Δελτίο Τύπου του Εργατικού Κέντρου Σάμου για την απεργιακή συγκέντρωση της πρωτομαγιάς στην Ικαρία

Σε μια από τις μεγαλύτερες απεργιακές συγκεντρώσεις των τελευταίων χρόνων πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις για την 1μαγια στον Εύδηλο Ικαρίας. Πλήθος κόσμου κάθε ηλικίας και από κάθε γωνιά του νησιού ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Εργ.Κέντρ.Σάμου και συμμετείχε μαζικά, μαχητικά με το φετινό σύνθημα: « Ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Με συνδικάτα εργατών και όχι των κυβερνήσεων και των εργοδοτών».

  Προηγήθηκε εκδήλωση στο Μνημείο των Εκτελεσμένων της Καισαριανής, όπου η Ελένη Παγανέλη ανάγνωσε το ιστορικό της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών, κάνοντας ειδική αναφορά και στους 3 Ικαριώτες: Γίωργος Πίττακας, Γίωργος Κρόκος, Μιχάλης Τσερμέγκας. Ακολούθησε απαγγελία ποιήματος  του Κώστα Βάρναλη « Πρωτομαγιά του  ’44» από την Μοσχάνθη Μαυρίκη.

   Στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι κατευθύνθηκαν προς την πλατεία όπου μαζί με άλλους διαδηλωτές παρακολούθησαν τις απεργιακές ομιλίες από:

  την Βαγγελιώ Λάκκα αντιπρόεδρο του Ν.Τ. Σαμου της ΑΔΕΔΥ -πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων στους Δήμους Ικαρίας-Φούρνων  ,με αναφορά στα πολλά θανατηφόρα ατυχήματα και σακατεμένους στους χώρους δουλειάς εξαιτίας της εντατικοποίησης της εργασίας, των κακοσυντηρημένων οχημάτων στους ΟΤΑ, την ανύπαρκτη εκπαίδευση του προσωπικού, των ελαστικών  σχέσεων εργασίας , την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης.

  τον Αποστόλη Δημόπουλο, αντιπρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Σάμου όπου είπε μεταξύ άλλων: «Η μάχη που δίνεται αυτή την περίοδο από τις ταξικές δυνάμεις με την συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ, η οποία θέλει να νομιμοποιήσει μέσα στα συνδικάτα την παρουσία της εργοδοσίας…». «Πριν 20 χρόνια , στις 3 Απρίλη του 1999, με τη συμμετοχή εκατοντάδων συνδικαλιστών από δεκάδες σωματεία, μαζί και το Ε.Κ.ΣΑΜΟΥ, ιδρύθηκε ως ανάγκη των καιρών το ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ανοίγοντας μια νέα σελίδα για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, συνέχεια των πλούσιων παραδόσεων και των αξιών της εργατικής τάξης της χώρας μας. Το ΠΑΜΕ πρωτοστάτησε στον αγώνα ενάντια σε όλα τα μνημόνια και τους αντεργατικούς νόμους με σύνθημα «καμία θυσία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία…». «… Δε δεχόμαστε η χώρα μας, τα λιμάνια μας, τα νησιά μας, τα αεροδρόμια μας, να γίνουν βάσεις και ορμητήρια για τις ιμπεριαλιστικές σφαγές και τα παιδιά μας που υπηρετούν στο στρατό κρέας για τα κανόνια τους. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, καμία εμπλοκή της Ελλάδας στα Νατοϊκά και ευρωενωσιακά σφαγεία…».

   Επίσης από εργαζόμενες στο κλάδο του επισιτισμού- τουρισμού έγινε παρουσίαση της ιστορικής αναδρομής για τα 100χρονα  της ΓΣEΕ και του ταξικού κινήματος.

 Στην συγκέντρωση παραβρέθηκαν :

Το Συνδικάτο Οικοδόμων Ικαρίας-Φούρνων, το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και συναφών επαγγελμάτων Ικαρίας-Φούρνων, το Σωματείο Μισθωτών Συνταξιούχων Ικαρίας-Φούρνων, η Ένωση Τεχνικών ΔΕΗ-παράρτημα Σάμου-Ικαρίας, ο Σύλλογος Αυτοαπασχολουμένων-Βιοτεχνών-Επαγγελματιών-Εμπόρων Ικαρίας, ο Πανικάριος Αγροτικός Σύλλογος, η Ένωση Δημοκρατικών Γυναικών Ικαρίας , η Ομάδα Γυναικών Αγίου Κηρύκου και η Λαϊκή Συσπείρωση Ικαρίας με επικεφαλής τον Δήμαρχο του νησιού Στέλιο Σταμούλο.

   70 χρόνια μετά την ίδρυση του ΝΑΤΟ και 20 χρόνια μετά το αιματοκύλισμα της Γιουγκοσλαβίας από ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-Ε.Ε. ,διατρανώνοντας την αντίθεσή μας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των σφαγέων των λαών, τα σωματεία καλούν  σε Πορεία Ειρήνης την Κυριακή 12 Μάη από το Γιαλισκάρι έως την πλατεία Ευδήλου με ώρα και σημείο έναρξης στις 10 το πρωί, έξω από κατάστημα ΣΕΗΟΣ.

  Για τους συμμετέχοντες από περιοχές Αγίου και Ευδήλου υπάρχει πρόβλεψη μετακίνησης προς το Γιαλισκάρι, με ώρα και σημείο συγκέντρωσης στις 9 το πρωί έξω από το δημαρχείο Ευδήλου.

   Η ολοκλήρωση της φετινής 1μαγιας ήταν στην αίθουσα στο Αυλάκι ,στο λαϊκό γλέντι του Συνδικάτου Οικοδόμων Ικαρίας

Ανακοίνωση του Συνδικάτου Τροφίμων Ποτών για την επιχείρηση Χατζηγιαννάκη

Κουφέτο ζωή για τους καπιταλιστές
Κόλαση για τους εργάτες

Εργάτη, εργάτρια,

Απευθυνόμαστε σε εσένα που παράγεις όλον τον πλούτο, με τον ιδρώτα της δουλειάς σου αλλά κάθε μέρα μετράς τα χρήματα για να ζήσεις την οικογένεια σου. Εσύ που ζεις στο «πετσί» σου, ότι τώρα που ήρθε η καπιταλιστική ανάπτυξη, μαζί ήρθαν και μένουν χιλιάδες αντεργατικοί νόμοι που βάζουν λεπίδα στις ζωές μας.

