Να δυναμώσουμε τον ενιαίο αγώνα για να μην περάσουν τα αντεργατικά σχέδια που οδηγούν το συνδικαλιστικό κίνημα και τους αγώνες στο “γύψο”.

Σε συνέχεια προηγούμενων αγώνων απέναντι στην επίθεση που οργανώνεται ενάντια στο εισόδημα στις εργασιακές σχέσεις στην υγεία και την ζωή των εργαζομένων και του λαού γενικότερα ήταν και οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των εργαζομένων στον κλάδο των ΟΤΑ ενάντια στην προσπάθειά τους να αφαιρέσουν κατακτήσεις αγώνων όπως είναι η ένταξη στο καθεστώς των ΒΑΕ, να προχωρήσουν σε πάρα πέρα απαξίωση υπηρεσιών που πρέπει να έχουν κοινωνικό χαρακτήρα για την ποιο εύκολη εκχώρησή τους στους επιχειρηματικούς ομίλους.   

Το αγωνιστικό τείχος συνδικάτων απέναντι στην επίθεση και αυτής της κυβέρνησης σε όλους τους κλάδους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με νέα αντεργατικά σχέδια, για να αντιμετωπιστεί πρέπει να πατά και σε νέα μέτρα αυταρχισμού της κάθε κυβέρνησης ενάντια σε όποιον αντιστέκεται στην ολομέτωπη επίθεση στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει.      

Μέσα από την προσπάθεια εξιδανίκευσης της «αστικής δημοκρατίας» και της υπεράσπισης της «αστικής νομιμότητας» που τσακίζει τον λαό αναλώθηκαν κυβερνητικοί εκπρόσωποι ΜΜΕ εργοδοτικοί και κυβερνητικοί συνδικαλιστές προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τον χουντικής έμπνευσης νόμο που επιβάλει περιορισμούς και απαγορεύσεις διαδηλώσεων και ορίζει ως «ανώτατη αρχή» την αστυνομία.

Ένα νομοσχέδιο που ανάγει σε «ιδιώνυμο αδίκημα» ακόμα και την συμμετοχή σε μια συγκέντρωση που έχει απαγορευτεί τιμωρώντας τους με φυλάκιση έως και 2έτη. Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται σε συνέχεια των αντιδραστικών αλλαγών  της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης του δικαιώματος της απεργίας των συλλογικών διαδικασιών.           

Οι εργαζόμενοι συσπειρωμένοι στα συνδικάτα τους θα δώσουν την απάντησή τους στην προσπάθεια παρέμβασης στην συλλογική δράση την ποινικοποίηση των αγώνων την τρομοκρατία, η προσπάθεια  για να επιβάλουν το δόγμα «νόμος και τάξη» δεν θα περάσει.

Απέναντι στη νέα επίθεση χρειάζεται άμεση και δυναμική απάντηση! Οργανώνοντας την αντεπίθεση, δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την ενημέρωση των εργαζομένων, για να γίνουν πλατιά κατανοητά ο χαρακτήρας και το μέγεθος της επίθεσης, αλλά και η δύναμη που έχει ο ταξικός, μαζικός αγώνας για να τους χαλάσει τα σχέδια!

Μετά το σερί Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, νόμων, υπουργικών αποφάσεων που δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο σε όλα τα επίπεδα, η ΝΔ έφερε ένα άθλιο, χουντικής έμπνευσης  νομοσχέδιο, για τον περιορισμό  μέχρι και την απαγόρευση των διαδηλώσεων, ικανοποιώντας άλλη μια απαίτηση των επιχειρηματικών ομίλων. Νοσταλγώντας άλλες – μαύρες εποχές  θέλουν κουμανταδόρο στα σωματεία μας το χωροφύλακα! Θέλουν να τσακίζουν τις ζωές μας  και να μην κουνιέται φύλλο.

Θέλουν τους εργαζόμενους σκυφτούς
με μισθούς πείνας και χωρίς δικαιώματα.

Σε συνέχεια του νόμου που δυσκολεύει την προκήρυξη απεργίας της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, οι εργατικοί αγώνες μπαίνουν πάλι στο στόχαστρο. Με το νομοσχέδιο προωθούνται νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης του βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο ο λαός μας κατέκτησε με πολλούς, διαχρονικούς κι αιματηρούς αγώνες.

