Ομιλία του Νίκου Παπαγεωργίου, Μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ στο Συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 13 Οκτώβρη

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, νέοι και νέες, άνεργοι, επιστήμονες, φοιτητές και σπουδαστές

Μέσα από ένα πραγματικό ξέσπασμά του,ο λαός εδώ στην Αθήνα την περασμένη Τετάρτη έβγαλε για ακόμη μια φορά την ετυμηγορία του: «Στο βόθρο της ιστορίας και πίσω από τα κάγκελα!

Οι ναζί δολοφόνοι στη φυλακή!»

Ξέρουμε ότι η απόφαση του δικαστηρίου που ήρθε μετά από 6 χρόνια να επικυρώσει τη λαϊκή αυτή ετυμηγορία, δεν φτάνει να ξεμπερδέψει κανείς με τους φασίστες, γιατί οι προϋποθέσεις που δημιούργησαν τη Χρυσή Αυγή εξακολουθούν να υπάρχουν.

Δεν είναι τυχαίο ότι και τώρα τα αποβράσματα, όσα έχουν μείνει μακριά από τη δημοσιότητα,προσπαθούν να οργανώσουν νέα φασιστικά, ρατσιστικά και εθνικιστικά μορφώματα. Γιατί αποτελούν απαραίτητα και πολύτιμα πολιτικά εργαλεία για τη χειραγώγηση των εργαζομένων και του λαού, την υποταγή του εργατικού και λαϊκού κινήματος στους επιχειρηματικούς ομίλους. Γι’ αυτό η αστική δημοκρατία, το αστικό κράτος και οι θεσμοί του, ούτε θέλουν, ούτε μπορούν ποτέ να ξεκόψουν οριστικά μαζί τους.

Επομένως το βάρος πέφτει σε μας συνάδελφοι και στη νεολαία μας, γιατί και την πείρα έχουμε και τη δύναμη να χαλάσουμε τα σχέδια των εκμεταλλευτών μας.

Δεν θα σταματήσουμε να το λέμε: σημαδεύουμε τον πραγματικό μας αντίπαλο. Το βάρβαρο αυτό σύστημα, τον ορατό εχθρό, τον καπιταλισμό σε όλες τις μορφές του, από τις πιο ωμές μέχρι τις πιο «εκλεπτυσμένες».

Γιατί εμείς οργανώνουμε την πάλη μας όχι μόνο για την απομόνωση των εγκληματιών ναζιστών και του φασισμού, αλλά για να δημιουργούμε καθημερινά τις προϋποθέσεις, να απαλλαγούμε οριστικά και αμετάκλητα από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

 Ιδιαίτερα σήμερα, συναδέλφισσες και συνάδελφοι σε συνθήκες νέας, πιο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, όπου τα δύσκολα είναι μπροστά μας, τα καθήκοντά μας γίνονται μεγαλύτερα.

Το ίδιο όμως αντιλαμβάνεται την κατάσταση κι ο αντίπαλος, από την ανάποδη.

Μέσα σε τρεις μόνο μέρες, την προηγούμενη βδομάδα, η κυβέρνηση της ΝΔ προσπάθησε, χωρίς επιτυχία, να διαλύσει μαζικές συγκεντρώσεις λαού και νεολαίας. Συνεχίζει να θωρακίζεται απέναντι στον «εχθρό – λαό» με νέα κατασταλτική νομοθεσία και μέτρα, όπως με τον πρόσφατο νόμο για τις διαδηλώσεις, την επίθεση στο συνδικαλιστικό κίνημα και το απεργιακό δικαίωμα, το πιο συστηματικό και βαθύ ηλεκτρονικό φακέλωμα των εργαζομένων και του λαού.

Πίσω από παράτες του τύπου «εκσυγχρονισμός του συνδικαλιστικού νόμου και της εργατικής νομοθεσίας» επιχειρούν να περάσουν ό,τι πιο αντιδραστικό:

Τους ενοχλεί να μπορούμε να κάνουμε σωματεία, να οργανώνουμε τη δράση μας απέναντί τους με δημοκρατικές, συλλογικές διαδικασίες.

Φοβούνται την απεργία και γι’ αυτό αβαντάρουν όσους λένε ότι έφαγε τα ψωμιά της, τα συνεταιράκια τους στη ΓΣΕΕ.

Θέλουν να γεννιόμαστε και να πεθαίνουμε και να πιστέψουμε ότι στο μεσοδιάστημα που λέγεται ζωή, δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από τα κέρδη τους και τη χαμοζωή μας. Έτσι θέλουν να καταντήσουμε. Έτσι θέλουν να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας.

