«Σπάμε τις αλυσίδες του ατομικού δρόμου, δυναμώνουμε τον συλλογικό αγώνα!»

Μία ιστορική αναδρομή…

8 Μάρτη 1857. Οι εργάτριες στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών. Εκτός των άλλων διακρίσεων, οι εργάτριες είχαν να αντιμετωπίσουν και τη διάκριση που γινόταν ανάμεσα στους εργαζόμενους αγγλοσαξονικής καταγωγής και στους υπόλοιπους υπέρ των πρώτων.

Αισθανόμενοι την απειλή μιας γενικευμένης εργατικής εξέγερσης, οι εργοστασιάρχες απαντούν με ομαδικές απολύσεις και εξαπολύουν τους «μπράβους», για να τρομοκρατήσουν τις εργάτριες που πρωτοστατούσαν στην απεργία. Παρά την τρομοκρατία, οι διαδηλώσεις εκείνης της μέρας χαρακτηρίστηκαν από το μέγεθος και τη μαχητικότητά τους. Στους εργοδότες και την κυβέρνηση δεν έμενε άλλος δρόμος από το να χρησιμοποιήσουν την αστυνομία. Οι αστυνομικές δυνάμεις ρίχνονται με μανία πάνω στις εργάτριες, οι διαδηλώσεις βάφτηκαν με αίμα.

Σήμερα, 111 χρόνια από την καθιέρωσή, το μήνυμά της παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, γιατί η ανισοτιμία της γυναίκας «ζει και βασιλεύει»,

8η Μάρτη 2021. Ένα χρόνο σχεδόν από την έναρξη της πανδημίας, οι σπουδάστριες ερχόμαστε αντιμέτωπες με την ανασφάλεια για τη διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση, με τα νέα εμπόδια που προστέθηκαν στην προσπάθεια να μάθουμε ολοκληρωμένα την ειδικότητά μας, με τις συνθήκες δουλειάς που χειροτέρεψαν για όσες δουλεύουμε, αλλά και την ανεργία.

Παράλληλα παρακολουθούμε τελευταία περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης εργαζόμενων γυναικών, φοιτητριών που γίνονται γνωστά και μας γεμίζουν οργή και αγανάκτηση.

Περιστατικά τα οποία καταδικάζουμε και στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα θύματα που βρήκαν το θάρρος να καταγγείλουν και να αποκαλύψουν νέα ή παλιότερα περιστατικά βίας σε βάρος των γυναικών, ακόμα και ανήλικων παιδιών.

Χτίζουμε «ασπίδα προστασίας» στη συλλογική οργάνωση, συζήτηση και διεκδίκηση.

Η 8η Μάρτη δείχνει τον δρόμο που πρέπει σήμερα να βαδίσουν οι νέες εργαζόμενες και άνεργες κοπέλες, οι σπουδάστριες, δηλαδή την ανάγκη της συλλογικής οργάνωσης και του συλλογικού αγώνα για ισότιμα δικαιώματα στην εργασία, στη μόρφωση, στις προσωπικές σχέσεις, στην κοινωνική δράση.

Δυναμώνουμε το Σύλλογό μας, γιατί μέσα από τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη μπορούμε να φτιάξουμε τη δική μας «ασπίδα προστασίας», γιατί

ατομικά δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τα αδιέξοδα της καθημερινότητας, της εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Η ανασφάλεια και αγανάκτηση για τις συνθήκες εργασίας, ζωής, σπουδών των γυναικών μπορεί να βρει διέξοδο στο δρόμο της συλλογικής διεκδίκησης για όσα έχουμε ανάγκη τον 21ο αιώνα. Η τεχνολογία και επιστήμη έχοντας ραγδαία ανάπτυξη, θα μπορούσε να μειώνει την βαριά σωματική εργασία, να μειώνει τον εργάσιμο χρόνο και την ίδια ώρα να υπάρχει αύξηση του ελεύθερου χρόνου, των μισθών, των κοινωνικών παροχών. Να υπάρχουν σταθερές σχέσεις εργασίας με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, εξασφαλίζοντας εργασία στο αντικείμενο σπουδών, με σταθερό ωράριο εργασίας. Σήμερα μπορεί να εξασφαλιστεί ολόπλευρη προστασία της μητρότητας από το κράτος, αλλά και προστασία του γυναικείου οργανισμού με μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Σήμερα μπορεί να εξασφαλιστεί σε όλες τις γυναίκες να έχουν ελεύθερο χρόνο για να συμμετέχουν και στην κοινωνική δράση, σε σωματεία και συλλόγους.

Την ίδια ώρα που υπάρχουν όλες αυτές οι δυνατότητες, οι σπουδάστριες στα Δημόσια ΙΕΚ νιώθουμε την εκμετάλλευση και στην πρακτική μας άσκηση. Αφού η 6μηνη πρακτική άσκηση γίνεται με τους χειρότερους όρους, ανασφάλιστη και απλήρωτη, ενώ πολλές φορές δουλεύουμε 10 και 12 ώρες, σε άσχετο πόστο από την ειδικότητά μας με το επιχείρημα ότι «μαθαίνουμε».

Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας, εργατικών σωματείων, ομοσπονδιών, ενώσεις αυτοαπασχολούμενων, φοιτητικών συλλόγων, τη Δευτέρα 8 Μάρτη και ώρα 5.30 μ.μ., στα Προπύλαια.

· Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων, ξενώνων για την πρόληψη και την προστασία των γυναικών από τη βία με την άμεση και πλήρη στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία. Καμία εμπλοκή ΜΚΟ. Ενημερωτικά προγράμματα για την πρόληψη του φαινομένου της βίας κατά των γυναικών σε σχολές από επιστημονικούς κρατικούς φορείς.

· Πρόσληψη ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλες τις σχολές για να μπορούμε να απευθυνόμαστε και να στηριζόμαστε ολόπλευρα, να προλαμβάνονται παρόμοια περιστατικά.

· Τέρμα στο αίσχος της απλήρωτης και ανασφάλιστης πρακτικής!

· Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και στα Δ.ΙΕΚ, προστασίας του γυναικείου οργανισμού, της μητρότητας.

· Ειδικά για τις μητέρες σπουδάστριες και τις εγκύους να υπάρξουν διευκολύνσεις για την παρακολούθηση των μαθημάτων ώστε να εξασφαλιστεί η ολοκλήρωση των σπουδών.

· Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με σταθερό ωράριο εργασίας.

· Επίδομα ανεργίας για τις/τους άνεργες/ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ Αττικής απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση προς τις Επιτροπές Αγώνα Δ. ΙΕΚ κάθε σπουδαστή και σπουδάστρια από Δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ, κάθε μαθητή και μαθήτρια από τις ΕΠΑ.Σ ΟΑΕΔ για Παναττική Τηλεδιάσκεψη μέσω της πλατφόρμας ΖΟΟΜ !

Δευτέρα 8 Μάρτη στις 20.30 

Συζητάμε συλλογικά και αποφασίζουμε αγωνιστικές πρωτοβουλίες για το επόμενο διάστημα !

Τιμάμε την 8η Μάρτη, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Τιμάμε την ιστορική επέτειο της 8ης Μάρτη, Παγκόσμιας Μέρας των γυναικών, η οποία καθιερώθηκε πριν από 111 χρόνια από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών. Το αγωνιστικό της μήνυμα φωτίζει στις σύγχρονες συνθήκες την κοινή μας πάλη για ισότιμα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στην εργασία, στην οικογένεια, στην κοινωνική δράση.

Σχεδόν ένα χρόνο από την έναρξη της πανδημίας, οι εργαζόμενες στην Εστίαση και τον Τουρισμό ζούμε με ανασφάλεια και βιώνουμε μεγάλα αδιέξοδα:

• Είμαστε αντιμέτωπες με την ανεργία. Η αναστολή συμβάσεων, ή το πρόγραμμα ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ μας έχουν αναγκάσει να ζούμε με 500 ευρώ το μήνα. Οι περισσότερες από όσες δουλεύαμε με ελαστικές σχέσεις εργασίας εδώ και ένα χρόνο είμαστε χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα, χωρίς να ξέρουμε αν, πότε και με τι όρους θα επιστρέψουμε στη δουλειά.
• Ανησυχούμε για τα παιδιά μας. Βλέπουμε τις σημαντικές επιπτώσεις της πανδημίας και των μέτρων της κυβέρνησης στην ψυχική τους υγεία, αλλά και στην ολόπλευρη ανάπτυξη τους. Παλεύουμε καθημερινά με τις δυσκολίες της τηλεκπαίδευσης.
• Ανησυχούμε για τους γονείς μας, τα ΑμεΑ, τους χρόνια πάσχοντες λόγω της ανυπαρξίας δημόσιων και δωρεάν παροχών υγείας για την παρακολούθηση και τη φροντίδα τους. Με ανησυχία βλέπουμε το σύστημα υγείας να μετατρέπεται σε σύστημα μιας νόσου. Ένα χρόνο τώρα, η φροντίδα των αρρώστων έχει μετατοπιστεί αποκλειστικά στις δικές μας πλάτες.
• Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις δεκάδες καταγγελίες περιστατικών βίας σε βάρος των γυναικών ακόμα και ανήλικων παιδιών, που έχουν  έρθει στο φως της δημοσιότητας. Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα θύματα που βρήκαν το θάρρος να τα καταγγείλουν και να τα αποκαλύψουν, γιατί ξέρουμε από τους εργασιακούς μας χώρους πόσο δύσκολο είναι να σηκώσεις το ανάστημα σου, πόσο συχνά είναι τα περιστατικά της σεξουαλικής κακοκοποίησης και ακόμη συχνότερα της παρενόχλησης.
• Προβληματιζόμαστε για την πολύμορφη βία σε βάρος μας. Απειλές, εκβιασμοί, χυδαίες συμπεριφορές από προϊστάμενους (ακόμη και από γυναίκες), ελαστικές μορφές εργασίας, ατελείωτες υπερωρίες, δουλειά χωρίς ρεπό, απληρωσιά συνθέτουν τη σκληρή πραγματικότητα  του εργασιακού μας βίου. Γι αυτο παρακολουθούμε με μεγάλη ανησυχια τις κινήσεις της κυβέρνησης. Δίνουν νέα όπλα στους εργοδότες  για να μας εκμεταλλεύονται πιο άγρια. Θέλουν να μας στερήσουν το δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε το δίκιο μας, γι αυτό χτυπούν τη συμμετοχή στα σωματεία, το δικαίωμα στην απεργία,  στη συνδικαλιστική πάλη.

«Σπάμε τις αλυσίδες της σιωπής, της εκμετάλλευσης, της ανισοτιμίας»

Ετοιμαζόμαστε για νέους, πιο μαχητικούς αγώνες. Παίρνουμε δύναμη από όσα πετύχαμε μέχρι σήμερα. Ξέρουμε ότι στο συλλογικό αγώνα κάθε μια από μας μπορεί να βρει το θάρρος και τη τόλμη, την αντοχή και τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη. Ενάντια στην κρατική και εργοδοτική βία. Ενάντια στον ατομικό δρόμο που μας προτείνουν για να μας κρατούν αδύναμες. Δυναμώνουμε τη φωνή μας!

Παλεύουμε για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση! Για να ζούμε σύμφωνα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες του 21ου αιώνα.

«(…) Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός φέρνουμε τις μεγάλες μέρες

το ξεσήκωμα των γυναικών είναι ξεσήκωμα όλης της ανθρωπότητας

όχι πια σκλάβοι και τεμπέληδες, δέκα που μοχθούν για έναν που ξαπλώνει

αλλά ένα δίκαιο μοίρασμα στ’ αγαθά της ζωής,

«Ψωμί και Τριαντάφυλλα, Ψωμί και Τριαντάφυλλα».

Απόσπασμα από το ποίημα του αμερικανού ποιητή και μυθιστοριογράφου Τζέιμς Όπενχαϊμ (1882–1932), ”Ψωμί και Τριαντάφυλλα”, αφιερωμένο στην απεργία και στον αγώνα των βαμβακεργατριών στο Lawrence της Μασαχουσέτης, το 1912. Ανάμεσα στα αιτήματα της απεργίας του 1912 ήταν και η κατάργηση της παιδικής εργασίας.

* * * * *

Κατά τη διάρκεια των εργασιών της Δεύτερης Διεθνούς Συνδιάσκεψης Σοσιαλιστριών γυναικών στην Κοπεγχάγη (1910), η επαναστάτρια και αγωνίστρια του παγκόσμιου εργατικού κινήματος Κλάρα Τσέτκιν πρότεινε να καθιερωθεί η 8^η Μάρτη ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, ώστε να τιμηθούν οι προηγούμενες ιστορικές διαδηλώσεις των αμερικανίδων εργατριών. Να αφιερωθεί στις εργαζόμενες γυναίκες όλου του κόσμου και στον αγώνα για το δικαίωμα ψήφου που, ακόμη, δεν είχε καταχτηθεί.

* * * * *

Οι γυναικείοι εργατικοί αγώνες του 19^ου και του 20^ου αιώνα δεν ήταν πυροτέχνημα, ούτε κεραυνός εν αιθρία. Η ανάπτυξη του καπιταλισμού έβγαλε μαζικά τις γυναίκες στην παραγωγή, δημιουργώντας ταυτόχρονα τις προϋποθέσεις και για ανάπτυξη της πάλης τους. Σε Ευρώπη και Αμερική, οι εργάτριες δούλευαν μαζί με ανήλικα παιδιά σε εργοστάσια και ορυχεία, από τα χαράματα μέχρι το βράδυ, συχνά χωρίς καμία ώρα ξεκούρασης. Τα αιτήματά τους περιλάμβαναν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, καλύτερες αμοιβές, μείωση των ωρών εργασίας. Η πρώτη καταγεγραμμένη απεργία εργαζόμενων γυναικών έγινε στην Αγγλική πόλη Ουόρτσεστερ (1804) από τις εργάτριες που κατασκεύαζαν γάντια. Ακολούθησαν οι Γαλλίδες καπελούδες (1831).

Στις ΗΠΑ, η πρώτη απεργία εργατριών καταγράφεται το 1820 στις βιοτεχνίες ενδυμάτων της Νέας Αγγλίας, ενώ ακολουθούν κι άλλες. Ειδικά το 1836, η απεργία των βαμβακεργατριών της βιομηχανίας Lowell (Μασαχουσέτη) κατατρόμαξε τις αρχές (που νόμιζαν ότι επρόκειτο για λαϊκή επανάσταση!)…

Το 1900 οι εργαζόμενες στις βιομηχανίες ενδυμάτων συγκρότησαν μερικά από τα πιο σημαντικά σωματεία στην ιστορία των ΗΠΑ. Οι συνθήκες εργασίας στα κέντρα του εμπορίου ενδυμάτων στις μεγάλες πόλεις, όπως η Ν. Υόρκη, ήταν εκείνη την εποχή σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Οι γυναίκες δέχονταν πρόστιμα για οτιδήποτε βάζει ο νους. Επειδή μιλούσαν, επειδή γελούσαν ή τραγουδούσαν, για τους λεκέδες από τα λάδια των μηχανών πάνω στα υφάσματα, για τις ραφές που ήταν πολύ στενές ή πολύ χαλαρές.

Από τις εργατικές κινητοποιήσεις των αρχών του  20^ου αιώνα. «Δεν μπορείς να έχεις καλύτερες εργασιακές συνθήκες, εκτός κι αν παλέψεις γι’ αυτές», «Δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα μέχρι να νικήσουμε», «Αν είσαι εργαζόμενος στην υφασματοβιομηχανία, η θέση σου είναι στο συνδικάτο» είναι μερικά από τα συνθήματα που αναγράφονται στις πικέτες.

Στις 20 Δεκέμβρη του 1909, πάνω από 7000 εργάτριες που δούλευαν στην κατασκευή γυναικείων ρούχων (μπλούζες με φουσκωτά μανίκια και στενή μέση), ένα μήνα μετά τη μεγάλη διαμαρτυρία των 20000 εργατριών της Νέας Υόρκης, με ίδιο αντικείμενο απασχόλησης, κατέβηκαν σε απεργιακή κινητοποίηση.  Οι γυναίκες δέχτηκαν την επίθεση των αστυνομικών που τις ξυλοκοπούσαν και τις φόρτωναν σε κλούβες. Τα δικαστήρια ήταν φυσικά προκατειλημμένα υπέρ των ιδιοκτητών. Η απεργία έληξε στις 6 Φεβρουαρίου του 1910, όταν οι βιομήχανοι υποχρεώθηκαν να ικανοποιήσουν τα αιτήματα των γυναικών, χωρίς όμως να αναγνωρίσουν και το σωματείο τους.

* * * * *

Η 8^η Μάρτη 2021, σύμβολο αγώνα και διεκδίκησης για τις γυναίκες όλου του κόσμου, φωτίζει και σήμερα το δρόμο του αγώνα για τα σύγχρονα δικαιώματά μας στη ζωή και την εργασία, για ισοτιμία και κοινωνική απελευθέρωση. 

111 χρόνια από την καθιέρωσή της μετά από πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν στη Διεθνή Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών. το μήνυμα της παραμένει ζωντανό και επίκαιρο γιατί η ανισοτιμία της γυναίκας ζει και βασιλεύει.

Η Πανδημία ξεγύμνωσε τις αιτίες της βαρβαρότητας που ζούμε….

ΕΕ, ΝΑΤΟ, οι κυβερνήσεις τους, οι επιχειρηματικοί όμιλοι θεωρούν την Υγεία πεδίο για κερδοφόρες μπίζνες και τη πανδημία μία ακόμα «χρυσή ευκαιρία» για περισσότερα κέρδη.

Ενώ η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν τεράστια ανάπτυξη η υγεία μας και η υγεία των οικογενειών μας συνθλίβεται στις «συμπληγάδες» των νόμων της αγοράς και του κέρδους.

Η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα βάρβαρα μέτρα για να μας φορτώσει τα βάρη της νέας οικονομικής κρίσης, γι΄ αυτό χτυπάει τη συνδικαλιστική δράση, την απεργία, χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο την καταστολή, την κρατική και την εργοδοτική βία.

Σε κάθε είδους πιέσεις και βίας που δεχόμαστε στους εργασιακούς χώρους, στην οικογένεια, σε κάθε πλευρά της ζωής μας επιλέγουμε το δρόμο του θάρρους, του συλλογικού αγώνα που μας δυναμώνει, που μας κάνει να αντέχουμε τις δυσκολίες.

Γι΄ αυτό βγαίνουμε μπροστά με το σωματείο μας και διεκδικούμε τη ζωή που αξίζει σε μας, τα παιδιά και τους μαθητές μας, με βάση τις δυνατότητες της επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης τον 21ο αιώνα. μία ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.

Διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.

• Δεν συμφιλιωνόμαστεμε τις “ευέλικτες” εργασιακές σχέσεις και τα “ευέλικτα δικαιώματα” στην κοινωνική στήριξη της μητρότητας, της οικογένειας, που μας καταδικάζουν οι πολιτικές της ΕΕ, των κυβερνήσεων.
• Δεν συμβιβαζόμαστεμε μια ζωή με “ελάχιστες” παροχές και επιδόματα.
• Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους
• Aπαιτούμε ενιαίο, καθολικό αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας-Πρόνοιας, Προληπτικής και Επείγουσας ιατρικής για όλες και όλους, χωρίς καμιά άλλη προϋπόθεση. Δωρεάν χορήγηση φαρμάκων, δουλειάς, προστασίας του γυναικείου οργανισμού, της μητρότητας

Για τους αναπληρώτριες/ες εκπαιδευτικούς που  καθημερινά βιώνουν την αβεβαιότητα  και ανασφάλεια

Διεκδικούμε εξίσωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών µε εκείνα των µόνιµων εκπαιδευτικών 

• Ειδικά για τις αναπληρώτριεςεξίσωση των δικαιωμάτων των μόνιμων και των αναπληρωτριών εκπαιδευτικών στην προστασία της μητρότητας. Ναεξασφαλιστούν άμεσα στις αναπληρώτριες εκπαιδευτικούς οι ίδιες άδειες µητρότητας µε εκείνες των µονίµων (εγκυµοσύνης, λοχείας, ανατροφής) αλλά και οι αναγκαίες, όποτε αρρωστήσουν, αναρρωτικές άδειες. Ειδικότερα να εξασφαλίζεται η απαιτούμενη άδεια με αποδοχές σε κάθε αναπληρώτρια που το έχει ανάγκη σ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Επίδομα τοκετού 1.000 ευρώ σε όλες, χωρίς προϋποθέσεις, από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικώς υποβοηθούµενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος.
• Μέτρα στήριξης των αναπληρωτών-τριών και των οικογενειών τους. Επίδομα στέγασης, δωρεάν μετακινήσεις, δικαίωμα συνυπηρέτησης στα ζευγάρια των εκπαιδευτικών.

Διεκδικούμε μαζικούς, μόνιμους διορισμούς, μόνιμη και σταθερή εργασία, για να καλυφθούν οι στοιχειώδεις ανάγκες των δημόσιων σχολείων

Μέτρα για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων, 15 μαθητές ανά τμήμα, μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, προσωπικού καθαριότητας, βοηθητικού προσωπικού.

Να παρθεί πίσω το απαράδεκτο νομοσχέδιο των Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη

Η ανασφάλεια και αγανάκτηση για τις συνθήκες εργασίας και ζωής των γυναικών μπορεί να βρει διέξοδο στο δρόμο της συλλογικής διεκδίκησης  για όσα έχουμε ανάγκη τον 21^ο  αιώνα

Όσα μέτρα και να πάρουν δεν θα καταστείλουν τους αγώνες μας. Η κρατική και εργοδοτική βία δεν θα μας κλείσουν το στόμα.

Καλούμε σε συγκέντρωση

τη Δευτέρα 8 Μάρτη και ώρα 5.30 μ.μ., στα Προπύλαια.

Οι φοιτητές δεν είναι εγκληματίες! Η τρομοκρατία και η συκοφάντηση των αγώνων μας δε θα περάσει!

Η έκτακτη Σύνοδος των Πρυτάνεων που έγινε χτες 4/3 έδωσε στη δημοσιότητα ανακοίνωση με την οποία κάνει λόγω για «στοχοποίηση», «συκοφάντηση» των Πρυτάνεων σε περιπτώσεις που «ασκούσαν τα καθήκοντα τους».

