Χαιρετισμός Μέλους του ΔΣ του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών στο Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στις 20 Μάρτη για τις ΣΣΕ

0

 

Εκ μέρους του Σ.Ε.Η. χαιρετίζουμε τη σημερινή συγκέντρωση

Το δικό μας Σωματείο μαζί με τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα και δεκάδες Πρωτοβάθμια Σωματεία, βάζουμε στην πρώτη γραμμή της δράσης μας τη μάχη για την υπογραφή Σ.Σ.Ε.

Τις τελευταίες μέρες κλιμακώσαμε αυτή μας τη δράση με Απεργία στο ελεύθερο θέατρο. Μια απόφαση που ήρθε σαν συνέχεια των αγώνων για υπογραφή Σύμβασης στο Κ.Θ.Β.Ε. και στο Εθνικό Θέατρο.

Αγώνες που είχαν αποτέλεσμα την υπογραφή Σ.Σ.Ε. γιατί έβαλαν απέναντι τη Διοίκηση των θεάτρων και την κυβέρνηση, γιατί ήταν δίκαιοι και συσπείρωσαν τους εργαζόμενους στα Κρατικά θέατρα παρά τις πιέσεις, γιατί ενώθηκαν με το κοινό των παραστάσεων που συμπαραστάθηκαν γιατί είναι και αυτοί εργαζόμενοι που βιώνουν την ίδια εργασιακή ζούγκλα.

Αυτή η εμπειρία που έφερε αποτελέσματα μας έδωσε τη δύναμη να προχωρήσουμε τη διεκδίκηση της Σ.Σ.Ε. και στα θέατρα των μεγάλων επιχειρηματιών στην Αθήνα, επιχειρηματίες που δε δραστηριοποιούνται αποκλειστικά στο θέαμα, αλλά και στα ΜΜΕ, στον τουρισμό-επισιτισμό,  και αλλού αναπτύσσοντας φυσικά στενές σχέσεις και με το τραπεζικό κεφάλαιο. Επιχειρηματίες που τα προηγούμενα χρόνια ωφελήθηκαν από  διάφορα κρατικά προγράμματα επιδοτήσεων και τώρα όχι μόνο δεν υπογράφουν σύμβαση, αλλά  επανέρχονται ζητώντας εκ νέου ενίσχυση.

Η απόφασή μας να κάνουμε αυτό το βήμα δεν έγινε υποτιμώντας τις δυσκολίες, αντίθετα τις πήραμε σοβαρά υπόψη. Γι’ αυτό το πρώτο βήμα ήταν η καλή μελέτη του χώρου.

Δεν υποχωρήσαμε μπροστά στο ότι το νομικό οπλοστάσιο που έχουν δώσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις και διατηρεί και επεκτείνει η σημερινή, δίνει τη δυνατότητα  στους εργοδότες να κανονίζουν μόνοι τους με βάση την κερδοφορία τους τις αμοιβές και τα δικαιώματα των εργαζομένων τους.

Δεν έγινε εμπόδιο στη δουλειά μας η απογοήτευση και η λογική του «τίποτα δε γίνεται» που συναντήσαμε στην αρχή από τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων. Με όσες δυνάμεις είχαμε μέσα στα θέατρα για μήνες τα πολιορκούσαμε, συζητάγαμε με τους εργαζόμενους ηθοποιούς. Ενώσαμε τις δυνάμεις μας και με τον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο, ενώ απευθυνθήκαμε και στους τεχνικούς  των θεάτρων ,ανεξάρτητα από το αν το σωματείο τους δεν κινούνταν στην κατεύθυνση της διεκδίκησης και η Ομοσπονδία που πλειοψηφούν οι δυνάμεις των ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ αρνήθηκε να τους καλύψει.

Κάναμε πρωταγωνιστές τα δίκαια αιτήματα για πληρωμένες πρόβες, για δίμηνη εγγυημένη σεζόν, για αμοιβές που να μπορούν να μας ζήσουν, κόντρα στην πληρωμή με ωρομίσθιο.

Βρήκαμε σε κάθε θέατρο αυτούς που δε συμβιβάζονται με αυτή την κατάσταση, αυτούς που ένιωθαν ότι κάτι πρέπει να γίνει. Οργανώσαμε στις γιορτές των Χριστουγέννων κινητοποιήσεις με καλλιτεχνικά δρώμενα έξω από κεντρικά θέατρα που εξόργισαν τους επιχειρηματίες και έδωσαν θάρρος στους ηθοποιούς που δούλευαν σε αυτά.

Οι προσπάθειές μας δεν έμειναν απαρατήρητες, ούτε από την εργοδοσία, ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Μπροστά στον κίνδυνο της απαίτησης των εργαζομένων και των Σωματείων τους για υπογραφή Σ.Σ.Ε. έκαναν κοινό μέτωπο για να βγάλουν από το παιχνίδι και τη συζήτηση το Σωματείο μας και τα αιτήματα των εργαζομένων. Χωρίς συζήτηση με τους εργαζόμενους και τα σωματεία, χωρίς καν συνεδρίαση του Δ.Σ, εν κρυπτώ  η Ομοσπονδία μπήκε  σε συζήτηση με την εργοδοσία και το Υπουργείο καλώντας τον γνωστό Νεφελούδη να  λύσει  τάχα τα προβλήματα. επιβεβαιώνοντας ότι αυτό το Υπουργείο δεν είναι εργασίας αλλά της εργοδοσίας καθώς και την Ομοσπονδία που κινείται στις ράγες του συμβιβασμού .

Η απόφασή μας για κήρυξη Απεργίας ήταν ώριμο αποτέλεσμα της προετοιμασίας των προηγούμενων μηνών και της κατεύθυνσης του Σωματείου που είναι απαλλαγμένη από αυταπάτες, που είναι απέναντι σε μεγάλη εργοδοσία και τις κυβερνήσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.

Όλα αυτά αλλά και το δίκιο των αιτημάτων μας, διαμόρφωσαν μια δυναμική μεγαλύτερη και από τις προσδοκίες μας. Είχε σαν αποτέλεσμα να απεργήσουν πολλά κεντρικά θέατρα, ακόμα και σε θέατρα που δεν είχε μέλη το ΣΕΗ ή  είχαμε συναδέλφους που δεν ήταν αποφασισμένοι να μπουν στην πάλη.  Να απεργήσουν θέατρα που δεν είχε προκηρυχθεί απεργία σε ένδειξη συμπαράστασης, να αγκαλιάσει η αντιπαράθεση και τους σπουδαστές δραματικών σχολών, αρκετοί από τους οποίους συμμετείχαν και στην απεργιακή κινητοποίηση.

Οι εργοδότες τρόμαξαν τόσο πολύ που επιδόθηκαν σε ανοικτή τρομοκρατία σε ηθοποιούς που ήθελαν να απεργήσουν. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο επιχειρηματίες να απειλούν ηθοποιούς σε θέατρα ανταγωνιστών τους για να μην εκδηλωθεί Απεργία.

Σήμερα νιώθουμε πιο δυνατοί για τη συνέχεια γιατί έχουμε βάλει στο επίκεντρο της συζήτησης στα θέατρα την ανάγκη για υπογραφή Σ.Σ.Ε. Είμαστε πιο δυνατοί γιατί έχουμε διαμορφώσει ισχυρότερους δεσμούς με πολλούς εργαζόμενους στο χώρο. Μετράμε δίπλα μας συναδέλφους που δε θέλουν να συμβιβαστούν μ’ αυτή την κατάσταση. Νιώθουμε πιο δυνατοί γιατί είμαστε ανάμεσα σε όλα αυτά τα Σωματεία που σήμερα συμμετέχουμε στην κινητοποίηση του ΠΑΜΕ για την οργάνωση της πάλης μας για Σ.Σ.Ε.

Εμείς είμαστε σήμερα πιο σίγουροι ότι η δύναμη του δίκιου μας είναι πολύ μεγάλη και μπορεί να νικήσει το μαύρο μέτωπο εργοδοσίας – κυβέρνησης – εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Καλή συνέχεια.

 

ΠΑΜΕ Web Radio – Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας 20 Μαρτίου 2018

Ακούστε την εκπομπή του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας

Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”

ΠΑΜΕ Web Radio – ΣΕΗ 20 Μαρτίου 2018

Ακούστε την εκπομπή του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών

Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”

PAME Statement On The New Shipwreck With Refugees In Agathonisi

0

On Saturday, March 17 we witnessed a new tragedy in Agathonisi (a small Greek island near the borders with Turkey) where 16 refugees were drowned (among them 6 children and one infant), trying to cross the Aegean sea and reach the coasts of Greece.

This tragedy is not only a new list of drowned refugees, immigrants and their children. It is not one more picture in the media. We do not just feel sadness and anger. These developments create greater responsibility to continue the struggles against the imperialist atrocity.

The dead refugees and migrants “cry” that the tragedy of the uprooted victims will not end, imperialist wars and capitalist exploitation will not stop turning the Mediterranean into a water grave of the persecuted, unless we strengthen the organized struggle against the monopolies and their competitions, against NATO’s blood-stained plans, against the imperialist barbarism.

The EU-Greece-Turkey Agreements and the border guard mechanisms cannot and will not stop the wave of refugees and death, simply because they do not care about putting an end to the war, the abolition of the political persecutions and the elimination of the exploitation of the peoples.

We call on the trade unions, the Federations, the Regional Trade Union Centres, every worker and unemployed, to turn the rage into organized struggle against the causes that create the refugee phenomenon and immigration, to disengage our country from imperialist plans and wars.

PAME Secretariat of Refugees and Migrants

 

Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής : 25 Απρίλη Πανελλαδική ημέρα δράσης για τα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς.

Συνάδελφοι,

Ο κλάδος μας, ο κλάδος του μετάλλου, είναι από την φύση του ένας κλάδος που η εργασία διεξάγεται κάτω από σκληρές , επικίνδυνες και πολλές φόρες αντίξοες συνθήκες.

Είμαστε ανάμεσα στους κλάδους με τις περισσότερες επαγγελματικές ασθένειες, και τα περισσότερα ατυχήματα, πολλά εκ των οποίων θανατηφόρα. Ο μεγάλος αυτός αριθμός ατυχημάτων όμως, δεν οφείλεται, όπως προσπαθεί να πείσει η εργοδοσία και οι άνθρωποί της στην Κυβέρνηση και τα Συνδικάτα, μόνο ή κυρίως, στη φύση της δουλειάς μας.

Η βασική αιτία αυτού του διαρκούς εγκλήματος σε βάρος των μεταλλεργατών είναι η αντιμετώπιση εκ μέρους της εργοδοσίας των μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, σαν κόστος που μπαίνει εμπόδιο στην κερδοφορία και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.

Από το ίδιο μετερίζι και όλες οι Κυβερνήσεις μέχρι και την σημερινή, αντιμετωπίζουν το θέμα, σαν εμπόδιο στην δημιουργία φιλικού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα στην οποία είναι ταγμένες. Με αυτό το κριτήριο αρνούνται να πάρουν αυστηρά μέτρα και να ενισχύσουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για να είναι αποτελεσματικοί.

Είμαστε όμως και από τους κλάδους που χτύπησε η κρίση από την πρώτη στιγμή, οδηγώντας χιλιάδες συναδέλφους στην ανεργία, στην απληρωσιά, στην ανασφάλεια και στην εξαθλίωση. Είδαμε δεκάδες Επιχειρήσεις να μετακυλούν τις επιπτώσεις από την κρίση στις δικές μας πλάτες και για να σώσουν την ανταγωνιστικότητά τους να επιτίθενται στις κατακτήσεις μας, στα δικαιώματά μας, στο εισόδημά μας. Έτσι οι μεταλλεργάτες όπως άλλωστε και το σύνολο της εργατικής τάξης της χώρας μας, έχουν να αντιμετωπίσουν εκτός από την φοροληστεία και την ακρίβεια από τα δημοσιονομικά μέτρα όλων των Κυβερνήσεων και την επίθεση στους χώρους δουλειάς από την εργοδοσία.

Σήμερα ελάχιστοι χώροι πανελλαδικά καλύπτονται από ΣΣΕ, οι μειώσεις σε μισθούς και μεροκάματα είναι πολύ μεγάλες ενώ οι ευέλικτες μορφές εργασίας και τα σκλαβοπάζαρα δίνουν και παίρνουν.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες τα πράγματα όσον αφορά τα μέτρα πρόληψης και προστασίας έγιναν ακόμη χειρότερα. Η εργοδοσία αξιοποιεί την ανασφάλεια και την εξαθλίωση από την ανεργία και την απληρωσιά για να μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε σύγχρονα κάτεργα. Μας λένε μάλιστα ξεδιάντροπα και προκλητικά ( αν αναλογιστεί μάλιστα κάνεις τα τεράστια κέρδη που βγάζουν από τον ιδρώτα μας ) ότι τα μέτρα προστασίας της ζωής μας είναι ένα κόστος που δεν μπορούν να αναλάβουν.

Δυστυχώς όμως τέτοια επιχειρήματα καθώς και διάφορα ιδεολογήματα που βγάζουν λάδι εργοδοσία και Κυβέρνηση, αθωώνοντάς τους από το έγκλημα, αναμασούν και κάποιοι συνδικαλιστές που κατά τα άλλα πίνουν νερό στο όνομα των εργαζομένων.

Πατώντας μάλιστα πάνω στην εξαθλίωση, την ανεργία, την απληρωσιά προσπαθούν να εξασφαλίσουν άκρα του τάφου σιωπή από πλευράς εργαζόμενων και κινήματος.

