Το νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση για τον περιορισμό και ουσιαστικά την απαγόρευση των διαδηλώσεων είναι ακόμη ένα βήμα στην ένταση της καταστολής σε βάρος του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Με συνεχή νέα μέτρα την τελευταία περίοδο χτυπιέται το δικαίωμα στην απεργία, μπαίνουν νέα εμπόδια στην συλλογική λειτουργία των Σωματείων, δοκιμάζονται νέα μέσα για την καταστολή (πχ πλαστικές σφαίρες κα). Συνολικά δημιουργείται ένα ασφυκτικό πλαίσιο(«πλαίσιο κανόνων») για να προχωράει η αντιλαϊκή επίθεση χωρίς κανένα εμπόδιο. Είναι η υλοποίηση στην πράξη του δόγματος «νόμος και τάξη» με στόχο να μπεί το κίνημα στο γύψο. Είναι μια μόνιμη στόχευση για όλες τις κυβερνήσεις κατά παραγγελία των βιομηχάνων, τραπεζιτών, εφοπλιστών.

Η κυβέρνηση με διάφορα επιχειρήματα προσπαθεί να νομιμοποιήσει όλα αυτά λέγοντας «για λίγους που δημιουργούν πρόβλημα στους πολλούς» γνωστά κα. Όμως αν η κυβέρνηση θέλει να μιλά δήθεν για μειοψηφίες που ταλαιπωρούν πλειοψηφίες  ας σταθεί  στην  δική της , καθώς κυβερνά εκφράζοντας την θέληση της μειοψηφίας (με το 32% του εκλογικού σώματος)-όπως αντίστοιχα και προηγούμενες και με την αντιλαϊκή πολιτική της κυριολεκτικά βασανίζει την μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας .

Τα μικρομάγαζα στο κέντρο των μεγάλων αστικών κέντρων δεν κλείνουν από τις διαδηλώσεις αλλά από τον άνισο και αδυσώπητο ανταγωνισμό με τους πολυεθνικούς ομίλους και την πολιτική των κυβερνήσεων που τους υπηρετεί. Η ζωή  μας διαλύεται από την διαρκή μείωση στους μισθούς, τα μεροκάματα, το εισόδημα, την γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας, την έλλειψη μόνιμης και σταθερής δουλειάς, την άγρια φοροληστεία.

Είναι γελασμένοι αν νομίζουν πως θα βάλουν στα δικά τους καλούπια το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Την ίδια στιγμή που αφήνουν εντελώς αχαλίνωτη την δράση και την τρομοκρατία της μεγαλοεργοδοσίας στους χώρους δουλειάς , χτυπώντας και καταργώντας κατακτήσεις που προστατεύουν τους εργαζόμενους από αυτήν.

Η κυβέρνηση ματαιοπονεί αν νομίζει πως θα καταφέρει ,  ενώ συνθλίβεται η ζωή μας και η αξιοπρέπειά μας ,να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Ότι θα σκύψουμε το κεφάλι και θα συμβιβαστούμε με αυτή την βαρβαρότητα. Ότι θα σταματήσουμε να διεκδικούμε αυτό που απαιτούν οι δικές μας ανάγκες.

Να οργανώσουμε άμεσα την αντίδρασή μας, το νομοσχέδιο να μείνει τα χαρτιά. Είναι χρέος όλων μας , κάθε σωματείου, κάθε εργαζόμενου  να μην επιτρέψουμε μια τέτοια μεθόδευση. Να μας βρουν μπροστά τους, αποφασισμένους. Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν κάθε σκέψη και προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο και τους αγώνες τους σε γυάλα.

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων αποτελεί τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων. Πηγαίνει χέρι-χέρι και σε ευθεία γραμμή με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, την επίθεση σε όσα εργατικά-ασφαλιστικά δικαιώματα έχουν απομείνει. Η πρόθεση για να μπει χέρι στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. Γι’ αυτό και προσπαθεί πρόσφατα όπως έκαναν στο παρελθόν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις να αξιοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό.

Οι εργαζόμενοι και οι συνδικαλιστές οργανώσεις της χώρας δεν πρόκειται να βάλουν δοσομετρητή στη μορφή και το περιεχόμενο των αγώνων τους. Δε θα ζητούν άδεια από τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις τους για να διαδηλώνουν απέναντι τους.

