Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΕΛΣ κ. Κουμεντάκης κάλεσε σε απολογία εργαζόμενη γιατί άνοιξε την πόρτα του ασανσέρ με την κάρτα της, στον Πρόεδρο του ΠΜΣ και τον Πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας.

Η συνάδελφος άνοιξε την πόρτα επειδή τυχαία παρευρίσκονταν στο χώρο, ώστε οι Πρόεδροι να πάνε σε συνάντηση με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή με αφορμή την άδικη απόλυση εργαζόμενου  μετά από 18 χρόνια συνεχούς εργασίας.

Οι παρεμβάσεις των Σωματείων, οι μαζικές κινητοποιήσεις μαζί με τις εκατοντάδες υπογραφές εργαζομένων στην ΕΛΣ συνέβαλαν να παρθεί πίσω η απόλυση και αυτό δε μας το συγχωρούν.

Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι δύο σημαντικών συνδικαλιστικών οργανώσεων αντιμετωπίζονται  γενικά σαν «τρίτα πρόσωπα» και η ενέργεια της συναδέλφου «ικανή να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια προσώπων, χώρων, εγγράφων, εξοπλισμού και εν γένει τη λειτουργία της ΕΛΣ». Ο εκλεκτός για την Κυβέρνηση της ΝΔ Καλλιτεχνικός Διευθυντής,  ουσιαστικά αντιμετωπίζει τα Σωματεία σαν κίνδυνο για  τη λειτουργία του Θεάτρου.

Όταν έρχονται Κυβερνητικοί εκπρόσωποι να επισκεφτούν τις εγκαταστάσεις της ΕΛΣ κατεβαίνει ο ίδιος να τους υποδεχτεί και όταν έρχονται εκπρόσωποι Σωματείων διώκει πειθαρχικά όποιον εργαζόμενο τους μιλά.

Όταν παρουσιάζονται συνδικαλιστές στο χώρο εργασίας κινδυνεύει η ασφάλεια των εργαζομένων και όταν εργαζόμενος πέφτει από 4 μέτρα ύψος στη σκηνή του Θεάτρου ήταν η «κακιά η ώρα» και η απροσεξία του ίδιου. Για τους εργαζόμενους ασφάλεια δεν είναι οι κάμερες, οι  security, οι αστυνομικοί (φανεροί και κρυφοί), που έχουν γεμίσει τους χώρους της ΕΛΣ, λες και είμαστε στρατιωτικός στόχος. Δεν αποτελούν ασφάλεια οι ευπρόσδεκτοι για την Κυβέρνηση και τη Διοίκηση πολεμοκάπηλοι, που έρχονται  στο χώρο ως καλεσμένοι για να παρουσιάσουν τα εγκλήματα τους σαν «αγώνα για τη Δημοκρατία»!!!

 Η επίθεση απέναντι στα Σωματεία που διεκδικούν το δίκιο των μελών τους είναι επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων.

Η προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης του Σωματείου μας και απαγόρευσης της δράσης του στην ΕΛΣ, στόχο έχει οι εργαζόμενοι μουσικοί να εργάζονται χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, χωρίς συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα στο μεγαλύτερο  και μοναδικό μουσικό κρατικό θέατρο. Απόδειξη η πολύχρονη αντίθεση  του Καλλιτεχνικού Διευθυντή στην προσπάθεια που κάνει ο ΠΜΣ για να υπογραφεί ΣΣΕ για τους μουσικούς που εργάζονται στις παραγωγές της Εναλλακτικής Σκηνής.

Η Διοίκηση της ΕΛΣ, το Υπουργείο και το ίδρυμα Σ. Νιάρχος θέλουν να επιβάλουν «σιγή νεκροταφείου», να επικρατήσει ο φόβος. Αυτή τους η στάση δεν έχει καμιά σχέση με τον Πολιτισμό και την Τέχνη.  Αντίθετα ο στόχος τους είναι να καταργήσουν τη μονιμότητα που υπάρχει στους εργαζόμενους της ορχήστρας, να ελαστικοποιήσουν ακόμα περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις. Να έχουν ακόμα μεγαλύτερα πλεονάσματα στον Κρατικό Προϋπολογισμό που θα πηγαίνουν στο πολεμικό Ταμείο της ΕΕ (Safe), ενώ θα αξιοποιούν δημόσιους χώρους Πολιτισμού για τις φιέστες με τους πολεμικούς συμμάχους, με εργαζόμενους μέσα στην αβεβαιότητα. Η στιγμή που προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν δεν είναι τυχαία, είναι κρίσιμη, γι’ αυτό στοχοποιούν όσους συνδικαλιστές αγωνίζονται.