Συμψηφίζουν υπερωρίες με άδεια και ρεπό για να τα εξαφανίσουν και τα τρία. Να είσαι διαθέσιμος να δουλεύεις όποτε και όπως θέλει ο εργοδότης. Να μην ξέρεις πότε θα πας σπίτι, πότε και για πόσο θα δουλέψεις αύριο ή όλη τη βδομάδα. Να δουλεύεις απλήρωτος ή να μένεις άνεργος για όσο το θέλει το αφεντικό.

Χωρίς σταθερό ωράριο, δεν θα έχουμε ζωή συνάδελφοι, αφού ο προγραμματισμός της μπαίνει σε «δεύτερη μοίρα», μπροστά στην ανάγκη να έχουμε δουλειά.

Αλλά και η ίδια αύξηση του χρόνου εργασίας τί θα σημάνει; Υπερκέρδη για τις επιχειρήσεις, ενώ για μας περισσότερη εργασία, λιγότερα λεφτά, κι ο άνεργος θα δυσκολεύεται ακόμα πιο πολύ για να βρει δουλειά.

Ανακινούν ζήτημα πάλι για τις ΣΣΕ, καταργώντας επί της ουσίας τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις,  για να μας πληρώνουν όπως και όποτε θέλει ο εργοδότης.

Να γιατί χτυπούν αυτές τις μέρες εργάτες και μαθητές, είτε εξαπολύουν τα παπαγαλάκια τους να μας πείσουν ότι δε γίνεται αλλιώς, ότι για να τραβήξει το κάρο μπροστά πρέπει να υποζύγια να τρώνε λιγότερο και να τραβάνε περισσότερο.

Τέτοιες χάρες τα συνδικάτα και το ΠΑΜΕ δεν θα τους κάνουμε, ακόμη κι αν χρειαστεί να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα.

Θα κόψουμε τα ξερά τους από τα σωματεία μας. Θα συνεχίσουμε να τα ισχυροποιούμε, πείθοντας να συμμετέχουν όλο και περισσότεροι εργάτες σε αυτά. Οι εργατικές οργανώσεις που δεν τους προσκυνούν, θέλουν δε θέλουν, θα παραμένουν και θα δυναμώνουν ως σχολειά ταξικής πάλης.

Τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες να τις κρατήσουν για τα άνοστα τηλεπαιχνίδια τους. Εμείς και θα μαζευόμαστε και θα συνεδριάζουμε και θα κάνουμε αντιπαράθεση ζωντανή για τη γραμμή που πρέπει να έχει το κίνημα, ώστε να στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά τους, μέχρι να στείλει οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας το κεφάλαιο και τους εκφραστές του.

Τις αυξημένες πλειοψηφίες για να απεργήσουμε να τις κρατήσουν για τον εαυτό τους. Αυτοί που σήμερα κυβερνούν με ποσοστά που δεν αντιπροσωπεύουν ούτε το ένα τρίο του λαού. Όσες ανταπεργίες κι αν σκαρφιστούν, όσες επιστρατεύσεις κι αν ανακοινώνουν, όσες απεργίες κι αν βγάζουν παράνομες, το έχουμε αποδείξει ότι και μπορούμε και ξέρουμε πώς να κουρελιάσουμε τις άθλιες αποφάσεις τους.

Δεν χρειαζόμαστε κανένα μηχανισμό τους για να κάνουμε εκλογές στα συνδικάτα μας. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να διατηρεί την οργανωτική του αυτοτέλεια και να έχει τη δυνατότητα της απρόσκοπτης λειτουργίας των οργάνων του, που είναι υπεύθυνα για τη λήψη των αποφάσεων και τον καθορισμό της δραστηριότητάς του, χωρίς καμιά παρέμβαση από το κράτος και την εργοδοσία.

Να αφήσουν τα τερτίπια με τις συλλογικές συμβάσεις. Χρόνια τώρα ξηλώνουν το ελάχιστο πλαίσιο που είχαμε κατακτήσει για να διεκδικούμε συνθήκες και όρους δουλειάς που να μας επιτρέπουν να επιβιώνουμε. Δεν θα τους αφήσουμε να μας πάνε στο μεσαίωνα. Απαιτούμε πλήρη κατοχύρωση, χωρίς περιορισμούς των ελεύθερων συλλογικών συμβάσεων στον δημόσιο και ιδιωτικό  τομέα.

