Χαιρετίζουμε την αγωνιστική κινητοποίηση και την μεγάλη συμμετοχή των εργαζομένων στην στάση εργασίας στην καπνοβιομηχανία Καρέλια. Μαζί με το σωματείο τους παλεύουν για να ανακληθεί η απόλυση του συναδέλφου τους. Είμαστε δίπλα τους σε όποια απόφαση πάρουν για την συνέχεια του δικαίου αγώνα τους.

Συμπαραστεκόμαστε στους συναδέλφους γιατί οι εργαζόμενοι στις βιομηχανίες τροφίμων του νομού μας ξέρουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει απόλυση, εντατικοποίηση, πίεση της δουλειάς, εργατικά ατυχήματα και τόσα άλλα.

Οι εργάτες δεν είναι αναλώσιμοι! Είναι αυτοί που παράγουν τον πλούτο που καταλήγει στις τσέπες μιας χούφτας εργοδοτών. 

Ενωμένοι όλοι οι εργαζόμενοι μπορούμε να βάλουμε εμπόδια, να κερδίσουμε τα αιτήματα μας! 

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια…

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα κατά τη συγκρότηση του προεδρείου του Γενικού Συμβουλίου της Ε.Δ.Ο.Θ. (Ένωση Δημοσίων Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης), γίνεται προσπάθεια από τις δυνάμεις των «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ» να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, δηλαδή τη στάση τους, η οποία βοήθησε τις παρατάξεις των ΔΑΚΕΘ – ΔΗΣΥ(ΠΑΣΚΕ) – ΔΙΚΤΥΟ(ΣΥΡΙΖΑ) να στερήσουν από τη Δ.Α.Σ. τη θέση του προέδρου από το Γενικό Συμβούλιο της Ε.Δ.Ο.Θ. (ως πρώτη δύναμη).

Σύντομα, θυμίζουμε πως η Ε.Δ.Ο.Θ. είναι το μεγαλύτερο Νομαρχικό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ στην Ελλάδα, που εκπροσωπεί πάνω από 22.000 εργαζομένους και πριν λίγες μέρες η Δ.Α.Σ. (το ψηφοδέλτιο που στηρίζουν οι δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ.) κατέκτησε την πρώτη θέση για πρώτη φορά. Η επιλογή αυτή των εργαζομένων  αποτέλεσε ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής της Ν.Δ. και ταυτόχρονα μια επιλογή ανατροπής της κατάστασης στο σωματείο, που με ευθύνη της πλειοψηφίας των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού είχε οδηγηθεί στην πλήρη απαξία και τον εκφυλισμό, με τελευταίο επεισόδιο το καραμπινάτο περιστατικό νοθείας από τη ΔΑΚΕΘ, όπου προσπάθησαν να εμφανίσουν σωματείο τελωνιακών απαρτιζόμενο από δασκάλους!!

Κατά τη διάρκεια της συγκρότησης του Γενικού Συμβουλίου, ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟ ψήφισαν τον εκπρόσωπο του ΔΙΚΤΥΟΥ για πρόεδρο του ΓΣ (4η δύναμη) και στην πορεία η ΔΑΚΕΘ έλαβε την θέση του γραμματέα.

Η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ έκανε πολιτική επιλογή διευκόλυνσης των ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟ και μέσω του «λευκού» που ψήφισε στέρησε τη θέση του προέδρου του Γενικού Συμβουλίου από την Δ.Α.Σ. με το «επιχείρημα» πως «πάγια θέση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ είναι να τοποθετούνται υπέρ των προγραμματικών προεδρείων».

Είναι όμως πραγματικά έτσι; Ή μήπως η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ προσπαθεί να κρύψει κάτι, που όμως η ίδια η ζωή με τραγικό τρόπο το διέψευσε;

Αλήθεια νούμερο 1: Η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, πιστή στον τυχοδιωκτικό της χαρακτήρα, δε διστάζει να ακολουθεί την τακτική της διγλωσσίας και να επιχειρεί να κοροϊδεύει κατάμουτρα τους εργαζόμενους. Σε μια σειρά Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. π.χ. βρίσκει απ’ ό,τι φαίνεται «προγραμματικές συγκλίσεις» με δυνάμεις που αξιολογούν, που υλοποιούν στα σχολεία την κυβερνητική πολιτική, και δεν διστάζει να κάνει μαζί τους προεδρεία. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός πως στον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ροδόπης οι «ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ» συγκροτούν προεδρείο με τη ΔΑΚΕ και τη ΔΗΣΥ; Ομοίως στους Συλλόγους Καλαμάτας, στο Ζ’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης, Λάρισας, πριν λίγα χρόνια στη Ρόδο κ.α.

Αλήθεια νούμερο 2: Κάποιος καλοπροαίρετος θα πει πως αυτά είναι πρωτοβάθμια Σωματεία. Έλα όμως που στην Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ) μια χαρά και μπήκανε σε αναλογικό προεδρείο και μια χαρά θέση πήρανε (Γενικό Γραμματέα). Βέβαια στην ΕΙΝΑΠ ξαναθυμήθηκαν την «θέση αρχών» και δεν μπήκαν σε αναλογικό προεδρείο. Για τέτοια σταθερότητα και προσήλωση «αρχών» μιλάνε!

Αλήθεια νούμερο 3: Κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, προκειμένου να βάλουν εμπόδια στις δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, οι οποίες αποτελούν «καρφί στο μάτι» των αντιλαϊκών κυβερνήσεων. Πολιτική επιλογή έκαναν στη ΔΟΕ και δεν ψήφισαν πρόεδρο από την Α.Σ.Ε. (για πρώτη φορά στην ιστορία της μεγαλύτερης Ομοσπονδίας στο Δημόσιο), ομοίως και στο Ερευνητικό Ινστιτούτο της  (Ι.Π.Ε.Μ – Δ.Ο.Ε.) και μάλιστα με αντιπαραθετική στην ΑΣΕ υποψηφιότητα της ΔΑΚΕ. Στη δε Ελεγκτική Επιτροπή της Δ.Ο.Ε., εκεί που υπήρξε αυτό που επικαλούνται, «πλειοψηφία των αγωνιστικών – προοδευτικών δυνάμεων» επέλεξαν πάλι να ψηφίσουν «λευκό»!! Πραγματικά η μοναδική συνέπεια που δείχνουν είναι στα αντι- ΠΑΜΕ αντανακλαστικά τους.

Αλήθεια νούμερο 4 (και ο πραγματικός λόγος για τη στάση τους): Πίσω από τη στάση αυτή και τα μεγάλα λόγια κρύβεται η απουσία συγκροτημένης πρότασης πραγματικής ρήξης και ανατροπής με την αντιλαϊκή πολιτική που εκφράζεται από τις κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης. Κρύβεται η χρεοκοπημένη λογική των «μεταβατικών προγραμμάτων», των «προγραμματικών συγκλίσεων», κάτι αντίστοιχο δηλαδή που λένε αυτό τον καιρό οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ περί «προοδευτικής διακυβέρνησης της χώρας». Στον χώρο της εκπαίδευσης μάλιστα αυτό αποτελεί τη μόνιμη επωδό των συνδικαλιστικών παρατάξεων (ΔΗΣΥ και ΔΙΚΤΥΟ).

Μέσω της συγκρότησης των προεδρείων στα σωματεία, τα οποία αποτυπώνουν ουσιαστικά τη βούληση των συναδέλφων/-ισσών, η ηγεσία των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, με τη λογική δήθεν των «προγραμματικών προεδρείων» (όπου φυσικά το θυμάται),  εκφράζει τη λογική της ενσωμάτωσης μαζί με τις υπόλοιπες «συστημικές» δυνάμεις της λαϊκής δυσαρέσκειας. Τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται με λογοκοπίες και «επαναστατικές διακηρύξεις». Στο τέλος της ημέρας όμως οδηγεί στην απογοήτευση, τη μοιρολατρία, την ενσωμάτωση.

