Ακούστε την εκπομπή “Oι Aγώνες στο Eπίκεντρο”.Καθημερινό ενημερωτικό μαγκαζίνο με θέματα την επικαιρότητα και τη δράση των ταξικών δυνάμεων απ΄όλη την Ελλάδα.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
Ακούστε την εκπομπή “Oι Aγώνες στο Eπίκεντρο”.Καθημερινό ενημερωτικό μαγκαζίνο με θέματα την επικαιρότητα και τη δράση των ταξικών δυνάμεων απ΄όλη την Ελλάδα.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
Ακούστε την εκπομπή της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας.
Για αποθήκευση κάντε δεξί κλικ στο σύνδεσμο και επιλέξτε “Αποθήκευση ως…”
Ο εγκλωβισμός χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στα νησιά του Αιγαίου και στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο, αναδεικνύουν με τον πιο δραματικό τρόπο, τη βαρβαρότητα των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, ΕΕ και ΝΑΤΟ και της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης που συμμετέχει ενεργά σε αυτούς.
Είναι αυτοί που διαλύουν χώρες και ξεριζώνουν λαούς ολόκληρους και μετά εγκλωβίζουν τα θύματά τους σε κάθε είδους «φυλακή». Είναι αυτοί που δίνουν αέρα στα πανιά της τούρκικης άρχουσας τάξης και της κυβέρνησης του Ερντογάν, για να χρησιμοποιούν τους πρόσφυγες κάθε χώρας ως όχημα προκειμένου να προωθούν τα δικά τους συμφέροντα και να παίζουν τα δικά τους γεωπολιτικά παιχνίδια στην περιοχή.
Είναι υπεύθυνοι για τις εκατόμβες των νεκρών μεταναστών και προσφύγων, μεταξύ των οποίων βρίσκονται και μικρά παιδιά, για την έκθεσή τους σε όλο και πιο επικίνδυνους δρόμους διαφυγής, για την ένταση της εκμετάλλευσής τους από τους διάφορους «διακινητές» που κερδοφορούν πάνω στο υστέρημα των δυστυχισμένων ανθρώπων.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, με την ομοθυμία του ΣΥΡΙΖΑ και των λοιπών κομμάτων που στηρίζουν το σύστημα της εκμετάλλευσης, υποστηρίζει μέχρι κεραίας τον Κανονισμό του Δουβλίνου και τις συμφωνίες ΕΕ – Τουρκίας, που μετατρέπουν την Ελλάδα σε αποθήκη και φυλακή – «κλειστού» ή «ανοιχτού» τύπου – προσφύγων και μεταναστών. Μαζί με τον δραστικό περιορισμό στο δικαίωμα παροχής ασύλου σε ξεριζωμένους ανθρώπους που το δικαιούνται, επιστρατεύει κάθε μέσο καταστολής απέναντί τους και απέναντι σε όσους αγωνίζονται χωρίς να τσιμπούν στο μικρόβιο του εθνικισμού που σπέρνει. H εμπλοκή της Frontex, για τη φύλαξη των συνόρων, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερους κινδύνους για το λαό.
Με την «ομοψυχία» που προβάλουν ενισχύουν αντιδραστικά, ξενοφοβικά, ρατσιστικά και φασιστικά στοιχεία που επιδιώκουν να στρέψουν τους Έλληνες εργάτες ενάντια στους μετανάστες και τους πρόσφυγες, στα θύματα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Ο πραγματικός εχθρός των εργατών και των βιοπαλαιστών όλου του κόσμου είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται τη δουλειά και το μόχθο μας, για να αυγαταίνουν τα πλούτη τους.
Είναι οι πολιτικές τους, που γεννούν τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, που έχουν μετατρέψει τη «γειτονιά» μας σε μια ευρύτερη πυριτιδαποθήκη ανταγωνισμών και πολεμικών συγκρούσεων, που δυναμώνουν τα ρεύματα της προσφυγιάς και ταυτόχρονα τα εγκλωβίζουν φτιάχνοντας «φράγματα» και «φυλακές», για να προστατεύουν το «κοινό σπίτι» της ΕΕ. Είναι αυτοί που με βάση τις ανάγκες της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων κάθε χώρας, ανοιγοκλείνουν ανάλογα τις κάνουλες για την είσοδο ή όχι προσφύγων ως φτωχό, εργατικό δυναμικό.
