Η κυβέρνηση ΝΔ, συνεχίζει ακάθεκτη να εφαρμόζει την πολιτική η οποία έρχεται να εξυπηρετήσει την λεγόμενη «ανάπτυξη». Την «ανάπτυξη» που μας έταζε και πριν ο Σύριζα η οποία είναι στρωμένη με αγκάθια για την εργατική τάξη και τον λαό και θωρακίζει τα κέρδη του κεφαλαίου.
Την ανάπτυξη την οποία βιώνουμε και στον κλάδο σε μια σειρά επιχειρήσεις, όπου οι εργοδότες εκμεταλλεύονται την ανυπαρξία κλαδικής σύμβασης, τα μειωμένα μεροκάματα και τα πετσοκομμένα δικαιώματα για να αυξήσουν τα κέρδη τους.
Σε αυτήν την κατεύθυνση η ΝΔ παίρνοντας σκυτάλη από τον Σύριζα, υλοποιώντας την πολιτική της Ε.Ε ανοίγει το ζήτημα του ασφαλιστικού.
Στόχος τους οι ασφαλισμένοι να μετατρέπονται σε επενδυτές – πελάτες, έρμαιο του χρηματιστηριακού τζόγου όπου θα παίζονται οι κόποι μιας ζωής.
Με την συγκεκριμένη πολιτική το κεφάλαιο και το κράτος απαλλάσσονται ακόμα περισσότερο από το «κόστος» της ασφάλισης, αποσπώντας όλο και μεγαλύτερο κομμάτι από τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι. Τα ασφαλιστικά ταμεία και οι εισφορές των ασφαλισμένων γίνονται μια τεράστια πηγή άντλησης κεφαλαίων που θα πηγαίνουν στις τσέπες των επιχειρηματικών ομίλων μέσα από κάθε λογής επενδυτικά και χρηματοπιστωτικά προϊόντα και το μόνο που εξασφαλίζεται για τον εργαζόμενο είναι μια σύνταξη πτωχοκομείου.
Υλοποιείται έτσι, ο στόχος των κυβερνητικών στελεχών, των ασφαλιστικών εταιριών, του ΣΕΒ, όλων αυτών που στήνουν προπαγανδιστικές ξόβεργες, που εκθειάζουν τα προσόντα της ιδιωτικής ασφάλισης , τάζουν λαγούς με πετραχήλια για την απόδοση των επενδύσεων των ασφαλισμένων και τις συντάξεις που αυτοί θα παίρνουν.
Το ασφαλιστικό δεν αφορά μόνο τις συντάξεις. Οι συντάξεις είναι η μια πλευρά προστασίας και αξιοπρεπούς ζωής, μετά τον εργάσιμο βίο. Το ασφαλιστικό περιέχει όλο το πλαίσιο προστασίας κάθε εργάτη, κάθε εργαζόμενης, κάθε νέου. Είναι η ασφάλιση του μικρού παιδιού, τα εμβόλια του. Είναι το φάρμακο μας όταν αρρωστήσουμε. Είναι το επίδομα ασθένειας, οι ιατρικές εξετάσεις, οι παροχές υγείας και πρόνοιας συνολικά. Είναι η προστασία της μητρότητας, με τα επιδόματα κυοφορίας και λοχείας. Είναι η προστασία μας στον επαγγελματικό κίνδυνο, στις επαγγελματικές ασθένειες για να μη γινόμαστε θύματα εργοδοτικών εγκλημάτων.
Η άλλη όψη του νομίσματος της αντιλαϊκής πολιτικής που υπηρετούν με συνέπεια ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου, είναι η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Η κλιμάκωση της τούρκικης επιθετικότητας, η συμφωνία με της ΗΠΑ, η πολεμική όξυνση στην Μέση Ανατολή, καθιστούν πιο αναγκαίο από ποτέ, να δυναμώσει άμεσα η αντιιμπεριαλιστική πάλη.
Οι εργαζόμενοι τα φτωχά λαϊκά στρώματα, δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από την βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτούς τους σχεδιασμούς. Αντίθετα προετοιμάζεται το έδαφος για συνδιαχείρηση στο Αιγαίο με το δίλλημα, «συμβιβασμός ή πολεμική εμπλοκή με την Τουρκία», επιλογή που κρύβει τους ίδιους κινδύνους για το παρόν και το μέλλον του λαού. Κίνδυνοι που μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο με τις αποφάσεις της τελευταίας συνόδου του ΝΑΤΟ, που ανανέωσε τις απειλές σε Ρωσία και Κίνα και επιβεβαίωσε την αναβάθμιση του πυρηνικού του οπλοστασίου.
Αυτές οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς ότι σε αυτό το περιβάλλον οι φιλίες της χώρας με τους φονιάδες των λαών μπορούν να βγουν σε καλό.
Μπροστά σε αυτές τις πολύ σοβαρές εξελίξεις το συνδικάτο μας καλεί όλους τους εργαζόμενους του κλάδου σε ξεσηκωμό.
Το προηγούμενο διάστημα προχώρησε σε μια σειρά πρωτοβουλίες όπως Γ.Σ. του κλάδου, συνελεύσεις και περιοδείες σε μια σειρά χώρους και συμμετοχή στο συλλαλητήριο για το ασφαλιστικό. Μέσα από αυτή την διαδικασία αναδείχθηκε η ανάγκη για ακόμα μεγαλύτερη κλιμάκωση και συμμετοχή.
Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε σε απεργιακή κινητοποίηση την ημέρα κατάθεσης του ασφαλιστικού.
Οι εργαζόμενοι να γυρίσουν την πλάτη στις συμβιβασμένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ, οι οποίοι ενώ το προηγούμενο διάστημα δεν είπαν κουβέντα για την αντιλαϊκή επίθεση έτρεξαν να υπογράψουν ξανά την επέκταση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα μέτρα και τα σταθμά της εφαρμογής του άθλιου νόμου Βρούτση – Αχτσιόγλου που καθορίζει τον κατώτερο μισθό με νόμο και υπουργική απόφαση.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις, η δουλειά των συνδικάτων και των άλλων μαζικών φορέων που προηγήθηκε τσαλάκωσαν το αφήγημα της κυβέρνησης ότι η αντιλαϊκή της πολιτική έχει την πλατιά λαϊκή στήριξη. Από αυτή την πολιτική οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα έχουν μόνο να χάσουν κι άλλα δικαιώματα για να ενισχυθεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.
Έχουν διαμορφωθεί καλύτερες προϋποθέσεις ώστε αυτός ο απεργιακός αγώνας που ξετυλίγεται να δώσει μια αποφασιστική απάντηση στην πολιτική της κυβέρνησης, να ανοίξει το δρόμο για τις διεκδικήσεις μας.
“On behalf of the Greek class trade unions, PAME, a member of the WFTU, we are very honored to be with you today in the Congress of SOCIAL IS, our brothers and sisters the workers of Turkey.
First of all, we want to thank you for your solidarity and support for the struggles and actions of PAME and the Greek trade unions, but also for your personal presence in various initiatives we have taken in Greece. From this step we express our solidarity with your great struggles against the redundancies in Aydin, in Bus drivers, at KOD-a, at Lufthansa Telecom, the LEROY MERLIN etc.
