Η επιτυχημένη απεργία των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στις 17 Δεκέμβρη, παρακαταθήκη στην παραπέρα ανάπτυξη και την οργάνωση της πάλης των εργαζόμενων, έδωσε ισχυρό χαστούκι στο μαύρο αντεργατικό μέτωπο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Με πρωτοβουλία και ευθύνη του ΠΑΜΕ πολλές ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, εκατοντάδες πρωτοβάθμια σωματεία, επιτροπές αγώνα, οργάνωσαν αυτή τη σημαντική απεργιακή κινητοποίηση, κόντρα στη νέα έφοδο στα εργασιακά, ασφαλιστικά, μισθολογικά δικαιώματα.

Η επιτυχημένη απεργία της Πέμπτης 17 Δεκέμβρη είναι σημαντικό γεγονός που αφορά το σύνολο των εργαζομένων και των οικογενειών τους. Βάζει ακόμα πιο ισχυρά θεμέλια για την ανασύνταξη, την ισχυροποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος, τον αγωνιστικό και ταξικό προσανατολισμό του. Το καθιστά πιο ικανό και ώριμο να χαράσσει το δικό του δρόμο με βάση τα συμφέροντα του λαού, ξεχωριστά και σε αντίθεση από το δρόμο των δυνάμεων των μονοπωλίων.

Χιλιάδες χώροι δουλειάς νέκρωσαν, εργοστάσια, γιαπιά, καράβια, γραφεία. Η απεργία είχε επιτυχία κόντρα σε «θεούς και δαίμονες», στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, στην πιο άθλια και αισχρή απεργοσπασία, στην οποία πρωτοστάτησε η ΓΣΕΕ και στις δικαστικές απαγορεύσεις.

Χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι απείργησαν, πήραν μέρος στα μαζικά συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε άλλες 63 πόλεις. Αψήφησαν το μαύρο μέτωπο του κεφαλαίου – Ευρωπαϊκής Ένωσης – της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού και ενώθηκαν σε ένα αγωνιστικό ταξικό ποτάμι. Ο βιομηχανικός εργάτης, ο οικοδόμος, ο ναυτεργάτης, ο ξενοδοχοϋπάλληλος, ο εμποροϋπάλληλος, ο εργαζόμενος με stage, ο συμβασιούχος, ο δημόσιος υπάλληλος έγιναν μια ενωμένη αγωνιστική γροθιά, οικοδομώντας την πιο ισχυρή, σταθερή, την πιο πλατιά ενότητα που έχει ανάγκη η πάλη των εργαζομένων, κόντρα στην υποταγή και το συμβιβασμό.

Χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι και νέες, αψήφησαν την εργοδοτική τρομοκρατία και βρέθηκαν από τα χαράματα έξω από τις πύλες των επιχειρήσεων, περιφρουρώντας την απεργία. Μαζί τους βρέθηκαν στον κοινό αγώνα αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ, σπουδαστές, μαθητές, μετανάστες. Έκλεισαν τα αυτιά τους στις σειρήνες της κοινωνικής συναίνεσης, των κοινωνικών διαλόγων. Δεν έπεσαν στην καλοστημένη παγίδα να γίνουν συνένοχοι στις αντεργατικές πολιτικές. Απέρριψαν τις τρομοκρατικές εκκλήσεις του τύπου «τώρα όχι αγώνες τα κεφάλια μέσα», «όλοι μαζί να βάλουμε πλάτη για να ξεπεραστεί η κρίση». Γιατί ξέρουν πως ένας είναι ο στόχος και ο σκοπός του μαύρου μετώπου των δυνάμεων του κεφαλαίου, να αξιοποιήσουν την κρίση για να δώσουν αποφασιστικό χτύπημα στους εργαζόμενους και στο κίνημα τους.

Στην απεργία αναμετρήθηκαν δύο κόσμοι, δύο στρατηγικές. Από τη μία ο κόσμος των μονοπωλίων με τα στηρίγματά του και από την άλλη ο κόσμος της δουλειάς με τα συνδικάτα του και τα συνθήματά του, που γράφουν με μεγάλα γράμματα ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ. Δίνουμε απάντηση με οργάνωση, αγώνα, αγώνα αντεπίθεσης ως την τελική νίκη του λαού. Αυτός είναι ο δικός μας δρόμος.

