. Άρα να χάσουν την ευκαιρία να στρογγυλοκάθονται στις καρέκλες, χωρίς να κάνουν τίποτα. Έτσι κι αλλιώς οι συνεδριάσεις του εργατικού κέντρου είναι δυο φορές τον χρόνο, άντε να κατέβουν και μια-δυο φορές στην Αθήνα και στην ΓΣΕΕ, εννοείται με έξοδα που πληρώνει το εργατικό κέντρο. Όλα αυτά, πρέπει να ειπωθούν και να γίνουν γνωστά σε όλους, διότι εμείς που είμαστε ένα μαχητικό σωματείο, με κατακτήσεις, δεν μπορούμε να σαπίσουμε από τόσο νωρίς. Δεν γίνεται αυτό που φτιάξαμε με τόσο κόπο και φόβο, να το αφήσουμε έρμαιο σε ανθρώπους, που θα το σφάζανε χωρίς κανέναν δισταγμό. Η δίκη μας απάντηση,  δόθηκε στην απεργία στην πλατειά, που 61 απεργοί, δήλωσαν ότι νομοσχέδια σαν αυτό της Κεραμέως, θα καταργηθούν ακόμα και όταν ψηφιστούν, γιατί είναι οργανωμένοι, γιατί έχουμε ο ένας τον άλλον και έτσι προχωράμε από την πρώτη στιγμή. Μέσα σε ένα χρόνο και κάτι μήνες, που έχει ζωή το σωματείο, το έχουμε δει να σπάει ταμπού και φόβο. Το έχουμε δει να το καλούν στο Ευρωκοινοβούλιο. Το έχουμε δει να οργανώνει τα μέλη του και να διεκδικεί. Να κάνει καλέσματα, πέρα από εργατικά θέματα. Να βλέπουμε απεργία την απεργία να είμαστε περισσότεροι.  Να στέλνει τα μηνύματα του παντού, σε διάφορους αποδέκτες και φυσικά έχουμε δει τα αιτήματα του να γίνονται δεκτά. Υπάρχει καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς από αυτό ; Δεν μπορούν τα τίποτα, να λένε στο κάτι, τι να κάνει. Εμείς, κάτι έχουμε κάνει, αυτοί για εμάς τι έχουν κάνει ; Μόνο σχόλια στο facebook ; Λάσπη και ύβρεις ;

Και το αποκορύφωμα ήρθε την Τετάρτη 08-10-2025. Είχαμε κλείσει την αίθουσα του εργατικού κέντρου, για να κάνουμε την γενική μας συνέλευση εκεί, μιας και γίναμε μέλη, επίσημα, στο εργατικό κέντρο, το Σάββατο 11-10-2025 στις 17:00. Δύο κλήσεις από το εργατικό κέντρο. ‘’Η αίθουσα λόγο οικοδομικών εργασιών δεν θα είναι διαθέσιμη για το Σάββατο’’. Όλος τυχαίως δηλαδή, όταν θα κάναμε την πρώτη μας συνέλευση εκεί, κάτι έτυχε και ακυρώθηκε ; τι φοβούνται ; γιατί δεν μας θέλουν; γιατί τέτοιο καψόνι ; (Η συνέλευση τελικά έγινε κανονικά στην αίθουσα του Δήμου Δράμας). Κατηγορηθήκαμε ότι δεν πάμε στο εργατικό κέντρο, ορίστε ήρθαμε, γιατί δεν μας θέλετε ; η απάντηση είναι μια. Εμείς σπάσαμε τον φόβο μας και ο φόβος πήγε σε αυτούς. Φοβούνται να μας αντιμετωπίσουν, φοβούνται να μας κοιτάξουν στα μάτια. Διότι μόνο μια καραμέλα έχουν να λένε, από εκεί κ πέρα δεν μπορούν να πουν κάτι. Ο ψεύτης και ο κλέφτης χαίρονται για λίγο και η χαρά τους τελείωσε.

