Για το άρθρο 33 του νόμου που ψηφίστηκε στη Βουλή σχετικά με τη Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και τη στάση των παρατάξεων στο Δ.Σ. της ΔΟΕ
Τη Δευτέρα 26/2/2018 ψηφίστηκε στη Βουλή από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ (στα πλαίσια του νομοσχεδίου για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής) το άρθρο 33,που αφορά την Προσχολική Αγωγή.
Ηδιάταξη που ψηφίστηκεδεν υλοποιεί το βασικό αίτημα που βρίσκεται και στην προμετωπίδα των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών σωματείων και των γονιών για «άμεση θεσμοθέτηση Δίχρονης, Δωρεάν Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Νηπιαγωγείο με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας»!
Η υλοποίηση του αιτήματος αυτού μεταφέρεται σε βάθος τριετίας και συνδέεται άμεσα με τις δυνατότητες των Δήμων να το υποστηρίξουν με υποδομές, γι΄ αυτό και θεσμοθετείται η συμμετοχή των Δημάρχων σε γνωμοδοτική επιτροπή. Είναι αποκαλυπτικό ότι στην αιτιολογική έκθεση προβλέπεται μηδενική δαπάνη για την υλοποίηση του προγράμματος!
Είναι παραπλανητικό το επιχείρημα ότι: «η ψήφιση του άρθρου 33 από μόνη της δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη γενίκευση της δίχρονης προσχολικής αγωγής σε όλη τη χώρα». Ο Υπουργός Παιδείας στις 10/8/2017, σε συνάντησή του με το Δ.Σ. της ΔΟΕ, δήλωσε ότι: «Δεν είμαστε έτοιμοι για τη δίχρονη προσχολική αγωγή λόγω ελλείψεων υποδομών». Αν μετά από 6 μήνες είχαν χτιστεί στη χώρα μας εκατοντάδες νέα Νηπιαγωγεία προφανώς θα το είχαμε αντιληφθεί!! Αντίθετα όμως:
- Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη δημιουργία νέων υποδομών, Νηπιαγωγείων που θα στεγάσουν όλα τα παιδιά. Εκατοντάδες Νηπιαγωγεία στεγάζονται σε απαράδεκτα και ακατάλληλα κτήρια. Ως γνωστόν, για τα προγράμματα ΕΣΠΑ τα κονδύλια για νέες σχολικές υποδομές είναι μη επιλέξιμα.
- Δεν προβλέπεται, ούτε για το επόμενο σχολικό έτος, κανένας μόνιμος διορισμός Νηπιαγωγών. Το καλοκαίρι η κυβέρνηση προετοιμάζει απολύσεις 2.500 συμβασιούχων Νηπιαγωγών.
- Η πολιτική της κυβέρνησης οδήγησε σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση του Νηπιαγωγείου. Συγχώνευσαν ήδη αρκετά Νηπιαγωγεία και προετοιμάζουν νέες συγχωνεύσεις. Αύξησαν τον ελάχιστο αριθμό μαθητών για να φτιαχτεί τμήμα από 7 σε 14 νήπια/προνήπια. Με την Υπουργική απόφαση Φίλη υποβάθμισαν τον παιδαγωγικό χαρακτήρα του Ολοήμερου Νηπιαγωγείου, καθιστώντας το προαιρετικό, ορθώνοντας ακόμα μεγαλύτερα εμπόδια στις οικογένειες που έχουν ανάγκη από ολοήμερες δομές διευρυμένης χρονικής λειτουργίας.Για σίτιση, υποδομές ξεκούρασης, βοηθητικό προσωπικό δε λένε κουβέντα.
Η κυβέρνηση επί της ουσίας μας λέει: «δεν έχω κτήρια», «δε δημιουργώ υποδομές», «δε χρηματοδοτώ τη δημόσια εκπαίδευση», αλλά «εφαρμόζω τη Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή όπου τελικά η ίδια η ζωή λύνει το ζήτημα» (π.χ. μειωμένος αριθμός παιδιών λόγω υπογεννητικότητας), αλλά και όπου τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα ωθούν στην κατεύθυνση αυτή (π.χ. διπλασιασμός από 7 σε 14 του ελάχιστου αριθμού μαθητών για να δημιουργηθεί τμήμα νηπιαγωγείου, 30ωρο, προαιρετικότητα, δηλαδή κλείσιμο ολοήμερων).
Μεταθέτει το ζήτημα στους Δήμους και κατ’ επέκταση στους ίδιους τους εργαζόμενους, που θα κληθούν να πληρώσουν ξανά για τη λειτουργία της Δημόσιας Εκπαίδευσης μέσα από χαράτσια και ανταποδοτικά τέλη. Κεντρική Διοίκηση (Κυβέρνηση) και Τοπική Διοίκηση (Δήμοι) λεηλατούν και με αυτόν τον τρόπο από κοινού τους εργαζόμενους.
Έχουμε πια αρκετή εμπειρία για τα «τριετή σχέδια» της κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων!
