Δεν θα μπορούσε η άρτια οργανωμένη απεργιακή εκδήλωση της Πρωτομαγιάς που διοργανώθηκε απ τα ταξικά σωματεία του ΠΑΜΕ  για πρώτη φορά στο Εργατικό Κέντρο να μην ανησυχήσει το τοπικό κατεστημένο , τους επιχειρηματικούς κύκλους και τους μηχανισμούς τους.

Πέρσι στον ίδιο χώρο εμφανίστηκαν στις 10.30  τέσσερις άνθρωποι της τότε ψευδεπίγραφης πλειοψηφίας του Εργατικού Κέντρου και αφού έκαναν δήλωση στα κανάλια λέγοντας  ότι ‘’οι εργαζόμενοι δεν απεργούν πλέον ’’,  έκλεισαν το κτήριο και έφυγαν για να πιάσουν τον Μάη.

Γι αυτούς δεν ήταν  εργαζόμενοι οι εκατοντάδες απεργοί που την ίδια ώρα έκαναν μαχητική συγκέντρωση στο Σαρόκο  με το ΠΑΜΕ.

Το ίδιο σκηνικό είχε επαναληφθεί τόσο το 2017 ,όσο και το 2016.

Φέτος  οι τρεις απ τους τέσσερις της περσινής ‘’συγκέντρωσης’’ του Εργατικού Κέντρου  εμφανίστηκαν και πάλι , πίνοντας αυτή την φορά στην ‘’Κούλα’’ τον ΠΙΚΡΟ ΚΑΦΕ και αφού παρακολούθησαν αμήχανα την προσέλευση των εργαζομένων , εξαφανίστηκαν όπως και πέρσι , αφού όπως και πέρσι που δεν προσήλθε κανείς εργαζόμενος έτσι και φέτος , δεν γνώριζαν κανέναν εργαζόμενο από το πλήθος.

Εκεί τριγύρω στον πεζόδρομο επιχειρηματίες και ακόλουθοι τους , ένιωθαν έντονη την ανησυχία απ την αλλαγή της κατάστασης .

Η αγωνία ήταν έκδηλη στο βλέμμα τους και το εσπρεσάκι πικρό.

Δεν άργησαν λοιπόν και το βράδυ σκηνοθέτησαν κακόγουστη προπαγάνδα  που περιελάμβανε:

α) Τηλεφωνικό παραλήρημα απ τον αδειούχο (;;;) της ΔΕΥΑΚ.

β)‘’Ανακάλυψη της Αμερικής ‘’ απ την ρεπόρτερ πως  στην  συγκέντρωση υπήρχαν σημαίες του ΠΑΜΕ !!!.

γ)Επισήμανση απ τον επιχειρηματία ότι , ‘’η προσωρινή διοίκηση του Εργατικού Κέντρου είναι για να κάνει εκλογές’’ , αφού πρωτύτερα είχε ευχαριστήσει το Θεό που τους γέμισε ξανά τα ταμεία το Πάσχα ,με το απαραίτητο βέβαια ξεμπέρδεμα και τις υπερωρίες των εργαζομένων .

δ) Για να κλείσει η έκπτωτη συνταξιούχα του Εργατικού Κέντρου με το συμπέρασμα ότι η συγκέντρωση ήταν κομματική αλλά η ίδια ως ‘’ακομμάτιστη’’, δικαιούται να πολιτεύεται στις Ευρωεκλογές με το κόμμα της.

Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι κατά την κυρία συνταξιούχα, δεν έχουν δικαίωμα να επιλέγουν κόμμα ή κατά το ορθότερο ,οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να επιλέγουν το κόμμα της εργατικής τάξης.

Να θυμίσουμε λοιπόν ότι η κυρία ακομμάτιστη:

-Την εποχή  των ρουσφετιών,  ήταν ΠΑΣΟΚ Ανδρεικό.

-Την εποχή της σύγκλισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση και της ανταγωνιστικότητας , ήταν ΠΑΣΟΚ Σημιτικό .

-Την εποχή του ‘’λεφτά υπάρχουν ‘’,  ήταν ΠΑΣΟΚ Γιωργοπαπανδρεικό.

-Την εποχή της ‘’ Μεγάλης ελπίδας ‘’ , ήταν Συριζαία.

-Την εποχή του συριζεικού μνημονίου ΛΑΦΑΖΑΝΙΖΕ.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ είναι με τον πολιτικό γυρολόγο που όπως μας ενημέρωσε συμμετείχε στην σύνταξη του Νόμου 1264/82.

Ας την ενημερώσει λοιπόν τώρα που την έχει Ευρωβουλευτίνα,  αν σύμφωνα με το νόμο του, έχουν δικαίωμα ψήφου οι συνταξιούχοι στα σωματεία των εργατών και αν μπορούν να αποφασίζουν οι συνταξιούχοι για την κήρυξη απεργίας των εργατών.

Ξέχασε βέβαια η συνταξιούχα να πει ότι ο νέος αρχηγός της ήταν συνδιαμορφωτής και των αντεργατικών νόμων του πρώτου μνημονίου  κατ εντολή της Τρόικας.

Συμμεριζόμαστε την ανησυχία του τοπικού κατεστημένου  και θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας να τους την μεγαλώσουμε ,διότι εκτός απ τα οφέλη που θα έχει η εργατική τάξη με το δυνάμωμα του ταξικού τους πόλου, θα απολαμβάνουμε και νέα επεισόδια φαρσοκωμωδίας με την αυτογελιοποίηση των μηχανισμών τους.

                                                                                           Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΝΑΙ  ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΟΧΙ  ΣΤΑ ΩΡΑΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ –  ΟΧΙ  ΣΤΑ ΣΠΑΣΤΑ ΚΑΙ ΤΑ 6ΗΜΕΡΑ

ΟΧΙ  ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ

Οι χιλιάδες εμποροϋπάλληλοι πλέον έχουμε πείρα! 

Ας μας πουν όσοι μιλάνε για  “Πρόοδο”,  “επιστροφή στη κανονικότητα”, πόσο προοδευτικό είναι σήμερα να δουλεύουμε τις Κυριακές, με εργασιακές σχέσεις λάστιχο, με σμπαραλιασμένα ωράρια (σπαστά, 6ημερα χωρίς ρεπό, 10 -12ωρα), να  μετακινούμαστε  από κατάστημα σε κατάστημα ανά την Αττική, με την εντατικοποίηση να μας γονατίζει, με μισθούς ψίχουλα που δεν επαρκούν να καλύψουν ούτε τις βασικές μας ανάγκες;

Αυτή την “πρόοδο” βιώσαμε και αυτές τις μέρες! Δουλέψαμε την Κυριακή  21/4, ακόμα ένα εορταστικό ωράριο, λιώσαμε στη δουλειά, τα ωράρια, τα προγράμματα και τα ρεπό για ακόμα μια φορά  σμπαραλιάστηκαν. Πολλοί συνάδελφοι δεν πήραν ρεπό ή αυτό δηλώθηκε τη Δευτέρα του Πάσχα που είναι αργία ή την 1^η ΜΑΗ, τη Μ. Παρασκευή πολλοί εμποροϋπάλληλοι καλέστηκαν να δουλέψουν πολύ πριν  τη 13:00μ.μ. που ορίζει ο νόμος. Σε αυτό πρωτοστάτησαν όλες οι αλυσίδες super market ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ, MY MARKET, LIDL, AB ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ και άλλες επιχειρήσεις του κλάδου HONDOS, Η&Μ, όμιλος INDITEX.    

Έπεται και συνέχεια με το άνοιγμα των καταστημάτων  την Κυριακή   5/5 και όλες τις Κυριακές από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο.  Με τις περιφέρειες και τους δήμους να δίνουν το πράσινο φώς για “λευκές νύχτες” και δουλειά μέχρι τα άγρια χαράματα. 

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτή η κατάσταση για εμάς είναι βάρβαρη, και έχει την υπογραφή και της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και όλων των προηγούμενων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που υλοποίησαν και υλοποιούν  τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΟΧΗ

Έχουμε πλέον πείρα ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο, με εμάς θεατές. Τώρα είναι η ώρα να  πάρουμε θέση στον αγώνα, να οργανωθούμε στο  κλαδικό μας σωματείο, το Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας και να παλέψουμε με κριτήριο τις δικές μας ανάγκες.

Να δώσουμε συνέχεια και να δυναμώσουμε τον αγώνα μας για νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, για υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης, κατάργηση των σπαστών ωραρίων, κατάργηση  όλων των νόμων και των διατάξεων που απελευθερώνουν το ωράριο, μέτρα στήριξης της εργαζόμενης μητέρας, μέτρα υγείας ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Δυναμώνουμε την πάλη μας για να πάρουν πόδι από τα σωματεία μας οι άνθρωποι της εργοδοσίας και της κυβέρνησης. Αυτοί που με τον μανδύα του συνδικαλιστή καλλιεργούν τη μοιρολατρία, την ηττοπάθεια και τη λογική του μικρότερου κακού στους εργαζόμενους για να ισοπεδώνει ανενόχλητη η εργοδοσία τα δικαιώματα μας.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            Όχι στο ωράριο των πολυεθνικών – Η Κυριακή αργία είναι των εργατών

Το Δ.Σ.

Ιδιαίτερα μαζική, μαχητική και με παλμό ήταν η Πρωτομαγιάτικη Απεργιακή κινητοποίηση που διοργάνωσε το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, όπως κάθε χρονιά. Εκατοντάδες ήταν οι εργαζόμενοι-απεργοί, νέοι, συνταξιούχοι, γυναίκες των φτωχών λαϊκών νοικοκυριών, φτωχοί αγρότες και μικροί ελεύθεροι επαγγελματίες, άνεργοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των ταξικών Σωματείων του νησιού και συγκεντρώθηκαν στις 10 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας. Η κινητοποίηση ξεκίνησε από νωρίς τα ξημερώματα με απεργιακές φρουρές στο ξενοδοχείο CorfuHolidayPalace. Στην συνέχεια, μεγάλο μέρος των απεργών,με ιδιαίτερο ενθουσιασμό, κατέφθασε στον χώρο του Εργατικού Κέντρου πολύ πριν από το προγραμματισμένο ραντεβού για να βοηθήσει στην οργάνωση της μεγάλης Εργατικής γιορτής!

Ο χώρος του πεζόδρομου έξω από το κτήριο του ΕΚΚ γέμισε ασφυκτικά από απεργούς και τις οικογένειες τους, γεγονός που είχε να συμβεί πολλά χρόνια, καθώς η εργοδοτική ομάδα-συνδικαλιστική μαφία, που για πολλά χρόνια είχε «κάτσει στο σβέρκο» της Εργατικής Τάξης του νησιού μας αλλοιώνοντας με αλχημείες τους συσχετισμούς, έκανε ότι περνούσε από το χέρι της ώστε να τους διώχνει μακριά. Δεν είναι τυχαίο που για πολλά χρόνια στις συγκεντρώσεις του Εργατικού Κέντρου δεν «πατούσε» εργαζόμενος! Δεν είναι τυχαίο που στην χθεσινή Πρωτομαγιάτικη κινητοποίηση δεν εμφανίστηκε κανένας από αυτήν την εργοδοτική ομάδα (ίσως να έπιναν το καφεδάκι τους σε κάποια κοντινή καφετέρια, όπως συνηθίζουν να κάνουν σε μέρες απεργίας). Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ενώ δεν βρίσκουν χρόνο να πάνε σε κανέναν εργασιακό χώρο, βρίσκουν άπλετο χρόνο να περιδιαβαίνουν τοπικά μέσα ενημέρωσης (όπως έκαναν και χθες), αναμασώντας ψεύδη και συκοφαντίες σε βάρος των εργαζόμενων και των ταξικών Σωματείων. Στο πλευρό τους ως συνήθως τοπικά ΜΜΕ που εδώ και καιρό αποτελούν κομμάτι του μηχανισμού που τους στηρίζει… Τους αφήνουμε όλους αυτούς στην κρίση των ίδιων των εργαζόμενων που πλέον τους έχουν πάρει χαμπάρι!

Στην Πρωτομαγιάτικη Απεργιακή συγκέντρωση χαιρετισμούς απηύθυναν  ο Πρόεδρος του Κερκυραϊκού Συνδέσμου Ιδιωτικών Υπαλλήλων και μέλος της Γραμματείας Κέρκυρας του Π.Α.ΜΕ. Σπύρος Κανταρέλης, το μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Κέρκυρας Μάριος Αρμενιάκος, εκ μέρους της ΠΑΣΕΒΕ ο Βαγγέλης Αλαμάνος, εκ μέρους του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών και των φοιτητικών συλλόγων ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Κέρκυρας, Γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας και μέλος της Γραμματείας Κέρκυρας του Π.Α.ΜΕ. Νίκος Θεοφίλακτος, εκ μέρους των Ομάδων Γυναικών Κέρκυρας της ΟΓΕ η Ελένη Καλισπεράτη, η Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Λευκιμμιωτών Αττικής Αλεξία Κουρή, εκ μέρους της Επιτροπής Αγώνα Συνταξιούχων και μέλος της Γραμματείας Κέρκυρας του Π.Α.ΜΕ. η Τζένη Σκέμπρη και τέλος ο Πρόεδρος της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας και Πρόεδρος του Συνδέσμου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Κέρκυρας Σταμάτης Πελάης.

Οι ομιλητές αναφέρθηκαν στο διαχρονικό μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, στην ανάγκη να συνεχίσουν και να εντείνουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα τον κοινό τους αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση της μεγαλοεργοδοσίας και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που διεξάγει ή ετοιμάζει, για να προωθήσει τα συμφέροντά της. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ανάγκη τα Συνδικάτα να είναι στα χέρια των εργαζομένων και όχι των εργοδοτών. Να αποτελούν εργαλεία για την οργάνωση των αγώνων της Εργατικής  Τάξης. Αναφορά έγινε και στα πρόσφατα γεγονότα στα συνέδρια–φιάσκο τόσο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας όσο και της ΓΣΕΕ κατά τα οποία η συνδικαλιστική μαφία των εργατοπατέρων-εργοδοτών (Καραγεωργόπουλου, Κιουτσούκη, Παναγόπουλου και λοιπόν μαφιόζων) προσπάθησαν να φέρουν την εργοδοσία μέσα στα συνδικάτα με την βία, παρουσιάζοντας εργοδότες ως εκπροσώπους εργαζομένων παίρνοντας την απάντηση που τους πρέπει από τους ίδιους τους εργαζόμενους, από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, από το Π.Α.ΜΕ. που φέτος κλείνει 20 χρόνια στην πρώτη γραμμή των αγώνων της Εργατικής Τάξης!

Στην συνέχεια ακολούθησε μαζική και δυναμική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης η οποία επέστρεψε και πάλι στον χώρο του Εργατικού Κέντρο, όπου ακολούθησε λαϊκό γλέντι με ζωντανή μουσική από τον μουσικοσυνθέτη Σπύρο Σαμοΐλη και την ορχήστρα του, με χορούς, με άφθονη μπύρα και σουβλάκια που με μεγάλη φροντίδα ετοίμασαν οι εργαζόμενοι-μέλη των ταξικών Σωματείων.

Στην Πρωτομαγιάτικη Απεργιακή κινητοποίηση συμμετείχαν οι επικεφαλείς της Λαϊκής Συσπείρωσης υποψήφιοι στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και στους Δήμους της Κέρκυρας (Αλεξάνδρα Μπαλού-υποψήφια Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, Γιάννης Μπορμπότης-υποψήφιος Δήμαρχος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, Κώστας Ρούσινος-υποψήφιος Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας, Γιώργος Κουλούρης-υποψήφιος Δήμαρχος Νότιας Κέρκυρας).

Τιμάμε τους αγώνες και τους νεκρούς της Τάξης μας συνεχίζοντας στον δικό τους δρόμο, συνεχίζοντας τους αγώνες τους για την κατάργηση κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο!

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΗΣ

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