Θα παλεύουμε να μην μείνει κανένας χωρίς αξιοπρεπές εισόδημα. Να πληρώσουν κράτος κι εργοδοσία.

Να μην περνάνε οι μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων.

Να έχουν επίδομα ανεργίας 600 ευρώ όλοι οι άνεργοι χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Να πετάξουμε στα σκουπίδια τα πορίσματα των σοφών για την Κοινωνική Ασφάλιση. Εμείς παλεύουμε να είναι για όλους αποκλειστικά δημόσια και υποχρεωτική.

Να καταργηθούν οι πλειστηριασμοί και οι κατασχέσεις για την εργατική-λαϊκή οικογένεια. Να απαλλαγούμε από χρέη για ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, ενοίκιο, τηλέφωνο, χρήση διαδικτύου για όλο το διάστημα της καραντίνας και για όσο διαρκούν τα έκτακτα μέτρα.

Να παρθούν άμεσα ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας μαθητών και εκπαιδευτικών. Απαιτούμε σχολεία καθαρά με 15 μαθητές στην τάξη.

Διεκδικούμε πλήρη κι αποκλειστική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό του δημόσιου συστήματος Υγείας με προσλήψεις μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Να ανοίξουν όλες οι δημόσιες δομές υγείας που έκλεισαν τα προηγούμενα χρόνια. Να επιταχθούν όλα τα ιδιωτικά διαγνωστικά για μαζικά δωρεάν τεστ και όλες οι ιδιωτικές ΜΕΘ.

Να εφαρμοστούν πραγματικά μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Και τέλος, μην αμφισβητήσουν τη συλλογική πείρα μας. Τους ξέρουμε καλά. Την κυβέρνηση και τα κόμματα που στηρίζουν όλοι μαζί τα μονοπώλια, την ΕΕ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς που κρύβονται πίσω από όσα γίνονται στην περιοχή μας και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μας ξέρουν κι αυτοί καλά, γι’ αυτό και επιδιώκουν να μας βγάλουν από τη μέση. Τέτοιες προσπάθειες έκαναν το ΠΑΣΟΚ το 2009 και το 2010, η ΝΔ το 2014 και βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ το 2016. Όλοι μαζί έβαλαν το λιθαράκι τους στην προετοιμασία των αλλαγών που θα φέρνουν στη βουλή το επόμενο διάστημα.

Όσοι από αυτούς που κυβέρνησαν και σήμερα είναι στη αντιπολίτευση σκούζουν για να μην αποκαλυφθεί η συμφωνία τους με τους σημερινούς.

Τώρα τους έπιασε ο πόνος για όσα, αλήθεια, οι ίδιοι με νόμους έχουν επιβάλλει ή στρώσει το έδαφος τα προηγούμενα χρόνια;

Τους μάθαμε όλους καλά.

Τώρα ας το μάθουν κι όλοι αυτοί καλά.

Έχοντας πάντα μπροστά την ανάγκη να μείνουμε υγιείς και ασφαλείς, θαεξακολουθήσουμε εργαζόμενο τον εργαζόμενο, μαγαζί το μαγαζί, γειτονιά τη γειτονιά, να συγκεντρώνουμε δυνάμεις που αποφασιστικά και αποτελεσματικά θα βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις.

Όλα μας τα ΔΣ, οι ΓΣ, οι επιτροπές αγώνα χτυπάνε συναγερμό.

Θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας να οργανώσουμε τους αγώνες που χρειάζονται για να πάρουμε πίσω όσα μας στερούν,  να διεκδικήσουμε όσα μας αξίζουν.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας : Σάββατο 17 Οκτώβρη απεργιακή συγκέντρωση στη ΛΑΡΚΟ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΡΚΟ
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ,
ΤΗΣ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ.

Η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ,έχοντας την κύρια ευθύνη για τα συσσωρευμένα προβλήματα της ΛΑΡΚΟ, αντί να αναλάβει τις πολιτικές της ευθύνες για τις κακοδιαχειρίσεις επί των ημερών της (μόνο το σκάνδαλο της προπώλησης του Νί την περίοδο 2006-2008 δημιούργησε διαφυγή κερδών της τάξεως του μισού δις ευρώ) και να στηρίξει την ΛΑΡΚΟ σε μια δύσκολη συγκυρία, ταυτισμένη με ντόπια και ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα ,έχει αποφασίσει το ξε-πούλημα της ΛΑΡΚΟ μέσω του καταστροφικού σχεδίου τριχοτόμησης του 2014 το οποίο είχε τύχη καθολικής απόρριψης –ακόμη και από τότε κυβερνητικούς παράγοντες- ως επιζήμιο για τους εργαζόμενους την ΛΑΡΚΟ και το Δημόσιο συμφέρον.

Ένα καταστροφικό σχέδιο που επικυρώθηκε με το άρθρο 21 του Ν.4664/2020 και παραδίδει τον ορυκτό πλούτο της Χώρας στην βορά των ιδιωτικών συμφερόντων χωρίς καμία δέσμευση για την συνέχεια της ΛΑΡΚΟ και την τύχη των εργαζομένων της, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου λόγω της ηλεκτροκίνησης στην αυτοκινητοβιομηχανία η αξία του Νικελίου και Κοβαλτίου αναμένεται να αποφέρει τεράστια κέρδη σε όσους τα κατέχουν και τα εκμεταλλεύονται.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ:

 Την διασφάλιση του Δημόσιου Χαρακτήρα της ΛΑΡΚΟ.
 Την διασφάλιση της συνέχειας της ΛΑΡΚΟ , των θέσεων εργασίας και των εργασιακών δικαιωμάτων.
 Την αξιοποίηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της ΛΑΡΚΟ.

Η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας (Ο.Μ.Ε) καλεί τα Σωματεία μέλη της και όλους τους εργαζόμενους, να συμπαρασταθούν στον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ και να συμμετέχουν στην Απεργιακή συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 17 Οκτώβρη 2020 και ώρα 11.00 π.μ, στην πύλη του εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ στην Λάρυμνα Φθιώτιδας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΡΚΟ.

Δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους αλλά ολόκληρη την Κοινωνία.
Είναι Εθνικός Πλούτος της Χώρας μας.
Είναι δημόσια περιουσία.
Ανήκει στον Λαό της.

Το πρόγραμμα του web radio για τις 14.10

Το πρόγραμμα του web radio του ΠΑΜΕ την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2020 έχει ως εξής :

Από τις 2μμ έως τις 8μμ, εργατικά δελτία ειδήσεων ανά μία ώρα.

Στις 6μμ, εκπομπή ‘’Οι αγώνες στο επίκεντρο’’. Το καθημερινό ενημερωτικό μαγκαζίνο που ασχολείται με όλα τα τρέχοντα θέματα της επικαιρότητας και παρουσιάζει τη δράση του ταξικού, εργατικού κινήματος.

Στις 7μμ, εκπομπή του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας

Στις 8μμ,εκπομπή ‘’Λαϊκό Πάλκο’’. Οι Αναστάσης Κατσαβός και Γιάννης Σκλάβος παρουσιάζουν το τρίτο μέρος του αφιερώματος στον Μίκη Θεοδωράκη.

 

La CSI es un instrumento del FMI y del Banco Mundial

En un comunicado de prensa del 12 de octubre, la Confederación Sindical Internacional (CSI), un instrumento de las multinacionales y de centros imperialistas, demuestra una vez más su papel peligroso y antilaboral.

En su comunicado de prensa titulado ¨El FMI, el Banco Mundial y el G20 necesitan medidas urgentes¨, la CSI en vista de las reuniones de los Ministros de finanzas del G20, a lo largo del texto  que envía a los sindicatos del mundo, ¡hace un llamado a los trabajadores para que se conviertan en mendigos y presenta a las organizaciones imperialistas como el FMI y el Banco Mundial, así como a los gobiernos antilaborales del G20, como posibles salvadores de los trabajadores ! Al mismo tiempo, no hay ningún llamado por organización y lucha de la clase obrera. No hay ningún comentario contra la explotación de los trabajadores en beneficio de las multinacionales, no hay ninguna referencia al ataque antilaboral intensificada por los empleadores y los gobiernos en todos los países. No se hace referencia a la necesidad de luchar contra a las multinacionales y las organizaciones imperialistas.

Los trabajadores y los sindicatos del mundo tienen que elegir entre dos caminos. El camino de la CSI que convierte a los trabajadores en mendigos y doble las rodillas de los sindicatos a las multinacionales y al imperialismo. O el camino de la lucha, de la demanda, de la lucha de clases contra la explotación, contra la pobreza y el desempleo.

ITUC is an instrument of the IMF and the World Bank

 In a press release of October 12, the International Trade Union Confederation (ITUC), an instrument of the multinationals and imperialist centers, proves once again it’s dangerous and anti-workers’ role.

In the press release titled “Urgent action needed from IMF, World Bank and G20” , the ITUC notes for the G20 Finance Ministers Meeting with IMF and WB, throughout the text it sends to the unions of the world, the ITUC calls on workers to become beggars and presents imperialist organizations such as the IMF and the World Bank, as well as the G20 anti-workers’ governments, as possible saviors of the workers! At the same time, there is no call for organization and struggle of the working class. There is no comment against the exploitation of workers for the profits of multinationals, there is no reference to the anti-workers’ attack that employers and governments escalate in all countries. No mention to the need to fight against multinationals and imperialist organizations.

The workers and unions of the world have to choose between two paths. The path of ITUC that turns workers into beggars and subjugates trade unions to multinationals and imperialism. Or the path of struggle, of demand, of class struggle against exploitation, against poverty and unemployment

Συνδικάτο Γάλακτος – Τροφίμων Ποτών Ν. Φθιώτιδας : Κλείνουν την ΛΑΡΚΟ, απολύουν όλους τους εργαζόμενους

Κινητοποίηση και συγκέντρωση στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα το Σάββατο 17 Οκτώβρη 2020 στις11:00 το πρωί».

   Σε εφαρμογή του νόμου που ψήφισε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τον Φλεβάρη του 2020,εντάσσοντας τη ΛΑΡΚΟ σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης με προοπτική την ιδιωτικοποίηση -εκποίηση της, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε τη σύσταση «κοινωνικού ταμείου» και την απόλυση όλων των εργαζομένων.

   Στον αντίποδα του κατάπτυστου σχεδίου  της Κυβέρνησης  οι εργαζόμενοι μέσα από μαζικές συνελεύσεις αποφάσισαν την συνέχιση των αγωνιστικών κινητοποιήσεων με συγκέντρωση στο εργοστάσιο της Λάρυμνας το Σαββάτο στις 11/10/2020.

   Σ’αυτόν τον αγώνα το Συνδικάτο μας  στα τρόφιμα-ποτά του νομού Φθιώτιδας θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, εκφράζοντας την έμπρακτη και τίμια εργατική αλληλεγγύη στους συναδέρφους εργαζόμενους και τις οικογένειες τους.

   Καλούμε όλους τους εργατοτεχνίτες και υπαλλήλους στα τρόφιμα-ποτά του νομού μας στην συγκέντρωση στην πύλη της ΛΑΡΚΟ το Σάββατο στις 11.00 το πρωί για να δώσουμε ηχηρό μήνυμα συμπαράστασης στην εργατιά και τον λαό της περιοχής.

      ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ-ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ

                                                                                     

Ομοσπονδία Φαρμάκου : Αλληλεγγύη στον αγώνα της FNIC

Η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Φάρμακο στην Ελλάδα μέλος του ΠΑΜΕ και της ΠΣΟ, εκφράζει την αλληλεγγύη της στον αγώνα της FNIC, των εργαζομένων της Γαλλίας για την κινητοποίηση τους στις 17 Οκτωβρίου στο Παρίσι.

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

Δουλεύουμε σε ένα κλάδο ο οποίος και πριν και κατά την διάρκεια της πανδημίας έχει τεράστια κέρδη ενώ ταυτόχρονα προχωράει σε απολύσεις  και σε άλλα χτυπήματα στις εργασιακές σχέσεις με την εκ περιτροπής εργασία και την εντατικοποίηση . Η υγεία και η ασφάλεια των εργατών είναι καθημερινά σε κίνδυνο ενώ οι μεγάλες πολυεθνικές και στις δυο χώρες μιλάνε για την πανδημία «που γεννά νέες ευκαιρίες» και αυγατίζουν τα κέρδη τους. Φαρμακευτικές προπουλάνε σε χώρες τα εμβόλια τους και ταυτόχρονα ανακοινώνουν απολύσεις εργαζομένων για να κερδίσουν περισσότερα.

Στηρίζουμε τον αγώνα σας για το δικαίωμα στη  δουλειά με αξιοπρέπεια . Σε αυτές τις συνθήκες η μόνη διέξοδος είναι ο αγώνας των εργαζομένων και η  αλληλεγγύη στους αγώνες μας.  Oι εργατικοί αγώνες που έχουν ως κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες της τάξης μας δεν μπορεί παρά να στοχεύουν τον καπιταλισμό και να προωθούν το στόχο της κατάργησης της εκμετάλλευσης. Χωρίς τους εργάτες τίποτα δεν κινείται, αντίθετα οι εργάτες μπορούν χωρίς αφεντικά! 

Nueva demonstración de PAME al Juicio del Amanecer Dorado

Κάντε κλικ για περισσότερες φωτογραφίες

Κάντε κλικ για περισσότερες φωτογραφίες

 

Los sindicatos de clase de Atenas demonstraron una vez más, frente al Tribunal de Atenas el lunes 12 de Octubre, cuando los delincuentes condenados del Amanecer Dorado solicitaron que se les redujera la pena debido a circustancias atenuantes. Los  sindicatos de clase se manifestaron una vez más exigiendo que no se reconozca ninguna mitigación a los criminales nazis. Las excusas utilizadas por los criminales revelaban su cobardía. Pidieron sentencias más leves utilizando excusas como “Amo a los animales”, “Soy marido fiel”, “Soy un buen hijo”. Estos son los ridículos argumentos que los fascistas presentaron ante los tribunales para justificar sentencias más leves, cuando son condenados por asesinatos, agresiones, violencia.

Frente a esta actitud cobarde, miles de personas fuera de tribunal aclamaron y cantaron cuando se anunció que el tribunal decidió que no se reconoce circustancias atenuantes al liderazgo del Amanecer Dorado. El tribunal anunciará las sentencias en martes 13 de octubre.

Fotos: https://flic.kr/s/aHsmRmYwf3

New Demonstration of PAME At the Trial of Golden Dawn

Κάντε κλικ για περισσότερες φωτογραφίες

 

Κάντε κλικ για περισσότερες φωτογραφίες

The class unions of Athens once again demonstrated in front of the Athens Courthouse on Monday October 12, as the convicted criminals of Golden Dawn requested their sentences to be reduced due to mitigating circumstances. The class unions demonstrated once again demanding no mitigation to be recognized to the Nazi criminals. The excuses used by the Nazi criminals were revealing of their cowardice. They requested lighter sentences under excuses like “I love animals”, “I am faithful husband”, “I am a good son”. These are the ridiculous arguments the fascists presented to court to justify lighter sentences, when they are convicted of murders, assaults, violence.

Against this coward stand thousands of people outside the court cheered and sang when it was announced that the court decided that no mitigating circumstances were recognized to the leadership of Golden Dawn. The court is to announce the sentences of Tuesday, October 13.

Photos: https://flic.kr/s/aHsmRmYwf3

Η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία -ITUC, είναι όργανο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας

Σε δελτίο τύπου της 12ης Οκτώβρη, η Διεθνής Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία -ITUC, όργανο των πολυεθνικών και των ιμπεριαλιστικών κέντρων αποδεικνύει για ακόμη μία φορά τον επικίνδυνο και αντεργατικό της ρόλο.

Στο Δελτίο Τύπου που δίνει τον τίτλο «Απαιτείται επείγουσα δράση από το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα και το G20» σημειώνει ότι ενόψει των συναντήσεων των υπουργών οικονομικών του G20 «Η ITUC ζητεί επείγουσα και συντονισμένη δράση για την οικονομική ανάκαμψη από τους Υπουργούς Οικονομικών της G20 το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα». Η ITUC σε ολόκληρο το κείμενο που αποστέλλει στα συνδικάτα του πλανήτη, καλεί τους εργαζόμενους να γίνουν ζητιάνοι και παρουσιάζει τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς όπως το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, αλλά και τις αντεργατικές κυβερνήσεις των G20, ως εν δυνάμει σωτήρες των εργατών! Την ίδια ώρα απουσιάζει οποιοδήποτε κάλεσμα σε οργάνωση και αγώνα της εργατικής τάξης. Δεν υπάρχει οποιοδήποτε σχόλιο ενάντια στην εκμετάλλευση των εργατών για τα κέρδη των πολυεθνικών, δεν υπάρχει καμία αναφορά στην αντεργατική επίθεση που οξύνεται από εργοδότες, κυβερνήσεις. Καμία αναφορά στην ανάγκη αγώνα ενάντια στις πολυεθνικές και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Οι εργάτες και τα συνδικάτα του κόσμου έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δυο δρόμους. Τον της ΙΤΟΥΚ, της μετατροπής των εργαζομένων σε ζητιάνων και της υποταγής των συνδικάτων στις πολυεθνικές και τον ιμπεριαλισμό. Ή τον δρόμο του αγώνα, της διεκδίκησης, της ταξικής πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση, ενάντια στην φτώχεια και την ανεργία