Το “νομοσχέδιο”, αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!!), ορίζει την αστυνομία ως ανώτατη αρχή καθώς της αναθέτει διευρυμένο και επιτελικό ρόλο. Πέρα από το ρόλο της στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”. Θα μπορεί να καθορίζει τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί μια δημόσια συνάθροιση, αν αυτή είναι αυθόρμητη, ποιοι περιορισμοί θα επιβάλλονται. 

Με βάση το “νέο” νομοσχέδιο:

• “Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)
• Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)
• Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

 Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

• “Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)
• “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)
• Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)
• “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

Δεν θα τους περάσει! Οι αγώνες μας δε θα μπουν στο γύψο!

Δεν θα ζητάμε  άδεια από την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις της για να διαδηλώνουμε, να παλεύουμε και να διεκδικούμε. Το δικαίωμα αυτό το έχουμε κατεκτημένο με αγώνες και θυσίες και δεν το χαρίζουμε όσους νόμους και να ψηφίσουν, όσα μέτρα καταστολής και να πάρουν.

Τη δύναμη που έχουν οι εργαζόμενοι στα χέρια τους, με τους αγώνες τους και τις διαδηλώσεις τους, οργανωμένα μέσα από το σωματείο τους, τρέμει κυβέρνηση και εργοδοσία. Με αυτή τη δύναμη οι εργαζόμενοι στην ανακύκλωση κατέκτησαν τα προηγούμενα χρόνια να μην μειωθεί ο μισθός τους στο ύψος του βασικού, να επαναπροσληφθούν με κάθε νέο εργολάβο έως τώρα. Με αυτή τη δύναμη του οργανωμένου αγώνα χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη την χώρα σηκώνουν ανάστημα μπροστά στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Δυναμώνουμε τους αγώνες μας.

Θα ματαιώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να μας φιμώσει, να μετατρέψει τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση σε ποινικό αδίκημα

Συναδελφισσα και συνάδελφε

    Όλο το διάστημα της καραντίνας προσπαθούσαν να πετύχουν να μείνουμε με κλειστό το στόμα, δε τους βρήκε, η φωνή μας ακούστηκε δυνατά!!

    Τώρα επιδιώκουν εκ νέου να μας φιμώσουν, να περιορίσουν την δράση μας,  μ’ ένα νομοσχέδιο χουντικής έμπνευσης, που πρόκειται να φέρουν κατακαλόκαιρο στην βουλή και το οποίο προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής των διαδηλώσεων, των συγκεντρώσεων.

    Το  “νέο” νομοσχέδιο αυτό, μόνο νέο δεν είναι,  μιας και αποτελεί αντιγραφή του χουντικού νόμου του 1971(!!) όπου ορίζεται η αστυνομία ως ανώτατη αρχή με διευρυμένο ρόλο. Πέρα από το ρόλο της δηλαδή στην επιβολή του νόμου, αναλαμβάνει και καθήκοντα “ερμηνείας του νόμου”.  Έτσι θα μπορεί να καθορίζει αυτή τους περιορισμούς που πρέπει να επιβληθούν σε μια διαδήλωση, να επινοεί δικούς της, να έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίζει εκ των προτέρων αν θα επιτραπεί ή όχι μια δημόσια συνάθροιση. Φέρνουν  δηλαδή ξανά το χωροφύλακα μέσα στα σωματεία, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις.

    Με βάση λοιπόν το “νέο” νομοσχέδιο:

“Ο οργανωτής της διαδήλωσης οφείλει να γνωστοποιήσει στην κατά τόπο αστυνομία ή λιμενική αρχή την πρόθεσή του να καλέσει το ευρύ κοινό σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα στοιχεία ταυτότητας κι επικοινωνίας του οργανωτή (φυσικό πρόσωπο), τον ακριβή τόπο, το χρόνο έναρξης, λήξης, το σκοπό και το δρομολόγιο της διαδήλωσης.” (άρθρο 3)

    Ο οργανωτής της συγκέντρωσης “συνεργάζεται άμεσα με την αρμόδια αστυνομική αρχή και ιδίως με τον Αστυνομικό Διαμεσολαβητή (σύνδεσμος μεταξύ διαδηλωτών και κράτους) και συμμορφώνεται στις υποδείξεις του παρέχοντας συνδρομή στην τήρηση της τάξης.” (άρθρο 4)

    Αν η κινητοποίηση (πορεία, συγκέντρωση, διαδήλωση) δεν γνωστοποιηθεί “η αστυνομική αρχή δύναται να προβεί στη διάλυσης της ανωτέρω συνάθροισης..” (άρθρα 3 και 9). Επιπλέον, “επικείμενη δημόσια συνάθροιση μπορεί να απαγορεύεται (κι αν ακόμα έχει γνωστοποιηθεί), αν επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια ή απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.” (άρθρο 8)

    Ανάγεται σε ιδιώνυμο η συμμετοχή σε διαδήλωση, αφού:

“Όσοι συμμετέχουν σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, η οποία έχει απαγορευτεί τιμωρούνται με φυλάκιση από ένα (1) έως δύο (2) έτη.” (άρθρο 14)

    “Ο οργανωτής δημόσιας συνάθροισης ευθύνεται για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής και της ιδιοκτησίας τους…” Με τη διάταξη αυτή ενορχηστρώνεται κι ανοίγει ο δρόμος για εκτεταμένες προβοκάτσιες. (άρθρο 14)

    Για την απαγόρευση λαμβάνεται υπόψη και ο αριθμός των διαδηλωτών και η δυνατότητα της αστυνομίας για αλλαγή δρομολογίου ή τόπου συγκέντρωσης. (άρθρο 7, παρ. 4)

    “Εξουσιοδοτείται ο υπουργός δημόσιας τάξης να ρυθμίζει τα περί διάλυσης των συγκεντρώσεων” κατά το δοκούν και με συνοπτικές διαδικασίες. (άρθρο 15)

    Αν νομίζουν ότι όλα αυτά θα περάσουν, πλανώνται πλανην οικτράν..

    Ο περιορισμός των διαδηλώσεων, συνάδελφοι,  είναι διαχρονικός διακαής πόθος κυβερνήσεων και επιχειρηματικών ομίλων, που τώρα έρχεται και δένει με την άγρια επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα με αφορμή την πανδημία.

    Η “κανονικότητα” τους επιτάσσει σιγή νεκροταφείου και σκυμμένο κεφάλι, μας θέλουν άφωνους και με τους αγώνες στο γύψο.

    Δε θα τους αφήσουμε να μετατρέψουν τους εργασιακούς χώρους σε γκέτο και την αντίσταση του λαού σε ποινικό αδίκημα.

    Θα μας βρούνε μπροστά τους!

Ο αντεργατικός κατήφορος των εργοδοτών – Δημάρχων συνεχίζεται. Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη μεθόδευση του Δημάρχου Αγίας Βαρβάρας, να ασκήσει έφεση στην θετική πρωτόδικα απόφαση που μετατρέπει τις συμβάσεις 27 συναδέλφων από Ορισμένου Χρόνου σε Αορίστου. Ο Δήμαρχος Αγιάς Βαρβάρας και πρόεδρος της οικονομικής επιτροπής Λάμπρος Μίχος είναι εχθρός των εργαζομένων.

Πρόκειται για συναδέλφους μας που δουλεύουν επί 10 χρόνια σε διάφορες κοινωνικές δομές (παιδικοί σταθμοί, ΚΗΦΗ και Βοήθεια στο Σπίτι). Αυτούς που η κυβέρνηση αποκαλούσε ήρωες που κράτησαν όρθιο το Δήμο στην πανδημία. Έχουν όμως ένα ελάττωμα, αγωνίζονται για ζωή με δικαιώματα.

Ο σχεδιασμός, η πολιτική της δημοτικής αρχής του δήμου Αγία Βαρβάρας δεν είναι τυχαίος. Είναι ενταγμένος στη συνολικότερη πολιτική των κυβερνήσεων και των δημάρχων που θέλουν να χτυπήσουν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Θέλουν την ανακύκλωση εργαζομένων με ελαστικές μορφές εργασίας με απώτερο στόχο την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών. Διαχρονικά οι κυβερνήσεις (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ) ψήφιζαν αντεργατικές ρυθμίσεις. Είναι αυτές που θωράκισαν το χέρι της διοίκησης της Αγίας Βαρβάρας να ασκήσει έφεση, είναι αυτές που θωρακίζουν ακόμα περισσότερο τη σιδερένια φτέρνα του συστήματος στο τσάκισμα των κινητοποιήσεων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γύρισε την πλάτη στο αίτημα  εκατοντάδων σωματείων και ομοσπονδιών για τροποποίηση του άρθρου 103 του Συντάγματος, ώστε να επιτρέπετε η μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Η κυβέρνηση της ΝΔ δίνει το δικαίωμα σε μειοψηφίες αιρετών μέσω των οικονομικών επιτροπών να τσακίζουν εργατικά δικαιώματα