Η κατάσταση όμως έχει φτάσει στο απροχώρητο. Δεν πάει άλλο. Καθημερινά καινούργια περιστατικά έρχονται να προστεθούν στο μακρύ κατάλογο. Ενδεικτικά μόνο μπορούμε να αναφέρουμε τα πιο σημαντικά των τελευταίων ημερών:

  • Δυο νεκροί μόνο το τελευταίο διάστημα στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη.

  • Ένας νεκρός κατά την διάρκεια πυρκαγιάς που έθεσε σε άμεσο κίνδυνο το σύνολο των εργαζομένων που ήταν εκείνη την στιγμή στο εργοστάσιο της  ΣΥΜΕΤΑΛ.

  • Σε επισκευαζόμενο πλοίο στις πέτρινες δεξαμενές Βασιλειάδη στον Πειραιά έβαλαν δεκάδες εργαζόμενους να εκτελούν εργασίες άμεσα εκτεθειμένοι σε αποψίλωση αμιάντου χωρίς κανένα μέτρο προστασίας.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ

Για μας δεν υπάρχει μεγαλύτερο αγαθό από την υγεία μας και ύψιστο δικαίωμα να γυρίζουμε πίσω στις οικογένειές μας ασφαλείς μετά την δουλειά.

Δεν είναι στην μοίρα μας να αρρωσταίνουμε, να σακατευόμαστε, να πεθαίνουμε στο μεροκάματο…. Οι αιτίες αυτής της κατάστασης έχουν όνομα και είναι το κυνήγι του κέρδους, που μπροστά σε αυτό η εργοδοσία δεν υπολογίζει τίποτα…

Στο χέρι μας είναι και στον αγώνα μας να επιβάλουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας. Είναι χρέος μας απέναντι στους εαυτούς μας και απέναντι στις οικογένειές μας.

Το ΔΣ του Συνδικάτου μας συνεδρίασε την Πέμπτη 15/3/2018 με αποκλειστικό θέμα, το ζήτημα πρωτοβουλιών για την αποκάλυψη των πραγματικών αιτιών της μετατροπής των χώρων εργασίας του κλάδου, σε μεσαιωνικά κάτεργα και την κινητοποίηση μας σε κατεύθυνση απαίτησης από την εργοδοσία άμεσων μέτρων προστασίας της υγείας και της ζωής των μεταλλεργατών καθώς και απαίτησης από την Κυβέρνηση άμεσης αύξησης των ελέγχων.

Πήραμε απόφαση να κηρύξουμε την Τετάρτη 25 Απρίλη ως παν αττική ημέρα κορύφωσης της δράσης μας σε όλο τον κλάδο, για το σπουδαίο αυτό ζήτημα της υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Απευθυνόμαστε σε σας, σε όλα τα Συνδικάτα του κλάδου του μετάλλου, επιχειρησιακά και κλαδικά, και σας καλούμε να συνεδριάσετε και να πάρετε ανάλογες αποφάσεις, να συμβάλετε κι εσείς ώστε να μετατρέψουμε την Τετάρτη 25/4/18 σε Πανελλαδική ημέρα δράσης για τα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς. Σας καλούμε να συμμετάσχετε σε αυτή την δράση με όποιο τρόπο και όποια μορφή κρίνετε ότι ταιριάζει στον χώρο δράσης σας ή σύμφωνα και με τις δυνατότητες που αντικειμενικά έχετε.

Να αξιοποιήσουμε κάθε μέρα, κάθε ώρα μέχρι την Τετάρτη 25/4/18 με πρωτοβουλίες και δράσεις ώστε να υπάρξει συντονισμός στον κλάδο, να είναι η φωνή μας ενιαία και δυνατή, να ταράξουμε τα νερά, να φέρουμε στο προσκήνιο με κάθε τρόπο την ανάγκη λήψης μέτρων σε κάθε χώρο δουλειάς και την καθιέρωση σε υψηλή προτεραιότητα σταθερά στη δράση μας το κρίσιμο αυτό ζήτημα.

