Η Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών, στην υπερεκατοντάχρονη πορεία της, ήταν και είναι το αποκούμπι των Μηχανικών και όλων των ναυτεργατών. Συνεπής και παρούσα δίπλα στους μικρούς και μεγάλους αγώνες, όχι μόνο των ναυτεργατών, αλλα και της εργατικής τάξης συνολικά.

Από τις ευχάριστες στιγμές στην ιστορία της Ένωσης μας, είναι και αυτές που οι συνάδελφοι μηχανικοί ανταμώνουν και διασκεδάζουν με τις οικογένειες τους. Όταν τα παιδιά των Μηχανικών περνάνε όμορφες στιγμές, όπως κατά την πρόσφατη γιορτή που διοργανώσαμε για τα παιδιά μας.

Η αναβολή της προηγούμενης κοπής πίτας, έγινε λόγω της ιστορικής απεργιακης μάχης στις 6/2, με σύνθημα “καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών”.

Η Παρασκευή 13 του μήνα είναι μία τέτοια ημέρα μάχης, ενάντια στο νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που μας ετοιμάζουν  η κυβέρνηση και ο ΣΕΒ με τον ελεγχόμενο πρόεδρο της ΓΣΕΕ, ερήμην των συνδικάτων και των εργαζομένων. Είναι η μέρα επίσης, που οι εργατιά του λεκανοπεδίου υποδέχεται τους αγρότες και την κάθοδό τους με τα τρακτέρ στην Αθήνα για να διεκδικήσουν τα αιτήματά τους, που είναι και δικά μας αιτήματα.

Μια τέτοια μέρα, η ΠΕΜΕΝ με την αγωνιστική της ιστορία, δεν θα μπορούσε να λείπει από το πόστο της.

Η ανάγκη για λίγες στιγμές χαλάρωσης και διασκέδασης είναι απαραίτητες για όλους μας, οι εξελίξεις όμως αρκετές φορές μας προλαβαίνουν.

Γι’ αυτό το λόγο, αισθανόμενοι και το καθήκον να είμαστε -όπως πάντα- παρόντες και σε αυτή τη σπουδαία μέρα για την εργατική τάξη που θα ενώσει τη φωνή της με τους αγρότες στο δρόμο του αγώνα, η ΠΕΜΕΝ θα κόψει την Πρωτοχρονιάτικη πίτα της μαζί με την εργατική τάξη της Αττικής και τους αγωνιζόμενους αγρότες, στην απεργιακή συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος, την Παρασκευή 13/2.

Καλούμε τους συναδέλφους μηχανικούς και όλους τους ναυτεργάτες να δώσουν μαζικά το παρόν!

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΤΑ ΚΕΡΔΗΣ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Όλοι στα μεγάλα συλλαλητήρια στα τέλη Φλεβάρη!

Αυτό το μήνυμα έστειλαν οι Φοιτητικοί Σύλλογοι της Αθήνας μέσα από την πραγματοποίηση της χθεσινής μεγάλης εκδήλωσης που πραγματοποίησαν στο ΟΠΑ (πρώην ΑΣΟΕΕ) μπροστά στην συμπλήρωση 3 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη.

Στην εκδήλωση πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις από την Ελένη Βασάρα, γραμματέα του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, τον Νίκος Τσακλίδη, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων της Hellenic Train και συγγενής θύματος, τον Φοίβο Καπερώνη, μέλος του Δ.Σ της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας και τον Αντώνη Παπαδόπουλο, Πρόεδρο του Φοιτητικού Συλλόγου Φιλοσοφικής ΕΚΠΑ. Επίσης προβλήθηκε βίντεο με παρέμβαση φοιτήτριας από το Μέτωπο Φοιτητών (FDE) στην Ισπανία.

Οι Φοιτητικοί Σύλλογοι, μέσα και από την χθεσινή μεγάλη εκδήλωση με τίτλο «ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ – ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ» στείλαμε ένα δυνατό μήνυμα ότι θα δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια στην πολιτική των κερδών, για να ανατραπούν οι ματωμένες ράγες του κέρδους που συγκρούονται με τα δικαιώματα στις σπουδές και τις ζωές μας! Για να φτάσει το «μαχαίρι των ευθυνών μέχρι το κόκκαλο» και να τιμωρηθούν όλοι οι ποινικά και πολιτικά υπεύθυνοι όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Για να βρουν και οι συγγενείς των θυμάτων το δίκιο τους. Για να έχουμε σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες και ασφαλείς μεταφορές. Μαζί μας έχουμε τα εργατικά σωματεία, τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Τεμπών και όλο το λαό!

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η Ελένη Βασάρα: “Μαζί με το εργατικό – λαϊκό κίνημα, τους φοιτητικούς συλλόγους δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις και στις 28 Φλεβάρη να ακουστεί ξανά δυνατά σε όλη την Ελλάδα το “ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”! (…) Τα Τέμπη δεν ήταν μια κακιά στιγμή. Ηταν έκφραση μιας απάνθρωπης πολιτικής, που συσσωρεύει προβλήματα και ανασφάλεια. Μιας πολιτικής, που μπροστά στην ανταποδοτικότητα και το κέρδος, δεν λογαριάζει την ασφάλεια στις υποδομές, δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή”

“3 χρόνια τώρα η οργή μας φουντώνει! Γιατί συνεχίζεται η πολιτική που γεννά Τέμπη στην Ελλάδα και σε όλη την ΕΕ. Όλα αυτά συμβαίνουν το 2026, στην εποχή του AI, της μεγάλης τεχνολογικής προόδου που όμως αξιοποιείται μόνο για να πολλαπλασιάζονται τα κέρδη των λίγων. Αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά. (…) Αυτή την πολιτική συναντάμε ως εμπόδιο ακόμα και στην προσπάθειά μας να σπουδάσουμε. Είναι η πολιτική που μετατρέπει τις σπουδές μας σε εμπόρευμα! Η πολιτική που δίνει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, για την πολεμική προετοιμασία της χώρας για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών, των ερευνητικών προγραμμάτων που μετατρέπουν τις σχολές μας σε «εργαστήρια πολέμου», την  ώρα που μειώνει την χρηματοδότηση για τις ανάγκες μας στα Πανεπιστήμια.”, είπε ο Αντώνης Παπαδόπουλος, προσθέτοντας ότι οι Φοιτητικοί Σύλλογοι προετοιμάζουν την συμμετοχή τους στο μεγάλο Συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 28 Φλεβάρη!

Όπως τόνισε ο Νίκος Τσακαλίδης και ο Φοίβος Καπερώνης οι εργαζόμενοι οργανώνουν τον αγώνα τους μαζί με όλο το λαό, απέναντι στις εκατοντάδες συγκρούσεις που γεννά το ίδιο το σύστημα καθημερινά, ο λαός με μπροστάρη το εργατικό κίνημα, πρέπει να προετοιμάζεται για τη δική του σύγκρουση, με το ίδιο το κράτος, την κυβέρνηση, την ΕΕ, το ίδιο το σύστημα που γεννά απέραντες κοιλάδες των Τεμπών, “Βιολάντες”, πολέμους και προσφυγιά. Που στέρησε τη ζωή σε 201 εργαζόμενους τον χρόνο που μας πέρασε γιατί τα συστήματα ασφαλείας είναι κόστος για τα αφεντικά. Που προετοιμάζει τα «νέα Τέμπη» στους χώρους εργασίας, όπως στις αερομεταφορές, όπως μαρτυρά και το ακραίο συμβάν στις 4 του Γενάρη, όταν χάθηκε ξαφνικά η επικοινωνία μεταξύ των αεροσκαφών και του ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας!

Η χθεσινή εκδήλωση αποτελεί μία από τις πολλές πρωτοβουλίες που θα πάρουν οι Φοιτητικοί Σύλλογοι της Αθήνας κλιμακώνοντας τον αγώνα μπροστά στο μαθητικό – φοιτητικό Συλλαλητήριο την Πέμπτη 26 Φλεβάρη στις 12:00 στα Προπύλαια και στην μεγαλειώδη απεργιακή συγκέντρωση των εργατικών σωματείων μαζί με τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Τεμπών και όλο το λαό το Σάββατο 28 Φλεβάρη, ημέρα συμπλήρωσης τριών χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη!

Η νέα γενιά δεν ξεχνά, η οργή φουντώνει και γίνεται διεκδίκηση. Μέχρι το τέλος! Μέχρι να ξηλωθούν οι ματωμένες ράγες του κέρδους!

Όλοι και όλες οργανώνουμε την συμμετοχή των Φοιτητικών μας Συλλόγων και στα μεγάλα Συλλαλητήρια 26 και 28 Φλεβάρη!

Το ΔΣ του Συνδικάτου Τύπου-Χάρτου καταγγέλλει την εργοδοσία της επιχείρησης ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ η οποία, με βάση την πάγια τακτική της, παρεμπόδισε για άλλη μία φορά  και χτες (10/2) την  αντιπροσωπεία του Συνδικάτου να μπει στο χώρο για να πραγματοποιήσει συνάντηση με τους εργαζόμενους στα πλαίσια της ενημέρωσης του σχεδιασμού μας για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο και μπροστά στη κλαδική  Γενική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 15/2.

Η στάση αυτή έρχεται σαν συνέχεια της «μη ανανέωσης της σύμβασης», δηλαδή της απόλυσης του συνδικαλιστή και Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου, ο οποίος εργαζόταν στην επιχείρηση για 9 χρόνια, ζήτημα για το οποίο αρνείται συστηματικά να συναντηθεί με το Συνδικάτο.

Δεν μας εκπλήσσει  άλλωστε η εργοδοσία της συγκεκριμένης επιχείρησης, έχει «πλούσιο βιογραφικό» στην προσπάθεια χτυπήματος της συνδικαλιστικής δράσης με αποκορύφωμα τη μήνυση ενάντια στον Πρόεδρο του Συνδικάτου πριν από μερικά χρόνια.

Είναι λογικό από τη μεριά τους να φοβούνται το Συνδικάτο, αφού με την παρέμβασή του μέσα και έξω από το χώρο κάνει συστηματική προσπάθεια για την οργάνωση των εργαζομένων στο εργοστάσιο, δράση που έχει και απτά και συγκεκριμένα αποτελέσματα στο να μην έχουν περάσει μία σειρά αντεργατικές μεθοδεύσεις της εργοδοσίας.

Είναι όμως γελασμένοι αν πιστεύουν ότι με αυτή την τακτική θα αποφύγουν ή θα αποθαρρύνουν το Συνδικάτο από το να συνεχίσει τη δράση και την παρέμβασή του. Οι εργαζόμενοι του συγκεκριμένου εργοστασίου έχουν πλούσια πείρα από τις προσπάθειες τρομοκράτησης και έχουν αποδείξει ότι «δεν μασάνε».

Αυτό αποδείχθηκε και χτες, αφού παρά την «πόρτα» που προσπάθησε να ρίξει η εργοδοσία στην Διοίκηση του Συνδικάτου, οι εργαζόμενοι βγήκαν έξω από τον χώρο της εταιρίας  και ακολούθησε μία πλούσια συζήτηση για το πώς θα οργανώσουμε την πάλη μας ενάντια στις αντεργατικές μεθοδεύσεις και για την υπογραφή ΣΣΕ.

Η ώρα της σημερινής προγραμματισμένης κινητοποίησης των Σ.Ο. ΦΕΑ ΦΕΠΑ ΝΦΕΕΜΠ μεταφέρεται στις 13.30 ώστε να πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα με την συνάντηση αντιπροσωπείας από τους Σ.Ο. με την διοίκηση του ΙΝΕΔΙΒΙΜ.

Η έγκαιρη πραγματοποίηση καρδιοχειρουργικών και διακαθετηριακών επεμβάσεων σε αυτούς που τις έχουν ανάγκη δεν επηρεάζει μόνο την ποιότητα ζωής, αλλά συχνά και την ίδια την πρόγνωση των ασθενών, ιδίως σε περιπτώσεις σοβαρής στεφανιαίας νόσου, βαλβιδοπαθειών ή προχωρημένης καρδιακής ανεπάρκειας.

Οι δύο βασικές κατευθύνσεις που υπάρχουν στην επεμβατική αντιμετώπιση των καρδιοπαθειών είναι:

α) χειρουργική επεμβατική αντιμετώπιση, μέσω των ειδικοτήτων της καρδιοχειρουργικής, αγγειοχειρουργικής και θωρακοχειρουργικής. Διακρίνουμε κύρια την ειδικότητα της καρδιοχειρουργικής. Η πιο ευρέως ασκούμενη επέμβαση είναι  η αορτοστεφανιαία παράκαμψη (CABG), όπου ο μέσος χρόνος αναμονής για προγραμματισμένη πράξη απαιτεί συνήθως αρκετούς μήνες (συνηθέστερα άνω των 6, σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και παραπάνω) πάντοτε μιλώντας για το ΕΣΥ. Αυτό έχει σαφώς την εξήγησή του, καθότι σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο μόνο 3 Δημόσια Νοσοκομεία πραγματοποιούν τις εν λόγω επεμβάσεις (Ευαγγελισμός, Αττικόν, Ιπποκράτειο). Οι επεμβάσεις αυτές έχουν σαφέστατα μικρότερες αναμονές σε αριθμητικά περισσότερα ιδιωτικά νοσοκομεία. Στη δυνατότητα που παρέχει  το Ωνάσειο για προγραμματισμένα, πρωινά χειρουργεία, επίσης οι αναμονές ξεπερνούν συχνά τους 4-5 μήνες. Οι περιπτώσεις ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (δηλαδή οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου) που σε θεωρητικό επίπεδο απαιτούν άμεση επαναιμάτωση μέσω του CABG, όταν αυτό κρίνεται η καταλληλότερη μέθοδος, τείνουν να γίνουν ανέκδοτο για το ΕΣΥ. Αντίστοιχη είναι και η εικόνα για το σκέλος των καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων που αφορούν την ύπαρξη υποκείμενων βαλβιδοπαθειών όπως ασθενών με σοβαρή συμπτωματική αορτική στένωση, ασθενών που χρήζουν χειρουργικής αντικατάστασης αορτικής ή μιτροειδούς βαλβίδας κ.α., όπου ο μέσος χρόνος αναμονής ξεπερνά κατά κανόνα τους 3 μήνες τουλάχιστον (συχνά ακόμα και το διπλάσιο διάστημα).