Το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΤΑ ΑΤΤΙΚΗΣ βρέθηκε στο πλευρό των 27 εργαζομένων των κοινωνικών δομών του δήμου Αγίας Βαρβάρας και στήριξε με την παρουσία μελών του την κινητοποίηση που οργάνωσαν, υπερασπιζόμενοι την μόνιμη και σταθερή δουλειά, βρίσκοντας μεγάλη ανταπόκριση τόσο από εργαζόμενους όσο και από κατοίκους και φορείς του δήμου. Αντίθετα σαν τα ποντίκια στις τρύπες τους κρύφτηκαν ο δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Λάμπρος Μίχος, τα στελέχη της δημοτικής αρχής και ο γενικός γραμματέας του Δήμου, προκειμένου να μην αντιμετωπίσουν το πλήθος εργαζομένων και κατοίκων της Αγίας Βαρβάρας που συγκεντρώθηκαν, χθες Τρίτη 30 Ιουνίου, έξω από το δημαρχείο, για να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία με τους συναδέλφους.

Μεγάλο ατόπημα του δημάρχου που αποτελεί ύβρη για τους εργαζόμενους, τις οικογένειες τους καθώς και τους κατοίκους του δήμου που συμμετείχαν στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας ήταν να τους αποκαλέσει σε ραδιοφωνική συνέντευξη που παραχώρησε, “νταήδες”, “τραμπούκους” και “εκβιαστές”. Έτσι παρουσιάζει τους ανθρώπους του μόχθου, τους ανθρώπους που αγωνίζονται και διεκδικούν το δικαίωμα στην εργασία ο δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Λάμπρος Μίχος. Αίσχος!

Το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΤΑ ΑΤΤΙΚΗΣ στηρίζει την απόφαση των εργαζομένων να συνεχίσουν τον αγώνα τους με επαναλαμβανόμενες 4ωρες Στάσεις Εργασίας από τις 7:00 το πρωί μέχρι τις 11:00. Καλούμε τους εργαζόμενους του Δήμου Αγίας Βαρβάρας και όλους τους εργαζόμενους των Δήμων της Δυτικής Αττικής να συμμετέχουν στην Στάση Εργασίας την Δευτέρα από τις 07:00 μέχρι τις 11:00 και να δώσουν δυναμικό παρών στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 8:00 το πρωί έξω από το δημαρχείο της Αγίας Βαρβάρας.

Καλούμε τον Δήμαρχο Αγίας Βαρβάρας να πάρει πίσω την αντεργατική, αντιδημοκρατική και εκδικητική απόφαση της οικονομικής επιτροπής για άσκηση έφεσης και να φέρει άμεσα το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο σε ανοικτή συνεδρίαση.

Απαιτούμε :

• Την αναίρεση της απόφασης της οικονομικής επιτροπής
• Την άμεση υλοποίηση της απόφασης του πρωτοδικείου για μετατροπή της σύμβασης των 27 εργαζομένων σε Αορίστου χρόνου
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για όλες τις υπηρεσίες του δήμου, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Η ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ!

ΟΙ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΙ ΚΑΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Συνάδελφοι, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας τη Δευτέρα 29/6 με ατομική του πρωτοβουλία κάλεσε τους εκπροσώπους των εργοδοτικών ενώσεων σε τηλεδιάσκεψη χωρίς καμία ατζέντα συζήτησης. Στη διάρκεια αυτής της συζήτησης έγινε καθαρό ότι υπάρχει σταθερή επικοινωνία του Προέδρου της ΠΟΘΑ με τους εργοδότες κι από πριν είχαν διαμορφώσει πλαίσιο συζήτησης και κοινού πλαισίου δράσης, χωρίς να έχει καμία εικόνα το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας.

Σε αυτή τη συζήτηση οι εργοδότες έβαλαν καθαρά το δικό τους σχέδιο και αιτήματα. Δήλωσαν ότι το Υπουργείο δέχθηκε τα αιτήματά τους για χρηματοδότηση με δάνεια 10ετούς αποπληρωμής με κρατική εγγύηση. Δηλαδή να χρηματοδοτηθούν κι αν δεν εξοφλήσουν να τα πληρώσουμε εμείς. Έκαναν καθαρό ότι δε θα ανοίξουν τους χώρους αν δεν χρηματοδοτηθούν γενναία από την Κυβέρνηση. Καταλαβαίνουμε ότι η σκέψη τους είναι οι πιο μεγάλοι, που αντέχουν οικονομικά να μην έχουν δραστηριότητα μέχρι το χειμώνα, να εκμεταλλευτούν την αδυναμία των πιο μικρών που δεν μπορούν να ανοίξουν τους χώρους τους, ενώ συγχρόνως τους πνίγουν τα χρέη τους. Έβαλαν την ανάγκη να επεκταθεί το ΔΠΥ σαν τρόπος εργασίας. Μας έκαναν υποδείξεις πώς να εκπροσωπούμε καλύτερα τους εργαζόμενους, προτείνοντας διαφορετικά δικαιώματα για τους εργαζόμενους ορισμένου χρόνου σε σχέση με αυτούς πλήρους απασχόλησης. Συγκεκριμένα μας είπαν ότι είναι καλύτερα να ζητάμε περισσότερα για λιγότερους , παρά λίγα για πολλούς. Μας είπαν ότι ΣΣΕ στην Ευρώπη υπάρχει μόνο στη Γαλλία, γιατί εκεί υπάρχει ισχυρή εργοδοτική ένωση που επιβάλλει τους όρους που θέλει σε Κυβέρνηση και σε εργαζόμενους.

Μαζί με τις πραγματικές τους επιδιώξεις, μάς είπαν ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει η έννοια αφεντικό και εργαζόμενος. Μάς είπαν ότι  νοιάζονται για τα προβλήματα μας και θέλουν να καταθέσουν κι αυτοί τα αιτήματα μας στο Υπουργείο.

Όλα αυτά ο Πρόεδρος της ΠΟΘΑ τα είδε σαν κοινό δρόμο και μας έστειλε πρόταση για Δελτίο Τύπου που ανακοινώνει ότι συμφωνήσαμε για την ανάγκη ολοκληρωμένου σχεδίου από την Κυβέρνηση μέχρι και το χειμώνα (?!). Λέει  συμφωνήσαμε, ότι χρειάζεται ένα πλαίσιο που θα εξαλείψει την ανασφάλιστη εργασία και θα στηρίξει το σύνολο του κλάδου. Μήπως η ωρομίσθια πληρωμή στο θέατρο ή σε μουσικές σκηνές δεν είναι ήδη σήμερα ασφαλισμένη; Μήπως το ΔΠΥ δεν έχει ασφάλιση; Λέει επίσης, ότι αν η Κυβέρνηση αφήσει την αγορά να ρυθμίσει το χώρο του Πολιτισμού θα έχουμε καταστροφικά αποτελέσματα, κλείνοντας το μάτι στη συνέχιση της ενίσχυσης και επιδότησης των μεγάλων παιχτών του χώρου και όχι των ίδιων των καλλιτεχνών.

Συνάδελφοι, οι διεκδικήσεις μας δεν ταιριάζουν με αυτές τις εργοδοσίας, δεν έχουν κοινό σημείο συνάντησης, ούτε η μία ευνοεί την άλλη. Ξέρουμε καλά ότι και την προηγούμενη  κρίση του 2009 την πληρώσαμε ακριβά,  για να μην την πληρώσουν οι μεγάλοι επιχειρηματίες.

 Ξέρουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν

• Δουλεύουμε όλοι με ελαστικές σχέσεις εργασίας, με ωρομίσθια, με εργόσημο κ.α.
• Δουλεύουμε χωρίς πληρωμένες πρόβες και χωρίς καμία εγγύηση από τον εργοδότη για πόσο χρόνο θα ανέβει η παράσταση, ενώ ταυτόχρονα καταργήθηκαν οι ΣΣΕ.
• Καταργήθηκαν ασφαλιστικά δικαιώματα
• Καταργήθηκαν βαρέα ανθυγιεινά για ειδικότητες καλλιτεχνών και πήγαν τα όρια συνταξιοδότησης στα 67 για όλους.
•  Άνοιξε ο δρόμος ώστε πίσω από το ΔΠΥ να κρύβεται μισθωτή εργασία με μεγαλύτερα οφέλη για την εργοδοσία κ.ο.κ…

Στη νέα κρίση που βρισκόμαστε οι μεγαλοεργοδότες και οι Κυβερνήσεις που τους στηρίζουν θα μας ζητήσουν ακόμα περισσότερα, όπως ήδη γίνεται,  με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη θεσμοθέτηση εκ μέρους του ΥΠΠΟΑ της παραχώρησης πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων του καλλιτέχνη αποκλειστικά στην εταιρεία παραγωγό, σαν προϋπόθεση για επιδότηση..

Σε αυτή την προσπάθεια της μεγάλης εργοδοσίας του χώρου, το Προεδρείο της Ομοσπονδίας φαίνεται να θέλει να συμβάλλει ενεργητικά. Ενώ το προηγούμενο διάστημα, για να μη βρεθεί πίσω από το φόντο των μεγαλειωδών κινητοποιήσεων και μαζικών διαδικασιών στο χώρο, των εργαζόμενων στο θέαμα – ακρόαμα, διοργάνωνε τηλεδιασκέψεις με τα Σωματεία που έδιναν αγώνα και διεκδικούσαν, τώρα, διοργανώνει τηλεδιασκέψεις με τους εκπροσώπους των εργοδοτών για να συντονίσουν «κοινό αγώνα», όπως πιο καθαρά φαίνεται.(?!)

Όσα Σωματεία παλέψαμε μαζί με τα μέλη μας, αλλά και με πολλούς νέους συναδέλφους που πρώτη φορά κινητοποιήθηκαν, από την πρώτη στιγμή της καραντίνας βρεθήκαμε απέναντι από

• τους μεγαλοεργοδότες που προσπάθησαν να φάνε δεδουλευμένα, να διαβάλουν τα Σωματεία που διεκδικούσαν.
• τους Θεατρικούς επιχειρηματίες που έκοβαν νωρίτερα τις συμβάσεις των εργαζομένων τους βλέποντας τον κίνδυνο της καραντίνας
• την προσπάθεια των μεγάλων επιχειρηματιών και παραγωγών να μας κλέψουν τα συγγενικά και πνευματικά μας δικαιώματα.   

Ταυτόχρονα μας απασχολεί όλους η κατάσταση που δημιουργείται με τους μικρούς επαγγελματίες τις ομάδες και τις ΑΜΚΕ.  Οι μεγάλοι εργοδότες και οι ενώσεις τους, τους έχουν στο στόχαστρο ,θέλουν να μεγαλώσουν τα κέρδη τους από την καταστροφή αυτών. Με αυτούς τους εργοδότες η πλειοψηφία της ΠΟΘΑ ,θέλει να πάνε από κοινού.

Καλούμε κάθε συνάδελφο ή συνδικαλιστή που προβληματίζεται,  άσχετα αν συμφωνεί σε όλα μαζί μας ή όχι,  να μη δεχθεί το δηλητήριο της συνεργασίας με τη μεγάλη εργοδοσία που φέρνει σα «δούρειο ίππο»  η πλειοψηφία της ΠΟΘΑ. Η γραμμή αυτή της συνεργασίας και του κοινωνικού διαλόγου δοκιμάστηκε από την Ομοσπονδία επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τη ΣΣΕ στα Θέατρα. Τότε μας έλεγαν ότι αν οι εργοδότες  πάρουν έμμεση χρηματοδότηση με εργατικά εισιτήρια  θα  δεχθούν και Σύμβαση. Αποδείχθηκε ότι ξέρουν  καλά να προσαρμόζουν τις ανάγκες των εργαζομένων στα δικά τους συμφέροντα και σε αυτή τους την προσπάθεια έχουν όλες τις Κυβερνήσεις μαζί τους.

Οργανώνουμε τις διεκδικήσεις μας απέναντι σε Κυβερνήσεις και μεγάλη εργοδοσία. Απαντάμε με διαδηλώσεις ενάντια στο ν/σ της Κυβέρνησης για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Κλιμακώνουμε με κινητοποίηση στα γραφεία της ΕΕ και στο Μέγαρο Μαξίμου για τα αιτήματα μας , για τα οποία εδώ και μήνες μας κοροϊδεύουν τα αρμόδια Υπουργεία.

