Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ακριβώς όπως και οι προηγούμενες στήνει ένα επικοινωνιακό παιχνίδι προσπαθώντας να πείσει τους εργαζόμενους ότι κάνει τα πάντα για να μην έρθουν και νέα μέτρα. Τη μια στιγμή λεονταρίζει ότι δε θα δεχθεί άλλα μέτρα.Την άλλη στιγμή λέει ότι ακραίοι κύκλοι πιέζουν υπερβολικά, αλλά φιλικές δυνάμεις μας στηρίζουν. Την άλλη λέει ότι οι εχθροί έγιναν φίλοι και ότι οι φίλοι εχθροί.

Μέσα σ’ αυτό το διάστημα της εξαπάτησης νομιμοποιεί τα μέτρα στις συνειδήσεις των εργαζομένων, μετρά τις αντιδράσεις, παίζει με την κόπωση και την απογοήτευση.

Πίσω από τη σκηνή αυτού του θεάτρου της απάτης οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι. Η κυβέρνηση ενώ δίνει τη μάχη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του φτωχού λαού, αναδεικνύει τα συμφέροντα βιομηχάνων και εφοπλιστών σαν κοινά συμφέροντα όλων μας. Συγχρόνως ο Σ.Ε.Β. που εκφράζει τους «σωτήρες του έθνους», κάθε βδομάδα βγάζει δελτίο που ζητά και νέα μέτρα ενάντια στις Σ.Σ.Ε. και στους μισθούς των εργαζομένων, ενώ ζητά κι άλλο ζεστό χρήμα και νέες φοροαπαλλαγές.

Σ’ αυτό το έργο δεν είμαστε θεατές είμαστε τα μόνιμα θύματα.

Τις επόμενες μέρες, σύμφωνα με τις διακηρύξεις τους μέχρι και το τέλος Φλεβάρη, θα καταλήξουν και σε νέα επώδυνη συμφωνία.

Η απάντηση σε όλα αυτά πρέπει να έρθει από το σύνολο των εργαζομένων, πρέπει να έρθει από όλους αυτούς που χτυπιόνται απ’ αυτή την πολιτική.

Πρέπει να ενωθεί ο μεγάλος αγώνας που έδωσαν πριν λίγους μήνες οι ναυτεργάτες, με τον αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, να ενωθούν με τα Μπλόκα των φτωχών και μεσαίων αγροτών.

 Στο χώρο μας ήδη έχουμε πάρει μια σειρά πρωτοβουλίες που πρέπει να δυναμώσουν, να γίνουν η φλόγα του δικού μας αγώνα.

 Ο αγώνας των μουσικών του Μενιδίου για μόνιμη δουλειά πρέπει να ενωθεί με τον αγώνα των επιτυχόντων μουσικών στη Φιλαρμονική του Δήμου Αθηναίων και να ανοίξει το ζήτημα για κάλυψη με μόνιμο προσωπικό όλων των κενών οργανικών θέσεων στα Μουσικά Σύνολα.

Ο αγώνας των διδασκόντων μουσικών στα Δημοτικά Ωδεία να ενωθεί με τον αγώνα των συναδέλφων τους στα Ιδιωτικά Ωδεία και να ανοίξει το ζήτημα των σταθερών εργασιακών σχέσεων με ικανοποιητικές αμοιβές σε ένα Δημόσιο και Δωρεάν σύστημα μουσικής εκπαίδευσης που να καταλήγει σε Πανεπιστημιακές σπουδές.

Τέλος στο ελεύθερο επάγγελμα να ετοιμαστούμε για σκληρούς αγώνες στην περίπτωση που η κυβέρνηση τολμήσει να καταργήσει την Ασφάλιση του Ι.Κ.Α. στα μπλοκάκια των μουσικών. Ετοιμαζόμαστε μαζί με την Ένωση Τραγουδιστών και το Σ.Ε.Η. σε κοινή κινητοποίηση των Διοικητικών Συμβουλίων μας στον αρμόδιο Υπουργό και σε περίπτωση που υπάρχει τέτοια πρόθεση θα προχωρήσουμε σε μαζική κινητοποίηση που ίσως χρειαστεί να περάσει και μέσα από Γ.Σ.

Δεν ξεχνάμε την κατάργηση των Βαρέων & Ανθυγιεινών για όλες τις κατηγορίες μουσικών, απαιτούμε την επαναφορά αυτού του καθεστώτος όπως ίσχυε για κάθε κατηγορία (μουσικούς νυχτερινών κέντρων, πνευστούς, λυρικούς τραγουδιστές).

 Είμαστε σε ετοιμότητα και κινητοποίηση

Νίκη για μας δεν είναι μόνο η επίτευξη των στόχων μας.

Νίκη είναι κάθε συνάδελφος που μπαίνει στη μάχη.

ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ

ü      Υποδοχή των αγροτών στην Αθήνα την Τρίτη14 Φλεβάρη στις 13.30 μ.μ. στην Πλατεία Βάθης.

ü      Συμμετοχή στο Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ την Τρίτη 21 Φλεβάρη στις 6.30 μ.μ. στην Ομόνοια ενάντια στη νέα συμφωνία κυβέρνησης – Ε.Ε.