 

 

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Κοινή Ανακοίνωση – Καταγγελία του Εργατικού Κέντρου Άρτας και του Συνδικάτου Τορίφμων Ποτών για τις απολύσεις στην επιχείρηση φυτοτεχνική Ξυλογιάννη

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

 

Το συνδικάτο Γάλακτος-Τροφίμων και Ποτών Άρτας-Πρέβεζας καταγγέλλει τις απολύσεις στην επιχείρηση φυτοτεχνική Ξυλογιάννη. Η εργοδοσία μετά τις απολύσεις που έκανε το καλοκαίρι ξανά προχώρησε σε νέες, με σκοπό να “βγαίνει η δουλειά” με λιγότερο προσωπικό, ώστε να αυξάνονται κι άλλο τα κέρδη τις εργοδοσίας. Ουσιαστικά οι εργαζόμενοι γίνονται αναλώσιμοι αφού η εργοδοσία προσλαμβάνει και απολύει ανάλογα με τις ανάγκες τις επιχείρησης. Σαν να μην έφτανε αυτό οι συνθήκες εργασίας που επικρατούν είναι άθλιες, οι εργαζόμενοι δουλεύουν με το απαράδεκτο καθεστώς του εργόσημου για εργασίες βαριές και ανθυγιεινές. Μισθός-χαρτζιλίκι για δουλειά κάθε μέρα, και τις Κυριακές.

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι ,στην πλειοψηφία τους γυναίκες, αναγκάζονται να δουλεύουν κάτω απ’ άθλιες συνθήκες. Οι εργαζόμενοι εισπνέουν καρκινογόνα φυτοφάρμακα, δουλεύουν σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν, σε συνθήκες υγρασίας έως και 98%, με ένα μόνο διάλειμμα 30΄. Ακόμη, αναγκάζονται να κουβαλούν μεγάλα βάρη, να ανεβοκατεβαίνουν στις καρότσες φόρτωσης χωρίς μέτρα ασφαλείας, να δουλεύουν μέσα στη λάσπη. Φτάνουν μέχρι στο σημείο να μετρούν πόσες φορές πήγε ο κάθε εργαζόμενος τουαλέτα και για πόση ώρα.

Η εκμετάλλευση των εργαζομένων όλο και εντείνεται για να μπορέσουν οι εργοδότες να ανταποκριθούν στις προθεσμίες παράδοσης των προϊόντων. Τον τελευταίο μήνα που οι ανάγκες της παραγωγής είναι μεγάλες οι εργαζόμενοι πάνε για δουλειά 7 ημέρες την εβδομάδα. Ωστόσο υπάρχουν διαστήματα που μπορεί να κάνουν 2 ή 3 μεροκάματα τη βδομάδα, 15 μεροκάματα το μήνα, με το επιχείρημα της συντήρησης των εγκαταστάσεων, της μειωμένης παραγωγής κλπ. Οι εργαζόμενοι είναι πραγματικά λάστιχο.

Στέλνουμε μήνυμα προς την εργοδοσία στην επιχείρηση φυτοτεχνική Ξυλογιάννη και κάθε εργοδότη του νομού ότι το Εργατικό Κέντρο Άρτας, το Συνδικάτο Γάλακτος-Τροφίμων και Ποτών και τα ταξικά σωματεία του νομού που αποτελούν στήριγμα του ΠΑΜΕ δε θα αφήσουμε σε χλωρό κλαρί όποιον θέλει να κλείσει το στόμα των πρωτοπόρων εργατών και να επιβάλλει σιγήν ιχθύος στους χώρους δουλειάς. Θα μας βρει απέναντί του.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο του κλάδου να οργανωθείτε στο Συνδικάτο Γάλακτος-Τροφίμων και Ποτών και όλοι μαζί, με τον αγώνα μας, να βάλουμε φρένο στην εργοδοτική αυθαιρεσία στις πολιτικές που μαυρίζουν τη ζωή μας.

Μπροστά μας έχουμε την Απεργία του κλάδου στις 29 Μάρτη για τις ΣΣΕ.Κάθε εργαζόμενος να μπει μπροστά και να ξεσηκώσει τους συναδέλφους εργαζόμενους για να παλέψουμε για την υπογραφή ΣΣΕ. Οργανώνουμε τη δουλειά σε κάθε χώρο δουλειάς, συντονίζουμε την προσπάθεια αυτή με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος-Τροφίμων και Ποτών, ώστε με μεγαλύτερες δυνάμεις και ενιαίο τρόπο να δοθεί η μάχη.
Προχωράμε αποφασιστικά να επιβάλλουμε την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ.

Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοσία

Απαιτούμε:

  • Να παρθούν πίσω οι απολύσεις

  • Να παρθούν εδώ και τώρα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας σε όλα τα φυτώρια. Να παρέμβει άμεσα η επιθεώρηση εργασίας και να απαιτήσει την εφαρμογή μέτρων υγιεινής και ασφάλειας.

  • Να γίνονται συχνότερα διαλείμματα σε χώρους στεγασμένους και θερμαινόμενους.

  • Πλήρη ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων.

  • Άμεση υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ

Τα Διοικητικά Συμβούλια

Message De Solidarité Du PAME Aux Travailleurs Français

0

Le Front Militant de tous les Travailleurs (PAME) exprime sa solidarité aux travailleurs dans l’industrie chimique et aux cheminots en France, aux membres et aux amis de la FSM, qui préparent des grèves, ce 22 mars et dans les semaines à venir, contre les nouvelles mesures anti-ouvrières du gouvernement français.

Le gouvernement français, avec l’Union Européenne, servant les intérêts des grandes entreprises, poursuit les privatisations et attaque aux droits et aux acquis que les travailleurs ont obtenus avec de longues luttes. Les capitalistes ont un allié précieux dans les syndicats : les forces de la Confédération Syndicale Européenne qui sèment la déception, le défaitisme et la logique de la collaboration de classes.

Face aux politiques de l’Union Européenne en faveur des grandes entreprises, implémentées par les gouvernements, les travailleurs de l’Europe, nous avons l’arme de la lutte des classes, de l’internationalisme et de la solidarité.

Solidarity Of PAME With The Struggles Of The French Workers

0

The All Workers Militant Front (PAME) expresses its solidarity to the workers in the Chemical Industry and the Railways in France, to WFTU’s members and friends, who are preparing strikes on the 22th of March and in the following weeks against the new anti-labor measures of the French government.

The French government, together with the European Union, serving the interests of the business groups, carries on the privatizations and attacks rights that the workers have conquered through years of struggle. Capitalists have a precious ally inside the trade unions: the forces of the ETUC who are cultivating disappointment, defeatism and class collaboration.

Faced with the EU policies in favor of the large enterprises, implemented by governments, the workers of Europe, we have the weapon of class struggle, internationalism and solidarity.

 

Εργατικό Κέντρο Ζακύνθου : Η Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου παρουσιάζει το έργο του Ερρίκου Ίψεν « Ένας εχθρός του λαού»

Συνάδελφοι – σες,

Η Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου παρουσιάζει το έργο του Ερρίκου Ίψεν « Ένας εχθρός του λαού» σε σκηνοθεσία Μαρίας – Λουΐζας Παπαδοπούλου.

Το Εργατ/κό Κέντρο Ζακύνθου βρίσκεται αρωγός στον πολιτισμό, πόσο μάλλον όταν το περιεχόμενο δίνει τροφή για σκέψη – προβληματισμό – συζήτηση, όπως και στη συγκεκριμένη παράσταση.

Υπόθεση:

«Από σήμερα θα σας μάθω τι μπορεί να κάνει ένας ελεύθερος άνθρωπος».

Με αυτά τα λόγια, ένας γιατρός, ένας έντιμος άνθρωπος, αποφασίζει να αποκαλύψει την απάτη που τροφοδοτεί μια πόλη. Ο ίδιος έρχεται αντιμέτωπος με την πολιτική ηγεσία και τη διαφθορά. Υπερασπίζεται την αλήθεια και μάχεται τα οικονομικά συμφέροντα.

Το θεατρικό αριστούργημα του Ερρίκου Ίψεν ξετυλίγει την ιστορία μιας αποκάλυψης για την οικολογία, την πολιτική και την κοινωνία.

Για την παράσταση «Ένας Εχθρός του Λαού» το Εργατ/κό Κέντρο καλεί τα σωματεία – μέλη του και θέλοντας να δώσουμε τη δυνατότητα, στους εργαζόμενους – μέλη των σωματείων, να μπορέσουν να την παρακολουθήσουν να απευθυνθούν στο Ε.Κ.Ζ. καθημερινά (εκτός Σαβ/κου)από 18:30 -20:30 , στην οδό Ευγενίδου 5 ώστε να λάβουν έκπτωση για το εισιτήριο του θεάτρου. ( 5€ αντί 10€ )

Για κρατήσεις θέσεων επικοινωνείτε με τη Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου στο τηλ: 2695061343 κάθε απόγευμα από 17:00 έως 22:00 μ.μ..

Το έργο θα παίζεται από 23 Μαρτίου έως και 1η Απριλίου, εκτός Δευτέρας και Τρίτης. Ώρα έναρξης: 21:15.

 

Από τη Διοίκηση

Για την ομιλία του προέδρου της ΓΣΕΕ στο συνέδριο της ΓΣΕΒΕΕ

0

 

Δεν είναι πρώτη φορά που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δια του προέδρου της και οι δυνάμεις που εκπροσωπεί στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα τάσσονται με χέρια και με πόδια πλάι στους εργοδότες, βάζοντας συνεχώς πλάτη στην απαίτηση του κεφαλαίου να μπει ταφόπλακα στους εργατικούς συνδικαλιστικούς διεκδικητικούς αγώνες. Βρίσκονται με όλες τους τις δυνάμεις σταθερά αταλάντευτα απέναντι στα πραγματικά ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων. Αποτελούν το μακρύ χέρι της εργοδοσίας καλώντας τους εργαζόμενους να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της εκμεταλλευτικής βαρβαρότητας μαζί με τους εκμεταλλευτές τους.

