Όλες οι Προσυγκεντρώσεις είναι προγραμματισμένες για τις 5.30μ.μ.
Πλατεία Κάνιγγος: Όλες οι Λαϊκές Επιτροπές των Δήμων της Αττικής, τα σωματεία της ΠΑΣΕΒΕ, οι σύλλογοι της ΟΓΕ.
Πλατεία Ομόνοιας: Σωματεία και συνδικάτα του Ιδιωτικού και Δημόσιου τομέα.
Χαυτεία: Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
Working – unemployed -self-employed – farmers – young – immigrant women,
The 8th of March is not a typical anniversary dedicated to women. It is the day that marks the struggles of the working women, the women of the popular strata, for their liberation and their emancipation from exploitation and oppression by the capitalist employers and of all kinds of prejudice against them. It is a day, lesson for our generation and for the future ones, which shows the path of the militant demand for all those that belong to us, but we are deprived of. Against a system that wants us half-working, half-unemployed depending on the needs of the monopolies every time. In any case, what they want us, is being cheap labour force.
Today, more than ever before, the struggles of the past must become lightning examples for the struggles of today and the struggles of the future. We must be inspired and take example from the working women in textile who in 1857 New York City struggled for better working conditions, decent wages, less working hours. We must be inspired and take example from the thousands of the working women, the women farmers who were present in all the struggles of the labour and popular movement, in all the historical periods of our country, some of them, even by sacrificing their lives.
Thus today, there is no room for complacency and waiting. We must decisively, militantly respond in a pioneer way to the endless war that the government, the E.U., the IMF, the parties of the plutocracy have declared against us, so that the capitalists to overcome the crisis as painlessly as possible, by abolishing conquests and rights. No woman is in excess in the struggle for a future where our children and us, will get rid of the sufferings of unemployment and insecurity, poverty, rottenness and corruption, for a future where education, jobs and prosperity will be provided to our children and to us, for a future where the working women and men together with the poor farmers and the self-employed will be in charge. This perspective will come as a result of hard struggles.
Women, we break the chains of fear
Organized struggle against the monopolies for their total overthrow
We do not submit to the blackmailing dilemmas, we do no compromise with the poverty that they condemn us; we do not bend our heads against the terrorism and oppression that the employers and the coalition-government have launched. We will not tolerate their effort to stop us with the riot police and tear gases, with the threat of dismissals and unemployment.
We owe it to our children and to ourselves. We have the duty to struggle for a future that will ensure a decent life to our children. We do not have the right to leave as a heritage to them salaries of 200 and 300 euros, pension at very old age, unemployment and insecurity, the unbearable tax-robbery and the lack of education, in order for the monopolies to profit.
We are called to take a big decision in today’s conditions, of the deep and prolonged capitalist crisis, to respond to the dilemmas. Are we going to stay closed in our houses and recycling disappointment and fatalism, or we are going to take our lives into our own hands? Are we going to submit to a life of slavery without rights, with intensification of exploitation and inequality for women, where the political servants of monopolies have lead us, or are we going to struggle for conquests of today and a life without exploitation of man by man for our families and for us?
It is in our own hands to change things, provided that we will believe in our strength. We can win, as long as we stand up against the monopolies and their unions, the E.U. the European Central Bank, the IMF, as long as we say disengagement from this wolf pack, with unilateral cancellation of the debt, as long as the people will take the tools of the economy and power into their own hands.
We have to get rid of those who leave us without jobs, without electricity, without heating, without bread on the table, without doctors and medicines, without schools for our children, without perspective for the young women and men of the popular families. We must get rid of the capitalists.
We are not alone. We have the Social Alliance with us, the forces of resistance, of counterattack and of the class conflict which are integrated in PAME, PASEVE, PASY, OGE, MAS and struggle every day against the policies that degrade us and against the sold-out trade union leaders of the governmental and employers’ trade unionism, who support these policies. We have the Popular Committees in the neighbourhoods, expression of the Social Alliance. We need to meet there and fight so that the alliance of the people will strengthen in the neighbourhoods, with our participation and action in our trade unions, the Women’s Associations of OGE, the agricultural associations of PASY, the struggle committees of self-employed of PASEVE and the students of MAS.
The satisfaction of the needs of our families must become our flag. The capitalist system has proven that neither can, nor wants to satisfy them. We must aim for another power and economy, for another society, where the right to live and to work will be nonnegotiable.
We immediately demand:
Full-time and steady jobs for all.Ensure 7hour workday, 5 days – 35hour working week. No to the abolition of Sunday as a day off.
