Απευθυνόμαστε:

• Σε όσους εργαζόμενους λένε δεν πάει άλλο, δε μπορεί να συνεχιστεί έτσι η ζωή μας, δε μπορεί το μέλλον μας, το μέλλον της νεολαίας να είναι η φτώχεια, η εκμετάλλευση, οι πόλεμοι.

• Σε όσους είναι γονατισμένοι από τα βάρη, από την αντιλαϊκή πολιτική και αισθάνονται απογοητευμένοι. Σε όσους βρίσκονται έξω από τη συλλογική δράση και πάλη, έξω από την οργανωμένη ζωή των συνδικάτων.

• Σε όσους θέλουν να συμπορευτούν με το ταξικό εργατικό κίνημα, με τις όποιες αντιρρήσεις τους, Σε όσους θέλουν να συμβάλλουν, στην οργάνωση της πάλης και δε βολεύονται με τη σημερινή βάρβαρη κατάσταση, τη λογική δε γίνεται τίποτα, ο γέγονε γέγονε, την απαισιοδοξία

• Σε όσους συνειδητοποιούν από την πείρα τους ότι τίποτα καλό δεν έχει φέρει στη ζωή τους η εναλλαγή των κυβερνήσεων που υπηρετούν τους επιχειρηματικούς ομίλους, την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ.

• Σε όσους δε συμφωνούν στη χώρα να σουλατσάρει το ΝΑΤΟ, καταλαβαίνοντας τα αποτελέσματα των επικίνδυνων σχεδιασμών των ιμπεριαλιστών

• Σε όσους πιστεύουν ότι πρέπει να βάλουμε πλώρη για να βγάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες

• Σε όσους βλέπουν ότι οι συνδικαλιστικές εργοδοτικές, κυβερνητικές ηγεσίες όπως η πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ δε μπορούν και δε θέλουν να διεκδικήσουν τις πραγματικές ανάγκες της εργατικής τάξης. Σε όσους θέλουν τα συνδικάτα να είναι μακριά από την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις της. Να υπηρετούν τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Να φωνάξουμε δυνατά: Καμιά αναμονή, καμιά ανοχή, «καμία συνθηκολόγηση» με τα ψίχουλα, με τους μισθούς των 300 ευρώ, με την κακοπληρωμένη μισοδουλειά, με την ανεργία. Διεκδικούμε τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Όσοι προβληματίζονται, να σκεφθούν. Οι θυσίες της υποταγής, του συμβιβασμού είναι μεγαλύτερες και χωρίς λήξη. Η πείρα της περιόδου της κρίσης αυτό δείχνει.

Καλούμε τους εργαζόμενους να διαδηλώσουν μαζικά και μαχητικά στο συλλαλητήριο του Σαββάτου, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να είναι σε ετοιμότητα, να αντιμετωπίσουν νέες και παλιές προβοκάτσιες που στήνονται αυτές τις μέρες στη Θεσσαλονίκη. Σχέδια της πρεσβείας, της κυβέρνησης, φασιστοειδών που από ίδιες ή διαφορετικές αφετηρίες, έχουν στόχο να βάλουν εμπόδια στη συμμετοχή των εργαζομένων στις εργατικές διαδηλώσεις. Καλούμε τους εργαζομένους να μη φοβηθούν, να μην περάσει το κλίμα προβοκάτσιας και καταστολής που ωφελεί μόνο την κυβέρνηση, το κεφάλαιο, τα κόμματα και τις δυνάμεις που το στηρίζουν. θέλουν τους εργαζόμενους να δέχονται μοιρολατρικά την «σφαγή » τους, «παραμυθιασμένους» να περιμένουν λύσεις στα προβλήματά τους, κλεισμένους στα σπίτια τους για να μπορούν όλοι αυτοί να υλοποιούν τα αντεργατικά τους σχέδια.

Οι κατακτήσεις της εργατικής τάξης κερδήθηκαν με αγώνες ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις του, την Ε.Ε.

Με το σύνθημα «ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ» και όχι τα κέρδη των λίγων, καταθέτουμε το πλαίσιο των διεκδικήσεων που πρέπει να τοποθετήσουν σε πρώτο πλάνο οι εργαζόμενοι, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις. Να μην ξεγελαστούν από το όργιο εκβιασμών και διλημμάτων, της ανέξοδης παροχολογίας που ήδη έχει ξεκινήσει, την προεκλογική ταχτική της κυβέρνησης , τα ψέματα και της αυταπάτες που στόχο έχει να ξεχαστούν οι αντεργατικοί νόμοι και η αντιλαϊκή πολιτική που συνεχίζεται αδιάκοπα. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, η μικρομεσαία αγροτιά, οι γυναίκες και οι νεολαία δεν πρέπει να ξεχάσουν αυτό που ζουν καθημερινά. Την καπιταλιστική βαρβαρότητα που γεννά προβλήματα για τον εργαζόμενο λαό, για να εξασφαλίζονται κέρδη για τους λίγους. Ο πλούτος που παράγει η εργατική τάξη βρίσκεται στα χέρια των καπιταλιστών, έχουν την εξουσία στην οικονομία και αυτό αποτελεί εμπόδιο για την ικανοποίηση των δικών μας αναγκών.

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Κάθε εργάτης, κάθε λαϊκή οικογένεια έχει συμφέρον να παλέψει δίπλα στο ταξικό εργατικό κίνημα, δίπλα στα σωματεία, τα εργατικά κέντρα, τις ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε περιοχή για:

 Κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου, διατάξεων και νόμων από το 2010 μέχρι σήμερα.

 Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές.

 να μπει τέλος στη φοροληστεία, να καταργηθούν τα κάθε είδους χαράτσια.

Φτάνει πια με τα ψέματα και τις απάτες τους!

Η «ανάπτυξη» τους σημαίνει ματωμένα πλεονάσματα μέχρι το 2060! Να χάνουμε συνεχώς από το μισθό μας, την σύνταξή μας, την ασφάλιση μας. Στήνεται πάνω στα αποκαΐδια των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων. Οι πάνω από 700 μνημονιακοί νόμοι είναι εδώ και παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Δεν εξαφανίστηκαν επειδή ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διακήρυξαν από την ΙΘΑΚΗ, το τέλος των μνημονίων. Στις διακηρύξεις τους, το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά πως «είναι μανούλες». Η πραγματικότητα όμως που βιώνει ο λαός δείχνει τα ακριβώς τα αντίθετα.

Να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις της.

Μόνο η λαϊκή πάλη, με την ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, η κοινωνική συμμαχία εργατών, αγροτών, ελευθεροεπαγγελματιών αυτοαπασχολούμενων, νεολαίας και γυναικών μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να ανατρέψουμε το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα.

Η κυβερνητική προπαγάνδα και οι παροχές-ψίχουλα θα ενταθούν! Την ίδια στιγμή που πετσοκόβονται οι συντάξεις, έχουν αρχίσει και γίνονται αισθητοί οι φόροι, νέοι και παλιοί στις πλάτες των εργαζομένων, βιομήχανοι και μεγαλοεργοδοσία ακονίζουν τα νύχια τους για την ομπρέλα μέτρων πάνω στα «εργασιακά», μπροστά στη νέα διαπραγμάτευση. Άλλωστε είναι γνωστό. Όταν η μεγαλοεργοδοσία απαιτεί, οι κυβερνήσεις της νομοθετούν.

Οι όποιες εξαγγελίες της κυβέρνησης για τις Συλλογικές Συμβάσεις δεν πρέπει να ξεγελάσουν τους εργαζόμενους. Η κυβέρνηση αφήνει άθικτο το νομικό οπλοστάσιο των εργοδοτών, της Ν.Δ. (Νόμος Βρούτση). Η όποια αύξηση στα 586 ευρώ θα παρθεί πίσω διπλάσια από τη μείωση του αφορολόγητου. Η δήθεν επαναφορά της υποχρεωτικότητας ουσιαστικά δε θα έχει ισχύ, γιατί δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να μην καταθέτουν το μητρώο των μελών τους για να διαπιστωθεί η αντιπροσωπευτικότητα. Ενισχύει έτσι τη μεγαλοεργοδοσία στην αξιοποίηση των Ενώσεων Προσώπων. Το 52% των νέων εργαζόμενων εργάζονται με ευέλικτες εργασιακές σχέσεις και αμείβονται με 378 ευρώ μεικτά. Αυτή η μεγάλη πλειοψηφία εργολαβικών, ενοικιαζόμενων διαμορφώνει μια κατάσταση όπου λιγότερο από το 10% καλύπτεται από συμβάσεις, για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας.

Την ίδια στιγμή 60.000 παιδιά των εργατικών οικογενειών μένουν έξω από τους παιδικούς σταθμούς. Υπάρχει ανάγκη νέων παιδικών σταθμών, να γίνουν προσλήψεις προσωπικού με σταθερή και μόνιμη δουλειά και όχι κακοπληρωμένα προγράμματα. Την ίδια στιγμή 26.000 προσλαμβάνονται στην κοινωφελή εργασία που και αυτοί τον Μάιο θα απολυθούν. Δεκάδες συμβασιούχοι απολύονται όπως στο Δήμο Θεσσαλονίκης.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα που δεινοπαθούν από τα συνεχόμενα βάρβαρα μέτρα, να δώσουν ευκαιρία στη δύναμη τους! Να προσπεράσουν τις γνωστές σειρήνες εφησυχασμού και παραπλάνησης που γιγαντώνονται ξανά απ’ το βήμα της ΔΕΘ. Να πετάξουν από πάνω τους τις αυταπάτες πως η ευημερία τους μπορεί να στηριχτεί στην καλή διάθεση των μεγαλοεργοδοτών, των επιχειρηματικών ομίλων και των κυβερνήσεών τους, με τους κοινωνικούς διάλογους και τον κοινωνικό εταιρισμό.

Πριν 10 μέρες περίπου η κυβέρνηση πανηγύρισε την έξοδο από τα μνημόνια. Όμως από την επόμενη μέρα οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι είναι εδώ. Η αυξημένη εποπτεία της τρόικας, οι αυτόματοι «κόφτες» δαπανών, τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα, η φοροληστεία, το νέο «μεταμνημονιακό μνημόνιο», το δυσβάσταχτο χρέος που δημιούργησαν το μεγάλο κεφάλαιο και το αστικό κράτος και φορτώθηκε στις πλάτες του λαού μας είναι εδώ και θα πληρώνεται κανονικά έως το 2060.

Βγαίνουν στις αγορές λένε, που σημαίνει ότι θα δανείζονται φθηνότερα αλλά και περισσότερο, για να τα δίνουν σε ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς, επιδοτήσεις σε επιχειρήσεις. Θα διογκώσουν το χρέος για να το ρίξουν και πάλι στις πλάτες μας.

Η κυβέρνηση μέσω του διαγγέλματος του πρωθυπουργού δεν άφησε καμία αμφιβολία για κανέναν είτε εύπιστο είτε δύσπιστο. Δε δεσμεύτηκε για την κατάργηση ούτε ενός μέτρου που επιβλήθηκε στο λαό με τα μνημόνια. Αντίθετα, δεσμεύτηκε σε όλους τους τόνους ότι οι αναδιαρθρώσεις θα συνεχιστούν και ο λαός θα πρέπει να ξεχάσει όλα όσα έχασε και να συμβιβαστεί με κάποια ψίχουλα.

Εντείνει βέβαια συνολικά το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» και της επιστροφής στην κανονικότητα μετά το τέλος των μνημονίων. Θέλει το λαό να πέσει στην παγίδα των κάλπικων προσδοκιών, των αυταπατών, να ανεχτεί αν γίνεται βαθύτερη εξαθλίωση ως όρο για καλύτερες μέρες.

Σε μια περίοδο που όλα τα προβλήματα οξύνονται με τραγικά αποτελέσματα. “Όταν φυσάει καιγόμαστε, όταν βρέχει πνιγόμαστε. Καθημερινά όπου και να κοιτάξεις, όποιο ζήτημα και αν εξετάσεις, όποιο πρόβλημα και να σου τύχει, βρίσκεσαι αντιμέτωπος με την εκμετάλλευση των ανθρώπινων αναγκών, στην υγεία, στην πρόνοια, στην προστασία της ανθρώπινης ζωής, από τις φυσικές καταστροφές, πυρκαγιές, πλημμύρες και άλλα φυσικά φαινόμενα. Παντού συναντάς την αναλγησία του κράτους, την κοροϊδία, την απάτη, την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου.

Με οργή παρακολουθούμε τους χειρισμούς της κυβέρνησης που με τη σειρά της και αυτή μείωσε δραστικά τη χρηματοδότηση για την κάλυψη των αναγκών πρόληψης, για την προστασία από πυρκαγιές των δασών, των σπιτιών, της αγροτικής γης, των αγροτικών εγκαταστάσεων, της ζωής των ανθρώπων. Και αυτή μείωσε τις δαπάνες για το προσωπικό της Πυροσβεστικής και όλα τα αναγκαία τεχνικά μέσα επειδή τα θεωρούν κόστος. Είναι επιπλέον δείγματα για το πόσο στυγνή, επικίνδυνη και αδίστακτη είναι. Επιχειρεί να αξιοποιήσει ακόμα και αυτή την τραγωδία στο Μάτι της Αττικής, προκειμένου να πετάξει από πάνω της τις εγκληματικές ευθύνες που έχει. Αξιοποιεί τις στάχτες και τα αποκαΐδια που άφησε πίσω της η φονική πυρκαγιά, ως ακόμα μια ευκαιρία για να εξαπατήσει και να εξαγοράσει τους ανθρώπους που καταστράφηκαν.

Έχουν από τώρα δεσμευθεί σε νέα μέτρα. Οι συνταξιούχοι θα πληρώσουν με νέες περικοπές τον επόμενο χρόνο 1 δισ. ευρώ με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς. Από τις αρχές του 2020 θα υπάρξει μια νέα αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων με τη μείωση του αφορολόγητου. Προετοιμάζει νέα επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση και δήθεν αντιπαρατίθεται με τη Ν.Δ. που υποκρίνεται ότι θα καταργήσει το νόμο Κατρούγκαλο. ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. προσπαθούν να κρύψουν την αλήθεια ότι και οι δύο πρωτοστατούν στην επίθεση για όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Οι εργαζόμενοι να θυμηθούν όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ των προηγούμενων χρόνων.

Η αύξηση των ορίων ηλικίας, το σπάσιμο της κύριας σύνταξης σε εθνική και ανταποδοτική, η μείωση των συντάξεων, η περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης και τόσες άλλες ανατροπές ψηφίστηκαν το 2010 και συνεχίστηκαν στο νόμο λαιμητόμο 4387 του 2016. Στη βάση των παραπάνω, ψηφίστηκε και ο νόμος 4472/2017 από τους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Σχεδιάζουν νέα αύξηση του ΕΝΦΙΑ και των αντικειμενικών αξιών των λαϊκών κατοικιών.

Όλα τα παραπάνω αποκαλύπτουν ότι η μεταμνημονιακή περίοδος φέρνει νέες θυσίες για τους εργαζόμενους.

Στους κλάδους που έχουν μπει στη φάση της ανάπτυξης, όπως του Τουρισμού, των Τηλεπικοινωνιών, της Ενέργειας, των Μεταφορών και αλλού, η μερική απασχόληση και η απλήρωτη εργασία τσακίζουν κόκκαλα. Η εργασιακή ζούγκλα είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της πολυδιαφημιζόμενης ανάπτυξης. Για παράδειγμα, αυτή την εποχή, εργαζόμενοι στις τουριστικές επιχειρήσεις, γυναίκες και άνδρες, λιώνουν στην ορθοστασία, λιποθυμάνε από τα εξαντλητικά ωράρια και την εντατικοποίηση, κοιμούνται σε κοντέινερ, τους κλέβουν τα ένσημα. Αυτό είναι το αίσχος της “δίκαιης ανάπτυξης”.

Σταθερός και συνεπής σύμμαχος κυβέρνησης-ΕΕ-εργοδοτών ο κυβερνητικός συνδικαλισμός. Ο βρώμικος ρόλος του, με ότι μορφή και να παρεμβαίνει (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΜΕΤΑ) δρα σε όλα επίπεδα. Η ΓΣΕΕ το καλοκαίρι πήρε ακόμη μια φορά μέρος στον κοινωνικό διάλογο–απάτη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Φωτογραφήθηκε με το ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις, υπέγραψαν κοινό κείμενο και τώρα καλεί στη ΔΕΘ τον εργαζόμενο λαό να διαδηλώσει κόντρα στις «αυταπάτες». Μπορούν αυτές οι δυνάμεις να μπουν μπροστά στην οργάνωση του αγώνα; Μπορούν πάνω τους να στηριχθούν οι εργαζόμενοι; Υπάρχει πλούσια εμπειρία. Αυτό είναι αυταπάτη! Να θεωρεί κάποιος εργαζόμενος ότι μπορούν αυτές οι ηγεσίες να αλλάξουν ρότα. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ υπέγραψαν την αθλιότητα του κατώτατου μισθού, υπονόμευσαν τους αγώνες ενάντια στην κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος, ενάντια στα προαπαιτούμενα της 3^ης αξιολόγησης, τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης. Παρεμβαίνουν διαλυτικά όπου προκύπτουν αγώνες, συνεργάζονται απόλυτα για να προκύπτουν συσχετισμοί που προέρχονται από όργιο νοθείας. Τέτοιο είναι και το συνέδριο της ΓΣΕΕ αλλά και του ΕΚΘ που ετοιμάζουν για τον ερχόμενο Νοέμβρη. Έχουν ταχτεί «ψυχή και σώμα» με την εργοδοσία και τα συμφέροντα της. Τώρα βέβαια έχουν περάσει σε άλλη φάση. Τα ανώτερα τους στελέχη είναι εργοδότες οι ίδιοι. Έχουν ανώνυμες εταιρείες. Όσους μπαίνουν στη μάχη και παλεύουν τους διαγράφουν από τα μητρώα της ΓΣΕΕ, ενώ βάζουν δυνάμεις που εμπλέκονται σε οικονομικές ατασθαλίες δεκάδων χιλιάδων ευρώ και είναι πρόεδροι και διευθύνοντες σύμβουλοι σε εταιρείες.

Να δυναμώσει η αντιπαράθεση με κυβέρνηση, την εργοδοσία, την ΕΕ. Είναι ελπιδοφόρα η προσπάθεια αλλαγής συσχετισμών σε αρκετά Εργατικά Κέντρα σε όλη τη χώρα, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία. Καλούμε όλους τους τίμιους συνδικαλιστές μαζί να πορευτούμε να δώσουμε και τη μάχη αυτή

Η οργάνωση του αγώνα πρέπει να έχει τα εξής χαρακτηριστικά: Γενική Συνέλευση, σύσκεψη, συγκέντρωση, συντονισμός σωματείων αν πρόκειται για ομίλους.

Να ενταθούν και να πυκνώσουν οι πρωτοβουλίες και κεντρικά αλλά και κατά κλάδο. Πρωτοβουλίες που θα οξύνουν την αντιπαράθεση χωρίς καμιά αναμονή. Το επόμενο διάστημα παρακολουθώντας καλά και με οργανωμένο τρόπο τις εξελίξεις σε γενικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο κλάδων, με καλό σχέδιο, να απαντάμε στην προσπάθεια υλοποίησης των μέτρων ιδιαίτερα κατά κλάδο και επιχείρηση. Επιδιώκουμε να έχουμε καλή γνώση των αντεργατικών μέτρων, να ενημερώσουμε τους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς.

Προσπάθεια για δημιουργία επιτροπών, πυρήνων του ΠΑΜΕ και όπου δημιουργούνται προϋποθέσεις, να ιδρύονται σωματεία. Δυναμώνουμε τις λαϊκές επιτροπές. Είναι δική μας ευθύνη να ενισχυθούν και να έρθουν σε επαφή με περισσότερο εργατόκοσμο στις εργατικές-λαϊκές συνοικίες, να δεθούν με αυτόν πιο πολύ και να ενισχύεται η κοινωνική συμμαχία.

Οι ταξικές δυνάμεις δώσαμε και δίνουμε την μάχη χωρίς καμία παύση καλώντας με το σύνθημα «μπροστά οι δικές μας ανάγκες» τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία, τις γυναίκες να δυναμώσουν την πάλη απέναντι σε εργοδοσία-κυβέρνηση-ΕΕ, απέναντι σε νέα και παλιά μέτρα. Κερδίσαμε νέο κόσμο, στις τελευταίες κινητοποιήσεις, νέες δυνάμεις μπήκαν μπροστά συμμετείχαν σε απεργίες και συλλαλητήρια.

Δεκάδες σωματεία και εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα δίνουν τον αγώνα για συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Συνεχίζεται η συσπείρωση ενάντια στους πλειστηριασμούς. Έχουμε νίκες. Συνεχίζονται οι μάχες για πλήρη και σταθερή εργασία απέναντι σε μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας, για την νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, για την ανάκτηση των απωλειών των συνταξιούχων.

Συνεχίζουμε στον ίδιο προσανατολισμό, δεν θα επιτρέψουμε κανένας εργαζόμενος να παρασυρθεί από τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης που τάζει λαγούς με πετραχήλια όσον αφορά τις συλλογικές συμβάσεις και τον κατώτερο μισθό. Η «μεταμνημονιακή Ελλάδα» όχι μόνο δεν φέρνει ανάκτηση των απωλειών και ανακούφιση για τον εργαζόμενο λαό, αλλά θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο την αντιλαϊκή επίθεση με βάση τα μνημόνια επιτήρησης της ΕΕ.

ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ, ΔΕ ΧΩΡΑΕΙ ΑΝΑΒΟΛΗ!

Λύση για μας δεν είναι η απογοήτευση η μοιρολατρία η αποστράτευση.

Λύση για μας δεν είναι η αναμονή φιλολαϊκής διακυβέρνησης.

Έχουμε πλέον την πείρα και είναι πολυετής. Δε μπορούν να μας κοροϊδέψουν.

Λύση για μας είναι ο ανυποχώρητος ταξικός, μαχητικός, μαζικός αγώνας. Μέσα από τα σωματεία, με οργανωμένη πάλη στους τόπους δουλειάς και στους κλάδους. Κόντρα σε κυβέρνηση – κεφάλαιο –ΝΑΤΟ – ΕΕ. Με αποδυνάμωση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που υπηρετεί τα σχέδια των μεγαλοεπιχειρηματιών.

Προοπτική για τους εργάτες, για τα λαϊκά στρώματα είναι ο αγώνας για μια ανάπτυξη που θα υπηρετεί τις δικές μας ανάγκες, που οι παραγωγοί του πλούτου, θα μπορούν να απολαμβάνουν τους καρπούς τις δουλειάς τους και των κόπων τους. Την καπιταλιστική ανάπτυξη τη γνωρίσαμε, τη ζήσαμε, μετράμε στην ζωή μας τις εγκληματικές της συνέπειες. Τώρα οι εργαζόμενοι έχουν καθήκον να αγωνιστούν για την ζωή τους, τα δικά τους συμφέροντα, για το μέλλον των παιδιών τους που καθημερινά ναρκοθετείται στα πλαίσια αυτού του βάρβαρου συστήματος.

Στα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ, τιμώμενη χώρα είναι οι ΗΠΑ καθώς το επενδυτικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα από τους Αμερικάνους, είναι πολύ μεγάλο. Τιμώνται οι Αμερικάνικες πολυεθνικές που θα μας φέρουν την πραμάτεια τους, με ιδιαίτερη προβολή στους τομείς της καινοτομίας και της τεχνολογίας.

Επιδιώκουν η Ελλάδα να αποτελέσει το έδαφος για όλες τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, για την διείσδυση και ενίσχυσή τους στην ευρύτερη περιοχή. Το ερώτημα είναι «ανάπτυξη προς όφελος ποιών»; Οι Αμερικάνικες πολυεθνικές και οι όμοιοι τους δεν ενδιαφέρονται για τις λαϊκές ανάγκες. Μυρίστηκαν κέρδος από τις υποσχέσεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ότι θα τσακίσει κι άλλο τους μισθούς, τις ΣΣΕ, τις συνθήκες εργασίας συνολικά. Λένε φανερά ότι η ανταποδοτικότητα στις επενδύσεις τους, θα ξεπερνά οποιαδήποτε ρευστότητα στο πολιτικό σκηνικό. Είναι παραπάνω από ξεκάθαρο ότι πήραν υποσχέσεις και από ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και λοιπούς υπερασπιστές του βάρβαρου καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, ότι οποιοδήποτε πολιτικό σχήμα διακυβέρνησης δε θα αμφισβητήσει τις αξιώσεις τους, τίποτα δε θα κλονίσει τα κέρδη τους. Γι αυτό ακονίζουν τα μαχαίρια τους.

Εντείνονται οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα μονοπώλια, ανάμεσα σε καπιταλιστικά ιμπεριαλιστικά κράτη. Και αυτοί οι ανταγωνισμοί δεν αφορούν μόνο ή κυρίως το κούρεμα ή μη του Ελληνικού χρέους ή την αναγκαία καταστροφή κεφαλαίων, με οποιουσδήποτε άλλους τρόπους. Εντείνονται οι ανταγωνισμοί μεταξύ των καπιταλιστικών χωρών για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και δρόμων. Η ελληνική κυβέρνηση συμμετέχει σ’ αυτούς τους σχεδιασμούς, δίνοντας όλες τις διευκολύνσεις που χρειάζονται για την επέμβαση στη Συρία από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ. To εργατικό κίνημα πρέπει να είναι σε ετοιμότητα για να δώσει απάντηση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καυχιέται ότι μετέτρεψε τη χώρα σε “γεωπολιτικό μεντεσέ” των ευρωατλαντικών σχεδιασμών στη περιοχή, όπως επιβεβαιώνει και ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα. Χωρίς ντροπή, ετοιμάζονται να γιορτάσουν τον αμερικανό – ΝΑΤΟϊκό θρίαμβο στα πλαίσια της ΔΕΘ. Να πανηγυρίσουν το ρόλο που παίζει η χώρα στην προώθηση των αμερικανονατοϊκών σχεδιασμών στην περιοχή. Να γιορτάσουν την πρόσφατη Συμφωνία των Πρεσπών με την ΠΓΔΜ. Να πανηγυρίσουν γιατί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τα δίνει όλα. Βάσεις, αεροδρόμια, λιμάνια, υποδομές, για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ.

Η περίοδος που διανύουμε είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τον λαό μας, για όλους τους λαούς του κόσμου. Πολλαπλασιάζονται οι πολεμικές εστίες σε αρκετές γωνιές του πλανήτη και ιδιαίτερα στην περιοχή μας. Αποδεικνύεται ο πολύ επικίνδυνος ρόλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Τα μονοπώλια και οι ιμπεριαλιστές μεγαλώνουν τον καβγά μεταξύ τους για τον έλεγχο των αγορών, των δρόμων μεταφοράς, των πηγών ενέργειας και πλούτου. Συμπεριφέρονται όπως οι λύκοι απέναντι στη λεία με θύματα τους λαούς, με καταστροφή πόλεων, χωρών, με ξεριζωμό εκατομμυρίων προσφύγων, οι οποίοι με τις απαράδεκτες συμφωνίες τους μένουν εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα, όταν και αν γλιτώσουν το μαχαίρι και τον πνιγμό στο Αιγαίο. Τώρα απαιτούμε μέτρα προστασία για τους πρόσφυγες!

Κανένας λαός δεν πρέπει να χύσει το αίμα του για τα συμφέροντα των πετρελαιάδων, των εμπόρων όπλων, των εφοπλιστών, των καπιταλιστών. Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και επεμβάσεις. Να κλείσουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ. Απεμπλοκή της χώρας.

Το ελληνικό κεφάλαιο βλέπει ευκαιρίες στη μετατροπή της Ελλάδας σε σημαντικό «ενεργειακό εμπορικό και επικοινωνιακό κόμβο» στην περιοχή. Οι ελληνικοί όμιλοι θέλουν να πάρουν μέρος σε μεγάλες δουλειές και επενδυτικά σχέδια, να ανοιχτούν σε νέες αγορές. (δρόμοι, λιμάνια, τρένα, αεροδρόμια, κ.λπ),

Για λογαριασμό αυτών των επενδύσεων τσακίζονται εργατικά – λαϊκά δικαιώματα, η χώρα μας συμμετέχει ενεργά η Ελλάδα στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς, σπρώχνεται ο λαός μας σε επικίνδυνους δρόμους, σε δρόμους αποσταθεροποίησης, με ανυπολόγιστους κινδύνους για την ασφάλεια, την ελευθερία και την κυριαρχία του.

Η ελληνική αστική τάξη για να εξασφαλίσει τη συμμετοχή της σε αυτές τις «μπίζνες» αναζητά τη βρώμικη παρέμβαση του ΝΑΤΟ που υπόσχεται τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση ακόμη και με τη βία αν χρειαστεί, ακόμη και με στρατιωτική παρέμβαση. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα οδηγεί το λαό μας σε περιπέτειες για τα κέρδη μιας χούφτας εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων. Μπαίνει πιο βαθιά στο παιχνίδι του ελέγχου των πηγών ενέργειας και των δρόμων μεταφοράς της.

Έκλεισε με τη ΠΓΔΜ συμφωνία για να ενισχύσει τη δολοφονική μηχανή του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Άφησε ανοιχτούς αλυτρωτισμούς στα χέρια αυτών που με το ίδιο αυτό δηλητήριο, αιματοκύλισαν τους λαούς των Βαλκανίων. Φέρνει πιο κοντά το ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία, φέρνει πιο κοντά την αντιπαράθεση των μεγάλων ιμπεριαλιστικών πόλων. Διαλέγει στρατόπεδο, κάνει τη χώρα μας στόχο. Οι «λύκοι» αυτοί δεν έχουν πρόβλημα με τον πόλεμο, τις καταστροφές, τους σκοτωμούς, τους ξεριζωμούς. Αυτά είναι όλα κέρδη για αυτούς. Για αυτά τα κέρδη κόπτεται η «αριστερή» συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Κανένας εργαζόμενος, κανένας λαϊκός άνθρωπος δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής όταν βλέπει ότι έχουν βγει τα μαχαίρια στην περιοχή μας και όταν η κυβέρνηση της χώρας μας ανέλαβε να τα ακονίσει. Στο εργατικό στο λαϊκό κίνημα δεν πρέπει να βρίσκει χώρο ο εφησυχασμός που καλλιεργεί η κυβέρνηση. Να δοθεί απάντηση στην επιλογή της κυβέρνησης να θέτει σε τέτοιο κίνδυνο την ζωή του λαού μας, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας για τα συμφέροντα μιας χούφτας μεγαλοκαρχαριών.

Πέφτει στις πλάτες μας αυτό το περίπλοκο καθήκον. Οι ταξικές δυνάμεις όμως όποτε κλήθηκαν, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, κατάφεραν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις, τις παρακαταθήκες ενός μελλοντικού αγώνα που ξεκινάει πάντα με μικρές ή μεγάλες εστίες δράσης. Ετοιμάζει και εκπαιδεύει την τάξη μας για την τελική αναμέτρηση που και θα έρθει και θα είναι νικηφόρα.

Το πλαίσιο που καταθέτουμε σήμερα στην εργατική τάξη της χώρας μας, να γίνει όπλο αγώνα. Να μπει και να υιοθετηθεί από όλα τα σωματεία. Να γίνει υπόθεση της εργατικής. Να οδηγήσει μέσα από ζωντανές μαζικές, μαχητικές, αποφασιστικές συλλογικές διαδικασίες. Προχωράμε σε συλλαλητήρια στην Αττική στις 13 Σεπτέμβρη.

Κλιμακώνουμε την πάλη μας στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς, συντονίζουμε τα βήματα μας με πανελλαδική κινητοποίηση, απεργιακή, καλά οργανωμένη και σχεδιασμένη.

Πλαίσιο διεκδικήσεων

1. Μονομερή ολοσχερή διαγραφή του χρέους. Κατάργηση όλων των αντιλαϊκών νόμων και μέτρων, των μνημονίων της ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

2. Μόνιμη σταθερή εργασία για όλους, με 7ωρο – 35ωρο – 5ήμερο, με Συλλογική Σύμβαση. Νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας, Κοινωνική Ασφάλιση, Υγεία κι Ασφάλεια στη δουλειά, μέτρα προστασίας της μητρότητας, καμία απόλυση εγκύου εργαζόμενης.

3. Αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές.

4. Επαναφορά, υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, κανένας κάτω από τα 751 ευρώ. Οι ΣΣΕ να ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από εργασιακή σχέση.

5. Να καταργηθεί όλο το ήδη υπάρχον αντεργατικό πλαίσιο που αφορά τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

6. Κανένας άνεργος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Επίδομα ανεργίας για όλο το διάστημα της ανεργίας. Καμία διακοπή ρεύματος, νερού, σταθερού τηλεφώνου, σε ανέργους, απλήρωτους εργαζόμενους. Αναστολή κάθε υποχρέωσης προς τράπεζες και Δημόσιο. Διαγραφή των χρεών από τόκους.

7. Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική – λαϊκή οικογένεια. Κατάργηση του νόμου που απελευθερώνει τις κατασχέσεις για χρέη προς τις τράπεζες και το δημόσιο ακόμα και για 500 ευρώ. Τώρα νόμος που να προστατεύει πλήρως την κύρια κατοικία.

8. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας. Όχι στη νέα μείωση του αφορολόγητου ορίου. Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Να φορολογούνται με 45% τα κέρδη και τα περιουσιακά στοιχεία του μεγάλου κεφαλαίου.

9. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Κάλυψη των απωλειών σε συντάξεις, κύριες και επικουρικές. Να μην εφαρμοσθεί και να καταργηθεί ο νόμος Κατρούγκαλου. Να μη γίνει ο επανυπολογισμός στις συντάξεις, να μην καταργηθεί η προσωπική διαφορά, να αποδοθούν χωρίς καθυστερήσεις, αιτήσεις και προαπαιτούμενα τα παρακρατηθέντα ποσά. Κατώτερη κύρια σύνταξη στα 600 ευρώ. Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους να μην ξεπερνούν τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες, τα 55 και τα 50 αντίστοιχα για τους εργαζόμενους στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

10. Αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην παράδοση του δημόσιου πλούτου στους επιχειρηματικούς ομίλους, στις απολύσεις και την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, την αύξηση τιμών για τη λαϊκή οικογένεια σε ηλεκτρικό, νερό, εισιτήρια, τηλέφωνο, βασικά αγαθά.

11. Να γίνουν τώρα χιλιάδες προσλήψεις στα δημόσια Νοσοκομεία, στα σχολεία, μόνιμων πλήρους απασχόλησης εκπαιδευτικών και υγειονομικών όλων των ειδικοτήτων, για να καλυφθούν οι τεράστιες ελλείψεις σε υγεία και παιδεία. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων, επικουρικών, αναπληρωτών. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου. Να λειτουργήσουν Κέντρα Υγείας, κλινικές νοσοκομείων, όσες υποδομές έκλεισαν λόγω περικοπών. Άμεσες προσλήψεις στα ασφαλιστικά ταμεία, στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, στο ΕΚΑΒ, σε κοινωνικές δομές κι ιδρύματα Πρόνοιας. Κατάργηση των περικοπών και των πλαφόν στις διαγνωστικές εξετάσεις, στα φάρμακα, στα εμβόλια, στις φυσικοθεραπείες και στις ιατρικές επισκέψεις. Να παρέχονται σε όλους δωρεάν με χρηματοδότηση από το κράτος, με επιστημονικά και όχι με λογιστικά κριτήρια. Επαναφορά του επιδόματος τοκετού, για όλες τις γυναίκες χωρίς προϋποθέσεις. Αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση για παιδεία, υγεία, πρόνοια. Δημόσιους και δωρεάν βρεφονηπιακούς σταθμούς και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά. Κανένα παιδί έξω από τους παιδικούς σταθμούς. Δωρεάν σίτιση και στέγαση για όλους τους φοιτητές και σπουδαστές σε σύγχρονες ασφαλείς εστίες.

1. Υποδομές και μέτρα προστασίας του λαού. Αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, αντιπυρικά έργα εδώ και τώρα.

1. • Να υπάρξει άμεση αποκατάσταση της ύδρευσης και της ηλεκτροδότησης στους πυρόπληκτους της Ανατολικής Αττικής

   • Να υπάρξουν άμεσα μέτρα στήριξης των τοπικών δομών Υγείας με προσωπικό και μέσα για την περίθαλψη όσων έχουν ανάγκη.

   • Έκτακτη και άμεση οικονομική ενίσχυση στους πληγέντες και στις οικογένειές τους.

   • Να υπάρξει άμεσα καταγραφή των ζημιών και ολική αποζημίωση των καταστημάτων, του εξοπλισμού, των εμπορευμάτων των αυτοαπασχολουμένων και μικρών ΕΒΕ, καθώς και των περιουσιών των εργατικών και λαϊκών οικογενειών.

   • Πλήρη κάλυψη από τον ΟΑΕΔ για εργαζόμενους που έχασαν τη δουλειά τους λόγω των πυρκαγιών. Άμεση κάλυψη για τους μισθούς τους, την ασφάλιση τους, τα ένσημα τους.

   • Πάγωμα των χρεών σε εφορία, ΟΑΕΕ, τράπεζες, χωρίς προσαυξήσεις και τόκους για τους πληγέντες. Να σταματήσουν άμεσα οι όποιες διαδικασίες κατάσχεσης.

   • Για τα τραπεζικά δάνεια. Να υπάρξει πλήρης διαγραφή των δανείων των φτωχών εργατικών και λαϊκών οικογενειών που επλήγησαν από τις πυρκαγιές για την 1^η κύρια κατοικία και για την εξοχική κατοικία.

   • Πλήρης απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ για τις φτωχές εργατικές και λαϊκές οικογένειες που επλήγησαν.

   • Απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη για τους πληγέντες.

   • Χωρίς καμία χρονοτριβή να υπάρξει ΤΩΡΑ άμεσος σχεδιασμός, γενναία χρηματοδότηση για την υλοποίηση εκτεταμένων αντιπλημμυρικών και αντιπυρικών έργων με ευθύνη του κράτους, στην Αττική και σε όλη τη χώρα.

2. Δημόσιες και δωρεάν υποδομές αθλητισμού και πολιτισμού και προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, δημόσιες και δωρεάν κατασκηνώσεις για τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τις οικογένειές τους.

3. Καμιά συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους εκτός συνόρων. Καμία εμπλοκή στα σφαγεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και τα Βαλκάνια.

Οι διεκδικήσεις μας για την προστασία των ανέργων.

Φίλες και φίλοι, εργαζόμενοι, άνεργοι,

Παρά το αφήγημα της κυβέρνησης για την τάχα μεταμνημονιακή Ελλάδα, η επόμενη μέρα είναι το ίδιο μαύρη, συνέχεια των προηγούμενων, γιατί οι νόμοι των μνημονίων που αφορούν τη ζωή του εργαζόμενου λαού παραμένουν ανέγγιχτοι.

Η ανεργία παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Οι άνεργοι είναι ουσιαστικά απροστάτευτοι καθώς το ύψος του επιδόματος και η διάρκειά του δεν καλύπτει τις ανάγκες αξιοπρεπούς διαβίωσης του άνεργου και της οικογένειάς του, τα δε προγράμματα και παροχές του ΟΑΕΔ βρίσκονται μακριά από τις ανάγκες των άνεργων και των εργαζομένων.

Σύμφωνα με επίσημα και τα πλέον πρόσφατα στοιχεία του ΟΑΕΔ, οι άνεργοι, ανήλθαν τον Ιούλιο στα 959.438 άτομα. Το στοιχείο αυτό δείχνει αύξηση ανέργων κατά 36.185, αν γίνει σύγκριση με τον Ιούνιο και επίσης, αύξηση κατά 31.134, αν η σύγκριση γίνει με τον Ιούλιο του 2017. Σε κάθε περίπτωση διαπιστώνεται αύξηση ανέργων, γεγονός ιδιαίτερα ανησυχητικό, μιας και βρισκόμαστε ακόμα με ενεργά δεκάδες προγράμματα και την εποχική εργασία στον κλάδο τουρισμού σε πλήρη έκταση, με το σύνολο των εργαζομένων στον κλάδο να παρουσιάζεται ακόμα ως εργαζόμενοι.

Σε κάθε περίπτωση, τα στοιχεία του ΟΑΕΔ προβληματίζουν και από τη διάσταση της μακροχρόνιας ανεργίας, που συνεχίζει να διατηρείται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ειδικότερα, οι μακροχρόνια άνεργοι κάλυψαν τον Ιούλιο το 55% του συνόλου, αφού ανήλθαν στα 528.098 άτομα. Οι επιδοτούμενοι άνεργοι, είναι 109.434, δηλαδή το 11% περίπου των συνολικά ανέργων, με διάρκεια επιδότησης το ανώτερο 12 μήνες και με μέσο όρο επιδότησης τους 6 μήνες.

Τα επιδόματα-ψίχουλα χορηγούνται σε ένα ελάχιστο ποσοστό των ανέργων. Τα «προγράμματα απασχόλησης» περιλαμβάνουν κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας με ημερομηνία λήξης για τους «ωφελούμενους», προσφέροντας πάμφθηνη εργατική δύναμη και άλλα «κίνητρα» στις επιχειρήσεις, αλλά και αυξανόμενες «δεσμεύσεις» των εγγεγραμμένων ανέργων στα μητρώα του Οργανισμού. Είναι ταξικές επιλογές, είναι όψεις του «προσώπου» της αντιλαϊκής πολιτικής που αντιμετωπίζουν καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι.

Τι αλήθεια άλλαξε όλα αυτά τα χρόνια όσον αφορά τα δικαιώματα των ανέργων και το πλέγμα προστασίας τους, ώστε να δικαιολογούνται οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης;

1. Αυξήθηκε το επίδομα ανεργίας;

2. Αυξήθηκε ο χρόνος επιδότησης των ανέργων;

3. Δυνάμωσε το πλέγμα προστασίας των άνεργων συνολικά με παροχές και επιδόματα;

4. Αυξήθηκαν οι επιδοτούμενοι άνεργοι σε σχέση με το σύνολο των ανέργων;

5. Δημιουργήθηκαν θέσεις σταθερής εργασίας από τα εκατοντάδες προγράμματα απασχόλησης των τελευταίων ετών;

6. Βρήκαν περισσότεροι νέοι από τη μαθητεία σταθερή δουλειά μετά την πρακτική τους;

7. Υπάρχει νέο κατασκευαστικό έργο;

8. Αυξήθηκε σε δικαιούχους το πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού;

9. Επανήλθαν οι κοινωνικές παροχές της πρώην κοινωνικής Εργατικής Εστίας;

Αναφερόμαστε σε έναν Οργανισμό που αυτή τη στιγμή, έχει αφήσει απλήρωτους για 4 μήνες τους εργαζόμενους στην καθαριότητα, που εργάζονται στα κτίρια του, με 4ωρη απασχόληση και μόλις για 8 μήνες, με μισθό 330€. Να πληρωθούν εδώ και τώρα, να έχουν μόνιμη και σταθερή εργασία! Παρά τις οποίες νομικές ή άλλες διαφορές υπάρχουν με εργολάβους που για χρόνια τώρα μασουλάνε πάνω στις σάρκες και τις ανάγκες των εργαζομένων, δε μπορεί να δικαιολογηθεί σε καμία περίπτωση η καθυστέρηση των δεδουλευμένων, όταν μάλιστα εργοδότης είναι το ίδιο το κράτος. Είναι ο ίδιος ο Οργανισμός που ενώ κάνει φιέστες με υφυπουργούς και στελέχη του για τη μαθητεία, διαλαλώντας την αναβαθμισμένη τεχνική εκπαίδευση, αφήνει τα παιδιά στις σχόλες απλήρωτα σταθερά πάνω από ένα τρίμηνο.

Οι προτεραιότητες του ΟΑΕΔ αποκαλύπτονται ολοκάθαρα. Δεν είναι απλά ένας Οργανισμός που ασκεί κοινωνική πολιτική με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις. Αποτελεί τη βασική κυβερνητική πολιτική, συνέχεια της πολιτικής προηγούμενων κυβερνήσεων.

Οργανισμός Ενίσχυσης με τα λεφτά των εργαζομένων

Σύμφωνα με τον φετινό προϋπολογισμό, από τα 2,993 δις ευρώ έσοδα, που προέρχονται κατά βάση από την εργασία και τις εισφορές των εργαζομένων, μόλις 986 εκατ. ευρώ, προβλέπεται να φτάσουν απευθείας στους ανέργους, δηλαδή περίπου το 33% των συνολικών εσόδων. Σε σύγκριση με 5 χρόνια πριν με το 2012, το αντίστοιχο κονδύλι έφτανε στα 1,737 δις ευρώ, παρά την αλματώδη αύξηση της ανεργίας εκείνα χρόνια. Κάθε χρόνο και με όλες τις κυβερνήσεις ως σήμερα, το συγκεκριμένο κονδύλι που αφορά την επιδότηση των ανέργων μειώνεται σταθερά.

Την ίδια στιγμή, προϋπολογίζονται στα 450 εκατ. ευρώ, ενισχυμένα κατά 100 εκατ. ευρώ από τα 350 εκατ. της περσινής χρονιάς, οι λεγόμενες ενεργητικές μορφές απασχόλησης δηλαδή τα γνωστά σε όλους «προγράμματα απασχόλησης», τα προγράμματα ολιγόμηνης εργασίας που στην ουσία ανακυκλώνουν την ανεργία και παράλληλα τονώνουν με ζεστό χρήμα τα κέρδη της εργοδοσίας, προσφέροντας τζάμπα εργαζόμενους.

Μοχλός για την πληρέστερη προσαρμογή στις ανάγκες της μεγαλοεργοδοσίας είναι και ο «επανασχεδιασμός του επιχειρησιακού μοντέλου» του Οργανισμού. Το ζήτημα δεν είναι καινούργιο, καθώς πρόκειται για έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη ήδη από το 2012. Υλοποιείται, μάλιστα, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις Δημόσιες Υπηρεσίες Απασχόλησης της Βρετανίας, της Σουηδίας και της Γερμανίας.

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΟΑΕΔ έχει στόχο να γενικευτεί μέσα στο τρέχον έτος η εφαρμογή της μεθοδολογίας για την καταγραφή του προφίλ, την τμηματοποίηση και κατηγοριοποίηση των ανέργων (profiling), την οποία έχει ήδη εφαρμόσει πιλοτικά. Πρόκειται για μεθοδολογία που κατατάσσει τους ανέργους σε κατηγορίες με βάση τα ατομικά τους χαρακτηριστικά. Σε κάθε κατηγορία «θα αντιστοιχεί ένα συγκεκριμένο μενού υπηρεσιών», διαφοροποιημένο «ως προς το είδος και την ένταση των παρεχόμενων υπηρεσιών και ως προς τα προγράμματα ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης».

Για τα επιδόματα

Με εντελώς ανεπαρκή ψίχουλα, που περιορίζονται σε μόλις 360 ευρώ το μήνα, επιδοτεί ο ΟΑΕΔ τους ανέργους που καταφέρνουν να συγκεντρώσουν τους όρους και τις προϋποθέσεις για να τους χορηγηθεί το επίδομα ανεργίας. Συγκεκριμένα, το επίδομα για τους εργαζόμενους που δούλευαν με πλήρη απασχόληση πριν βρεθούν στην ανεργία αντιστοιχεί στο 55% του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη.

Ακόμα όμως κι αυτό το συρρικνωμένο επίδομα χορηγείται μόνο σε ένα ελάχιστο ποσοστό των εγγεγραμμένων στα μητρώα του ΟΑΕΔ ανέργων. Συνάρτηση των ημερών εργασίας του κάθε ανέργου είναι το χρονικό διάστημα για το οποίο δικαιούται το επίδομα, το οποίο μπορεί να κυμαίνεται από 5 έως 12 μήνες.

Ακόμα χειρότεροι είναι οι όροι που αντιμετωπίζουν οι χιλιάδες εποχικά εργαζόμενοι αφού το χρονικό διάστημα της επιδότησης μπορεί να διαρκεί μόνο τρεις μήνες και πέντε μέρες κάθε έτος.

Τις υποτυπώδεις παροχές, συμπληρώνει πλέον το «καθηκοντολόγιο» των ανέργων στο οποίο προβλέπεται η υποχρέωση του εγγεγραμμένου ανέργου να συναινεί σε «κατάλληλες θέσεις εργασίας», με την «καταλληλότητα» μιας θέσης εργασίας να συναρτάται με τη διάρκεια της ανεργίας:

• Όσο οι μήνες της ανεργίας αυξάνονται, τόσο ο πήχης κατεβαίνει, επιβάλλοντας στον άνεργο την αποδοχή θέσεων εργασίας με χειρότερους όρους αμοιβής.

• Προβλέπεται ακόμα πως ο εγγεγραμμένος άνεργος πρέπει να «αναζητά ενεργά εργασία», ενώ στο πλαίσιο αυτής της «ενεργής αναζήτησης» συμπεριλαμβάνεται η επαφή του ανέργου με «ιδιωτικό γραφείο ευρέσεως εργασίας».

Πρόκειται για τα γραφεία που οι εργαζόμενοι και τα σωματεία αποκαλούν «σύγχρονα δουλεμπορικά», καθώς λειτουργούν ως μεσάζοντες και «νοικιάζουν» εργαζόμενους σε επιχειρήσεις, διαφημίζοντας τον «υψηλό βαθμό ευελιξίας» που παρέχουν στους πελάτες τους, μειώνοντας παράλληλα το «κόστος» τους. Οι εργαζόμενοι μέσω των «δουλεμπορικών» δουλεύουν κάτω από συνεχή αβεβαιότητα, άλλοτε μια μέρα το μήνα και άλλοτε επτά μέρες τη βδομάδα, με τα δικαιώματά τους να βρίσκονται στο στόχαστρο της εργοδοσίας και την ανεργία να τους περιμένει στη γωνία.

Ο προσδιορισμός μιας σειράς «υποχρεώσεων» και «καθηκόντων» των ανέργων αποτελεί βήμα στην κατεύθυνση της εισαγωγής και επιβολής «ποινών», μέσα από τις οποίες ο ΟΑΕΔ θα αξιοποιείται συνολικότερα ως μηχανισμός περικοπής επιδομάτων και παροχών.

Για τα προγράμματα απασχόλησης

Την ίδια στιγμή που οι παροχές προς τους ανέργους «ψαλιδίζονται» συνεχώς, ο ΟΑΕΔ λειτουργεί όλο και πιο έντονα ως μηχανισμός πολύμορφης ενίσχυσης των εργοδοτών.

«Η μείωση της ανεργίας αποτελεί κομμάτι του ίδιου πολιτικού σχεδίου με την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων», ισχυριζόταν σε πρόσφατη συνέντευξή του ο υφυπουργός Εργασίας, Νάσος Ηλιόπουλος, διαφημίζοντας «δέκα νέα προγράμματα για περισσότερους από 80.000 ανέργους» μέχρι το τέλος του έτους.

Τα ίδια τα προγράμματα, ωστόσο, από τα οποία άλλα ήδη «τρέχουν» και άλλα προαναγγέλλονται, σκιαγραφούν το εργασιακό τοπίο που περιλαμβάνεται στα σχέδια της κυβέρνησης: Οι χιλιάδες άνεργοι που δουλεύουν προσωρινά μέσα από αυτά αμείβονται με μισθούς – ψίχουλα, στα όρια του βασικού μισθού, μένουν συχνά απλήρωτοι, εκτίθενται σε επαγγελματικούς κινδύνους χωρίς μέτρα για την ασφάλεια και την προστασία της υγείας τους. Μετά από το ολιγόμηνο «διάλειμμα» της συμμετοχής στο πρόγραμμα, επιστρέφουν στις ουρές της ανεργίας, περιμένοντας να έρθει ξανά η σειρά τους όταν το άθροισμα των μηνών της δικής τους ανεργίας ξεπεράσει το αντίστοιχο άθροισμα αυτών που στέκονται στην ίδια ουρά μαζί τους.

Επιπλέον, οι προσωρινές και κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας που ανακυκλώνουν και μοιράζουν την ανεργία συνοδεύονται από επιδοτήσεις, επιχορηγήσεις ασφαλιστικών εισφορών και άλλα «κίνητρα» στην εργοδοσία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το ζεστό χρήμα που λαμβάνουν μέσω επιδότησης οι εργοδότες, είναι το τελευταίο πρόγραμμα που εγκρίθηκε στο προχθεσινό ΔΣ, που έχει επιδότηση μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους έως 800€, δηλαδή το διπλάσιο και παραπάνω ποσό από το σημερινό επίδομα ανεργίας.

Για τα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας»

Με απόφαση της κυβέρνησης και τη στήριξη της ΚΕΔΕ θα συνεχίσουν να προστίθενται δεκάδες χιλιάδες άνεργοι στα οχτάμηνα προγράμματα της «κοινωφελούς εργασίας» που θα δουλέψουν σε δήμους και Περιφέρειες με πολύ χαμηλούς μισθούς, ανεξάρτητα από ειδικότητα, θέση και αντικείμενο εργασίας. Στις σχετικές προκηρύξεις των προγραμμάτων διασφαλίζεται ακόμη ότι ο ΟΑΕΔ και οι επιβλέποντες φορείς «δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν οποιαδήποτε άλλη παροχή ή αμοιβή στους ωφελούμενους», όπως για παράδειγμα επιδόματα, και πως «δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, πέραν των ρητώς προβλεπομένων». Με αυτόν τον τρόπο στοχεύουν να καλύψουν τα τεράστια κενά που υπάρχουν στους δήμους λόγο της έλλειψης μόνιμου προσωπικού με ευέλικτες και κακοπληρωμένες μορφές εργασίας, χτυπώντας το δικαίωμα όχι μόνο στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, αλλά και σε μια σειρά εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Για την “εργατική κατοικία”

Παρά τα διάφορα προγράμματα οικονομικών ρυθμίσεων και των παραδόσεων οριστικών παραχωρητηρίων που πραγματοποιούνται με φιέστες ανά την Ελλάδα, που σημειωτέων δεν αφορούν το σύνολο των οικιστών και των δανειοληπτών που είχαν πρόσβαση στις διάφορες παροχές του πρώην ΟΕΚ, μια βασική πλευρά παραμένει σε πρώτο πλάνο και μάλιστα έχει επείγουσα σημασία:

• Από την κατάργηση των δύο Οργανισμών και την ενσωμάτωσή τους στον ΟΑΕΔ, κανένα νέο στεγαστικό πρόγραμμα δεν εκπονείται και δεν πραγματοποιείται, παρά το γεγονός πως οι κρατήσεις των εργαζομένων συνεχίζονται, έχοντας αποφέρει στο κράτος ένα συνολικό ποσό που ξεπερνά τα 1,2 δις. Ευρώ από το 2011 μέχρι σήμερα. Αυτά τα χρήματα ανήκουν στους εργαζόμενους και κανένας δεν έχει δικαίωμα να τα παρακρατεί και να μην τα επιστρέφει στους δικαιούχους τους μέσω νέων προγραμμάτων.

Με τις πρόσφατες καταστροφές σε Ανατολική και Δυτική Αττική από πλημμύρες και φωτιές, είναι πλέον καθαρό στα μάτια όλων πως η απόκτηση στέγης για την εργατική – λαϊκή οικογένεια δεν πρέπει και δε μπορεί να είναι ατομική υπόθεση.

Η ανάγκη του λαού για στέγη ποτέ δεν ήταν μέριμνα του κράτους. Ακόμα και ο ΟΕΚ που είχε τέτοιο ρόλο, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων έχει απονεκρωθεί και ως οργανισμός και ως προς το αντικείμενο που είχε, δηλαδή τις κατασκευές εργατικών κατοικιών, επιδοτήσεις ενοικίου κ.ο.κ.

Για τον “κοινωνικό τουρισμό” και τις παροχές της πρώην Εργατικής Εστίας

Η δραματική μείωση του εισοδήματος των εργατικών – λαϊκών οικογενειών στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης τις έχει οδηγήσει σε αδυναμία να ικανοποιήσουν στοιχειώδεις ανάγκες τους. Για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων η ανάγκη και το δικαίωμα έστω για λίγες μέρες διακοπών και ξεκούρασης το καλοκαίρι έχει γίνει «όνειρο θερινής νυκτός».

Και ενώ υπάρχει η παραπάνω κατάσταση, η κυβέρνηση συνεχίζει να διαφημίζει την «κοινωνική πολιτική», μέσω του προγράμματος κοινωνικού τουρισμού.

Είναι έτσι όμως;

Ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας που έχει ενταχθεί στον ΟΑΕΔ, έδινε ως 2012 τη δυνατότητα σε εργατικές οικογένειες με επιδότηση να πηγαίνουν ορισμένες μέρες διακοπές. Από το 2012 ως σήμερα έχει συρρικνώσει στο ελάχιστο τα Προγράμματα Κοινωνικού Τουρισμού, έχουν σταματήσει τα ολιγοήμερα εκδρομικά προγράμματα για χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους. Όσο αφορά τους συνταξιούχους έχει κοπεί η δυνατότητα να έχουν πρόσβαση στα Προγράμματα Κοινωνικού Τουρισμού του ΟΑΕΔ.

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να καταβάλλουν σε αυτόν τις ασφαλιστικές τους εισφορές. Και αυτό μάλιστα σε αντιδιαστολή με τους εργοδότες, οι οποίο το 2012 απαλλάχτηκαν από τη συγκεκριμένη εισφορά.

Έτσι οι εργαζόμενοι μέσω των εισφορών από το μισθό τους θα καταβάλλουν φέτος το ποσό των 400 εκατομμυρίων ευρώ, σε ΟΕΚ και ΟΕΕ, που πλέον υπάγονται στον ΟΑΕΔ, και θα πάρουν πίσω παροχές μόνο 60 εκατ. ευρώ! Και αναφερόμαστε σε παροχές και δικαιώματα που δεν πρέπει να έχουν καν ανταποδοτικό χαρακτήρα.

Παράλληλα έχουν περικοπεί εντελώς παροχές που υπήρχαν στον ΟΕΕ όπως τα δελτία για αγορά βιβλίων, η επιδότηση για εισιτήρια σε θεατρικές παραστάσεις.

Η αδυναμία πολλών εργαζόμενων και άνεργων δικαιούχων να κάνουν χρήση της επιταγής έχει να κάνει με πολλούς λόγους:

• Ένας λόγος είναι οι ίδιες οι μεγάλες καθυστερήσεις από τον ΟΑΕΔ, αφού όταν τελικά οριστικοποιούνται οι πίνακες των δικαιούχων, πάρα πολλοί από αυτούς δεν μπορούν πια να κλείσουν διακοπές σε κάποιο κατάλυμα.

• Ένας άλλος σοβαρός λόγος είναι τα προβλήματα με το ίδιο το ύψος της επιδότησης, αφού αυτό περιορίζεται μόνο στο κόστος της διαμονής.

Σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει επιβάρυνση του δικαιούχου ακόμα και για το κόστος του πρωινού, ενώ σε κάθε περίπτωση το πρόγραμμα και το ύψος της επιδότησης δεν καλύπτουν τα έξοδα μετακίνησης, όπως και των γευμάτων που επιβαρύνουν εξολοκλήρου τον δικαιούχο.

Να σημειωθεί, μάλιστα, ότι στο πρόγραμμα δεν υπάρχει η πρόβλεψη για επιλαχόντες. Δηλαδή δεν δίνεται η δυνατότητα σε εργαζόμενους ή άνεργους που έκαναν αίτηση αλλά αποκλείστηκαν λόγω «χαμηλής μοριοδότησης», να μπορούν να πάρουν κουπόνια με βάση τον αριθμό των δικαιούχων που τελικά δεν τα αξιοποίησαν. Επιβεβαιώνεται, και με αυτόν τον τρόπο, ότι στόχος της κυβέρνησης είναι ακόμα και τέτοιοι οργανισμοί να μην εξαντλούν όλους τους πόρους που διαθέτουν για την κάλυψη των αναγκών για τις οποίες υποτίθεται έχουν συσταθεί, αλλά να παρουσιάζουν τεράστια πλεονάσματα.

Για τη μαθητεία

Η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας το προηγούμενο διάστημα πραγματοποίησαν διάφορες παρεμβάσεις σχετικά με τις σχολές μαθητείας και κατάρτισης.

Το γενικό μοτίβο των παρεμβάσεων έκανε λόγο για «αναβάθμιση της Τεχνικής Εκπαίδευσης», για «βήματα προόδου στο μέτρο που μπορούμε», Ως στόχος του υπουργείου προβάλλεται «η επαγγελματική εκπαίδευση να καταστεί ελκυστική και, άρα, πραγματική επιλογή για όλους τους νέους».

Την προσπάθεια του υπουργείου σιγοντάρουν επιμελητήρια, εργοδοτικές ενώσεις και άλλοι που συμμετέχουν σε συνέδρια και μαζώξεις που αφορούν το μέλλον της μαθητείας – κατάρτισης στην Ελλάδα. Στο ίδιο μήκος κύματος, βέβαια, συντονίζονται και διάφορα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ που διαφημίζουν τη δήθεν αναβάθμιση της μαθητείας – κατάρτισης από το υπουργείο.

Οι νέες ειδικότητες και τα προγράμματα σπουδών, για τα οποία καυχιέται το υπουργείο, είναι στην πράξη συλλογή κάποιων δεξιοτήτων, τις οποίες όντως ένας τεχνικός πρέπει να κατέχει. Η παγίδα στην προπαγάνδα του υπουργείου είναι ότι δεν αναφέρονται πουθενά ο τρόπος που θα κατακτηθούν αυτές οι δεξιότητες (οργανωμένο μάθημα), τα εποπτικά μέσα που χρειάζονται (βιβλία, εργαλεία, μηχανήματα, αναλώσιμα κλπ.), ποιοι και με ποια διαδικασία θα τα διδάξουν.

Παρ’ όλες τις κορόνες περί δήθεν «αναβάθμισης» της μαθητείας – κατάρτισης, η πραγματικότητα που βιώνουν οι σπουδαστές και θα βιώσουν για ακόμη μια χρονιά είναι σχολές χωρίς υποδομές, εργαστήρια, καθηγητές και βιβλία. Για άλλη μια χρονιά, θα χρειαστεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη για αναλώσιμα και άλλα.

Η μαθητεία δεν είναι «ευκαιρία για εργασιακή εμπειρία», όπως θέλουν να την πλασάρουν το υπουργείο, τα επιτελεία των ενώσεων των βιομηχάνων και οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών ΙΕΚ. Εμφανίζουν το καρότο και κρύβουν το μαστίγιο. Η μαθητεία είναι ευκαιρία για τους μεγαλοεπιχειρηματίες, που ουσιαστικά επιδοτούνται και εξασφαλίζουν πάμφθηνους, στην πράξη τζάμπα εργαζόμενους. Μόλις η μαθητεία (πόσο μάλλον η πρακτική άσκηση) τελειώσει, οι μαθητευόμενοι πηγαίνουν στα αζήτητα, αφού οι επιχειρήσεις παίρνουν τους επόμενους «ωφελούμενους», με τους ίδιους άσχημους όρους.

Η κυβέρνηση και ο ΟΑΕΔ ισχυρίζονται ότι η μαθητεία βάζει τάξη και καταργεί την απλήρωτη πρακτική.

Αυτό είναι κοροϊδία για τους σπουδαστές των ΙΕΚ:

• Η αθλιότητα του θεσμού της μαθητείας δεν αποτελεί λύση για κανέναν σπουδαστή, μάλιστα πέρσι μόνο 7 από τις 52 ειδικότητες εντάσσονταν στη μαθητεία και σε αυτές άνοιξαν τελικά 217 θέσεις εργασίας. Για όλες τις υπόλοιπες τα πράγματα παρέμειναν ως είχαν. Δηλαδή οι σπουδαστές, προκειμένου να πάρουν τη βεβαίωση κατάρτισης (πτυχίο ΙΕΚ) ώστε να δώσουν για πιστοποίηση, πρέπει να ολοκληρώσουν 960 ώρες πρακτικής άσκησης σε κάποια εταιρεία, σε επάγγελμα συναφές με αυτό που σπουδάζουν. Για την πρακτική άσκηση δεν προβλέπεται κανένα εργασιακό και ασφαλιστικό δικαίωμα, παρά αυτό της ασφάλισης για ατύχημα στο χώρο εργασίας που καλύπτεται από το ΕΣΠΑ.

• Ακόμα, όμως, και για τις ειδικότητες σε ΙΕΚ και ΕΠΑΣ που είναι στη μαθητεία, προβάλλουν ως «πρόοδο» τη θεσμοθέτηση… υπο-υποκατώτατου μισθού για τη μαθητεία (330 ευρώ), φέρνοντάς το σε αντιδιαστολή με την προηγούμενη κατάσταση της τζάμπα πρακτικής.

• Εμφανίζουν τις θέσεις εργασίας στις πρώην ΔΕΚΟ, στα νοσοκομεία κλπ. σαν «δώρο» για τους σπουδαστές, ενώ στην πράξη καλύπτουν κενά του μόνιμου και αναγκαίου προσωπικού.

Την ίδια στιγμή η απορροφητικότητα των βρεφονηπιακών σταθμών του ΟΑΕΔ βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα χρόνια. Παρόλο που απουσιάζει μια ενιαία πολιτική όσον αφορά τους βρεφονηπιακούς σταθμούς καθώς αυτοί εμπλέκονται ανάμεσα σε αρκετούς φορείς, η αδυναμία να φτάσουν οι σχολές του ΟΑΕΔ στο μέγιστο του δυναμικού τους, αυξάνει το πρόβλημα.

Η αδυναμία οφείλεται σε έλλειψη εργαζόμενων, καθώς πολλοί από αυτούς που κάλυπταν χρόνια τις θέσεις εργασίας, βρίσκονται εκεί είτε από προγράμματα είτε από πρακτική άσκηση (εκπαιδευτικό προσωπικό, καθαρίστριες, μάγειρες, φύλαξη κλπ).

Διεκδικητικό πλαίσιο για την προστασία των ανέργων και των οικογενειών τους

Απέναντι στη συνεχή υποβάθμιση του πλέγματος προστασίας των ανέργων, το ΠΑΜΕ προτείνει στις συνδικαλιστικές οργανώσεις να υιοθετήσουν και να διεκδικήσουν άμεσα και ουσιαστικά μέτρα:

• Άμεση κάλυψη και επιδότηση όλων των ανέργων για όσο διαρκεί η ανεργία.

• Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στα 600 ευρώ, δηλαδή στο 80% του κατώτατου μισθού των 751 ευρώ που διεκδικεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.

• Το διάστημα της ανεργίας να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος χωρίς επιβάρυνση των ανέργων. Να βαρύνονται το κράτος και οι εργοδότες.

• Όσο διαρκεί η ανεργία, οι άνεργοι και τα μέλη της οικογένειάς τους να έχουν πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

• Ούτε ένα ευρώ από τα λεφτά των ανέργων στα χέρια της εργοδοσίας. Να σταματήσει η επιδότηση των εργοδοτών με ζεστό χρήμα.

• Επιδότηση ενοικίου για το διάστημα της ανεργίας, διάθεση τροφίμων, ρουχισμού, σχολικών ειδών, ειδών υγιεινής, πετρελαίου θέρμανσης από κρατικό δίκτυο για ανέργους και εργαζόμενους με χαμηλό εισόδημα.

• Δωρεάν μετακίνηση για όλους τους ανέργους σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, σε όλη τη χώρα.

• Καμία διακοπή ρεύματος, νερού, σταθερού τηλεφώνου, σε ανέργους, απλήρωτους εργαζόμενους. Αναστολή κάθε υποχρέωσης προς τράπεζες και Δημόσιο. Διαγραφή των χρεών από τόκους.

• Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων (ν.3899/2010, ν.4093/2012).

• Εργαστήρια σύγχρονα χωρίς την εμπλοκή εταιρειών και ιδιωτών, σύγχρονα βιβλία με την ευθύνη του κράτους.

• Να δίνεται δωρεάν ο εξοπλισμός που είναι απαραίτητος για τις ειδικότητες.

• Πρακτική άσκηση, ενταγμένη στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας με κατοχυρωμένα δικαιώματα. Να σταματήσει το άθλιο καθεστώς της αξιοποίησης των σπουδαστών σε αντικείμενα που δε σχετίζονται με την ειδικότητα τους.

• Κατάργηση κάθε μορφής πιστοποίησης και επαγγελματικών εξετάσεων. Το πτυχίο να είναι η μόνη προϋπόθεση για την πλήρη πρόσβαση στο επάγγελμα.

• Άμεση καταβολή στο τέλος κάθε μήνα, των δεδουλευμένων που προέρχονται από την πρακτική άσκηση. Να σταματήσει το αίσχος των πολύμηνων καθυστερήσεων.

• Συγκροτημένα εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα στους εργαζόμενους σπουδαστές των ΕΠΑΣ.

• Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στο τέλος κάθε μήνα, στους εργαζόμενους όλων των προγραμμάτων.

• Ανασύσταση των ΟΕΚ-ΟΕΕ, με το σύνολο των αρμοδιοτήτων τους. Να ξεκινήσει και να ενισχυθεί το κατασκευαστικό πρόγραμμα, να ξεκινήσουν όλα τα προγράμματα που καταργήθηκαν, να διευρυνθούν τα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού.

• Να καλυφθούν τα κενά στους βρεφονηπιακούς σταθμούς με την αντίστοιχη πρόσληψη εργαζομένων με μόνιμη και σταθερή εργασία.

• Άμεση πρόσληψη εργαζομένων σε Διευθύνσεις του ΟΑΕΔ που είναι υποστελεχωμένες, κι έχουν ως συνέπεια την ταλαιπωρία χιλιάδων ανέργων.