Δε μπορούμε να μη θυμηθούμε, μέρες που είναι, τη στάση που κρατούσαν στο δημοψήφισμα του 2015, όταν στη ΔΟΕ έψαχναν να βρουν το «πρόσημο» της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και πανηγύριζαν από κοινού στο Σύνταγμα και στις πλατείες, μιλάγανε για περήφανη διαπραγμάτευση με το κίνημα στο δρόμο (δηλαδή θα έπρεπε οι εργαζόμενοι να ζητωκραυγάζουν για το μνημόνιο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ). Ήταν την ίδια εποχή που οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ στη ΔΟΕ, ως 2^η δύναμη, διεκδικούσαν την προεδρία αθροίζοντας μέσα στις «αγωνιστικές δυνάμεις» και τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ (παρατάξεις τότε ΕΡΑ και ΑΕΕΚΕ), για να μην πάμε πιο πίσω, όταν σε πάνω από 150 σωματεία του Δημοσίου είχαν κοινά «σχήματα» με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Την ίδια, «ξαναζεσταμένη και ξινισμένη σούπα» προσφέρουν και σήμερα στους εργαζόμενους στο Δημόσιο, προτάσσοντας απίθανες, δήθεν προοδευτικές λύσεις, που περιλαμβάνουν «εθνικοποιήσεις τραπεζών», «κρατικοποιήσεις στρατηγικών τομέων» στο έδαφος αυτού του συστήματος που έχει ως θεό του το κέρδος, χωρίς οριστική ρήξη με το σάπιο σύστημα που καθημερινά ζέχνει από τη μπόχα των σκανδάλων, των πολέμων, της οικονομικής εκμετάλλευσης και ασφυξίας των εργαζόμενων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Δεν είναι τυχαίο που οι δυνάμεις αυτές σηκώνουν πολύ μεγάλη πολεμική απέναντι στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, την περίοδο αυτή που συνεχίζεται, δυναμώνει και βαθαίνει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις Ομοσπονδίες, στα Εργατικά Κέντρα, δυναμώνει η πάλη και η διεκδίκηση για να ζουν οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώμα στο ύψος των αναγκών του σήμερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτές τις μέρες που τα σωματεία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα οργανώνουν τον αγώνα ενάντια στο αίσχος της 13ωρης εργασίας, καταψηφίζουν σε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ ακόμα και την σύσκεψη συντονισμού που καλεί το ΕΚΠ για την Πέμπτη 10/7 με απίθανες δικαιολογίες. Στα λόγια κάποιοι μιλάνε για αγωνιστικά προγράμματά δράσης…από Σεπτέμβρη όμως, γιατί τώρα υπάρχει και ο θερμός θόλος. Η κυβερνητική επίθεση όμως δε σταματάει.

Ευτυχώς οι εργαζόμενοι έχουν μάτια και βλέπουν, έχουν πείρα και κριτήρια. You can run, you can’t hide. Τα παιχνίδια που παίζουν τόσο οι δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, όσο και οι συγκαλυμμένοι  σύμμαχοί τους, θα αποκαλύπτονται, θα καταδικάζονται και οι αγώνες των εργαζομένων για να ζουν με αξιοπρέπεια στον 21^ο αιώνα θα δυναμώσουν. Ας ματαιοπονούν λοιπόν οι παραπάνω δυνάμεις, το ποτάμι δε γυρίζει πίσω!

Ζορμπάς Αχιλλέας, δάσκαλος,

Οργανωτικός Γραμματέας του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

Το Εργατοϋπαλληλικό  Κέντρο  Πειραιά στηρίζει και συμμετέχει στην  αυριανή διαμαρτυρία ενάντια στον πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας στην Καλλιθέα, στην οποία καλούν σωματεία και φορείς της περιοχής.

Τα κοράκια της dovalue είναι για ακόμη μια φορά έτοιμα να πετάξουν στον δρόμο από την κύρια κατοικία της ακόμη μια λαϊκή οικογένεια, την στιγμή μάλιστα που η συγκεκριμένη  διαθέτει άλλο ακίνητο που μπορεί να εκποιηθεί.

Ευθύνη για αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση έχουν όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις που με την πολιτική τους ξεσπιτώνουν τον λαό ακόμη και για μερικές χιλιάδες ευρώ.

Τους προειδοποιούμε κάτω τα χέρια από τα σπίτια του λαού.

Όλοι την Τετάρτη 9 Ιούλη σε μοτοπορεία στις 8.30 π.μ. με σημείο συνάντησης τη συμβολή των οδών Αρχιμήδους και Αναξαγόρα και στον αποκλεισμό της «do value».

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας καταγγέλλει το νέο θανατηφόρο εργατικό ατύχημα που σημειώθηκε πριν από λίγες μέρες  σε οικοδομή στο Νέο Ψυχικό, επί της οδού Θεμιστοκλέους 60, όπου έχασε τη ζωή του ο συνάδελφος Θ.Π., συνταξιούχος του ΝΑΤ, που εργαζόταν αναγκαστικά λόγο της πενιχρής του σύνταξης.

Ο συνάδελφος βρήκε τραγικό θάνατο από πτώση κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Τίποτα δεν στάθηκε ικανό να τον συγκρατήσει – τίποτα, αφού ούτε μέτρα ασφαλείας υπήρχαν, ούτε προστασία, ούτε επιτήρηση.

Η κατασκευαστική εταιρεία Θέκλα, που έχει αναλάβει το έργο, έχει επανειλημμένα καταγγελθεί για εργατικά ατυχήματα και παραβίαση των μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Η αθλιότητα τους ξεπέρασε κάθε όριο φανερώνοντας και το πώς λογαριάζουν την ζωή του εργαζόμενου , αφού ενημέρωσαν την οικογένεια του με sms.

Η εργοδοτική αυθαιρεσία συνεχίζεται ανενόχλητη, με την ανοχή και τη συνενοχή των κυβερνήσεων, που διαλύουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αφήνουν ασύδοτους τους εργοδότες και τώρα μας ζητούν να δουλεύουμε 13 ώρες τη μέρα, με ελάχιστα δικαιώματα και καθόλου προστασία. Αιτία όλων των δεινών όπως και αυτή των εργοδοτικών εγκλημάτων το κέρδος των λίγων.

Η ζωή των εργαζομένων δεν είναι αναλώσιμο υλικό. Δεν είναι κόστος για να ελαχιστοποιείται  από τους εργολάβους ,τις εταιρίες και τους ομίλους ,για να βγαίνει το “μεροκάματο του τρόμου”.

Απόδοση ευθυνών στην κυβέρνηση της ΝΔ και των υπολοίπων κομμάτων που κυβέρνησαν όπου με διαδοχικά αντιδραστικούς νόμους ενίσχυσαν το αντεργατικό οπλοστάσιο ώστε να αναγκάζει συνταξιούχους να γυρνάνε στην δουλειά

Τώρα πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας των οικοδόμων για μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς . Συσπειρωμένοι στο συνδικάτο μας να φουντώσει ο αγώνας για δουλειά με δικαιώματα σε όλα τα εργοτάξια , για 7ωρο πενθήμερο 35ωρο .

Απαιτούμε:

• Άμεση και πλήρη διερεύνηση του δυστυχήματος.
• Απόδοση ευθυνών στην εταιρεία Θέκλα και σε όποιον άλλον εμπλέκεται.
• Να σταματήσει ΤΩΡΑ η ανοχή στα εργοδοτικά εγκλήματα.
• Να παρθούν ουσιαστικά μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.
• Να πέσει στο κενό η προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ για επιβολή 13ωρου για να αυξάνονται τα κέρδη των μεγάλων εταιριών.