Οι αιτίες που βγάζουν τους εργαζόμενους στη διεκδίκηση και στους δρόμους βρίσκονται στην ίδια μήτρα με τα αποτελέσματα που κάλπικα επικαλείται η κυβέρνηση ώστε να ντύσει με επίφαση δημοκρατίας τη νέα προσπάθεια καταστολής. Τα λουκέτα στα μαγαζιά βρίσκονται σε κάθε εμπορικό δρόμο, μεγάλο ή μικρό, σε κάθε συνοικία της Αθήνας και των άλλων πόλεων. Εκεί που δεν υπάρχουν πορείες και διαδηλώσεις που τάχα χτυπούν την αγορά.

Πίσω από τον ανεπιτυχή επικοινωνιακό κουρνιαχτό της κυβέρνησης βρίσκεται η πάγια θέση των εργοδοτικών ενώσεων να παρέμβουν με φυσική παρουσία και άμεσα στη ζωή των εργατικών-συνδικαλιστικών οργανώσεων, στο δικαίωμα των εργαζομένων στη συνδικαλιστική δράση, στο δικαίωμα στην απεργία. Γι’ αυτό και δεν προκαλεί έκπληξη η σιωπηρή στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ ως μακρύ χέρι της κάθε κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων μέσα στις γραμμές του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος.

Οι αγώνες δε μπαίνουν στο γύψο. Οι εργαζόμενοι στη ιδιωτική εκπαίδευση, μετά και την ισχυροποίηση του σωματείου μας στις πρόσφατες αρχαιρεσίες, θα ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια να μας κλείσουν σε γυάλα και να μας φιμώσουν.

Ο περιορισμός των διαδηλώσεων αποτελεί τον σταθερό και διαχρονικό «πόθο» των κυβερνήσεων και των επιχειρηματικών ομίλων. Πηγαίνει χέρι-χέρι και σε ευθεία γραμμή με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, την επίθεση σε όσα εργατικά-ασφαλιστικά δικαιώματα έχουν απομείνει. Η πρόθεση για να μπει χέρι στις διαδηλώσεις συμπληρώνει το συνολικό σχεδιασμό καταστολής που θέλει τον εργαζόμενο λαό στο περιθώριο, άφωνο και τους αγώνες του στο γύψο. Γι’ αυτό και προσπαθεί πρόσφατα όπως έκαναν στο παρελθόν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις να αξιοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό.

Οι εργαζόμενοι και οι συνδικαλιστές οργανώσεις της χώρας δεν πρόκειται να βάλουν δοσομετρητή στη μορφή και το περιεχόμενο των αγώνων τους. Δε θα ζητούν άδεια από τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις τους για να διαδηλώνουν απέναντι τους. 

Οι αιτίες που βγάζουν τους εργαζόμενους στη διεκδίκηση και στους δρόμους βρίσκονται στην ίδια μήτρα με τα αποτελέσματα που κάλπικα επικαλείται η κυβέρνηση ώστε να ντύσει με επίφαση δημοκρατίας τη νέα προσπάθεια καταστολής. Τα λουκέτα στα μαγαζιά βρίσκονται σε κάθε εμπορικό δρόμο, μεγάλο ή μικρό, σε κάθε συνοικία της Αθήνας και των άλλων πόλεων. Εκεί που δεν υπάρχουν πορείες και διαδηλώσεις που τάχα χτυπούν την αγορά. 

Πίσω από τον ανεπιτυχή επικοινωνιακό κουρνιαχτό της κυβέρνησης βρίσκεται η πάγια θέση των εργοδοτικών ενώσεων να παρέμβουν με φυσική παρουσία και άμεσα στη ζωή των εργατικών-συνδικαλιστικών οργανώσεων, στο δικαίωμα των εργαζομένων στη συνδικαλιστική δράση, στο δικαίωμα στην απεργία. Γι’ αυτό και δεν προκαλεί έκπληξη η σιωπηρή στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ ως μακρύ χέρι της κάθε κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων μέσα στις γραμμές του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος. 

Οι αγώνες δε μπαίνουν στο γύψο. Οι εργαζόμενοι θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε σκέψη και προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο και σε γυάλα. 

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ

Το 2019 αφήνει για τους εργαζόμενους, καθηλωμένους μισθούς, μεροκάματα και εργατικά δικαιώματα. Απολύσεις, καθυστερήσεις πληρωμών, εντατικοποίηση και δουλειά “λάστιχο”. Οι εργαζόμενοι δουλεύουν και παράγουν περισσότερο πλούτο, απ’ ότι παλαιότερα αλλά ταυτόχρονα αμείβονται και ζουν χειρότερα.

Η “ανάπτυξη” λοιπόν ήρθε αλλά δεν είναι φιλεργατική, είναι φιλομονοπωλιακη.

Μετά το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία από τον ΣΥΡΙΖΑ, τώρα η κυβέρνηση της Ν.Δ επιχειρεί να βάλει στο στόχαστρο και τις διαδηλώσεις, επενδύοντας στον κοινωνικό αυτοματισμό. Το νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει περιορισμό του δικαιώματος του συνέρχεσθε, καθώς αναλόγως με τον όγκο της συγκέντρωσης, οι διαδηλωτές θα πορεύονται πάνω στο πεζοδρόμιο(!!!), είτε σε μια λωρίδα του δρόμου.

Για την καθημερινή ταλαιπωρία του λαού, τις  καθυστερήσεις στα μέσα μεταφοράς, τα συγκοινωνιακά προβλήματα ή την αναδουλειά στα μικρομάγαζα δεν είναι υπεύθυνες οι  συγκεντρώσεις και τις απεργίες. Για τα παραπάνω υπεύθυνη είναι  η ίδια αντιλαϊκή πολιτική που τώρα θέλει να βάλει στο γύψο τις διαδηλώσεις, υλοποιώντας ένα πάγιο αίτημα του ΣΕΒ.

Οι σχεδιασμοί του κεφαλαίου και του πολιτικού της προσωπικού στοχεύουν στην τρομοκράτηση του λαού, για να επιβληθούν οι αντιλαϊκές πολιτικές που εξυπηρετούν αποκλειστικά τα μονοπώλια, οδηγούν στην παραπέρα φτωχοποίηση και την αφαίρεση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Δεν τους φτάνει όλο αυτό το αντεργατικό οπλοστάσιο που υπάρχει χρειάζονται κι άλλη κατασταλτική θωράκιση. Οι επιχειρήσεις τύπου “Κουκάκι” δεν χρησιμοποιούνται μόνο για τον εκφοβισμό του λαού και την εμπέδωση του δόγματος “νόμος και τάξη”, αλλά και ως εργαστήρια δοκιμής και νομιμοποίησης πιο εξελιγμένων μηχανισμών και όπλων καταστολής, που προμηθεύθηκαν και διατήρησαν όλες οι κυβερνήσεις και που τελικό στόχο έχουν το εργατικό – λαϊκό κίνημα. 

Οι εργαζόμενοι , το λαϊκό κίνημα  έχει και τη δύναμη και την εμπειρία να αντιμετωπίσει τα σχέδια της κυβέρνησης. Με τους οργανωμένους, μαζικούς αγώνες για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του και τη διεκδίκηση της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, θα δώσει τη δική του απάντηση με πάλη για  Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και εργασιακά δικαιώματα, για  την Κοινωνική Ασφάλιση, για πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες εναντία στη πολιτική που τσακίζει καθημερινά την ζωη της εργατικής τάξης στο βωμό των κερδών τους.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει των εργατών η πάλη θα την σπάσει.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων ΔΕΚΟ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στο δίκαιο, πολυήμερο απεργιακό  αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι του ομίλου ΟΤΕ για την υπογραφή Ενιαίας Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με  πλήρη απασχόληση για όλους, χωρίς απολύσεις, με εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα που να ανταποκρίνονται και να καλύπτουν πλήρως τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.

Καταγγέλουμε τη Διοίκηση του Ομίλου ΟΤΕ, η οποία παρά την υψηλή κερδοφορία που είχε και την προηγούμενη χρονιά  στις «πλάτες» των εργαζομένων του, επιχειρεί με διάφορες μεθοδεύσεις  να «σπάσει» το δίκαιο αυτό αγώνα τους κάνοντας ξεκάθαρο ότι η επίθεση του κεφαλαίου στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα συνεχίζεται αμείωτη και με υψηλή κερδοφορία.

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Ένας εργαζόμενος  59 χρονών, πατέρας δύο παιδιών, σκοτώθηκε σήμερα εν ώρα εργασίας στην εταιρεία TORRE-COOPERLAT ABEE στην Ν. Σάντα Κιλκίς. Εργαζόταν στην εταιρία  φύλαξης «ΜΕGASECURITY» όταν κατά την διάρκεια της εργασίας του  κατέρρευσε μεταλλική γκαραζόπορτα και τον καταπλάκωσε.

Ακόμα ένας συνάδελφος  που ρίχτηκε  στη βιοπάλη με τους νέους όρους που επικρατούν στην πιάτσα, της «ευελιξίας» που θέλει τους εργαζόμενους να κάνουν τα πάντα χωρίς καμία ειδίκευση, εκπαίδευση και ασφαλώς προστασία, ανυπεράσπιστους μπροστά… στην κακιά την ώρα(!!!), καθώς τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς είναι είδος πολυτελείας, κοστίζει και άρα δεν μπορεί να σπαταλιούνται χρήματα εκεί.

Τα εργατικά «ατυχήματα» όμως στους χώρους δουλειάς, όσο κι αν οι επιχειρήσεις κάνουν πάντα προσπάθεια να τα χρεώσουν στην κακιά την ώρα ή σε λάθος των ίδιων των συναδέλφων, θα μπορούσαν μια χαρά να προβλεφθούν αν,

• Οι εργάτες εκπαιδεύονταν ολοκληρωμένα για τη δουλειά που προορίζονται και δεν αντιμετωπίζονται ως “εργαλεία για όλες τις χρήσεις”.
• Δεν υπήρχε ο εκβιασμός με φόβητρο την επιστροφή στην ανεργία, σε κάθε συνάδελφο να κάνει οποιαδήποτε δουλειά υπάρχει σε ένα χώρο, ανεξάρτητα από το αν γνωρίζει ή δεν γνωρίζει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την εργασία του.
• Δεν υπήρχε η εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς που κάνει ακόμα και τους πιο έμπειρους εργάτες να έχουν μειωμένα αντανακλαστικά τόσο λόγω της υπερβολικής ταχύτητας όσο και λόγω της κούρασης που συσσωρεύεται κάθε μέρα στο μεροκάματο.
• Δεν υπήρχε η συνειδητή απαξίωση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας με τη διαχρονική του υποστελέχωση, ώστε να μην μπορεί στην ουσία να παίξει το ρόλο του.
• Δεν έδινε αέρα στα πανιά της εργοδοσίας το νομοθετικό πλαίσιο με την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, έργο τόσο της σημερινής κυβέρνησης της Ν.Δ όσο και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, καθώς έχουν διαλύσει από το 8ωρο και το ωράριο έως και το καθεστώς της σταθερής απασχόλησης.

Είναι εργοδοτικό έγκλημα να καταπλακώνονται εργαζόμενοι από γκαραζόπορτες.Είναι ευθύνη των υπηρεσιών του κράτους να ελέγχουντις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας  στους χώρους εργασίας.

Δυστυχώς, θρηνούμε συνεχώς συναδέλφους σε πολλούς χώρους δουλειάς, αυξάνεται ο αριθμός των εγκλημάτων σε βάρος της εργατικής τάξης. Γιατί είναι αυτό το αποτέλεσμα της ανάπτυξης που στηρίζεται στο κέρδος των λίγων. Μιας ανάπτυξης που η σημερινή, αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις στηρίζουν.

Για την εργοδοσία και το κράτος της είναι κόστος τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και δυστυχώς το πληρώνουμε με τη ζωή μας.Πρόκειται για ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα με ευθύνες της εργοδοσίας και όλων των κυβερνήσεων που όχι απλά στηρίζουν με κάθε τρόπο την εργασιακή ζούγκλα, αλλά και την ενισχύουν προς αυτήν την κατεύθυνση, λαμβάνοντας μια σειρά μέτρα όπως πρόσφατα τα εμπόδια που βάζει η κυβέρνηση της ΝΔ στην λειτουργία της Επιθεώρησης Εργασίας.

Συνάδελφοι ,

Η καπιταλιστική τους ανάπτυξη δεν αρκείται μόνο στον ιδρώτα μας αλλά ποτίζεται και από το ίδιο μας το αίμα!

Είναι η ίδια πολιτική που διαλύει κάθε πτυχή της ζωής μας.

Φτάνει πια δεν πάει άλλο! 

Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε στη δουλειά και να μην ξέρουμε αν θα γυρίσουμε ακέραιοι στις οικογένειές μας!  

Η Διοίκηση του Σωματείου Εργαζομένων στις Επιχειρήσεις Παράγωγης Επισιτιστικών Προϊόντων Κεντρικής Μακεδονίας  εκφράζει την βαθιά της θλίψη για τον τραγικό θάνατο του συναδέλφου.

Απαιτούμε:

Τη διερεύνηση των αιτιών του ατυχήματος και του καταλογισμού των ευθυνών.

Την άμεση στήριξη της οικογένειας.

Ξεκαθαρίζουμε στην κυβέρνηση και τις αρμόδιες υπηρεσίες της, ότι οι εργαζόμενοι δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια περιμένοντας να γίνουν και άλλα ατυχήματα, για να αυγατίζουν τα κέρδη του κάθε εργολάβου.

Η εφορευτική επιτροπή που εκλέχτηκε από τη γενική συνέλευση του Σωματείου των Ιδιωτικών Υπαλλήλων την Τετάρτη 18/12 σε συνεδρίασή της ανακοινώνει ότι οι αρχαιρεσίες του Σωματείου θα πραγματοποιηθούν στις 17 18 19 και 20 Γενάρη για την εκλογή

• Διοικητικού Συμβουλίου
• Εξελεγκτικής Επιτροπής
• Αντιπροσώπων για το Εργατικό Κέντρο
• Αντιπροσώπων για την Ομοσπονδία

Οι αιτήσεις υποψηφιοτήτων θα παραδίδονται στην εφορευτική επιτροπή την                            Παρασκευή 27/12 από τις 6μμ μέχρι τις 8μμ, τη Δευτέρα 30/12 από τις 6μμ μέχρι τις 8μμ και την Παρασκευή 3/01 από τις 6μμ μέχρι τις 8μμ.

Τρέμουν το οργανωμένο ταξικό κίνημα

Στο ίδιο έργο θεατές: Ο ένας κόβει και ο επόμενος … ξανακόβει.

Η κυβέρνηση της ΝΔ θέλοντας να ολοκληρώσει το αντεργατικό-αντιλαϊκό έργο της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και παλαιότερων, για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των κατασκευαστικών και επιχειρηματικών ομίλων, ετοιμάζει να φέρει διάταξη που θα βάζει ακόμη περισσότερα εμπόδια στον οργανωμένο αγώνα, την πάλη και διεκδίκηση των εργαζομένων.

Έρχεται να προστεθεί στον απεργοκτόνο νόμο του ΣΥΡΙΖΑ, τον νόμο Αχτσιόγλου-Βρούτση, τον «αναπτυξιακό» νόμο της ΝΔ που ψήφισε τον Οκτώβρη, που καταργεί ουσιαστικά βήμα-βήμα τις ΣΣΕ, συμπιέζοντας ακόμη περισσότερο το μέσο μισθό προς τα κάτω και κρατώντας στον πάτο τον κατώτερο, ενώ ταυτόχρονα ορίζει τον εκάστοτε Υπουργό Εργασίας ως τον «ανώτατο άρχοντα» που μπορεί να παρεμβαίνει για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Προωθούν διατάξεις για να ελέγχουν τα συνδικάτα και το περιεχόμενο των αγώνων. Παίρνουν μέτρα καταστολής και καλλιεργούν το φόβο και το συμβιβασμό.

Σ’ αυτά τα πλαίσια εντάσσονται και τα μέτρα για τον περιορισμό των κινητοποιήσεων. Θέλουν τους εργάτες φιμωμένους, να τηρείται σιγή νεκροταφείου, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, για να περνάνε ανεμπόδιστα, χωρίς «ενοχλητικές» φωνές, μέτρα που δίνουν ζεστό χρήμα στο κεφάλαιο και βάζουν στο περιθώριο τις ανάγκες των εργαζομένων.

Συμμέτοχη σε αυτούς τους σχεδιασμούς είναι και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, η οποία όχι μόνο «δε βγάζει κιχ» για όλα αυτά, αλλά τα σιγοντάρει, σε σημείο που οι δικές της προτάσεις να γίνονται δεκτές από την κυβέρνηση.

Δεν θα περάσουν τα σχέδιά τους!

Το οργανωμένο ταξικό κίνημα, οι εργαζόμενοι της χώρας δε θα ρωτήσουμε ούτε τα αφεντικά ούτε τους πολιτικούς τους εκπροσώπους για το περιεχόμενο και τον τρόπο διεκδίκησής μας.

Απέναντι στα μέτρα καταστολής και ποινικοποίησης των αγώνων υψώνουμε ανάστημα, περνάμε στην αντεπίθεση. Δυναμώνουμε το Συνδικάτο μας, ώστε να ανοίξουμε δρόμους για να επιβάλλουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη εμείς και οι οικογένειές μας.

Κανένας φόβος – Καμιά υποταγή!

Καλούμε όλους τους οικοδόμους και συναδέλφους στις κατασκευές, τους άνεργους του κλάδου, σε πανστρατιά για άμεση απάντηση σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σχέδιο νόμου με τον περιορισμό των διαδηλώσεων.