Εμείς έχουμε την συνείδηση μας καθαρή γιατί παλεύουμε κάθε μέρα. Δεν κοιτάξαμε να βολευτούμε, να πάρουμε κάτι κάτω από το τραπέζι, να σπάσουμε τον αγώνα μας. Είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας, να βρίσκεις αγαθά αισθήματα και να είσαι ρομαντικός. Να ονειρεύεσαι έναν δίκαιο αγώνα, για ένα καλύτερο αύριο στην εργασία μας. Να ονειρεύεσαι, ότι βήμα βήμα, μπορείς να κτίσεις πράγματα στην εργασία μας. Πως ήμασταν πριν ένα χρόνο, πως είμαστε σήμερα και πως θα είμαστε σε ένα χρόνο. Κάθε μέρα είναι μια νέα μέρα στον αγώνα που δίνει ο καθένας και η καθεμιά. Δεν είναι μόνο το οκτάωρο, έχουμε άλλο ένα οκτάωρο τρέξιμο στο σπίτι με χίλια δυο. Γι αυτό και αντιδράσαμε, όταν είδαμε το 13, δίπλα στο 8. Γιατί έχουμε ζήσει υπερωρίες και εξαήμερα στην δουλειά μας και ξέρουμε πως είναι, θυμόμαστε τι έχουμε τραβήξει και γι αυτό τέτοια νομοσχέδια πρέπει να πετιούνται χωρίς 2^η σκέψη. Γι αυτό και σε κάθε απεργία πάμε όλο και περισσότεροι, γι αυτό κάθε μέρα γινόμαστε και περισσότεροι, συσπειρωμένοι στο σωματείο μας και στην οργάνωση μας. Αυτό που κρατάει ακόμα όρθιους και ζωντανούς στον χώρο εργασίας μας, είναι ο ένας τον άλλον. Έτσι πρέπει να συνεχίσουμε μέσα σε αυτόν τον άδικο και φοβερό κόσμο. Να κρατιόμαστε δυνατά, να παίρνουμε δύναμη από την δύναμη του αλλού και να γίνουμε μια αλυσίδα που δεν σπάει. Έτσι θα συνεχίσουμε να παλεύουμε και έτσι θα τα καταφέρουμε.

Ένα σωματείο, σε έναν χώρο εργασίας, θα έπρεπε να είναι η χαρά και η δύναμη ενός εργατικού κέντρου, αντί αυτού, είμαστε πρόβλημα γι αυτούς. Γι αυτό τον λόγο, καλούμε σε διάλογο, όλα τα ενεργά σωματεία, τα μέλη τους, τους απλούς εργαζόμενους, που έχουν σιχαθεί αυτήν την κατάσταση, σε συζήτηση για το μέλλον του εργατικού κέντρου Δράμας. Τα τηλέφωνα μας, το μειλ μας, είναι πάνω σε κάθε ανακοίνωση μας. Έχουμε όρεξη για δουλεία και όνειρα. Μην σαπίσουμε τον αγώνα μας. Μην αφήνουμε μια οικογένεια, να σφετερίζεται την οργάνωση μας.

ΥΓ 1. Παρακαλούμε πολύ τα μέλη μας, επειδή αυτή η ανακοίνωση, θα μεταφραστεί ως επίθεση και όχι σαν κριτική, όπως σε κάθε επίθεση από την οικογένεια, δεν απαντάμε σε σχόλια, δεν βρίζουμε. Τους αφήνουμε να εκτεθούν και όπως σε κάθε γενική συνέλευση μας, δίνουμε την απάντηση μας. Κοιτώντας στα μάτια και όχι κοιτώντας το πληκτρολόγιο.

ΥΓ 2. Καλώς σας βρήκαμε.

48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΕΝΓΕ 6-7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 7/11 ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 12:00 Π.Μ.

Μισθοί καθηλωμένοι στα επίπεδα του 2011, αυξήσεις που δεν αναπληρώνουν στο ελάχιστο τις απώλειες των τελευταίων 15 χρόνων και εξανεμίζονται εξαιτίας της ακρίβειας και της φοροληστείας, 5,38 ευρώ μεικτά ωρομίσθιο εφημερίας για τον ειδικευόμενο γιατρό που φτάνει μετά από 20 και 25 χρόνια δουλειάς στο «δυσθεώρητο» ποσό των 8,46 ευρώ, αυθαίρετες οριζόντιες περικοπές σε δεδουλευμένες εφημερίες, γιατροί νομάδες, εντατικοποίηση, ατελείωτη λάντζα για τους ειδικευόμενους σε βάρος της εκπαίδευσής τους, εκατοντάδες νοσηλείες σε ράντζα και στους διαδρόμους, κλειστές χειρουργικές αίθουσες  γιατί αρνούνται να προσλάβουν το αναγκαίο προσωπικό, σχέδια για λουκέτα σε κλινικές και τμήματα, απογείωση των πληρωμών των ασθενών, ξύλο και χημικά σε γιατρούς και νοσηλευτές, διατάγματα για  «φίμωτρο» στους υγειονομικούς  γιατί  τους χαλάμε την εικονική πραγματικότητα που επιδιώκουν να πλασάρουν σαν βελτίωση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Αυτή είναι η πραγματική μιζέρια, αποτέλεσμα της εγκληματικής πολιτικής του εμπορίου της υγείας και της μετατροπής του δημόσιου νοσοκομείου σε μαγαζί γωνία με έσοδα από χορηγούς και ασθενείς- πελάτες, «νόμιμα»  φακελάκια και «νόμιμο» πλιάτσικο των υποδομών και του προσωπικού από ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα.