No to the abolition of the Collective Contracts. Signing of National General Collective Contract and branch contracts that will satisfy our contemporary needs.
Pension at 60 years of age for men and 55 for women. For those occupations categorized as heavy and unwholesome 5 years earlier. All the laws which attack the social security system must be abolished.
The head fines and the tax-robbery must be abolished.
Substantial protection of the unemployed by extending the duration of the unemployment benefits and raising it. The unemployment benefits to be granted for all the unemployed, without terms and conditions.
Free and full coverage of medical care for all the unemployed and uninsured, including their families, without terms and conditions.
Substantial protection of maternity for all the women who work, either they are employees, or self-employed, or farmers during pregnancy and lactation.
State owned, free nurseries and kindergartens, family planning centres. Exclusively free and public Education.
Trabajadoras, desempleadas, autónomas, campesinas, inmigrantes, jóvenes,
El 8 de Marzo no es un aniversario ordinario dedicado a las mujeres. Es el día marcado por la lucha de las obreras y las mujeres de las capas populares para su liberación y su emancipación contra la explotación y la opresión patronal capitalista y de todo tipo de prejuicios a su costa. Es una lección para nuestra generación y las generaciones venideras, un día que nos muestra el camino de reivindicación combativa para obtener todo lo que nos pertenece y nos lo privan. Contra un sistema que nos quiere medio-empleadas, medio desempleadas, según las necesidades de los monopolios cada vez. En todo caso, mano de obra barata.
Hoy, más que nunca, las luchas del pasado deben convertirse en ejemplo esclarecedor para las luchas de hoy y de mañana. Debemos tomar ejemplo e inspirarnos en las tejedoras que en 1857 en Nueva York han dado su propia lucha para mejores condiciones laborales, salarios dignos, menos horas de trabajo. Debemos tomar ejemplo e inspirarnos en las miles de obreras y campesinas que han estado presentes en todas las luchas del movimiento obrero y popular, hasta sacrificando sus propias vidas algunas de ellas, en todos los períodos históricos de nuestro país.
Así mismo debe ser hoy. Sin dejadez, sin tolerancia. Contestemos con firmeza, combatividad y siendo la vanguardia a la guerra incesable que nos han declarado el gobierno, la UE, el FMI, los partidos de la plutocracia a fin de que los capitalistas superen su crisis lo menos dolorosamente para ellos posible, derrocando conquistas y derechos. Nadie sobra en la lucha por un futuro en el cual, nosotras y nuestros hijos, estaremos librados del sufrimiento del desempleo y de la inseguridad, de la pobreza, de la podredumbre y la corrupción, por un futuro que proveerá el acceso a la educación, proveerá empleo y prosperidad para nosotros y nuestros hijos, por un futuro en que los que manden en nuestro país serán los trabajadores y las trabajadoras, junto con los campesinos pobres y los autónomos. Perspectiva que llegará como resultado de duras luchas.
Mujeres rompemos las cadenas del terror.
Lucha organizada contra los monopolios por su derrocamiento radical
No nos sometemos ante los chantajes, no nos conformamos con la pobreza a la que nos condenan, no bajamos la cabeza ante la intimidación y la represión que han lanzado la patronal y el gobierno. No vamos a tolerar que nos amordacen con las fuerzas de seguridad y los lacrimógenos, con la amenaza del despido y del desempleo.
Es nuestro deber para nosotros y para nuestros hijos. Es nuestro deber luchar por un futuro que les va garantizar una vida digna. No tenemos el derecho dejarles una herencia de salarios de 200 y 300 euros, jubilación a la vejez, desempleo e inseguridad, vagar laboral, impuestos insoportables e ignorancia, a fin que los monopolios tengan rentabilidad.
Bajo las condiciones actuales de crisis económica capitalista, profunda y prolongada, tenemos que tomar una gran decisión, para contestar a los dilemas. ¿Cuál será? Nos vamos a encerar dentro de nuestras casas y escondernos en nuestro caparazón, reciclando la decepción y el fatalismo o ¿vamos a tomar nuestra vida en nuestras propias manos? Nos vamos a conformar con una vida-esclavitud sin derechos, con mayor intensión de la explotación y desigualdad para las mujeres, en que nos han llevado los “servidores políticos” de los monopolios o ¿vamos a luchar para necesidades modernas y por una vida sin explotación del hombre por el hombre, para nosotros y nuestras familias?