Νόμος είναι το δικό μας δίκιο και νόμιμη κάθε δράση μας για την υπεράσπιση από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις που το υπηρετούν.

Να ενισχυθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και να τιμωρούνται όσοι θέτουν τη ζωή των εργατών σε κίνδυνο.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του συναδέλφου. Στεκόμαστε στο πλευρό της για κάθε δυνατή βοήθεια .

Καλούμε τους εργαζόμενους να οργανωθούν, να μη δεχτούν άλλο νεκρό για τα κέρδη των εργοδοτών.

Τέρμα πια στις θυσίες των εργατών!

ή η ζωή μας η τα κέρδη τους.

Φιέστες «Συνέδρια» χωρίς εργαζόμενους, στρατηγικές χωρίς στρατηγική και κέρδη για τους λίγους από τον δημόσιο πλούτο – Η πλήρης εισβολή του ΣΜΕ για την αρπάγη του Ορυκτού μας Πλούτου.

Η εικόνα των μεταλλευτικών παραγόντων στο διήμερο «συνέδριο» της ΕΑΓΜΕ με τίτλο «Ερευνώντας τον εθνικό υπόγειο πλούτο» (3–4 Ιουλίου 2025) ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση αυτού που ζούμε χρόνια τώρα: υποκρισία, αλαζονεία και μια κακoστημένη προσπάθεια ελέγχου του δημόσιου λόγου.

Το «συνέδριο» περιλάμβανε 17 συνεδρίες με 4-5 ομιλητές ανά συνεδρία, ανάμεσά τους πανεπιστημιακοί, διευθυντικά στελέχη, εκπρόσωποι εταιρειών και στελέχη της ΕΑΓΜΕ. Ούτε μία θέση δεν προβλέφθηκε για εκπροσώπους εργαζομένων, τοπικούς φορείς, συνδικάτα ή κοινωνικά κινήματα από περιοχές που πλήττονται καθημερινά από μεταλλευτικές δραστηριότητες.

Αντί για διάλογο, υπήρξε μονόλογος επιχειρηματικών και τεχνοκρατικών ελίτ. Ακόμη χειρότερα, αρκετοί από τους ομιλητές χλεύασαν ή απαξίωσαν επικριτικές φωνές που προέρχονται από την κοινωνία και τους εργαζόμενους, θεωρώντας τις “παραπληροφόρηση” ή “λαϊκισμό” χωρίς καν να υπάρχει αντίλογος.

Αυτό δεν είναι απλώς υποτίμηση των κοινωνικών εταίρων. Είναι φόβος απέναντι στην αλήθεια. Είναι φόβος απέναντι στην κοινωνική λογοδοσία.

Μισθοί ως «ανταποδοτικά», εργάτες ως βαρίδια

Σε μια αποστροφή του λόγου o Πρόεδρος του ΣΜΕ, κ. Γιαζιτζόγλου, δήλωσε ότι «Ανταποδοτικά δεν είναι τα χρήματα που δίνουμε στον Δήμαρχο για να βάφει τους κάδους πράσινους, αλλά οι μισθοί των εργαζομένων».

Δηλαδή οι μισθοί – που είναι θεμελιώδες εργασιακό δικαίωμα – παρουσιάζονται ως φιλανθρωπία…(!)

Την ίδια στιγμή, εδώ και 6 χρόνια, δεν έχει υπογραφεί καμία Συλλογική Σύμβαση Εργασίας μεταξύ ΣΜΕ και Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδος (ΟΜΕ). Αντί για συλλογική διαπραγμάτευση και κατοχύρωση δικαιωμάτων, οι εργαζόμενοι ζουν σε καθεστώς ατομικών συμβάσεων, επισφάλειας και σιωπής.

Η Μήλος δεν είναι μόνο αριθμοί

Ο Γενικός Διευθυντής της Imerys και πρώην Πρόεδρος του ΣΜΕ, κ. Κεφάλας, απάντησε στις κοινωνικές ανησυχίες των κατοίκων της Μήλου με… νούμερα ενώ έκανε μια ιδιότυπη σύγκριση αριθμών. Συνέκρινε τον αριθμό επισκέψεων την καλοκαιρινή περίοδο από τουρίστες σε σχέση με την παραγωγή της IMERYS προσπαθώντας είτε να πείσει ότι η εξόρυξη είναι πιο συμφέρουσα από τον τουρισμό, είτε ότι η εξόρυξη συνυπάρχει με τον τουρισμό και όλα «καλώς» γενόμενα..

Ούτε λέξη για την άποψη της τοπικής κοινωνίας για την εξορυκτική δραστηριότητα.

Ούτε λέξη για τις επιπτώσεις στην καθημερινότητα.

Ούτε λέξη για τη σκόνη, τη ρύπανση, την καταστροφή παραλιών, την έλλειψη αποκατάστασης, την εικόνα του νησιού σαν ένα σεληνιακό τοπίο.

Ούτε ίχνος αυτοκριτικής ή πρότασης για ουσιαστική συνύπαρξη εξόρυξης και κοινωνίας.

Η ΛΑΡΚΟ: Από «σαπάκι» σε φιλέτο – πώς στήνεται η αρπαγή

Η ΤΕΡΝΑ, που εμφανίστηκε στον διπλό διαγωνισμό για εργοστάσιο και μεταλλεία της ΛΑΡΚΟ, φρόντισε στο «συνέδριο» μέσω εκπροσώπου της, του κου Δημητριάδη να χαρακτηρίσει τη βιομηχανία «σαπάκι».

Παρ’ όλα αυτά, η Κυβέρνηση και η Ειδική Διαχείριση την ανέδειξαν Προτιμητέο Επενδυτή. Η ΤΕΡΝΑ έκανε πίσω, ο διαγωνισμός ματαιώθηκε, και οι πάνω από 1.000 εργαζόμενοι έμειναν στον δρόμο.

Σήμερα, με τους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ εκτός, ετοιμάζεται νέος διαγωνισμός «κομμένος και ραμμένος» στα μέτρα της ΤΕΡΝΑ. Τώρα δηλώνουν ότι «ενδιαφέρονται», ότι «θα επενδύσουν», και ότι «θέλουν να βοηθήσουν τη χώρα»…(!)  «Επενδυτής» κακομαθημένο παιδάκι που της τα δίνουν όλα και δεν τα θέλει, γιατί τα θέλει όπως τα θέλει….(!)

Η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδος έχει ήδη καταγγείλει την ΤΕΡΝΑ για απαράδεκτες απολύσεις και μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας στα μεταλλεία Μαντουδίου.