Με την πειθαρχική δίωξη της συναδέλφου θέλουν να σταματήσουν τη μαζική  αλληλεγγύη  που εκφράστηκε στον απολυμένο συνάδελφο, να κλείσουν το δρόμο στην παρέμβαση του ΠΜΣ και του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας.

Ζητάμε την άμεση παύση κάθε διαδικασίας δίωξης της συναδέλφου και να αφαιρεθεί η διαδικασία από τον ατομικό της φάκελο.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους της ΕΛΣ, άσχετα από την ειδικότητα τους να καταδικάσουν την απόπειρα ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης.

Η δίωξη που ασκεί η  Διοίκηση της ΕΛΣ αφορά όλους  και αποτελεί ευθεία επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα μας.

Καταγγέλλουμε την εργοδοσία της AVRAMAR ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ που προσπάθησε να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους μπροστά στις στάσεις εργασίας που εχει εξαγγείλει το σωματείο στην Εύβοια. Συγκεκριμένα στη μονάδα της εταιρείας στην Καστέλλα, ζητήθηκε από συναδέλφους να δηλώσουν γραπτώς αν θα συμμετάσχουν στη στάση, ενώ οι υπεύθυνοι των τμημάτων υποχρεώθηκαν να φτιάχνουν λίστες με τους απεργούς!!!

Δεν είναι το πρώτο περιστατικό τρομοκράτησης. Στη μονάδα εχει τοποθετηθεί κάμερα μπροστά από το χώρο διαλείμματος, χωρίς να εχουν δοθεί απαντήσεις για το λόγο και με ερωτηματικά για τη νομιμότητά της. Έχει ζητηθεί από εργάτες να συμπληρώνουν κατάλογο με τις δεκάδες εργασίες που πραγματοποιούν κάθε μέρα χρονομετρημένες!!!

Η προσπάθεια τρομοκράτησης έπεσε στο κενό και οι συνάδελφοι συμμετείχαν στην κινητοποίηση. Όμως τέτοιες ενέργειες μας πάνε πολλά χρόνια πίσω και δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές. Πόσο μάλλον που η εταιρεία διεκδικεί διεθνείς πιστοποιήσεις, όπως το GLOBAL GAP, που προϋποθέτουν σεβασμό στα συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Καλούμε τις αρμόδιες υπηρεσίες να παρέμβουν για την κατάσταση αυτή. Καλούμε την κυβέρνηση να πάρει θέση για το αν θα δίνει το δικαίωμα στους εργοδότες να συμπεριφέρονται έτσι.

Ενημερώνουμε και τα υπόλοιπα σωματεία για τα γεγονότα αυτά, προκειμένου να τα αντιμετωπίσουμε από κοινού.

Μπροστά στην πανελλαδική απεργία στο εμπόριο στις 19 /07, τα μέλη της Διοίκησης της Ένωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου, πραγματοποίησαν την Παρασκευή 16/07 περιοδεία και συζήτηση με τους εργαζόμενους στην αγορά της Μυτιλήνης, μοιράζοντας την ανακοίνωση-κάλεσμα του Σωματείου.

Στη συζήτηση με τους εμποροϋπαλλήλους, αναδείχθηκε η ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας και ενάντια στα σπαστά ωράρια και τη δουλειά- “λάστιχο”. σ ν Τονίστηκε η σημασία της απεργίας σαν σταθμός διεκδίκησης των σύγχρονων αναγκών μας, αυξήσεις μισθών, σταθερό ωράριο, 7ωρο-5ήμερο-35ωρο, κλαδικής ΣΣΕ που θα κατοχυρώνει τα δικαιώματα μας.

Οι περιοδείες θα συνεχιστούν και τις επόμενες μέρες στα εμπορικά καταστήματα του νησιου.

 η ανακοίνωση της Ένωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου

ΕΝΩΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

Βαλαωρίτου & Δαβάκη  2251028861

Μυτιλήνη 81100      eiylesvou@gmail.com

Κυριακή 19 Ιουλίου – Πανελλαδική Απεργία στο Εμπόριο

Υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας – Κατοχύρωση της Κυριακάτικης Αργίας- Αυξήσεις στους μισθούς, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ, ΟΧΙ ΜΗΧΑΝΕΣ! 

Την Κυριακή 19 Ιουλίου οι εργαζόμενοι σε εμπορικά καταστήματα, αποθήκες, σούπερ μάρκετ, σε όλη την Ελλάδα απεργούμε, διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς, σταθερό ωράριο, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στον κλάδο.