Καμία επανάπαυση, κανένας εφησυχασμός. Η επίθεση του κεφαλαίου βρίσκεται σε εξέλιξη και θα κλιμακωθεί. Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Παλεύουμε για τα δικαιώματα που ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και των οικογενειών τους. Αντιστεκόμαστε και απορρίπτουμε τα αντεργατικά σχέδια που προωθεί άμεσα η κυβέρνηση με το ολοκληρωτικό χτύπημα της κοινωνικής ασφάλισης, των μισθών, των εργασιακών δικαιωμάτων, της δημόσιας δωρεάν υγείας- πρόνοιας και παιδείας.

Τώρα είναι πιο αναγκαία η προετοιμασία της επόμενης απάντησης, της παραπέρα κλιμάκωσης του αγώνα. Οι εργαζόμενοι είναι πιο ώριμοι, μπορούν και πρέπει να κάνουν βήματα στην οργάνωση του αγώνα τους, πρώτα από όλα μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς. Με συσπείρωση στα συνδικάτα, με δημιουργία σωματειακών επιτροπών, με έκφραση αλληλεγγύης, πρώτα από όλα εκεί που γίνονται απολύσεις. Η υπεράσπιση των απολυμένων είναι υπόθεση όλων.

Το σύνθημα και ο στόχος δουλειά για όλους με δικαιώματα αφορά όλους τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα. Να γίνουν βήματα συντονισμού του αγώνα με την αγροτιά, τους μικρούς και αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, που πλήττονται και αυτοί από την επίθεση των μονοπωλίων.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την κλιμάκωση του αγώνα είναι να καταδικαστούν και να απομονωθούν παντού από όλους τους εργαζόμενους οι προδοτικές και απεργοσπαστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων, που είναι από τα πιο βασικά εμπόδια στην οργάνωση και την ανάπτυξη της πάλης.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα να εκφράσουν τη συμπαράσταση και αλληλεγγύη τους σε εκείνους τους εργαζόμενους που απείργησαν και πιθανά να δεχτούν πολύμορφες διώξεις ακόμα και απολύσεις. Προειδοποιούμε την κυβέρνηση και την εργοδοσία να μην τολμήσουν να σηκώσουν χέρι σε απεργούς. Θα έχουν να αντιμετωπίσουν το εργατικό κίνημα.

Το σύνολο του εργαζόμενου και λαϊκού κόσμου βρίσκεται μπροστά σε μια σφοδρή και κλιμακούμενη επίθεση. Κυβέρνηση, μεγαλοεπιχειρηματίες και τα επιτελεία των Βρυξελών ετοιμάζονται να μην αφήσουν πέτρα πάνω στην πέτρα από το δικαίωμα του λαού και της νεολαίας για ζωή με αξιοπρέπεια. Από κοντά και πλάι – πλάι η εργατική αριστοκρατία στα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα, που χρόνια τώρα τρέφεται στον κόρφο των αφεντικών και των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ- Ν.Δ. Συνδιαλέγεται μαζί τους και βάζει στον Προκρούστη του κοινωνικού διαλόγου τα εργατικά δικαιώματα και τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας.

Δούρειος ίππος της θέλησης της πλουτοκρατίας στο εργατικό κίνημα, που δεν διστάζει να στέκεται απέναντι στις χιλιάδες νέων με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας που πετιούνται στο δρόμο, απέναντι σε κάθε εργαζόμενο και τον καλεί να ζήσει όπως τα αφεντικά και οι κυβερνήσεις τους ορίζουν.

Σε τούτο το μαύρο μέτωπο της επίθεσης οι εργαζόμενοι ένα όπλο έχουν: Το σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για ένα» να γίνει τρόπος καθημερινής δράσης, να γίνει η σημαία της πάλης και της αλληλεγγύης που θα ενώσει τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα, τους άνεργους και τους απολυμένους, τους νέους με τους γεροντότερους.

