Οι εργαζόμενοι να ξεκαθαρίσουν το συνδικαλιστικό κίνημα από την Πέμπτη φάλαγγα στις γραμμές του

Με αφορμή το πόρισμα του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Ρακιντζή που αναφέρεται στις παχυλές χρηματοδοτήσεις της Διοίκησης της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ, ύψους 31,3 εκατομμυρίων ευρώ από το 1999 – 2010 έχει σημειωθεί από πολλές πλευρές κουρνιαχτός υποκρισίας και ηθικολογίας. Λες και δεν είναι πασίγνωστο ότι τα μονοπώλια, το κράτος και η ΕΕ που τα υπηρετούν δεν τσιγκουνεύονται τα χρήματα, όταν αυτά προορίζονται για την ισχυροποίηση του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, προκειμένου να ευθυγραμμιστούν τα Συνδικάτα με τους στόχους της άρχουσας τάξης και να διασφαλιστεί η γραμμή της ταξικής συνεργασίας και υποταγής.

Στον άξονα αυτό, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και οι Διοικήσεις της ΔΕΗ πρωτοστατούσαν στις συναλλαγές με τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες και στη βάση αυτή φρόντιζαν και φροντίζουν να παρέχουν πλουσιοπάροχα προνόμια στη συνδικαλιστική ελίτ των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Αυτόνομης Παρέμβασης για να προωθούνται χωρίς εμπόδια οι πολιτικές ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, οι ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, τα υπέρογκα τιμολόγια, κλπ.

Οι ταξικές δυνάμεις που ανήκουν στο ΠΑΜΕ στο χώρο της ΔΕΗ ούτε μια στιγμή δε σταμάτησαν να καταγγέλλουν τα φαινόμενα εξαγοράς και παρασιτισμού που συντελούσαν σε αγαστή συνεργασία οι κυβερνήσεις, τα μονοπώλια κι οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες.

Χωρίς ταλαντεύσεις και με όρους ταξικής αναμέτρησης βρίσκονται σε μόνιμη αντιπαράθεση με τη γραμμή των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών και τις διαπλοκές τους με κυβερνήσεις κι εργοδοσίες, σχέσεις που γεννούν αυτά τα φαινόμενα.

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ, οι οποίοι για καμία κάθαρση και για καμία διαφάνεια δεν κόπτονται. Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής να έρθουν στην επιφάνεια τέτοιου είδους καταστάσεις, έχει σα σκοπό να διευκολύνει την προπαγάνδα της κυβέρνησης, η οποία κατασυκοφαντεί τους εργαζόμενους της ΔΕΗ, προκειμένου η πλήρης εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρενέργειας να πραγματοποιηθεί με τις ελάχιστες λαϊκές αντιδράσεις.

Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν σ’ αυτό, να το δυναμώσουν και να αντισταθούν με όλες τους τις δυνάμεις για να μην παραδοθεί ολοκληρωτικά η ΔΕΗ στα μονοπωλιακά συμφέροντα, για να περάσει η ΔΕΗ στην υπηρεσία του λαού.

Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να ξεκαθαρίσουν το συνδικαλιστικό κίνημα από την Πέμπτη φάλαγγα στις γραμμές του.

                                                                               Η Εκτελεστική Γραμματεία

TODOS EN LA MANIFESTACIΣN DE HUELGA DE PAME 1 DE MAYO EN SINTAGMA A LAS 10.00 DE LA MAΡANA

TODOS EN LA MANIFESTACIΣN DE HUELGA DE PAME

1 DE MAYO EN SINTAGMA A LAS 10.00 DE LA MAΡANA

“Trabajadoras, trabajadores, jovenes, desempleados, jubilados, compaρeros inmigrantes econσmicos,

El 1 de Mayo de este aρo puede formar un punto de partida de nuevas luchas para el derrocamiento de la politica antipopular, un paso importante en el agrupamiento de la organizaciσn de los trabajadores en los Sindicatos en cada lugar de trabajo.

Somos los productores de toda la riqueza. Sin nosotros enrganaje no gira. No puede haber riqueza.  Pero, sin los capitalistas, los dueρos de la riqueza, sν puede. Hemos estado creando una enorme riqueza a travιs de nuestro trabajo, con nuestra sangre, con miles de trabajadores vνctimas en las mazmorras laborales, todos los aρos anteriores. Lo que se produce en este paνs, todos los productos nuevos que producirαn en el futuro son creaciσnes de los trabajadores que trabajan en condiciones de dura explotaciσn clasista y de presiσn por el gran capital, los monopolios nacionales y multinacionales.

Mientras nuestro paνs dispone numeroso y experimentado mano de obra, posibilidades de producciσn de productos contemporrαneos, mαquinas, herramientas. Mientras tiene unos importantes recursos productivos y reservas de la riqueza mineral y se puede garantizar trabajo para todos y una vida digna, prosperidad para el pueblo, suficiencia de los alimentos para las necesidades populares, un gran parte de la clase obrera y sobre todo su nuevo relevo, la juventud esta condenada en la miseria y en desempleo, los pequeρos comerciantes cierran sus tiendas, los campesinos y los trabajadores de la tierra estan extinguidos.

Hoy en dνa, podemos trabajar menos, tener tiempo libre, sentirse seguros, que no tengamos inseguridad sobre el futuro, para disfrutar un amplio sistema de asistencia social. Pero porquι vivimos peor y saquean nuestras vidas ? ΏPorquι se aumenta el desempleo, la pobreza y la desesperaciσn ? ΏPorquι se aplastan los derechos laborales que han ganado a travιs de luchas y sangre?  ΏPorquι se hace aϊn peor la vida de los jovenes, de los niρos, de las mujeres y de los jubilados? ΏPorquι distruyen naciones y amenazan pueblos por nuevas guerras? ΏPorquι el planeta  se golpea en el altar de la ganancia y estamos en el riesgo por los mismos fenσmenos de la naturaleza?

La respuesta esta en la pregunta ¨quiιn esta a cargo¨, al hecho de que la riqueza producida por la sociedad no vuelva a quienes lo producen, el hecho de que el criterio de la producciσn no responde a las necesidades populares sino el aumento de la rentabilidad. Porque los medios de la producciσn y la  riqueza estα concentrada en pocas manos, en los monopolios. Por eso tenemos crisis economicas contνnuas.  