Está en nuestras manos de cambiar las cosas, basta con creer en nuestra fuerza. Podemos vencer, con tal de que nos armemos de valor frente a los monopolios y sus uniones, la UE, el Banco Central Europeo, el FMI. Basta con que digamos fuera de las coaliciones falsas, con cancelación unilateral de la deuda, que el pueblo tome las herramientas de la economía y del poder en sus manos.
Es necesario acabar con aquellos que hoy nos dejan sin empleo, sin electricidad, sin calefacción, sin pan en la mesa, sin médicos y medicinas, sin escuelas para nuestros hijos, sin perspectiva para los jóvenes de las familias populares. Tenemos que acabar con los capitalistas.
No estamos solas. Tenemos a la Alianza Social, las fuerzas de resistencia, de contra ataque y de enfrentamiento de clase que se aglutinan a PAME, a PASEVE, PASY, OGE y MAS y cuales fuerzas dan diariamente la batalla contra las políticas que nos arruinan y contra las direcciones sindicales vendidas, que constituyen parte del mecanismo patronal y gubernamental y están apoyando dichas políticas. Tenemos a los Comités Populares en los barrios, una expresión de la Alianza Social. Es ahí donde tenemos que reunirnos y luchar juntos a fin de fortalecer la alianza del pueblo en los barios, con nuestra participación en nuestros sindicatos laborales, en las asociaciones de mujeres de OGE, en las asociaciones campesinas de PASY, en los comités de lucha de los autónomos de PASEVE y con los estudiantes de MAS.
Nuestra bandera debe ser la satisfacción de nuestras necesidades, y aquellas de nuestras familias. El sistema capitalista ha comprobado evidentemente que ni puede, ni quiere satisfacerlas. Emprendamos la marcha por otro poder y otra economía, por una sociedad diferente, donde el derecho a la vida y al empleo serán innegociables.
Exigimos:
Trabajo pleno y fijo para todos. 7 horas por día – 5 días por semana – 35 horas por semana. No a la cancelación del festivo del Domingo.
No a la abolición de los convenios colectivos. Firmar el Convenio Colectivo Nacional según nuestras necesidades actuales.
Jubilación a los 60 años de edad para los hombres, a los 55 años de edad para las mujeres y a los 55 años y 50 para los que trabajan en profesiones pesadas e insalubres. Abolición de todas las leyes anti seguriales.
La abolición de todo tipo de impuestos – estafadores
Protección sustancial de los desempleados con la prolongación y el aumento del subsidio de paro. Subsidio de paro para todos los desempleados sin requisitos.
Plena atención médica para todos los desempleados y sus familias sin requisitos.
Protección sustancial de la maternidad para las autónomas y las campesinas durante el embarazo y el puerperio.
Guarderías y centros de planificación familiar, públicos y gratuitos. Sistema de Educación exclusivamente público y gratuito.
Οι συμμετοχές για το φετινό εργατικό πρωτάθλημα του ΠΑΜΕ έχουν ξεκινήσει και από τις πρώτες μέρες φαίνεται πως θα ξεπεράσουν κάθε προηγούμενο. Νέες ομάδες από σχολές κατάρτισης και τόπους δουλειάς δήλωσαν συμμετοχή και ήδη περιμένουμε τις επόμενες μέρες ακόμα περισσότερες.
Καλούμε τα συνδικάτα, τις σωματειακές επιτροπές, τον κάθε εργάτη να φτιάξει τώρα ομάδα, να γίνει υπόθεση μέσα στα εργοστάσια, στα γιαπιά, στα γραφεία και σε κάθε αλάνα που ανταμώνουν οι νέοι εργάτες στο λιγοστό ελεύθερό τους χρόνο.
Υπενθυμίζουμε ότι η συμμετοχή είναι εντελώς δωρεάν και κάθε εργαζόμενος Έλληνας και μετανάστης μπορεί να συμμετέχει με την ομάδα του. Το πρωτάθλημα θα ξεκινήσει τον Απρίλη και τεχνικές λεπτομέρειες θα δοθούν το επόμενο διάστημα.