Colleagues, it is of the utmost importance for us, for the Greek class unions, especially today with the dangerous developments in the Middle East, within the competitions of the imperialist organizations, it is important for us to be today with you in Turkey. For us, for the class unions, the nationalism, xenophobia, racism, and calls for war of the bourgeoisie of Turkey and Greece are enemies of the workers of all countries. We are clear when we talk to workers in our country and say that the workers in Greece and Turkey are brothers. We have nothing to divide. Our common adversary is exploitation and imperialism. Our common enemies are the monopolies, the multinationals that lay off workers and cut our salaries. Our common enemies are Governments that attack against the pensions and social insurance rights of workers in every country.
Governments defend the bosses’ profits with authoritarianism and oppression, by attacking trade unions, by arresting trade unionists, by banning strikes. It is no coincidence that in Greece the attack to abolish the remaining workers’ social insurance rights, and to completely privatize social insurance, to impose flexible working relations, and abolish collective contracts, goes along with restrictions on trade union activity, control to union members, banning of demonstrations and strikes.
In this anti workers’ attack, bosses and governments in Greece and Europe have found valuable allies in the trade unions of the European Trade Union Confederation-ETUC. For example, the GSEE-member of the ETUC in Greece, on the one hand, accepted and signed a 32% cut in the minimum salary. On the other hand, in agreement and cooperation with the employers, they transformed a number of trade unions into mechanisms of the employers, where the trade union President is also the company manager. GSEE Press Secretary himself is an employer and a shareholder in a number of companies. They even reached the point of using bodyguards and police in the trade union congresses against the real workers.
These tactics were supported by the ETUC and ITUC, demonstrating that they would defend the employers’ and their mechanisms inside the unions in every possible way. This is the role of the ETUC. Instead of workers’ interests and class struggle, the ETUC promotes the logic of class cooperation, social peace, which means turning the unions into bureaucratic mechanisms in the service of the employers. It means no struggles, no action, no conflict with the employers.
Opposite to this rottenness of employers’ people within the unions we have the positive examples of the militant class unions that are a source of hope, resistance and struggle. Despite the difficulties and the negative correlation, PAME has taken a number of initiatives in recent years to defend the lives and rights of workers. It was at the forefront of more than 50 General Strikes in Greece over the past decade against the anti-labor attack, the memoranda. PAME took the initiative to mass unions, to reinforce their militant characteristics. It opposed imperialist interventions and wars, with a firm front against nationalism, racism. PAME stands next to refugees and immigrants. While we are steadfastly focused on developing initiatives of coordination and solidarity with the struggles of the peoples.
We are proud of our joint initiatives with trade unions of the Balkans and in particular with Turkey. For the participation of SOSIAL-Is in the joint actions of friendship and cooperation between the peoples of the Balkans and the Mediterranean. Initiatives and actions that were and are a response to the dangerous plans of our governments.
At the same time, especially in the multinational sectors, there is a need to strengthen the struggle of workers to see new coordination initiatives and joint action at European level. In this respect, the support and assistance of the World Federation of Trade Unions is important, as it is now seen in France, with the huge strikes lead by the trade unions affiliated with the WFTU.
Dear colleagues, we know that we are in difficult and dark times. But no matter how much they try to convince us that their system is all-powerful, we know that WE have the power. We have the weapons of collectivity, of mass action. We have the weapons of solidarity and internationalism. We have the World Federation of Trade Unions. And with these weapons we will intensify the fight to abolish exploitation of man by man. We will step up the fight to do what the great NazimHikmet said, for “the light to vanquish the darkness.”
Το ΠΑΜΕ συμμετείχε στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Υπηρεσιών Τουρκίας, Sosyal Is, που πραγματοποιήθηκε στις 11-12 Γενάρη στην Άγκυρα της Τουρκίας.
Στον χαιρετισμό του το ΠΑΜΕ σημείωσε:
«Εκ μέρους των ταξικών συνδικάτων της Ελλάδας, του ΠΑΜΕ, μέλους της ΠΣΟ είμαστε πολύ χαρούμενοι να χαιρετίζουμε το Συνέδριο του ΣΟΣΙΑΛ Ις, των αδερφών μας εργατών της Τουρκίας.
Αρχικά θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για την σταθερή σας αλληλεγγύη και στήριξη σας στους αγώνες και τις δράσεις του ΠΑΜΕ και των συνδικάτων της Ελλάδας, αλλά και για την προσωπική σας παρουσία σε διάφορες πρωτοβουλίες που πήραμε στην Ελλάδα. Από αυτό το βήμα εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους μεγάλους σας αγώνες στα ενάντια στις απολύσεις στον Αϊδινί, στα Λεωφορεία, στις Τηλεπικοινωνίες Lufthansa, στα εμπορικά καταστήματα.
Συνάδελφοι, έχει τεράστια σημασία για εμάς, για τα ταξικά συνδικάτα της Ελλάδας, ειδικά σήμερα με τις επικίνδυνες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή, με τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών οργανισμών να βρισκόμαστε σήμερα στην Τουρκία. Για εμάς, για τα ταξικά συνδικάτα, ο εθνικισμός, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και οι φωνές πολέμου των αστικών τάξεων της Τουρκίας και της Ελλάδας είναι εχθροί των εργαζομένων όλων των χωρών. Είμαστε ξεκάθαροι όταν μιλάμε στους εργάτες στη χώρα μας και λέμε ότι οι εργαζόμενοι της Ελλάδας και της Τουρκίας είναι αδέρφια. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε μεταξύ μας. Κοινός μας αντίπαλος είναι η εκμετάλλευση και ο ιμπεριαλισμός. Κοινός μας αντίπαλος είναι τα μονοπώλια, οι πολυεθνικές που μας απολύουν και μας κόβουν τους μισθούς. Οι κυβερνήσεις που χτυπάνε τις συντάξεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων σε κάθε χώρα.
Κυβερνήσεις που υπερασπίζονται τα κέρδη των αφεντικών με τον αυταρχισμό και την καταστολή, με την επίθεση ενάντια στα συνδικάτα, με συλλήψεις συνδικαλιστών, απαγόρευση των απεργιών. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα προωθείται η επίθεση για την κατάργηση στα τελευταία ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, η πλήρης ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης, η επιβολή της ελαστικής εργασίας και η κατάργηση των ΣΣΕ, παράλληλα με περιορισμούς στην δράση των συνδικάτων, έλεγχος των μελών, απαγόρευσης των διαδηλώσεων και των απεργιών…. είναι ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας των εργαζομένων, ειδικά στους κλάδους με πολυεθνικές, να δούμε νέες αγωνιστικές πρωτοβουλίες συντονισμού και κοινής δράσης σε επίπεδο Ευρώπης. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι σημαντική η στήριξη και η βοήθεια της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας, όπως φαίνεται για παράδειγμα τώρα στην Γαλλία με τις τεράστιες απεργίες που πρωταγωνιστούν τα συνδικάτα-μέλη της ΠΣΟ.
Αγαπητοί συνάδελφοι, ξέρουμε ότι βρισκόμαστε σε δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς. Όμως όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι το σύστημα τους είναι παντοδύναμο, εμείς ξέρουμε ότι έχουμε την δύναμη. Έχουμε τα όπλα της συλλογικής, μαζικής δράσης. Έχουμε τα όπλα της Αλληλεγγύης και του διεθνισμού. Έχουμε την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία. Και με αυτά τα όπλα θα δυναμώσουμε τον αγώνα για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Θα δυναμώσουμε τον αγώνα, ώστε να γίνει αυτό που είπε ο μεγάλος ΝαζίμΧικμέτ, «να γίνουν τα σκοτάδια λάμψη».
Η εργατική τάξη του Νομού μας θρηνεί ακόμη έναν εργάτη νεκρό στο βωμό του κέρδους της μεγαλοεργοδοσίας. Μετά τον νεκρό συνάδελφο στην ΕΛΒΙΖ πριν περίπου 2 χρόνια, αυτή τη φορά νεκρός έπεσε κι άλλος συνάδελφος στο εργοτάξιο της εταιρίας ΑΚΤΩΡ, στον υπό κατασκευή οδικό άξονα Ξάνθης – Εχίνου – Ελληνοβουλγαρικών συνόρων.
Δεν πάει πολύς καιρός που εκδόθηκε κοινή ανακοίνωση εργατικών σωματείων του Νομού Ξάνθης με αφορμή το θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στη ΛΑΡΚΟ, που εξέφραζαν την ανησυχία τους για την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, πάνω στην ασυδοσία της εργοδοσίας και την αποδυνάμωση του ΣΕΠΕ. Παράλληλα καλούσε τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα να παλέψουν για μέτρα υγιεινής κι ασφάλειας και για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
Δυστυχώς, θρηνούμε συνεχώς νεκρούς εργάτες σε πολλούς εργασιακούς χώρους και αυξάνεται ο αριθμός των εγκλημάτων σε βάρος της εργατικής τάξης. Γιατί αυτό είναι το αποτέλεσμα της ανάπτυξης που στηρίζεται στο κέρδος των λίγων. Μιας ανάπτυξης που η σημερινή, αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις στηρίζουν.
Για την εργοδοσία και το κράτος της είναι κόστος τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και δυστυχώς το πληρώνουμε με τη ζωή μας.
Εκφράζουμε τα βαθιά συλλυπητήρια και την αλληλεγγύη μας στην οικογένεια του συναδέλφου.
Απαιτούμε:
► Την άμεση διαλεύκανση αιτιών του ατυχήματος και του καταλογισμού των ευθυνών.
► Να παρθούν ουσιαστικά μέτρα υγιεινής κι ασφάλειας στο συγκεκριμένο εργοτάξιο.
► Την άμεση στήριξη της οικογένειας.
► Ξεκαθαρίζουμε στην κυβέρνηση και στους επιχειρηματικούς ομίλους, ότι οι εργαζόμενοι δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια περιμένοντας να γίνουν και άλλα ατυχήματα, για να αυγατίζουν τα κέρδη του κάθε επιχειρηματικού ομίλου.
Καταγγέλλουμε την διορισμένη διοίκηση της ΓΣΕΕ που υπέγραψε, κρυφά από τους εργαζόμενους,χωρίς να έχει συγκαλέσει οποιαδήποτε μορφή των οργάνων της και χωρίς ως τώρα να έχει προχωρήσει σε ανακοίνωση, ξανά στην επέκταση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) στα πλαίσια που ορίζει ο άθλιος νόμος Βρούτση – Αχτσιόγλου που προβλέπει ότι ο κατώτερος μισθός καθορίζεται με νόμο και υπουργική απόφαση!
Η συμφωνία της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, που βάζει στο πάγο τις διεκδικήσεις όλων των εργαζόμενων της χώρας, ήρθε τη στιγμή που βρισκόταν σε εξέλιξη η μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζόμενων στον όμιλο ΟΤΕ. Με την υπογραφή τους θέτουν εμπόδια στις διεκδικήσεις μας αφού συμφώνησαν σε όσα καθορίστηκαν από την παρούσα και τις προηγούμενες κυβερνήσεις με βάση τους νόμους των μνημονίων.
Ο απεργιακός αγώνας μας και η διεκδίκηση ΜΙΑΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους στον όμιλο ΟΤΕ με εξίσωση μισθών και δικαιωμάτων προς τα πάνω κινείται στην κατεύθυνση της αναπλήρωσης των απωλειών που είχαμε μέσα στην κρίση και στην κατάργηση όλων όσων καθορίσθηκαν μέσα στην κρίση. Η πλειοψηφία, δηλαδή, της ΓΣΕΕ με τη υπογραφή της βάζει εμπόδια στον αγώνα μας! Είναι κατάπτυστοι! Δίκαια οι εργαζόμενοι τους έχουν ονομάσει συνδικαλιστική μαφία.
Το Συνδικάτο Εργαζομένων ΙΓΜΕ στέλνει αλληλέγγυο αγωνιστικό χαιρετισμό στην σημερινή σας Ημερίδα και θα είναι ενεργός σύμμαχος και αυτή την φορά, όπως και πάντα στο παρελθόν, στον αγώνα για την ανατροπή των σχεδίων της κυβέρνησης για το ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ. Άλλωστε και οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ αγωνιζόμαστε να ανατρέψουμε τον «νέο» φορέα που το μετέτρεψε το ΙΓΜΕ η προηγούμενη κυβέρνηση από ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ σε μια γραφειοκρατική υπηρεσία με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να συνεχίσει τον ρόλο του. Η σημερινή κυβέρνηση επίσης φαίνεται να «βολεύεται» με αυτή την «μετατροπή». Οι εργαζόμενοι στο ΙΓΜΕ την περίοδο 2011-2015 με συνεχή αγώνα επανέφεραν το ΙΓΜΕ, από επίσης ένα άλλο πράμα που είχε κάνει η τότε κυβέρνηση.
Το ΙΓΜΕ ως επιστημονικός ερευνητικός φορέας έρευνας των κοιτασμάτων του Ορυκτού Πλούτου στην Χώρα μας από την δεκαετία του ΄50, αλλά και η ΛΑΡΚΟ ως πυλώνας της εξόρυξης των ορυκτών μεταλλευμάτων για πολλές δεκαετίες απέδειξαν ότι η χώρα μας δεν είναι ψωροκώσταινα, αλλά μπορεί να σταθεί στα πόδια της εκμεταλλευόμενη τον Ορυκτό της Πλούτο και να είναι αυτάρκης και ανεξάρτητη με τη προϋπόθεση να είναι υπό αυστηρό δημόσιο έλεγχο.
Το ΙΓΜΕ έκανε έρευνες για τον καλύτερο εμπλουτισμό του μεταλλεύματος μέσω υδρομεταλλουργίας, που τα αποτελέσματα όμως ουδέποτε κοινοποιήθηκαν με ευθύνη του Υπουργείου για να δούμε αν είναι συμφέρουσα αυτή η μέθοδος ή όχι.
Ο Ορυκτός Πλούτος της Χώρας ήταν και είναι φιλέτο για τους Επιχειρηματικούς Ομίλους που ήθελαν και θέλουν να έχουν τον έλεγχο της πίτας προκειμένου να αυγατίζουν τα κέρδη τους. Αλλά όπου έχουν το πάνω χέρι την πληρώνουν οι εργαζόμενοι πρωτίστως, καθώς και οι τοπικές κοινωνίες που βλέπουν τις περιοχές να γίνεται κρανίου τόπος αφού δεν παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για εργαζόμενους και περιβάλλον. Αποτέλεσμα αυτού είναι η αγανάκτηση και δυσφορία του Λαού να τάσσεται κατά των Μεταλλείων στον τόπο του.
Η εκμετάλλευση του Ορυκτού Πλούτου μπορεί και πρέπει να γίνεται με όρους που μπορεί να σέβεται το περιβάλλον και τους εργαζόμενος και να αξιοποιείται αυτό προς όφελος της κοινωνίας και του τόπου.
Οι όροι αυτοί, καθώς και η καθετοποίηση της παραγωγής μπορεί να συνεχίσει γίνεται από την ΛΑΡΚΟ, με την προϋπόθεση αυτή να μην ξεπουληθεί σε μια χούφτα πλουτοκράτες.
Στην διαδικασία που είμαστε με την ΟΜΕ για υπογραφή νέας ΣΣΕ με τον ΣΜΕ, στην συνάντηση που είχαμε μαζί τους πριν ενάμιση μήνα στον ΟΜΕΔ, «εξέφρασαν» την λύπη τους για αυτό που θα υποστούν οι εργαζόμενοι και ευχήθηκαν «καλό κουράγιο» στους συνάδελφους από την ΛΑΡΚΟ που ήταν παρόντες.
Αλήθεια πως είναι τόσο σίγουροι ότι θα κλείσει η ΛΑΡΚΟ; Ελέγχουν αυτοί την κυβέρνηση; Η κυβέρνηση αυτούς εξυπηρετεί;
Να τους αποδείξουμε όλοι μαζί ότι κάνουν λογαριασμό χωρίς τον ξενοδόχο!
Όλοι οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ σε όποιο τομέα και αν εργάζονται, με όποια σύμβαση ή με όποια ειδικότητα ή σε όποιο σωματείο, μαζί με όλους τους συμμάχους που ήδη έχετε αφού πάνω από 100 φορείς εξέφρασαν την συμπαράστασή τους στον αγώνα σας, να δώσουμε ένα ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση στο συλλαλητήριο στις 25 Γενάρη, για να πάρει πίσω χθες αυτό το σχέδιο που εξήγγειλε.
Η εφαρμογή αυτού του εγκληματικού σχεδίου, μεταξύ άλλων δεινών, θα δημιουργήσει στρατιές ακόμη περισσότερων ανέργων και θα ερημώσει τις τοπικές κοινωνίες.
Οι εργαζόμενοι στην ΛΑΡΚΟ από τότε που ιδρύθηκε, εργάστηκαν με πείσμα, αλλά και έδωσαν λόγω σχεδόν ανύπαρκτων μέτρων ασφάλειας πάνω από 75 νεκρούς στην ώρα του καθήκοντος προκειμένου να παράγεται το τελικό προϊόν που θα πρέπει να διεκδικηθεί να είναι δημόσια περιουσία και όχι παιχνίδι στο χρηματιστήριο του κέρδους των ολίγων και την φτωχοποίηση των πολλών.
Η ΛΑΡΚΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ.
ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΚΟΜΗ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ!
ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ 1977!
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΓΕΝΑΡΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ!
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΙΓΜΕ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ!
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ την ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
για ΟΛΟΥΣ τους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ στην EValue
Χαιρετίζουμε τους συναδέλφους στην Cosmote – Evalue που έκαναν το βήμα και συμμετείχαν στις πολυήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Ο αγώνας μας δεν τελείωσε, αντίθετα συνεχίζεται μέχρι την δικαίωση του αιτήματος μας. Απευθύνουμε κάλεσμα συμπόρευσης σε όλους τους συναδέλφους που ακόμα δεν ένοιωσαν έτοιμοι να απεργήσουν, να σταθούν στις απεργιακές φρουρές, που όμως ήρθαν σε επαφή με το σωματείο, εξέφρασαν τον προβληματισμό τους, την ανησυχία τους για το μέλλον.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Από τις 21 Δεκεμβρίου οι εργαζόμενοι δώσαμε μια πολύ σημαντική μάχη κόντρα στην εργοδοσία, την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς καταστολής. Η εργοδοσία συνολικά του Ομίλου, αλλά και της Evalue, έκανε ό,τι περνάει από το χέρι της, για να σπάσει τις κινητοποιήσεις μας, την απεργία.
Από όλα είχε ο «μπαξές»: καλοπληρωμένα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, που προσπάθησαν αν αλλοιώσουν το πλαίσιο των αιτημάτων μας, στήσιμο απεργοσπαστικού μηχανισμού στα κτήρια της Καλλιθέας και του Αγίου Στεφάνου, αξιοποίηση τoυ τηλεφωνικού κέντρου της Teleperformance, μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου κτλ.
Και βέβαια όπου δεν έφτανε το χέρι της εργοδοσίας, έφτανε το χέρι της κυβέρνησης που με την τρομοκρατία, την αστυνομοκρατία και τις προσαγωγές προσπάθησε να κάμψε το ηθικό μας φρόνημα και να κάνουμε πίσω από τις διεκδικήσεις μας.
Τίποτα δεν στάθηκε ικανό να βάλει εμπόδια. Αντίθετα οι κινήσεις αυτές της εργοδοσίας από τη μια έδειξαν πόσο πολύ ζορίστηκε με τις κινητοποιήσεις μας και από την άλλη ότι όταν οι εργαζόμενοι παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους και οι ίδιοι γίνονται πρωταγωνιστές, τίποτα δεν είναι ικανό να τους σταματήσει. Γι αυτό χρειάζεται να προχωρήσουμε σε γενικές συνελεύσεις το επόμενο διάστημα, για να αποφασίσουμε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πως θα συνεχίσουμε.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΑ – ΔΥΝΑΜΙΚΑ
Συνάδελφοι,
Στις 12 Γενάρη έκλεισε ένας μεγάλος κύκλος κινητοποιήσεων. Οι εργαζόμενοι στην Cosmote – Evalue, έχουμε αποκτήσει πολύτιμη πείρα. Χρειάζεται τώρα να βγάλουμε συμπεράσματα και πιο μαζικά να δυναμώσουμε το σωματείο μας, να συζητήσουμε πως θα προχωρήσουμε τον αγώνα μας για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στην E Value, μαζί με το σύνολο των εργαζομένων στον Όμιλο ΟΤΕ. Ανάλογα και με τις εξελίξεις χρειάζεται να είμαστε σε ετοιμότητα και να συμμετέχουμε σε νέα γενική συνέλευση του σωματείου μας.
Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Αντίθετα χρειάζεται να προχωρήσουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Δεν είμαστε μόνοι. Έχουμε το σωματείο μας που από την πρώτη στιγμή οργάνωσε τον αγώνα αυτό, κατέληξε σε σχέδιο σύμβασης για όλους τους εργαζόμενους. Αυτή την πρωτοβουλία χρειάζεται τώρα να ενισχύσουμε ακόμα περισσότερο. Αυτή η πρωτοβουλία μπορεί να μας δώσει τη δύναμη που ο καθένας ξεχωριστά δεν έχει. Συλλογικά και οργανωμένα διεκδικούμε την υπογραφή σύμβασης.
Ήδη το σωματείο μας έχει στείλει με εξώδικο το σχέδιο της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που καταλήξαμε σε γενική μας συνέλευση. Χρειάζεται τώρα να υποχρεώσουμε την διοίκηση να απαντήσει και να ορίσει συνάντηση. Ταυτόχρονα χρειάζεται να έχουμε το δικό μας σχέδιο δράσης και πάλης για να πιέσουμε την εργοδοσία, για να διεκδικήσουμε την υπογραφή και την εφαρμογή της σύμβασης για όλους τους εργαζόμενους στην Cosmote – Evalue, χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις
Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) χαιρετίζει τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους που με αγωνιστικό πείσμα και αντοχή συνεχίζουν τον δίκαιο αγώνα τους με βασικό αίτημα την υπογραφή ενιαίας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για όλους τους εργαζόμενους στον όμιλο, με εξίσωση μισθών και δικαιωμάτων προς τα πάνω.
Καταδικάζουμε απερίφραστα την προσπάθεια της εργοδοσίας να τρομοκρατήσει,να εκβιάσει τους εργαζόμενους με άθλιες πρακτικές: ανακήρυξε παράνομη και καταχρηστική την απεργία πριν καν ξεκινήσει, σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση της ΝΔ προχώρησαν σε μηνύσεις και συλλήψεις εργαζόμενων και συνδικαλιστών, ακόμα και σε 6 απολύσεις εν μέσω απεργίας.
Σήμερα επεκτείνονται ραγδαία οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, κυριαρχεί η εργασία με τσακισμένα δικαιώματα. Και οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ, που ένα μεγάλο τους ποσοστό είναι γυναίκες, βιώνουν καθημερινά το ξεχείλωμα του ωραρίου, την εντατικοποίηση, τους μισθούς πείνας, τον κατακερματισμό των εργασιακών σχέσεων, τα συνεχή εργατικά “ατυχήματα”, την παραβίαση στοιχειωδών κανόνων υγείας και ασφάλειας, που τσακίζουν τους εργαζόμενους σωματικά και ψυχικά, κ.ά. Τα δικαιώματά τους στην εργασία και τη ζωή θυσιάζονται στο όνομα της κερδοφορίας και την ανταγωνιστικότητας του ομίλου. Αυτές οι συνθήκες εργασίας είναι πληγή για τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα για τις εργαζόμενες γυναίκες που στις πλάτες τους σηκώνουν και τη φροντίδα της οικογένειας, του παιδιού.
Η καλύτερη απάντηση είναι η αλληλεγγύη και ο συλλογικός μας αγώνας ενάντια στους εκμεταλλευτές τους μόχθου μας. Σήμερα η πρόοδος της επιστήμης μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, με λιγότερες ώρες εργασίας, κοινωνική προστασία της μητρότητας, ελεύθερο χρόνο για όλες και όλους.
Η διέξοδος βρίσκεται στη συλλογική δράση, στον κοινό αγώνα για μια ζωή με δικαιώματα που μας στερούν σήμερα οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι κυβερνήσεις που τους υπηρετούν.
Τις τελευταίες εβδομάδες του 2019 και της αρχής του 2020 κυριαρχούν στα ΜΜΕ οι μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων της Γαλλίας. Κινητοποιήσεις που έρχονται παράλληλα με τις μεγάλες λαϊκές διαδηλώσεις σε Χιλή, Κολομβία, την Γενική Απεργία των περισσότερων από 200 εκατομμύρια απεργών στην Ινδία κ.α.
Όσο και αν όλες αυτές οι κινητοποιήσεις, όπως και πολλές ακόμη μικρότερες ή με μικρότερη δημοσιογραφική κάλυψη σε πολλές ακόμη περιοχές του πλανήτη, λαμβάνουν χώρα σε διαφορετικές συνθήκες, με διαφορετικές αφορμές και έχουν διαφορετική εξέλιξη, έχουμε ορισμένα κοινά στοιχεία που αξίζει να αναδειχθούν.
Το σύνολο αυτών των λαϊκών-εργατικών αγώνων, ανεξαρτήτως των δυνάμεων που κυριαρχούν, των αιτημάτων που ιεραρχούνται και το βάθος που έχουν, εκφράζουν μια ολοένα και μεγαλύτερη, διογκούμενη, και εκρηκτική οργή, δυσαρέσκεια και απογοήτευση των λαών από τις διάφορες εκδοχές της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Ειδικά οι εξελίξεις στην Χιλή, είναι σα να βλέπουμε εικόνες από το μέλλον μας, εάν εφαρμοστούν όλα αυτά τα «πρωτοποριακά» μέτρα που επιδίωξαν και επιδιώκουν να επιβάλλουν οι ελληνικές κυβερνήσεις σε Ασφαλιστικό, Υγεία, κτλ. Είναι τραγική ειρωνεία να παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ χθες, η ΝΔ, σήμερα τις μεταρρυθμίσεις τους για το Ασφαλιστικό και το πώς θα «σώσουν την Κοινωνική Ασφάλιση», όταν ο λαός της Χιλής, όπου αρχικά επιβλήθηκαν αυτά τα μέτρα, σήμερα προτιμά να βάλει το κεφάλι του μπροστά στις καραμπίνες των αστυνομικών, παρά να συνεχίσει να ζει έτσι.
Αντίστοιχα, οι τεράστιες σε μαζικότητα Απεργίες και συλλαλητήρια των εργαζομένων της Γαλλίας, γίνονται ενάντια σε παρόμοια αντιλαϊκά μέτρα που προωθεί η Κυβέρνηση Μακρόν στο Ασφαλιστικό-Συνταξιοδοτικό. (Η κυβέρνηση Μακρόν θυμίζουμε ότι εκλέχτηκε έχοντας 23% στον 1ο γύρο των Προεδρικών Εκλογών, και στον 2ο γύρο αξιοποίησε το φόβητρο της ΛεΠέν για να πάρει την Προεδρία.) Η Κυβέρνηση Μακρόν ουσιαστικά προωθεί τις αντίστοιχες αντεργατικές μεταρρυθμίσεις στην Κοινωνική Ασφάλιση, που στην Ελλάδα είδαμε να επιβάλλονται από τον ΣΥΡΙΖΑ με τον νόμο Κατρούγκαλου, και που επεκτείνονται σήμερα από τη ΝΔ.
Όμως, ενώ διάφορα ΜΜΕ έτρεξαν να αναπαράγουν με διάφορες εκδοχές και ερμηνείες τις εργατικές κινητοποιήσεις στην Γαλλία, ουσιαστικά παντού αποσιωπήθηκε το παραπάνω σημαντικότατο στοιχείο, καθώς και τα παρακάτω.
Ότι όπως και στην Γαλλία, έτσι και στην Ελλάδα είχαμε και συνεχίζουμε να έχουμε πολύ μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις ενάντια στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό τις οποίες τα ΜΜΕ επιχείρησαν να αποσιωπήσουν. Στην Ελλάδα ο Μητσοτάκης μιλούσε για κινητοποίηση μερικών δεκάδων, ενώ ο Μακρόν για «μειοψηφικά συνδικάτα». Στην Ελλάδα προηγήθηκαν 2 πανελλαδικές, μαχητικές απεργιακές κινητοποιήσεις με πρωτοβουλία των ταξικών συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη. Ενώ και τα μαζικά συλλαλητήρια που έγιναν με πρωτοβουλία των Συνταξιουχικών οργανώσεων εξαφανίστηκαν από την συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ.
Η προσπάθεια για καλλιέργεια απογοήτευσης, ή και κοινωνικού αυτοματισμού ενάντια στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες, φάνηκε από το ότι ακόμα και την παρουσία στην Ελλάδα, του Γενικού Γραμματέα του Εργατικού Κέντρου Μασσαλίας Ολιβιέ Ματώ, και τον χαιρετισμό του στην συγκέντρωση των ταξικών συνδικάτων της 30ης Νοέμβρη, τον εξαφάνισαν. Ίσως γιατί και αυτός ανέφερε το εξής:
«…οι αγώνες σας είναι και δικοί μας αγώνες. Είναι και δικοί μας αγώνες, όχι μόνο επειδή οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου πρέπει να είναι αλληλέγγυοι για να κερδίσουν τον κοινό τους εχθρό: τον καπιταλισμό. Αλλά πάνω από όλα είναι και δικοί μας αγώνες γιατί και στη Γαλλία, δεχόμαστε την ίδια επίθεση ενάντια στις κοινωνικές κατακτήσεις μας, ενάντια στα ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματά μας. Για τους ίδιους λόγους, με τον ίδιο στόχο, όλες οι κυβερνήσεις διαδοχικά και η μεγάλοεργοδοσία ψάχνουν να καταστρέψουν ο,τι εμποδίζει το κέρδος και προστατεύει τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.»
Και από το παραπάνω, αποδεικνύεται το εξής. Τα παχιά τα λόγια, τα μεγάλα, των διάφορων κυβερνήσεων της Ελλάδας, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κτλ, περί σύγκλησης με την Ευρώπη, για το περίφημο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» της ΕΕ, και τις «βέλτιστες πρακτικές» είναι ο δρόμος για την σφαγή των εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων που έχουν απομείνει.
Ένα σημαντικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι το εξής. Η δράση των ταξικών συνδικάτων στην κάθε χώρα και η ανάπτυξη της ταξικής αλληλεγγύης, του διεθνισμού, η ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειρίας μεταξύ των εργαζομένων, αποτελούν τεράστιο όπλο στα χέρια των εργατών όλου του κόσμου.
Οι απεργίες στην Γαλλία αποτελούν σημαντικό θέμα συζήτησης και προβληματισμού στους εργαζόμενους της Ελλάδας. Η πείρα αυτού του αγώνα, από την οργάνωση του, τα πρακτικά μέτρα, τις μαζικές γενικές συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, τις απεργιακές περιφρουρήσεις (που δήθεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα σύμφωνα με μερικούς), την ιδεολογικοπολιτική διαπάλη μέσα σε αυτόν τον αγώνα, ανεξαρτήτως της τελικής έκβασης θα είναι πολύτιμα εφόδια για την συνέχεια και για το συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας.
Άλλωστε ένα συμπέρασμα που προκύπτει από αυτές τις κινητοποιήσεις είναι ότι οι αγώνες σήμερα στην Γαλλία, με τη δυναμική τους και τη διάρκεια τους, στηρίζονται στην πείρα και τα συμπεράσματα των εργατών που έδωσαν την μάχη των μεγάλων, αλλά όχι πάντα νικηφόρων απεργιακών αγώνων των προηγούμενων χρόνων. Μεγάλων και μακροχρόνιων απεργιακών μαχών για μήνες σε Τρένα-ΜΕΤΡΟ πέρυσι, στα διυλιστήρια και στα πυρηνικά εργοστάσια πριν 2 χρόνια κ.α.. Σημαντική επίσης είναι και η πείρα των αγωνιστικών συνδικάτων από την συζήτηση και τον προβληματισμό με αφορμή τις κινητοποιήσεις των λεγόμενων «κίτρινων γιλέκων». Συζήτηση που όπως και στην Ελλάδα, έμπαινε το ζήτημα «ποιο κίνημα, με ποια χαρακτηριστικά και για ποιον στόχο». Συζήτηση που όπως και στην Ελλάδα υπήρχαν δυνάμεις που επεδίωκαν να δημιουργήσουν συγχύσεις και αποπροσανατολισμό, και δυνάμεις, όπως το ΠΑΜΕ, που έβαζε το θέμα της προοπτικής, του ρόλου της εργατικής τάξης, της ταξικής πάλης.
Μελετώντας αυτήν την πείρα, αλλά και τον ρόλο των διάφορων δυνάμεων στα συνδικάτα, στο κίνημα, τα αγωνιστικά συνδικάτα της Γαλλίας, όξυναν σε μεγάλο βαθμό την διαπάλη με τον διαβρωτικό και επικίνδυνο ρόλο της γραμμής της ταξικής συνεργασίας και των κοινωνικών διαλόγων, που προωθούν οι δυνάμεις που πρόσκεινται στην Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων-ΣΕΣ. Ανέδειξαν πχ ότι στους μεγάλους απεργιακούς αγώνες των προηγούμενων χρόνων η ΣΕΣ «έλαμψε δια της απουσίας της» στις απεργίες των εργαζομένων της Γαλλίας, χωρίς να τις στηρίξει, χωρίς να πάρει μια πρωτοβουλία αλληλεγγύης. Ενώ σήμερα, σε μια ευθεία επιχείρηση υπονόμευσης των αγώνων, η ΣΕΣ δίνει διέξοδο στον Μακρόν παρουσιάζοντας το αίτημα της κυβέρνησης για «κοινωνικό διάλογο» ως αίτημα των συνδικάτων. Και όχι μόνο αυτό.
Με δελτίο τύπου της, στις 17 Δεκέμβρη, η ΣΕΣ ανοιχτά και με κάθε επισημότητα δήλωσε ότι «προσκαλεί την Γαλλική Κυβέρνηση να συμβουλευτεί και να λάβει υπόψη τις προτάσεις των γαλλικών συνδικάτων». Αξιοποιώντας αυτήν την πάσα η Κυβέρνηση Μακρόν χαιρέτισε τις «εξαιρετικές ιδέες» του συνδικάτου CFDT, μέλους της ΣΕΣ στην Γαλλία, το οποίο από την αρχή είχε τοποθετηθεί θετικά για την πλειοψηφία των μεταρρυθμίσεων. Και μάλιστα ο Πρόεδρος του CFDT Laurent Berger, ο οποίος είναι και πρόεδρος της ΣΕΣ, πρότεινε στη κυβέρνηση τη διοργάνωση μιας «διάσκεψης χρηματοδότησης» του συνταξιοδοτικού συστήματος. Δηλαδή ο Πρόεδρος της ΣΕΣ είναι αυτός, που ενώ οι εργαζόμενοι της Γαλλίας είναι στο δρόμο για την υπεράσπιση των ασφαλιστικών-συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων, αυτός ανοίγει τον δρόμο στην κυβέρνηση για την περαιτέρω μείωση της ευθύνης του κράτους για τις συντάξεις και συνολικά την ασφάλιση. Ότι δηλαδή ζητούν και οι εργοδότες και προωθεί η Κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, ο Berger, ξεκαθάρισε ότι το συνδικάτο του ουσιαστικά κινητοποιήθηκε για να κρατήσει τα προσχήματα, λέγοντας «Καθώς η Κυβέρνηση πρότεινε την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης για όλους τους εργάτες, το CFDT κινητοποιήθηκε για την απαλοιφή αυτού του μέρους του κειμένου, και όχι όλης της μεταρρύθμισης».
Αυτοί είναι οι «φίλοι» της ΓΣΕΕ στην Ευρώπη. Από αυτούς παίρνουν μαθήματα τα στελέχη της «συνδικαλιστικής μαφίας», όπως την ονόμασαν οι εργαζόμενοι, για το πώς να βοηθήσουν τις Ελληνικές Κυβερνήσεις να προωθήσουν την ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης και τα επαγγελματικά ταμεία στην Ελλάδα.
Κόντρα σε αυτές τις δυνάμεις, αναδείχθηκε σε σημαντικό παράγοντα των εξελίξεων ο πρωτοπόρος ρόλος των αγωνιστικών συνδικάτων της Γαλλίας που έχουν έρθει κοντά στην ΠΣΟ, η συνεχώς μεγαλύτερη επιρροή της γραμμής της ταξικής πάλης. Κύριο χαρακτηριστικό ήταν η συμβολή στην μεγάλη Ιδεολογική διαπάλη με κύριο ζήτημα ποιος είναι αυτός που παράγει τον πλούτο, άρα και ποιος πρέπει να τον καρπώνεται. Σε αυτή τη διαδικασία ήταν καθοριστική η συνεπής, σταθερή αλληλεγγύη της ΠΣΟ και των ταξικών συνδικάτων-μελών της ΠΣΟ σε όλο τον κόσμο, με τους αγώνες των εργατών της Γαλλίας όλα αυτά τα χρόνια. Η διεθνιστική αλληλεγγύη αποδεικνύεται στοιχείο που έχει παίξει τεράστιο ρόλο στην δυναμική των αγώνων σήμερα.
Αντίστοιχα το ΠΑΜΕ, παράλληλα με την συνεισφορά και δράση του για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων της Ελλάδας, στήριξε με όλες του τις δυνάμεις τους αγώνες των εργαζομένων κάθε χώρας και της Γαλλίας. Έχει σταθερά στον προσανατολισμό του τον συντονισμό και την κοινή δράση με τους εργαζόμενους άλλων χωρών. Επίμονα, αναδεικνύει τον κοινό αντίπαλο για όλους τους εργαζόμενους της Ευρώπης. Τους επιχειρηματικούς ομίλους, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους μηχανισμούς της. Αξιοποιεί και μεταφέρει την πείρα του ταξικού κινήματος της Ελλάδας, τα συμπεράσματα των δικών μας αγώνων, στους εργαζομένους του εξωτερικού.
Οι μεγάλοι αγώνες των ταξικών δυνάμεων στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης, αλλά και το σταθερό μέτωπο στις δυνάμεις της ΣΕΣ, δηλαδή σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, στα ιδεολογήματα τους περί «ταξικής συνεργασίας», «κοινωνικής ειρήνης», «κοινές θυσίες» κτλ, η πείρα της Ελλάδας από το κίνημα των «αγανακτισμένων», αποτέλεσαν και αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη και πείρα για τους αγώνες των εργαζομένων και άλλων χωρών.
Παρά τις όποιες αδυναμίες και δυσκολίες που όντως έχουμε, η δράση των ταξικών συνδικάτων της Ελλάδας, η πείρα που έχουμε μεταφέρει, και η ταξική αλληλεγγύη που έχουμε εκφράσει, έχουν γίνει ένα μικρό λιθαράκι στον αγώνα εργαζομένων άλλων χωρών, στην ενδυνάμωση της ΠΣΟ και των αγωνιστικών συνδικάτων διεθνώς.
Δεν ήταν τυχαία η πρεμούρα των συνδικαλιστικών οργάνων του ιμπεριαλισμού, της ΣΕΣ και της ΙΤΟΥΚ (της Διεθνής «Συνδικαλιστικής» Συνομοσπονδίας, ITUC, που ιδρύθηκε από την CIA και συνεργάζεται με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα), να τρέξουν να καταγγείλουν τα ταξικά συνδικάτα της Ελλάδας και να υπερασπιστούν στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ την ομάδα, που οι εργαζόμενοι της Ελλάδας αποκαλούν «συνδικαλιστική μαφία».
Η παρουσία του ΠΑΜΕ στους πρόσφατους απεργιακούς αγώνες της Γαλλίας και η πολύμορφη αλληλεγγύη που εκφράστηκε από τα ταξικά συνδικάτα της Ελλάδας είναι η υλοποίηση του καθήκοντος μας να στηρίζουμε τους δίκαιους αγώνες των εργατών της κάθε χώρας.
Για αυτό έχει τεράστια σημασία, αν και δεν φαίνεται πάντα άμεσα και απευθείας, ο προσανατολισμός και η έγνοια κάθε συνδικαλιστικής οργάνωσης, κάθε Ομοσπονδίας, Εργατικού Κέντρου και Συνδικάτου, για τις διεθνείς εξελίξεις. Ειδικότερα δε στους κλάδους και τις περιοχές όπου δραστηριοποιούνται πολυεθνικά μονοπώλια. Ένα μικρό μήνυμα αλληλεγγύης σε έναν αγώνα, μια φωτογραφία από μια κινητοποίηση στήριξης ή μια παράσταση διαμαρτυρίας σε μια πολυεθνική ή σε μια πρεσβεία μπορούν να γίνουν η αρχή τεράστιων αλλαγών και συμβολής στο διεθνές κίνημα. Έχοντας πάντοτε ως βάση την πείρα, την γραμμή και το πλαίσιο πάλης των ταξικών συνδικάτων.
Για αυτό είναι ανάγκη να δυναμώσει και να βελτιωθεί –με τη βοήθεια του ΠΑΜΕ- η παρέμβαση και η δράση των Ομοσπονδιών, των Εργατικών Κέντρων, των ταξικών συνδικάτων σε διεθνές επίπεδο. Η παρουσία και η συνεισφορά τους στην ενδυνάμωση και ισχυροποίηση της ΠΣΟ. Η συνεισφορά μας για την συγκρότηση ενός ισχυρού, αγωνιστικού συνδικαλιστικού πόλου στην Ευρώπη. Σημαντικός σταθμός στο πλευρό των εργαζομένων της Γαλλίας ήταν η στήριξη της νέας, μεγάλης Γενικής Απεργίας στις 9 Γενάρη στην Γαλλία. Αλλά και η σημασία κάθε συνδικάτο, κάθε εργατικό κέντρο και ομοσπονδία να εκφράζουν διαρκώς την Αλληλεγγύη τους.
Η όποια θετική εξέλιξη του αγώνα των εργατών μιας χώρας, όπως πχ τώρα της Γαλλίας, μπορεί να συμβάλλει θετικά και στην ανάπτυξη των αγώνων στην Ελλάδα. Στον εμπλουτισμό της πείρας και της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης στο εργατικό κίνημα της χώρας μας.
Αυτή την βασική πείρα, αυτό το βασικό καθήκον, έχει στην καρδιά της η δράση του ΠΑΜΕ από το 1999. Δράση που συμπυκνώνεται στο σύνθημα «Η Ελπίδα Βρίσκεται στην Πάλη των Λαών».
Με αφορμή το κάλεσμα της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ σε απεργιακή εγρήγορση για να δοθεί κρατικό χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους του έντυπου Τύπου.
Συναδέλφισες, Συνάδελφοι
Κανείς δεν πρέπει να “πέφτει από τα σύννεφα” από τον κατήφορο δίχως πάτο της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ η οποία φροντίζει να υπενθυμίζει συχνά-πυκνά τι σημαίνει εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός, δηλαδή τι σημαίνει να κυριαρχούν δυνάμεις των αστικών κομμάτων στα σωματεία. Οπως τώρα που βάζει την εργατική απεργία στην υπηρεσία των αφεντικών!
Ετσι, γίνονται «βασιλικότεροι του βασιλέως», ξεπερνώντας σε απαιτητικότητα τα ίδια τα αφεντικά τους, με το να καλούν σε απεργιακή εγρήγορση τους δημοσιογράφους με αίτημα …τα “μέτρα στήριξης” του έντυπου Τύπου δηλαδή “ζεστό χρήμα” στις τσέπες των εκδοτών προκειμένου, μεταξύ άλλων, να πληρώσουν και τις υποχρεώσεις τους, σε εργαζόμενους και στα ασφαλιστικά Ταμεία.
Με άλλα λόγια επιχειρεί ξεδιάντροπα όχι μόνο να ταυτίσει τα συμφέροντα των εκμεταλλευόμενων εργαζόμενων με τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους, αλλά να βάλει τους εργαζόμενους και μάλιστα με μια ανεβασμένη μορφή πάλης όπως η απεργία, να διεκδικούν από την κυβέρνηση την υλοποίηση των απαιτήσεων των εργοδοτών-εκμεταλλευτών τους, διεκδικώντας την ενίσχυση των συμφερόντων των αφεντικών.
Καλούν τους εργαζόμενους στον Τύπο να απεργήσουν για την εφαρμογή ενός μέτρου που δίνει κρατικό χρήμα, δηλαδή χρήματα όλων των εργαζομένων αφού προέρχονται από τη φορολογία τους άμεση και έμμεση, να πληρώσουν δύο φορές τα αφεντικά. Γιατί πρώτα-πρώτα οι ασφαλιστικές εισφορές δεν βγαίνουν από τις τσέπες των αφεντικών, είναι μέρος του μισθού των εργαζομένων. Ενα κομμάτι της κλεμμένης υπεραξίας από τους εργαζόμενους το οποίο αυτοί με αγώνες και αίμα έχουν καταφέρει, μέχρι τώρα, να αποσπάσουν. Η μη πληρωμή τους από την εργοδοσία σημαίνει επίσης «κλοπή». Και τώρα απαιτούν να ξαναπληρώσουν οι εργαζόμενοι τις ασφαλιστικές εισφορές μέσω ενίσχυσης των αφεντικών του Τύπου.
Παράλληλα οι εργαζόμενοι πληρώνουν τα αφεντικά με απλήρωτα δεδουλευμένα, εργασιακές σχέσεις λάστιχο, εντατικοποίηση, απολύσεις και εργασιακή ζούγκλα.
Την ίδια στιγμή η πλειοψηφία που συγκροτείται απο τη στρατηγική συνεργασία των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ στο Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ, όχι μόνο δεν κάλεσε ποτέ σε απεργιακή εγρήγορση για τα μεγάλα προβλήματα των εργαζομένων στα ΜΜΕ, αλλά αρνείται συστηματικά να οργανώσει διεκδικητικούς αγώνες παραπέμποντας τις λύσεις στην συνδιαλλαγή με αφεντικά, κυβερνήσεις και κράτος.
Όπως τώρα που αρνείται ακόμα και να συζητήσει, πόσο μάλλον να καλέσει σε απεργιακή εγρήγορση, τους εργαζόμενους μπροστά στην αντιασφαλιστική επίθεση που συνεχίζει η κυβέρνηση της ΝΔ παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η οποία και αυτή με τη σειρά της συνέχισε το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Εκείνο που δεν ξέρουμε ακόμη είναι αν η “απεργία” για τα “μέτρα στήριξης” θα “οργανωθεί” ως “πρότυπο” για το πότε “πρέπει” να απεργούν, να συγκεντρώνονται και να διαδηλώνουν η εργατική τάξη και ο λαός, αφού η πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ αρνήθηκε να συζητήσει και τα μέτρα για την καταστολή των διαδηλώσεων που ετοιμάζει η κυβέρνηση.
Καλύτερο μοχλό-εργαλείο ενίσχυσής τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι του Τύπου δε θα μπορούσαν να βρουν.
Συναδέλφισες, Συνάδελφοι
Αυτές οι ενέργειες της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, δεν είναι “ολισθήματα”. Το αντίθετο: Αποτελούν στρατηγική επιλογή αυτής της πλειοψηφίας (ΣΥΡΙΖΑ,ΝΔ) που έχει ως κεντρικό άξονα όχι απλά την υποταγή, αλλά κυρίως την προσπάθεια για ενεργό συστράτευση των εργαζομένων στους στόχους εργοδοσίας και κυβερνήσεων. Στο έργο αυτό στο οποίο ενεργοποιείται ολόκληρος ο εργοδοτικός-κυβερνητικός συνδικαλισμός, η ΕΣΗΕΑ είναι βασικός παίκτης.
Συναδέλφισες, Συνάδελφοι
Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ απευθύνεται ακόμα μια φορά στο σύνολο των εργαζομένων στον Τύπο και υπογραμμίζει ότι η πορεία και οι αποφάσεις των σωματείων, αποτελούν υπόθεση αποκλειστικά των εργαζομένων μέσα από τις συλλογικές καταστατικές διαδικασίες τους πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για διεκδικήσεις που αφορούν τη δουλειά και τη ζωή τους, όπως οι ΣΣΕ, η Κοινωνική ασφάλιση, αλλά και η παρεμπόδιση με τους νόμους του αστικού κράτους των διεκδικητικών αγώνων, όπως η απεργία, οι διαδηλώσεις κλπ.
Το ΠΑΜΕ Τύπου & ΜΜΕ καλεί το σύνολο των εργαζομένων στον Τύπο σε επαγρύπνηση, αγωνιστική εγρήγορση και συντονισμό με το ταξικό εργατικό κίνημα με γνώμονα την υπεράσπιση αποκλειστικά των δικών μας αναγκών.
–Ενάντια στο βάθεμα της αντιασφαλιστικής επίθεσης που θα εκδηλωθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα.
–Ενάντια στα σχέδια καταστολής του εργατικού-λαϊκού κινήματος που ετοιμάζει το αστικό κράτος και η κυβέρνηση, λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα και επιχειρώντας -έτσι νομίζει- να καταστείλει εκ των προτέρων την λαϊκή αντίσταση που θα φουντώσει.
–Για διεκδίκηση ΣΣΕ με αυξήσεις και κάλυψη όλων των απωλειών με γνώμονα τις δικές μας ανάγκες.
–Ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την εμπλοκή της χώρας στα βρώμικα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, αστικών τάξεων στην περιοχή και την μετατροπή της με ευθύνη όλων των ως τα τώρα κυβερνήσεων σε αμερικανοΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο απ’ άκρη σε άκρη, που εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για τον λαό μας.