Εργάτη, εργάτρια της «Κουφετοποιϊα Χατζηγιαννάκη»,

Ξέρεις και από την προσωπική σου εμπειρία, ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη πατάει στα κορμιά μας, στο ξεζούμισμα των δυνάμεων μας, στην εντατικοποίηση της δουλειάς, στην ατέλειωτη κούραση. Η εταιρεία «Χατζηγιαννάκης» αξιοποιεί όλα τα αντεργατικά μέτρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφίσει και όλα τα υπόλοιπα που ψήφισαν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Τα στοιχεία είναι πεισματάρικα..

Από την μία η ανάπτυξη της εταιρείας είναι φανερή:

  • Σχεδιάζει νέο εργοστάσιο , πολύ μεγαλύτερο από το τωρινό.
  • Παραπάνω παραγγελίες. Οι εξαγωγές έχουν εκτιναχθεί τα τελευταία χρόνια. Από το 10% του 2012 , σήμερα έχουν πάνω από το 30% του τζίρου της εταιρείας.
  • Διαφημίσεις, πλασάρισμα στα μεγαλύτερα σουπερμάρκετ της Ελλάδας
  • Υψηλότεροι τζίροι και κέρδη

Από την άλλη για τους εργαζόμενους της ανάπτυξη σημαίνει:

  • Εντατικοποίηση στα κόκκινα. Με τα ίδια άτομα, πολλοί περισσότεροι τόνοι.
  • Εργαζόμενοι μέσω δουλεμπορικών για 2 μήνες στην αποθήκη.
  • Απολύσεις χωρίς όρια. Πρώτα σακατεύονται οι εργάτες και μετά τους πετάει στους 5 δρόμους.
  • Απλήρωτες υπερωρίες. Απλήρωτο διάλειμμα.
  • Εργατικές ασθένειες. Όλοι οι εργάτες έχουν πρόβλημα με την μέση τους. Κάποιοι αναγκάζονται να τα παρατήσουν για να μπορούν να περπατήσουν.
  • Μισθοί στον πάτο. Δεν έχουν αναπληρωθεί ούτε οι απώλειες της μείωσης 20% που είχε γίνει μέσα στην κρίση ώστε «να σωθεί η επιχείρηση», που υπόσχονταν ότι θα επιστρέψει μόλις ξαναβγάλει κέρδη η επιχείρηση.

Συνάδελφε, συναδέλφισσα,

Πλέον έχεις πείρα! Ξέρεις και εσύ, ότι μπροστά στα κέρδη τους οι καπιταλιστές γίνονται αδίστακτοι. Ότι θέλουν να ρίξουν στον πάτο το εργατικό «κόστος» , όπως το ονομάζουν, για να βγάλουν ακόμα περισσότερα. Δεν τους νοιάζει αν πρέπει να παίρνεις χάπια για να την βγάλεις πέρα με τον πόνο, αν γυρνάς όλη την ώρα στους γιατρούς για τις σκόνες και χρώματα που μπαίνουν στον οργανισμό σου. Η «Κουφετοποιϊα» δεν αποτελεί εξαίρεση από τον κανόνα…

Ο καπιταλισμός είναι το σύστημα που γεννά την αδικία, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτός γεννάει τις άθλιες συνθήκες για εμάς και τις οικογένειες μας, ώστε να περνάνε ζωή χαρισάμενη οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι τραπεζίτες. Αυτό το σύστημα, που ζούμε σήμερα, υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Για αυτό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν κατήργησε ούτε έναν αντεργατικό νόμο των προηγούμενων κυβερνήσεων. Για αυτό μιλάει για «παθογένειες του παρελθόντος» όταν αναφέρεται στα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα. Για αυτό παίρνουν τα εύσημα από τη Μέρκελ, τον Τράμπ και τους λοιπούς υπηρέτες του συστήματος.Μαντρόσκυλα των αφεντικών είναι οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, μακρύ χέρι της εργοδοσία απέναντι σε κάθε εργατική διεκδίκηση. Για αυτό όλοι μαζί τα βρίσκουν, φωτογραφίζονται μαζί σε φιέστες, στάζουν μέλι όταν μιλάνε για τους καπιταλιστές.

Εργαζόμενε , εργαζόμενη της «Κουφετοποιϊα Χατζηγιαννάκη»,

Υπάρχει και άλλος δρόμος! Ο δρόμος της οργανωμένης πάλης, μέσα από τα ταξικά σωματεία. Η δράση μαζί με τους υπόλοιπους εργάτες του κλάδου, σαν μια γροθιά. Μέσα από το Συνδικάτο Τροφίμων- Ποτών Ν.Αττικής. Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση βιομηχάνων-κυβέρνησης-ΕΕ, να βάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες!

  • Αυξήσεις στους μισθούς, τουλάχιστον στα προ-κρίσης επίπεδα.
  • Ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Να μην σηκώνουν τόνους εμπορευμάτων οι γυναίκες. Όχι άλλο σακάτεμα, μέσες διαλυμένες και χάπια για να βγει η μέρα..
  • Να παρθούν όλα τα μέτρα προστασίας, να μην ρουφάνε τα πνευμόνια μας όλη την ζάχαρη και τα χρώματα.
  • Να παρθούν πίσω όλοι οι αντεργατικοί νόμοι όλων των μνημονίων.
  • Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη. Προστασία της πρώτης κατοικίας.
  • Δωρεάν υγεία και παιδεία για εμάς και τα παιδιά μας.

Συνάδελφε,συναδέλφισσα

Το συνδικάτο απλώνει το χέρι σε όποιον θέλει να σηκωθεί. Να συγκρουστεί με το σύστημα της αδικίας, που γεννά πολέμους, φτώχεια ανεργία. Σε όποιον θέλει να πάει κόντρα στα μονοπώλια, στους καπιταλιστές, που αποτελούν κοινό εχθρό για όλους τους εργάτες, όπου και αν δουλεύουν. Στάθηκε απέναντι στην «εργοδοτική μαφία» της ΓΣΕΕ, που θέλει οι ίδιοι οι εργοδότες να είναι «εκπρόσωποι» των εργατών.

Εμπιστεύσου το συνδικάτο σου. Το συνδικάτο που έχει δώσει σκληρούς αγώνες σε όλους τους χώρους, χωρίς να τα «βρίσκει» με τα αφεντικά. Υπερασπίστηκε το δίκιο του εργάτη σε όποιον χώρο δουλειάς απέναντι στην εργοδοσία. Αποτελείται από πρωτοπόρους εργάτες και όχι από διευθυντάδες ή τσιράκια της εργοδοσίας. Γι’ αυτό το έχουν βάλει στο μάτι όλα τα αφεντικά του κλάδου. Ισχυροποίησε το συνδικάτο, γίνε μέλος του, πάλεψε δίπλα – δίπλα στους σκληρούς αγώνες που έρχονται.

ΓΙΝΕ ΤΩΡΑ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΤΡΟΦΙΜΩΝ-ΠΟΤΩΝ Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ!

ΔΥΝΑΜΩΣΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ!

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑ – ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

STOP AL IMPERIALISMO Solidaridad con los Trabajadores y el Pueblo de Venezuela

Los  trabajadores de Grecia desde sus manifestaciones de huelga del PAME en ocasión del 1ro de Mayo, envian un mensaje de condena a la sucia intervención de los EE.UU- UE y de sus aliados en Venezuela y al intento de golpe de estado de derrocar al presidente electo del país.

Este desarrollo en Venezuela llega solo unos días después de las provocativas declaraciones del Asesor de Seguridad Nacional de Estados Unidos J. Bolton contra los pueblos de Cuba,  Venezuela y Nicaragua, caracterizando estos países como la ¨troika de la tiranía¨y ¨amenazas para la seguridad en la región¨. Quienes que matan los pueblos hablan hipócritamente de ¨democracia¨ y ¨libertad¨ para imponer sus intereses en el contexto de las competencias de los centros imperialistas.

El intento del golpe de estado contra al pueblo de Venezuela tuvo lugar con el apoyo abaierto de Estados Unidos y Unión Europea. Sin embargo, parece que el gobierno griego de SYRIZA ha jugado un papel peligroso, justo antes del intento de golpe de estado realizó una reunión con  un representante de los golpistas.

Este es el imperialismo. Dictaduras, intervenciones, guerras e inmigración con víctimas los pueblos.

Los trabajadores de Grecia que participaron a las manifestaciones del PAME del 1ro de Mayo, del Día de la Clase Obrera, de lucha por el derrocamiento de la explotación y del imperialismo expresamos nuestra solidaridad con los trabajadores y el pueblo de Venezuela, con el derecho de cada pueblo dicede por su propio mismo por su vida y futuro .

STOP IMPERIALISM-Solidarity with the Workers and the People of Venezuela

Workers in Greece from the PAME strike rallies on May 1st we send a message of condemnation of the dirty USA-EU, and their allies intervention in Venezuela and the coup attempt to overthrow the elected president of the country.

This development in Venezuela comes only a few days after the provocative statements of the US Security Adviser, Bolton against the peoples of Cuba, Venezuela and Nicaragua, which characterized these countries as a “troika of tyranny” and “threats to security in the region”. Those who have shed the blood of the peoples speak hypocritically about “democracy” and “freedom” so as to impose their interests in the context of the rivalries of imperialist centers.

The attempted coup against the Venezuelan people took place with the open US-EU support. A dangerous role, however, seems to have been played by the Greek government, SYRIZA, who just before the coup attempt held a meeting with a representative of the coup organizers.

This is imperialism. Dictatorships, interventions, wars and refugees with the people always the victim.

The workers of Greece from the PAME rallies of 1st of May, the International Workers’ Day, of the struggle to overthrow exploitation and imperialism, we express our solidarity with the workers and the people of Venezuela, with the right of every people to decide themselves for their lives and their future.

Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε διάφορες πόλεις της χώρας(ΦΩΤΟ)

Ηράκλειο

Ιωάννινα

 

Λαύριο

Για περισσότερες φωτογραφίες κάντε κλικ εδώ

Ψήφισμα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας για γνήσιο Συνέδριο ΓΣΕΕ

 Οι αντιπρόσωποι του 8ου Συνεδρίου της ΟΣΥΑΠΕ με απόφασή μας καταγγέλλουμε το όργιο νοθείας, που επιχειρήθηκε να επιβληθεί στο 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Κανείς “τίμιος” εργαζόμενος δεν μπορεί να ανεχτεί:

  • το όργιο νοθείας που επιχείρησε η εργοδοτική ηγεσία της ΓΣΕΕ στο 37ο Συνέδριό της, με πάνω από 53 νόθους αντιπροσώπους,
  • εργοδότες, μέτοχοι εταιρειών Α.Ε. να βαφτίζονται «εργαζόμενοι» και να συμμετέχουν σ’ ένα εργατικό συνέδριο,
  • δημόσιοι υπάλληλοι να παρουσιάζονται ως στελέχη συνδικάτων του ιδιωτικού τομέα και αντιπρόσωποι στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ,
  • να υπάρχουν στους χώρους του Συνεδρίου «φουσκωτοί» και μπράβοι,
  • να τρομοκρατούν και να χτυπούν εργαζόμενους κι εκλεγμένους συνέδρους, επιδιώκοντας να επιβάλλουν Συνέδριο νοθείας.

Μας γυρίζουν σε άλλες εποχές, σε εποχές βίας και νοθείας.

Το Συνέδριο των Συνδικάτων πρέπει να αποτυπώνει γνήσια τη θέληση των συναδέλφων και να γίνεται χωρίς νόθους αντιπροσώπους κι εκπροσώπους της εργοδοσίας, χωρίς παρεμβάσεις κράτους και εργοδοσίας.

Μία είναι η απαίτηση:

Γνήσιο Συνέδριο χωρίς νόθους αντιπροσώπους κι εργοδότες.

Συνέδριο εργατών κι όχι των εργοδοτών.

Ανακοίνωση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στην Ευρυτανία για την εργατική πρωτομαγιά

1η ΜΑΗ 2019 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ 

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ 

ΜΕ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες, νέοι,

Η 1η Μάη είναι η μέρα που οι εργάτες όλου του κόσμου τιμούν τους νεκρούς της τάξης τους, τους ηρωικούς εργατικούς-λαϊκούς αγώνες, τις εργατικές αιματηρές κατακτήσεις, στην ανειρήνευτη πάλη με τους εκμεταλλευτές μας. Είναι μέρα-σύμβολο στον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το σύνθημα «ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ – ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ ΕΡΓΑΤΙΑ» είναι ζωντανό, επίκαιρο, θα υπάρχει και θα βροντοφωνάζεται από εργάτες σε όλον τον κόσμο και στις συγκεντρώσεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Το οφείλουμε σε αυτούς που πάλεψαν πριν από εμάς, στους χιλιάδες νεκρούς της τάξης μας, στους νεκρούς του Σικάγο, στους εργάτες της πρώτης ματωμένης πρωτομαγιάς στην Ελλάδα το 1924, του Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, στους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής.

Η ματωμένη θυσία των εργατών του Σικάγου διδάσκει πως η εργατική τάξη δε μπορεί να περιμένει βελτιώσεις στη ζωή της, αν δεν αγωνιστεί. Τίποτα δε χαρίζεται. Στο σύστημα της εκμετάλλευσης δεν υποτασσόμαστε, δε δίνουμε συγχωροχάρτι, δε συμβιβαζόμαστε με την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Εργαζόμενη, εργαζόμενε,

Κυβέρνηση και κόμματα που στηρίζουν το σύστημα της εκμετάλλευσης, μπροστά στις εκλογές, θα κάνουν προσπάθεια να σε παγιδέψουν, να φέρουν τη δυσαρέσκεια σου, στα μέτρα τους! Με νέα ψέματα και απάτες θα προσπαθήσουν να σε βάλουν στη λογική του τάχα “μικρότερου κακού”.

Μην αποδεχτείς νέες απάτες, μεγάλα λόγια που θα υπόσχονται ξανά προστασία των φτωχών και των αδυνάτων, ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί να είναι «δίκαιη» και «βιώσιμη».

Απάντησε αγωνιστικά με τη συμμετοχή σου στους διεκδικητικούς αγώνες, οργανώσου στο σωματείο σου.  Προσπέρασε τους εκβιασμούς των κομμάτων που στηρίζουν τα κέρδη των μονοπωλίων, την ΕΕ της ανεργίας, των ψίχουλων και της καταστολής, τις δυνάμεις που στηρίζουν το ΝΑΤΟ των πολέμων και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Το σύστημα της εκμετάλλευσης δε μπορεί να γίνει πιο ανθρώπινο, πιο δίκαιο, δε μπορεί να ικανοποιήσει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Καμία ανοχή στη συνδικαλιστική μαφία!

Δίπλα στα αφεντικά και το πολιτικό προσωπικό τους, βρίσκεται οργανωμένα, ένας καλοταϊσμένος συνδικαλιστικός μηχανισμός, μια εργατική ελίτ. Αυτή η συνδικαλιστική μαφία στη ΓΣΕΕ, προσπαθεί όλο αυτό το διάστημα να φέρει μέσα στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα, μεγαλοδιευθυντές και golden boys, νόθους, να φέρει με φυσική παρουσία την εργοδοσία.

Τα μνημόνια και όλα τα αντεργατικά μέτρα ιδιαίτερα των τελευταίων ετών, έχουν και τη δική τους υπογραφή. Είναι οι ίδιοι που λένε πως η απεργία έφαγε τα ψωμιά της, αυτοί που βρίσκονταν μαζί στις πλατείες των αγανακτισμένων και έβαζαν τους “Κολλάδες” και άλλους «πρόθυμους συνδικαλιστές» να ανακηρύττουν “το τέλος των συνδικάτων”. Είναι αυτοί που έκλεισαν τα μάτια όταν μπήκε στο γύψο το απεργιακό δικαίωμα, που κάλεσαν τους εργαζόμενους να απεμπολήσουν δικαιώματα στο μισθό και την κοινωνική ασφάλιση, να διαδηλώσουν με τα αιτήματα των επιχειρηματικών ομίλων και της κυβέρνησης.

Δεν έχουν τελειώσει ακόμα την αποστολή τους! Θέλουν τα συνδικάτα μηχανισμούς προώθησης της στρατηγικής των μονοπωλίων, της υπηρέτησης με κάθε τρόπο της ανταγωνιστικότητας, της μείωσης του μισθολογικού κόστους. Να υπηρετούν όλοι οι εργαζόμενοι αυτούς τους στόχους χωρίς αντιδράσεις, να υπάρχει σιγή νεκροταφείου.

 Όμως εδώ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΜΕ

Η εγγύηση, ότι δεν θα τα καταφέρουν είναι η 20χρονη πορεία και δράση του ΠΑΜΕ. Η αταλάντευτη ταξική γραμμή πάλης, η πάλη για ενότητα των εργατών ανεξαρτήτου σχέσης εργασίας απέναντι σε εργοδοσία και κράτος, είναι η παρακαταθήκη για να κάνουμε βήματα μπροστά, για ισχυρή οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς για να επιβάλουμε τα δίκια μας.  Καλούμε κάθε σωματείο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή, τον κάθε εργαζόμενο, να κρίνει την κατάσταση και να πάρει θέση απέναντι στη συνδικαλιστική μαφία. Την πρώτη Μάη πρέπει να εκφραστεί ένα ενωτικό μαχητικό ρεύμα που εκφράζεται στους χώρους δουλειάς, με τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων που αντιδρούν σε αυτά τα φαινόμενα εκφυλισμού που λένε ότι “κάτι πρέπει να γίνει” σε μία μαζική, μαχητική, ενωτική συγκέντρωση στο Σύνταγμα.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ!

Τα 100 χρόνια ζωής της ΓΣΕΕ, δεν είναι οι Μακρήδες, οι Λυκιαρδόπουλοι και η σημερινή συνδικαλιστική μαφία. Δεν είναι τα «ναι» στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα μνημόνια, η ανταγωνιστικότητα και η ευελιξία στην αγορά εργασίας.

Είναι οι νεκροί της τάξης μας που έπεσαν στην ανειρήνευτη πάλη για το δικαίωμα στη δουλειά με δικαιώματα, είναι οι 200 της Καισαριανής, ο Μπεναρόγια, ο Μήτσος Παπαρήγας, οι χιλιάδες εξορισμένοι και όλοι όσοι αγωνίστηκαν για το πανανθρώπινο μήνυμα της Πρωτομαγιάς, για να σταματήσει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι στις μέρες μας, οι χιλιάδες απολυμένοι, οι εργάτες που μπήκαν μπροστά με το σύνθημα «καμία θυσία για την πλουτοκρατία», όταν η συνδικαλιστική μαφία μιλούσε για «εθνική ανάπτυξη» και «κοινωνική ειρήνη». Αυτήν την ηρωική ιστορία του εργατικού κινήματος δεν μπορούν να τη λερώσουν οι εργοδότες και οι πεμπτοφαλαγγίτες μέσα στα συνδικάτα.

1η ΜΑΗ, ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ!

Υπάρχει διέξοδος! Με την εργατική τάξη στην πρωτοπορία, σε συμμαχία με τους μικρούς αγρότες και τους επαγγελματίες,  προχωράμε μπροστά για το μέλλον που μας ανήκει, για τον μεγάλο αγώνα της απελευθέρωσης των εργατών και των καταπιεσμένων από τα δεσμά της εκμετάλλευσης! Να τραβήξουμε το δικό μας δρόμο ανάπτυξης, που θα έχει ως μοναδικό κίνητρο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Αυτό είναι το ιστορικό μήνυμα της Πρωτομαγιάς, που όσο κι αν προσπαθήσουν, αφεντικά, κυβερνήσεις και συνδικαλιστική μαφία, δεν θα επιτρέψουμε να παραχαραχτεί.

Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε! Το σύνθημα, που γεννήθηκε μέσα από εργατικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, να δίνει ελπίδα, να είναι οδηγός και να φωτίζει το δρόμο μας.

Δυναμώνουμε την οργάνωσή μας, την ταξική ενότητα, την εργατική αλληλεγγύη!

Ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Με σωματεία εργατών, όχι των κυβερνήσεων και των εργοδοτών

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΒΑΛΑΩΡΑΣ ΣΤΙΣ 11ΠΜ

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΕΦΑΝΙΩΝ-ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΚΟΡΥΣΧΑΔΩΝ ΣΤΙΣ 11ΠΜ

Κεντρική Ομιλία απεργιακής συγκέντρωσης της πρωτομαγιάς στο Σύνταγμα

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, συναγωνιστές και συναγωνίστριες

Από το βήμα της σημερινής μας απεργιακής συγκέντρωσης της πρωτομαγιάς στέλνουμε μήνυμα καταδίκης της βρώμικης επέμβασης των ΗΠΑ και ΕΕ στη Βενεζουέλα και της απόπειρας πραξικοπήματος για την ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου της χώρας. Εκφράζουμε την σταθερή μας αλληλεγγύη στους εργαζόμενους και το λαό της Βενεζουέλας και στο δικαίωμα του κάθε λαού να αποφασίζει μόνος του για τη ζωή και το μέλλον του.

Θέλουμε όμως να καταγγείλουμε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που με εντολή του Αμερικάνου Πρέσβη, σαν το πιστό σκυλί και δια του βουλευτή της Δουζίνα συναντήθηκε με εκπρόσωπο του Γκουαιδό και ουσιαστικά πήρε το μέρος του αρχιπραξικοπηματία και κουβέντα δεν είπε για την επέμβαση των ΗΠΑ. Τους δίνουμε συγχαρητήρια για αυτή τους την προοδευτική εξέλιξη που κάνουν πανηγύρια για την εκλογή του Σάντσεθ που πρώτος στήριξε το αμερικάνικο πραξικόπημα στη Βενεζουέλα.

Σφίγγουμε την αγωνιστική γροθιά, υψώνουμε τις σημαίες του αγώνα, καλωσορίζουμε τους χιλιάδες εργαζόμενους, τις εργαζόμενες, τους συνταξιούχους, τους νέους, τις νέες, τις γυναίκες, τους αυτοαπασχολούμενους που βρίσκονται στις επάλξεις του αγώνα.

Που βρίσκονται εδώ για να τιμήσουμε όλοι μαζί τους νεκρούς της τάξης μας, όσους δεν λύγισαν, στάθηκαν όρθιοι στις φυλακές, στις εξορίες, μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα.

Εκφράζουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους εργάτες όλου του κόσμου! Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας για της γης τους κολασμένους, τους μετανάστες, πρόσφυγες.

Η 1η Μάη όμως είναι και μέρα ευθύνης για το πώς κάθε ένας από μας θα πάρουμε μέρος στην οργάνωση της πάλης, σε κάθε χώρο δουλειάς, με κάθε μορφή και τρόπο για να δυναμώσουμε τη συμμαχία όσων βασανιζόμαστε από τον ίδιο αντίπαλο, τα μονοπώλια, την ΕΕ. Είναι ημέρα ευθύνης για το πώς η τάξη μας θα σηκώσει τη δική της σημαία: την ταξική ενότητα, την ταξική αλληλεγγύη. Πώς θα βαδίσει στο δικό της δρόμο, χωρίς φτώχια, ανεργία και ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Γνωρίζουμε καλά πως οι καιροί είναι δύσκολοι. Ότι το κίνημα είναι σε υποχώρηση. Εκφράζεται με τα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και του λαού από συντηρητικές, φιλελεύθερες, αλλά και δήθεν αριστερές, τάχα προοδευτικές κυβερνήσεις, εκφράζεται και με την άνοδο ακροδεξιών, φασιστικών, εθνικιστικών δυνάμεων όπως η δολοφονική παρουσία της ΧΑ στη χώρα μας. Όμως εμείς πιστεύουμε ότι τίποτα δεν είναι στατικό, αμετάβλητο. Ο συσχετισμός δεν είναι αναλλοίωτος. Σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο υπάρχουν μικρότερες και μεγαλύτερες εστίες αγώνα. Οι λαοί δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουν. Η δύναμη βρίσκεται στην πάλη των λαών.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Θέλουμε σήμερα από το βήμα της Πρωτομαγιάτικης απεργιακής συγκέντρωσης να επιστρέψουμε το κάλεσμα που στέλνουν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα της πλουτοκρατίας στο λαό, να υπερασπιστεί την ιμπεριαλιστική συμμαχία της ΕΕ, που τάχα «δημιουργήθηκε για την εμπέδωση της ειρήνης, της δημοκρατίας», αλλά κάπου στην πορεία «λοξοδρόμησε».

Η «Ιερά Συμμαχία» των Ευρωπαίων καπιταλιστών, από την πρώτη μέρα της ίδρυσής της μέχρι και σήμερα, είχε και έχει τα συμφέροντα των μονοπωλίων στην καρδιά της. Γι’ αυτό τσακίζει ενιαία τους λαούς όλης της Ευρώπης, εντείνει την εκμετάλλευση, παίρνει το ένα πίσω απ’ το άλλο τα αντιλαϊκά μέτρα.

Η ΕΕ γίνεται όλο και πιο αντιδραστική, όχι επειδή τάχα βρέθηκαν στο τιμόνι οι νεοφιλελεύθεροι ή οι σοσιαλδημοκράτες, αλλά γιατί όποιος κι αν είναι στο τιμόνι των αστικών κυβερνήσεων και της ίδιας της ιμπεριαλιστικής ένωσης, είναι εκεί για να υπηρετήσει τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, που περνάνε μέσα από το τσάκισμα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Το ζήσαμε, έχουμε πικρή πείρα 10 χρόνια μέσα στην κρίση. Δεν είμαστε λωτοφάγοι.

Απευθύνουμε σε όλους σας το ερώτημα: θα ανεχτούμε μια νέα κοροϊδία; Θα ανεχτούμε να μας πετούν τα ψίχουλα από το τραπέζι που εμείς πληρώσαμε με το αίμα μας και να τους λέμε και ευχαριστώ;

Πρέπει να επιστρέψουμε με το ίδιο νόμισμα το θράσος τους να παρουσιάζουν ως «προοδευτική πολιτική» την επιστροφή ενός από τα εκατό που έχουν αρπάξει από το λαό, αφού στην πραγματικότητα μας καλούν να ρίξουμε ακόμα παρακάτω τις απαιτήσεις μας, να θεωρήσουμε περασμένα – ξεχασμένα όσα χάσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια, να προσαρμόσουμε μόνιμα τις ανάγκες μας στις «αντοχές» και τα «δημοσιονομικά μεγέθη» της καπιταλιστικής οικονομίας.

Να παρουσιάζουν «ως προοδευτική πολιτική» ποιος θα συμβάλλει πιο αποτελεσματικά στην παραπέρα στρατιωτικοποίηση της ιμπεριαλιστικής ένωσης, στις νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στα κοινά σχέδια ΕΕ και ΝΑΤΟ, που ανάβουν το φιτίλι του πολέμου. Ποιος θα κρατήσει πιο ψηλά τη σημαία των μακελάρηδων, δίνοντας γη και ύδωρ για να αλυσοδέσουν αποτελεσματικότερα τις επόμενες γενιές.

Παλιά λέγαμε δεν μπορεί ο εργάτης να ψηφίζει ότι και οι εργοδότες. Τώρα οι ίδιοι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές φιγουράρουν πρώτοι – πρώτοι εργοδότες στα ψηφοδέλτια των κομμάτων. Γι’ αυτό σ’ αυτές τις εκλογές να στηρίξουμε δικούς μας ανθρώπους που είναι δίπλα μας, που μας στήριξαν στους αγώνες και θα είναι και την επόμενη μέρα στο πλευρό μας, στο πλευρό όσων αγωνίζονται.

Οι εργαζόμενοι να κρίνουν όσους πήραν μέτρα σε βάρος τους. Είναι μια ευκαιρία και οι κάλπες που θα στηθούν το Μάη.

Είναι προς το συμφέρον μας ή ενάντιά μας να επιβραβευτεί το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ που μας φόρτωσαν με τρία μνημόνια;

Που μας τσάκισαν μισθούς και συντάξεις;

Είναι προς το συμφέρον μας ή ενάντιά μας να στηρίξουν οι εργαζόμενοι όσους έβαλαν στόχο το δικαίωμα στην απεργία και χτύπησαν την κοινωνική ασφάλιση;

Που κατήργησαν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας;

Μπορούν να περιμένουν κάτι καλύτερο από κυβερνήσεις της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και του ΔΝΤ;

Ο δρόμος των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων, είναι ο δρόμος της αντεπίθεσης για τις σύγχρονες ανάγκες μας, ο δρόμος που το ταξικό κίνημα βαδίζει εδώ και 20 χρόνια με μπροστάρη το ΠΑΜΕ, τα Συνδικάτα, τα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες του.

Συναδελφοι-ες, εργαζόμενοι, άνεργοι,

Είμαστε εδώ γιατί στα χρόνια της καπιταλιστικής ανάπτυξης ήμασταν στην πρώτη γραμμή των αγώνων για αυξήσεις και διεύρυνση των δικαιωμάτων, κόντρα στην λογική της αναμονής και «κοινωνικής ειρήνης». Κόντρα σε όλες εκείνες τις δυνάμεις μέσα στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα που μπήκαν μπροστά όχι μόνο για να περάσουν τα μνημόνια, αλλά βάλανε κι ίδιοι τις υπογραφές τους σε μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων, στις ελαστικές μορφές απασχόλησης.

Όλο αυτό το διάστημα οι ταξικές δυνάμεις σε όλη τη χώρα έκαναν προσπάθεια να αναδείξουν τον αναβαθμισμένο ρόλο της εργοδοτικής παρέμβασης στο εργατικό κίνημα και το ρόλο της συνδικαλιστικής μαφίας που έχει κάτσει στο σβέρκο των εργαζομένων.

Ο ρόλος της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, της συνδικαλιστικής μαφίας μέσα στο εργατικό κίνημα, δεν εξαντλήθηκε μονάχα στη στήριξη της πιο μεγάλης επίθεσης που δέχτηκε η τάξη μας την περίοδο της κρίσης. Δεν τέλειωσε η αποστολή τους εκεί.

Τώρα βάζουν μπροστά το επόμενο, καλά μελετημένο σχέδιο που εκπόνησαν μαζί με το ΣΕΒ, το ΣΕΤΕ, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες. Την μετάλλαξη των συνδικάτων σε μηχανισμούς προώθησης της στρατηγικής των επιχειρηματικών ομίλων. Να βάλλουν μπροστά τους ίδιους τους εργάτες να υπηρετούν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των αφεντικών. Να θάψουν κάθε αντίδραση, κάθε φωνή που θα εναντιώνεται στα σχέδιά τους.

Τα πρώτα δείγματα τα είδαμε όταν από το στόμα του Παναγόπουλου, προέδρου της ΓΣΕΕ ακούγαμε ότι η απεργία έφαγε τα ψωμιά της, όταν στήριξαν την κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος, όταν οι διάφοροι Κολλάδες ανακήρυτταν το τέλος των συνδικάτων και τη μετατροπή τους σε συμβούλια προώθησης των συμφερόντων των μονοπωλίων.

Να μην ξεχνάμε ότι μέσα στην κρίση δεν δίστασαν να υιοθετήσουν τα πιο αντιδραστικά συνθήματα. Έφτασαν ακόμα να αγκαλιάσουν και το σύνθημα «έξω τα κόμματα έξω τα συνδικάτα από τους αγώνες», που υιοθέτησε τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνιστώσες του, όσο και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής στις πλατείες των αγανακτισμένων.

Είναι ενδεικτική ακόμα η άρνησή τους να γράψουν στα σωματεία τους χιλιάδες εργολαβικούς, συμβασιούχους, κακοπληρωμένους εργαζόμενους των δουλεμπορικών γραφείων. Τους βολεύει να κρατούν ανοργάνωτους τους νέους και παράλληλα να διατηρούν μηχανισμό διαμόρφωσης συσχετισμών μαζί με την εργοδοσία και το κράτος. Και βέβαια όλα αυτά συνοδεύονται από φαινόμενα διαφθοράς, διασπάθισης εκατομμυρίων από κονδύλια και προγράμματα εξαγοράς.

Κι επειδή η μεγαλοεργοδοσία στέκει ανήσυχη μπροστά στο ενδεχόμενο να μην μπορέσουν τα τσιράκια της στο κίνημα να φέρουν σε πέρας μέχρι το τέλος την αποστολή τους, αποφάσισε να παίξουν οι ίδιοι οι εργοδότες το ρόλο των εκπροσώπων των εργαζομένων.

Αυτό προσπάθησαν και στην Καλαμάτα και στη Ρόδο και στην ΟΙΥΕ. Μέσα από νόθα συνέδρια να μπάσουν σε όλες τις βαθμίδες του συνδικαλιστικού κινήματος την εργοδοσία. Ήταν φυσικό να επιστρατεύσουν μπράβους, ανθρώπους της νύχτας και όλο το σκυλολόι που υπηρετεί τις πιο βρώμικες δουλειές της εργοδοσίας.

Αυτό που δεν πήραν υπόψη, εκεί που έπεσαν έξω, είναι ότι εδώ και 20 χρόνια υπάρχει ΠΑΜΕ, που παρά τα εμπόδια από την εργοδοσία, τις κυβερνήσεις και τα τσιράκια τους στο κίνημα, δίνει όλες του τις δυνάμεις για την οργάνωση της εργατικής τάξης στα Συνδικάτα της, για την ανάπτυξη αγώνων, για την συγκέντρωση περισσότερων δυνάμεων απέναντι στις αντεργατικές πολιτικές.

Υπάρχουν δεκάδες Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και συνδικάτα που καθημερινά προσπαθούν, οργανώνουν, την πάλη της εργατικής τάξης κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική των επιχειρηματικών ομίλων και των κομμάτων τους, κόντρα στις σφραγίδες και τα επιχειρηματικά κέντρα των ΙΝΕ-ΓΣΕΕ που έχουν καταντήσει τα Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, όπου διακινούνται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Για τις δυνάμεις που δρουν με ζωντάνια μέσα στους χώρους δουλειάς, που διεκδικούν αγωνιστικά, βάζοντας τις λαϊκές ανάγκες μπροστά, είναι λυμένο πως ο δρόμος της σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική και τη στρατηγική των επιχειρηματικών ομίλων περνάει μέσα από την ασίγαστη πάλη με το πολιτικό και συνδικαλιστικό προσωπικό τους.

Γι’ αυτό η σύγκρουση που διεξάγεται και κορυφώνεται αυτήν την περίοδο με τη συνδικαλιστική μαφία είναι όρος για την ανασύνταξη του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος! Σε μια περίοδο που η σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ξεχειλίζει, που η συνδικαλιστική μαφία κάνει τα αδύνατα – δυνατά για να διατηρήσει με κάθε τρόπο τη συνδικαλιστική της επιβίωση, προτάσσοντας τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, το ΠΑΜΕ, με τις θέσεις του, τις πρωτοβουλίες και τη δράση του, επιδιώκει να αναδειχτεί στον κύριο παράγοντα ταξικής συσπείρωσης και της ενότητας της εργατικής τάξης.

Γιατί ακριβώς αυτά τα 20 χρόνια ζωής και δράσης του ΠΑΜΕ αποτελούν την εγγύηση ότι το σχέδιό τους θα πέσει στο κενό. Γιατί όσο υπάρχει ΠΑΜΕ τα Συνδικάτα δεν θα μπουν ποτέ στο μουσείο, δεν θα γίνουν ποτέ συνεταιράκι του ΔΝΤ, της ΕΕ και των κυβερνήσεων.

Γιατί εμείς πιστεύουμε ότι ποτέ τα συμφέροντα της εργατικής τάξης δεν είχαν τίποτε κοινό με τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών της. Οι αστοί εμφανίζουν ως «εθνικό συμφέρον» το ταξικό τους συμφέρον για τα κέρδη τους. Μας θέλουν συνένοχους και συμμέτοχους στο έγκλημα που διαπράττουν απέναντι σε άλλους λαούς. Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να αποδεχτεί αυτό το ρόλο. Δεν μας αξίζει!

Να γιατί δώσαμε και δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις, αξιοποιούμε όλες τους τρόπους που διαθέτουμε για να φτάσουμε και στον τελευταίο εργάτη κι εργάτρια, να τους τραβήξουμε από τα νύχια της εργοδοσίας, να τους πείσουμε να οργανωθούν, να αγωνιστούν, να διεκδικήσουν την ικανοποίηση των αναγκών τους. Εμείς μετράμε τις δυνάμεις μας, από το πόσα νέα συνδικάτα έγιναν μέσα σε κλάδους και περιοχές, πόσες σωματειακές επιτροπές, πόσες επιτροπές αγώνα. Από το πόσο βελτιώθηκε η λειτουργία των σωματείων, με μαζικές διαδικασίες, με τους εργάτες να παίρνουν το λόγο, να κρίνουν τους εκπροσώπους τους, να προχωρούν εμπρός μέσα από διαπάλη με δυνάμεις που τους θέλουν μακριά από την οργανωμένη δράση. Πόσο δυνάμωσαν οι δεσμοί μας με τους εργαζόμενους. Έχουμε καθήκον να δώσουμε οργανωμένα τη μάχη για τα δικαιώματα, την οργάνωση και την ανάπτυξη της πάλης της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης, της νεολαίας. Εκεί που ζει, που φοιτά, που εργάζεται σκληρά εκμεταλλευόμενη.

Εμείς έτσι τιμούμε τα 100 χρόνια της ΓΣΕΕ που ανήκουν σε όσους έδωσαν τη ζωή τους, όχι μονάχα απέναντι στο κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές, αλλά και απέναντι στους Μακρήδες, Θεοδωρόπουλους, που οι σημερινοί σύγχρονοι κι επίδοξοι συνεχιστές τους στην ηγεσία της ΓΣΕΕ θέλουν να τους ξεπεράσουν.

Από το βήμα της σημερινής συγκέντρωσης απευθύνουμε κάλεσμα προς τα συνδικάτα και τους συνδικαλιστές που θέλουν να αλλάξει η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα. Που εμπιστεύονται το ταξικό κίνημα, που τελευταία ιδιαίτερα συμπορεύτηκαν μαζί μας να ξεφύγουν από τη σαπίλα του εργατοπατερισμού. Να σηκώσουν ανάστημα, να κάνουν το βήμα και να περπατήσουμε μαζί  τον όμορφο δρόμο του ταξικού αγώνα, των συλλογικών διαδικασιών στα συνδικάτα.

133 χρόνια μετά τη ματωμένη Πρωτομαγιά του Σικάγο συνεχίζει να μας εμπνέει των τραγούδι των εργατών:

 Σκοπεύουμε να αλλάξουμε τα πράγματα

όχι πια να μοχθούμε από τα χαράματα

ίσα ίσα μόνο για να ζούμε

να μην έχουμε ποτέ μια ώρα για να σκεφτούμε

θέλουμε να νιώσουμε τον ήλιο

θέλουμε να μυρίσουμε τα άνθη

είμαστε σίγουροι και το αποφασίσαμε

να έχουμε οχτάωρο.