Οι πρώτες ομάδες που έχουν δηλώσει συμμετοχή είναι οι εξής:
Σωματείο Λογιστών 1
Σωματείο Λογιστών 2
Σωματείο Χρηματοπιστωτικού Αττικής
ΣΕΤΗΠ
Σωματειακή επιτροπή – ceva logistics
ΗΟL
GENESIS
ΣΥΝΦΑ
ΠΡΟΣΥΦΑΠΕ
Lavipharm
Παράρτημα οικοδόμων Καλλιθέας
ΕΠΑΣ Μεταξουργείου
Σωματείο Εργαζομένων Ψυχιατρείου Δαφνί
Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής
Διάβαση
Α’ έτος Υδραυλικών ΕΠΑΣ Καλαμακίου
Α’ έτος ηλεκτρολόγων αυτοκινήτου ΕΠΑΣ Αιγάλεω
Σωματεία ΠΑΣΕΒΕ
Συνδικάτο Μετάλλου “Προμηθέας”
Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων
Οι νέες δηλώσεις του Υπουργού Εργασίας πως «δε θα πέσει ο μισθός κάτω από 586 ευρώ» είναι επικίνδυνες και ύπουλες, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για μεροκάματα και μισθούς πείνας. Δε μπαίνει κανένα χαλινάρι στους εργοδότες και στην ένταση της εκμετάλλευσης καθώς οι ελεγκτικοί μηχανισμοί υπηρετούν την πολιτική της κυβέρνησης. Αντιθέτως η συγκυβέρνηση ανοιγοκλείνει το μάτι στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους ώστε να αξιοποιήσουν κάθε αντεργατική επιλογή που τους έχει δοθεί, εξισώνοντας όλους τους μισθούς στο 586 ευρώ μεικτά και τσακίζοντας κάθε κλαδική σύμβαση. Θέλουν να ξεμοναχιάσουν τους εργαζομένους με ατομικές συμβάσεις εργασίας και σε αυτήν την κατεύθυνση τα σωματεία και οι ταξικοί αγώνες αποτελούν εμπόδιο.
Οι δηλώσεις αυτές που προασπίζουν ως κατάκτηση τον ευτελή νομοθετημένο κατώτατο μισθό έχουν ως στόχο αφενός να χαμηλώσουν κι άλλο οι απαιτήσεις των εργαζόμενων και να περάσει η εργοδοτική τρομοκρατία στους τόπους δουλειάς αφετέρου να αποπροσανατολίσουν σε μια περίοδο που λήγουν δεκάδες κλαδικές συμβάσεις.
Την ίδια στιγμή κρύβουν το γεγονός πως δίπλα στους μισθούς των 586 ευρώ, βρίσκονται εργαζόμενοι που νομοθετημένο και μοναδικό κριτήριο την ηλικία αμείβονται με 511 ευρώ μεικτά, χιλιάδες νέοι που είτε με το καθεστώς της πρακτικής άσκησης είτε με συμβάσεις μαθητείας εργάζονται για 100-200 ευρώ το μήνα. Παράλληλα χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται στην ίδια μοίρα χωρίς να αποτελεί επιλογή τους, δουλεύουν με καθεστώς μερικής απασχόλησης ή μαύρης ανασφάλιστης εργασίας.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους εργαζόμενους από την οργάνωση στους τόπους δουλειάς, τη συσπείρωση στα σωματεία τους. Να απαντήσουν με αγώνα σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς διεκδικώντας πρώτα και κύρια την υπογραφή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης με αφετηρία τα 751 ευρώ ως βάση για συζήτηση και διαπραγμάτευση για αυξήσεις, με υπεράσπιση των κλαδικών συμβάσεων και πάλη για την υπογραφή νέων με βάση τους υπάρχοντες κλαδικούς μισθούς.
Οι εργαζόμενοι να πάρουν την ευθύνη στα χέρια τους, για μην οδηγηθούν στην εξαθλίωση.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
Μονάχα ως ξεδιάντροπη και προκλητική μπορεί να χαρακτηριστεί η απόφαση του Υπουργείου Υγείας για κατάργηση του επιδόματος τοκετού σε όσες γυναίκες γεννούν σε δημόσια και ιδιωτικά μαιευτήρια.
Η κυβέρνηση στην ουσία προωθεί το άκρως επικίνδυνο για τις γυναίκες και τα νεογνά μοντέλο του «τοκετού στο σπίτι», προκειμένου να απαλλαγεί από αυτό που θεωρεί «κόστος», την προστασία δηλαδή του δικαιώματος της μητρότητας.
Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες που η ανεργία μαστίζει, η υποαπασχόληση καλπάζει, οι μισθοί έχουν πετσοκοπεί και τα χαράτσια έρχονται το ένα μετά τ΄άλλο, το επίδομα τοκετού αποτελεί για την πλειοψηφία των νέων ζευγαριών μια ελάχιστη οικονομική ανάσα, μια ελάχιστη οικονομική στήριξη για τις πρώτες ανάγκες μετά τον τοκετό.