Με βάση το τριετές πλάνο του ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσίαζε πριν τις εκλογές του 2015 για να εξαπατά τους εργαζόμενους, από φέτος θα έπρεπε να λειτουργούσε η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, έτσι δεσμευόταν και τότε. Όμως τώρα, τρία χρόνια μετά, έχουμε μπροστά μας ένα ακόμα «τριετές».
Ακόμα και ο νόμος 3518/2006,που ψηφίστηκε μετά από τη δίμηνη απεργία του Κλάδου και επέβαλε την υποχρεωτική φοίτηση στο νηπιαγωγείο (χωρίς αμφισβητήσεις, εξαιρέσεις και ασάφειες) σε όλη τη χώρα (και όχι κατά περιοχές) για όλα τα παιδιά που κατοικούν στην Ελλάδα, ένα εξάμηνο μετά την ψήφισή του άλλαξε, από την ίδια κυβέρνηση που το ψήφισε, τηΝ.Δ., δίνοντας τη δυνατότητα να λειτουργούν τμήματα νηπιαγωγείων σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς…γιατί και τότε δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις. Ταυτόχρονα διπλασίασε τον αριθμό των νηπίων που γράφτηκαν σε ιδιωτικά Νηπιαγωγεία.
Ας μην ξεχνάμε ακόμα ότι, με βάση τις δεσμεύσεις για τριετή πλάνο διορισμών, κανονικά σήμερα θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί οι 20.000 χιλιάδες μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, γιατί και αυτό ήταν προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα όμως μόνο απολύσεις συμβασιούχων γίνονται!!
Με βάση τις εξελίξεις πιστεύουμε ότι τώρα πρέπει να δυναμώσει ο αγώνας, να μην επικρατήσει κανένας εφησυχασμός!
Ο τρόπος υλοποίησης του προγράμματος κατά τη μεταβατική περίοδο δημιουργεί μεγάλα ερωτηματικά. Δημιουργούνται περιοχές και Δήμοι δύο ταχυτήτων, εκεί που θα υλοποιείται η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και εκεί που δεθα υλοποιείται. Διαμορφώνεται μια ακόμα εκπαιδευτική διαφοροποίηση η οποία είναι αμφίβολο αν θα λυθεί μέσα στην τριετία.
Αναρωτιόμαστε σε σχέση με την εμπλοκή των Δημάρχων στις διαδικασίες γνωμοδότησης: Μήπως εξαιτίας των τεράστιων και υπαρκτών προβλημάτων στους Δήμους (π.χ. πενιχρή κρατική επιχορήγηση),η κυβέρνηση δημιουργεί το κατάλληλο άλλοθι,ώστε να μπορεί να ισχυρίζεται ότι «εμείς νομοθετούμε αλλά οι Δήμοι δεν υλοποιούν»; Ή μήπως με το βλέμμα στις δημοτικές εκλογές του 2019 στήνει – στις πλάτες των παιδιών μας -ακόμα ένα πλαστό δίπολο;
Αλλά και για τους Δήμους που θα υλοποιείται το πρόγραμμα(205 από τους 345 ισχυρίζεται η κυβέρνηση πως θα είναι) και πάλι δε δημιουργούνται ανισότητες, όταν ο κάθε γονιός επωμίζεται τελικά ατομικά την ευθύνη για το πού θα στείλει το παιδί του;
Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται από τις δηλώσεις του ίδιου του Υπουργού Παιδείας στην επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων στη Βουλή που ρίχνει τελικά το μπαλάκι στους γονείς: «Αρχίζουμε να υλοποιούμε τις προϋποθέσεις γι’ αυτό και όταν – σε μια τριετία – ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία σε όλη τη χώρα, τότε θα είναι υποχρεωτική για όλους η 14χρονη εκπαίδευση. Μέχρι τότε ο γονιός θα επιλέγει δομή»!
Υλοποιείται από την πίσω πόρτα, στο όνομα της μεταβατικότητας, η παροχή εκπαίδευσης με κουπόνια και voucher, η αποκέντρωση της εκπαίδευσης και το πέρασμα τμήματος της εκπαίδευσης στην Τοπική Διοίκηση. Ταυτόχρονα ανοίγει ο δρόμος για την ενίσχυσητων επιχειρήσεων της ιδιωτικής εκπαίδευσης, που διαβλέπουν νέα πεδία κερδοφορίας. Γι΄ αυτό το λόγο άλλωστε η ΚΕΔΕ και ο Σύνδεσμος των Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Παιδικών σταθμών, από κοινού με την ΠΟΕ – ΟΤΑ και τον ΠΑΣΥΒΝ,που σήκωναν κουρνιαχτό ενάντια στην Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, μετά την ψήφιση του νόμου και ιδιαίτερα της τροπολογίας για τους Δημάρχους κήρυξαν σιγή ασυρμάτου!!Είναι σίγουρο ότι αυτές οι εξελίξεις θα ανοίξουν την όρεξη των επιχειρηματικών συμφερόντων,αλλά και δυνάμεων που ηγούνται στην Τοπική Διοίκηση για πέρασμα και άλλων αρμοδιοτήτων στην ευθύνη τους.