Είναι προκλητικό να κατηγορούν «για παρακώλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας» και «αλλοίωση του χαρακτήρα του Πανεπιστημίου» τους φοιτητές που αγωνίζονται για το αυτονόητο: να γυρίσουν στις σπουδές τους με ασφάλεια, να ανοίξουν τα εδώ και ένα χρόνο κλειστά Πανεπιστήμια, ενώ θα έπρεπε η Σύνοδος να συνεδριάσει και να πάρει απόφαση καταδίκης του απαράδεκτου νομοσχεδίου που ήδη έχει καταδικαστεί από χιλιάδες φοιτητές γιατί υποβαθμίζει τις σπουδές μας, φέρνει την αστυνομία μέσα στα Πανεπιστήμια.

Η ανακοίνωση της Συνόδου φωτογραφίζει ως «καθήκον»  των Πρυτάνεων την απαράδεκτη στάση της Πρυτανείας του ΑΠΘ να καλέσει εισαγγελέα σε  βάρος φοιτητών του Ιδρύματος που δέχθηκαν επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις  και διώκονται επειδή κινητοποιούνταν για το άνοιγμα των Σχολών!  Είναι απαράδεκτο λίγες μέρες μετά την επίθεση αντί οι Πρυτάνεις να υπερασπιστούν τους φοιτητές των Ιδρυμάτων τους, τους φοιτητές όλης της χώρας  που εδώ και εβδομάδες έρχονται αντιμέτωποι με την καταστολή διεκδικώντας για τις σπουδές τους, να τους κατηγορούν να τους αντιμετωπίζουν ως εγκληματίες!

Το νομοσχέδιο Κεραμέως- Χρυσοχοΐδη δε θα εφαρμοστεί! Γιατί το Πανεπιστήμιο ανήκει σε όλους εμάς και τις ανάγκες μας και όχι στην Αστυνομία και το Υπουργείο! Μπορεί η κυβέρνηση να έχει την πλειοψηφία στη Βουλή όμως χιλιάδες φοιτητές σε όλη τη χώρα, μαζί με εργαζόμενους, καθηγητές το έχουμε ήδη καταδικάσει! Ακόμη και διοικήσεις Ιδρυμάτων ήδη διαχωρίζουν τη θέση τους από την απαράδεκτη ανακοίνωση της Συνόδου των Πρυτάνεων.Καλούμε τα μέλη ΔΕΠ που συμμετέχουν στις Συγκλήτους, τις Συνελεύσεις Τμημάτων και σέβονται το «ακαδημαϊκό τους λειτούργημα»,τις ευθύνες τους απέναντι στους φοιτητές τους να πάρουν αποφάσεις καταδίκης και μη εφαρμογής του νόμου! Να καταδικάσουν την καταστολή σε βάρος των φοιτητών.

Τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια και οι  κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα μέσα συνθήκες πανδημίας, απαγορεύσεων και καταστολής απέδειξαν ότι δεν τρομοκρατούμαστε και δεν υποχωρούμε! Συνεχίζουμε ακόμη πιο αποφασιστικά στα φοιτητικά συλλαλητήρια στις 10 Μάρτη!

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΩΝ ΚΕΠ  Η  ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΑ ΚΕΠ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η Διεύθυνση Υπηρεσιών μιας στάσης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης απέστειλε ένα email –τελεσίγραφο στους υπαλλήλους 514 ΚΕΠ , δηλαδή στα μισά ΚΕΠ της χώρας, προκειμένου ν’ ασκήσουν πιέσεις στους εργαζόμενους να προσυπογράψουν  υπεύθυνη δήλωση της  Αρχής Πιστοποίησης Ελληνικού Δημοσίου (ΑΠΕΔ), όπου τους μεταθέτουν την ευθύνη να τηρούν τους όρους προστασίας Πολιτικής ασφάλειας της ΑΠΕΔ. Όσοι δεν υπογράψουν τίθενται αυτομάτως εκτός της διαδικασίας διαβίβασης ψηφιακών πιστοποιητικών πολιτών, μια διαδικασία,  την οποία ήδη διαχειρίζονται με επιτυχία  οι συνάδελφοι αρκετά χρόνια, ανάμεσα σε πολλές άλλες αρμοδιότητες που διεκπεραιώνουν.

Η  άρνηση αυτή των συναδέλφων να υπογράψουν το απόλυτα δεσμευτικό κείμενο της ΑΠΕΔ προκύπτει κάτω από ουσιαστικές αντιρρήσεις. Απαιτείται να τηρήσουν όρους πολιτικής ασφάλειας, εμπιστευτικότητας και απορρήτου, χωρίς αυτομάτως να τους εξασφαλίζεται το ασφαλές φυσικό και τεχνολογικό περιβάλλον, το οποίο να διασφαλίζει την εργασία τους και τους ίδιους. Οι τραγικές  περικοπές οικονομικής  επιχορήγησης στους δήμους, η απαξίωση των τμημάτων πληροφορικής, όπως άλλωστε συμβαίνει και με όλες τις υπηρεσίες, έχουν οδηγήσει στην ελλιπή συντήρηση των απαρχαιωμένων τεχνολογικών εξοπλισμών σε όλα τα ΚΕΠ.

Το υπουργείο  βομβαρδίζει διαρκώς τα ΚΕΠ με αρμοδιότητες οι οποίες στηρίζονται σε νέες Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνία, χωρίς να ενδιαφέρεται, κάτω από ποιες ακριβώς σε συνθήκες στην πραγματικότητα καλούνται να εργαστούν οι συνάδελφοι.

Καταγγέλλουμε λοιπόν τη μεθόδευση της αυταρχικότητας του υπουργείου και απαιτούμε να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν οι εύλογες αντιρρήσεις των συναδέλφων και ν’ αποσυρθεί το τελεσίγραφο.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και στηρίζουμε τους συναδέλφους των ΚΕΠ απέναντι στην αυταρχική και εκβιαστική πολιτική της κυβέρνησης. Απαιτούμε την άμεση ενίσχυση όλων των ΚΕΠ με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και με εκσυγχρονισμό όλου του τεχνολογικού εξοπλισμού που απαιτείται για την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία τους.

8 ΜΑΡΤΙΟΥ :  ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ.

Η 8η Μάρτη είναι αφιερωμένη στους αγώνες των Γυναικών για τα δικαιώματά τους στην εργασία, για την ισότιμη θέση στην Κοινωνία.111 χρόνια από την καθιέρωση της 8ης Μάρτη σαν Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, μετά από πρόταση της Κλάρας Τσέκιν, το μήνυμά της παραμένει ζωντανό και επίκαιρο γιατί η ανισοτιμία της γυναίκας ζει και βασιλεύει.

 Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος , η 8 ΜΑΡΤΗ Μέρα της Γυναίκας είναι αφορμή για ένα πιο πλατύ άνοιγμα στις εργαζόμενες, τις άνεργες, τις νέες γυναίκες. Στις γυναίκες δηλαδή που έχουν κάθε λόγο και συμφέρον όχι μόνο να μάθουν την ιστορία και τη σημασία της 8ης Μάρτη, αλλά και να πάρουν στα δικά τους χέρια τη σκυτάλη των αγώνων.

Η φετινή παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, ένα χρόνο από την έναρξη της πανδημίας, βρίσκει τις εργαζόμενες αντιμέτωπες με την ανασφάλεια, τα αδιέξοδα που γέννησε η κατάρρευση των δημοσίων συστημάτων υγείας και η εξάπλωση της πανδημίας στη χώρα μας και σε όλο τον κόσμο και μαζί με όλα τα παραπάνω με την αύξηση των περιστατικών βίας απέναντι στις γυναίκες σε συνθήκες εγκλεισμού των πόλεων, της κοινωνικής ζωής λόγω πανδημίας.

• Βρίσκει τις εργαζόμενες αντιμέτωπες με την επίθεση της εργοδοσίας, τη τηλεεργασία, τη ζωή χωρίς ωράριο και με τα παιδιά στη αγκαλιά.    
• με την  κατάσταση που επικρατεί στα Νοσοκομεία, στις δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, με ένα δημόσιο σύστημα Υγείας της “μιας νόσου”, υποστελεχωμένο, στο οποίο οι υγειονομικοί δίνουν τη μάχη χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και εξοπλισμό.
• με   την ανασφάλεια των χρεών, των απλήρωτων λογαριασμών και με την αγωνία των πλειστηριασμών.
• με   την επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μας, που τόσους μήνες βρίσκονται πίσω από την οθόνη της τηλεκπαίδευσης, ενώ τα σχολεία και οι σχολές παραμένουν “ανοχύρωτα”.

Η πανδημία ανέδειξε για μία ακόμα φορά τη σαπίλα ενός συστήματος που μπροστά στα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων θυσιάζει τις δικές μας ζωές. Απέναντι στην εργοδοτική και κρατική βία δίνουμε βροντερή απάντηση με τους μαζικούς, μαχητικούς αγώνες μας!

Διεκδικούμε:                                                                                                                                                                        •     Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία συμβουλευτικών κέντρων, ξενώνων για την πρόληψη και την προστασία των γυναικών από τη βία με την άμεση και πλήρη στελέχωσή τους από εξειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία. Καμία εμπλοκή ΜΚΟ. Ενημερωτικά προγράμματα σε σχολεία, σχολές, σε χώρους νεολαίας από επιστημονικούς κρατικούς φορείς.

• Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλες και όλους με όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με σταθερό ωράριο εργασίας. Κατάργηση των νόμων που προωθούν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και την κατάργηση της Κυριακής Αργίας! Όχι στη μονιμοποίηση της τηλεργασίας. Οι εργαζόμενοι γονείς που βρίσκονται σε καθεστώς τηλεργασίας να δικαιούνται άδειες ειδικού σκοπού.
• Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, προστασίας του γυναικείου οργανισμού, της μητρότητας. Να στελεχωθούν άμεσα οι αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες του κράτους και να διενεργηθούν έλεγχοι σε όλους τους χώρους δουλειάς. Ασφαλή μεταφορά των εργαζομένων με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, με πύκνωση των δρομολογίων.
• Γενναία κρατική χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας με προσλήψεις μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Άμεση επίταξη του ιδιωτικού τομέα της υγείας. Μαζικός και δωρεάν εμβολιασμός για όλο το λαό.
• Επαναφορά της 5ετούς διαφοράς στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Να μην ξεπερνούν τα 55 χρόνια για τις γυναίκες και τα 60 για τους άνδρες, τα 50 και 55 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
• Απομάκρυνση της εγκύου από βαριές και ανθυγιεινές εργασίες. Καμία γυναίκα στο σκαλί του απορριμματοφόρου!
• Απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στους δήμους. Μέτρα για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων, 15 μαθητές ανά τμήμα, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, προσωπικού καθαριότητας, βοηθητικού προσωπικού.
• Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος.
• Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων για την εργατική – λαϊκή οικογένεια.
• Καμία μείωση μισθού, καμία απώλεια του εισοδήματος των εργαζομένων. Να πληρώσουν κράτος κι εργοδοσία. Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Κοινωνική ασφάλιση για όλους κι όλες αποκλειστικά δημόσια και υποχρεωτική.
• Άδεια κύησης, τοκετού, λοχείας, μητρότητας με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης. Κατάργηση της προϋπόθεσης συμπλήρωσης 200 ενσήμων τα τελευταία 2 χρόνια για τη χορήγηση του επιδόματος μητρότητας και της ειδικής παροχής προστασίας της μητρότητας από τον ΟΑΕΔ.

Η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου καταδικάζει απερίφραστα τα τελευταία φαινόμενα απροκάλυπτου ρατσιστικού-εθνικιστικού λόγου από στελέχη του Ελληνικού Στρατού στο στρατόπεδο «Μαρινέλλη» όσο και την προσπάθεια ορισμένων στελεχών και στρατιωτών να δικαιολογήσουν τα άνω αδικαιολόγητα σε τοπική ιστοσελίδα.

Στόχος τους είναι η διασπορά μίσους απέναντι στους ξεριζωμένους πρόσφυγες-μετανάστες και τους λαούς της περιοχής. Με αυτόν τον τρόπο ξεπλένεται η ευθύνη των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών ΕΕ-ΝΑΤΟ για αυτήν την κατάσταση, με την συμμετοχή αυτής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Καλούμε τους συναδέλφους και όλον τον λεσβιακό λαό να απομονώσουν αυτές τις φωνές και να αντιπαλέψουν, όπως έκαναν και το προηγούμενο διάστημα τις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ που εγκλωβίζουν τους πρόσφυγες και μετανάστες. Είναι ντροπή για την Λέσβο και την ιστορία του τόπου να γίνονται ανεκτά τέτοια περιστατικά.

Συναδέλφισες συνάδελφοι,

Το Σωματείο μας με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην εταιρία αλλά και γενικότερα καλεί όλους τους εργαζόμενους σε σύσκεψη μέσω zoom το Σάββατο 6/3/2021 στις 18:00μμ προκειμένου να ενημερωθούν όλοι και να οργανώσουμε τον αγώνα μας από δώ και μπρός.

Απέναντι σε όλη αυτή τη λυσσαλέα επίθεση κυβέρνησης – εργοδοτών στα δικαιώματα των εργαζομένων, βρισκόμαστε όλοι μαζί ενωμένοι με το συνδικάτο μας.

Να μη δεχτούμε την επιδείνωση της ζωής μας!

Να μη συνηθίσουμε με την καταστολή!

Να ανατρέψουμε σχεδιασμούς και μέτρα!

Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.