La manera capitalista de desarrollo o mαs en tiempos de crisis, no puede dar nada mαs que brutalidad en todos los niveles. Para el capitalismo, la salida  de la crisis significa destrucción de las fuerzas productivas, la depreciación de la clase obrera, del precio laboral, bancarrota del pueblo para salvar las ganancias del capital. En el estado de los monopolios los trabajadores no pueden ganar junto con los empresarios, los  banqueros y los industriales. De su propio sudor comen todos ellos. Cuando más gana el capital, más pierden los trabajadores.

¡Guerra a la guerra que nos han declarado. Derrocamientos por toda parte!

Tenemos que levantar un muro impenetrable, para desarrollar luchas clasistas para el derrocamiento de esta politica que golpea los derechos, que condena la familia laboral en el desempleo, en la pobreza. Debemos unir nuestras fuerzas para derrocamientos en todas partes. Desde las fábricas, los barcos y los lugares de trabajo hasta los barrios, los lugares que vive, trabaja y estudia la familia laboral.

Derrocamientos en la correlacion de fuerzas, para liberar del yugo de los banqueros, los industriales, los monopolios para cambiar la clase en el poder. Frente nosotros un bloque antipopular, antilaboral que ha sido construido por el gobierno, el capital, la Union Europea, sus partidos los que llaman de todas las maneras que no debemos afirmar, ni cuestionar las decisiones de la plutocracia, pero que constantemente debe doblar las rodillas a las demandas de los empleadores para comprometerse  menos cada vez. 

 Al mismo tiempo, con la perspectiva del futuro, están preparando el terreno a partir de hoy, para que después de la crisis de los beneficios de la plutocracia se multipliquen con mayor facilidad y rapidez

No debes  dejar a pelarte, para que los beneficios del capital se mantengan. Ningún trabajador debe aceptar el futuro que preparan, nadie debe aceptar que estas medidas son temporales – en particular la juventud no debe tener ilusiones de que el capitalismo se puede corregir, que el capitalismo puede ser humanizado a traves de gestión distinta. Los trabajadores deben aislar las voces que con falsas palabras revolucionarias apoyan los intentos para el salvaje del sistema capitalista. Tiene que pensar mucho sobre las voces que hablan con firmeza contra a PAME y contra el movimiento clasista y las luchas obreras.

Derrocamientos en el movimiento sindical. Es obligatorio un frente contra las mayorías subyugadas sindicales, es decir, aquellos que intenta de desarmar la clase obrera, los serviles en cada gobierno y en cada empleador, que minan  las luchas clasistas y ayudan para la abolicion de los convenios colectivos y los derechos, para que se apliquen las politicas en favor de los monopolios sin reacciones populares.  

Es necesario un conflicto frontal clasista con los empleadores y sus mecanismos. Ya han recibido el mensaje, pero debe ser garantizado y generalizado. Tienen que ver todos los dias, en cada lugar de trabajo que hay un parte importante de trabajadores que no pueden ser controlados por ellos.

Fortalecemos la alianza social.

Existe otro camino de desarrollo. Cambio de la clase en el poder

Hacia este ataque total, la clase obrera, los campesinos, los comerciantes que sufren, deben organizarse, unir sus fuerzas con los trabajadores en la lucha comun en contra los monopolios, separando sus fuerzas de los industriales y los grandes empresarios.

No puede haber retraso. Cada minuto, cada momento debe estar al servicio de la coalicion popular, la movilizacion de una mayor parte de las fuerzas populares y laborales. El camino no es facil. Necesitan sacrificios colectivos e individuales, resistencia, reacciσn para bloquear los planes a costa de los trabajadores y sus aliados. Estos sacrificios son significativos, en comparaciσn con la ronda de pierda de molino alrededor de nuestros cuellos que el sistema exige hoy en dia.

Hoy, existen todas las condiciones materiales necesarias para trabajo pleno y estable, la reduccion de las horas, para exclusivamente publicas y gratuitas instalaciones (tales como salud, educacion, vivienda popular, cultura, deporte, mas tiempo libre).

El lema «Ley es el derecho del trabajador» los molesta. Afecta a la dominaciσn de los monopolios en nuestras vidas. Cuanto mαs trabajadores lo etienden y lo ponen en su vida, mαs pronto las personas que trabajan cuenta de su poder, mas rapido las fuerzas de la plutocracia se debilitara. La clase obrera y las fuerzas populares pueden y deben tomar el caso en sus propias manos. Frente de resistencia en todos los sectores, en cada lugar de trabajo, para la proteccion de la vida, del trabajo y de la dignidad de los trabajadores. Ningun sacrificio para la plutocracia. NO a la abolicion de los contratos colectivos. Debemos evitar los nuevos crimenes en contra de nuestros derechos de la seguridad, la reduccion de las pensiones. Que pague la plutocracia, que se empujen a los explotadores en el margen.

Salida para la clase obrera y sus aliados existe. Se trata de su propio poder, que planeara la economνa segϊn sus necesidades actuales reales, que significa que la riqueza producida y los medios de la produccion, debe ser patrimonio popular, que impondra la ley de los que produzcan la riqueza contra los que aprovechan hoy. La riqueza es producida por el pueblo, asi pertenece al pueblo.   

VIVA EL 1ro DE MAYO, DIA DE LA CLASE OBRERA DEL MUNDO

HONOR Y GLORIA A LOS MUERTOS DE NUESTRA CLASE

TODOS JUNTOS  EN LA DEMONSTRACION DE HUELGA DE PAME EN SINTAGMA 

APRIL 2011

ALL TOGETHER IN THE STRIKE DEMONSTRATION OF PAME ON MAY 1st AT SYNTAGMA Sq., 10.00 IN THE MORNING

ALL TOGETHER IN THE STRIKE DEMONSTRATION OF PAME

ON MAY 1st AT SYNTAGMA Sq., 10.00 IN THE MORNING

Working men and women, young people, unemployed, pensioners,

dear colleagues economic migrants,

This year’s May Day can be the starting-point of new struggles to overthrow the antipopular policy, an important step in the coalition – organization of workers within the trade unions at every work place.           