Καλούμε τις δυνάμεις από τα ναυπηγεία και εργοστάσια

8 ώρες δουλειάς

8 ώρες για ανάπαυση

και 8 ώρες για ό,τι εμείς θέλουμε

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας με προοπτική.

Είμαστε περήφανοι για όλα αυτά που κατακτήσαμε, προχωράμε μπροστά με το κεφάλι ψηλά.

Συνεχίζουμε την πάλη για τα σύγχρονα δικαιώματα των εργαζομένων, για ΣΣΕ, αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, κοινωνικές παροχές.

Δυναμώνουμε την φιλία και την αλληλεγγύη των λαών, βάζουμε στο στόχαστρο τον πραγματικό εχθρό. Τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις και τα μονοπώλια.

Εμπνεόμαστε από το φλογερό σύνθημα που γεννήθηκε μέσα σε μεγάλες μάχες και εργατικές εξεγέρσεις : Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!

Θα νικήσουμε.

Απόσπασμα από την απολογία του Αυγούστου Σπάις

«Κύριοι Δικαστές,

Αν σας περνάει η ιδέα στα σοβαρά, πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε το κίνημα, που εξωθεί εκατομμύρια γονατισμένων από την καταπίεση εργατών στην εξέγερση, είστε, μα την αλήθεια «πτωχοί τω πνεύματι».

Κρεμάστε μας μα περιμένετε το τέλος. Αν εσείς είσθε τυφλοί και δεν μπορείτε να το δείτε, εγώ σας το αναγγέλλω!

Γύρω σας, κάτω σας, δίπλα σας, πάνω σας, από όλες τις μεριές, ξαπλώνεται μια τεράστια φωτιά. Θέλετε να μη τη βλέπετε; Δικαίωμα σας. Μα δε θα την αποφύγετε. Θέλετε να απαλλαγείτε μια για πάντα απ’ όλους εμάς τους «Συνωμότες», κάντε το.

Απαλλαγείτε όμως πρώτ’ απ’ όλα, απ’ τα αφεντικά της βιομηχανίας, που δημιούργησαν την ανήθικη περιουσία τους, με το κλεμμένο αντίτιμο της εργασίας που δεν πληρώθηκε.

Μέσα στο Σύστημα σας οι μηχανές σας φέρνουν την υπερπαραγωγή, που οδηγεί τον πραγματικό παραγωγό στην Αθλιότητα και στο Θάνατο. Είναι αυτό που σεις αποκαλείτε «Αύξηση του Εθνικού Πλούτου». «Εθνικού»! Τί ειρωνεία! Τη χώρα μερικών προνομιούχων του Έθνους, να λέτε!

Θέλετε να διαμορφώσετε την κατάσταση; Καταργείστε πρώτα απ’ όλα εσάς τους ίδιους, τον εαυτό σας, γιατί Σεις με τη συμπεριφορά σας απέναντι στους εργάτες είσθε οι πρώτοι Πράκτορες της Επαναστάσεως.

Καταργείστε την αρπαγή και το πλιάτσικο αυτό είναι το καθήκον σας. Καταργείστε αυτούς τους 50 – 100 – 200 ανθρώπους που θέλουν να απολαμβάνουν το παν, χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε. Απ’ αυτή την Τάξη, εμείς πάμε να Απαλλαγούμε!

Θα θέλατε να κάνουμε μαζί μια βόλτα στα στενοσόκακα τούτης της πολιτείας; Όπου ξεμετρούνε τις μέρες τους οι αληθινοί Δημιουργοί του Πλούτου; Να, βλέπετε δεν υπάρχουν εδώ άνθρωποι. Υπάρχουν πτώματα μάλλον που μπορούμε να πούμε πως έχει αρχίσει η αποσύνθεσή τους.

Η γενική Κρατικοποιήση των Μέσων Παραγωγής γίνεται αναπόφευκτη Αναγκαιότητα, πρέπει επιτέλους ν’ αρχίσει η ΕΠΟΧΗ του ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ και της Παγκόσμιας Συνεργασίας!

Εκείνοι που λένε τούτο είναι δικό μας πρέπει να τα ιδούν όλα κοινά, για το καλό όλων κι αυτό θα γίνει μια μέρα, είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε. Η ιστορία διδάσκει πως ότι ήτανε να γίνει, έγινε. Όποιος λέει Ιδιωτική Βιομηχανία, λέει Αναρχούμενη Οικονομία!

Μετρημένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν, προς όφελός τους, τις εφευρέσεις και τα επινοήματα του Νου. Ο κόσμος είναι για τους λίγους, γύρω από τους οποίους πέφτουν οι άνθρωποι θύματα του πλούτου. Με τις μηχανές τους μετατρέπουν το ανθρώπινο αίμα σε βόλους χρυσαφιού.

Με την πολλή δουλειά δολοφονούν τις γυναίκες και τους ανήλικους. Με την ανεργία σκοτώνουν τα θύματα των μηχανών της. Κι αυτοί οι άνθρωποι λέγονται Χριστιανοί. Θαυμάστε αυτούς τους… χριστιανούς!

Κατηγορούμεθα πως παραβήκαμε τον Νόμο. ΝΑΙ! Τον παραβήκαμε!

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1944 – Κώστας Βάρναλης

Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα

με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη,

όποιος και να σαι, όθε και να σαι κι ό,τι — άνθρωπος να σαι!

Πιότερο, αν είσαι του λαού ξωμάχος, χερομάχος,

φτωχόπαιδο, που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις

τον αδερφό σου αντίκρα σου — με μάνα εσύ και κείνος!

Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου.

Σ’ αφτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο.

Είτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κ’ έξω

(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)

που αράδειασε πα στο σοβά, πιστάγκωνα δεμένους

και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,

όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παληκάρια.

Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα,

μόν’ ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι.

Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους

κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.

Κ’ είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κ’ έξω.

Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα.

Στον Κάτου Κόσμο τραγουδάνε πάντα και χορεύουν

κι αν κάπου ανάκουστος καημός θολώνει τη λαλιά τους,

δεν είναι που τη μάνα τους τη μάβρη ανανογιούνται

παρά που τους προδώσαν απορίματα δικά μας.

Κι αν πέσανε για το λαό, νικήσαν οι προδότες,

που τώρα εδώ κατάχρυσοι περνούν και μαγαρίζουν,

και τώρα πιο τους μάχονται και τους ξανασκοτώνουν!

Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους!

Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι,

θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λεφτεριά του ανθρώπου.

Κ’ είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι.