Εκ μέρους της διοίκηση του Συνδικάτου ΟΤΑ χαιρετίζουμε το σημερινό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ.

Από αυτό το βήμα λέμε καθαρά: Κανένα παιδί έξω από τους παιδικούς σταθμους! Aυτό πρέπει να υιοθετηθεί όχι μόνο από τα σωματεία εργαζομένων στους δήμους, αλλά και από τα σωματεία σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τους ανέργους, τις γυναίκες, τους αυτοαπασχολούμενους. Να κάνουν δική τους υπόθεση αυτή τη μάχη που αφορά όλα τα νεαρά ζευγάρια, όλους τους γονείς, αφορά το δικαίωμα κάθε παιδιού στη προσχολική αγωγή!

Στο κάδρο των δυσκολιών που αντιμετωπίζει η νεαρή λαϊκή οικογένεια και απόρροια  της αντιλαϊκής πολιτικής που ξεδιπλώνει και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, παίρνοντας την σκυτάλη από τις προηγούμενες, μαζί με την ανασφάλεια στην δουλειά, την απληρωσιά, την ανεργία, τη φορολογία πάσης φύσεως, είναι και η  κατάντια της προσχολικής αγωγής, οι λειψές ως ανύπαρκτες δημόσιες δωρεάν   δομές για το παιδί, για την προστασία του, την ομαλή ανάπτυξη και  αγωγή του.

Για μια ακόμη χρονιά οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για μια θέση στους παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά δεν μπορούσαν πάρα να είναι κοροϊδία. Έτσι από το χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα των βρεφονηπιακών σταθμών έμειναν φέτος εκτός πάνω από 60.000 παιδιά – περισσότερα από πέρσι. Καθώς οι φτωχές και άνεργες  οικογένειες που έκαναν αίτηση ήταν περισσότερες. Στοιχείο που γκρεμίζει και το αφήγημα της κυβέρνησης ότι τάχα βγαίνουμε στο Φως. 

Πάρα τις πομπώδεις διακηρύξεις της για τη δήθεν δημιουργία νέων παιδικών σταθμών, είναι ακόμη περισσότερα τα παιδιά που αποκλείονται φέτος. Οι δε εξαγγελίες της Φωτίου για δημιουργία δήθεν 400 νέων παιδικών σταθμών το 2018 δεν είναι παρά επικοινωνιακή απάτη. Όπως πρόκληση είναι το όψιμο (και προεκλογικό) ενδιαφέρον της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ, που σκιαμαχούν αμφότεροι με την κυβέρνηση Συριζα-Ανελ χωρίς ντροπή!

Αμφότεροι έχουν μετατρέψει σε εμπορεύσιμο είδος το δικαίωμα του παιδιού στην φροντίδα και την αγωγή και το έχουν εναποθέσει στην αποκλειστική ευθύνη της οικογένειας. Αντάμα προώθησαν την λεγόμενη αποκέντρωση αυτής της ευθύνης στους Δήμους, που έφερε την ελαχιστοποίηση της χρηματοδότησης των παιδικών σταθμών, την αναχώρηση του κράτους από την ανάγκη διεύρυνσης των δομών, σύγχρονων κτιρίων. Μαζί απογύμνωσαν τους παιδικούς σταθμούς από μόνιμο προσωπικό και χρόνια τώρα κρατάνε σε ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους, μαζί  επέβαλαν τα τροφεία. Γραμμή βέβαια που έχει δοθεί με επιταγές της Ε.Ε. για μεταρτοπή των παιδικών σταθμών σε δομές για τους πιο εξαθλιωμένους.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ο εγκλωβισμός της λαϊκής οικογένειας για το πού να πάνε τα παιδιά τους ώστε να εργαστούν και ταυτόχρονα να τους παρέχεται ολοκληρωμένη φροντίδα και αγωγή, που έτσι και αλλιώς αυτή είναι η κύρια ανάγκη του παιδιού σ’ αυτήν την τρυφερή ηλικία.

Αντίστοιχα στενάζουν και οι εργαζόμενοι των δημοτικών παιδικών σταθμών καθώς παλεύουν με την ανεργία κάθε χρόνο. Το 50% των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς είναι με ελαστικές σχέσεις εργασίας (ΕΣΠΑ, ΙΔΟΧ,ΚΟΧ) κάτι το οποίο δυσκολεύει συνολικά τη διαβίωσή τους. Κάθε Σεπτέμβρη μαθαίνουν αν θα βγει και φέτος η χρονιά ή θα παλεύουν με το πενιχρό επίδομα ανεργίας.

Εντείνεται όμως η αγωνία των εργαζομένων και για το χτύπημα στην ποιότητα της προσχολικής αγωγής που παρέχεται στους παιδικούς σταθμούς. Το να μην υπάρχει σταθερό προσωπικό στους παιδικούς σταθμούς επηρεάζει την συνολική ανάπτυξη και ψυχοσύνθεση των παιδιών, αφού δεν έχουν σταθερά πρόσωπα να βασιστούν ώστε να αναπτύξουν ολοκληρωμένα την προσωπικότητά τους μέσω της εμπιστοσύνης και της αίσθησης ασφάλειας.

Η ποιότητα των παιδικών σταθμών χτυπιέται όλο και περισσότερο καθώς δεν υπάρχουν υλικοτεχνικές υποδομές. Το Προεδρικό Διάταγμα 99/2017 για τις άδειες λειτουργίας των Παιδικών Σταθμών θα φέρει πολλούς δημοτικούς παιδικούς σταθμούς μπροστά στο κλείσιμο. Το 40% των κτιρίων δεν πληρούν σήμερα τις προϋποθέσεις του. Ο ορίζοντας του τέλους του 2019 ώστε να ευθυγραμμιστούν τα κτίρια και οι χώροι με τις αναγκαίες προϋποθέσεις ασφάλειας του, σημαίνει ότι ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ πολλοί παιδικοί σταθμοί τα επόμενα  χρόνια. Κι όμως μόλις 27 εκ ευρώ προβλέπει το ΠΕΠ της περιφέρειας Αττικής για νέες ή συμπληρωματικές δομές μέχρι το 2020. Τι είναι ο κάβουρας τι το ζουμί του λέει ο λαός μας.

Το πρόβλημα των υποδομών βέβαια δεν πλήττει μόνο τους παιδικούς σταθμούς αλλά συνολικά την προσχολική αγωγή, δηλαδή και τα νηπιαγωγεία, που ούτε αυτές οι δομές έχουν δυνατότητα να φιλοξενήσουν τα τμήματα προνηπίων που προβλέπει η υποτιθέμενη δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Μια μεγάλη κοροϊδία, ένα περίτεχνο τερτίπι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, μαζί την ΚΕΔΕ , την  πλειοψηφία της ΠΟΕ ΟΤΑ που στόχο είχε τον αποπροσανατολισμό των γονιών, την διαίρεση των εργαζομένων παιδαγωγών σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία. Με κινητοποιήσεις εντυπωσιασμού και διεκδικώντας η κάθε πλευρά το μοίρασμα της μιζέριας που υπάρχει στο χώρο του παιδιού, βάζουν πλάτη να διαιωνίζεται η άθλια κατάσταση που υπάρχει και στον ένα και στον άλλο χώρο και που είναι μακριά από τις σύγχρονες ανάγκες των παιδιών, των γονιών, των εργαζομένων, των ανέργων παιδαγωγών και όλου του υπόλοιπου προσωπικού.

Το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής πραγματοποίησε σύσκεψη την Κυριακή με την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, την Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων, συλλόγους και επιτροπές γονέων παιδικών σταθμών για να οργανώσουμε από κοινού γονείς και εργαζόμενοι τον μαχητικό διεκδικητικό αγώνα μας για αποκλειστικά Δημόσιους και Δωρεάν παιδικούς σταθμούς για Όλα τα Παιδιά με πλήρη Κρατική Χρηματοδότηση. Με κοινό πλαίσιο καλούμε κάθε γονέα και εργαζόμενο στη κινητοποίηση μας την Τρίτη 18 Σεπτέμβρη στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Η Ομιλία του Ν. Παπαγεωργίου, Μέλους της ΕΓ του ΠΑΜΕ

Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες,

Είμαστε σήμερα εδώ δίνοντας την πρώτη δυναμική μας απάντηση μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη. Σε μια πόλη που τις τελευταίες βδομάδες το κέντρο της μοιάζει με την Τρούμπα της δεκαετίας του 60, με τον 6^ο στόλο να αλωνίζει κάτω από τα αμερικανικά σημαιάκια, το FBI και τη CIA να έχουν τον πρώτο λόγο για το πώς θα χτυπήσουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις οι δυνάμεις καταστολής. Και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό να έχει απλώσει την πραμάτεια του ως τιμώμενη χώρα στη ΔΕΘ.

Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον ο πρωθυπουργός επέλεξε να δώσει τη δική του διαβεβαίωση προς το μεγάλο κεφάλαιο ότι η προίκα των 700 μνημονιακών νόμων θα είναι εδώ και το επόμενο διάστημα.

Από ένα τέτοιο βήμα, με ένα τέτοιο ακροατήριο επανέλαβε την απόφαση της κυβέρνησης του να μην κάνει ούτε βήμα πίσω στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής για την οποία, όχι τυχαία, απολαμβάνει την ολόπλευρη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων στην Ελλάδα, της ΕΕ και των αμερικανοΝΑΤΟϊκών.

Με το πλωτό στρατηγείο του ΝΑΤΟ στο Θερμαϊκό δεν άφησε καμιά αμφιβολία για την ενίσχυση της δολοφονικής μηχανής στα Βαλκάνια, με περισσότερες βάσεις και πυρηνικά στη χώρα, με συμφωνία ακόμη και σε αλλαγές συνόρων για χάρη των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων στην περιοχή.

Οι εξαγγελίες αυτές έχουν για μας τους εργαζόμενους μία και μόνη ανάγνωση:

Απόλυτη δικαίωση των μνημονίων και του αντεργατικού οικοδομήματος, που θεμελίωσαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και επεκτείνει η σημερινή κυβέρνηση.

Οι διαβεβαιώσεις για συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, για διατήρηση της φοροληστείας στα λαϊκά στρώματα, για επιπλέον περικοπές σε υγεία-πρόνοια, για νέα χτυπήματα στα εργασιακά δικαιώματα αποτελούν τη θηλιά στο λαιμό των εργαζομένων που θα συνεχίσει να σφίγγει ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Όλα τα υπόλοιπα, που περιέχονται στις δήθεν φιλολαϊκές παράτες, είναι μία ακόμη προσπάθεια εξαπάτησης του εργαζόμενου λαού. Όχι μονάχα γιατί τα λίγα ψίχουλα -κι αυτά σε βάθος τετραετίας- θα εξανεμιστούν με το παραπάνω από τη μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων κι από τα άλλα μέτρα που έχει ήδη ψηφίσει η κυβέρνηση. Αλλά γιατί θα συνοδεύονται από νέες ελαφρύνεις στους επιχειρηματικούς ομίλους.

Τι να τρομάξει άλλωστε το ΣΕΒ και τους υπόλοιπους κοινωνικούς εταίρους από όσα είπε ο Πρωθυπουργός;

• Η δήθεν επεκτασιμότητα των ελάχιστων κλαδικών ΣΣΕ που έχουν υπογραφεί και που θα γίνεται μόνο αν το θέλουν οι εργοδότες, αφού είναι στο χέρι τους αν θα δώσουν ή όχι το μητρώο τους;
• Η οριστική κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και ο καθορισμός του κατώτατου μισθού ανάλογα με το τί θέλει η μεγαλοεργοδοσία και οι επενδυτές;
• Η αντικατάσταση του υποκατώτατου μισθού για τους νέους με την επέκτασή του και στους γονείς με πρόσχημα την απόκτηση «εργασιακής εμπειρίας»;
• Ή μήπως η τακτική της Πυθίας για την κατάργηση της μείωσης των συντάξεων και του αφορολόγητου ορίου που παραπέμπονται –αν και εφόσον- σε απροσδιόριστο χρόνο;

Για τον ΣΕΒ είτε ο αντιασφαλιστικός νόμος του Κατρούγκαλου, είτε η θέση της ΝΔ για ένα ασφαλιστικό σύστημα τριών πυλώνων με τη συμμετοχή ιδιωτικών εταιρειών, είτε συνδυασμός και των δυο η δουλειά γίνεται. Το πουλόβερ της κοινωνικής ασφάλισης έχει ξηλωθεί μέχρι τα μανίκια. Είτε με τη Σκύλλα είτε με τη Χάρυβδη αυτό που μας περιμένει είναι η κρατική σύνταξη φτωχοκομείου και νέα αρπαγή του μόχθου των εργαζομένων.

Δεν τσιμπάμε ούτε στην παροιμία που είπε ο πρωθυπουργός «κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο». Ξέρουμε καλά ότι όσο στην οικονομία το κουμάντο θα το έχουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, η ΕΕ και οι μηχανισμοί της, καμία έξοδο από τα μνημόνια δεν θα δει η εργατική τάξη κι ο λαός. Το τέλος του προγράμματος, όπως και η αρχή του είχαν μία και μόνη επιδίωξη: να σωθούν τα κέρδη των αφεντικών και να αυγατίσουν.

Μετά μάλιστα της εξαγγελίες στη Θεσσαλονίκη, η μεγαλοεργοδοσία, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ έχουν κάθε λόγο να τρίβουν τα χέρια τους. Η Κυβέρνηση εξήγγειλε πακέτο παροχών πράγματι, αλλά προς το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό συνιστούν οι δεσμεύσεις  για τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών, την πλήρη παράδοση γης, νερού και αέρα στους επενδυτές αλλά και την ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ΑμερικαΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς.

Όλα όσα πήρε από το στόμα της ΝΔ ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού δεν υπάρχει κανείς πλέον που να αμφισβητεί ποιος είναι «ο πιο καλός ο μαθητής» του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Οι πρόσφατες δηλώσεις των γερακιών του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ είναι αποκαλυπτικές. Οι άνθρωποι έχουν μείνει εντυπωσιασμένοι από την αφοσίωση του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα στα ιδεώδη και τις αξίες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Τις προηγούμενες μέρες ακόμα και οι Αμερικάνοι είχαν εντυπωσιαστεί από το γεγονός, ότι ολόκληρη Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε αμερικανική βάση και στολίστηκε σαν το αεροπλανοφόρο Harry Truman με γιρλάντες και κόκκινα φώτα.

Είναι ντροπή τους, οι πλύστρες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού να μιλούν στο όνομα προοδευτικών, ριζοσπαστών, αριστερών ανθρώπων! Κάθε προοδευτικός άνθρωπος, αγωνιστής, συνδικαλιστής, εργαζόμενος, νέος, νέα πρέπει να πάρει θέση: Θα επιτρέψουμε να γίνει η Ελλάδα ένα απέραντο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ; Ένα τεράστιο “στρατόπεδο που θα ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι”; Θα επιτρέψουμε παθητικά τα παιχνίδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που βάζει το λαό μας όλο και πιο βαθιά στη φωτιά των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων;

Είναι όμως καιρός συναγωνιστές και συναγωνίστριες να σηκώσουμε ακόμη πιο ψηλά τη σημαία των διεκδικήσεων για τις δικές μας ανάγκες. Να απευθυνθούμε πλατιά σε όλους τους εργαζόμενους. Να γίνει κατανοητό από όλο και περισσότερους ότι μονάχα αγώνας με τέτοιο πρόσημο μπορεί να σημάνει το τέλος όλων των μνημονιακών νόμων και των φόρων, την ανάκτηση των απωλειών μας.

Αυτό το δρόμο έδειξαν οι κινητοποιήσεις συνδικάτων στα τρόφιμα ποτά, στον τουρισμό και στις κατασκευές το προηγούμενο διάστημα για την εφαρμογή των ΣΣΕ, για την απόσπαση αυξήσεων.

Αυτό το δρόμο φωτίζει ο αγώνας των εργαζομένων στην COSCO, που κόντρα σε όλους τους μηχανισμούς κυβέρνησης κι εργοδοσίας έσπασε το σχέδιο για χτύπημα του σωματείου τους και του δίκαιου αγώνα για ένταξη στα ΒΑΕ, για συνθήκες εργασίας και μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες τους.

Τι δεν έκαναν για να τους τσακίσουν. Από την ομερτά στα ΜΜΕ να μη βγει παραέξω το δίκαιο των αιτημάτων τους, τον προπηλακισμό δημοσιογράφων που τόλμησαν να δείξουν την αλήθεια, τη δημιουργία παρασωματείου της εργοδοσίας. Κι επειδή όλα αυτά δεν φτάνουν όταν έχουν απέναντί τους αποφασισμένους εργάτες, αξιοποίησαν την ταξική δικαιοσύνη για να βγάλει 6 φορές τις απεργίες τους παράνομες.

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες,

Να πάρουμε πρέπει όλοι τώρα θέσεις μάχης.

Κι αυτό σημαίνει να απευθυνθούμε πλατιά στους εργαζόμενους σε κάθε κλάδο, επιχείρηση και γειτονιά. Να πυκνώσουν  οι γραμμές των σωματείων, να φτιάξουμε νέα σωματεία όπου δεν υπάρχουν.

Με την πρόταση του ΠΑΜΕ συνεχίζουμε και να κλιμακώνουμε τον αγώνα. 

Με το πλαίσιο μας που βρίσκεται απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων. Που βάζει στο στόχαστρο τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Που αναδεικνύει το σύνολο των αναγκών που πρέπει να διεκδικήσουμε.

Γιατί τέτοιες ανάγκες δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από απατηλές προσδοκίες για καλυτέρευση της ζωής μας από μια δήθεν «δίκαιη ανάπτυξη».

• Πάνω από 35.000 παιδιά μένουν έξω από τους παιδικούς σταθμούς.
• Η ανεργία αγγίζει το ένα τρίτο των εργαζομένων και η υποαπασχόληση τους υπόλοιπους.
• Αν τύχει και δουλεύεις, όπως οι καθαρίστριες του ΟΑΕΔ, στο σημερινό δημόσιο μένεις για μήνες απλήρωτος και ανασφάλιστος.
• Αρρωσταίνεις και δεν ξέρεις αν θα βρεις κρεββάτι σε νοσοκομείο, ή χρήματα για φάρμακα.
• Πιάνει φωτιά ή βρέχει και δεν ξέρεις αν θα έχεις την επόμενη μέρα κεραμίδι να βάλεις από κάτω το κεφάλι σου, αν δεν έχεις γίνεις ο ίδιος στάχτη, αν δεν πνιγείς μέσα στο ίδιο σου το σπίτι.

Αυτή είναι η ανάπτυξη που χαρακτηρίζουν δίκαια. Και θέλουν να την συντηρήσουν με ματωμένα πλεονάσματα ως το 2060 και βάλε, για να μπουκώνουν με νέα κέρδη τα σεντούκια της μεγαλοεργοδοσίας, με εργασιακά κάτεργα, χωρίς δικαιώματα και τη συνδικαλιστική δράση στο γύψο. Μέχρι να έρθει μια νέα κρίση να ξαναρχίσει τον κύκλο μιας νέας καταστροφής από την αρχή.

Αυτό μας υπόσχονται, αυτό ονομάζουν «κανονικότητα», σε αυτό μας θέλουν όλους συμμέτοχους.

Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό ξέρουν καλύτερα ίσως από τον καθένα το μέγεθος της εξαπάτησης που κρύβουν. Πάνω από 35 εκ. τουρίστες, πάνω από 15 δις ευρώ έσοδα, κι ο εποχικός ξενοδοχοϋπάλληλος δεν έχει δωμάτιο να κοιμηθεί μετά από ατέλειωτα 12ωρα, χωρίς το ρεπό που του κατήργησε με τη υπογραφή της η Ομοσπονδία Επισιτισμού Τουρισμού. Με τους ξενοδοχειακούς ομίλους να αλλάζουν σαν τα πουκάμισα εργαζόμενους από συνεργεία και κακοπληρωμένους αν όχι τζάμπα μαθητές-πρακτικάριους, με ανακαινίσεις μονάδων που τις πληρώνουμε με απολύσεις και διαθεσιμότητες, με μισθούς των 500 ευρώ και ανύπαρκτα δικαιώματα.

Κι αυτά συνάδελφοι ισχύουν για κλάδο που έχει ΣΣΕ. Δηλαδή μόνο για το 10% του συνόλου των εργαζομένων. Για το υπόλοιπο 90% ο μισθός θα καθορίζεται από τον περίφημο νόμο Βρούτση, νόμο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που σήμερα είναι 586 ευρώ μικτά κι αύριο ίσως λίγο παραπάνω. Χωρίς συλλογικές διαπραγματεύσεις, με τον κάθε υπουργό εργασίας να καθορίζει τους κατώτατους μισθούς ανάλογα με τις επιθυμίες και τις επιταγές των εργοδοτών.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Εμείς από την πλευρά μας, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, 8 χρόνια τώρα, ακολουθήσαμε το δικό μας δρόμο, αμφισβητώντας την κυριαρχία του κεφαλαίου, προβάλλοντας όσα έχει ανάγκη η εργατική οικογένεια, δίνοντας εκατοντάδες κλαδικές και κατά επιχείρηση μάχες, που δεν μπορεί να τις εξαφανίσει κανείς. Ούτε οι κολαούζοι της εργοδοσίας σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και σε μια σειρά Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα, που αφού στήριξαν με νύχια και δόντια την σε βάρος μας επίθεση, έρχονται τώρα να μας πείσουν ότι όλα όσα είχαμε το προηγούμενο διάστημα είναι περασμένα-ξεχασμένα. Που συναθροίζονται και συνυπογράφουν με τους εργοδότες τους άθλιους μισθούς και το πετσόκομμα των δικαιωμάτων μας, για να πιαστούν οι στόχοι της βάρβαρης καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αυτούς χρειάζεται να πετάξουμε έξω από τις εργατικές οργανώσεις γιατί είναι άνθρωποι της εργοδοσίας.

Στο δικό τους συμβιβασμό και υποταγή έχουμε αντίδοτο την ισχυροποίηση του ΠΑΜΕ, το πλαίσιο διεκδικήσεων που επικαιροποιήσαμε στη Θεσσαλονίκη πριν λίγες μέρες.

• Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών, αντιλαϊκών νόμων και των 3 μνημονίων.
• Επαναφορά, υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ. Κανένας εργαζόμενος κάτω από τα 751 ευρώ.
• Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης Αργίας.
• Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας.
• Κάτω οι φόροι – να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας.
• Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου.
• Να γίνουν προσλήψεις στα δημόσια νοσοκομεία, στα σχολεία, στους ΟΤΑ, μόνιμων πλήρους απασχόλησης εκπαιδευτικών και υγειονομικών όλων των ειδικοτήτων.
• Απαιτούμε υποδομές εδώ και τώρα, αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής θωράκισης για να μην πνιγόμαστε με την πρώτη βροχή, να μην καιγόμαστε το καλοκαίρι.
• Απαιτούμε συνθήκες ζωής και δουλειάς με βάση την εποχή μας, τις σύγχρονες ανάγκες μας!
• Δεν ανεχόμαστε να γίνει η χώρα μας αεροπλανοφόρο για επεμβάσεις. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους γείτονες λαούς. Έχουμε τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες ανησυχίες, τις ίδιες ανάγκες.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Οι δυσκολίες δεν έχουν περάσει. Είναι μπροστά μας άλλες τόσες και περισσότερες. Είμαστε όμως κι εμείς πιο οργανωμένοι, πιο πολλοί, πιο δυνατοί, πιο πεισμένοι για το μέγεθος του αγώνα που χρειάζεται να δοθεί, που δεν θα είναι ποτέ μια κι έξω, που δεν θα σταματήσει μέχρι να νικήσουμε.

Η λύσσα με την οποία έχουν εξαπολύσει επίθεση καταστολής του ταξικού εργατικού κινήματος είναι ενδεικτική τι έχουμε να περιμένουμε ακόμη.

• 19 Σεπτέμβρη στήνουν νέα αγροτοδικεία στη Λάρισα
• 1 Οκτώβρη δικάζουν συνδικαλιστικά στελέχη από τους ΟΤΑ γιατί έδωσαν μάχη για μόνιμη και σταθερή δουλειά στους χιλιάδες συμβασιούχους
• 2 Οκτώβρη θα έχουμε άλλο ένα επεισόδιο στη δίκη των 35 συνδικαλιστών που κατηγορούνται γιατί υπερασπίστηκαν την κοινωνική ασφάλιση απέναντι στις άθλιες τότε δηλώσεις του Βρούτση, υπ. Εργασίας της ΝΔ
• 10 Οκτώβρη δικάζουν τους συναδέλφους, μεταξύ αυτών και νέων εργαζομένων που τόλμησαν να προσπαθήσουν ρίξουν το άγαλμα του Τρούμαν που συμβολίζει το μίσος, την έχθρα, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους

Σε αυτή τη βιομηχανία διώξεων απαντάμε και σήμερα από αυτό το βήμα ότι η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Το εργατικό κίνημα έχει περάσει από συμπληγάδες. Έχουμε και πείρα και τον τρόπο να τους αντιμετωπίσουμε.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Μετά το μεγάλο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, και τα αποψινά συλλαλητήρια στην Αθήνα, στον Πειραιά και στο Κορωπί, ο στόχος μας είναι να συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερη ορμή και αυτοπεποίθηση. Με νέες δυνάμεις, περισσότερους εργαζόμενους στη μάχη, περισσότερα Συνδικάτα στην οργάνωση του αγώνα που με μαζικές διαδικασίες θα συντονίζουν παραστάσεις διαμαρτυρίας, συγκεντρώσεις, καταλήψεις, απεργίες με νέο σταθμό μια Πανελλαδική Απεργία.

Έτσι σκοπεύουμε να αναμετρηθούμε με την κυρίαρχη πολιτική και τους εκφραστές της.

Καλή δύναμη σε όλους και όλες.

Συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Αθήνα, 13 Σεπτέμβρη 2018 – ΦΩΤΟ