We are the producers of all the wealth. No gear turns without us. There can be no wealth. However, without the capitalists, the owners of the wealth, it can be. We have been creating enormous wealth through our work, with our blood, with thousands of workers being crippled –victims at the employers’ galleys all these years. Whatever is produced in this country, all the new products that will be created in the future, are creations of the working people who work in conditions of cruel class exploitation and pressure by the big capital, the local and multinational monopolies.  

While our country has got experienced and numerous labor force, possibilities for production of modern products, machines, tools. While it has significant productive resources and reserves of mineral wealth and can provide work for all and a decent life, prosperity for the people, sufficiency in foodstuff for the popular needs, a big part of the working class and especially youth is condemned to misery and unemployment, small tradesmen close their shops and farmers and field workers are vanished.  

Today, we can work less, have leisure time, feel safe and enjoy a broad system of social care, without feeling anxiety for the future. But why do we live worse and our lives are plundered? Why are unemployment, poverty, and despair increased? Why are workers’ rights, which were achieved through struggles and blood, crushed? Why do the lives of young, children, women, pensioners become even worse? Why are nations cut into pieces and people threatened by new wars? Why is the planet shamelessly hit in the cause of profit and we are in danger because of the natural phenomena?

The answer lies to the question “who is in charge?”, to the fact that the produced wealth by society does not return to those who produce it, to the fact that criterion of production is not the satisfaction of the popular needs, but the increase of profitability. Because the means of production and wealth are concentrated in even fewer hands, in monopolies. That is why we have continuous economic crises.

The capitalist way of development, either in periods of development or even more in times of crisis, does not have something else to give but brutality at all levels. For capitalism, exit from the crisis means destruction of productive forces, depreciation of the working class, of the price of the labor force, bankruptcy of the people to save capital’s profits. In the state of monopolies the workers can not earn together with industrialists, bankers and shipowners. They earn by your own sweat. The more the capital earns, the more the workers lose.

War to the war that they have launched. Reversals everywhere!

We must erect an impenetrable wall, to develop class-oriented struggles to overthrow this policy which attacks rights, condemns the working family to unemployment and leads them hostages to poverty and degradation. We must join our forces for reversals everywhere. In factories, ships, work places, neighborhoods, the places where the popular family lives, works and is educated.

Reversals in the correlation of forces, to set free from the yoke of bankers, industrialists, monopolies, to change the class in power. Against us an antipopular, antilabor bloc has been constructed by the government, capital, E.U. and their parties and trumpets forth in all ways that today neither should we assert, nor question the choices of plutocracy, but we should constantly bend our knees to the employers’ demands, to compromise with even less every time. At the same time, with the prospect of the future, they are preparing the ground from today, so that after the crisis the profits of plutocracy will be multiplied more easily and quickly.

You should not accept them to “skin” you, so that the capital profitability will be preserved. No worker must accept the future that they prepare, nobody should accept that these measures are temporary – particularly youth must not have illusions – that capitalism can be corrected, that the system can be humanized through different management. The workers must isolate the voices, which, with faked revolutionary words, support the management attempts to rescue the capitalist system. They must think hard concerning the voices that firmly speak against PAME and slander the class-oriented movement and the labor struggles.  

Reversals in the trade union movement. A front against the subjugated trade union majorities, namely those who try to disarm the working class, who are servile to every government and employer, who undermine the class-oriented struggles and help for the abolition of the Collective Agreements and rights, those who help so that the policies in favour of monopolies will be implemented without popular reactions.

A frontal, class conflict with the employers and its mechanisms is imperative. They have already received the message, but it must be secured and generalized. They have to see every day, in every work place that there is an important part of workers who cannot be controlled by them.

We strengthen the social alliance.

There is another path of development. Change the class which is in power.

Towards this all-round attack, the working class, farmers and tradesmen who suffer, must become organized, join their forces with the workers in a common struggle against monopolies, separating their forces from the industrialists, large craftsmen and businessmen.

There can be no delay. Every minute, every moment must be at the service of popular coalition, of mobilization of wider labor and popular forces. The path is not an easy one. Collective and individual sacrifices, endurance, strength, strong reaction are needed, that can block the plans at the expense of workers and their allies. These sacrifices are significant, compared to the millstone round our necks that the system demands today.

Today, there are all the necessary material conditions for full-time and stable job, reduced working hours, for exclusively free public facilities (such as health, education, popular housing, culture, sports, more leisure time), for wages and pensions that will meet the today’s popular needs.   

The slogan “Law is the right of workers” bothers them. It affects the monopolies domination over our lives. The more workers understand it and put it into their lives, the sooner the working people realize their power, the quicker the forces of plutocracy will weaken and bankrupt. The working class and popular forces can and must take the case into their own hands. Front of resistance in every sector, in every work place for the protection of the workers’ life, work and dignity. No sacrifice for the plutocracy. NO to the abolition of Collective Agreements.  We must prevent the new crimes against our social security rights, the reduction of pensions; we must prevent the abolition of all the remained free benefits in Health, Education, social services and the sell-out of the public property. The plutocracy must pay; we must push the exploiters in the margin.

There is an exit for the working class and its allies. It is their own power, which will plan the economy of their real modern needs, which means that the produced wealth and the means of production should become popular wealth, which will impose the law of those who produce the wealth against those who exploit it today. The wealth is produced by the people; consequently it belongs to the people.

LONG LIVE MAY 1st, DAY OF THE WORLD WORKING CLASS

HONOUR AND GLORY TO THE DEAD OF OUR CLASS

ALL TOGETHER IN THE STRIKE DEMONSTRATION OF PAME AT SYNTAGMA, 10.00 IN THE MORNING

Για την επιτυχία των απεργιακών κινητοποιήσεων, της Πρωτομαγιάς και της 11 του Μάη.

Το ΠΑΜΕ με όλες του τις δυνάμεις, μαζί με τους εργαζόμενους εργοστάσιο το εργοστάσιο, σε κάθε χώρο δουλειάς αποφασιστικά και με πείσμα θα δώσει τη μάχη για την επιτυχία των απεργιακών κινητοποιήσεων, της Πρωτομαγιάς και της 11 του Μάη.