Συνάδελφοι, η κατάσταση, με την ακρίβεια έχει φτάσει πλέον στο απροχώρητο. Οι ήδη χαμηλοί μισθοί μας εξαφανίζονται πριν τα μισά του μήνα εξαιτίας των τιμών για το ενοίκιο, τα καύσιμα, το ρεύμα, τα βασικά αγαθά που όλα ακριβαίνουν εξαιτίας των πολέμων. Ταυτόχρονα, δουλεύουμε σε όλο και πιο εξαντλητικές συνθήκες, με περισσότερη εντατικοποίηση της δουλειάς. Για τους περισσότερους εργαζόμενους είναι καθημερινότητα το σπαστό ωράριο, η δουλειά όποτε και όσο θέλει ο εργοδότης, η συνεχής εναλλαγή πόστων για να «βγει η δουλειά». Οι μεγάλες επιχειρήσεις στο εμπόριο, τα σούπερ μάρκετ κ.λπ. ανακοινώνουν κάθε χρόνο ρεκόρ κερδών, την ώρα που οι μισθοί μας είναι καθηλωμένοι και η δουλειά μας εντατικοποιείται

Σαν να μην έφταναν αυτά, η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει στα κρυφά άλλη μια αντεργατική ρύθμιση για να δουλεύουμε ακόμα περισσότερες Κυριακές και αργίες σε περισσότερους κλάδους, ενώ έχει ανοίξει η συζήτηση για να είναι ανοιχτά τα καταστήματα όλες τις Κυριακές του χρόνου και να μετατραπεί σε «κανονική» εργάσιμη μέρα, καταργώντας το ειδικό καθεστώς αμοιβής της.

Οι διάφορες αφορμές για να δουλεύουμε τις Κυριακές (π.χ. στις γιορτές) αλλά και τα «φανταχτερά» event όπως οι «λευκές νύχτες» που πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα με τη στήριξη των δημοτικών αρχών, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους να δουλεύουν ως τα μεσάνυχτα για να κερδίζουν οι  μεγαλέμποροι, αποδεικνύεται ότι δεν είναι τόσο «αθώες», αλλά στρώνουν το έδαφος για το πλήρες ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου.

Συνάδελφοι, δεν είναι πολυτέλεια να έχουμε σταθερό ωράριο, και να μην δουλεύουμε τις Κυριακές. Είναι ανάγκη να έχουμε χρόνο για να ξεκουραστούμε, και να χαρούμε τις οικογένειες μας! Δεν είναι πολυτέλεια να διεκδικούμε αυξήσεις στους μισθούς. Είναι ανάγκη για να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας, να μπορούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια!

Δεν πάει άλλο! Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από κανέναν «σωτήρα», ούτε πρέπει να κάνουμε άλλο υπομονή. Στην απαίτηση των εργοδοτών για περισσότερη, πιο φθηνή κι ευέλικτη δουλειά, δυναμώνουμε τον αγώνα για την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Με την οργάνωση μας στο Σωματείο, τη συμμετοχή μας στην απεργία στις 19 Ιούλη και το δυνάμωμα του συλλογικού μας αγώνα, μπορούμε να έχουμε κατακτήσεις, να πετύχουμε αυτά που έχουμε ανάγκη, να επιβάλλουμε στις εργοδοτικές ενώσεις να υπογράψουν Συλλογική Σύμβαση.

Η 19η ΙΟΥΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ.

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

• Κατοχύρωση της Κυριακής Αργίας– Καμία σκέψη για επέκταση της Κυριακάτικης εργασίας και σε άλλους κλάδους!
• Αυξήσεις στους μισθούς,βασικός μισθός στα 1.000 ευρώ, με προσαύξηση 10% για κάθε τρία χρόνια προϋπηρεσίας.
• Μείωση του εργάσιμου χρόνου,7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο.
• Κατάργηση του σπαστού ωραρίου.
• Σταθερό μηνιαίο πρόγραμμα εργασίας, σταθερή βάρδια μέσα στην εβδομάδα, κυλιόμενο ρεπό, διάλειμμα 30 λεπτών που να περιλαμβάνεται στο ωράριο.
• Κατοχύρωση επιδομάτων:γάμου, παιδιών, πολυετίας, ανθυγιεινής εργασίας, ταμειακών λαθών, πτυχίου, ξένης γλώσσας.
• Κατοχύρωση ειδικοτήτων με συγκεκριμένα καθήκοντα, μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ!

Την Παρασκευή 10/7  πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά, με τον νέο Διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΙΔΕ) Πειραιά. Παρόντες στη συνάντηση ήταν, επίσης, η Προϊσταμένη του Τμήματος Προσωπικού και Γραμματέας του ΠΥΣΔΕ και ο Προϊστάμενος Πειθαρχικού.

Η ΕΛΜΕ έθεσε κάποια άμεσα-τρέχοντα ζητήματα και κάποια ζητήματα που μας έθεσαν συνάδελφοι/ισσες μπροστά στην συνάντηση.

1) Για την διαδικασία τοποθετήσεων

Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΔΕ) Πειραιά έχει ξεκινήσει από τώρα την τοποθέτηση συναδέλφων, για 1η φορά μέσα στο καλοκαίρι. Ο κύριος λόγος που επικαλέστηκε ο ΔΙΔΕ είναι η επίσπευση των διαδικασιών, η έγκαιρη τοποθέτηση των συναδέλφων και ειδικά των αναπληρωτών και πως έτσι κάνουν όλες οι ΔΔΕ.

Εμείς από την πλευρά μας, εκδηλώσαμε την αντίθεσή μας στη διαδικασία με τον τρόπο που γίνεται. Βεβαίως, όλοι οι συνάδελφοι θα πρέπει να ξέρουν από νωρίς το σχολείο τους. Ειδικά οι αναπληρωτές που όντως ταλαιπωρούνται περισσότερο και γίνονται μπαλάκι κάθε χρόνο. Αυτό θα γίνει, όμως, μόνο με τον μαζικό μόνιμο διορισμό όλων των συναδέλφων που κάθε χρόνο αναπληρώνουν τον εαυτό τους, για να πάψει το αίσχος των συμβασιούχων συναδέλφων με μειωμένα δικαιώματα (και βεβαίως όχι με τμήματα που μειώνονται λόγω συγχωνεύσεων και διώχνουν συναδέλφους από τα σχολεία). Αλλιώς θα πάνε να ‘’λύσουν’’ ένα πρόβλημα και θα δημιουργούνται άλλα μεγαλύτερα.

Συγκεκριμένα, τονίσαμε ότι με αυτόν τον κατακερματισμό της διαδικασίας, θα γίνονται τοποθετήσεις σε διάφορες φάσεις και με άλλα κενά κάθε φορά, κάτι που θα δημιουργήσει αδικίες και αδιαφάνεια. Για παράδειγμα, μπορεί με τα υφιστάμενα κενά να δηλώσει αυτός που είναι 1ος και να πάει στην 1η του επιλογή. Μπορεί όμως σε επόμενη φάση ή τον Σεπτέμβριο να δημιουργηθούν ή να εμφανιστούν για οποιονδήποτε λόγο νέα κενά, που αυτός που έχει τοποθετηθεί δε θα μπορεί να δηλώσει ακόμα κι αν ήταν 1ος. Επίσης, συνάδελφοι δεν γνωρίζουν αυτή την περίοδο αν είναι υπεράριθμοι, με συνέπεια να μην υποβάλουν καν δήλωση. Τέλος, ενδέχεται να γίνουν τοποθετήσεις σε κενά που δεν θα υφίστανται τον Σεπτέμβριο, π.χ. λόγω μείωσης του αριθμού των τμημάτων στο σχολείο. Αναφέραμε μάλιστα και συγκεκριμένα παραδείγματα σχολείων που έτσι προδιαγράφεται να γίνει με αυτή τη διαδικασία που ποτέ δεν έχει γίνει ξανά στον Πειραιά! Ειδικά για την Β’ Πειραιά (για την οποία δέχτηκαν ότι τη χρονιά που πέρασε δεν υπήρχε πρόβλημα μετακίνησης αφού είναι λίγες και ελεγχόμενες οι προσλήψεις), είπαμε ότι μπορεί 1η Σεπτέμβρη να γίνουν πολύ γρήγορα οι διαδικασίες αφού μιλάμε για ελάχιστες προσλήψεις. Όσον αφορά την έλλειψη προσωπικού στην ΔΔΕ και τις επακόλουθες καθυστερήσεις, είναι κάτι που το έχει αναδείξει πολλές φορές η ΕΛΜΕ μας και παλεύουμε για προσλήψεις όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού.

Ο ΔΙΔΕ δέχτηκε αυτούς τους προβληματισμούς, παρόλο που είπε ότι κάθε φορά θα βγαίνουν όλα τα κενά που δηλώνονται, ότι οι τοποθετήσεις θα γίνονται όσο καλύτερα γίνεται, ότι αν γίνουν λάθη δε θα είναι εσκεμμένα κ.λπ.. Παρόλο που μας είπε ότι θα σκεφτεί την πρότασή μας, τη Δευτέρα 13/7 προχώρησε η ρύθμιση λειτουργικής υπεραριθμίας. Έχουν την αποκλειστική ευθύνη για τις αδικίες και την αδιαφάνεια που θα δημιουργήσει αυτή η διαδικασία και είναι υπόλογοι στους συναδέλφους.

2) Για τον αριθμό των τμημάτων και τον αριθμό μαθητών σε αυτά

Ο ΔΙΔΕ μας είπε ότι έχουν κάποια πρόβλεψη για τον αριθμό τμημάτων αλλά όχι ολοκληρωμένη. Μας δήλωσε ότι τα περισσότερα τμήματα θα είναι 20-22 μαθητών, ότι θα υπάρχουν λίγα με 25-27 μαθητές (επικαλούμενος ότι το προβλέπει η νομοθεσία) αλλά και ελάχιστα τμήματα με 28 μαθητές (ανέφερε ότι αυτό θα γίνει μόνο εκεί που δε γίνεται αλλιώς λόγω έλλειψης αιθουσών, π.χ. στο ΓΕΛ Καλλίπολης). Επίσης, μας είπε ότι γίνεται προσπάθεια η χωροταξική κατανομή να οδηγεί σε μικρά τμήματα στα σχολεία. Ενώ δήλωσε ότι θα δεχτεί τους περιορισμούς 1,5 τ.μ./άτομο και ό,τι ισχύει σχετικά με τη μείωση λόγω διαγνώσεων.

Εμείς μεταφέραμε το αίτημά μας για μείωση των μαθητών ανά τάξη με βάση τα αιτήματα του κλάδου και ότι δε θα δεχτούμε συγχωνεύσεις, βάζοντας μπροστά τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας, αφού ακόμα και με 25 παιδιά δεν μπορεί να εξελιχθεί ομαλά η εκπαιδευτική-παιδαγωγική διαδικασία.

Ζητήσαμε όλα τα σχετικά στοιχεία και δεσμεύτηκε ότι θα μας στείλει αναλυτικά μέσα στη βδομάδα.

3) Για τις πιστώσεις στην ειδική αγωγή

Δηλώσαμε ότι η φετινή χρονιά ‘’έκλεισε’’ με πάρα πολλά κενά στον Πειραιά (213 συνολικά-τα 173 στην ειδική αγωγή). Ότι το νομοσχέδιο για την ειδική αγωγή που συγχωνεύει τους θεσμούς της ένταξης και της παράλληλης στήριξης, η ίδρυση τμημάτων ένταξης που δεν στελεχώθηκαν ή δεν στελεχώθηκαν πλήρως, σε συνδυασμό με τη λήξη του ΕΣΠΑ το 2027 με τις συνέπειες που θα έχει ειδικά για την ειδική αγωγή, προμηνύει πολύ αρνητικές εξελίξεις για τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες και αναπηρίες. Ζητήσαμε να ενημερωθούμε τι αναμένεται να συμβεί την νέα χρονιά (προβλέψεις για πιστώσεις). Δηλώσαμε ότι θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε ό,τι απαιτείται, ειδικά στον ευαίσθητο χώρο της ειδικής αγωγής.

Ο ΔΙΔΕ δέχτηκε τη δύσκολη κατάσταση με την ειδική αγωγή, μας είπε ότι θα στείλει ό,τι στοιχεία έχει μέσα στη βδομάδα.

4) Για τις ξένες γλώσσες

Επισημάναμε το σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει με τις ξένες γλώσσες, αφού στα περισσότερα σχολεία δεν υπήρχε 2η ξένη γλώσσα και στα αγγλικά υπήρχαν κενά. Μια κατάσταση που δεν είναι αποδεκτή. Ζητήσαμε να ενημερωθούμε για το πόσα τμήματα παρέμειναν ακάλυπτα τη χρονιά που πέρασε και τι πρόβλεψη υπάρχει για τη νέα χρονιά, μεταφέροντας τα ερωτήματα και την αγωνία των συναδέλφων/ισσών που διδάσκουν ξένες γλώσσες.

Ο ΔΙΔΕ παραδέχτηκε το πρόβλημα, δεσμεύτηκε ότι θα απαντήσει στα ερωτήματά μας μέσα στη βδομάδα.

5) Για το 13ο Γυμνάσιο

Ρωτήσαμε σχετικά με το θέμα που είχε προκύψει για μεταστέγασή του (αλλαγή έδρας με το 1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Πειραιά). Ο ΔΙΔΕ μας είπε ότι όντως υπήρχε πρόταση για μεταστέγαση, η οποία απορρίφθηκε από Δήμο, γονείς και ΕΛΜΕ.

6) Γενικά για τη χωροταξία των σχολείων

Ο ΔΙΔΕ μας δήλωσε ότι η χωροταξία έχει διαμορφωθεί (και αντίστοιχα αλλάζει) με τέτοιον τρόπο ώστε να ισοκατανέμονται οι μαθητές στα σχολεία και να υπάρχουν μικρά τμήματα σε όλα τα σχολεία. Ειδικά για το 13ο Γυμνάσιο Πειραιά και για το 1ο και 3ο Γυμνάσιο Περάματος, που συζητήσαμε ως χαρακτηριστικά παραδείγματα, δήλωσε ότι έχει εξαντληθεί η χωροταξία για αυτά τα σχολεία.

7) Για την ατομική αξιολόγηση

Ρωτήσαμε τι γίνεται με την πορεία της ατομικής αξιολόγησης και ζητήσαμε στοιχεία σχετικά με τους συναδέλφους που συμμετέχουν στην απεργία-αποχή.

Μας δόθηκαν τα εξής στοιχεία: 360 συνάδελφοι/ισσες δεν έχουν προχωρήσει στο Α1 και 270 συνάδελφοι/ισσες δεν έχουν προχωρήσει στο Α2, λόγω καθυστερήσεων στη διαδικασία.

Σχετικά με την απεργία-αποχή: 38 συνάδελφοι/ισσες δεν έχουν προχωρήσει στο Α1 και 47 συνάδελφοι/ισσες δεν έχουν προχωρήσει στα Α2 και Β.

Ως ΕΛΜΕ, δηλώσαμε ξανά τη συλλογική θέση του κλάδου ενάντια στην ατομική αξιολόγηση και ότι οι συνάδελφοι/ισσες είναι απεργοί, συμμετέχουν στη νόμιμα προκηρυγμένη και σε ισχύ απεργία-αποχή του κλάδου και ότι η ΕΛΜΕ θα συνεχίσει να τους υπερασπίζεται με όλους τους τρόπους.

Συνάδελφοι/ισσες,

Οι απαντήσεις που πήραμε δεν μας ικανοποιούν. Είμαστε σίγουροι ότι και τα στοιχεία που θα λάβουμε θα κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Η αντιεκπαιδευτική-αντιλαϊκή πολιτική που ασκείται, ειδικά σήμερα σε περίοδο πολεμικής οικονομίας και πολεμικής εμπλοκής της χώρας, θυσιάζει συνεχώς τα δικαιώματά μας-τις ίδιες τις ζωές μας.

Το σωματείο μας, ο κλάδος, έχουμε σημαντικές μάχες μπροστά. Συνεχίζουμε ακόμα πιο δυναμικά. Ο συλλογικός μας αγώνας μέσα από το σωματείο μας, ένας αγώνας που θα γίνεται όλο και πιο μαζικός, βάζοντας στο επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες μας, είναι ο δρόμος για να διεκδικήσουμε το σχολείο που έχουμε ανάγκη εμείς και οι μαθητές μας και την κοινωνία που ονειρευόμαστε.

Με μεγάλη συμμετοχή κοινού ολοκληρώθηκε την Κυριακή 12 Ιουλίου η εικαστική έκθεση «Μετάβαση», που παρουσιάστηκε στο πρώην Δημόσιο Απολυμαντήριο – Λυσσιατρείο, στην Ιερά Οδό 84, στην Αθήνα.

Η έκθεση διοργανώθηκε από την Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ) και τον Σύλλογο Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΠΑ), με την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής και σε συνεργασία με το ΙΓ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

Η «Μετάβαση» επέστρεψε στον χώρο του Δημόσιου Απολυμαντηρίου έναν χρόνο μετά την «Κάθαρσις», προσεγγίζοντας ζητήματα μνήμης, μετασχηματισμού και συλλογικής εμπειρίας μέσα από ζωγραφικά έργα, γλυπτικές εγκαταστάσεις, βίντεο, επιτελεστικές δράσεις και in situ παρεμβάσεις.

Στην έκθεση συμμετείχαν δεκατρείς εργαζόμενοι και εργαζόμενες από έξι Περιφέρειες της χώρας και σαράντα δύο φοιτητές και φοιτήτριες του ΙΓ΄ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ, αναδεικνύοντας ένα πρότυπο συνεργασίας ανάμεσα στην καλλιτεχνική εκπαίδευση και τη δημιουργική έκφραση των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης πραγματοποιήθηκε παράλληλο δημόσιο πρόγραμμα με μεγάλη συμμετοχή επισκεπτών. Το πρόγραμμα άνοιξε με την performance των αποφοίτων της Ανώτερης Σχολής Χορού του Ωδείου Αθηνών Νεφέλης Κόλλια, Ελπίδας Κουϊτζόγλου και Σοφίας Φαρμακοπούλου, σε επιμέλεια της Λίλας Ζαφειροπούλου. Περιλάμβανε ακόμη ξεναγήσεις από τις φοιτήτριες του Τμήματος Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της ΑΣΚΤ, παρουσίαση του βιβλίου Η σχεδία της «Μέδουσας» του Τεοντόρ Ζερικό από τον φιλόλογο, ιστορικό και συγγραφέα Στάντη Αποστολίδη, με αφορμή την εγκατάσταση της Κωνσταντίνας Καραχάλιου και σε συντονισμό της ιστορικού τέχνης Δώρας Βασιλάκου, την εκδήλωση του Τμήματος Δημιουργικής Γραφής του ΣΥΠΑ με υπεύθυνο τον συγγραφέα και κριτικό λογοτεχνίας Τόλη Αναγνωστόπουλο, καθώς και την παρουσίαση των δημιουργικών ομάδων της ΟΣΥΑΠΕ και του ΣΥΠΑ με θέμα «Διεκδικώντας ΟΛΗ τη ΖΩΗ». Το δημόσιο πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με μουσική εκδήλωση από το Μουσικό Σχήμα του ΣΥΠΑ.

Την έκθεση επιμελήθηκε η εικαστικός και υπάλληλος της Περιφέρειας Αττικής Κωνσταντίνα Καραχάλιου. Την επιμέλεια του ΙΓ΄ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ είχαν οι Γιώργος Καζάζης, Παναγιώτης Σιάγκρης και Δήμητρα Χανιώτη, υπό τη διεύθυνση της καθηγήτριας και πρυτάνεως δρ Ερατώς Χατζησάββα. Την έκθεση συνόδευσε έντυπος κατάλογος με κείμενα της Βέτας Πανουτσάκου, του Νίκου Χαρδαλιά, της Κωνσταντίνας Καραχάλιου, του Παναγιώτη Σιάγκρη, της Δήμητρας Χανιώτη και της Δώρας Βασιλάκου. Παράλληλα, εκδόθηκε έντυπη συλλογική έκδοση με τα κείμενα του Τμήματος Δημιουργικής Γραφής του Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής (ΣΥΠΑ), τα οποία παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του δημόσιου προγράμματος της έκθεσης.

Η ανταπόκριση του κοινού στις εκδηλώσεις και τις ξεναγήσεις επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον για πολιτιστικές πρωτοβουλίες δημόσιου χαρακτήρα που ενεργοποιούν ιστορικούς χώρους μέσα από τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία και τον διάλογο.

Να μη συγκαλυφθεί το νέο, κρατικό έγκλημα, που οδήγησε στη δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από αστυνομικούς!

 Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες!

 Δεν θα ανεχτούμε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους

Η δολοφονία του 20χρονου νέου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη  να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”.

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάζουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού,  όπως γνωρίζουμε καλά εμείς οι εκπαιδευτικοί, αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση “κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση”, όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό Δημόσιους Υπάλληλους, επειδή απεργούν ή ακόμα και για μια αστική διαφορά με κάποιον τρίτο (“αδίκημα περί αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας”).

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που αντί να αναζητούν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες, επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή!

Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού δεν αποτελούν απειλή. Εκείνο που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

Καθημερινά, ως εκπαιδευτικοί, ως μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, δίνουμε τη μάχη μέσα στα σχολεία για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους, να αποκτήσουν γνώσεις, δεξιότητες και αυτονομία, ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα ως ενήλικες στην κοινωνία. Η προσπάθειά μας, όμως, σκοντάφτει διαρκώς στην ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ελλείψεων και της υποστελέχωσης της Ειδικής Αγωγής.

Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο ακάλυπτα. Οι δημόσιες δομές λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, οι οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για αξιολογήσεις και θεραπείες, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη κάθε παιδιού, μετατρέπεται σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

 Αυτή είναι η πραγματική βία που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

 Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

 Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τους εργαζόμενους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

 Διεκδικούμε:

 Να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες του θανάτου του 20χρονου και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Μαζικούς, μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ΕΕΠ, ΕΒΠ και όλου του αναγκαίου προσωπικού σε όλες τις δομές της Ειδικής Αγωγής.

Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία, Πρόνοια και Ειδική Αγωγή για όλους, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.

Έγκαιρη διάγνωση, αξιολόγηση και παρέμβαση για κάθε παιδί, με πλήρως στελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες.

Ουσιαστική στήριξη των οικογενειών με ολοκληρωμένες κοινωνικές, επιστημονικές και οικονομικές παροχές.

Σύγχρονα, ασφαλή και επαρκώς στελεχωμένα σχολεία και δομές που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών.

Καμία οικογένεια μόνη της. Καμία ανοχή στον στιγματισμό, στην εγκατάλειψη και στην καταστολή.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Με μεγάλη συμμετοχή και αύξηση των ψηφισάντων ολοκληρώθηκε την Τρίτη 7 Ιουλίου 2026, η μάχη των αρχαιρεσιών του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Νομού Άρτας Η αύξηση της συμμετοχής, της τάξεως του 15%  σε σχέση με τις προηγούμενες αρχαιρεσίες το 2023  επιβεβαιώνει πως το Σωματείο μας αποτελεί ένα πραγματικό αγωνιστικό αποκούμπι για όλους τους εργαζόμενους στο κλάδο του εμπορίου τα σουπερμάρκετ, στην ιδιωτική εκπαίδευση, στα φροντιστήρια, στην ιδιωτική υγεία, στα διαγνωστικά κέντρα,  στα βενζινάδικα, στα συνεργεία κ.α. .

Οι εργαζόμενοι έδειξαν την εμπιστοσύνη τους  για την οργάνωση του αγώνα τους ενάντια στους αντεργατικούς νόμους, την εργοδοτική ασυδοσία και αυθαιρεσία και τις επιδιώξεις των μεγάλων εργοδοτών για όλο και περισσότερα κέρδη που προκύπτουν από την καταστρατήγηση θεμελιωδών και βασικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Για την διεκδίκηση αιτημάτων που βάζουν στο επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων για δουλεία με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια. Στοιχεία τα οποία επιβεβαιώνουν και επικροτούν όλες τις δράσεις και μάχες που δόθηκαν με αυταπάρνηση όλα τα προηγούμενα χρόνια κόντρα σε όσους και σε όλα όσα μας μαυρίζουν τη ζωή, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς.

 Εκ μέρους του σωματείου χαιρετίζουμε όλους τους συναδέλφους που συμμετείχαν στις αρχαιρεσίες, βάζοντας και οι ίδιοι ένα λιθαράκι για να «ψηλώσει το μπόι» του Σωματείου μας. Ανανεώνουμε τη δέσμευση μας ότι το Σωματείο μας θα συνεχίσει να βρίσκεται στη πρώτη γραμμή των μαχών, διπλά σε κάθε συνάδελφο που αντιμετωπίζει την εργοδοτική αυθαιρεσία και ασυδοσία. Θα συνεχίσουμε να δίνουμε με όλες μας τις δυνάμεις τη μάχη κόντρα στη προσπάθεια που κάνουν οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις τους για να μας πείσουν να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα, όπως το να δουλεύουμε με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, να κάνουμε δυο και τρείς δουλειές για να τα βγάλουμε πέρα, να δουλεύουμε μέσω δουλεμπόρων, να μην έχουμε σταθερό εργάσιμο χρόνο, να δουλεύουμε τις Κυριακές. Μπροστά στο δίλημμα «ή τα κέρδη τους ή η ζωή μας» εμείς επιλέγουμε τις ζωές μας, τις δικές μας και των οικογενειών μας

• Για να μπορούμε με καλύτερους όρους να παρεμβαίνουμε και να οργανώνουμε τον αγώνα μας για κάθε ζήτημα που αφορά τους όρους εργασίας και διαβίωσης μας, να διεκδικούμε όσα έχουμε ανάγκη και μας στερούν κράτος, κυβέρνηση και εργοδότες.
• Για να υπογραφεί κλαδική συλλογική σύμβαση με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας. Διεκδικούμε βασικό μισθό 1000 ευρώ με προσαύξηση 10% για κάθε 3 χρόνια προϋπηρεσίας, σταθερό μηνιαίο πρόγραμμα εργασίας, σταθερή βάρδια μέσα στην εβδομάδα, διάλειμμα 30 λεπτών που να περιλαμβάνεται στο ωράριο. Κατοχύρωση της Κυριακής Αργίας. Για όλους αυτούς τους λόγους συμμετέχουμε στην απεργία στις 19 Ιουλίου.
• Γιατί αυτό που απασχολεί όλους μας είναι ο μισθός μας που δε φτάνει να καλύψουμε βασικές μας ανάγκες, τα ωράρια και τα προγράμματα μας που διαμορφώνονται όπως βολεύει την εργοδοσία στερώντας μας κάθε δυνατότητα προσωπικού, οικογενειακού προγραμματισμού και ξεκούρασης.
• Γιατί δεν αντέχουμε να δουλεύουμε ακόμα πιο εντατικά. Δεν αντέχουμε ο καθένας από εμάς να είναι πωλητής, ταμίας και αποθηκάριος  μαζί, στη βάρδια μας να τρέχουμε από το ένα πόστο στο άλλο. Να δουλεύουμε  άρρωστοι, να φεύγουμε σακατεμένοι, να μετράμε νεκρούς συναδέλφους μας από την απουσία ακόμα και των πιο βασικών μέτρων για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας μας.
• Γιατί δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι θα δουλεύουμε13 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα ακόμα και μέχρι τα ξημερώματα, με κάθε μορφή ευέλικτης απασχόλησης.
• Γιατί δεν ανεχόμαστε να τσακίζονται τα δικαιώματα και οι ζωές μας για να εξασφαλίζουν αμύθητα κέρδη οι επιχειρηματικοί όμιλοι, να δίνονται χρήματα στους ματωμένους εξοπλισμούς και στους πολέμους και όχι σε μισθούς, υγεία, παιδεία.