β) διαδερμική αντιμετώπιση, με τη συμβολή της επεμβατικής καρδιολογίας, επεμβατικής ηλεκτροφυσιολογίας και σε ορισμένες περιπτώσεις (όπως στα ανευρύσματα τύπου Β κατά Stanford) και της επεμβατικής ακτινολογίας. Στον τομέα της επεμβατικής καρδιολογίας, οι χρόνοι αναμονής μπορεί να είναι-κατά περιπτώσεις-ακόμα χειρότεροι. Η πιο ευρέως ασκούμενη πράξη είναι η διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση με αγγειοπλαστική σε κάποια στεφανιαία αρτηρία με σοβαρή στένωση (PCI) σε σταθερά ή οξέα στεφανιαία σύνδρομα.  Οι αναμονές για τα οξέα περιστατικά, είναι σχετικά μικρές, πλην όμως ότι για παράδειγμα η καθυστέρηση της διακομιδής ενός ασθενούς από την περιφέρεια στο Λεκανοπέδιο, μπορεί να αποβεί μηριαία. Για τα χρόνια στεφανιαία σύνδρομα κυμαίνονται συνήθως μέχρι 2 μήνες. Ωστόσο το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, που συχνά ξεπερνάει την ομολογουμένως σοκαριστική αναμονή 6μήνου για χειρουργική επαναιμάτωση, είναι αυτό της διακαθετηριακής αντικατάστασης της σοβαρής στένωσης της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Στο ΕΣΥ ο μέσος χρόνος αναμονής στις περισσότερες περιπτώσεις είναι τουλάχιστον 6μηνο, ενώ υπάρχουν και κέντρα που ξεπερνούν κατά πολύ και το 12μηνο. Την κατάσταση κάνει πιο εκρηκτική και το γεγονός ότι αυτοί οι ασθενείς που αναμένουν για TAVI, έχουν εκ προοιμίου κριθεί ως υψηλού χειρουργικού κινδύνου ή και ανεγχείρητοι. Τέλος, οι διακαθετηριακές επεμβάσεις σχετικά με τις υπόλοιπες βαλβιδοπάθειες πραγματοποιούνται ελάχιστα στο ΕΣΥ, σε αντίθεση με τα μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία που αποτελούν σχεδόν το μοναδικό χώρο που οι ασθενείς αυτοί αντιμετωπίζονται διακαθετηριακά.  Περιπτώσεις που αφορούν την υπόλοιπη γκάμα περιστατικών σχετικά με τη διακαθετηριακή αντιμετώπιση των δομικών μυοκαρδιοπαθειών έχουν μικρότερες αναμονές από ότι οι ασθενείς προς TAVI.

Από κλινικής, ιατρικής πλευράς, η αναμονή δεν είναι ουδέτερη περίοδος. Ασθενείς με σημαντική στεφανιαία νόσο διατρέχουν κίνδυνο οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, ενώ όσοι πάσχουν από σοβαρές βαλβιδοπάθειες ενδέχεται να εμφανίσουν απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας, επικίνδυνες για την ζωή αρρυθμίες ή αιφνίδιο θάνατο. Ταυτόχρονα υφίστανται τη συμπτωματική επιδείνωση της νόσου τους, μαζί με την ψυχολογική καταπίεση στην οποία υπόκεινται αναγκαστικά.

Ο χρόνος αναμονής για κάθε επέμβαση σχετίζεται με τη συμπλοκότητα του υποκείμενου νοσήματος, τον αριθμό των δημόσιων νοσοκομείων που διαθέτουν το σύνολο των συχνά εξειδικευμένων ειδικοτήτων και υπο-ειδικοτήτων που αντικειμενικά απαιτούνται (πέραν των χειρουργών θώρακα-καρδιάς-αγγείων και επεμβατικών καρδιολόγων ή ηλεκτροφυσιολόγων απαιτούνται αναισθησιολόγοι και άλλες σχετικές ειδικότητες π.χ. ενατικολόγοι, νεφρολόγοι κ.ά.), την πληρότητα των διαθέσιμων κλινών (τόσο σε απλές κλίνες των εκάστοτε ειδικοτήτων-όσο και τη διαθεσιμότητα κλινών εντατικής θεραπείας, όπως των κλινών της Μονάδας Εμφραγμάτων, ΑΚΑ και ΜΕΘ), το βαθμό στελέχωσης του υπόλοιπου αναγκαίου προσωπικού (νοσηλευτές, τραυματιοφορείς κτλ.) και την ύπαρξη εξειδικευμένου τεχνικού εξοπλισμού βάσει των σύγχρονων επιστημονικών δυνατοτήτων (π.χ. ύπαρξη αγγειογράφου, αίθουσα αιμοδυναμικού κτλ).

Το υπαρκτό και ζωτικής σημασίας πρόβλημα των αναμονών των ασθενών για την οριστική επεμβατική αντιμετώπιση της πάθησης του καρδιαγγειακού στο δημόσιο σύστημα υγείας (ΕΣΥ), έχει τη ρίζα στην πολιτική που εφάρμοσαν  όλες οι κυβερνήσεις και στην εμπορευματική φύση τόσο της πρόληψης-όσο και της υγείας. Αυτό άλλωστε επιβάλλει η στρατηγική της ΕΕ. Αυτές οι πολιτικές είναι συνυφασμένες με την υποστελέχωση, τη μη ανανέωση του απαρχαιωμένου εξοπλισμού, τις κενές αίθουσες επεμβατικών πράξεων που δε χρησιμοποιούνται καθημερινά και τις μακρές λίστες αναμονής για επεμβάσεις, ειδικά σε ορισμένους τομείς. Απαιτείται αγώνας και διεκδίκηση ενάντια σε αυτή την πολιτική. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει εξαφάνιση των λιστών αναμονής για αυτές τις επεμβάσεις που είναι απαραίτητες ώστε να διασφαλίζεται η έγκαιρη αντιμετώπιση.

 Φώτης Τουλγαρίδης

Επεμβατικός Καρδιολόγος

Μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ

ΟΧΙ στο «Εθνικό Απολυτήριο»!
ΝΑΙ στο σχολείο της ολόπλευρης μόρφωσης και των δικαιωμάτων για όλους!
Όχι στο εξεταστικό κάτεργο, σχολείο που μορφώνει και όχι να εξοντώνει!