 Για το Δ.Σ.

Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων

Ένωση Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας

Ένωση Προσωπικού Πρακτορείων Εφημερίδων Αθηνών

Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδος.

Οι παραπάνω ενώσεις του τύπου, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των συναδέλφων μας που εργάζονται στο ΔΟΛ, στηρίζουμε το παρακάτω ψήφισμα και καλούμε σε Συγκέντρωση Αλληλεγγύης τη Δευτέρα 13/02/17 και ώρα 13:00 έξω από τα γραφεία του ΔΟΛ (Μιχαλακοπούλου 80).

Εμείς οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ δηλώνουμε ότι είμαστε απλήρωτοι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί δίπλα-δίπλα, μαζί. Δεν είμαστε ούτε σκοπεύουμε να γίνουμε εθελοντές της απληρωσιάς και ήρωες του ιστορικού οχυρού της αστικής ενημέρωσης. Είμαστε τώρα περισσότεροι από πριν, έτοιμοι να διεκδικήσουμε με όλες τις μορφές δράσης, με χαρτί και μελάνι, κομπιούτερ, μικρόφωνο, πανό, στο δρόμο, δυο απλά «πράγματα δικά μας»: τα δεδουλευμένα μας και την προστασία των θέσεων εργασίας.

Έχουμε ξεκάθαρο ότι στο ΔΟΛ συμβαίνει ότι και στις άλλες επιχειρήσεις εκτός ΜΜΕ, όπου οι ιδιοκτήτες τις ανοίγουν ή τις κλείνουν ανάλογα με τα συμφέροντα τους.Εξελίξεις με το εκδοτικό και τραπεζικό κεφάλαιο να παίζουν στις πλάτες των εργαζομένων, έχουν προκύψει πολλές φορές και στον κλάδο των ΜΜΕ.Όπως συνέβη πριν από λίγο καιρό με τους συναδέλφους μας στα τηλεοπτικά μέσα, έτσι και τώρα επαναλαμβάνεται με τους εργαζόμενους του ΔΟΛ. Βρισκόμαστε μέσα στη δίνη της αναδιάταξης του σκηνικού στα ΜΜΕ που στήνεται με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου εκδοτικού και τραπεζικού. Είναι σε εξέλιξη η προσπάθεια της Κυβέρνησης να στήσει τους υποστηρικτές της δικής της πολιτικής στα μέσα ενημέρωσης.

Αποδείχτηκε περίτρανα, ότι μέτρα που πάρθηκαν εναντίων μας το προηγούμενο διάστημα, στο όνομα του να «σωθεί η επιχείρηση» δεν ήταν αρκετά. Το μόνο που πέτυχαν ήταν να ανοίξουν την όρεξη της εργοδοσίας και το «κούρεμα» των μισθών, να το ακολουθήσουν οι απολύσεις, οι ιδιωτικές συμβάσεις, η εντατικοποίηση και η εκμετάλλευση σε όλο της το μεγαλείο.

Η γραμμή της αναμονής, της διαβούλευσης της «εργασιακής ειρήνης», η αυταπάτη ότι τα συμφέροντα των εργαζομένων μπορεί να ταυτιστούν με του εργοδότη κυριάρχησε, με την “συνδρομή” στελεχών των επιχειρήσεων αλλά και των κυβερνητικών-εργοδοτικών συνδικαλιστικών ηγεσιών του κλάδου.Τώρα, θέλουν να μας κάνουν ασπίδα στα παζάρια τους, οι εκδότες , οι επιχειρηματίες αλλά και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, ανάλογα με το τι βολεύει τον καθένα.

Είμαστε εδώ απέναντι στον εκδότη που μας χρωστά μισθούς έως και έξι μηνών και με τους εκκαθαριστές επί θύραις συνεχίζει να γράφει κύρια άρθρα. Είμαστε απέναντι σε τραπεζικές τακτικές και σχεδιασμούς για πτώχευση ή πετσόκομμα του προσωπικού για να είναι ελκυστική η “επένδυση” στον Όμιλο ή στους επιμέρους τίτλους. Απέναντι σε «σωτήρες» που θα ηχήσουν, όπως και πριν, σιωπητήριο αγώνων στο όνομα του ρεαλισμού, που αυτή τη φορά θα πουν ότι θέτει τα όρια αντοχής της “εξυγίανσης”.

H κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διατηρεί τη διάταξη για την πτώχευση των επιχειρήσεων, που βάζει τελευταίους τους εργαζόμενους, μετά από τις τράπεζες και το δημόσιο. Ακλουθώντας πιστά τις πτωχευτικές σειρές προτεραιότητας που ορίζουν οι αντεργατικοί νόμοι που ψηφίστηκαν από αυτήν και τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Για αυτό το λόγο διεκδικούμε:

1. Να εξοφληθούν όλα τα δεδουλευμένα που οφείλονται στο προσωπικό.

2. Να μη χάσει κανένας συνάδελφος τη θέση εργασίας και τα συγκροτημένα εργασιακά του δικαιώματα.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του ΔΟΛ και συναδέλφους από άλλες επιχειρήσεις του κλάδου σε: