Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, συνάδελφοι-ες,

             Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να απαιτήσουμε και να διεκδικήσουμε την επαναφορά των ΣΣΕ, κανένας εργαζόμενος να μη βρίσκεται κάτω από τα 751 ευρώ, να αγωνιστούμε για αυξήσεις σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, να συνεχίσουμε την πάλη που έχουν ήδη ανοίξει αρκετοί κλάδοι με απεργίες και αγωνιστικές κινητοποιήσεις από τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις.

Το χρονοδιάγραμμα των 100 ημερών που ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση στην αρχή της βδομάδας, για να κλείσει τις εκκρεμότητες με τα 88 προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου, δημιουργούν νέες συνθήκες αντιλαϊκής επίθεσης στα δικαιώματα και τη ζωή του εργαζόμενου λαού.

Σε αυτό το νέο «πακέτο» μέτρων μεταξύ άλλων περιλαμβάνεται η «κωδικοποίηση» – μονιμοποίηση όλων των αντεργατικών μέτρων που έχουν περάσει τα προηγούμενα χρόνια δηλαδή η διάλυση των ΣΣΕ, η κατακόρυφη άνοδος κάθε είδους ευελιξίας, η απελευθέρωση απολύσεων, το χτύπημα στο δικαίωμα της απεργίας κλπ, η παραπέρα «μεταρρύθμιση» – τσεκούρι στα κοινωνικά επιδόματα, η «διεύρυνση της φορολογικής βάσης» με την επιβολή επιπλέον φόρων στη μικρή ακίνητη περιουσία κοκ. Μέτρα δηλαδή που χτυπούν την καρδιά των δικαιωμάτων των εργαζόμενων, το μισθό, τους όρους που ζουν σήμερα και εργάζονται.

 Η σημερινή κατάσταση και που οι ίδιοι με τα στοιχεία που δίνουν στην δημοσιότητα και που απέχουν από την πραγματικότητα, επιβεβαιώνουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά χιλιάδες οικογένειες για να τα βγάλουν πέρα στις βασικές υποχρεώσεις τους. Η επίσημη ανεργία τσακίζει κόκκαλα, ξεπερνά το 1εκ., ταυτόχρονα οι ευέλικτες μορφές εργασίας μεγαλώνουν, η μερική απασχόληση είναι πλέον κανόνας καθώς πάνω από 600.000 χιλιάδες απασχολούνται και αμείβονται με αυτές. Ακόμα και το αίσχος των 586-511 ευρώ που είναι ο κατώτατος μισθός δεν ισχύει καθώς στη πράξη το μηνιαίο εισόδημα δεν ξεπερνά τα 350 ευρώ για αυτούς τους εργαζόμενους.

Στα εργοστάσια, σε χιλιάδες μικρούς και μεγάλους χώρους δουλειάς σε όλη τη χώρα, η τρομοκρατία και η εκμετάλλευση βασιλεύουν. Η εντατικοποίηση, η ασυδοσία των αφεντικών, ο φόβος της απόλυσης και της διεκδίκησης σε συνδυασμό με το γεγονός πως χιλιάδες νέοι εργάτες, γυναίκες παραμένουν ανοργάνωτοι, όλα αυτά αποτελούν μια άσχημη πραγματικότητα που είναι ανάγκη και πρέπει να την αλλάξουμε. Υπάρχουν αρκετά θετικά σήματα από αρκετούς κλάδους που βρέθηκαν και βρίσκονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Αυτές οι δράσεις πρέπει να δυναμώσουν και να πολλαπλασιαστούν.