Η ΤΕΡΝΑ μέσω της Θυγατρικής ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθοι Α.Ε. αποδεικνύει καθημερινά τι εννοεί όταν λέει «ανάπτυξη» στο Μαντούδι Ευβοίας. Όπως κατήγγειλε πρόσφατα η ΟΜΕ, η εταιρεία απέλυσε αιφνιδιαστικά 5 ακόμα γυναίκες εργαζόμενες αορίστου χρόνου, ανεβάζοντας τον αριθμό των απολυμένων σε 17 μέσα σε λίγους μήνες. Ανάμεσά τους γυναίκες με έως και 12 έτη εργασίας σε αντίξοες συνθήκες, με σακατεμένα σώματα και χωρίς ίχνος σεβασμού στην προσφορά τους. Εργαζόμενες στην χειροδιαλογή. Σήκωναν ογκόλιθους κάθε μέρα από την ταινία μεταφοράς ασυντήρητου μηχανήματος σε άθλιες συνθήκες εργασίας (δεν είχαν ούτε καθαρό νερό για να πλένονται), σακατεύοντας τα κορμιά τους με υποσχέσεις παραμονής σε μια εύρωστη εταιρεία, …«εθνικό» εργολάβο. Παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις σε συναντήσεις με τα σωματεία για επανεξέταση και τοποθέτηση σε άλλα πόστα, η εταιρεία ανακοίνωσε με ένα απλό τηλεφώνημα πως δεν υπάρχει περίπτωση επιστροφής. Σε κάποιες προτάθηκε μια προσβλητική «φιλανθρωπική» αποζημίωση, η οποία και αυτή δεν υλοποιήθηκε, εμπαίζοντας τα συνδικάτα, αλλά κυρίως τις απολυμένες γυναίκες Ο τοπικός προϊστάμενος δεν δίστασε να απολύσει ακόμα και εργαζόμενη με αναρρωτικές άδειες, επειδή —κατά φήμη— βρέθηκε σε καφενείο! Την προειδοποίησε, όπως είπε με μήνυμα μέσω τρίτου ατόμου. Δεν σεβάστηκε τίποτα ούτε κράτησε έστω τα προσχήματα. Η διοίκηση απαίτησε ξεδιάντροπα μάλιστα από το Σωματείο να μη «δημιουργεί κλίμα ανησυχίας» ώστε να απολύουν ανενόχλητα, όποτε θέλουν και όποιον θέλουν. Οι εργαζόμενοι στον χώρο, δουλεύουν με πολύ χαμηλούς μισθούς, χωρίς συλλογική σύμβαση, σε απαρχαιωμένες υποδομές, με εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες. Κι όλα αυτά την ώρα που η εταιρεία επεκτείνει τις επενδύσεις της και απολαμβάνει τις «ευλογίες» του κράτους και των διαγωνισμών. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της «στρατηγικής επένδυσης».

Κρίσιμες πρώτες ύλες για λίγους – Όχι για τη ΛΑΡΚΟ

Κατά τραγική ειρωνεία, στο ίδιο συνέδριο έγιναν εκτενείς αναφορές στην ανάγκη αξιοποίησης των κρίσιμων πρώτων υλών και στην ενσωμάτωσή τους στη στρατηγική της Ε.Ε.

Συζητήθηκε επίσης η δυνατότητα και η ελευθερία αποφάσεων και δράσεων που δίνεται από την Ε.Ε. σε κάθε Χώρα ώστε να θεωρηθούν κρίσιμης σημασίας και άλλες βιομηχανίες της Χώρας όπως π.χ. οι τσιμεντοβιομηχανίες. Όταν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ ούρλιαζαν για αυτή την δυνατότητα που θα μπορούσε να κρατήσει την επιχείρηση ανοικτή και κερδοφόρα, τότε όλοι κώφευαν και σιώπαιναν, διότι αποδείχτηκε ότι ήθελαν να ξεμπερδεύουν με όλο το μάχιμο προσωπικό και την ξεπουλήσουν σε «κολλητό»…

Η ΛΑΡΚΟ, που παρήγαγε σιδηρονικέλιο – απαραίτητο για τον ανοξείδωτο χάλυβα – δεν χαρακτηρίστηκε ποτέ στρατηγικής σημασίας, ούτε χαρακτηρίστηκε κρίσιμη πρώτη ύλη, αλλά ούτε και ο ανοξείδωτος χάλυβας που θα μπορούσε να παραχθεί από τις εγκαταστάσεις της και να προσδώσει προστιθέμενη αξία αξιοποιώντας και τα Ελληνικά κοιτάσματα σιδηροχρωμίου.

Γιατί όχι; Γιατί η ΛΑΡΚΟ ήταν δημόσια και δεν μπορούσε να καρπωθεί τα κέρδη η επιχειρηματική ελίτ. Έπρεπε να τη φέρουν στα μέτρα τους, χωρίς εργαζόμενους, χωρίς περιβαλλοντικές και επιχειρηματικές δεσμεύσεις, για να κερδοσκοπήσουν τα κοράκια και ο Λαός να πεινάει και να μην έχει καλύτερη υγεία, παιδεία, ενέργεια.

Δημόσια η ιδιωτική μεταλλευτική έρευνα

Στο στημένο ερώτημα απάντησε με κυνισμό ο πρόεδρος του ΣΜΕ και εν μέρει ο γγ ΥΠΕΝ Αϊβαλιώτης. «Δημόσια έρευνα». Το Δημόσιο μέσω του ΙΓΜΕ θα πρέπει να δίνει ακριβή στοιχεία αποθεμάτων, γεωμετρίας κοιτάσματος και περιεκτικότητας έτσι ώστε να μειωθεί το ρίσκο του «επενδυτή». Επίσης χρηματοδοτικά εργαλεία θα πρέπει να δημιουργηθούν για να χρηματοδοτήσουν την «επένδυση». Δηλαδή θα επενδύσει το δημόσιο, με δημόσιο χρήμα η με τραπεζικά κεφάλαια με εγγύηση δημοσίου, θα ερευνήσει το δημόσιο με όλο το προσωπικό του ΙΓΜΕ και θα έχουμε τον μεταλλειοκτήτη να κερδίζει και να επαίρεται ότι δίδει μισθούς σαν ανταποδοτικά της καταστροφής της περιοχής. Είναι πάντως χαρακτηριστική η άνεση και ο κυνισμός που είχαν όλοι αυτοί οι χαρτογιακάδες έχοντας την βεβαιότητα πως βρίσκονται σε απόλυτα ελεγχόμενο και φιλικό περιβάλλον με συνέπεια να εκστομίζονταν απόψεις που δεν θα έβγαιναν σε άλλη περίπτωση

Το Περιβάλλον σαν εμπόδιο ανάπτυξης.

Με περισσό θράσος αναφέρθηκε η βούληση των τοπικών κοινωνιών για μια ήπια ανάπτυξη των περιοχών τους σαν φαντασίωση. Σε κοινή σύμπλευση ΣΜΕ και γγ ΥΠΕΝ μας πληροφόρησαν για τις κοινές τους προσπάθειες να εξαιρεθεί η υπόγεια εκμετάλλευση από τις απαγορεύσεις σε περιοχές NATURA.   Εξέφρασαν αγανάκτηση για την στρεβλή ευρωπαϊκή νομοθεσία που δεν επιτρέπει ακόμη την εξόρυξή σε NATURA. Το ποσοστό της έκτασης της χώρας που υπόκειται σε περιβαλλοντικούς περιορισμούς θεωρήθηκε επίσης ως υπερβολικό από τους ιδίους.

Μεταλλευτική έρευνα (γιατί τώρα).

Ο γγ. ΥΠΕΝ κ. Αϊβαλιώτης, όπως ήδη έχει δημοσιεύσει και καταγγείλει η ΟΜΕ, ανέφερε ειλικρινέστατα πως η πολεμική βιομηχανία και οι ελλείψεις σε μέταλλα λόγω της πολιτικής Readiness 2030 (Το Readiness 2030 (προηγουμένως ReArm Europe) είναι μια πρωτοβουλία στρατηγικής άμυνας η οποία προτάθηκε από την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στις 4 Μαρτίου 2025, με στόχο την ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σχέδιο αποσκοπεί στη διάθεση τουλάχιστον 800 δισεκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση των αμυντικών υποδομών της Ευρώπης ως απάντηση σε γεωπολιτικές απειλές, όπως είναι ο εν εξελίξει πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και λόγω αβεβαιοτήτων σχετικά με τη συνέχιση της στρατιωτικής υποστήριξης των ΗΠΑ), έδωσαν ώθηση στην μεταλλευτική δραστηριότητα και ευκαιρίες στους «επενδυτές», με χρηματοδότηση από τον ευρωπαίο φορολογούμενο. Το αντιμόνιο είναι το κλασσικό παράδειγμα απαραίτητου μετάλλου στην πολεμική βιομηχανία. Μας θυμίζει κάτι αυτό. Την Χίο και τους φακέλους που το ΙΓΜΕ ετοίμαζε κατά παραγγελία για να δοθούν οι δημόσιοι μεταλλευτικοί χώροι.

Νερό (βασική ανθρώπινη ανάγκη ή μήπως ευκαιρία για business😉

Eναν χρόνο μετά τον Daniel αποτιμήσαμε τον «βίο και την πολιτεία» εν Ελλάδι της HVA η οποία με τις πλάτες της κυβέρνησης, αφού «ξεπέταξε» χωρίς ουσιαστική δημόσια διαβούλευση το Master Plan για τη διαχείριση των υδάτων στην Θεσσαλία, ανέλαβε τώρα και την Κρήτη με αμοιβή χορηγούμενη από την ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ. Η εμπορική εταιρεία HVA αποδεικνύεται μια «Ολλανδέζα από τον Ταύρο». Ο σημερινός Διευθύνων Σύμβουλός της είναι ο Μιλτιάδης Γκουζούρης και ήταν προσκεκλημένος στην φιέστα. Πρόσωπο με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις που διαμορφώθηκαν στην εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης, όταν εκείνος πολιτεύτηκε στον χώρο του «ακραίου κέντρου» μέχρι τελικά να καταλήξει στην Νέα Δημοκρατία.

Όλα φαίνεται πως ξεκινούν από το γνωστό δόγμα της «κρίσης που γεννάει ευκαιρίες». Όταν οι καταστροφικές πλημμύρες του Daniel ξέσπασαν στις 5 Σεπτεμβρίου του 2023, κάπου στα μέσα Σεπτεμβρίου, ακούμε για πρώτη φορά ότι «Ολλανδοί ειδικοί» θα αναλάβουν να «σώσουν» την Θεσσαλία.

Ξεκινάει και μια επικοινωνιακή εκστρατεία της κυβέρνησης ότι οι Ολλανδοί ξέρουν να τιθασεύουν τα νερά. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2023, ο τότε Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, σίγουρος για την επικράτησή του στις εκλογές του Οκτωβρίου, γράφει ότι ενημέρωσε τους «Ολλανδούς επιστήμονες», «για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή μετά το πρωτοφανές καιρικό φαινόμενο». Στο Master Plan που παρέδωσε αρχικά μόνον στα αγγλικά, η HVA προτείνει μεταξύ άλλων την δημιουργία του ΟΔΥΘ για την λειτουργία του οποίου, μάλιστα, προδιαγράφεται κόστος άνω των 6 εκατομμυρίων ευρώ για λογισμικό, άλλα υλικά και αμοιβές προσωπικού. Το σχέδιο που μεταφράστηκε προχείρως στα ελληνικά (κυρίαρχο κείμενο είναι εκείνο στα αγγλικά) αναφέρει όμως και πλούσιες αμοιβές, συνολικού ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ, για την διοίκηση του ΟΔΥΘ: «Για να εξασφαλιστεί ισχυρή ηγεσία εντός του Οργανισμού Διαχείρισης Υδάτων προτείνεται η συγκρότηση μιας ομάδας ανώτατης διοίκησης που θα αποτελείται από 10 διευθυντές και έναν δικηγόρο με σχετικό ετήσιο προϋπολογισμό λίγο κάτω από 1 εκατ. Ευρώ».

Για τον εξορθολογισμό των διαδικασιών, η πρόταση περιλαμβάνει τον επανασχεδιασμό της διαδικασίας δανειοδότησης, με προϋπολογισμό 0,5 εκατ. ευρώ. Οι ετήσιες μισθολογικές αποδοχές των βασικών θέσεων εργασίας, περιλαμβανομένων και 20 υπαλλήλων υφιστάμενων φορέων διαχείρισης υδάτων που πρόκειται να μετακινηθούν στον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων εκτιμώνται σε περίπου 3 εκατ. ευρώ κατά την πλήρη λειτουργία όλων των τμημάτων του Οργανισμού».

Άλλα κρίσιμα σημεία του Master Plan για την Θεσσαλία περιλαμβάνουν: – Την εκτέλεση έργων συνολικού ύψους 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, η πλειονότητα των οποίων αφορούν μπετά και κατασκευές στον κάμπο. – Την ιδιωτικοποίηση του νερού, καθώς αναφέρεται ότι σκοπός είναι η «συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην αποτελεσματική διαχείριση των υδάτων – την εύρεση νερού και – τη συνολική διαχείριση των υδάτινων πόρων». – Την εκτροπή του Αχελώου, δηλαδή τη «μεταφορά νερού από τη λεκάνη του Αχελώου στη λεκάνη του Πηνειού», που «πρέπει να υλοποιηθεί προκειμένου η Θεσσαλία να συνεχίσει να είναι μια βιώσιμη γεωργική περιοχή». Το εντυπωσιακό είναι ότι η HVA, την ώρα που προτείνει τόσο μεγάλα έργα για την «σωτηρία της Θεσσαλίας», εμφανίζεται ήδη από τον περασμένο Απρίλιο να σχεδιάζει επενδυτικό πλάνο που μπορεί να φτάσει το 1 δισ. ευρώ για να αλλάξει το «παραγωγικό μοντέλο» της περιοχής.

Οι κρίσεις γεννούν ευκαιρίες λοιπόν. Το νερό, αγροτικό και πόσιμο σε διαβούλευση, εκχώρηση και τιμολόγηση με σκοπό τα κέρδη της εταιρείας «διαχείρισης υδάτων». Τιμολογείστε και τον αέρα που αναπνέουμε.

Ο ρόλος του ΙΓΜΕ

Ο ρόλος του ΙΓΜΕ στην Readiness 2030 εποχή ανακοινώθηκε όχι από την πολιτική ηγεσία αλλά από τον ΣΜΕ, τον ουσιαστικό σχεδιαστή της μεταλλευτικής πολιτικής της χώρας. Η πολιτική ηγεσία φάνηκε καθαρά ότι παίζει τον ρόλο της υλοποίησης ειλημμένων αποφάσεων και κατευθύνσεων του ΣΜΕ. Η παρουσία στο ΔΣ του ΙΓΜΕ του διευθύνοντα συμβούλου του ΣΜΕ, δεν ήταν και δεν είναι τυχαία. Είναι ο μοχλός αλλαγής του ρόλου του ΙΓΜΕ από επίσημο σύμβουλο της πολιτείας σε θέματα γεωεπιστημών ώστε να σχηματιστεί πολιτική, σε εργαλείο που θα δίδει το επιστημονικό άλλοθι σε προαποφασισμένες πολιτικές.

Με το έλεγχο του ΙΓΜΕ και μέσω της κλασσικής και πετυχημένης συνταγής που ξεκινά με την εσκεμμένη υποστελέχωση. Ακολουθεί η ξαφνική «ανάδειξη» της υποστελέχωσης και η απόφαση στα πλαίσια της ανάγκης υλοποίησης έργων (ποιων έργων, σχεδιασμένων από ποιους και με ποιο σκοπό;) να δοθούν αντικείμενα στην αγορά.

Έτσι τα αποτελέσματα θα είναι πλήρως ελεγχόμενα και η καθοδήγηση του ΙΓΜΕ ολική. Το ιστορικό επιστημονικό Ινστιτούτο θα παίζει τον ρόλο που ήδη έχει αρχίσει να παίζει, δηλαδή του πολιτικού εργαλείου.

Δημόσιο χρήμα, ελληνικό και ευρωπαϊκό, για δημόσια έρευνα. Μείωση μέχρι μηδενισμού του επιχειρηματικού ρίσκου και δημόσια χρηματοδότηση των κατ’ ευθυμισμό επενδύσεων.