Η τοποθέτηση του Δ.Σ. της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ, ΔΗ.ΣΥ., ΣΥΡΙΖΑ (ΕΡΑ–ΑΕΕΚΕ)), με πανηγυρικό τρόπο, υπερ των διατάξεων δημιουργεί το κατάλληλο άλλοθι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, την αβαντάρει!!
Οι ίδιες δυνάμεις, στην Ομοσπονδία της ΠΟΕ – ΟΤΑ, στην ΚΕΔΕ, αλλά και τα κόμματατους, τάσσονται κατά της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής. Υπερασπίζονται την επιχειρηματική λειτουργία της εκπαίδευσης, την αποκέντρωση στην Παιδεία, τα voucher. Όλοι μαζί υπερασπίζονται την Παιδεία εμπόρευμα! Με τη διγλωσσία και την πολυγλωσσία τους παίζουν το παιχνίδι της διάσπασης και του συντεχνιασμού μέσα στους εργαζόμενους!Ειδικά στο χώρο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης αυτές οι δυνάμεις, που σήμερα πανηγυρίζουν και λιβανίζουν την κυβέρνηση, καλλιεργώντας αυταπάτες στους συναδέλφους, γίνονται συνυπεύθυνοι για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα Νηπιαγωγεία.
Οι συνάδελφοι Νηπιαγωγοί έχουν κρίση και πείρα για τη στάση αυτών των συνδικαλιστικών ηγεσιών.Κανείς δεν ξεχνά ότι λίγους πριν – μπροστά στο συνέδριο της ΔΟΕ – οι ίδιες δυνάμεις ξόρκιζαν τις εξελίξειςτις οποίες σήμερα χαιρετίζουν βλ.ανακοίνωση του Δ.Σ της ΔΟΕ στις 9/6/2017 https://goo.gl/s7wdae
Αυτό είναι όμως ο κυβερνητικός συνδικαλισμός! Στις πιο κρίσιμες στιγμές αδειάζει τους εργαζόμενους και στηρίζει την κυβέρνηση!
Ιδιαίτερα, μια σειρά συνάδελφοι που έχουν αγωνιστική πείρα και ριζοσπαστικό προσανατολισμό, χρειάζεται να προβληματιστούν σοβαρά για τη στάση των Παρεμβάσεων. Στην τοποθέτησή τους στη ΔΟΕ για τις διατάξεις που ψηφίστηκαν αναφέρουν: «Συμφωνούμε ότι όπως και το 2006, κάτω από την πίεση του κινήματος, η ψήφιση του άρθρου 33 αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη που διαμορφώνει ένα νέο πεδίο δυνατοτήτων και διεκδικήσεων σε σχέση με το αίτημα της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης…Η επίκληση, τόσο από την πλευρά του Υπουργείου όσο και από την πλευρά των λίγων πολέμιων της ρύθμισης, στην έλλειψη κτηριακών υποδομών, καταρρίπτεται ως επιχείρημα από τα γεγονότα».
Αλήθεια πού διαφέρει η θέση των Παρεμβάσεων από αυτή των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού; Μήπως για άλλη μια φορά δίνουν το «αγωνιστικό άλλοθι» για να περνούν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί, όπως έκαναν με τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης πριν την ψήφιση του 3ου Μνημονίου με το περίφημο δημοψήφισμα; Η τοποθέτηση αυτή δίνει αβαντάρισμα στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και καλλιεργεί αυταπάτες.
Η θέση της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών (συνδυασμός που στηρίξει το ΠΑΜΕ) παραμένει σταθερή.
Να παρθούν όλα τα μέτρα, να δημιουργηθούν όλες οι προϋποθέσεις για την άμεση εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής. Νήπια – Προνήπια στο Νηπιαγωγείο.
Μαζικοί διορισμοί και μονιμοποίηση των αναπληρωτών. Δημιουργία όλων των απαραίτητων υποδομών, σύγχρονα ασφαλή και λειτουργικά Νηπιαγωγεία, που θα καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών. Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στο χώρο της Παιδείας. Η Προσχολική Αγωγή δεν είναι εμπόρευμα για να δίνεται με κουπόνια. Είναι ανάγκη και πρέπει να δίνεται δημόσια και δωρεάν σε όλους!
Παντού να δυναμώσει η πάλη για μέγιστο αριθμό μαθητών ανά τμήμα τους 15, να λειτουργήσει παντού ολοήμερο με ενιαίο παιδαγωγικό πλαίσιο, να δημιουργηθούν υποδομές για σίτιση και ξεκούραση, να προσληφθεί βοηθητικό προσωπικό (π.χ. τραπεζοκόμοι…)!
Στο επίκεντρο της διεκδίκησής μας είναι οι ανάγκεςτων παιδιών, των εργαζόμενων γονιών, των λαϊκών οικογενειών. Η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή είναι πρώτα και κύρια μία παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα που αφορά την ανάπτυξη, εκπαίδευση και διαπαιδαγώγηση του παιδιού. Κοινωνική αναγκαιότητα είναι επίσης η ύπαρξη Δημόσιων και Δωρεάν Παιδικών Σταθμών για τις ηλικίες πριν τα 4 χρόνια, ώστε κάθε παιδί να έχει θέση σε δομές προσχολικής αγωγής.
Ο αγώνα αυτός αντικειμενικά θα πρέπει να δοθεί από κοινού με τους εργαζόμενους γονείς, με τις ενώσεις τους, με όλο το εργατικό κίνημα.
Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούμε να μετρήσουμε πραγματικές νίκες, να έχουμε μικρές και μεγάλες κατακτήσεις. Το ταξικό κίνημα, τα συνδικάτα, οι συνδικαλιστές που συσπειρώνται στο ΠΑΜΕ ποτέ δε μασήσαμε τα λόγια μας. Δε στρογγυλέψαμε την πραγματικότητα, δεν εξωραΐσαμε αντιλαϊκές κυβερνήσεις, γιατί δε μας συνδέει κανένα ομφάλιος λώρος μ΄ αυτές.
Από τις ίδιες τις εξελίξεις γίνεται ακόμα πιο φανερό ότι μόνο με την ενίσχυση της ταξικής γραμμής μέσα στον Κλάδο, μόνο με ισχυρό κίνημα και σύγκρουση μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα και νίκες.
Και θα έχουμε!!
……………………………………………………..
Με αφορμή την Κοινή Υπουργική Απόφαση που ορίζει τους Δήμους που θα αρχίσει από το 2018-19 να υλοποιείται η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή
- Στις 23 Απριλίου δόθηκε στη δημοσιότητα η απόφαση που ορίζει τους Δήμους που θα αρχίσει από την επόμενη σχολική χρονιά να υλοποιείται η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή. Μόλις σε 184 από τους 325 Δήμους της χώρας θα υλοποιηθεί η Δίχρονη για τη σχολική χρονιά 2018 – 2019! Οι συγκεκριμένοι Δήμοι καλύπτουν μόλις το 32% του πληθυσμού της χώρας! Η πλειοψηφία των μεγάλων αστικών κέντρων, στα οποία συγκεντρώνεται και το μεγαλύτερο ποσοστό προνηπίων και νηπίων, είναι έξω από τον σχεδιασμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και του Υπ. Παιδείας. Εκτιμάμε ότι πάνω από το 75% των προνηπίων θα μείνει τελικά εκτός Δήμων που θα υλοποιηθεί η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή. Χαρακτηριστικά, εκτός της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής μένουν οι Δήμοι: Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Πειραιά, Πάτρας, Λάρισας, Ηρακλείου, Ρόδου, Χίου, Κέρκυρας, Αλεξανδρούπολης, Ξάνθης, Κομοτηνής, Περιστερίου, Βόλου, Αγρινίου, Κοζάνης, Χαλκίδας, Θήβας, Άρτας κ.ά.
- Οι περιοχές που θα υλοποιηθεί η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή είναι κατά βάση αυτές που η ίδια η ζωή έχει «λύσει» το πρόβλημα, δηλαδή υπάρχει σταδιακά μειούμενος αριθμός μαθητών. Ακόμα όμως και σε αυτές τις περιοχές η Δίχρονη υπάρχει η κίνδυνος, με βάση τις δηλώσεις του Υπ. Παιδείας, να μην υλοποιείται αποκλειστικά και μόνο στο δημόσιο Νηπιαγωγείο, αλλά να δίνεται η δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε Νηπιαγωγείο και Παιδικό Σταθμό. Στην ουσία θα λειτουργεί ένα διπλό δίκτυο Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης στο οποίο το βάρος της επιλογής δομής θα πέφτει στους ίδιους τους γονείς. Μας προβληματίζει σοβαρά το γεγονός ότι έστω και μεταβατικά, όπως λέει η κυβέρνηση, ένα κομμάτι της δημόσιας εκπαίδευσης θα παρέχεται από τους Δήμους και από δομές που λειτουργούν με κουπόνια-voucher και τροφεία! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι φωνές από την πλευρά της ΚΕΔΕ σίγασαν, όταν δόθηκε αυτή η «δυνατότητα» από την κυβέρνηση. Τονίζουμε ότι τα προβλήματα που υπάρχουν σε αίθουσες, υποδομές και προσωπικό, της προαιρετικής λειτουργίας του ολοήμερου Νηπιαγωγείου, δεν πρέπει να καλυφθούν κάτω από το χαλί, στο όνομα της έναρξης εφαρμογής της Δίχρονης. Στις περιοχές που υλοποιείται η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή χρειάζεται να δυναμώσει ο αγώνας για την υλοποίησή της με παιδαγωγικούς όρους και με βάση τις θέσεις των Σωματείων. Καλούμε τους ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ Εκπαιδευτικών και τις ίδιες τις Νηπιαγωγούς να μη δεχτούν υποχρεωτικές μετακινήσεις μαθητών, στα πλαίσια εφαρμογής του Π.Δ. 79, αξιοποίηση επικίνδυνων και ακατάλληλων αιθουσών, που θα μετατραπούν όπως – όπως σε αίθουσες διδασκαλίας, ελλείψεις σε προσωπικό και στοίβαγμα μαθητών.
- Στις περιοχές που δεν υλοποιείται από την επόμενη σχολική χρονιά η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή είναι φανερό πως την αποκλειστική ευθύνη έχει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Διαμορφώνεται μία ακόμα εκπαιδευτική ανισότητα σε βάρος των παιδιών των λαϊκών – κύρια εργατικών – οικογενειών, που κατοικούν στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας. Η ψήφιση του άρθρου 33 του ν. 4521/2018, που θεσμοθέτησε την έναρξη αυτής της διαδικασίας, ήταν εξ αρχής δεδομένο πως θα απέκλειε πολύ μεγάλες περιοχές, αφού η κυβέρνηση δεν προέβλεψε ούτε ένα ευρώ για κτηριακές υποδομές, χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών, μεταφορά μαθητών, ενώ ο ίδιος ο Υπ. Παιδείας χαρακτήρισε το αίτημα για μονιμοποίηση των συμβασιούχων εκπαιδευτικών, άρα και Νηπιαγωγών, ως μη ρεαλιστικό! Ιδιαίτερα σ΄ αυτές τις περιοχές χρειάζεται οι ΣΥΛΛΟΓΟΙ, από κοινού με τους γονείς, να αναπτύξουν ένα δυναμικό, αποφασιστικό διεκδικητικό κίνημα, που θα απαιτήσει και θα επιβάλει το δίκαιο αίτημα της δημιουργίας όλων των προϋποθέσεων για την εφαρμογή της Δίχρονης σε όλη τη χώρα χωρίς εξαιρέσεις. Δε θα μας χαριστεί τίποτα, αν εμείς δεν παλέψουμε!
- Αποδείχτηκε η ορθότητα της κριτικής μας, ως Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών (ΑΣΕ), από την πρώτη στιγμή της ψήφισης του άρθρου 33, όπου υποστηρίξαμε με θάρρος, δυστυχώς η μόνη δύναμη στο Δ.Σ. της ΔΟΕ, ότι αυτό είναι κολοβό και δεν ικανοποιεί τα αιτήματα του συνδικαλιστικού κινήματος. Επιβεβαιώθηκε η θέση μας για τον ρόλο και την αποστολή των λεγόμενων τριμερών «γνωμοδοτικών» επιτροπών, που φτιάχτηκαν με τροπολογία της τελευταίας στιγμής από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα από τις συγκεκριμένες επιτροπές, η κυβέρνηση αναζήτησε το κατάλληλο άλλοθι: α) για να βγάλει από πάνω της την ευθύνη της μη εφαρμογής της Δίχρονης, με τη λογική ότι «εγώ θέλω αλλά η επιτροπή δε γνωμοδοτεί θετικά», β) για να αποσπάσει τη συναίνεση, ειδικά των εκπαιδευτικών Συλλόγων, στην υλοποίηση αντιεκπαιδευτικών μέτρων, π.χ. εφαρμογή του Π.Δ. 79, να μπουν φαρδιά πλατιά οι υπογραφές των Προέδρων σε γνωμοδοτήσεις που μιλούν για 25άρια τμήματα, μετακινήσεις νηπίων-προνηπίων μακριά από τον τόπο κατοικίας τους κ.ά.
- Οι Πρόεδροι των Συλλόγων που είναι εκλεγμένοι με το ψηφοδέλτιο της ΑΣΕ, σε όσες επιτροπές συμμετείχαν, υπερασπίστηκαν τις αποφάσεις των Σωματείων τους για εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής – αίτημα που βρίσκεται χρόνια στην προμετωπίδα του συνδικαλιστικού κινήματος – με την ταυτόχρονη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων και προϋποθέσεων, που θα καθιστά την εφαρμογή της πραγματική και παιδαγωγική ορθή. Μέσα στις επιτροπές καταδικάσαμε τον ρόλο τους και δεν αποδεχτήκαμε τα σωματεία να μπουν στο κάδρο μαζί με την κυβέρνηση και την Τοπική Διοίκηση για την «α λα καρτ» εφαρμογή της Δίχρονης Προσχολικής Αγωγής. Τα σωματεία διεκδικούν, παλεύουν το πλαίσιό τους, οφείλουν να βρίσκονται απέναντι από το κράτος και τη διοίκηση και όχι να συνδιοικούν!
- Είναι τεράστια η ευθύνη της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ-ΕΡΑ/ΑΕΕΚΕ) αλλά και των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ, που, αβαντάροντας την κυβέρνηση στις μεθοδεύσεις της, χαιρέτισαν την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου, έκρυψαν την αλήθεια από τους συναδέλφους, τους γονιούς και τον λαό, δεν οργάνωσαν κανένα διεκδικητικό αγώνα, έστω και στη βάση του πλαισίου που από κοινού έχουν ψηφίσει. Ειδικά η ΔΑΚΕ, που ηγείται της ΔΟΕ, αποδεικνύεται γνήσιος εκφραστής του κυβερνητικού – συναινετικού συνδικαλισμού, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα κυβερνά. Είναι αλήθεια ότι με τη στάση της διευκόλυνε στο μέγιστο βαθμό την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και το Υπουργείο Παιδείας!
- Όλο το διάστημα μετά την ψήφιση του άρθρου 33 και ειδικά με τη συγκρότηση των τριμερών επιτροπών αποκαλύφθηκε πιο γλαφυρά ο ρόλος μιας σειράς δυνάμεων στο κίνημα, οι οποίες δυστυχώς επέλεξαν να αθωώσουν την κυβέρνηση και να εξαπολύσουν τόνους λάσπη απέναντι στο ταξικό κίνημα και τους εκλεγμένους προέδρους με την ΑΣΕ. Πρωτίστως οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, σε μια σειρά Συλλόγους, αλλά και η ΔΗΣΥ, τόλμησαν να ισχυριστούν πως η ξεκάθαρη στάση μας μπαίνει εμπόδιο στην εφαρμογή της Δίχρονης Προσχολικής! Το ψέμα αυτό και η λάσπη που έριξαν για καθαρά μικροπαραταξιακούς λόγους θα τους ακολουθεί για πολύ καιρό. Μόνο και μόνο η δημοσίευση των Δήμων που υλοποιείται η Δίχρονη Προσχολική Αγωγή, στους οποίους περιλαμβάνονται αρκετοί Δήμοι που εκπρόσωποί μας συμμετείχαν στις τριμερείς (Ωρωπού, Χαϊδαρίου, Περάματος, Λήμνου, Αγ. Ευστρατίου, Ικαρίας, Φούρνων, Οινουσών, Ψαρών, Φιλιάτων, Σουλίου) φανερώνει ότι λένε συνειδητά ψέματα! Επιπλέον, από κανένα πρακτικό τριμερούς δεν προκύπτει ότι οι πρόεδροι εκλεγμένοι με την ΑΣΕ δε στήριξαν το αίτημα για άμεση εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής με τη δημιουργία όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων. Το ακριβώς αντίθετο ισχύει! Οι συγκεκριμένες δυνάμεις, στην ουσία μας κατηγορούν που καταγγείλαμε τον ρόλο των τριμερών, υπερασπιστήκαμε τις θέσεις των Σωματείων και δεν ταυτιστήκαμε με την κυβέρνηση, όπως έκαναν αυτές! Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά, σε κάθε καλοπροαίρετο συνάδελφο, η πλήρης ταύτιση της ΔΗΣΥ και των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στην επίθεση αυτή! Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά, ειδικά για τις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, το γεγονός ότι, όλο αυτό το διάστημα, δε βρήκαν μία λέξη να πουν για τις ευθύνες της κυβέρνησης και τους κινδύνους που δημιουργεί η «α λα καρτ» εφαρμογή αυτού του νόμου! Ο κάθε συνάδελφος μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του!!
- Με βάση τις εξελίξεις που υπάρχουν, χρειάζεται να δυναμώσει σε όλη τη χώρα ο αγώνας και το κοινό μέτωπο εκπαιδευτικών, γονιών, μαθητών για το δικαίωμα στη μόρφωση, για τη θεσμοθέτηση της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής για όλα τα παιδιά, δημόσια και δωρεάν. Να δυναμώσει ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς όλου του απαραίτητου προσωπικού και μονιμοποίηση των συμβασιούχων, για 15 παιδιά το ανώτερο σε κάθε τμήμα, ώστε να μπορεί η/ο Νηπιαγωγός να επιτελέσει ουσιαστικά το παιδαγωγικό του έργο, για σύγχρονες ασφαλείς και λειτουργικές αίθουσες διδασκαλίες και βοηθητικούς χώρους, για δωρεάν σίτιση και ολοήμερο για όλα τα παιδιά. Όλα αυτά αποτελούν άμεσες ανάγκες, που υπάρχει η δυνατότητα να ικανοποιηθούν σήμερα και δεν είναι «λεόντειες» προϋποθέσεις, όπως τις χαρακτήρισαν εκπρόσωποι άλλων δυνάμεων αλλά και η Κυβέρνηση!
- Η στάση κάθε δύναμης στο ζήτημα της Προσχολικής Αγωγής χρειάζεται να αποτελέσει κριτήριο για όλους τους συναδέλφους. Δε χρειαζόμαστε συνδικαλιστές και σωματεία που θα λιβανίζουν την εκάστοτε εξουσία και θα ταυτίζονται με τη διοίκηση. Κίνημα σύγκρουσης, διεκδίκησης των σύγχρονων αναγκών μας, χειραφετημένο από το κράτος και την εργοδοσία, αυτό είναι που χρειαζόμαστε!
Αθήνα, 25 Απρίλη 2018
…………………………………………………………………………………..
Υπουργική Απόφαση για την Προσχολική Αγωγή
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ
ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΔΙΧΡΟΝΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ!
Τέλος Φλεβάρη του 2019, το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τους 114 νέους δήμους, στους οποίους από τη σχολική χρονιά 2019-20 θα ισχύει η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, δηλαδή η ένταξη των προνηπίων στα Νηπιαγωγεία. Συνολικά 27 Δήμοι, μέσα στους οποίους και οι μεγάλοι Δήμοι (π.χ. Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Ηράκλειο), μένουν και φέτος εκτός!
Από τις πρώτες γραμμές της απόφασης καταλαβαίνουμε ότι η κυβέρνηση δεν έχει σκοπό να δώσει ούτε ένα ευρώ, αφού για την υλοποίηση αυτού του μέτρου καθώς η ίδια λέει «δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού»!
Φαίνεται καθαρά ότι η κυβέρνηση δεν έχει σκοπό να χρηματοδοτήσει την Προσχολική Αγωγή, ώστε να γίνει η αναγκαία υποδομή. Και το ερώτημα είναι πού θα στεγαστούν αυτά τα 16.000 επιπλέον παιδιά, που αναμένονται να έρθουν στο Νηπιαγωγείο στους δήμους αυτούς, με δεδομένο ότι δεν κατασκευάστηκαν νέα Νηπιαγωγεία; Τι θα γίνει με την απαράδεκτη, πολλές φορές ακόμα και επικίνδυνη κτηριακή υποδομή, που υπάρχει ήδη στα Νηπιαγωγεία;
Για όλα αυτά η κυβέρνηση …παραγγέλνει 70 προκάτ αίθουσες! Παράλληλα, με βάση την ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων στην ΚΤΥΠ, προωθεί νομοθετική ρύθμιση για επίσπευση των διαδικασιών, ώστε την τρίτη χρονιά του προγράμματος να λύσει όπως όπως το πρόβλημα για τους εναπομείναντες 27 δύσκολους δήμους και γι’ αυτό θα βάλει καμιά 200αριά προκάτ Νηπιαγωγεία κυρίως μέσα στα προαύλια των υπαρχόντων Νηπιαγωγείων, Δημοτικών ακόμα και …Γυμνασίων-Λυκείων!
Αυτή είναι η λύση για το κρίσιμο ζήτημα της Προσχολικής Αγωγής; Να γεμίσουν οι υπάρχοντες – πολλές φορές ήδη πολύ μικροί – αύλειοι χώροι με προκάτ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εκπαιδευτική διαδικασία και τη διαβίωση παιδιών και εκπαιδευτικών σε αυτά τα σχολεία; Αν λάβουμε υπόψη τα προκάτ, που στήθηκαν πριν χρόνια, για να γίνουν τα σχολεία πρωινά, ή κατά τη διάρκεια των χιλιάδων καταργήσεων-συγχωνεύσεων και παραμένουν ακόμα στα σχολεία, όλοι καταλαβαίνουν ότι, αν τα νήπια-προνήπια μπουν στα προκάτ, θα μείνουν εκεί για χρόνια!
Πρόκειται για πρόκληση και κοροϊδία, η οποία μάλιστα γίνεται μεγαλύτερη, αν σκεφτούμε ότι αυτή η κυβέρνηση έκοψε ακόμα και το κονδύλι των 140 εκατομμυρίων ευρώ, που ήταν για κτηριακές υποδομές για εφαρμογή της Δίχρονης στον κρατικό προϋπολογισμό για το 2019!
Επιπλέον, μέχρι σήμερα δεν ανακοινώθηκε κανένας μόνιμος διορισμός Νηπιαγωγών. Έτσι στον ευαίσθητο χώρο της Προσχολικής Αγωγής η κάλυψη των αυξημένων αναγκών θα γίνει είτε εκ των έσω με πολυπληθή τμήματα είτε με προσλήψεις συμβασιούχων αναπληρωτριών Νηπιαγωγών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αναγκαία για την ηλικία αυτή παιδαγωγική σχέση, που δε μπορεί να αναπτυχθεί σ’ αυτές τις συνθήκες, αλλά και για τη ζωή-λάστιχο των αναπληρωτριών/ών συναδέλφων Νηπιαγωγών!
Έχουμε ήδη πείρα και από τον πρώτο χρόνο εφαρμογής! Δεν υπήρξε καμιά έκτακτη χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών για να καλύψουν τις διογκούμενες ανάγκες, λειτούργησαν 25άρια τμήματα, υπεράριθμα παιδιά μετακινήθηκαν σε μακρινά νηπιαγωγεία και καμία πρόβλεψη για την αντικειμενική κτηριακή επιβάρυνση και την απόλυτη μείωση των αύλειων χώρων για τα παιδιά! Κι όλα αυτά παράλληλα με τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, που ήδη έχουν παρθεί και υποβάθμισαν παραπέρα τη λειτουργία των Νηπιαγωγείων (προαιρετικότητα ολοήμερου, διπλασιασμός από 7 σε 14 του αριθμού παιδιών για δημιουργία τμήματος, 30ωρο νηπιαγωγών). Φυσικά ούτε συζήτηση για σίτιση, υποδομές ξεκούρασης και βοηθητικό προσωπικό!
Οι ανάγκες των νηπίων-προνηπίων και όλων των παιδιών της λαϊκής οικογένειας δε χωράνε στη «δίκαιη ανάπτυξη» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ! Απλόχερα δίνει 4 δις στο ΝΑΤΟ, δεκάδες δις στους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά είναι μίζερη στις ανάγκες των παιδιών μας και τις δικές μας!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ βρήκε στην πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΔΟΕ (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, ΕΡΑ-ΑΕΕΚΕ-ΕΚΕ/ΣΥΡΙΖΑ) και στις ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, που στήριξαν όλες τις αποφάσεις της πλειοψηφίας στο συγκεκριμένο ζήτημα, τον βολικό υποστηρικτή που αναζητούσε, στην πολιτική της μηδενικής χρηματοδότησης, των ανύπαρκτων υποδομών και της εξαπάτησης. Αυτές οι δυνάμεις στήριξαν αναφανδόν την κυβέρνηση και τη λογική ότι: οι απολύτως αναγκαίες υποδομές, η χρηματοδότηση και οι διορισμοί είναι “λεόντειες προϋποθέσεις”, που σήμερα δεν είναι εφικτές! Με τη στάση τους δίνουν αέρα στα πανιά της κυβέρνησης να καυχιέται για τη Δίχρονη, που, όπου την κάνει, δε γίνεται με σύγχρονους όρους, με απαιτήσεις του 2019! Η Ομοσπονδία και τα Σωματεία οφείλουν σε κάθε περίπτωση να υπερασπίζονται τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων και των μαθητών και να μην κάνουν τα “στραβά μάτια” στις κυβερνητικές πολιτικές.
Ως Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών από την αρχή ξεκαθαρίσαμε ότι στην εποχή μας υπάρχουν οι δυνατότητες να καλυφθεί άμεσα η ανάγκη για Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή πανελλαδικά, ώστε όλα τα προνήπια να φοιτήσουν στα δημόσια Νηπιαγωγεία, με ταυτόχρονη εξασφάλιση των αναγκαίων κτηριακών αναγκών και των αντικειμενικά αυξημένων αναγκαίων μόνιμων διορισμών Νηπιαγωγών και βοηθητικού προσωπικού! Παράλληλα, όλα τα παιδιά ως 4 χρόνων να έχουν τη θέση τους σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς!
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΥΤΗ! ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ!
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ – ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:
- Γενναίο πρόγραμμα ίδρυσης και λειτουργίας νέων Νηπιαγωγείων. Μαζικοί διορισμοί μόνιμων Νηπιαγωγών, 15 παιδιά ανά τμήμα. Καμία υποχρεωτική μετακίνηση μαθητών. Καμία κατάργηση ή συγχώνευση νηπιαγωγείων ή τμημάτων.
- Τμήματα Ένταξης και Ειδικά Νηπιαγωγεία για όλα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.
- Ουσιαστική λειτουργία των Ολοήμερων Νηπιαγωγείων. Με πλήρη σίτιση, μαγειρεία και τραπεζαρία, χώρους ξεκούρασης, βοηθητικό προσωπικό.
- Δέσμευση χώρων και χρηματοδότηση για την ανέγερση Νηπιαγωγείων και Παιδικών Σταθμών.
- Μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων στις προσχολικές δομές, βασική προϋπόθεση για μια αναβαθμισμένη και επιστημονικά θεμελιωμένη Προσχολική Αγωγή.
- Ενιαίο, επιστημονικό, αναβαθμισμένο σύγχρονο παιδαγωγικό πρόγραμμα με ευθύνη του κράτους, καθώς δεν μπορεί το περιεχόμενο της παρέμβασης να είναι διαφοροποιημένο και αποσπασματικό.
Καταδίκασε παντού τα κόμματα και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις, που υπερασπίζονται την αντιεκπαιδευτική πολιτική, την υποχρηματοδότηση, τη ζωή χωρίς δικαιώματα!
Δυνάμωσε τη Συσπείρωση, τον Αγώνα και τη Διεκδίκηση με βάση τις δικές μας ανάγκες!
Μαζί να χτίσουμε Κίνημα, Σωματεία και Ομοσπονδία στήριγμα των συναδέλφων απέναντι σε κάθε αντιλαϊκή πολιτική!
Αθήνα, 5/3/2019