Η κυβέρνηση συνεχίζει να λέει ψέματα να εξαπατά, να σπέρνει αυταπάτες και να δημιουργεί κλίμα αναμονής ότι κάτι μπορεί να γίνει για τους μισθούς, να υπάρξει αύξηση στον κατώτατο και εκκίνηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων τύπου Πορτογαλίας δηλαδή ενώ έχουν μειώσει το εισόδημα στο μισό ίσως και παραπάνω, θα μας πετάξουν κάποια ψίχουλα και εμείς πρέπει να είμαστε και ικανοποιημένοι. Από κοντά και τα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που πρόσφατα μετονομάστηκε σε ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ δηλαδή το ίδιο κόμμα με νέο ΑΦΜ, είναι αυτά που υλοποίησαν τα 2 μνημόνια από την θέση των κυβερνώντων και που τσάκισαν τους μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα προσπαθούν να καρπωθούν για λογαριασμό τους την δυσαρέσκεια που υπάρχει για την κυβέρνηση και την πολιτική της, επενδύοντας και τάζοντας αυξήσεις σε μισθούς, επαναφορά ΣΣΕ κ.α.

Νέο και παλιό πολιτικό προσωπικό, κυβέρνηση και κόμματα που στηρίζουν το σύστημα της εκμετάλλευσης, ενιαία αρνήθηκαν και έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια, την πρόταση νόμου των 536 συνδικαλιστικών οργανώσεων για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και διαπραγματεύσεων.

Η αθλιότητα τους αυτή πρέπει να απαντηθεί από όλους τους εργαζόμενους. Βρήκαν την ευκαιρία να σκυλέψουν τα θύματα τους.. Να μην τσιμπήσουμε στο νέο σκηνικό που στήνουν, να τους στείλουμε στα τσακίδια! Και αυτό μπορεί να γίνει μέσα από την οργάνωση στα συνδικάτα, να αλλάξουν οι συσχετισμοί δύναμης υπέρ του ταξικού πόλου, μπαίνοντας στη ζωή και τη δράση χιλιάδες εργαζόμενοι, να παλέψουμε για τα καθημερινά προβλήματα, το μεροκάματο, την υγεία, παιδεία μέχρι να κατακτήσουμε όλο τον πλούτο που παράγουμε και μας ανήκει. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για όλους μας.

Απαιτούμε λοιπόν από την κυβέρνηση να φέρει εδώ και τώρα προς συζήτηση στην Βουλή, την πρόταση νόμου που κατέθεσαν 536 συνδικαλιστικές οργανώσεις και προβλέπει την επαναφορά του κατώτατου στα 751 ευρώ και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, την εφαρμογή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, την κατάργηση του διαχωρισμού του μισθού των εργαζομένων με βάση την ηλικία.

Ειδικά για την τελευταία αυτές τις μέρες στα κρυφά προχωρεί με τους εργοδότες στην υπογραφή νέας ΕΓΣΣΕ με 586 ευρώ και 511, για άλλη μία φορά προσθέτουν άλλη μία ταφόπλακα στους μισθούς στα μεροκάματα και στα εργασιακά δικαιώματα. Φαίνεται ότι από καιρό σχεδίαζαν τη νέα επίθεση σε βάρος των εργαζομένων, Για αυτό και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ όλο το προηγούμενο διάστημα έβαλε εμπόδια στην ανάπτυξη των αγώνων Ακόμα και με ανοιχτή απεργοσπασία στις 14 Ιανουαρίου που προκήρυξαν ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα σε όλη τη χώρα ενάντια στο πολυνομοσχέδιο που εμπεριείχε και το κτύπημα της απεργίας. 

Στο κάλεσμα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στην ΕΕ της ΓΣΕΕ για άμεση σύγκληση του οργάνου, ώστε να συζητήσουμε και να λογοδοτήσουν πάνω στη νέα αθλιότητα, όσο τους είδατε εσείς άλλο τόσο τους είδαμε κι εμείς.

Δεν είχαμε, ούτε έχουμε καμία αυταπάτη για το ρόλο της σημερινής ΓΣΕΕ αλλά και για μία σειρά εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες που στηρίζουν την ανταγωνιστικότητα, την υγιή επιχειρηματικότητα και τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων, που είναι το πιστό σκυλί των αφεντικών.

            Από αυτό εδώ το βήμα τους υποσχόμαστε ότι δεν θα τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί, δεν θα βρίσκουν μέρος να κρυφτούν. Τα συνδικάτα, οι ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα που αποτελούν το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα θα κάνουν τη νύχτα μέρα για να μη μείνει εργάτης που δε θα μάθει για τις βρωμιές τους, να μη μείνει χώρος δουλειάς που δε θα αποκαλυφθεί το σάπιο και υπονομευτικό ρόλο που έχουν απέναντι στην εργατική τάξη. 

            Συναγωνιστές, συναγωνίστριες στον κλάδο των τροφίμων και των ποτών,

Η ομοσπονδία και τα συνδικάτα στο γάλα στα τρόφιμα και στα ποτά έχουμε πάρει απόφαση κλαδικής απεργίας στις 29 Μαρτίου για την υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας. Για εμάς είναι μεγάλης σημασίας ζήτημα αφορά τον τρόπο που δουλεύουμε και ζούμε και αυτό γιατί εξασφαλίζει τη βάση αμοιβών και ωρών εργασίας για όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο, βάζει σοβαρά εμπόδια στην προσπάθεια της εργοδοσίας να αυξήσει την εκμετάλλευση , ανοίγει το δρόμο να καταργηθούν οι αισχρές σχέσεις εργασίας, να υπάρξουν μέτρα υγιεινής, ασφάλειας και προστασίας της ζωής των εργαζομένων.

            Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας αυτός είναι σκληρός. Άλλωστε η ύπαρξη των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ήταν και παραμένει κάθε φορά αποτέλεσμα του συσχετισμού δύναμης υπέρ των εργαζομένων στην ολομέτωπη σύγκρουση με την εργοδοσία. Όμως δεν έχουμε μόνο το κάθε εργοδότη απέναντι μας αλλά το σύνολο τους, τον ίδιο τον ΣΕΒ, την κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση όλοι αυτοί από κοινού έχουν συγκροτήσει Μέτωπο ενάντια μας, χρησιμοποιούν όλους τους τρόπους ώστε να εμποδίσουν την οργανωμένη δράση και τον αγώνα μας για ένα καλύτερο μέλλον. 

Και στο δικό μας κλάδο υπάρχουν ηγεσίες σωματείων που συνειδητά βάζουν εμπόδια στην μάχη για τις ΣΣΕ όπως στα σωματεία της ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ, της ΕΛΜΠΙΣΚΟ, της ΙΟΝ κλπ γιατί τα έχουν βρει με την εργοδοσία. Η στάση τους είναι προδοτική και έτσι πρέπει να τους αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι. 

Από την άλλη οι συνεπείς δυνάμεις της ομοσπονδίας και των ταξικών σωματείων έχουν πραγματοποιήσει το προηγούμενο διαστημα εκατοντάδες περιοδείες, εξορμήσεις και συζητήσεις στα εργοστάσια και τους τόπους δουλειάς ώστε να φτάσει παντού το απεργιακό κάλεσμα για τις 29 Μάρτη, για να σπάσει ο φόβος, η ηττοπάθεια, η μοιρολατρία και η τρομοκρατία, για να γίνει δική μας υπόθεση, το δικό μας δίκιο. Ήρθε η ώρα να δείξουμε την δύναμή μας, χωρίς εμάς δεν μπορεί να λειτουργήσει κανένα εργοστάσιο.

            Καλούμε κάθε σωματείο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή να οργανώσει στο χώρο του τη μάχη της απεργίας να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα ώστε να εξασφαλίσει την επιτυχία της. 

Προχωράμε αποφασιστικά να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ, κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοσία, να καταργηθούν οι ενώσεις προσώπων, απαιτούμε υπογραφή εθνικής γενικής συλλογικής συμβάσεις και επαναφορά με νόμο στα 751, να καταργηθεί το αίσχος των 586-511 ευρώ, διεκδικούμε κλαδικές συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς και στα μεροκάματα και στα επιδόματα. 

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΣΤΙΣ 29 ΜΑΡΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 5.00 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ.

Εκ μέρους του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας χαιρετίζουμε το σημερινό μεγάλο συλλαλητήριο των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ με αιχμή τις συλλογικές συμβάσεις. Στέλνουμε θερμό χαιρετισμό στους χιλιάδες συναδέλφους και άλλους εργαζόμενους στις κατασκευές που την περασμένη Τετάρτη νέκρωσαν όλα τα εργοτάξια, όλα τα γιαπιά απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Ομοσπονδίας μας για Πανοικοδομικη απεργία.

Με την καθολική συμμετοχή τους βροντοφώναξαν ότι οι οικοδόμοι δεν σκύβουν το κεφάλι δεν συμβιβάζονται με τα ψίχουλα της μεγαλοεργοδοσίας.

Παλεύουμε για υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις, οργανώνοντας την πάλη μας ενάντια στους μεγαλοκατασκευαστές, τους μεγαλοεργοδότες, στην κυβέρνηση που τους εκπροσωπεί.

Παλεύουμε όχι μόνο για αυξήσεις σε μεροκάματα και μισθούς, αλλά και για την καλυτέρευση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, διεκδικούμε μέτρα προστασίας των ανέργων, διανομή των «υπέρ αγνώστων» ενσήμων, που είναι κομμάτι του κλεμμένου ιδρώτα μας.

Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης συνάδελφοι ότι τον ερχόμενο Αύγουστο τελειώνουν τα μνημόνια και ότι έρχεται μια «δίκαιη» ανάπτυξη είναι μια απάτη.

Ο κλάδος μας αποτελεί ζωντανό παράδειγμα απόκρουσης αυτής της απάτης. Ενώ πολύ μεγάλα έργα βρίσκονται σε εξέλιξη στην Αττική, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες ανακαινίζονται στο κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή της Συγγρού, των Νότιων προαστίων, ενώ εκατοντάδες μικρά και μεγάλα εργοτάξια ξεπηδούν σε όλη την Αττική, στα οποία κατασκευάζονται γήπεδα, μεγάλα εμπορικά καταστήματα κ.ά. η πλειοψηφία των ημερομισθίων κυμαίνεται από 25 έως 30 ευρώ, η τζάμπα υπερωριακή εργασία οργιάζει, η ανασφάλιστη εργασία θεριεύει, ενώ μόνο το τελευταίο 15ημερο είχαμε 2 νεκρούς συναδέλφους σε χώρους δουλειάς. Τέτοια χαρακτηριστικά θα έχει η ανάπτυξη που προσδοκούν από τον κλάδο μας.

Είναι ακριβώς η ίδια επιχειρηματολογία που έχουμε ακούσει και στο παρελθόν από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Καλλιεργεί αυταπάτες και ψεύτικες προσδοκίες την ώρα που ετοιμάζεται να φέρει άλλους 88 αντεργατικούς νόμους για να κλείσει η 4^η αξιολόγηση.

Μπροστά στην νέα επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-μονοπωλίων, κλιμακώνουμε και προετοιμάζουμε τον κλάδο για νέους ακόμα πιο δυναμικούς, πιο μαχητικούς αγώνες.

Η αύξηση κατά 32% της συμμετοχής των συναδέλφων στις αρχαιρεσίες του Συνδικάτου μας πριν 3 μήνες αναδεικνύει ότι οι εργάτες, παρά τις πιέσεις και τις δυσκολίες, εμπιστεύονται την ταξική γραμμή στον κλάδο μας. Αυτό για μας αποτελεί ένα μεγάλο εφόδιο για να περάσει ο κλάδος στην αντεπίθεση.

Η δράση του Συνδικάτου μας όλο το προηγούμενο διάστημα έχει συμβάλει στο να αποκτούν όλο και περισσότεροι συνάδελφοι, και κυρίως οι νεότεροι ηλικιακά, εμπιστοσύνη στη δύναμη τους, εμπιστοσύνη στον οργανωμένο αγώνα.

Η παρέμβαση μας για ζητήματα ανασφάλιστης εργασίας, απλήρωτης εργασίας, για τα ξεχειλωμένα ωράρια έφερε αποτελέσματα.

Σε πολλούς χώρους δουλειάς, όπως στο εργοτάξιο ανακαίνισης του ξενοδοχείου ΛΗΔΡΑ, στην ανάπλαση του Φαλήρου, στην ανακαίνιση του Αστέρα Βουλιαγμένης και αλλού, οι εργαζόμενοι οργάνωσαν την πάλη τους και βάλανε φρένο στα σχέδια της εργοδοσίας, που στόχο έχει να τους βάζει να δουλεύουν από ήλιο σε ήλιο και κάτω από απαράδεκτες συνθήκες.

Κάτω από την καθοδήγηση του Συνδικάτου και έπειτα από μια σειρά κινητοποιήσεις, απεργίες, στάσεις εργασίας, αποφάσεις που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πήραν μέσα από ΓΣ στους χώρους δουλειάς καταφέραμε να αποσπάσουμε αυξήσεις 5-15% στην κατασκευαστική εταιρεία «Άκτωρ» πανελλαδικά.

Ήταν μια νίκη, όμως ο αγώνας συνεχίζεται, ήδη δρομολογείται η υπογραφή εργοταξιακών συμβάσεων με αυξήσεις που αντιστοιχούν σε μηνιαίους μισθούς πολύ πάνω από 751 ευρώ το μήνα.

Όλα αυτά έχουν πάντα ως κύριο στόχο την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις, γιατί μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε προϋποθέσεις ούτως ώστε οι εργαζόμενοι του κλάδου να φρενάρουν τον κατήφορο των εισοδημάτων τους και να διεκδικήσουν μισθούς πολύ πάνω από αυτό που ισχύει σήμερα.

Είναι ξεκάθαρο ότι όταν δουλεύουμε με σχέδιο, υπομονή και επιμονή, όταν με αποφασιστικότητα ανοίγουμε καβγά με την εργοδοσία, όταν βάζουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες και όχι αυτές της επιχείρησης και της οικονομίας γενικότερα, τότε έχουμε και θετικά αποτελέσματα.

Σαν κλάδος συνάδελφοι, έχουμε τεράστια πείρα από αγώνες και συγκρούσεις με τη μεγαλοεργοδοσια και τις κυβερνήσεις τους και ό,τι είχαμε κατακτήσει πριν την καπιταλιστική κρίση, το καταφέραμε κάνοντας στην άκρη τις πρακτικές της ΓΣΕΕ που πάει χέρι χέρι με τα αφεντικά και τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Μια ΓΣΕΕ που αρνείται συνεχώς τις προτάσεις του ΠΑΜΕ για απεργιακές κινητοποιήσεις, θεωρώντας ότι είναι ξεπερασμένες και δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα. Και αναρωτιόμαστε, αφού δεν προσφέρουν τίποτα γιατί κυβέρνηση και κεφάλαιο βάζουν εμπόδια στον οργανωμένο αγώνα και ψήφισαν νομοσχέδιο για την απαγόρευση των απεργιών;

Γνωρίζουμε πολύ καλά πως ό,τι κερδίσαμε έγινε πράξη με απεργίες, με σκληρούς και πολλές φορές με αιματηρούς αγώνες.

Έτσι και σήμερα επιλέγουμε τον δρόμο του αγώνα, αφήνοντας στην άκρη την συμβιβασμένη λογική της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ .

Σίγουρα δεν είμαστε αλάνθαστοι, δεν κάνουμε τα πάντα τέλεια, δεν κρυβόμαστε πίσω από τις αδυναμίες μας έχουμε όμως πίστη στις δυνατότητες μας και με αυτοπεποίθηση, σκληρή δουλειά, μαζικοποίηση του Συνδικάτου με νέες εγγραφές και πατώντας πάνω στο επεξεργασμένο πλαίσιο πάλης της Ομοσπονδίας μας, περνάμε στην αντεπίθεση.

Συνάδελφοι,

Η πρόσφατη τραγωδία με νεκρούς πρόσφυγες στο Αγαθονήσι δε μας γεμίζει απλά θλίψη και οργή. Μας επιφορτίζει με ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη να μετατρέψουμε την οργή μας σε οργανωμένο αγώνα κατά των αιτιών που γεννούν την προσφυγιά και τη μετανάστευση, σε αγώνα για απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους, κόντρα στα μονοπώλια και τους ανταγωνισμούς τους, κόντρα στα αιματοβαμμένα σχέδια του ΝΑΤΟ, κόντρα στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

Παλεύουμε όχι μόνο για να υπερασπιστούμε τα μισθολογικά και ασφαλιστικά συμφέροντά μας, αλλά για να προστατεύσουμε και να υπερασπίσουμε το σύνολο της ζωής μας από κινδύνους που πολλαπλασιάζονται.

Οι ιμπεριαλιστές έχουν βγάλει τα μαχαίρια στη γειτονιά μας για το ποιος θα βάλει στο χέρι τα πετρέλαια. Για εταιρίες που πάνε κι έρχονται, με συνοδεία πολεμικών πλοίων, για να κάνουν γεωτρήσεις. Για συμφωνίες που χαλάνε και ξαναφτιάχνονται, για παζάρια που γίνονται. Βλέπουμε τους ανταγωνισμούς και τις επιδιώξεις που εξελίσσονται καθημερινά.

Εμείς ξέρουμε ότι δεν έχουμε όφελος από όλες αυτές τις εξελίξεις. Δεν έχουμε όφελος από τους ανταγωνισμούς μεταξύ των αρπαχτικών.

Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους εργάτες της Τουρκίας και των γειτονικών χωρών. Ούτε εμείς, ούτε οι εργάτες στην Τουρκία έχουμε συμφέρον από τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, που γεννάνε πολέμους και συγκρούσεις. Αντιμετωπίζουμε τα ίδια βάσανα από την εκμετάλλευση του ιδρώτα μας.

Εμείς έχουμε συμφέρον να παλέψουμε να φύγει το ΝΑΤΟ από τα Βαλκάνια. Το ΝΑΤΟ, δεν είναι δύναμη σταθερότητας, όπως λέει η κυβέρνηση και οι άλλες δυνάμεις του κεφαλαίου, αλλά δύναμη που σκορπάει το θάνατο, που διαμελίζει χώρες για να προωθήσει τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Αγωνιζόμαστε να φύγουν οι στρατιωτικές, νατοϊκές βάσεις, που είναι ορμητήρια θανάτου, πηγή κινδύνων από τη χώρα μας και όλα τα Βαλκάνια.

Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση που με τη ρητορική της γεωστρατηγικής αναβάθμισης επιδιώκει την αναβάθμιση των μεγαλοεπιχειρηματιών, των τραπεζιτών, συνολικά του κεφαλαίου, κόντρα στα λαϊκά συμφέροντα.

Ο αντίπαλος μας είναι ίδιος, το κεφάλαιο που τσακίζει τη ζωή μας και στον πόλεμο και στην ειρήνη.

Συνεχίζουμε ανυποχώρητα στον αγώνα για να γίνει πράξη το δίκιο του εργάτη, με σιγουριά ότι θα μετρήσουμε αποτελέσματα και νίκες.

Έχουμε καθήκον να αντιδράσουμε οργανωμένα και επιβάλλεται η ενότητα της εργατικής τάξης απέναντι σε ΕΕ-κυβέρνηση και μονοπώλια.

Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και είμαστε πεισμένοι πως στο τέλος θα βγούμε νικητές.