Τώρα να υψώσουμε το ενιαίο εργατικό μέτωπο της αλληλεγγύης. Για το δικαίωμα στη δουλειά με πλήρη δικαιώματα, για ασφάλιση και υγεία, για μόνιμή και σταθερή εργασία.

Το ΠΑΜΕ στέκεται αλληλέγγυο στον αγώνα των εργαζόμενων στην υπηρεσία μεταναστευτικής πολιτικής των Περιφερειών όλης της χώρας για το δικαίωμά τους στη δουλειά, για μονιμοποίηση τώρα χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

600 και πλέον συνάδελφοι, στην πλειοψηφία τους νέοι και γυναίκες, για πάνω από 6 χρόνια ζούνε και δουλεύουν σε καθεστώς πλήρους εκμετάλλευσης. Κάποιοι με το μπλοκάκι και η πλειοψηφία τους ενοικιαζόμενοι στην Περιφέρεια από τις δουλεμπορικές εταιρίες που έχουν στήσει ο Δήμος της Αθήνας από την μια και από την άλλη η ΕΕΑΤΑ η επιχείρηση της ΚΕΔΚΕ

Στις υπηρεσίες της μετανάστευσης των Περιφερειών υπογράφεται από κράτος και τοπική αυτοδιοίκηση η κοινή μοίρα του Έλληνα εργάτη και του μετανάστη.

Με τα ειδεχθή παράβολα που καλείται να πληρώσει και να ξαναπληρώσει ο κυνηγημένος μετανάστης, κράτος και αυτοδιοίκηση θεμελιώνουν το χορό της εκμετάλλευσης και για τους δύο.

Στις υπηρεσίες της Μετανάστευσης Έλληνες και μετανάστες βιώνουν ενιαία το αποτέλεσμα μιας άγριας αντιλαϊκής πολιτικής που εκμεταλλεύεται με ενιαίο τρόπο τον αγώνα και την αγωνία και των δύο για ζωή, μεροκάματο, και αξιοπρέπεια. Η κατάσταση που βιώνουν οι 600 εργαζόμενοι προαναγγέλλει τη θύελλα των αντεργατικών αλλαγών που θα φέρει και μέσω των Περιφερειών η νέα διοικητική αναδιάρθρωση του Καποδίστρια ΙΙ που εξαγγέλθηκε από την κυβέρνηση.

Καλούμε τους εργαζόμενους Έλληνες και μετανάστες: να στηρίξουν το δικαίωμα για μόνιμή σταθερή δουλειά και πλήρη δικαιώματα των εργαζομένων στην Περιφέρεια.

Να σταματήσει τώρα το άθλιο καθεστώς της ενοικίασης εργαζομένων, των δουλεμπορικών επιχειρήσεων και του νόμου του ΠΑΣΟΚ που το θέσπισε.

Να καταργηθούν τώρα οι δουλεμπορικές εταιρίες που έχει στήσει ο Δήμος Αθήνας και η ΚΕΔΚΕ.

Να απλοποιηθούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες για τον μετανάστη, να καταργηθούν τα υπέρογκα παράβολα που καταβάλλουν για τη μονιμοποίησή τους.

Καλούμε τους μόνιμους συναδέλφους στις Περιφέρειες, στη Ν.Α και την Τ.Α να απλώσουν γραμμή αγωνιστικής αλληλεγγύης στους συναδέλφους τους που για χρόνια βιώνουν την εκμετάλλευση, το φόβο και την ομηρία. Να απαιτήσουν τα συνδικάτα τους να σταθούν μαχητικά στο πλάι τους για μονιμοποίηση χωρίς όρους και προϋποθέσεις, να ανοίξουν τις πόρτες των συνδικάτων και να οργανωθεί ενιαία η πάλη για το δικαίωμα στη δουλεία και την ασφάλιση.

Όλοι και όλες στην απεργία στις 17 Δεκέμβρη 11π.μ στο Πεδίο του Άρεως. Με το ΠΑΜΕ οργανώνουμε ενιαία την αντεπίθεσή μας.

Για δουλειά με πλήρη δικαιώματα, για ασφάλιση και δωρεάν υγεία. Την κρίση να την πληρώσει η πλουτοκρατία.

Η Εκτελεστική Γραμματεία