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΜΙΖΕΡΙΑ! ΑΣ ΤΟ ΧΩΝΕΨΕΙ ΚΑΛΑ Ο ΥΒΡΙΣΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ! ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ!

Δε δεχόμαστε ότι η οικονομία της χώρας κινδυνεύει αν αυξήσουν τους μισθούς μας, αν κάνουν μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών και όλου του αναγκαίου προσωπικού, την ίδια ώρα που απογειώνουν τις στρατιωτικές δαπάνες που καμία σχέση δεν έχουν με τις αμυντικές ανάγκες της χώρας μας. 30 δις ευρώ μέχρι το 2036 για τους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς τους. Δισεκατομμύρια ευρώ για να στέλνουν φρεγάτες του πολεμικού ναυτικού να πολεμάνε τους Χούθι, πυροβολαρχίες στη Σαουδική Αραβία να φυλάνε τους πετρελαιάδες, ελληνικά F-16 να επιτηρούν τον εναέριο χώρο των Βαλκανίων απέναντι στη Ρωσία, για την προώθηση των νατοϊκών συμφερόντων.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 6-7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΤΙΣ 6/11 ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 7/11 ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 12:00 Π.Μ.

Τίποτα δε χαρίζεται! Όλα κατακτιούνται με συλλογική διεκδίκηση και αγώνα! Επιβάλαμε με τους αγώνες μας την αυτοτελή φορολόγηση των εφημεριών και τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης στο 20%!Συνεχίζουμε μέχρι να ικανοποιηθεί το σύνολο των δίκαιων αιτημάτων μας!

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ-ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Μαζικές μόνιμες προσλήψεις προσωπικού πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Ανοιχτή προκήρυξη του συνόλου των κενών οργανικών θέσεων μέχρι την κάλυψή τους. Κατάργηση του ανώτερου ορίου δήλωσης 3 θέσεων/προκήρυξη.
• Μονιμοποίηση όλων των επικουρικών και συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Άμεση διακοπή του αίσχους των μετακινήσεων.
• Αύξηση του βασικού μισθού 20%  άμεσα  για  όλες τις βαθμίδες. Επαναφορά 13^ου– 14^ου μισθού.
• Διπλασιασμός της ωριαίας εφημεριακής αποζημίωσης. Έγκαιρη (με τη μισθοδοσία του επόμενου μήνα ), στο ακέραιο, πληρωμή του συνόλου των δεδουλευμένων εφημεριών.
• Κατάργηση του απαράδεκτου διαχωρισμού σε πρόσθετες και τακτικές και του μνημονιακού πλαφόν του 12% στις υπεράριθμες (πέραν του ανώτατου προβλεπόμενου ορίου για κάθε ζώνη), που οδηγεί σε αυθαίρετες οριζόντιες περικοπές στις πληρωμές δεδουλευμένων εφημεριών.
• Χορήγηση επιδόματος βιβλιοθήκης, αφορολόγητο. Χορήγηση επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας.
• Όχι στη  διευθέτηση του χρόνου εργασίας.  5ήμερο/6ωρο/30ωρο,  μία ενεργή εφημερία την εβδομάδα,  ρεπό την επόμενη μέρα.
• Αποκλειστική κρατική ευθύνη και χρηματοδότηση για δωρεάν εκπαίδευση και επιμόρφωση όλων των γιατρών, μέτρα για την εκπαίδευση των ειδικευόμενων ιατρών.
• Να αποσυρθεί άμεσα η τροπολογία που επιτρέπει την παραμονή στην εργασία γιατρών μετά το 67^ο έτος ηλικίας.
• Ικανοποίηση του συνόλου των αιτημάτων της ΟΕΝΓΕ για τις άγονες περιοχές. Άμεσα να χορηγηθούν τα θεσπισμένα (μισθολογικά κ.λπ.) κίνητρα και στους επικουρικούς γιατρούς που εργάζονται στις άγονες περιοχές.
• Να λειτουργήσει άμεσα το σύνολο των κλειστών χειρουργικών αιθουσών.
• Αποκλειστική χρηματοδότηση των δημόσιων μονάδων υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό.Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στο ύψος των σύγχρονων αναγκών. Κατάργηση κάθε είδους πληρωμής των ασθενών.

ΑΥΞΗΣΕΙΣ –ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ – ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΟ-ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΕΝΓΕ ΣΤΙΣ 6-7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 7/11 ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 12:00 Π.Μ.