Ξέρουμε πώς να διεκδικούμε, με ποιο τρόπο πιέζεται Κυβέρνηση κι η εργοδοσία όταν τα αιτήματά μας, οι αγώνες μας αποκτούν μαζικότητα και κλιμάκωση, πολυμορφία, αντοχή.

Γι’ αυτό μας προσεγγίζουν οι μεγαλοεργοδότες, για να διεκδικήσουμε τα δικά τους αιτήματα, εγκαταλείποντας  τα δικά μας. Δε θα τους κάνουμε τη χάρη!

Το Εργατικό Κέντρο ΒΣΔ συμμετείχε στην σημερινή κινητοποίηση του Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Κω για τα προβλήματα της υγείας στο νησί μας.

Στην κινητοποίηση αναδείχθηκαν για άλλη μια φορά οι τραγικές ελλείψεις στις δομές υγείας του νησιού σε ιατρικό, νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά και σε τεχνολογικό ιατρικό εξοπλισμό.

Από την πλευρά του το Εργατικού Κέντρου κατήγγειλε την κυβέρνηση της ΝΔ, που κατακαλόκαιρο φέρνει στη Βουλή νομοσχέδιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων- το δικαίωμα των εργαζομένων  να αγωνίζονται. «Το κατάπτυστο νομοσχέδιο θα μείνει στα χαρτιά και οι εργαζόμενοι θα το κάνουν κουρελόχαρτο, δείχνοντας έμπρακτα την αγωνιστική μας ετοιμότητα και με τη σημερινή συγκέντρωση», τονίστηκε στην παρέμβαση του Εργατικού Κέντρου.

Στη συνέχεια της ομιλίας αναδείχτηκε ότι «εργαζόμενοι,  άνεργοιτα φτωχά λαϊκά στρώματα βρίσκονταισε  μια  περίοδο  μιας  νέας  οικονομικής  κρίσης  που  επιταχύνεται  και  οξύνεται  λόγω  της  πανδημίας».

«Η τουριστική περίοδος ανοίγει την 1^η Ιούλη  για να στηριχθεί η  κερδοφορία των touroperators, μεγάλων ξενοδοχείων και αεροπορικών εταιρειών και αναιρείται  προκλητικά κάθε «περιορισμός» για την πανδημία. Η επιστροφή στην κανονικότητα έχει κριτήριο της τις ανάγκες τους και όχι  την προστασία της υγείας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων στον τουρισμό που θα δουλέψουν σε συνθήκες εντατικοποίησης  και ανασφάλειας αφού ο κίνδυνος έκθεσης στον ιό δεν αμφισβητείται» , επισημάνθηκε στην ομιλία.

Τα μέσα πρόληψης και έγκαιρης αντιμετώπισης  παραμένουν από ανεπαρκή έως ανύπαρκτα όπως και οι  τραγικές ελλείψεις στο νοσοκομείο και στο Κέντρο Υγείας Αντιμάχειας, χωρίς να υπάρχει  πρόβλεψη για τη στελέχωση και τον εξοπλισμό τους για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες της περιόδου.

Κλείνοντας το Εργατικό Κέντρο κάλεσε τους διαδηλωτές να «ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ τον  αγώνα μας για την προστασία της Υγείας μας και της ζωής μας πιο μαζικά και αποφασιστικά, το επόμενο διάστημα».

ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΟΤΑ ΑΤΤΙΚΗΣ καταδικάζει το χουντικής κοπής, κατάπτυστο νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, το οποίο θα φέρει σε ψήφιση στη βουλή την ερχόμενη εβδομάδα.

Πρόκειται για ένα άθλιο νομοσχέδιο κρατικού αυταρχισμού, τρομοκρατίας και καταστολής,που υπηρετεί τους διαχρονικούς πόθους των επιχειρηματικών ομίλων και έχει ξεκάθαρο στόχο έχει να ποινικοποιήσει τους αγώνες του εργατικού λαϊκού κινήματος, επιβάλλοντας σιγή νεκροταφείου.

Πιο συγκεκριμένα δίνει υπερεξουσίες στην κάθε αστυνομική αρχή,η οποία  θα αποφασίζει με κριτήρια “λάστιχο”, τη νομιμότητα μιας διαδήλωσης, με βάση το σκοπό που αυτή υπηρετεί, το περιεχόμενο της και με βάση τον αριθμό των συμμετεχόντων, τον οποίο με μαντικές ικανότητες θα υπολογίζει προκαταβολικά.