 Για να μη μας πουν ότι τους συκοφαντούμε, παραθέτουμε ένα σημείο από την ομιλία του προέδρου της ΓΣΕΕ στο πρόσφατο συνέδριο της ΓΣΕΒΕΕ: «Τις τελευταίες δεκαετίες κυριαρχεί η αυτονόητη υπεράσπιση του κοινωνικού διαλόγου. Αυτό θεωρείται και είναι μία μεγάλη κατάκτηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού, οι αντιπροσωπευτικές οργανώσεις των μεγάλων κοινωνικών ομάδων, εργοδότες – εργαζόμενοι, εκφράζουν τα συμφέροντά τους και προσπαθούν να βρουν κοινές λύσεις».

 Τώρα όμως προχωράνε σε ένα ποιοτικό βήμα θέλοντας να αναβαθμίσουν το ρόλο της ΓΣΕΕ ως όπλο θανάτου του εργατικού κινήματος. Έτσι στο ίδιο συνέδριο της ΓΣΕΒΕΕ, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, απευθυνόμενος στην εργοδοσία στο σύνολο της, μίλησε χωρίς να κρατήσει ούτε τα τυπικά προσχήματα, σαν καθαρόαιμος εκπρόσωπος της εργοδοσίας και βάζοντας ρητορικά το ερώτημα: «Πότε μια καπιταλιστική οικονομία μπορεί να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά. Όταν το κεφάλαιο και η εργασία μοιράζονται ίσα μερίδια διαπραγμάτευσης και υπερασπίζονται ελεύθερα τα συμφέροντα που εκπροσωπούν ή όταν υπάρχει ταξική πόλωση και σύγκρουση;».

 Αναγορεύεται λοιπόν προκλητικά ως εκπρόσωπος του συνδικάτου των εξολοθρευτών των ταξικών αγώνων μιλώντας ξεδιάντροπα για την ανάγκη αποτελεσματικής λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας στην εξυπηρέτηση της οποίας η εργοδοτική-κυβερνητική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, είναι πιστός συνέταιρος. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ «βάζει τους λύκους στη στάνη με τα πρόβατα», κάνοντας ένα ποιοτικό αντιδραστικό βήμα υπεράσπισης της εργοδοσίας και των συμφερόντων της.

 Παράλληλα η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δια του προέδρου της, πρόβαλε την ανάγκη ποιοτικής και θεσμικής αναβάθμισης του «κοινωνικού διαλόγου» γιατί ως τώρα έχει περιορισμένο ρόλο και δράση. «Η επιδιωκόμενη κοινωνική συναίνεση είπε, αφορούσε κυρίως ζητήματα όπως της ποιότητας των συνθηκών εργασίας, των αμοιβών και των επιδομάτων και της κοινωνικής ασφάλισης» που «δεν επηρέαζε το σύνολο της οικονομίας. Το πεδίο της οικονομικής δημοκρατίας ήταν περιορισμένο κυρίως στην αγορά εργασίας».

 Δεν τους απασχολεί η καπιταλιστική εκμεταλλευτική βαρβαρότητα, η καρμανιόλα των εργασιακών δικαιωμάτων αλλά ο περιορισμός της «οικονομικής δημοκρατίας» μιλώντας για υποβάθμιση του ρόλου του εργοδοτικού- κυβερνητικού συνδικαλισμού στην επεξεργασία και εφαρμογή αντεργατικής πολιτικής για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Κατηγορούν μάλιστα τις κυβερνήσεις που μαζί με τους εταίρους τους επέβαλαν τα μνημόνια όχι σαν αντεργατικούς μοχλούς μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης, αλλά σαν «μία από τις πιο καταστροφικές ίσως συνέπειες των Μνημονίων με ανυπολόγιστες ακόμη συνέπειες στην ποιότητα της δημοκρατίας μας» γιατί κατάργησαν τον «κοινωνικό διάλογο οι ελληνικές κυβερνήσεις».

 Αντί να νοιάζονται για τη συνεχώς επιδεινούμενη θέση των εργαζομένων προβάλλοντας γραμμή και τακτική αντιμετώπισής της κάνουν λόγο για «τα έλλειμμα πολιτικής δέσμευσης στην δημοκρατία». Οι εργαζόμενοι πεινούν, εξαθλιώνονται, ανακυκλώνονται στην ανεργία, οι συνταξιούχοι φυτοζωούν και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ μετράει και αλλοιώνει τις λέξεις μην τυχόν και κακοφορμίσει τη σάπια δημοκρατία των εργοδοτών.

 Και στη βάση αυτή η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ προτείνει ως εκπρόσωπος της εργατικής αριστοκρατίας, την «αλλαγή του μοντέλου διαπραγμάτευσης ώστε να αναβαθμιστεί ουσιαστικά ο τριμερής κοινωνικός διάλογος με την μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο διαπραγμάτευσης όπου το αντικείμενο θα είναι όχι μόνο στοιχεία της αγοράς εργασίας, αλλά η ίδια η οικονομία στο σύνολό της».

 Είναι δε τόση η πρεμούρα τους να υπηρετηθεί το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα προσφέροντας τους εργαζόμενους ως «πρόβατα επί σφαγή» στην εργοδοσία, που προβάλλοντας τη «μεγάλη σημασία στην συνολική επίδοση της εθνικής οικονομίας», ταυτίζονται με τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τους μεγαλέμπορους, λέγοντας στην ίδια ομιλία πως η «διαχείριση της οικονομίας και η προστασία της δημοκρατίας δεν μπορεί να αφήνεται στα χέρια των κομμάτων και των θεσμών που ασκούν οικονομική πολιτική και σε άτυπες διαδικασίες λήψης αποφάσεων που υπονομεύουν την δημοκρατική λειτουργία της χώρας».

 Και προτείνουν την «περαιτέρω «πολιτικοποίηση του ρόλου των κοινωνικών εταίρων» που «είναι ίσως αναπόφευκτη για την προστασία της δημοκρατίας με αύξηση των πεδίων κοινωνικού διαλόγου με παρεμβάσεις στο εύρος του συνόλου της οικονομίας, είναι μονόδρομος για την χώρα μας, εφόσον θέλουμε να προστατεύσουμε την δημοκρατίας μας».

 Έτσι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ως υπερασπιστής της αστικής δημοκρατίας και του καπιταλισμού, απαιτεί θεσμικό ρόλο για τη ΓΣΕΕ στο αστικό πολιτικό σύστημα μέσω της θεσμοθέτησης της ένταξης του «κοινωνικού διαλόγου» ως θεσμού στο πολιτικό σύστημα, προβάλλοντας αυτή την απαίτηση ως μοχλό προστασίας της αστικής δημοκρατίας και ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας που δεν μπορεί να αφήνεται στα κόμματα.

 Θέλουν το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ολοκληρωτικά ενσωματωμένο και οργανικά ενταγμένο στο σύστημα της εκμετάλλευσης, να συμβάλλει στην επεξεργασία και εφαρμογή πολιτικής έντασης της εκμετάλλευσης, απεμπόλησης των εργατικών δικαιωμάτων και αναγκών, για να αναπτύσσεται η καπιταλιστική οικονομία.

 Όταν η εργατική τάξη έχει τέτοιους φίλους τύφλα να ‘χουν οι εχθροί της. Όταν έχει τέτοιους συνδικαλιστές άντε να μετρήσει τους εχθρούς.

 Οι εργαζόμενοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο εχθρός τους, εργοδοσία, κράτος, οι σύμμαχοί τους σε ΕΕ-ΝΑΤΟ, έχει ποδάρια μέσα στο ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα. Και αυτά πρέπει να κοπούν.

 Όσο είναι καιρός οι εργαζόμενοι είναι ανάγκη να εγκαταλείψουν τις δυνάμεις του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού και τους ηγέτες τους. Να αλλάξουν τους συσχετισμούς στα συνδικάτα ενισχύοντας τις ταξικές δυνάμεις που παλεύουν αδιάλλακτα και αταλάντευτα ενάντια σε εργοδοσία και κράτος για την κάλυψη των αναγκών των εργατικών οικογενειών. Που παλεύουν κόντρα σε θεούς και δαίμονες για να πάρει κεφάλι να γίνει πανίσχυρος ο ταξικός προσανατολισμός και το περιεχόμενο πάλης.

 Τώρα συμπόρευση με το ΠΑΜΕ, οργάνωση στα συνδικάτα! Σ’ αυτό το δρόμο καλούμε κάθε τίμιο συνδικαλιστή που μπούχτισε από τη μπόχα της σαπίλας των ανθρώπων των αφεντικών, παλιών και νέων, να συμβάλλει για να σηκωθεί το μπόι των εργατικών διεκδικήσεων στο ύψος των σημερινών και αυριανών αναγκών και απαιτήσεων των πραγματικών συμφερόντων της εργατικής τάξης.