            Η αντεργατική πολιτική που υλοποιεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την στήριξη της Ν.Δ. θα πάρει μια ακόμη απάντηση από τους εργαζόμενους που μαζικά, ενωτικά θα πάρουν μέρος και στις απεργίες και στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ.

            Απάντηση επίσης θα πάρουν και η ΠΑΣΚΕ, με την ΔΑΚΕ που παρά τους ελιγμούς τους, παραμένουν ένας σημαντικός σύμμαχος της κυβέρνησης και της πλουτοκρατίας.

            Κανένας δισταγμός με όλη μας την δύναμη εργάτες, νέοι, μετανάστες, στην μάχη για την επιτυχία των απεργιακών κινητοποιήσεων.

            Στη σημερινή συνεδρίαση της ΕΕ της ΓΣΕΕ, η ΠΑΣΚΕ για μια ακόμη φορά αθώωσε την κυβέρνηση ρίχνοντας τις ευθύνες στο μνημόνιο για την επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι. Μάλιστα ονομάτισε τις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου ασάφειες. Η ΔΑΚΕ κάλυψε την ΝΔ, την στήριξη που προσφέρει στην κυβέρνηση. Η ΑΠ μάλιστα είχε αγωνία για να στηρίξει τις δραστηριότητες του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.         

Προετοιμαζόμαστε γρήγορα με όλες μας τις δυνάμεις ενιαία για την επιτυχία των απεργιακών συγκεντρώσεων για την Πρωτομαγιά. Παράλληλα μαζί με την Πρωτομαγιά που είναι βήμα κλιμάκωσης του αγώνα δίνουμε αποφασιστικά τη μάχη και προετοιμάζουμε την εργατική τάξη για Πανελλαδική Πανεργατική Απεργία στις 11 Μάη.

            Τα συνδικάτα, όλες οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ να πάρουν τα μέτρα τους γρήγορα. Τα μέτρα κυβέρνησης – κεφαλαίου- ΕΕ δεν έχουν ημερομηνία λήξης άρα και οι αγώνες δεν έχουν.

            Γι´ αυτό  πρέπει το κάθε  Σωματείο, το αγωνιστικό ψηφοδέλτιο, η κάθε επιτροπή αγώνα, η σωματειακή επιτροπή να πάρουν ευθύνη και να οργανώσουν με σχέδιο συγκεκριμένο την κάθοδο των κλάδων τους στην Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση.

 

            Με ευθύνη και αποφασιστικότητα χωρίς χάσιμο χρόνου να συνεδριάσουν εκτάκτως τα Δ.Σ. και να χρεώσουν τα στελέχη, τις δυνάμεις τους. Να καθορίσουν τον τόπο προσυγκέντρωσης των εργαζομένων στον κλάδο, την περιφρούρηση, τα συνθήματα τους. Με έλεγχο, δουλειά, εργοστάσιο το εργοστάσιο, άνθρωπο τον άνθρωπο.

            Να δουλέψουν όλες οι δυνάμεις μας σαν ένας άνθρωπος. Οι προσυγκεντρώσεις των Συνδικάτων, των ψηφοδελτίων μας, να είναι μαζικές, μαχητικές.

            Να κινητοποιήσουν δυνάμεις βάζοντας στη μάχη όλα τα γρανάζια, όλα τα σφυριά να χτυπούν ενιαία.

            Σχέδιο Δράσης για 1η Μάη και απεργία 11 Μάη

 

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ ΔΥΝΑΜΗ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

Η Εκτελεστική Γραμματεία

1η ΜΑΗ: Ο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

fade

fade

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ 1η ΜΑΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

“Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες και νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, συνάδελφοι οικονομικοί μετανάστες,

H φετινή Πρωτομαγιά μπορεί να αποτελέσει αφετηρία νέων αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, σημαντικό βήμα στη συσπείρωση, στην οργάνωση των εργαζομένων στα Σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς.

Είμαστε οι παραγωγοί όλου του πλούτου. Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά. Δεν μπορεί να υπάρξει πλούτος. Δίχως, όμως, τους καπιταλιστές, τους ιδιοκτήτες του πλούτου, μπορεί. Με τη δουλειά μας, με το αίμα μας, με χιλιάδες σακατεμένους και θύματα στα εργοδοτικά κάτεργα, όλα τα προηγούμενα χρόνια δημιουργήσαμε τεράστιο πλούτο. Ό,τι έχει παραχθεί σ´ αυτό τον τόπο, ό,τι νέο προϊόν θα παραχθεί στο μέλλον, είναι δημιούργημα του εργαζόμενου ανθρώπου που εργάζεται σε συνθήκες σκληρής ταξικής εκμετάλλευσης και πίεσης απ´ το μεγάλο κεφάλαιο, απ´ τα ντόπια και πολυεθνικά μονοπώλια.

Ενώ η χώρα μας διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων. Ενώ έχει σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές και αποθέματα ορυκτού πλούτου και μπορεί να εξασφαλίζει δουλειά για όλους και αξιοπρεπή ζωή, ευημερία για το λαό, επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης και ιδιαίτερα η νέα βάρδιά της καταδικάζεται στην εξαθλίωση και την ανεργία, μικροί έμποροι βάζουν λουκέτα, αγρότες και εργάτες γης αφανίζονται.

Σήμερα, μπορούμε να δουλεύουμε λιγότερο, να έχουμε ελεύθερο χρόνο, να αισθανόμαστε ασφάλεια, να μην έχουμε άγχος για το μέλλον, να απολαμβάνουμε ένα ευρύ σύστημα κοινωνικής φροντίδας. Γιατί, όμως, ζούμε χειρότερα και λεηλατείται η ζωή μας; Γιατί αυξάνεται η ανεργία, η φτώχεια και ενισχύεται η απόγνωση; Γιατί τσακίζονται εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα; Γιατί γίνεται ακόμη χειρότερη η ζωή των νέων, των παιδιών, των γυναικών, των συνταξιούχων; Γιατί κατακερματίζονται κράτη και απειλούνται λαοί με νέους πολέμους; Γιατί ο πλανήτης χτυπιέται ασύστολα στο βωμό του κέρδους και κινδυνεύουμε από τα ίδια τα φυσικά φαινόμενα;

H απάντηση βρίσκεται στο ερώτημα «ποιος κάνει κουμάντο;», στο γεγονός ότι ο παραγόμενος από την κοινωνία πλούτος δεν επιστρέφει σ´ αυτούς που τον παράγουν, ότι κριτήριο της παραγωγής δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας. Γιατί τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος συγκεντρώνονται σε όλο και λιγότερα χέρια, στα μονοπώλια. Γι´ αυτό έχουμε συνεχείς οικονομικές κρίσεις.

O καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είτε σε περιόδους ανάπτυξης είτε πολύ περισσότερο σε περιόδους κρίσης, δεν έχει να δώσει τίποτε άλλο, παρά μόνο βαρβαρότητα σε όλα τα επίπεδα. Διέξοδος από την κρίση για τον καπιταλισμό σημαίνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, απαξίωση της εργατικής τάξης, της τιμής της εργατικής δύναμης, χρεοκοπία του λαού για να σωθούν τα κέρδη του κεφαλαίου. Στο κράτος των μονοπωλίων δεν μπορεί να κερδίζουν οι εργαζόμενοι μαζί με τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές. Από το δικό σου ιδρώτα τρώνε όλοι αυτοί. Όσο κερδίζει το κεφάλαιο, τόσο θα χάνουν οι εργαζόμενοι.

Πόλεμος στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει. Ανατροπές παντού!

Χρειάζεται να υψώσουμε αδιαπέραστο τείχος, να αναπτυχθούν ταξικοί αγώνες για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που χτυπάει δικαιώματα, που καταδικάζει την εργατική οικογένεια στην ανεργία, τους οδηγεί ομήρους στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Nα ενώσουμε τις δυνάμεις για ανατροπές παντού. Από τα εργοστάσια, τα καράβια και τους χώρους δουλειάς μέχρι τις γειτονιές, τους χώρους που ζει, εργάζεται και μορφώνεται η εργατική οικογένεια.

Ανατροπές στο συσχετισμό δύναμης, για να απαλλαγούμε από το ζυγό των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των μονοπωλίων, για την αλλαγή τάξης στην εξουσία. Aπέναντί μας έχει συγκροτηθεί ένα αντιλαϊκό, αντεργατικό μπλοκ δυνάμεων που αποτελείται από κυβέρνηση, κεφάλαιο, E.E., κόμματα του ευρωμονόδρομου και διαλαλεί με όλους τους τρόπους, ότι σήμερα θα πρέπει να μη διεκδικούμε, να μην αμφισβητούμε τις επιλογές της πλουτοκρατίας, αλλά να σκύβουμε συνεχώς το κεφάλι στις εργοδοτικές απαιτήσεις, να συμβιβαζόμαστε με όλο και λιγότερα. Την ίδια στιγμή, με το μάτι στο μέλλον, ετοιμάζουν από σήμερα το έδαφος, ώστε μετά την κρίση να πολλαπλασιαστούν πιο εύκολα και γρήγορα τα κέρδη της πλουτοκρατίας.

Nα μη δεχτείς να σε «γδάρουν» για να διασωθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Κανένας εργάτης δεν πρέπει να δεχτεί το μέλλον που μας ετοιμάζουν, να μη δεχτεί ότι αυτά τα μέτρα είναι προσωρινά -ιδιαίτερα η νεολαία δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις-, ότι ο καπιταλισμός μπορεί να δεχτεί διορθώσεις, ότι με διαφορετική διαχείριση το σύστημα μπορεί να εξανθρωπιστεί. Πρέπει να απομονώσει τις φωνές, που με επαναστατικές κορόνες, στηρίζουν τις διαχειριστικές προσπάθειες διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος. Nα προβληματιστεί για τις φωνές που σταθερά μιλούν ενάντια στο ΠAME και συκοφαντούν το ταξικό κίνημα και τους εργατικούς αγώνες.

Ανατροπές στο συνδικαλιστικό κίνημα. Απαιτείται μέτωπο με τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, αυτούς, δηλαδή, που προσπαθούν να αφοπλίσουν την εργατική τάξη, τους δουλοπρεπείς στην κάθε κυβέρνηση και την εργοδοσία, που υπονομεύουν τους ταξικούς αγώνες και βάζουν πλάτη για την κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων και δικαιωμάτων, για να υλοποιούνται οι φιλομονοπωλιακές πολιτικές χωρίς λαϊκές αντιδράσεις.

Επιβάλλεται μετωπική, ταξική σύγκρουση με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της. Έχουν πάρει ήδη το μήνυμα, αλλά πρέπει να κατοχυρωθεί και να γενικευτεί. Nα βλέπουν κάθε μέρα σε κάθε τόπο δουλειάς πως υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι εργατών, το οποίο δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι.

Δυναμώνουμε την κοινωνική συμμαχία.

Υπάρχει άλλος δρόμος ανάπτυξης. Αλλαγή τάξης στην εξουσία

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση, η εργατική τάξη, οι αγρότες και οι επαγγελματίες που υποφέρουν, οφείλουν, να οργανωθούν, να συνενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί με τους εργάτες στον κοινό αγώνα ενάντια στα μονοπώλια, διαχωρίζοντας τις δυνάμεις τους από τους βιομηχάνους, τους μεγαλεμπόρους, τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Δε χωρά καμιά καθυστέρηση. Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή πρέπει να μπει στην υπηρεσία της λαϊκής συσπείρωσης, της κινητοποίησης πλατύτερων εργατικών και λαϊκών δυνάμεων. O δρόμος δεν είναι εύκολος. Χρειάζονται συλλογικές και ατομικές θυσίες, αντοχή, ανθεκτικότητα, ισχυρή αντίδραση που μπορεί να εμποδίσει τα σχέδια σε βάρος των εργατών και των συμμάχων τους. Αυτές οι θυσίες έχουν σπουδαιότητα, σε σύγκριση με τη θηλιά στο λαιμό που επιβάλλει σήμερα το σύστημα.

Σήμερα, υπάρχουν όλες οι αναγκαίες υλικές προϋποθέσεις για μόνιμη σταθερή δουλειά, μειωμένο ωράριο, για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν παροχές (όπως υγεία, μόρφωση, λαϊκή στέγη, πολιτισμός, αθλητισμός, περισσότερος ελεύθερος χρόνος), για μισθούς και συντάξεις που θα ανταποκρίνονται στο ύψος των σημερινών λαϊκών αναγκών.

Το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» τους ενοχλεί. Θίγει την κυριαρχία των μονοπωλίων στη ζωή μας. Όσοι περισσότεροι εργάτες το κατανοούν και το βάζουν στη ζωή, όσο πιο γρήγορα ο εργαζόμενος λαός αντιληφθεί τη δύναμή του, τόσο πιο άμεσα το οπλοστάσιο της πλουτοκρατίας θα αδυνατίζει και θα χρεοκοπεί. H εργατική τάξη και οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν και πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μέτωπο αντίστασης σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς, για την προστασία της ζωής, της δουλειάς και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Καμία θυσία για την πλουτοκρατία. ΟΧΙ στην κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων. Nα εμποδίσουμε τα νέα εγκλήματα σε βάρος των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, στη μείωση των συντάξεων, να εμποδίσουμε να καταργηθεί ό,τι έχει απομείνει στη δωρεάν Υγεία, Παιδεία, στις κοινωνικές παροχές, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Nα πληρώσει η πλουτοκρατία, να σπρώξουμε τους εκμεταλλευτές στο περιθώριο.

Διέξοδος για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, υπάρχει. Είναι η δική τους εξουσία, που θα σχεδιάσει την οικονομία των πραγματικών και σύγχρονων αναγκών τους, που σημαίνει ότι ο παραγόμενος πλούτος και τα μέσα που τον παράγουν, πρέπει να γίνουν λαϊκή περιουσία, που θα επιβάλει το νόμο εκείνων που παράγουν τον πλούτο κόντρα σ´ εκείνους που σήμερα τον καρπώνονται. O πλούτος παράγεται απ´ το λαό, άρα ανήκει στο λαό.

ZHTΩ H 1η MAH, MEPA THΣ ΠAΓKOΣMIAΣ EPΓATIKHΣ TAΞHΣ

TIMH KAI ΔOΞA ΣTOYΣ NEKPOYΣ THΣ TAΞHΣ MAΣ

OΛOI ΣTIΣ 10.00 TO ΠPΩI ΣTHN AΠEPΓIAKH ΣYΓKENTPΩΣH

TOY ΠAME ΣTO ΣYNTAΓMA

Aπρίλης 2011

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ 1η ΜΑΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

“Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες και νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, συνάδελφοι οικονομικοί μετανάστες,

H φετινή Πρωτομαγιά μπορεί να αποτελέσει αφετηρία νέων αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, σημαντικό βήμα στη συσπείρωση, στην οργάνωση των εργαζομένων στα Σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς.

Είμαστε οι παραγωγοί όλου του πλούτου. Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά. Δεν μπορεί να υπάρξει πλούτος. Δίχως, όμως, τους καπιταλιστές, τους ιδιοκτήτες του πλούτου, μπορεί. Με τη δουλειά μας, με το αίμα μας, με χιλιάδες σακατεμένους και θύματα στα εργοδοτικά κάτεργα, όλα τα προηγούμενα χρόνια δημιουργήσαμε τεράστιο πλούτο. Ό,τι έχει παραχθεί σ´ αυτό τον τόπο, ό,τι νέο προϊόν θα παραχθεί στο μέλλον, είναι δημιούργημα του εργαζόμενου ανθρώπου που εργάζεται σε συνθήκες σκληρής ταξικής εκμετάλλευσης και πίεσης απ´ το μεγάλο κεφάλαιο, απ´ τα ντόπια και πολυεθνικά μονοπώλια.

Ενώ η χώρα μας διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων. Ενώ έχει σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές και αποθέματα ορυκτού πλούτου και μπορεί να εξασφαλίζει δουλειά για όλους και αξιοπρεπή ζωή, ευημερία για το λαό, επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης και ιδιαίτερα η νέα βάρδιά της καταδικάζεται στην εξαθλίωση και την ανεργία, μικροί έμποροι βάζουν λουκέτα, αγρότες και εργάτες γης αφανίζονται.

Σήμερα, μπορούμε να δουλεύουμε λιγότερο, να έχουμε ελεύθερο χρόνο, να αισθανόμαστε ασφάλεια, να μην έχουμε άγχος για το μέλλον, να απολαμβάνουμε ένα ευρύ σύστημα κοινωνικής φροντίδας. Γιατί, όμως, ζούμε χειρότερα και λεηλατείται η ζωή μας; Γιατί αυξάνεται η ανεργία, η φτώχεια και ενισχύεται η απόγνωση; Γιατί τσακίζονται εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα; Γιατί γίνεται ακόμη χειρότερη η ζωή των νέων, των παιδιών, των γυναικών, των συνταξιούχων; Γιατί κατακερματίζονται κράτη και απειλούνται λαοί με νέους πολέμους; Γιατί ο πλανήτης χτυπιέται ασύστολα στο βωμό του κέρδους και κινδυνεύουμε από τα ίδια τα φυσικά φαινόμενα;

H απάντηση βρίσκεται στο ερώτημα «ποιος κάνει κουμάντο;», στο γεγονός ότι ο παραγόμενος από την κοινωνία πλούτος δεν επιστρέφει σ´ αυτούς που τον παράγουν, ότι κριτήριο της παραγωγής δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας. Γιατί τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος συγκεντρώνονται σε όλο και λιγότερα χέρια, στα μονοπώλια. Γι´ αυτό έχουμε συνεχείς οικονομικές κρίσεις.

O καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είτε σε περιόδους ανάπτυξης είτε πολύ περισσότερο σε περιόδους κρίσης, δεν έχει να δώσει τίποτε άλλο, παρά μόνο βαρβαρότητα σε όλα τα επίπεδα. Διέξοδος από την κρίση για τον καπιταλισμό σημαίνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, απαξίωση της εργατικής τάξης, της τιμής της εργατικής δύναμης, χρεοκοπία του λαού για να σωθούν τα κέρδη του κεφαλαίου. Στο κράτος των μονοπωλίων δεν μπορεί να κερδίζουν οι εργαζόμενοι μαζί με τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές. Από το δικό σου ιδρώτα τρώνε όλοι αυτοί. Όσο κερδίζει το κεφάλαιο, τόσο θα χάνουν οι εργαζόμενοι.

Πόλεμος στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει. Ανατροπές παντού!

Χρειάζεται να υψώσουμε αδιαπέραστο τείχος, να αναπτυχθούν ταξικοί αγώνες για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που χτυπάει δικαιώματα, που καταδικάζει την εργατική οικογένεια στην ανεργία, τους οδηγεί ομήρους στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Nα ενώσουμε τις δυνάμεις για ανατροπές παντού. Από τα εργοστάσια, τα καράβια και τους χώρους δουλειάς μέχρι τις γειτονιές, τους χώρους που ζει, εργάζεται και μορφώνεται η εργατική οικογένεια.

Ανατροπές στο συσχετισμό δύναμης, για να απαλλαγούμε από το ζυγό των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των μονοπωλίων, για την αλλαγή τάξης στην εξουσία. Aπέναντί μας έχει συγκροτηθεί ένα αντιλαϊκό, αντεργατικό μπλοκ δυνάμεων που αποτελείται από κυβέρνηση, κεφάλαιο, E.E., κόμματα του ευρωμονόδρομου και διαλαλεί με όλους τους τρόπους, ότι σήμερα θα πρέπει να μη διεκδικούμε, να μην αμφισβητούμε τις επιλογές της πλουτοκρατίας, αλλά να σκύβουμε συνεχώς το κεφάλι στις εργοδοτικές απαιτήσεις, να συμβιβαζόμαστε με όλο και λιγότερα. Την ίδια στιγμή, με το μάτι στο μέλλον, ετοιμάζουν από σήμερα το έδαφος, ώστε μετά την κρίση να πολλαπλασιαστούν πιο εύκολα και γρήγορα τα κέρδη της πλουτοκρατίας.

Nα μη δεχτείς να σε «γδάρουν» για να διασωθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Κανένας εργάτης δεν πρέπει να δεχτεί το μέλλον που μας ετοιμάζουν, να μη δεχτεί ότι αυτά τα μέτρα είναι προσωρινά -ιδιαίτερα η νεολαία δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις-, ότι ο καπιταλισμός μπορεί να δεχτεί διορθώσεις, ότι με διαφορετική διαχείριση το σύστημα μπορεί να εξανθρωπιστεί. Πρέπει να απομονώσει τις φωνές, που με επαναστατικές κορόνες, στηρίζουν τις διαχειριστικές προσπάθειες διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος. Nα προβληματιστεί για τις φωνές που σταθερά μιλούν ενάντια στο ΠAME και συκοφαντούν το ταξικό κίνημα και τους εργατικούς αγώνες.

Ανατροπές στο συνδικαλιστικό κίνημα. Απαιτείται μέτωπο με τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, αυτούς, δηλαδή, που προσπαθούν να αφοπλίσουν την εργατική τάξη, τους δουλοπρεπείς στην κάθε κυβέρνηση και την εργοδοσία, που υπονομεύουν τους ταξικούς αγώνες και βάζουν πλάτη για την κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων και δικαιωμάτων, για να υλοποιούνται οι φιλομονοπωλιακές πολιτικές χωρίς λαϊκές αντιδράσεις.

Επιβάλλεται μετωπική, ταξική σύγκρουση με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της. Έχουν πάρει ήδη το μήνυμα, αλλά πρέπει να κατοχυρωθεί και να γενικευτεί. Nα βλέπουν κάθε μέρα σε κάθε τόπο δουλειάς πως υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι εργατών, το οποίο δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι.

Δυναμώνουμε την κοινωνική συμμαχία.

Υπάρχει άλλος δρόμος ανάπτυξης. Αλλαγή τάξης στην εξουσία

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση, η εργατική τάξη, οι αγρότες και οι επαγγελματίες που υποφέρουν, οφείλουν, να οργανωθούν, να συνενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί με τους εργάτες στον κοινό αγώνα ενάντια στα μονοπώλια, διαχωρίζοντας τις δυνάμεις τους από τους βιομηχάνους, τους μεγαλεμπόρους, τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Δε χωρά καμιά καθυστέρηση. Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή πρέπει να μπει στην υπηρεσία της λαϊκής συσπείρωσης, της κινητοποίησης πλατύτερων εργατικών και λαϊκών δυνάμεων. O δρόμος δεν είναι εύκολος. Χρειάζονται συλλογικές και ατομικές θυσίες, αντοχή, ανθεκτικότητα, ισχυρή αντίδραση που μπορεί να εμποδίσει τα σχέδια σε βάρος των εργατών και των συμμάχων τους. Αυτές οι θυσίες έχουν σπουδαιότητα, σε σύγκριση με τη θηλιά στο λαιμό που επιβάλλει σήμερα το σύστημα.

Σήμερα, υπάρχουν όλες οι αναγκαίες υλικές προϋποθέσεις για μόνιμη σταθερή δουλειά, μειωμένο ωράριο, για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν παροχές (όπως υγεία, μόρφωση, λαϊκή στέγη, πολιτισμός, αθλητισμός, περισσότερος ελεύθερος χρόνος), για μισθούς και συντάξεις που θα ανταποκρίνονται στο ύψος των σημερινών λαϊκών αναγκών.

Το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» τους ενοχλεί. Θίγει την κυριαρχία των μονοπωλίων στη ζωή μας. Όσοι περισσότεροι εργάτες το κατανοούν και το βάζουν στη ζωή, όσο πιο γρήγορα ο εργαζόμενος λαός αντιληφθεί τη δύναμή του, τόσο πιο άμεσα το οπλοστάσιο της πλουτοκρατίας θα αδυνατίζει και θα χρεοκοπεί. H εργατική τάξη και οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν και πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μέτωπο αντίστασης σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς, για την προστασία της ζωής, της δουλειάς και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Καμία θυσία για την πλουτοκρατία. ΟΧΙ στην κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων. Nα εμποδίσουμε τα νέα εγκλήματα σε βάρος των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, στη μείωση των συντάξεων, να εμποδίσουμε να καταργηθεί ό,τι έχει απομείνει στη δωρεάν Υγεία, Παιδεία, στις κοινωνικές παροχές, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Nα πληρώσει η πλουτοκρατία, να σπρώξουμε τους εκμεταλλευτές στο περιθώριο.

Διέξοδος για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, υπάρχει. Είναι η δική τους εξουσία, που θα σχεδιάσει την οικονομία των πραγματικών και σύγχρονων αναγκών τους, που σημαίνει ότι ο παραγόμενος πλούτος και τα μέσα που τον παράγουν, πρέπει να γίνουν λαϊκή περιουσία, που θα επιβάλει το νόμο εκείνων που παράγουν τον πλούτο κόντρα σ´ εκείνους που σήμερα τον καρπώνονται. O πλούτος παράγεται απ´ το λαό, άρα ανήκει στο λαό.

ZHTΩ H 1η MAH, MEPA THΣ ΠAΓKOΣMIAΣ EPΓATIKHΣ TAΞHΣ

TIMH KAI ΔOΞA ΣTOYΣ NEKPOYΣ THΣ TAΞHΣ MAΣ

OΛOI ΣTIΣ 10.00 TO ΠPΩI ΣTHN AΠEPΓIAKH ΣYΓKENTPΩΣH

TOY ΠAME ΣTO ΣYNTAΓMA

Aπρίλης 2011

1η ΜΑΗ : στην Αθήνα στις 10.00 το πρωί στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ

 

Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τις εργαζόμενες γυναίκες, τους συνταξιούχους, τους μετανάστες, τους ανέργους να δώσουν αποφασιστική και μαχητική παρουσία, στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, στην Αθήνα στις 10πμ στην πλατεία Συντάγματος.

Οι φετινές πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις τιμής και δόξας στους αγώνες και τις θυσίες της τάξης μας, αποτελούν σημαντικό βήμα στην κλιμάκωση του αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, στην οργάνωση των εργαζομένων σε κάθε χώρο δουλειάς.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 10.00 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Το Γραφείο Τύπου

Ανάπτυξη Κοινών Αγώνων η απάντησή μας

 

Το ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ με αφορμή τις δηλώσεις του πρωθυπουργού στο Υπουργικό Συμβούλιο για τις δήθεν επιτυχίες της κυβέρνησης του και τα νέα αντεργατικά μέτρα της επόμενης περιόδου, καλεί την εργατική τάξη της χώρας μας, τα λαϊκά στρώματα σε ένταση των αγώνων και κλιμάκωση της πάλης.

Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροί έμποροι και βιοτέχνες, οι φτωχοί αγρότες, τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών να σφυρηλατήσουν τον δικό τους αγωνιστικό διάλογο, την δική τους συνεργασία και κοινή δράση και να δώσουν μαζική αποφασιστική απάντηση στην κυβέρνηση, στην τρόικα στα κόμματα του ευρωμονόδρομου, στο μεγάλο κεφάλαιο, τις πολυεθνικές.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ

  • Για να αυξηθούν τα δισεκατομμύρια των καταθέσεων στις ελβετικές τράπεζες και στις of – shore εταιρίες.

  • Στις δαπάνες για την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια προκειμένου να αυξηθούν τα κρατικά κονδύλια προς τις τράπεζες και τους μεγαλοκαπιταλιστές.

  • Στους μισθούς, στις συντάξεις, στις ώρες εργασίας προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι στρατιωτικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε και τα εγκλήματα που γίνονται για λογαριασμό των πολυεθνικών, των καπιταλιστών Ελλήνων και ξένων.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΑΓΩΝΩΝ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ

Γιατί:

Το δικό μας πατριωτικό χρέος είναι να εμποδίσουμε η ζωή μας και τα δικαιώματα μας η ζωή των παιδιών και των οικογενειών μας να είναι το προσάναμμα για να φουντώνουν τα καπιταλιστικά κέρδη.

Το δικό μας πατριωτικό καθήκον είναι να δημιουργήσουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις, να χτίσουμε την δική μας εργατική, λαϊκή εξουσία ώστε οι τεράστιες αναπτυξιακές δυνατότητες της πατρίδας μας να μην γίνονται αμύθητος πλούτος στα χεριά μιας ελάχιστης μειοψηφίας που είναι επιδίωξη και αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής αλλά κοινωνικές παροχές δικαιώματα και ευημερία για εμάς που παράγουμε τον πλούτο αυτής της χώρας.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Επιστολή προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του STAR

Προς τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα  Σύμβουλο του τηλεοπτικού σταθμού STAR

 κ. Κυριακόπουλο

Φάξ: 2111891129

Κε Κυριακόπουλε,    

            Πληροφορηθήκαμε την επιστολή που στείλατε προς τους εργαζόμενους του σταθμού σας. Μια επιστολή τρομοκρατική, που στόχο έχει να φοβίσει τους εργαζόμενους και να υποκύψουν στις απαιτήσεις σας για να υπογράψουν και να βάλουν οι ίδιοι τη θηλιά στο λαιμό τους. Τους κάλεσε μάλιστα με την υπογραφή τους να επιλέξουν τον τρόπο που θα χάσουν τα δικαιώματά τους, που θα μείνουν χωρίς ΣΣΕ. Να επιλέξουν ή μείωση μισθών ή απολύσεις. Εμφανίζεστε δε και με κοινωνικό πρόσωπο ότι δήθεν δε θέλετε απολύσεις.

            Το ΠΑΜΕ καταγγέλλει την απόφασή σας αυτή και σας καλεί να την αποσύρετε τώρα. Δεν έχουν καμία ευθύνη οι εργαζόμενοι για την κρίση που αναφέρετε στην επιστολή σας.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

1...5,5555,5565,557...5,681Σελίδα 5,556 από 5,681