Η ενότητα των εργαζόμενων χτίζεται στους αγώνες και στην πάλη απέναντι στις κυβερνήσεις και στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς που βρίσκονται απέναντι τους.
Η προστασία των συνόρων δε μπορεί να συνοδεύεται με μισανθρωπισμό, με «αυτόκλητους» υπερασπιστές που κάνουν επίδειξη δύναμης πάνω σε ταλαιπωρημένους ανθρώπους ή με φωνές που μιλούν για εκτοπισμούς των προσφύγων σε ξερονήσια.
Τέτοιες εικόνες προσβάλλουν και υπονομεύουν τους πρόσφατους αγώνες των νησιωτών αλλά δε μπορούν να λερώσουν την αλληλεγγύη που έχουν δώσει απλόχερα οι κάτοικοι, τα συνδικάτα και μαζικοί φορείς όλα αυτά τα χρόνια. Τέτοιες αντιδραστικές φωνές πρέπει να μπουν στο περιθώριο, να μη σηκώνουν κεφάλι όσοι σπέρνουν το δηλητήριο του εθνικισμού και του ρατσισμού στις γραμμές του εργαζόμενου λαού. Ο λαός μας ξέρει από πρώτο χέρι τι σημαίνει αλληλεγγύη και πανανθρώπινα ιδανικά, μπορεί να διακρίνει τον πραγματικό ένοχο, να μη «χτυπάει» το σαμάρι για να ακούσει το γαϊδούρι, να στοχεύει στους πραγματικούς θύτες και όχι στα θύματα.
Το ΠΑΜΕ καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να βγουν θαρρετά και με την ανακοίνωση στο χέρι και να βρεθούν σε χώρους δουλειάς, στους κλάδους, να ενημερώσουν τους εργαζόμενους για τις εξελίξεις.
Να δώσουν απάντηση στις αντιδραστικές φωνές του εθνικισμού, στην καταστολή αλλά και στον επικίνδυνο αστικό κοσμοπολιτισμό των «ανοιχτών συνόρων», να μπουν μπροστά στην πάλη για:
Να σταματήσει τώρα κάθε συμμετοχή, στήριξη και εμπλοκή στις ενέργειες και τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, που στηρίζουν την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, τις επεμβάσεις στη Λιβύη, διαιωνίζοντας τον πόλεμο και τις καταστροφές.
ΤΙΜΑΜΕ την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ της ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 8 ΜΑΡΤΗ 11:00π.μ. στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
8 του Μάρτη τιμάμε την Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας. Τιμάμε τους μεγάλους εργατικούς αγώνες όλων των προηγούμενων χρόνων για ίση αμοιβών των γυναικών με τους άνδρες συναδέλφους τους, για μείωση των ωρών εργασίας και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.
Τιμάμε τον αγώνα των εργατριών στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης που στις 8 Μάρτη 1857 σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος και διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους για δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρεπή ζωή.
Για μας, για τις εργαζόμενες στην Cosmote – E Value αλλά και συνολικότερα, σήμερα η ανάγκη να οργανώσουμε την πάλη μας για αξιοπρεπή ζωή, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, σύγχρονα δικαιώματα είναι πιο μεγάλη από ποτέ. Ξέρουμε καλά ότι η δύναμη μας είναι ο οργανωμένος συλλογικός αγώνας. Αυτόν φοβούνται εργοδοσία, κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα.
ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από τη σημερινή και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, που μας έχουν τσακίσει με εκατοντάδες σκληρούς αντεργατικούς νόμους, που προωθούν και στηρίζουν την πολιτική που διαλύει συνολικά τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, όπως συμβαίνει τώρα με το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο της ΝΔ – συνέχεια του νόμου Κατρούγκαλου, που σπέρνουν την εκμετάλλευση, τον πόλεμο, την προσφυγιά. Γυρίζουμε την πλάτη στην προπαγάνδα των κυβερνήσεων και εργοδοτών που μιλούν για «ίσες ευκαιρίες» μέσα στον εργασιακό μεσαίωνα που ζούμε.
Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την εργοδοσία, τα συμφέροντα μας είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. Τα παχυλά μερίσματα των μετόχων και τα πολυδιαφημιζόμενα κέρδη του ομίλου ΟΤΕ έχουν γίνει στις δικές μας πλάτες. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα 6ωρα, η πίεση και η εντατικοποίηση, η εργασία μέσω τρίτων επιχειρήσεων και οι μισθοί των 400€ και 500€ αυξάνουν την κερδοφορία τους και τις αξιοποιούν για να ρίχνουν ακόμα περισσότερο το μέσο μισθό, συνολικά τα δικαιώματα των εργαζόμενων στον Όμιλο.
ΦΤΑΝΕΙ – ΩΣ ΕΔΩ
ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΜΕ ΛΙΓΑ & ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
Είναι πίσω από τις ανάγκες σήμερα να μην μπορούμε τα νέα ζευγάρια να κάνουμε οικογένεια, οι νέες μητέρες να έχουμε το δίλημμα να εργαστούμε, με το φόβο της απόλυσης να στέκει από πάνω μας αν είμαστε έγκυος.
Είναι πίσω από τις ανάγκες μας αλλά και την εποχή μας να παλεύουμε καθημερινά να τα βγάλουμε άκρη με τις βάρδιες, να έχουμε το άγχος αν τα παιδιά θα μείνουν εκτός παιδικών σταθμών. Είναι βήμα πίσω να θερίζουν οι επαγγελματικές ασθένειες, τα μυοσκελετικά, οι κρίσεις πανικού από την εντατικοποίηση που χτυπάει κόκκινο.
Είναι πρόκληση η προπαγάνδα της εργοδοσίας στην Cosmote – E Value, ότι τάχα οι σημερινές εργασιακές σχέσεις, δηλαδή η ημιαπασχόληση μέσω των σύγχρονων σκλαβοπάζαρων με μισθούς πείνας, μπορούν να λειτουργήσουν ευέλικτα για τις μητέρες ώστε και να μπορούν να εργαστούν και να μεγαλώνουν τα παιδιά και να ανταποκρίνονται στις οικογενειακές τους υποχρεώσεις.
Είναι μακριά και έξω από τα βάσανα των εργαζόμενων γυναικών τα φύκια και οι μεταξωτές κορδέλες της εργοδοσίας για την γυναίκα που μπορεί να κάνει καριέρα, να εξελιχθεί, να αναλάβει στελεχικές θέσεις. Και όλα αυτά για να κρύψουν τη σκληρή εκμετάλλευση των εργαζόμενων γυναικών, τα εμπόδια που συναντούν τόσες γυναίκες δουλεύοντας χωρίς δικαιώματα, χωρίς παροχές και διευκολύνσεις που αφορούν στη μητρότητα, στο μεγάλωμα των παιδιών.
Είναι στάχτη στα μάτια μας οι μέρες ευεξίας, τα διάφορα events που έχουμε δει κατά καιρούς στην E Value. Λες και τους πήρε ο πόνος…Οι εργαζόμενες γυναίκες σήμερα δεν έχουμε ανάγκη από «φρου – φρου» και αρώματα. Έχουμε ανάγκη να μπορούμε να ζήσουμε αξιοπρεπώς, να δουλεύουμε με δικαιώματα, με παροχές που να ανταποκρίνονται στην ιδιαιτερότητα της φύσης μας (πχ μητρότητα, θηλασμό κτλ), με μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές μας ανάγκες.
Γι’ αυτό και πρέπει να στοχεύσουμε σωστά. Η ουσιαστική λύση στο πρόβλημα δεν είναι να μοιράσουμε τις δουλειές στο σπίτι ή να έχουμε βοήθεια από τον άντρα ή τους συγγενείς για το μεγάλωμα των παιδιών. Το πρόβλημα δεν είναι ατομικό. Η λύση είναι να χτυπήσουμε στη ρίζα , που δεν είναι άλλη από την αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική, που έχουν υπηρετήσει όλες οι κυβερνήσεις μέχρι και σήμερα, που τσακίζει τις ιδιαιτερότητες της γυναικείας φύσης για την κερδοφορία των επιχειρήσεων.
Συναδέλφισσες & συνάδελφοι,
Ο μόνος δρόμος για τους εργαζόμενους είναι η ενιαία συλλογική οργάνωση και δράση μέσα από το σωματείο μας, μαζί με το ταξικό εργατικό κίνημα. Οργάνωση και δράση που στο επίκεντρο θα έχει τις ανάγκες που έχει σήμερα η εργαζόμενη μητέρα, η εργαζόμενη γυναίκα σε κοινή συμπόρευση με όλη την εργατική τάξη. Σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες να ζήσουμε καλύτερα. Αυτό το ξέρουμε καλά γιατί βλέπουμε τι παράγουμε οι εργαζόμενοι με τη δουλειά μας, βλέπουμε την πρόοδο της τεχνολογίας και της επιστήμης και τι αποτελέσματα θα είχαν αυτά, αν ο στόχος τους ήταν η κάλυψη των αναγκών μας και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ & ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 8 ΜΑΡΤΗ 11:00π.μ. στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Η κυβέρνηση της ΝΔ με fast track διαδικασίες προχωρά την Πέμπτη 5 του Μάρτη στη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου που αφορά τους ΟΤΑ με τον τίτλο «Στρατηγική αναπτυξιακή προοπτική των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ρύθμιση ζητημάτων αρμοδιότητας του Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες διατάξεις».
Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που κινείται στην ίδια κατεύθυνση των ρυθμίσεων του Καποδίστρια, του Καλλικράτη και του Κλεισθένη όπου γίνονται οι αναγκαίες προσαρμογές προκειμένου να εκχωρηθούν στους ιδιώτες αρμοδιότητες των τεχνικών υπηρεσιών αλλά και των υπηρεσιών δόμησης. Αντί να προχωρήσουν σε μαζικές προσλήψεις Μόνιμου Προσωπικού μετονομάζουν τις παλιές αναπτυξιακούς εταιρείες σε αναπτυξιακούς οργανισμούς και αυτό το ονομάζουν ως νέο και καινοτόμο.
Παράλληλα μέσα από το νομοσχέδιο και συγκεκριμένα με το άρθρο 76 αυξάνει τα έτη για μετάταξη, για τους εργαζόμενους της 3Κ από τα 2 χρόνια στα 7 χρόνια. Ακόμα μια φορά οι εργαζόμενοι στις ανταποδοτικές υπηρεσίες και συγκεκριμένα στη καθαριότητα εισπράττουν την αναλγησία και την απαξίωση της κυβέρνησης που έρχεται να δημιουργήσει εργαζόμενους πολλαπλών ταχυτήτων.
Ενώ όσον αφορά στο Βοήθεια στο Σπίτι αντί να προχωρήσει στη πρόσληψη και άλλου προσωπικού έρχεται με το άρ. 70 και φορτώνει τους συναδέλφους με παράλληλα καθήκοντα συναφή με το κλάδο τους.
Συνάδελφοι και η σημερινή κυβέρνηση, πατώντας στα χνάρια της προηγούμενης, υλοποιεί με συνέπεια και συνέχεια τις κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής ένωσης αλλά και τις απαιτήσεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Όλοι τους θέλουν να ξεκάνουν ότι δικαιώματα και κατακτήσεις έχουν απομείνει μέχρι και σήμερα στους εργαζόμενους. Απέναντι σε αυτή τη κατάσταση οι εργαζόμενοι δεν θα πρέπει να μείνουν απαθής, θα πρέπει να σκεφτούν, να βγάλουν συμπεράσματα, να οργανώσουν τον αγώνα τους, να συνταχθούν με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, που θα μπαίνει μπροστά, θα διεκδικεί, θα βάζει εμπόδια στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων, της ευρωπαϊκής ένωσης και της πλειοψηφίας των δημάρχων, που θα βάζει μπροστά τις δικές μας ανάγκες.
Απαιτούμε:
Οι τυχόν κενές θέσεις που θα υπάρξουν σε Δήμους, να καλυφθούν από επιλαχόντες της Προκήρυξης 3Κ/2018 του ΑΣΕΠ»
8 ΜΑΡΤΗ
ΗΜΕΡΑ – ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΒΙΟΠΑΛΗΣ
ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΙΣΟΤΙΜΙΑ – ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ – ΧΩΡΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ
Η 8η Μάρτη 1857 ήταν η μέρα που οι εργάτριες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης βγήκαν στην απεργία και συγκρούστηκαν με τα αφεντικά – εκμεταλλευτές τους και με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, για να διεκδικήσουν καλύτερους όρους δουλειάς και αμοιβής. Η μέρα που πριν από 110 χρόνια, το Συνέδριο των Σοσιαλιστριών Γυναικών καθιέρωσε ως μέρα τιμής και αγώνα των εργατριών όλου του κόσμου.
Είναι μια από τις πολλές φωτεινές και αιματοβαμμένες σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος, που δείχνουν και σήμερα το δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι γυναίκες του καθημερινού μόχθου.
Οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον με τις γυναίκες της αστικής τάξης, δηλαδή τις εκμεταλλεύτριες του μόχθου τους, με τις γυναίκες που στελεχώνουν τα επιτελεία και τους μηχανισμούς της εξουσίας των κεφαλαιοκρατών και των επιχειρηματικών ομίλων, τις κυβερνήσεις τους και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
Δεν έχουν τίποτα κοινό με όλους αυτούς που στο όνομα της «ισότητας» τις καλούν:
Δεν έχουν τίποτα κοινό με όλους αυτούς που βλέπουν την ανθρώπινη ζωή με όρους «κόστους – οφέλους» και δε διστάζουν να τη θυσιάσουν στο βωμό των κερδών τους. Με όλους αυτούς που εμφανίζονται ως «υπέρμαχοι» των δικαιωμάτων της γυναίκας, αλλά άχνα δε βγάζουν για τη βία των αντιλαϊκών και αντεργατικών πολιτικών που ασκούνται από την ΕΕ και τις αστικές κυβερνήσεις, τσακίζοντας εργαζόμενους και βιοπαλαιστές, άνδρες και γυναίκες.
Δεν έχουν τίποτα κοινό με όλους αυτούς που πασχίζουν, με διάφορα κόλπα και ιδεολογήματα περί «νεοφιλελευθερισμού» και «ανδροκρατούμενων κέντρων εξουσίας», να κρύψουν ότι η γυναικεία ανισοτιμία συνδέεται με την κραυγαλέα ανισοτιμία που εμφανίζεται σε όλους τους τομείς της εκμεταλλευτικής κοινωνίας των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των μονοπωλιακών ομίλων που αντιμετωπίζουν τα πάντα ως εμπόρευμα και πρώτα – πρώτα τον άνθρωπο και την εργατική του δύναμη.
Η ιστορία και η πείρα του εργατικού κινήματος και των ταξικών αγώνων των γυναικών μέσα σε αυτό, αποδεικνύουν ότι τα καλέσματα για «φεμινιστική ενότητα» και «απεργίες φύλου», που – εκτός των άλλων – στηρίζονται και από την πιο επίσημη έκφραση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στην Ευρώπη και διεθνώς (ETUC, ITUC), όχι μόνο είναι αδιέξοδα για την πάλη των εργαζόμενων γυναικών, αλλά ταυτόχρονα εξυπηρετούν την υλοποίηση των αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών, διασπώντας και κατακερματίζοντας τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες.
Για τους εργαζόμενους, γυναίκες και άνδρες, ένας είναι ο δρόμος:
Η οργάνωση και ενίσχυση της πάλης με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες τους. Για μόνιμη και σταθερή δουλειά, πλήρη εργασιακά δικαιώματα, ΣΣΕ με αυξήσεις. Για δημόσια δωρεάν καθολική υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.
Η ενίσχυση της ταξικής γραμμής πάλης μέσα στα συνδικάτα, η ενίσχυση του ΠΑΜΕ, απέναντι στην αλλοτρίωση του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Η πάλη της εργατικής τάξης, για να πάρει στα χέρια της όλα όσα της ανήκουν, όλα όσα έχει δημιουργήσει με τη δουλειά της, να σπάσει τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και έτσι να κατακτήσει την πραγματική ισοτιμία.
Καλούμε όλες τις εργαζόμενες, όλους τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους να πάρουν μέρος στη Συγκέντρωση που διοργανώνουν τα Συνδικάτα, η ΟΓΕ και μαζικοί φορείς την Κυριακή 8 Μάρτη στις 11 το πρωί, στο Σύνταγμα.
Το πρόγραμμα του web radio του ΠΑΜΕ αύριο Τετάρτη 4 Μαρτίου 2020 έχει ως εξής :
Από τις 2μμ έως τις 8μμ, εργατικά δελτία ειδήσεων ανά μία ώρα.
Στις 6μμ, εκπομπή ‘’Οι αγώνες στο επίκεντρο’’. Ενημερωτικό μαγκαζίνο.
Στις 7μμ, εκπομπή της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας.
Στις 8μμ, εκπομπή ‘’Λαϊκό Πάλκο’’. Οι Αναστάσης Κατσαβός και Γιάννης Σκλάβος παρουσιάζουν το τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος στον σπουδαίο λαϊκό τραγουδιστή Πάνο Γαβαλά με ‘’ζωντανή’’ μουσική.
Το Δ.Σ. του Ε.Κ.Α. πραγματοποίησε συνάντηση με το Δήμαρχο Αγρινίου κ. Παπαναστασίου την Τρίτη 3 Μάρτη στο Δημαρχείο προκειμένου να θέσει αιτήματα που απασχολούν τις εργαζόμενες καθαρίστριες σχολικών κτιρίων και τους σχολικούς τροχονόμους.
Η αντιπροσωπεία του Ε.Κ.Α. έθεσε 2 αιτήματα που άμεσα πρέπει να επιλυθούν για τις καθαρίστριες , όπως η πληρωμή κάθε μήνα των συμβασιούχων ( πληρώνονται κάθε τετράμηνο) και την ένταξη στα Β.Α.Ε. όλων των εργαζομένων ( εξαιρούνται από τα Β.Α.Ε. ορισμένες εργαζόμενες με 4ωρη σχέση εργασίας αορίστου χρόνου) .
Για τους σχολικούς τροχονόμους την πληρωμή κάθε μήνα ( πληρώνονται κάθε τετράμηνο) και την προώθηση του αιτήματός τους για αλλαγή σχέσης από εθελοντισμού σε εξαρτημένης εργασίας με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα .
Ο κύριος Δήμαρχος δεσμεύτηκε για την επίλυση των τριών αιτημάτων εντός της εβδομάδας και να προωθήσει άμεσα το αίτημα των σχολικών τροχονόμων για αλλαγή σχέση εργασίας.
Επίσης το Δ.Σ. του Ε.Κ.Α. έθεσε στο Δήμαρχο το ζήτημα με την εξάπλωση του κορονοϊού και στη χώρα μας και πρότεινε ορισμένα μέτρα πρόληψης που ο Δήμος πρέπει να πάρει άμεσα.
Τα κρούσματα του κορονοϊού στη χώρα φέρνουν στην επιφάνεια τις χρόνιες ελλείψεις στα σχολεία , τόσο στον εξοπλισμό( υλικά υγιεινής και καθαριότητας) όσο και στο απαραίτητο προσωπικό ( καθαρίστριες, σχολίατροι κ.α ). Οι ευθύνες βαραίνουν διαχρονικά όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις όπως και τη σημερινή.
ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 8 ΜΑΡΤΗ 11:00π.μ. στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ του ΣΕΤΗΠ στις 15 ΜΑΡΤΗ
στο Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΟΤΕ 6:30μ.μ. (Γ Σεπτεμβρίου 110)
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης γυναίκας, 110 χρόνια πριν, μετά τον ξεσηκωμό και τον αγώνα, με σκληρές συγκρούσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις, των γυναικών εργατριών στα ραφτάδικα και τα υφαντουργεία της Νέας Υόρκης. Οι γυναίκες εργαζόμενες, κομμάτι που εργατικού κινήματος, διεκδίκησαν εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια κόντρα σε εργοδοσία και κράτος της εποχής. Διεκδίκησαν να εργάζονται λιγότερες ώρες και να παίρνουν μισθό αντίστοιχο με αυτό των ανδρών εργατών. Επέλεξαν τον αγώνα για την απελευθέρωση από την εκμετάλλευση και την καταπίεση των εργοδοτών.
Σήμερα όσο ποτέ οι γυναίκες και στον κλάδο μας, βιώνουμε την ανισοτιμία και την εκμετάλλευση από τους εργοδότες και το κράτος τους. Στα τηλεφωνικά κέντρα οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα 4ωρα και τα 6ωρα δίνουν και παίρνουν. Η εργοδοσία μάλιστα των επιχειρήσεων, όπως τον ΟΤΕ, παρουσιάζουν αυτές τις σχέσεις ως «προνομιακές» γιατί έτσι η εργαζόμενη γυναίκα έχει περισσότερο …….. χρόνο να ασχοληθεί με το σπίτι και το παιδί.
ΟΧΙ στην ΖΩΗ ΛΑΣΤΙΧΟ – ΟΧΙ στο ΩΡΑΡΙΟ ΛΑΣΤΙΧΟ
Στη Vodafone κάθε χρόνο η επιχείρηση διοργανώνει event για να «τιμήσει» την γυναίκα, την ίδια ώρα που την αξιολογεί, την τρομοκρατεί, την απολύει. Σε τμήματα της πληροφορικής, η ευελιξία στο ωράριο, η δουλειά από το σπίτι, παρουσιάζονται και αυτά ως κάτι το θετικό για την εργαζόμενη γυναίκα, ενώ με αυτόν τον τρόπο την δεσμεύουν ακόμα περισσότερο στην μέγγενη της ευελιξίας για το «καλό της επιχείρησης». Το ίδιο επικρατεί και στα καταστήματα με τα σπαστά ωράρια, τις ανύπαρκτες συνθήκες υγείας και ασφάλειας.
Παράλληλα όλοι μαζί εργοδότες και κράτος προσπαθούν να μας πείσουν για την γυναίκα – manager, την γυναίκα – διάσημη, την γυναίκα –που κατέχει ύψιστη θέση σε αξιώματα της κοινωνίας, που τα καταφέρνει όλα, κρύβοντας την αλήθεια πίσω από το σύνθημα «όλες οι γυναίκες πάνε μαζί».
Αποκρύπτουν σκόπιμα ότι εμείς οι γυναίκες που εργαζόμαστε στην καθαριότητα, στα τηλεφωνικά κέντρα, στα καταστήματα, στην πληροφορική, στα λογιστήρια δεν έχουμε τίποτα κοινό με όλες αυτές τις γυναίκες μεγαλοστελέχη των επιχειρηματικών ομίλων, που εξειδικεύουν ανά χώρο και ειδικότητα κάθε αντεργατικό εργαλείο που τους έχουν διαθέσει οι εκάστοτε κυβερνήσεις, ώστε να διατηρούνται και αυξάνονται τα κέρδη των επιχειρήσεων.
Δεν έχουμε καμία σχέση με τις γυναίκες στην ΕΕ, στις επιτροπές, στις κυβερνήσεις που προωθούν και στηρίζουν την πολιτική που διαλύει συνολικά τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, όπως συμβαίνει τώρα με το νέο αντιασφαλστικό νομοσχέδιο της ΝΔ – συνέχεια του νόμου Κατρούγκαλου, που σπέρνουν την εκμετάλλευση, τον πόλεμο, την προσφυγιά.
Εμείς οι γυναίκες εργαζόμενες στον κλάδο είμαστε κομμάτι της εργατικής τάξης. Οι αγωνίες μας, τα προβλήματά μας μπορούν να εκφραστούν μόνο μέσα από το οργανωμένο ταξικό εργατικό κίνημα.
Εχθρός μας δεν είναι ο «άνδρας που δεν κάνει τις δουλειές στο σπίτι ή δεν κρατάει το παιδί». Εχθρός μας είναι η αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική που τσακίζει τις ιδιαιτερότητες της γυναικείας φύσης για την κερδοφορία των επιχειρήσεων.
Εχθρός μας είναι η λογική ότι η ανατροφή του παιδιού, η φροντίδα της οικογένειας, του σπιτιού είναι ατομική ευθύνη άρα είναι ατομική και η λύση. Για αυτό και οι αντιδραστικές απόψεις περί «απεργίας στο σπίτι» δε μπορούν να δώσουν καμία λύση στα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εργαζόμενες γυναίκες.
Αντίθετα, αυτή η πολιτική που εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις στον κλάδο, στην επίπλαστη λογική της ισότητας εξισώνουν τα δικαιώματα ανδρών και γυναικών προς το χειρότερο πχ το χτύπημα της μητρότητας, της εξίσωσης των ορίων συνταξιοδότησης προς τα πάνω και άλλα τέτοια ζητήματα.
ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ
Η διέξοδος για όλους τους εργαζόμενους ενιαία βρίσκεται στην συλλογική οργάνωση και δράση μέσα από το συνδικάτο μας. Οργάνωση και δράση που στο επίκεντρο θα έχει τις ανάγκες που έχει σήμερα η εργαζόμενη μητέρα σε κοινή συμπόρευση με όλη την εργατική τάξη, καθώς είναι ενιαία η αιτία των προβλημάτων μας.
Το συνδικάτο μας, σε κοινό βηματισμό και δράση με την ΟΓΕ, ήδη στο σχέδιο της Κλαδικής ΣΣΕ, που συζητήθηκε σε γενικές συνελεύσεις, περιλαμβάνει πλευρές που αφορούν την υγεία, την λοχεία, τις βάρδιες, τα διαλλείματα κτλ, παροχές που σήμερα με βάση την εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης μπορούμε να διεκδικήσουμε και να απολαμβάνουμε. Πλαίσιο που διευρύνεται και δένεται μέσα από τις καθημερινές μας ανάγκες. Οργανωμένοι και συσπειρωμένοι στο συνδικάτο μας το ΣΕΤΗΠ, με τις σωματειακές επιτροπές παλεύουμε για την υπογραφή κλαδικής σύμβασης εργασίας που να κατοχυρώνει ουσιαστικά δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Γυρίζουμε την πλάτη στην προπαγάνδα των κυβερνήσεων και εργοδοτών που μιλούν για «ίσες ευκαιρίες» μέσα στον εργασιακό μεσαίωνα που ζούμε. Γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, ότι οι ίσες ευκαιρίες αξιοποιούνται για να πιέζονται προς τα κάτω μισθοί και δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Συνεχίζουμε στον δρόμο που άνοιξαν χρόνια πριν οι εργάτες και εργάτριες στη Νέα Υόρκη.
Παλεύουμε και διεκδικούμε:
ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 8 ΜΑΡΤΗ 11:00π.μ. στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στην ΕΚΔΗΛΩΣΗ του ΣΕΤΗΠ στις 15 ΜΑΡΤΗ
Συζητάμε για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τις πολλαπλές μορφές απασχόλησης και πως τις αξιοποιεί η εργοδοσία στις επιχειρήσεις του κλάδου. Οργανώνουμε την απάντηση μας απέναντι στο μαύρο μέτωπο εργοδοσίας – κυβέρνησης.
στο Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΟΤΕ 6:30μ.μ. (Γ Σεπτεμβρίου 110)
Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,
Τις τελευταίες μέρες οι διοικήσεις αρκετών Φαρμακευτικών Εταιρειών έχουν εκδώσει και διανείμει οδηγίες με μέτρα πρόληψης και προστασίας από τον κοροναϊό, με βάση αντίστοιχες οδηγίες από αρμόδιες υπηρεσίες.
Όμως η αυτονόητη εφαρμογή μέτρων ατομικής προστασίας δεν αρκεί, αφού, αντικειμενικά, παρουσιάζει το πρόβλημα της προστασίας στους χώρους δουλειάς αποκλειστικά σαν ατομικό πρόβλημα και ευθύνη του κάθε εργαζόμενου.
Με γνώμονα την προστασία της υγείας όλων των εργαζομένων, απαιτούμε από τις διοικήσεις όλων των εταιρειών του κλάδου να λάβουν άμεσα τα παρακάτω μέτρα:
Ιδιαίτερα, για ένα σημαντικό κομμάτι του κλάδου που βρίσκεται καθημερινά στα νοσοκομεία (ιατρικοί επισκέπτες και γενικότερα οι εργαζόμενοι στην ιατρική ενημέρωση, εργαζόμενοι που βρίσκονται σε επαφή με εργαστήρια κλπ.), απαιτούμε:
Να εξασφαλιστούν πρόσθετες άδειες με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση:
α)Σε όσους εργαζόμενους αρρωσταίνουν, προκειμένου να αναρρώσουν και για πρόληψη της διασποράς.
β)Σε ένα μέλος της οικογένειας που έχει άρρωστο παιδί ή ηλικιωμένο ή αν είναι κλειστό το σχολείο ή ο βρεφονηπιακός σταθμός.
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του κοροναϊού, απαιτούμε από την κυβέρνηση τη λήψη των παρακάτω μέτρων:
Διεκδικούμε συλλογικά την προστασία της υγείας και της ασφάλειάς μας.