Υπάρχει ένα κενό. Η υποστελέχωση του ΙΓΜΕ. Ο γ.γ. Αϊβαλιώτης έβγαλε και εκεί λαβράκι. Νομοθετική πρωτοβουλία είναι στα σκαριά για να παρακάμπτεται το ΑΣΕΠ, έτσι ώστε το ΙΓΜΕ να στελεχώνεται από την  «αγορά». Έτσι θα έρθουν τα «στελέχη» που θέλει ο ΣΜΕ να κάνουν δημόσια έρευνα.

1. Θα ελέγχονται τα αποτελέσματα έτσι ώστε να βολεύουν
2. Θα πληρώνονται με μισθούς αγοράς
3. Το ΙΓΜΕ με την μεγάλη σφραγίδα του θα ξεπλένει στην κολυμπήθρα και θα δίνει την εγγύηση του ονόματός του. Το μοντέλο της Χίου και της συμμετοχής υπαλλήλων του ΙΓΜΕ στις προθέσεις του ΣΜΕ και του ΥΠΕΝ, για εκμετάλλευση του αντιμονίου καθώς και της συμμετοχής στην επιτροπή του διαγωνισμού εκποίησης είναι πρόσφατο. Επιδέχεται βελτιώσεις αλλά έτσι προδιαγράφεται το μέλλον του Ινστιτούτου από τον πλήρη έλεγχο του ΣΜΕ.
4. Η «εργαλειοποίηση» του ΙΓΜΕ μαζί με την παράκαμψη οποιουδήποτε ελέγχου στελέχωσής του θα φέρει μαζί με στελέχη του ΣΜΕ και τα «εκλεκτά» δικά τους παιδιά.

 Όπως είπε και ο Γ.Δ. του ΙΓΜΕ …«λεφτά υπάρχουν»…(!)

Τελικά τι λένε οι  «σωτήρες»;

– Μισθοί = φιλανθρωπία

– ΛΑΡΚΟ = σαπάκι

– Μήλος = στατιστικά

– Ανάπτυξη = χωρίς κοινωνία

– Διάλογος = μόνο μεταξύ εργοδοτών-κυβέρνησης

– Εργασία = χωρίς δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς

Αυτό είναι το πρόσωπο της δήθεν «βιώσιμης ανάπτυξης» που προωθούν οι εκπρόσωποι των μεταλλευτικών επιχειρήσεων, «αξιοποιώντας» το ιστορικό ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΕΩΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ.

Η απάντηση έρχεται από την κοινωνία και την Εργατική Τάξη που παράγει τον πλούτο!

• Ο ορυκτός πλούτος της χώρας ανήκει στον λαό και στους εργάτες και όχι στα παράσιτα τους κεφαλαιοκράτες .
• Η εργασία είναι δικαίωμα, όχι ανταποδοτικό.
• Η ανάπτυξη χωρίς εργασιακά δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη είναι αρπαγή.
• Η σιωπή δεν είναι συναίνεση – είναι αποτέλεσμα φίμωσης.
• ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ
• Για εργασία με δικαιώματα – Για αξιοπρέπεια – Για τον φυσικό πλούτο του τόπου μας
• Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και δεν πρέπει να αρπάξουν την τιμολόγηση τα κοράκια

Υ.Γ.

Αξίζει να θυμίσουμε ότι πέρυσι τέτοια εποχή, στις 23 Μαΐου 2024, υπό το βάρος της αγωνίας για τις ομαδικές απολύσεις στη ΛΑΡΚΟ, είχε πραγματοποιηθεί ημερίδα με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδος (Ο.Μ.Ε.), σε συνεργασία με τα Σωματεία Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ, ΙΓΜΕ και το Σωματείο Συνταξιούχων ΙΓΜΕ.

Σε εκείνη την ημερίδα είχαν προσκληθεί όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, συμπεριλαμβανομένων της Κυβέρνησης, του ΣΜΕ, της Ειδικής Διαχείρισης της ΛΑΡΚΟ και των μεταλλευτικών επιχειρήσεων, ώστε να υπάρξει ειλικρινής και δημιουργικός διάλογος με συμμετοχή εργαζομένων και κοινωνίας.

Αποτέλεσμα; Δεν ήρθε κανείς.

Προφανώς, κάποιοι δυσκολεύονται να συζητούν με ανθρώπους εργαζομένους που παράγουν τον πλούτο. Εμφανίζονται μόνο όταν υπάρχουν καλοστημένα πάνελ στα μέτρα τους, προεπιλεγμένοι ομιλητές, προσχεδιασμένες ερωτήσεις, και απουσία αντίλογου.

Όταν η κοινωνία μιλάει, κάνουν ότι δεν ακούνε. Όταν η εργοδοσία μιλάει, χειροκροτούν μόνοι τους.

Στήριξη στις σπουδές τους ζητούν οι φοιτητές

Όχι καταστολή και διαγραφές!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 12:00

 Η κυβέρνηση μέσα στο κατακαλόκαιρο επιδιώκει να προωθήσει την αντιεκπαιδευτική πολιτική της. Δεν θα επιτρέψουμε να διαγραφούν τα όνειρα και οι κόποι των φοιτητών που παλεύουν για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους!

Αντί η κυβέρνηση να πάρει μέτρα στήριξης για εμάς και τις σπουδές μας, για την τεράστια υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων το ανυπέρβλητο εμπόδιο του κόστους της φοιτητικής στέγης, φέρνει το άδικο και ταξικό μέτρο των διαγραφών και νέα μέτρα καταστολής.

Είναι πρόκληση ο πρωθυπουργός να μας κουνάει το δάκτυλο με θράσος λέγοντας πως είναι δική μας η ευθύνη για την καθυστέρηση των σπουδών μας αφού «το κράτος παρέχει δωρεάν δημόσια παιδεία»!

Πρόκειται για το «πιο σύντομο ανέκδοτο» αφού με την πολιτική του οι σπουδές μας έχουν γεμίσει εμπόδια.  Οι φοιτητές φορτωνόμαστε το τεράστιο κόστος σπουδών και αναγκαζόμαστε σχεδόν 1 στους 2 να εργαζόμαστε παράλληλα με τις σπουδές μας, να μην μπορούμε να παρακολουθήσουμε μαθήματα που προσφέρονται τις ώρες εργασίας μας ενώ όσοι δουλεύουμε σεζόν χάνουμε 2 ολόκληρες εξεταστικές!  Τα ιδρύματα μας δεν έχουν καθηγητές για να στηρίζουν τους φοιτητές, δεν προσφέρονται όλα τα μαθήματα ή εργαστήρια από το πρόγραμμα σπουδών.

Είναι προκλητικό αυτοί που έζησαν και σπούδασαν με όλες τις ανέσεις, με γεμάτες τσέπες για ταξίδια από το Χάρβαρντ μέχρι το Λονδίνο, να εγκαλούν χιλιάδες νέους και τις οικογένειες τους που ανεβαίνουν ένα καθημερινό Γολγοθά για να τα βγάλουν πέρα ότι «τεμπελιάζουν».

Η κυβέρνηση υπό την πίεση των συντονισμένων αντιδράσεων πάνω από 120 φοιτητικών συλλόγων, τώρα παρουσιάζεται ευαίσθητη και προσπαθεί να «χρυσώσει το χάπι» παρουσιάζοντας ότι «μας κάνει χάρη» δίνοντας μια «τελευταία ευκαιρία»  για ορισμένες κατηγορίες φοιτητών, όμως δεν αρκεί…

– Γιατί με την προϋπόθεση του να έχει περάσει ένας φοιτητής το 75% των πιστωτικών μονάδων (και όχι γενικά των μαθημάτων του) αποκλείει δεκάδες χιλιάδες ενεργούς φοιτητές αφού από την μία παραβλέπει τα αντικειμενικά εμπόδια πολλών φοιτητών που παλεύουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, από την άλλη εμπόδια που θέτουν τα προβλήματα των πανεπιστημίων όπως ότι σε πολλές σχολές τα υποχρεωτικά μαθήματα, τα εργαστήρια, η πρακτική άσκηση και η πτυχιακή εργασία που καθυστερούν λόγω ελλείψεων καθηγητών καλύπτουν ένα σημαντικό τμήμα πιστωτικών μονάδων.

– Γιατί δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα αφού δεν αφορά κριτήρια που θα ισχύουν για κάθε φοιτητή που συμπληρώνει το ν+2 αλλά ισχύει μόνο για φέτος.

– Γιατί η παράταση για 2 εξάμηνα των σπουδών για αυτούς τους φοιτητές δεν αντιμετωπίζει τους βασικούς λόγους για τους οποίους έχουν καθυστερήσει τις σπουδές τους (πχ αυτά τα δύο εξάμηνα δεν θα υπάρχουν μέτρα προσαρμογής μαθημάτων για τους εργαζόμενους φοιτητές, ούτε θα εξασφαλιστεί η αντίστοιχή στήριξή τους στην πρακτική άσκηση)

Πέρα όμως από προκλητικός και «εκτός τόπου και χρόνου» ο πρωθυπουργός ακόμα μια φορά επιστράτευσε τα ψέματα για να υπερασπιστεί το άδικο μέτρο των διαγραφών.

Γιατί είναι ψέμα ότι η κυβέρνηση θέλει να «βάλει τάξη» και να κάνει μια «εκκαθάριση» των  καταλόγων των ΑΕΙ από φοιτητές που εισήχθησαν περασμένες δεκαετίες. Αν ήθελε αυτό θα αρκούσε μια οδηγία, αντίθετα επιβάλει τη θηλιά του «ανώτατου ορίου φοίτησης». Οι διαγραφές απειλούν ενεργούς φοιτητές που παλεύουν να πάρουν το πτυχίο τους σε αντίξοες συνθήκες, όπως για παράδειγμα φοιτητές που εισήχθησαν στα πανεπιστήμια ακόμα και το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018 ή και μετά μέσα στην δύσκολη περίοδο της Πανδημίας και είναι 23 και 24 χρονιών! Είναι εξάλλου ενδεικτικό ότι περισσότεροι από το 50% των αποφοίτων του 2023 δεν θα είχαν προλάβει να πάρουν πτυχίο αν είχε εφαρμοστεί ο νόμος που θέλει να εφαρμόσει η κυβέρνηση.

Γιατί είναι ψέμα ότι η κυβέρνηση θέλει να αντιμετωπιστεί τη καθυστέρηση στην αποφοίτηση των φοιτητών και να καλλιεργήσει τη συνέπεια. Αν ήθελε αυτό θα έπαιρνε μέτρα στήριξης που απαιτούν οι φοιτητικοί σύλλογοι γιατί για την καθυστέρηση ολοκλήρωσης των σπουδών δεν φταίει η «τεμπελιά» των φοιτητών αλλά η κυβερνητική πολιτική που καθημερινά δημιουργεί νέα εμπόδια. Αυτό επιβεβαιώνουν και έρευνες που αποτυπώνουν ότι οι κοινωνικές – οικονομικές δυσκολίες έχουν κεντρικό ρόλο στην δυσκολία αποφοίτησης, ότι οι παράγοντες καθυστέρησης στην ολοκλήρωση των σπουδών εκφράζονται από τα πρώτα έτη σπουδών επιβεβαιώνοντας την έλλειψη ουσιαστικής μέριμνας και στήριξής με ευθύνη των ιδρυμάτων. Αντίθετα ο «φόβος της διαγραφής» έχει αποδειχθεί ότι προσθέτει έξτρα άγχος και εμπόδια και αποτελεί παράγοντα παραίτησης από την προσπάθεια ολοκλήρωσής των σπουδών.

Η πραγματικότητα είναι πως το μέτρο των διαγραφών επιβάλλεται για τα «οφέλη ως προς… τους δείκτες αξιολόγησης» όπως είπε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός. Επιβεβαιώνεται ότι στο επίκεντρο της πολιτικής τους δεν είναι οι φοιτητές, οι ανάγκες τους, η αντιμετώπιση των προβλημάτων των ΑΕΙ και η ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης αλλά η εξασφάλιση ζεστού χρήματος για τα επιχειρηματικά πρότζεκτ και όχι φυσικά για τους φοιτητές . Αυτά είναι που αναζητούν οι αξιολογήσεις της ΕΕ.

Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει ο αγώνας:

– Για να μην διαγραφεί κανένας φοιτητής ή φοιτήτρια που προσπαθεί να ολοκληρώσει τις σπουδές του!

– Για να παρθούν μέτρα ανακούφισης από την ακρίβεια που εκτοξεύει το κόστος σπουδών και ζωής.

– Για να εξασφαλιστούν μέτρα πολύμορφης στήριξης όλων των φοιτητών ιδιαίτερα των πρωτοετών.

– Για να παρθούν ειδικά μέτρα στήριξης των εργαζόμενων φοιτητών (εργαστήρια σε κατάλληλο ωράριο, ενισχυτική διδασκαλία στο πλαίσιο του πανεπιστήμιου, εξασφάλιση φοιτητικών αδειών).

– Για να καταργηθεί ο νόμος Κεραμέως – Χρυσοχοίδη.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ! ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Συνεχίζουμε τον αγώνα για να σωθεί οριστικά, η μοναδική κατοικία οικογένειας με παιδί ΑμεΑ, στην Νεάπολη Χαλκίδας. Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας παίρνει την πρωτοβουλία να διοργανώσει Συναυλία Αλληλεγγύης, την Τετάρτη 23 Ιουλίου και ώρα 8μμ στο Προαύλιο του 3^ου-6^ου Γυμνασίου.

Οι κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, με τη σημαντική στήριξη της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων (Σ.Ε.Α.ΑΝ), διασφάλισαν ότι ο Γιάννης και η οικογένειά του δε θα πεταχτούν έξω από το σπίτι τους!

Ο νέος ιδιοκτήτης του σπιτιού είναι διατεθειμένος να το επιστρέψει στην οικογένεια, αρκεί να του αποδοθούν τα χρήματα που πλήρωσε στην εταιρία για να το αποκτήσει. Παρόλα αυτά, το νομοθετικό πλαίσιο δε δίνει τη δυνατότητα να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός και να επιστραφεί το σπίτι στην οικογένεια με αποζημίωση του αγοραστή!

Εδώ και 6 μήνες έχει ξεκινήσει μια μεγάλη προσπάθεια από δεκάδες φορείς για να συγκεντρωθεί το αναγκαίο ποσό, ώστε να αποζημιωθεί ο νέος ιδιοκτήτης και να περάσει το σπίτι οριστικά στα χέρια της οικογένειας. Το μεγαλύτερο μέρος έχει ήδη συγκεντρωθεί.

ΤΩΡΑ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ ΞΑΝΑ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ! ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΠΟΣΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ!

Η οικογένεια εργαζόταν και πλήρωνε μια ζωή για να έχει μια στέγη, ένα σταθερό και ασφαλές  περιβάλλον, για να  ανατραφεί ένα παιδί με αναπηρία πάνω από 90%, όπως αδρά πλήρωσε και πληρώνει για τις ανάγκες περίθαλψης, Ειδικής Αγωγής και Παιδείας, λόγω έλλειψης δημόσιων δωρεάν υποδομών. Το αρχικό χρέος της οικογένειας, παρότι υπήρχε υπαγωγή στον πτωχευτικό κώδικα, εκτοξεύθηκε από το fund-«κοράκι» για να βάλει το σπίτι στο χέρι. Στη συνέχεια το έβγαλε στο σφυρί,  το  αγόρασε το ίδιο το fund και το πούλησε σε ιδιώτη, ενώ δικαστήρια της υπόθεσης εκκρεμούσαν.

Για εμάς η ηθική δέσμευση είναι ακόμα μεγαλύτερη καθώς πρόκειται ταυτόχρονα για οικογένεια συνταξιούχου για χρόνια βιοπαλαιστή, αγωνιστή, και πρώην συνδικαλιστή στη βιομηχανία – κάτεργο της ΕΛΛΕΝΙΤ, καρκινοπαθή από επαγγελματική νόσο, που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει τη ζωή παλικαρίσια.

Καλούμε τον λαό της Νεάπολης και όλης της Χαλκίδας, φορείς, σωματεία και συλλόγους της πόλης να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους, να συμβάλουν στην επιτυχία της Συναυλίας Αλληλεγγύης ώστε να συγκεντρωθεί το ποσό που απομένει, για να μην περάσει αυτή η αδικία!

Ταυτόχρονα, συνεχίζουμε τις πιέσεις προς το «κοράκι» CEPAL HELLAS, την Κυβέρνηση και τα αρμόδια Υπουργεία, για να δώσουν λύση αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα, αυτοί που με την πολιτική τους μας φτωχοποιούν και αφήνουν τα σπίτια του λαού απροστάτευτα στα νύχια τραπεζών και fund.

*ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Να παρθούν μέτρα προστασίας των εργαζομένων από τον καύσωνα

Αυτές τις ημέρες λόγω του καύσωνα, οι συνθήκες δουλειάς των οικοδόμων και των εργαζομένων στις κατασκευές στα εργοτάξια, τις οικοδομές, σε έργα οδοποιίας είναι πολύ δύσκολες και επικίνδυνες, για την ασφάλεια της υγείας τους.

Το Υπουργείο Εργασίας με τις αντίστοιχες εγκυκλίους που έχει εκ δώσει, την έλλειψη ελέγχων για την εφαρμογή τους, δεν αντιμετωπίζει με ουσιαστικά μέτρα την δύσκολη και επικίνδυνη κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, Δεν αντιμετωπίζονται με ουσιαστικό και αποτελεσματικό τρόπο οι αυθαιρεσίες της εργοδοσίας, η μη τήρηση όπου προβλέπεται της υποχρεωτικής διακοπής των εργασιών. Σε πολλές περιπτώσεις διαπιστώνεται ότι και όταν υπάρξει διακοπή των εργασιών, οι εργοδότες δεν καταβάλλουν ολόκληρο το μεροκάματο στους εργαζόμενους,

• Επειδή σήμερα και αύριο η μετεωρολογική υπηρεσία προβλέπει συνθήκες καύσωνα­
• Επειδή ιδιαίτερα στα μεγάλα εργοτάξια υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν 12 με 13 ώρες, που σε συνθήκες καύσωνα πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο για θερμοπληξία, εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα.
• Επειδή από την τελευταία εγκύκλιο που εξέδωσε το Υπουργείο Εργασίας για την θερμική καταπόνηση των εργαζομένων εξαιρείται η περιοχή της Αττικής, που εργάζεται μεγάλος όγκος εργαζομένων και διαπιστώνονται με κάθε βεβαιότητα συνθήκες καύσωνα (πάνω από υπό σκιά σε πολλές περιοχές).

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

Την έκδοση εγκυκλίου που με σαφήνεια θα αντιμετωπίζει τα ζητήματα της θερμικής καταπόνησης των εργαζομένων χωρίς να εξαιρεί περιοχές που «καίγονται» από τις υψηλές θερμοκρασίας. Οι ζωές των εργατών δεν είναι παιχνίδι, πρέπει να προστατευτούν

Διακοπή των εργασιών όταν η θερμοκρασία φτάσει τους 38°C Διαλείμματα σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και παροχή πόσιμου και δροσερού νερού στους εργαζόμενους με ευθύνη των εργοδοτών.

Ειδικά μέτρα προστασίας των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας με ευθύνη της εργοδοσίας,

Καταβολή ολοκλήρου του μεροκάματου όταν διακόπτονται οι εργασίες λόγω καύσωνα.

Εντατικούς ελέγχους των αρμόδιων μηχανισμών του ΣΕΠΕ, ιδιαίτερα στους πολύ μεγάλους χώρους δουλειάς, στα μεγάλα δημόσια και ιδιωτικά έργα που καταγράφονται σωρεία παραβιάσεων των μέτρων υγείας και ασφάλειας, της εργατικής νομοθεσίας.

Συνάδελφοι το Σωματείο Λιμενεργατών ΕΝΕΔΕΠ απευθύνει κάλεσμα σε κινητοποίηση τη  Δευτέρα 14 Ιουλίου στις 06:30 π.μ.  στις Προβλήτες 2 & 3, λιμάνι Πειραιά

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, το ο σωματείο μας ΕΝΕΔΕΠ δηλώνει ξεκάθαρα: «Οι λιμενεργάτες δεν θα γίνουν συνένοχοι και δεν ξεφορτώνουμε στρατιωτικό χάλυβα από το Ever Golden!»

Το πλοίο Ever Golden, με το στρατιωτικό φορτίο του έχει τελικό προορισμό το Ισραήλ και αναμένεται να καταπλεύσει στους Προβλήτες 2 & 3 του Πειραιά στις 14 Ιουλίου Δευτέρα στις 07:30 π.μ. Πρόκειται για φορτίο που θα χρησιμοποιηθεί για να συνεχιστεί η σφαγή αμάχων, ο βομβαρδισμός σε νοσοκομεία, σχολεία, παιδιά, βρέφη και γυναίκες.

Το λιμάνι του Πειραιά ΔΕΝ είναι και δεν θα αφήσουμε να γίνει προκεχωρημένο φυλάκιο των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ ή της Ε.Ε.

Καλούμε τον λαό του Πειραιά, συναδέλφους λιμενεργάτες, το Εργατικό Κέντρο, φοιτητικούς συλλόγους, άλλους μαζικούς φορείς του κινήματος και της νεολαίας σε μαζική κινητοποίηση τη Δευτέρα 14 Ιουλίου στις 06:30 π.μ. στο ΣΕΜΠΟ του Νέου Ικονίου στους Προβλήτες 2 και 3.

Στόχος μας είναι: να μπλοκάρουμε στην πράξη την εκφόρτωση και να εμποδίσουμε τη μεταφορά αυτού του φονικού φορτίου. Δεν θα βάψουμε τα χέρια μας με αίμα , δεν θα γίνουμε συνένοχοι και ταυτόχρονα στόχοι αντιποίνων.

Η παρουσία κάθε συναδέλφου είναι ζωτικής σημασίας.

Όλοι μαζί, εργατικά σωματεία, φορείς και λαός, να ενώσουμε τη φωνή μας κατά του πολέμου και της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής της χώρας μας. Η σημερινή κυβέρνηση δεν γνώριζε δήθεν και δεν ήξερε για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αλλά να αφήνει να μεταφέρονται πολεμικά φορτία για να σφραγίζονται οι λαοί μια χαρά ξέρει. Είναι επικίνδυνοι και δεν υπολογίζουν τις συνέπειες για τον ελληνικό λαό αφού το μόνο που τους νοιάζει είναι τα κέρδη των μονοπωλίων.

Για μας είναι καθήκον μας, να μην επιτρέψουμε να μετατραπεί το λιμάνι μας σε εργαλείο πολεμικής μηχανής εναντίον άοπλων λαών.

Οργανωνόμαστε – συσπειρωνόμαστε – αγωνιζόμαστε!

Αγωνιστικό ραντεβού Δευτέρα 14 Ιουλίου στις 06:30 το πρωί.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη.

Καλούμε ΟΛΟ τον Πειραιά να δώσει το παρών, για να καταστήσουμε σαφές ότι η κοινωνία και οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουν συνένοχοι σε εγκλήματα πολέμου.