Με αυτά τα κριτήρια θα έχει δικαίωμα η κάθε αστυνομική αρχή ακόμη και τη στιγμή της συγκρότησης μιας διαδήλωσης να την κρίνει παράνομη και να την διαλύει. Ενώ όποιος συμμετέχει σε παράνομη διαδήλωση θα θεωρείται ότι έχει επιτελέσει “ιδιώνυμο αδίκημα” και θα τιμωρείται με φυλάκιση ενός έτους.

Ανοίγει το δρόμο για προβοκατόρικες ενέργειες, που η πείρα του παρελθόντος έχει αποδείξει ότι αυτές καθοδηγούνται από παρακρατικούς και κρατικούς μηχανισμούς, αφού θα επιβάλλονται ποινές σε ενδεχόμενο επεισοδίων, τόσο στον οργανωτή που θα έχει οριστεί υπεύθυνος για τη διαδήλωση, όσο και στην ομάδα περιφρούρησης που θα έχει οριστεί από ένα Συνδικάτο. Ξεκάθαρα, νομιμοποιεί το φακέλωμα, αφού ο οργανωτής της διαδήλωσης θα υποχρεούται να δίνει στην αστυνομία τα στοιχεία ταυτότητάς του.

Επιπλέον η κυβέρνηση κλιμακώνει την κρατική καταστολή, δημιουργώντας Διεύθυνση Πρόληψης της Βίας, η οποία θα υπάγεται απευθείας στον υπουργό προστασίας του πολίτη, όπου ο σκοπός συγκρότησής της περιγράφεται ξεκάθαρα στο νόμο “θα αποτελεί ισχυρό δίκτυο συνεργασίας με στόχο την καταπολέμηση  ποικίλων μορφών και εκφάνσεων της βίας όπως η ριζοσπαστικοποίηση και η αντιμετώπιση της ιδεολογίας της βίας”.

Αποκαλυπτικό στοιχείο που επιβεβαιώνει έμπρακτα το ρόλο της Τοπικής Διοίκησης, ως αναπόσπαστο κομμάτι, “νύχι-κρέας” του αστικού κράτους και του αντιδραστικού ρόλου του χαφιέ που καλούνται να παίξουν οι δημοτικές αρχές, αποτελεί το γεγονός ότι οι τοπικές αστυνομικές αρχές θα παίρνουν γνώμη για μια λαϊκή κινητοποίηση, για μια κινητοποίηση ακόμη και ενός Πρωτοβάθμιου Σωματείου, από τους οικείους δημάρχους, προκειμένου αυτή να χαρακτηριστεί νόμιμη ή παράνομη.

Δεν αποτελεί για εμάς τυχαίο γεγονός,  η χρονική συγκυρία που η κυβέρνηση νομοθετεί το συγκεκριμένο τερατούργημα. Αποδεικνύεται ότι παίρνει προκαταβολικά τα μέτρα της,μπροστά στο φόβο των  λαϊκών αγώνων  που σίγουρα θα φουντώσουν το επόμενο διάστημα, αφού σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, διανύουμε ήδη νέα καπιταλιστική οικονομική κρίση, που θα φέρει χιλιάδες απολύσεις, βάθεμα της  ανεργίας, της απληρωσίας, των ιδιωτικοποιήσεων και της περιστολής των ελάχιστων εργασιακών δικαιωμάτων που έχουν απομείνει.

Είναι γελασμένη η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της αν νομίζουν πως θα φιμώσουν τη λαϊκή πάλη και τους αγώνες των εργαζομένων!

Δηλώνουμε ξεκάθαρα στην κυβέρνηση, ότι θα πάρει ηχηρή απάντηση μέσα από την Οργανωμένη Λαϊκή Πάλη, μέσα από την οργανωμένη μας απειθαρχία στους κατάπτυστους σχεδιασμούς της.

Καλούμε όλα τα πρωτοβάθμια Σωματεία του κλάδου άμεσα να συνεδριάσουν, λαμβάνοντας αποφάσεις καταδίκης ενάντια στο αντεργατικό τερατούργημα. Μέσα από συλλογικές μαζικές διαδικασίες να ενημερωθούν όλοι οι συνάδελφοι,  ώστε όχι μόνο να ακυρωθεί στην πράξη το νομοσχέδιο αυταρχισμού, αλλά κυρίως να μην νομιμοποιηθεί στη συνείδηση κανενός εργαζόμενου.