Η κυβέρνηση της ΝΔ επαναφέρει το σχέδιο για το λεγόμενο «Εθνικό Απολυτήριο» ως δήθεν «μεγάλη μεταρρύθμιση» για το Λύκειο και την πρόσβαση στα ΑΕΙ. Πίσω από τις διακηρύξεις για «αναβάθμιση» και «απαλλαγή από το άγχος των Πανελλαδικών», προωθείται μια  συνολική αναδιάρθρωση που αυξάνει τους φραγμούς για την αποφοίτηση από Γενικά Λύκεια και ΕΠΑΛ, μετατρέπει το Λύκειο σε διαρκές εξεταστικό φίλτρο, με περισσότερες γραπτές  εξετάσεις σε όλες τις τάξεις, συνδέει το απολυτήριο με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενισχύει την Τράπεζα Θεμάτων και ανοίγει νέο κύμα ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.

Το «Εθνικό Απολυτήριο» δεν είναι μια τεχνική αλλαγή. Αλλάζει το περιεχόμενο, τον ρυθμό και τον σκοπό του Λυκείου: από μορφωτικό δικαίωμα για όλα τα παιδιά, το μετατρέπει σε ακόμη πιο σκληρό μηχανισμό ταξινόμησης και αποκλεισμού. Η πείρα και στη χώρα μας και διεθνώς δείχνει ότι, όταν το σχολείο οργανώνεται σε κάθε του βήμα γύρω από ένα συνεχές πλέγμα εξετάσεων, εντείνεται η εκπαιδευτική αγορά φροντιστηρίων, μεγαλώνουν οι κοινωνικές ανισότητες και οι «πόρτες» προς τα πανεπιστήμια στενεύουν για τα παιδιά των εργατικών και λαϊκών οικογενειών. Είναι χαρακτηριστικό ότι για την εισαγωγή των μαθητών σε πρότυπα και Ωνάσεια σχολεία οι γονείς πληρώνουν πανάκριβα φροντιστήρια ή ιδιαίτερα ήδη από το δημοτικό σχολείο.

Διακηρυγμένος στόχος όλων των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια είναι να αντιστραφεί η σχέση του ποσοστού των μαθητών που προσανατολίζονται στην τεχνική εκπαίδευση σε σχέση με τη γενική. Μέσα από αυτές τις αναδιαρθρώσεις επιδιώκουν να απομακρύνουν μαθητές από το γενικό λύκειο, αλλά και από τα ΕΠΑΛ, και να τους οδηγήσουν στην πρόωρη
κατάρτιση και στις επαγγελματικές σχολές κατάρτισης.

Τι φέρνει το «Εθνικό Απολυτήριο»: Ένα πυκνό και εξαντλητικό πλέγμα πολλαπλών εξετάσεων!

Με βάση όσα έχουν παρουσιαστεί μέχρι σήμερα, ο πυρήνας του σχεδιασμού περιλαμβάνει:

-Τον συνοπολογισμό της επίδοσης των τριών τάξεων του Λυκείου στον τελικό βαθμό απολυτηρίου, με διαφορετικούς συντελεστές ανά τάξη, ο οποίος, μαζί με τον βαθμό των Πανελλαδικών Εξετάσεων της Γ’ Λυκείου, θα καθορίζει την πρόσβαση στα Πανεπιστήμια.
– Υποχρεωτικές γραπτές «προαγωγικές» εξετάσεις από τάξη σε τάξη, με πανελλαδικού τύπου εξεταστικές διαδικασίες και θέματα από Τράπεζα Θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας. Τα σχέδια τους αναφέρονται σε γραπτά που θα ελέγχονται δειγματοληπτικά από εξωτερικούς εξεταστές.
– Ενίσχυση της Τράπεζας Θεμάτων, από την οποία θα προκύπτουν, με κλήρωση, όλα τα ερωτήματα για τους μαθητές, αποκλείοντας πλήρως τη συμβολή των καθηγητών κάθε σχολείου στη διαμόρφωση των θεμάτων.

Δηλαδή, αντί να μειώνεται το άγχος, το «εξεταστικό φορτίο» απλώνεται σε τρία σχολικά χρόνια. Το σχολείο δεν «αναβαθμίζεται» όταν μετατρέπεται σε μηχανή παραγωγής βαθμών. Αναβαθμίζεται όταν διδάσκει ουσιαστικά, στηρίζει τον μαθητή, μειώνει τις ανισότητες και εξασφαλίζει χρόνο για γνώση, δημιουργία και ολόπλευρη καλλιέργεια.

Πρέπει να τονιστεί ότι το «Εθνικό Απολυτήριο» δεν αφορά μόνο την είσοδο στα ΑΕΙ, αλλά και την πορεία από τάξη σε τάξη. Με «προαγωγικές» εξετάσεις, Τράπεζα Θεμάτων και συνυπολογισμό βαθμών, κάθε τάξη γίνεται φίλτρο: αυξάνεται η πίεση από την Α’ Λυκείου, εμπεδώνεται η λογική του «βαθμολογικού βιογραφικού», βαθαίνουν οι ανισότητες ανάμεσα σε σχολεία και περιοχές και μεγαλώνει ο κίνδυνος επανάληψης τάξης και εγκατάλειψης του σχολείου. Η επιβάρυνση δεν είναι μόνο στο επίπεδο της μάθησης, έχει κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Γι’ αυτό η απάντηση πρέπει να είναι συλλογική.

Ατέλειωτες εξετάσεις δεν σημαίνει καλύτερη εκπαίδευση, σημαίνει περισσότερα εμπόδια!

Η βασική “υπόσχεση” του “Εθνικού Απολυτηρίου” είναι ότι “οι συνεχείς εξετάσεις θα βελτιώσουν την ποιότητα”. Η πραγματικότητα φυσικά είναι εντελώς αντίστροφη.

Α) Περισσότερες εξετάσεις σημαίνουν διδασκαλία αποκλειστικά για αυτές
Όταν η σχολική ζωή καθορίζεται από αλλεπάλληλες γραπτές δοκιμασίες, το βάρος μετατοπίζεται στη μονότονη αποστήθιση, στην κάλυψη ατελείωτης ύλης και στον διαρκή ανταγωνισμό. Η εμπειρία από την εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων δείχνει ότι κυριαρχούν ο φορμαλισμός, η παπαγαλία και η στείρα εφαρμογή «μεθοδολογιών», εις βάρος της εμβάθυνσης, της κατανόησης βασικών εννοιών και της ουσιαστικής προσέγγισης των επιστημών.

Είναι μύθος ότι έτσι αναβαθμίζεται η παιδαγωγική διαδικασία. Πρόκειται για εξετάσεις συνολικής, αθροιστικής αξιολόγησης που κατηγοριοποιούν τους μαθητές με βάση την επίδοση, χωρίς ουσιαστική ανατροφοδότηση και χωρίς δυνατότητα κάλυψης μαθησιακών κενών. Σε αυτό το πλαίσιο περιορίζονται οι παιδαγωγικές πρακτικές, υποβαθμίζονται οι δημιουργικές εργασίες και «στριμώχνονται» η συζήτηση, η έρευνα, η συνεργατική μάθηση και ο χρόνος για εμπέδωση.

Το «Εθνικό Απολυτήριο» ενισχύει μια εκπαιδευτική διαδικασία αποστεωμένη από την ουσιαστική μόρφωση, επικεντρωμένη σε «στεγνούς» διδακτικούς στόχους. Υπονομεύει τη συναισθηματική και ψυχοκινητική ανάπτυξη, την καλλιέργεια στάσεων και συμπεριφορών, καθώς και τη συλλογική εργασία, ενώ στερεί ακόμη περισσότερο τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών, οδηγώντας σε μορφές εκτόνωσης ξένες προς αρμονικές συνθήκες ανάπτυξης, κοινωνικοποίησης και δημιουργίας στην εφηβεία.

Σε αυτές τις συνθήκες ακυρώνεται και ο ρόλος του εκπαιδευτικού της τάξης. Η παιδαγωγική κρίση αντικαθίσταται από προκαθορισμένα θέματα και μηχανιστικές διαδικασίες, το σχολείο χάνει τον ζωντανό του χαρακτήρα και προσαρμόζεται πλήρως στη λογική της επίδοσης και της κατάταξης.

Με τη γενίκευση των εξετάσεων από την Α’ Λυκείου και την επιβολή της Τράπεζας Θεμάτων σε όλες τις τάξεις, το σχολείο απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τον μορφωτικό του ρόλο και μετατρέπεται σε φίλτρο αντοχών. Σε συνθήκες συνεχών εξετάσεων και συνυπολογισμού των βαθμών για την πρόσβαση στα πανεπιστήμια, το μάθημα γίνεται πιο «σφιχτό», χωρίς χρόνο για ουσιαστική συζήτηση ή παιδαγωγικές παρεκκλίσεις, αφού προέχει η κάλυψη των SOS και η απάντηση θεμάτων που θα προέρχονται πλέον κατά 100% από την Τράπεζα Θεμάτων. Έτσι αγνοούνται ο ρυθμός της τάξης, οι αδυναμίες των μαθητών και οι ιδιαιτερότητες κάθε σχολείου και τμήματος.

Β) Περισσότερες εξετάσεις σημαίνουν περισσότερα φροντιστήρια και κόστος για τους γονείς
Σε συνθήκες ανταγωνισμού για βαθμούς, οι οικογένειες ωθούνται να «αγοράσουν» πλεονέκτημα στον ανταγωνισμό: φροντιστήρια, ιδιαίτερα, βοηθήματα, επαναληπτικά σεμινάρια. Όσο το σχολείο γίνεται πιο εξεταστικό, τόσο μεγαλώνει η αγορά των φροντιστηρίων και των ιδιαίτερων. Αυτό βαραίνει πρώτα τις λαϊκές οικογένειες, που ήδη πιέζονται από το κόστος στέγης, ενέργειας, μετακίνησης και βασικών αγαθών.

Γ) Περισσότερες εξετάσεις σημαίνουν μεγαλύτερη «διαρροή» και αποκλεισμούς
Το «Εθνικό Απολυτήριο», με εξετάσεις από την Α’ έως τη Γ’ Λυκείου, αυξάνει τον κίνδυνο επανάληψης τάξης, υποχρεωτικής αλλαγής διαδρομής ή εγκατάλειψης του σχολείου. Πλήττει ιδιαίτερα μαθητές και λαϊκές οικογένειες που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά την εξωσχολική προετοιμασία, που εργάζονται ή έχουν αυξημένες υποχρεώσεις, που ζουν σε περιοχές με λιγότερες υποδομές και στήριξη, καθώς και μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες, τις οποίες το σχολείο οφείλει να καλύπτει (με ενισχυτική διδασκαλία, ειδική αγωγή και μικρότερα τμήματα) και όχι να τιμωρεί.

Η ενίσχυση των εξετάσεων στο Λύκειο δεν είναι «ουδέτερη». Συνδέεται με τη στρατηγική για νέα φίλτρα προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά και με τη διοχέτευση μαθητών σε μορφές πρόωρης κατάρτισης ήδη από το Λύκειο.

Όσο δυσκολεύει η πρόσβαση στα δημόσια ΑΕΙ, τόσο διευρύνεται το πεδίο για τις δομές κατάρτισης και επαγγελματικής εκπαίδευσης εξυπηρετώντας την ανάγκη της αγοράς για φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση, μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης, επιδιώκει την πλήρη κατάργηση του άρθρου 16, ώστε να απελευθερωθεί ολοκληρωτικά η αγορά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Να ανοίξει δηλαδή ο δρόμος για ιδιωτικά πανεπιστήμια και προγράμματα σπουδών με δίδακτρα, που ήδη αναπτύσσονται με ταχύτητα και παρουσιάζονται προκλητικά ως «εναλλακτικές διαδρομές». Το παράδειγμα της Ιατρικής είναι αποκαλυπτικό: με 19.000 μόρια μπαίνεις στην Αθήνα, ενώ
με 11,98 στα 20 και μερικές χιλιάδες ευρώ τον χρόνο γίνεσαι γιατρός στην Κύπρο.

Διεθνής πείρα: πολλαπλές εξετάσεις = εμπορευματοποίηση της μόρφωσης, ανισότητες, φραγμοί

Σε πολλές χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, η ένταση του ανταγωνισμού για βαθμούς και οι αυστηροί όροι εισαγωγής στα ΑΕΙ τροφοδοτούν ολόκληρη βιομηχανία ιδιωτικών φροντιστηρίων και ιδιαίτερων μαθημάτων.

Η διεθνής εμπειρία είναι αποκαλυπτική: τα συστήματα «εθνικού απολυτηρίου» ή «εθνικών εξετάσεων» δεν έλυσαν τα πραγματικά προβλήματα του σχολείου, την υποχρηματοδότηση, τις ελλείψεις σε υποδομές, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και τη στήριξη των μαθητών. Αντίθετα, συχνά συνοδεύτηκαν από αύξηση της ιδιωτικής δαπάνης και από όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.

• Γαλλία – Baccalauréat: Στις πιο ελίτ σχολές της Γαλλίας («Grandes Écoles») το ποσοστό των φοιτητών εργατικής καταγωγής είναι μόλις 7%, ενώ μόνο το 38% των παιδιών αυτών «τολμά» να ακολουθήσει το Baccalauréat Général, που οδηγεί στις πανεπιστημιακές σπουδές.
• Γερμανία: Σε ένα σύστημα όπου το φιλτράρισμα των μαθητών ξεκινά ήδη από την ηλικία των δέκα ετών, μόνο το 15% των παιδιών από εργατικές οικογένειες καταλήγει στο Gymnasium, που οδηγεί στο Πανεπιστήμιο.
• Ηνωμένο Βασίλειο – GCSE / A-levels: Στην Αγγλία, οι μαθητές εργατικής καταγωγής πετυχαίνουν βαθμολογία A* έως C στη Γλώσσα και στα Μαθηματικά περίπου στο μισό ποσοστό σε σχέση με τους υπόλοιπους, ενώ οι εύποροι μαθητές έχουν 2,2 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα πρόσβασης στο STEM A-Level που οδηγεί σε Ιατρικές, Πολυτεχνικές και Σχολές Φυσικών Επιστημών. Την ίδια στιγμή η ιδιωτική ενισχυτική διδασκαλία γιγαντώνεται: το 30% των μαθητών την έχει λάβει σε όλη τη χώρα και το 46% στο Λονδίνο (Sutton Trust, 2023).

Ο θεσμός του εθνικού απολυτηρίου στις βασικές χώρες της Ευρώπης δεν αποτυπώνει απλώς, μέσω των αποτελεσμάτων, τις κοινωνικές ανισότητες που αντικειμενικά υπάρχουν στην κοινωνία, αλλά τις ενισχύει, όπως προκύπτει από τις αντίστοιχες εκθέσεις «κοινωνικής κινητικότητας» των υπουργείων Παιδείας αυτών των χωρών.

Συνολικά, σε Γαλλία και Γερμανία, όπου τα εθνικά απολυτήρια λειτουργούν εδώ και δεκαετίες, έχει διαμορφωθεί μια τεράστια αγορά εξωσχολικής διδασκαλίας, ύψους περίπου 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, αφού σχεδόν ένας στους τέσσερις μαθητές ξεκινά φροντιστήριο από την Α΄ Γυμνασίου, με μέση τιμή τα 30 ευρώ την ώρα.

Συναίνεση και διαχρονική προώθηση της λογικής του «Εθνικού Απολυτηρίου»

Το «Εθνικό Απολυτήριο» δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Επανέρχεται εδώ και 30 χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις ως στρατηγική επιλογή, γιατί υπηρετεί τον ίδιο στόχο: να μετατραπεί το Λύκειο σε εργαλείο ταξικής επιλογής και διαφοροποίησης. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή τη γραμμή έχουν υπηρετήσει με συνέπεια όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Γι’ αυτό αναζητείται «εθνικός διάλογος» και συναίνεση από δυνάμεις που, παρά τις επιμέρους διαφορές τους, συμφωνούν στον πυρήνα: περισσότερους μηχανισμούς αξιολόγησης και εξετάσεων, «μέτρηση» της επίδοσης, σύνδεση των τίτλων σπουδών με την πρόσβαση και με την «αγορά εκπαιδευτικών υπηρεσιών».

Στόχος είναι η διαμόρφωση μιας νέας γενιάς εργαζομένων πλήρως υποταγμένων στα κελεύσματα της αγοράς, για εργασία χωρίς όρια και χωρίς δικαιώματα, ενός τεχνικού και επιστημονικού δυναμικού που θα προσαρμόζεται στις ανάγκες των μεγάλων επιχειρήσεων για τη μέγιστη κερδοφορία, σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας.

Ο νόμος Αρσένη που το κίνημα τον έκανε παρελθόν

Καθόλου τυχαία, η αντίδραση της κοινωνίας απέναντι σε αντίστοιχες εκπαιδευτικές πολιτικές στο παρελθόν υπήρξε καθολική. Όταν επιχειρήθηκε, με τους νόμους 2525/97 και 2640/98 (νόμοι Αρσένη), η θέσπιση ενός «σκληρού απολυτηρίου» με πολλαπλές εξετάσεις στη Β΄ και Γ΄ Λυκείου και η μετατροπή του Λυκείου σε αδιάκοπη εξεταστική, ξεσηκώθηκαν μαζικά μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς και, σταδιακά, ο θεσμός ανατράπηκε.

Αντίστοιχα, έμειναν στα χαρτιά το περιβόητο πόρισμα Λιάκου και το σχέδιο Γαβρόγλου για το Λύκειο. Αυτό δείχνει ότι τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Τα σχέδια που μεγαλώνουν τους φραγμούς μπορούν να μπλοκαριστούν —με οργάνωση, ενημέρωση και συλλογική δράση εκπαιδευτικών, γονέων, μαθητών, μαζικών φορέων και εργατικών σωματείων.

Η δική μας πρόταση: αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου, πρόσβαση στα ΑΕΙ με λιγότερους φραγμούς

Δεν υπερασπιζόμαστε «το παλιό». Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση και παλεύουμε για ουσιαστική αναβάθμιση του σχολείου.

Σήμερα η τεχνολογική εξέλιξη, η ρομποτική, η αυτοματοποίηση και η κολοσσιαία άνοδος της παραγωγικότητας δείχνουν τις δυνατότητες για άλματα στον τρόπο που λειτουργεί το σχολείο. Η ίδια η κοινωνία, με τον αγώνα της, μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για ένα σύγχρονο, ολοκληρωμένο σχολείο – πόλο δημιουργίας, που θα οδηγεί σε αξιοπρεπή δουλειά για όλους.

Για να μπαίνει η ίδια η ζωή στο σχολείο, ώστε το σχολείο να διδάσκει με τη ζωή και για τη ζωή. Ο μαθητής να ξέρει για ποιον σκοπό κάνει το καθετί, ποιος είναι ο σκοπός κάθε μαθήματος. Από αυτή τη σκοπιά, δίκαιος αγώνας είναι να παλέψουμε για ένα σχολείο των ίσων και των πολλών, των πολλών ερεθισμάτων και παραστάσεων, της πραγματικής γνώσης και της δημιουργικής πράξης.

Διεκδικούμε και παλεύουμε για:

– Αναλυτικά προγράμματα και βιβλία που υπηρετούν τη γνώση, την κατανόηση και την κριτική σκέψη, όχι την παπαγαλία. Χρόνος για εμπέδωση, εργαστηριακή δουλειά, εργασίες, πολιτιστικές και κοινωνικές δράσεις.
– Μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, σύγχρονες υποδομές, εργαστήρια, βιβλιοθήκες.
– Μόνιμοι διορισμοί, σταθερό προσωπικό, ενισχυτική διδασκαλία μέσα στο σχολείο, ειδική αγωγή και ψυχοκοινωνική στήριξη.
– Μείωση των μαθητών ανά τάξη. 20 μαθητές στα μαθήματα γενικής παιδεία και 15 στην κατεύθυνση.
– Κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής
– Απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης.
– Κατοχύρωση βαθμολογίας των μαθημάτων και για τις επόμενες χρονιές.
– Λειτουργία της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας.
– Ουσιαστική αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, για να μην γίνεται «λύση ανάγκης», με σύγχρονα εργαστήρια, ειδικότητες με επιστημονική βάση και δικαίωμα συνέχισης σπουδών. Μόνη προϋπόθεση για τη δουλειά, όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα να δίνονται με το πτυχίο. Κατάργηση της πιστοποίησης. Κατάργηση του απαράδεκτου μέτρου των Επαγγελματικών Σχολών Κατάρτισης που αποσχολειοποιεί τα παιδιά από τα 15 τους χρόνια και στα στέλνει βορά στα νύχια της εργοδοσίας.

Να μπλοκάρουμε το αντιδραστικό, αντιλαϊκό και αντιπαιδαγωγικό «Εθνικό Απολυτήριο» με κοινή δράση εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών.

Σήμερα είναι ώρα ευθύνης και οργάνωσης.
Κανείς δεν μπορεί να μείνει θεατής απέναντι σε αυτά τα ζοφερά σχέδια για τη νέα γενιά.
Καλούμε τους συλλόγους διδασκόντων, τις ΕΛΜΕ και τους ΣΕΠΕ, τους συλλόγους γονέων και τα μαθητικά συμβούλια:

✓ να οργανώσουν άμεσα ενημερώσεις σε κάθε σχολείο και γειτονιά,
✓ να πάρουν αποφάσεις και να απαιτήσουν την απόσυρση του σχεδίου για το «Εθνικό Απολυτήριο»,
✓ να προετοιμάσουν κοινές πρωτοβουλίες, συνελεύσεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας, συσκέψεις, κινητοποιήσεις
✓ να διεκδικήσουν πραγματικά μέτρα στήριξης του δημόσιου σχολείου, με προσωπικό, υποδομές, ενισχυτική διδασκαλία και ειδική αγωγή.

Ούτε σκέψη για εφαρμογή του «Εθνικού Απολυτηρίου»!
Η μόρφωση είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο

ΕΘΝΙΚΟ-ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟ-COLOR.pdf

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 12/02 ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΗΝ ΠΛ. ΣΑΠΦΟΥΣ

Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο – έκτρωμα κυβέρνησης – ΓΣΕΕ – ΣΕΒ που βάζει ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση φέρνει αύριο προς ψήφιση το αντεργατικό νομοσχέδιο για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ως συνέχεια της απαράδεκτης «Κοινωνικής Συμφωνίας» κυβέρνησης ΓΣΕΕ – ΣΕΒ.

Με το νέο έκτρωμα, στην ουσία, ενώ υποτίθεται «βγήκαμε απ’ τα μνημόνια», όλοι οι μνημονιακοί αντεργατικοί νόμοι διατηρούνται στο ακέραιο, όπως και η δυνατότητα της κυβέρνησης να καθορίζει μονομερώς τον κατώτατο μισθό, με κριτήριο τις «δημοσιονομικές αντοχές», τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και τον πληθωρισμό.

Το πόσο…ευεργετική θα είναι για τους εργαζόμενους αυτή η συμφωνία, φαίνεται και μόνο απ’ το γεγονός ότι θεσμοθετείται η εξαίρεση επιχειρήσεων από κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις, είτε με το πρόσχημα των «οικονομικών προβλημάτων», είτε με άλλες εξαιρέσεις που θα καθορίζονται με υπουργικές αποφάσεις.

Την ώρα που αποκαλύπτεται η “μπόχα” της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ και του προέδρου της, που ελέγχεται για υπεξαίρεση κονδυλίων, η  υπ. Εργασίας φέρνει για ψήφιση αυτά που συμφώνησε στα κρυφά με τους εργοδότες, τον Παναγόπουλο και τους συν αυτώ!

Συνάδελφισσες, Συνάδελφοι,

Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα με τα «καμώματα» της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Άλλωστε είναι διαχρονική η στάση της να βάζει πλάτη σε δεκάδες αντεργατικούς νόμους. Οι εργαζόμενοι όμως, έχουμε φωνή, έχουμε τα Σωματεία μας, έχουμε δύναμη να ανατρέψουμε όλα τα αίσχη που ψηφίζουν σε βάρος μας.

Διεκδικούμε:

• 7ωρο – 5μερο -35ωρο, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων για τις ΣΣΕ. Επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ΕΓΣΣΕ στα συνδικάτα.
• Επαναφορά κατακτήσεων όπως οι κλεμμένες 3ετίες 2012-2023, η αρχή της ευνοϊκότερης σύμβασης κ.α.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών διατάξεων που περιορίζουν συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες.
• Να αποσυρθεί τώρα το νομοσχέδιο

Όλες και όλοι στο συλλαλητήριο του Εργατικού Κέντρου, την Πέμπτη 12/02 στις 18:00 στην πλ. Σαπφούς!

Το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ έχει καταγγείλει εδώ και ένα χρόνο τις τραγικές ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στο Κ.Υ. Αίγινας. Είχαν επίσης υπάρξει διαμαρτυρίες και διεκδικήσεις από τους υγειονομικούς του Κ.Υ. και τους κατοίκους της Αίγινας. Οι αρμόδιοι της 2ης Υ.Πε. και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, αδιαφόρησαν προκλητικά και εδέησαν να ασχοληθούν με το θέμα μόνο πέρυσι το καλοκαίρι με αφορμή τραγικό συμβάν με θάνατο ασθενούς σε ημέρα και ώρα που δεν υπήρχε βάρδια στους οδηγούς του ασθενοφόρου. Ακόμα και τότε με προκλητικό τρόπο προσπάθησαν να φορτώσουν τις δικές τους ευθύνες στους υγειονομικούς του Κ.Υ. Αίγινας.

Αποδεικνύεται σήμερα μετά από άλλους έξι ολόκληρους μήνες ότι μόλις «έσβησαν οι προβολείς της δημοσιότητας» συνεχίζονται οι ελλείψεις προσωπικού για τις οποίες συνεχίζουν να αδιαφορούν προκλητικά οι αρμόδιοι. Υπάρχουν ημέρες του μήνα κενές όσο αφορά την εφημεριακή κάλυψη από γιατρούς και υπάρχουν πολλές κενές βάρδιες στο νοσηλευτικό προσωπικό. Η Διοίκηση του υπουργείου Υγείας και η Διοίκηση της 2ης Υ.Πε. εξακολουθούν να προσπαθούν να συγκαλύψουν τα προβλήματα με διάφορα «μπαλώματα» (μετακινήσεις γιατρών, εφημερίες με «μπλοκάκι» κ.λπ.), χωρίς καμία πρόβλεψη για προκήρυξη θέσεων.  Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είναι προβληματική η δημόσια περίθαλψη, τόσο για τους 15.000 μόνιμους κατοίκους του νησιού όσο και για τους επισκέπτες, οι οποίοι τους θερινούς μήνες πολλαπλασιάζουν τον πληθυσμό.

Σε όλη την διάρκεια του χρόνου υπάρχει πλήθος επειγόντων περιστατικών παθολογικών, παιδιατρικών, όσο και τραυματισμών σε οδικά συμβάντα που αφορούν κυρίως οδηγούς δικύκλων. Με δεδομένο ότι στο νησί δεν υπάρχει ελικοδρόμιο και με δεδομένη την τραγική υποστελέχωση του Κέντρου Υγείας, αυτονόητα οι συνθήκες αντιμετώπισης των επειγόντων περιστατικών είναι άκρως επικίνδυνες για τον πληθυσμό.

Τα παραπάνω ισχύουν για πολλά Κέντρα Υγείας της Αττικής και αποτελούν απόδειξη για την σκόπιμη κυβερνητική διάλυση και παράδοση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στα ιδιωτικά συμφέροντα. Οι συνθήκες αυτές, εκτός των υπολοίπων, θα οδηγήσουν και τους εναπομείναντες γιατρούς σε παραίτηση.

Απαιτούμε να προκηρυχθούν άμεσα όλες οι κενές θέσεις ιατρικού και λοιπού προσωπικού στο Κ.Υ. Αίγινας και να καλυφθούν με μόνιμο προσωπικό. Σας το λέμε τώρα που είναι Φεβρουάριος. Δε θα υπάρχει καμία δικαιολογία.

ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ! Την Παρασκευή 13/2 στις 13.00 διαδηλώνουμε μαζί με τα συνδικάτα των εργατών  ενάντια στην ψήφιση του άθλιου νομοσχεδίου “κοινωνικής συμφωνίας”  ΣΕΒ – ΓΣΕΕ, που φέρνει η κυβέρνηση της ΝΔ και στις 16.00 υποδεχόμαστε τους αγρότες με τα τρακτέρ στο πανελλαδικό συλλαλητήριο που διοργανώνουν στο Σύνταγμα!

Καταγγέλλουμε το αντεργατικό νομοσχέδιο που υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, πετώντας στο καλάθι των αχρήστων, την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων για συλλογικές συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις για να μπορούν να ικανοποιούνται οι σύγχρονες ανάγκες μας.

Και με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση προσπαθεί να νομιμοποιήσει την άθλια συνδικαλιστική μαφία της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και του εργατοπατέρα Παναγόπουλου που ελέγχεται μεταξύ άλλων για “ξέπλυμα” μαύρου χρήματος, υπεξαιρέσεις κονδυλίων και χρηματοδοτήσεων από κράτος και ΕΕ.

Με τη συγκεκριμένη «συμφωνία πρότυπο» όπως τη χαρακτήρισε η υπουργός εργασίας Κεραμέως, που έγινε κάτω από “άκρα μυστικότητα για 8 μήνες”,  κυβέρνηση, εργοδοσία και συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ επιχειρούν να βάλουν στον πάγο τις διεκδικήσεις των συνδικάτων για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με σύγχρονα δικαιώματα.

Θέλουν οποιαδήποτε ΣΣΕ που κατακτούν τα συνδικάτα με σκληρούς αγώνες, να παίρνει την άδεια των εργατοπατέρων της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ οι οποίοι με τη σειρά τους μέσω της «κοινωνικής συμφωνίας» υπόσχονται στη μεγάλη εργοδοσία να μη θιχτεί ούτε στο ελάχιστο η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι νομοσχέδιο που μας αφορά όλους γιατί πάει χέρι – χέρι με την πολεμική οικονομία και προετοιμασία που απαιτούν ένταση της εκμετάλλευσης μέσα όλους τους χώρους δουλειάς σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Άλλωστε, το άρθρο 4 του της “συμφωνίας” είναι αυτό που στην ουσία διατηρεί την απαγόρευση των διαπραγματεύσεων για τον κατώτατο μισθό, καθώς αυτός περνά ολοκληρωτικά στα χέρια του κράτους για τον καθορισμό του.

Μας αφορά όλους γιατί αφορά τους αυριανούς όρους εργασίας των μαθητών μας που τους προετοιμάζουν για φθηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα. Γι’ αυτό θέλουν να φέρουν και το Εθνικό Απολυτήριο στο σχολείο που τους αποκλείει από την ολόπλευρη μόρφωση και τη ζωή με δικαιώματα.

Μας αφορά όλους γιατί και ως εκπαιδευτικοί έχουμε συγκεντρώσει πλέον πικρή πείρα από την απουσία σύγχρονης ΣΣΕ στον κλάδο που να κατοχυρώνει αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες υγείας και ασφάλειας στο χώρο εργασίας. Που να κατοχυρώνει το δικαίωμα της προστασίας της μητρότητας στις νέες μητέρες, το δικαίωμα στην ασθένεια και την ανάρρωση στους αναπληρωτές και τις αναπληρώτριες που αναγκάζονται να γυρίσουν πίσω στα σχολεία με σοβαρά προβλήματα υγείας, χωρίς να έχουν αναρρώσει, με κίνδυνο αυτή να επιδεινωθεί.

Τους λέμε να μην τολμήσουν να το φέρουν για ψήφιση στη Βουλή!

Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση προσπαθεί, με τέτοιες συμφωνίες με τους “εταίρους” της μέσα στο εργατικό κίνημα, να βάλει εμπόδια στον αγώνα που δυναμώνει σε μία σειρά χώρους δουλειάς. Σε σωματεία που κάνουν βήματα στη δράση τους, μαζικοποιούνται, διεκδικούν τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων.

Οι πρόσφατες μεγαλειώδεις, κινητοποιήσεις των βιοπαλαιστών αγροτών, οι μαζικές απεργιακές συγκεντρώσεις σε Πειραιά και Θριάσιο από εργαζόμενους ιδιωτικού και δημόσιου τομέα την προηγούμενη βδομάδα για “λιμάνια των λαών και όχι ορμητήρια πολέμου”, για αυξήσεις στους μισθούς και τη χρηματοδότηση των σχολείων, για μέτρα υγιεινής και ασφάλειας μπαίνουν “καρφί στο μάτι της κυβέρνησης, του κράτους, και όσους στην ουσία συμφωνούν με την πολιτική της.

Γι’ αυτό κι εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα όλοι μαζί!

Την Παρασκευή 13/2 διαδηλώνουμε στο Σύνταγμα για τις ζωές μας και υποδεχόμαστε στο κέντρο της Αθήνας στις 16.00, τους αγρότες με τα τρακτέρ τους, που με τον ηρωικό τους αγώνα για 55 μέρες στα μπλόκα, συσπειρωμένοι στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, ξεμπρόστιασαν και στρίμωξαν την κυβέρνηση και την πολιτική της. Ένας αγώνας κοινός, εργατών και αγροτών, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης που μας συνθλίβει καθημερινά.

Ο αγώνας των αγροτών είναι δίκαιος και είναι αγώνας όλης της εργατικής τάξης γιατί έχουμε τον ίδιο αντίπαλο. Τα μονοπώλια, το κεφάλαιο, το κράτος τους και τις κυβερνήσεις. Εκείνους τους εξοντώνει στο χωράφι και εμάς στο ράφι, για τα κέρδη των εμποροβιομήχανων.

Όλες και όλοι την Παρασκευή 13/2 στις 13.00 στο συλλαλητήριο των  συνδικάτων στο Σύνταγμα και μαζί με τους αγρότες στις 16.00!

ΕΡΓΑΤΙΑ-ΑΓΡΟΤΙΑ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ!

Για τη συμμετοχή των συναδέλφων στο συλλαλητήριο, ο Σύλλογός μας προκηρύσσει 1 έως 4 ώρες στάση εργασίας στο ωράριο του κάθε συναδέλφου