Καμιά εργατική οικογένεια δεν πρέπει να αποδεχτεί αυτές τις περικοπές. Ιδιαίτερα τα νέα ζευγάρια να σηκώσουν ανάστημα και με την οργάνωσή τους στα συνδικάτα να δώσουν τη μάχη ενάντια σε ό,τι κάνει τη ζωή τους κόλαση.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων που αναπτύσσουν οι δυνάμεις της Κοινωνικής Συμμαχίας μπροστά στις εκδηλώσεις της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας στις 8 Μάρτη θα πραγματοποιηθούν οι παρακάτω περιοδείες της Κοινωνικής Συμμαχίας:
Την Τρίτη, 5 Μάρτη στις 10 πμ θα πραγματοποιηθεί περιοδεία στο Κέντρο Υποστήριξης του ΟΤΕ (Ιεροσολύμων και Σπάρτης, Αθήνα).
Την Τρίτη, 5 Μάρτη στις 5 μμ θα πραγματοποιηθεί περιοδεία στα εμπορικά μαγαζιά στην οδό Πατησίων.
Την Πέμπτη, 7 Μάρτη στις 9 πμ θα πραγματοποιηθεί περιοδεία στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημιούπολη, Ιλίσια).
ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΟΓΕ
Κίνδυνος θάνατος είναι η πολιτική της κυβέρνησης στο χώρο της υγείας και με την εφαρμογή του ενιαίου κανονισμού παροχών υγείας του ΕΟΠΥΥ. Είναι άθλιοι. Τις περικοπές τις ονομάζουν εξοικονόμηση πόρων. 462 εκατομμύρια ευρώ θα περικοπούν το 2013. Αυτό θα σημάνει τραγική επιδείνωση της θέσης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Θα κληθούν να πληρώσουν ακόμα πιο ακριβά την υγεία τους με νέα χαράτσια στα φάρμακα, στις διαγνωστικές εξετάσεις, με αύξηση των νοσηλίων κλπ. Όσοι δεν έχουν να πληρώσουν τι θα κάνουν;
Καρκινοπαθείς ήδη μένουν χωρίς φάρμακα, γιατί αδυνατούν να τα αγοράσουν, χωρίς τη δυνατότητα επεμβάσεων. Το ότι θα πεθαίνει κόσμος δεν είναι υπερβολή.
Κερδισμένοι από την πολιτική αυτή είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι στο χώρο της υγείας, που θησαυρίζουν πάνω στον πόνο της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών κλπ.
Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα να πάρουν ευθύνη. Να ενημερώσουν τους εργαζόμενους, να οργανώσουν την πάλη σε κάθε χώρο δουλειάς για δημόσια και δωρεάν υγεία, για να καταργηθεί κάθε επιχειρηματική δράση, να καταργηθούν όλα τα χαράτσια.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
Oι τελευταίες εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύστημα, η σύσταση του ενιαίου ταμείου από τη μια πλευρά και η επιλογή των επαγγελματικών ταμείων από την άλλη, επιβεβαιώνουν τις έγκαιρες προειδοποιήσεις που είχε κάνει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους για τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και την απεμπλοκή του κράτους από κάθε είδους παροχή, για το πετσόκομμα των συντάξεων μέχρι και την οριστική κατάργηση τους.
Η αποτελεσματικότητα του νέου ασφαλιστικού και η βιωσιμότητα των ταμείων εξαρτάται από τη μη βιωσιμότητα των εργαζομένων και των συνταξιούχων σήμερα.
Αν αποδεχτούμε αυτήν την κατάσταση, δε θα διστάσουν να φτάσουν ως το τέλος το σχεδιασμό τους, δηλαδή την κατάργηση των συντάξεων. Ενιαία απάντηση από εργαζομένους και συνταξιούχους σε κάθε κλάδο. Να μην περάσει το δηλητήριο της παραίτησης για τους νέους εργαζόμενους που συμπυκνώνεται στην άποψη «εμείς δε θα πάρουμε σύνταξη ποτέ».
Να δυναμώσει η πάλη και η απαίτηση για επιστροφή από το κράτος και τους εργοδότες των λεηλατημένων -με κάθε τρόπο- αποθεματικών των ταμείων. Άμεση αναπλήρωση των απωλειών στις συντάξεις, επαναφορά της 13ης κα 14ης επικουρικής σύνταξης.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
Αγίας Φιλοθέης 5β
Τηλ.: 210 3301842,210 3301847,210 3833786
email: [email protected]
