Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων & Υπαλλήλων Ιδιωτ. Δικαίου Καρδίτσας: Κάτω τα χέρια από τους αγωνιζόμενους αγρότες

 Κάτω τα χέρια από τους αγωνιζόμενους αγρότες!!! 

Το σωματείο Εμποροϋπαλλήλων Καρδίτσας καλεί σε κινητοποίηση την Παρασκευή 14/11 στα Δικαστήρια στις 10꞉00 πμ ενάντια στις διώξεις του Προέδρου και του Γραμματέα της ΕΟΑΣΚ.

Στεκόμαστε στο πλευρό των αγροτών που αγωνίζονται να μείνουν στο τόπο τους , ενάντια στο κράτος και τις κυβερνήσεις του, που εύκολα και προκλητικά διώκουν αγωνιστές αγρότες σε δίκες επειδή αντιδρούν στην πολιτική της ΕΕ, της ΚΑΠ, που γεννά σκάνδαλα όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η τρομοκρατία και η καταστολή δεν θα περάσουν. Τέτοιες ενέργειες θα πέσουν στο κενό και δεν πρόκειται να βάλουν εμπόδια στο οργανωμένο αγροτικό κίνημα .

Να αποσυρθούν τώρα όλες οι κατηγορίες, να σταματήσει κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης και ποινικοποίησης του δίκαιου αγώνα των αγροτών.

Εργατικά Σωματεία και Φορείς Βόλου: Εμπνεόμαστε από τον ηρωικό αγώνα του Πολυτεχνείου

52 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Όλοι στην συγκέντρωση ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 18.30 στο Θόλο 

52 χρόνια μετά τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, τα διδάγματα του μεγάλου αντιδικτατορικού αγώνα παραμένουν ζωντανά, φωτίζουν το δρόμο της σημερινής πάλης των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Γιατί σήμερα, παραμένει επίκαιρος ο αγώνας ενάντια στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ. Ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και της ΕΕ που τσαλαπατούν τα δικαιώματά μας και τα θυσιάζουν στο βωμό των κερδών των λίγων, ενάντια στις ζωές και τις ανάγκες μας, ενάντια στις δυνατότητες να ζήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.

Η Ελλάδα μπλέκεται βαθύτερα στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΝΑΤΟ, ΗΠΑ και ΕΕ, απέναντι στους ανταγωνιστές τους, της Ρωσίας και της Κίνας, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και τη συναίνεση των άλλων αστικών κομμάτων.

Για τα συμφέροντα της αστικής τάξης καθιστούν τη χώρα αφετηρία πολέμων και στόχο αντιποίνων. Στέλνονται όπλα στην Ουκρανία και στο καθεστώς Ζελένσκι, στηρίζουν το Ισραήλ στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και το σχέδιο Τραμπ – Νετανιάχου, που ενταφιάζει την προοπτική ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα της πολεμικής εμπλοκής!

Τα ευρωατλαντικά σχέδια για να καταστεί η Ελλάδα ενεργειακός κόμβος, στο πλαίσιο της απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, μετατρέπουν τη χώρα σε μπαρουταποθήκη των ανταγωνισμών και μαγνήτη αντιποίνων.

Ο «κάθετος διάδρομος»  που υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, σε συνέχεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τον Τσίπρα, σημαίνει βαθύτερη εμπλοκή στον ενεργειακό πόλεμο για τα κέρδη της ελληνικής αστικής τάξης.

Το σχέδιο για την κατασκευή και λειτουργία σταθμού αποθήκευσης – αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στον Παγασητικό Κόλπο που έρχεται ξανά στην επικαιρότητα πατάει «πάνω» στις εξελίξεις και στα οικονομικά συμφέροντα των αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών και της ΕΕ.

Τα σχέδιά τους δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες του λαού για φτηνή Ενέργεια, ασφαλείς υποδομές, προστασία του περιβάλλοντος. Κερδισμένοι θα είναι εγχώριοι και ξένοι ενεργειακοί κολοσσοί, οι εφοπλιστές και οι μεγαλοκατασκευαστές.

Επιπλέον δρομολογούνται αρνητικές εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό, με τη σφραγίδα των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Ο στόχος για τη διατήρηση της συνοχής του ΝΑΤΟ δίνει αέρα στα πανιά των απαράδεκτων τουρκικών διεκδικήσεων σε βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας και στα σχέδια για «συνεκμετάλλευση» στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο. Στην Κύπρο προχωράει η ΝΑΤΟποίηση, ενώ επιχειρείται να νομιμοποιηθούν τα αποτελέσματα της τουρκικής εισβολής και κατοχής.

Από τις εξελίξεις χαμένοι θα είναι οι λαοί! Αυτοί που ανταγωνίζονται για να βάλουν στο «χέρι» τον ενεργειακό πλούτο, δεν θα διστάσουν μπροστά σε κανένα έγκλημα σε βάρος των λαών.

Η στροφή στην πολεμική οικονομία και τα δις ευρώ για επενδύσεις στην πολεμική προετοιμασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελούν τον προθάλαμο της γενικευμένης ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης.  Σημαίνουν ένταση της εκμετάλλευσης και εντατικοποίηση της δουλειά μέχρι τελικής πτώσης, με 13ωρα για τους εργαζόμενους, χώροι δουλειάς «κάτεργα» χωρίς μέτρα ασφαλείας, ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας, ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, καταστολή. Σημαίνουν περικοπές στην Υγεία, στην Παιδεία, στις συντάξεις για να χρηματοδοτούνται οι πόλεμοι του κεφαλαίου.

Το «κράτος δικαίου» της ΕΕ που στηρίζει η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα, φιλελεύθερα και «προοδευτικά», χτίζεται σταθερά για να επιβάλει το «δίκαιο» της ταξικής αδικίας και των πολέμων, γιατί αυτά υπηρετεί!

Οι αγώνες του λαού και της νεολαίας «φωτίζουν» και τους πιο σκοτεινούς καιρούς! Μπορούμε να βάλουμε τη σφραγίδα μας στις εξελίξεις, δυναμώνοντας τις εστίες αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς, δυναμώνοντας τα σωματεία μας, δυναμώνοντας τον αγώνα με βάση τις δικές μας ανάγκες!

 Το «Πολυτεχνείο» μας διδάσκει ότι κανένας αντίπαλος, όσο δυνατός και να μοιάζει, δεν είναι ανίκητος μπροστά στην οργανωμένη εργατική και λαϊκή πάλη. Μας διδάσκει ότι μόνο ο λαός σώζει το λαό, ότι μόνο ο αγώνας μας, ενάντια στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και του κράτους τους, μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Η διεκδίκηση της ζωής που μας αξίζει σήμερα, βρίσκεται σε σύγκρουση με το σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταστολής, των πολέμων!

Όπως και τότε, έτσι και τώρα διεκδικούμε:

  • Έξω οι βάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από τη πόλη μας και την χώρα μας.
  • Καμία αξιοποίηση των υποδομών της πόλης μας, του λιμανιού, για τους ενεργειακούς, οικονομικούς και στρατιωτικούς σχεδιασμούς του ευρωΝΑΤΟικού στρατοπέδου. Να μην προχωρήσουν τα σχέδια εγκατάστασης των υποδομών LNG στον Παγασητικό και σε άλλες περιοχές.
  • Να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους.
  • Να σταματήσει η σφαγή του παλαιστινιακού λαού, να αναγνωριστεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος.

Εμπνεόμαστε από τον ηρωικό αγώνα του Πολυτεχνείου! Συνεχίζουμε με τις αξίες της οργάνωσης, της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης για τους αγώνες που έρχονται, μέχρι την τελική νίκη!

Κάλεσμα του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων στη σύσκεψη ΕΚ – Ομοσπονδιών – Συνδικάτων στις 12 Νοεμβρίου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Όλες και όλοι συμμετέχουμε στη σύσκεψη Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών και Σωματείων, την Πέμπτη, 12 Νοέμβρη, στις 18.30, στον κινηματογράφο Studio (Σταυροπούλου 33, πλ. Αμερικής, Αθήνα)

Στις μεγάλες απεργίες και στις απεργιακές κινητοποιήσεις της 1ης και 14ης του Οκτώβρη, οι εργαζόμενοι με τα σωματεία μας βάλαμε σφραγίδα στη μεγάλη αναμέτρηση με τους επιχειρηματικούς ομίλους και την κυβέρνηση της ΝΔ. Είναι παρακαταθήκη στη μάχη για μείωση του σταθερού ημερήσιου χρόνους δουλειάς, για να δυναμώσει η πάλη απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα της 13ωρης δουλειάς και της ευελιξίας.

Είναι συνέχεια της πάλης μας απέναντι στους αντεργατικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων που σύμφωνα με τις πολιτικές της ΕΕ, τις τελευταίες δεκαετίες ξηλώνουν όλο και περισσότερα δικαιώματα μας και μας γυρνάνε πίσω στο μεσαίωνα. Αποτελεί και κορύφωση των αγώνων που ξετυλίγονται σε δεκάδες κλάδους και χώρους δουλειάς για να πεταχτούν στα σκουπίδια οι αντιδραστικοί νόμου, να υπογραφούν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, με μέτρα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων.

Η μεγάλη συμμετοχή στην απεργία δείχνει και την τεράστια αγανάκτηση που υπάρχει μέσα στο λαό μας από τα εξαντλητικά ωράρια και τους χαμηλούς μισθούς, από τη μεγάλη φοροληστεία και την ακρίβεια, από τις υπέρογκες δαπάνες για υγεία, πρόνοια, εκπαίδευση, στέγαση, από τις μεγάλες θυσίες που κάνουμε για να πληρωθεί ο λογαριασμός της πολεμικής οικονομίας και της εμπλοκής της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Η κατάσταση επιδεινώνεται από την ένταση της καταστολής και από τη δράση ενός – από τη φύση του εχθρικού για το λαό – κράτους που μας πνίγει με τη μπόχα της συγκάλυψης του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ και του εγκλήματος των Τεμπών.

Οι μεγάλες απεργίες και η συμμετοχή των μισθωτών και ασκούμενων δικηγόρων σε αυτές, αποτελεί και βήμα κλιμάκωσης της μάχης που δίνει και το δικό μας Σωματείο για να υπογραφεί εδώ και τώρα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για κάθε μισθωτό και ασκούμενο δικηγόρο, που θα κατοχυρώνει μισθό που θα καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας, ανθρώπινο ωράριο, άδειες, επιδόματα, αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης. Επιβεβαιώνεται η δύναμη του οργανωμένου λάου! Η δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης, που δεν τα διπλώνει, που δεν συμβιβάζεται με ψίχουλα, που δεν παγιδεύεται στα παζάρια για την αναζήτηση «σωτήρων» που θα μας λύσουν τα προβλήματα.

Αυτή η μεγάλη παρακαταθήκη είναι εντολή να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, για να μη γίνουμε δούλοι στον 21ο αιώνα!

Τώρα πρέπει να δυναμώσουν οι Συλλογικές διαδικασίες, οι Γενικές Συνελεύσεις και οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς που φέρνουν στο προσκήνιο τις δικές μας ανάγκες – το δίκιο των εργαζόμενων, για να αναμετρηθούμε συλλογικά και οργανωμένα, ακόμα πιο αποφασιστικά με την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό του κέρδους.

Ενάντια στο σάπιο κράτος του κεφαλαίου που οργανώνει νέα σχέδια καταστολής απέναντι στο εργατικό – λαϊκό κίνημα. Ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.

Δυναμώνουμε τη δράση και την αλληλεγγύη απέναντι στο αίσχος των πλειστηριασμών, απέναντι στην ασυδοσία των κορακιών πάνω στο βιός του λαού.

Στεκόμαστε στο πλευρό του ηρωικού λαού της Παλαιστίνης, απέναντι στην ντροπιαστική στάση της ελληνικής κυβέρνησης και των κομμάτων που στηρίζουν τα ισραηλινά εγκλήματα και το σχέδιο Τραμπ. Απαιτούμε τώρα η κυβέρνηση να αναγνωρίσει το Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Δυναμώνουμε τον αγώνα και την αλληλεγγύη! Δυναμώνουμε την οργάνωση μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς.

Συμμετέχουμε στη σύσκεψη Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, σωματείων, την Πέμπτη, 12 Νοέμβρη, στις 18.30, στον κινηματογράφο Studio (Σταυροπούλου 33, πλ. Αμερικής, Αθήνα) για τον κοινό συντονισμό της πάλης μας.

Πανελλήνιο Σωματείο Έκτακτου Προσωπικού Υπ. Πολιτισμού: 14 Νοέμβρη στάση εργασίας για τις απολύσεις των συμβασιούχων του ταμείου ανάκαμψης

ΣΤΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΝΕΑ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ! 14/11 ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

Στις 3 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε συνάντηση εκπροσώπων του Σωματείου μας με τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού σχετικά με την επικείμενη λήξη των συμβάσεων του Ταμείου Ανάκαμψης, τον κίνδυνο χιλιάδων απολύσεων, το πάγιο αίτημα μας για μονιμοποίηση του ΙΔΟΧ προσωπικού καθώς και τις τραγικές καθυστερήσεις μισθών. Μεταφέραμε ξεκάθαρα αυτό που όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου γνωρίζουν από την καθημερινή τους δουλειά: τα έργα δεν έχουν τελειώσει, υπάρχει φυσικό αντικείμενο, οι ανάγκες είναι εδώ, και η παράταση χρηματοδότησης έχει προβλεφθεί έως το 2027.

Αντί απαντήσεων, λάβαμε το γνώριμο μείγμα υπεκφυγών, εγκωμιασμών της κυβέρνησης και μετακύλισης ευθυνών. Δεν δίστασαν να μεταφέρουν την ευθύνη για την ελλιπή ενημέρωση ως προς το μέλλον των έργων ακόμα και στους ίδιους τους εργαζόμενους, υποστηρίζοντας ότι «δεν ενημερώνονται γιατί δεν ασχολούνται να ρωτήσουν τις υπηρεσίες τους»!

Η πολιτική ηγεσία επέμεινε ότι «το Ταμείο τελειώνει στο τέλος του 2025», αναγνώρισε όμως ότι δέκα έργα παίρνουν παράταση έως τον Ιούνιο του 2026 — γεγονός που αποδεικνύει πως όταν υπάρχει πολιτική βούληση, υπάρχει και τρόπος. Συνεπώς, η απόφαση να οδηγηθούν χιλιάδες εργαζόμενοι στην ανεργία δεν είναι τεχνική ούτε “νομοτεχνική” ανάγκη. Είναι καθαρή πολιτική επιλογή!

Αντί να συζητήσουν την πραγματικότητα των έργων, επέλεξαν να παρουσιάσουν την εργασιακή μας ομηρία ως «επιτυχία» γιατί αυξήθηκαν οι συμβασιούχοι την τελευταία δεκαετία και θα έπρεπε να είμαστε ευχαριστημένοι που η κυβέρνηση της ΝΔ εξασφάλισε το Ταμείο Ανάκαμψης, αλλιώς θα ήμασταν ήδη όλοι άνεργοι! Χαρακτηριστικά ειπώθηκε: «Τι σημαίνει το γεγονός ότι έχουμε τόσες απολύσεις; Προφανώς ότι έχουμε κάνει πολλές προσλήψεις»! Δηλαδή, η μόνιμη εναλλαγή προγραμμάτων, η αβεβαιότητα, οι απολύσεις και η ανακύκλωση προσωπικού παρουσιάστηκαν ως πολιτική «στήριξης του πολιτισμού», αντί για διαρκή και εξοντωτική επισφάλεια. Η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει το ξεκάθαρο πρόβλημα της εργασιακής μας ομηρίας ως «ευκαιρία» για εργασία! Εμείς όμως έχουμε ξεκάθαρη την εικόνα: Η ομηρία δεν είναι «αναπτυξιακή πολιτική» — είναι στυγνή εργασιακή εκμετάλλευση.

Και την ίδια στιγμή, με κυνισμό, ακούσαμε για άλλη μια φορά ότι οι μόνιμες θέσεις «δεν είναι προτεραιότητα» και ότι πριν από τον πολιτισμό προηγούνται άλλοι τομείς. Είναι η ίδια ρητορική που αναγνωρίζει την υποστελέχωση, αλλά τη θεωρεί κανονικότητα. Η ίδια ρητορική που επιμένει ότι «τα έργα τα τρέχει το μόνιμο προσωπικό», την ώρα που σε εφορείες αρχαιοτήτων υπάρχουν τμήματα χωρίς ούτε έναν μόνιμο εργαζόμενο.

Θέσαμε το θέμα της συστηματικής ιδιωτικοποίησης κρίσιμων λειτουργιών — φύλαξης, ταμείων, συντήρησης, καθαριότητας. Η απάντηση ήταν αποκαλυπτική και πολιτικά ειλικρινής: «Και πού είναι το κακό;» Για εκείνους, ο πολιτισμός δεν είναι δημόσιο καθήκον, αλλά πεδίο εργολαβιών. Για εκείνους, οι εργαζόμενοι είμαστε “ανακυκλώσιμο υλικό”. Όμως στην πράξη, η ιδιωτικοποίηση δεν είναι «λύση» — είναι η πλήρης υποβάθμιση του πολιτισμού.

Παράλληλα, αντί να αναγνωριστεί η πραγματικότητα των συνεχών καθυστερήσεων μισθοδοσίας — με εργαζόμενους απλήρωτους για μήνες — ειπώθηκε ότι «οι υπηρεσίες πιέζουν» και πως «δεν είναι θέμα του ΥΠΠΟ αλλά των τρίτων φορέων». Δηλαδή, εμείς να ζούμε με άγχος για το ενοίκιο και τους λογαριασμούς, και η πολιτική ηγεσία να σηκώνει τα χέρια ψηλά, αντιμετωπίζοντας την κατάσταση ως «γραφειοκρατικό ζήτημα» και όχι ως βίαιη πραγματικότητα για τους εργαζόμενους.

Η στάση αυτή δεν εξέπληξε κανέναν. Είναι η ίδια πολιτική λογική που χρόνια τώρα επενδύει στην επισφάλεια, υποβαθμίζει τον πολιτισμό και θεωρεί τους εργαζόμενούς του αναλώσιμους. Αυτό που ίσως δεν περίμεναν, είναι ότι οι εργαζόμενοι πλέον δεν έχουν καμία αυταπάτη.

Η συνάντηση αυτή δεν μας αποθαρρύνει — μας εξοργίζει και μας συσπειρώνει. Όσο επιμένουν ότι ο πολιτισμός μπορεί να λειτουργεί με ελαστικές σχέσεις εργασίας και εργολάβους, τόσο πιο αποφασιστικά θα παλεύουμε! Όσο αρνούνται να παραδεχτούν ότι οι ανάγκες είναι πάγιες, τόσο πιο δυνατά θα φωνάζουμε ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι «μπαλώματα» των αναγκών τους, αλλά είναι εκείνοι που παράγουν όλο τον πλούτο. Δεν θα αποδεχτούμε τη μαζική απόλυση συναδέλφων. Δεν θα αποδεχτούμε την ιδέα ότι η επισφάλεια είναι «μονόδρομος». Δεν θα αποδεχτούμε ότι η εργασία μας τελειώνει επειδή έτσι βολεύει πολιτικά.

Υπάρχει φυσικό αντικείμενο, υπάρχει ανάγκη μαζικών προσλήψεων, υπάρχει δυνατότητα παράτασης — και θα το επιβάλουμε. Ο αγώνας συνεχίζεται!

ΌΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/11 ΑΠΟ ΤΙΣ 12:00 ΕΩΣ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ 13:00 ΣΤΟ ΥΠΠΟ ΟΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΞΟΥΜΕ ΝΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ!

 ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ.

21 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας: Στις 17 Νοέμβρη Τιμάμε αγωνιστικά το Πολυτεχνείο

52 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ – 6:30μμ – ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ

52 χρόνια μετά τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, τα διδάγματα του μεγάλου αντιδικτατορικού αγώνα παραμένουν ζωντανά, φωτίζουν το δρόμο της σημερινής πάλης των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Γιατί σήμερα, παραμένει επίκαιρος ο αγώνας ενάντια στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και της ΕΕ που τσαλαπατούν τα δικαιώματά μας και τα θυσιάζουν στο βωμό των κερδών των λίγων, ενάντια στις ζωές και τις ανάγκες μας, ενάντια στις δυνατότητες να ζήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.

Το σύνθημα «Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ» που γράφτηκε στις πύλες του Πολυτεχνείου, αντανακλάται στο σήμερα, καθώς ο φετινός εορτασμός της επετείου  του Πολυτεχνείου γίνεται την ώρα που υπάρχουν δεκάδες ενεργές εστίες πολέμου σε όλο τον πλανήτη, που στην Παλαιστίνη καθημερινά σφαγιάζονται άμαχοι από το ισραηλινό κράτος – δολοφόνο παρά την εύθραυστη εκεχειρία  που επιβλήθηκε «με το πιστόλι στον κρόταφο» των λαών. Την ίδια ώρα, το ΝΑΤΟ και η Ρωσία συγκρούονται στο έδαφος της Ουκρανίας με χιλιάδες απώλειες για τους λαούς, φτάνοντας πλέον μετά από 3 δεκαετίες να προειδοποιούν ότι θα  αρχίσουν πάλι πυρηνικές δοκιμές.

Σε αυτές τις βάρβαρες εξελίξεις, οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι εγκληματικές και βάζουν σε μεγάλο κίνδυνο το λαό μας:

  • Μετατρέπει τη χώρα μας σε πολεμικό ορμητήριο -πρωτοπαλίκαρο του ΝΑΤΟ στην περιοχή- γεμάτη απ’ άκρη σ’ άκρη με ΝΑΤΟϊκές βάσεις.
  • Στηρίζει τους ισραηλινούς μακελλάρηδες, επιτρέπει σε κοντέινερ με όπλα και πυρομαχικά να διασχίζουν τη χώρα μας για να καταλήγουν στο Ισραήλ και την Ουκρανία, στέλνει εξοπλισμούς, στρατιωτικό προσωπικό και φρεγάτες στο στόμα του λύκου.
  • Η πολιτική της για «μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο» προμηνύει νέα όξυνση των αντιπαραθέσεων και των συγκρούσεων.

Ταυτόχρονα, κράτος και επιχειρηματική όμιλοι εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Το «ΨΩΜΙ» που ζητούσαν οι φοιτητές και ο λαός το 1973 γίνεται όλο και πιο ακριβό, ο πληθωρισμός καλπάζει, οι μισθοί μας ουσιαστικά μειώνονται, ο εργάσιμος χρόνος αντί να μειώνεται αυξάνεται και γίνεται «λάστιχο», φτάνοντας να μας λένε «δούλεψε 13 ώρες την ημέρα για να τα βγάλεις πέρα», η εντατικοποίηση και οι θάνατοι μέσα στους χώρους δουλειάς εκτοξεύονται.

Η «ΠΑΙΔΕΙΑ» συνθλίβεται γιατί θεωρείται «κόστος», γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να δίνει χρήματα για πολεμικούς εξοπλισμούς και «επενδύσεις» των επιχειρηματικών ομίλων. Για αυτό τα παιδιά μας μαθαίνουν γράμματα σε ακατάλληλα και επικίνδυνα σχολικά κτήρια που πέφτουν σοβάδες και θερμοσίφωνες , τα Πανεπιστήμια έχουν τεράστιες ελλείψεις, οι οικογένειές μας αδυνατούν να ανταποκριθούν συνολικά στο κόστος σπουδών και στις μαθησιακές ανάγκες τους.

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» εξαντλείται στα όρια που δε θα θίγεται η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, οι «στρατηγικές συμμαχίες» της κυβέρνησης και η λεγόμενη «κοινωνική συνοχή» που στην ουσία σημαίνει «σιγή νεκροταφείου» για να εξασφαλιστεί η «ανάπτυξη» των λίγων. Για αυτό εντείνεται η καταστολή όσων διεκδικούν καλύτερες συνθήκες δουλειάς και ζωής, βγαίνουν παράνομες οι απεργίες,  διώκονται στρατιώτες και αξιωματικοί που υψώνουν τη φωνή τους ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας, διώκονται συνδικαλιστές όπως ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του σωματείου των λιμενεργατών του Πειραιά επειδή εμπόδισαν πέρσι να φορτωθεί container με σφαίρες για το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Ο αγώνας του λαού και της νεολαίας «φώτισε» και τους πιο σκοτεινούς καιρούς! Το Πολυτεχνείο μάς διδάσκει ότι κανένας αντίπαλος, όσο δυνατός και να μοιάζει, δεν είναι ανίκητος μπροστά στην οργανωμένη εργατική και λαϊκή πάλη. Μας διδάσκει ότι μόνο ο λαός σώζει το λαό, ότι μόνο ο αγώνας μας μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Η διεκδίκηση της ζωής που μας αξίζει και μπορούν να μας προσφέρουν οι δυνατότητες της εποχής μας, βρίσκεται σε σύγκρουση με το σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταστολής, των πολέμων. Με όπλο την πείρα των αγώνων του χτες προετοιμάζουμε τις νικηφόρες αναμετρήσεις του σήμερα, με το μάτι στραμμένο στο αύριο! 

Όπως και τότε, έτσι και τώρα φωνάζουμε:

  • Έξω οι βάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από τη χώρα μας.
  • Να σταματήσει η σφαγή του παλαιστινιακού λαού, να αναγνωριστεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος
  • Να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους.

Εμπνεόμαστε από τον ηρωικό αγώνα του Πολυτεχνείου! Συνεχίζουμε με τις αξίες της οργάνωσης, της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης για τους αγώνες που έρχονται, μέχρι την τελική νίκη.

Τιμάμε αγωνιστικά το Πολυτεχνείο!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ – 6:30μμ – ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ

Σύλλογος Ερευνητών/τριών Εργαζομένων στην Έρευνα Ηρακλείου: Κάτω τα χέρια από τον πρόεδρο της ΕΝΕΔΕΠ

Κάτω τα χέρια από τον πρόεδρο της ΕΝΕΔΕΠ! Να σταματήσει τώρα η δίωξη για την κινητοποίηση ενάντια στη μεταφορά πολεμικού υλικού για τη σφαγή στη Γάζα

Ο ΣΕΕΕΗ καταγγέλλει τη νέα απαράδεκτη απόπειρα τρομοκράτησης του εργατικού κινήματος με τη δίωξη του προέδρου του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Μάρκου Μπεκρή, για την κινητοποίηση που απέτρεψε να φορτωθεί κοντέινερ με σφαίρες που θα προοριζόταν για τη σφαγή παιδιών και αμάχων στη Γάζα άλλα και στη Δυτική Όχθη.

Για ακόμα μια φορά επιστρατεύονται οι μηχανισμοί του «κράτους δικαίου» όταν έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τους αγώνες των εργαζομένων, την έκφραση αλληλεγγύης απέναντι στο Παλαιστινιακό λαό. Ένα χρόνο μετά την μαζική κινητοποίηση, τον Οκτώβρη του 2024, οπου το σωματείο ΕΝΕΔΕΠ, με την στήριξη άλλων σωματείων, του ΕΚ, του λαού της περιοχής, σταμάτησαν στην πύλη του λιμανιού του Πειραιά εκατομμύρια σφαίρες που προορίζονταν για τα κορμιά των παλαιστινίων.

Η δίωξη αυτή δεν είναι τυχαία. Έρχεται λίγες μόλις μέρες μετά την επιστροφή του από αποστολή αλληλεγγύης στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης, όπου μετέφερε το μήνυμα συμπαράστασης των εργαζομένων του λιμανιού του Πειραιά και του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας μας προς τον Παλαιστινιακό λαό που ματώνει κάθε μέρα, από τις κατοχικές δυνάμεις, τους παράνομους εποικισμούς , το λιμό, τη πείνα.

Το εργατικό κίνημα δεν τρομοκρατείται! Οι ερευνητές/τριες και εργαζόμενοι των πανεπιστημίων και των ερευνητικών κέντρων θα συνεχίσουμε να δείχνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαο κόντρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Απαιτούμε τώρα:

  • Να σταματήσει κάθε δίωξη ενάντια στον πρόεδρο του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Να μπει η υπόθεση στο αρχείο.
  • Να καταργηθεί το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο και να σταματήσει κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και της διεθνιστικής αλληλεγγύης.
  • Κάτω τα χέρια από τα σωματεία και τους αγωνιστές.

Σωματείο Εργαζομένων ΣΕΛΕΚΤ ΣΕΡΒΙΣ Ν. Αττικής: Κάτω τα χέρια από τα σωματεία και τους αγωνιστές

Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη του προέδρου των εργαζομένων ΕΝΕΔΕΠ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη απόφαση της εισαγγελίας Πειραιά, να καλέσει σε απολογία το Μάρκο Μπεκρή, πρόεδρο του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ και ΕΚΠ, για την κινητοποίηση που έγινε από του λιμενεργάτες στην COSCO ένα χρόνο πριν, ενάντια στη μεταφορά στρατιωτικού υλικού για τον ισραηλινό στρατό.

Δεν είναι τυχαία η χρονική στιγμή που έρχεται, αφού είναι μόλις λίγες μέρες μετά από την επιστροφή της αποστολής αλληλεγγύης συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στη Δυτική Όχθη για να εκφράσουν εκ μέρους των εργαζομένων της Ελλάδας, την καταδίκη της γενοκτονίας από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ και τη στήριξη του αγώνα των Παλαιστίνιων για το δικαίωμα τους να ζουν ελεύθεροι στον τόπο τους. Σε μια περίοδο που βαθαίνει η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με ραγδαίο ρυθμό, όπου η χώρα μας “αναβαθμίζεται” διαρκώς από άποψη εγκαταστάσεων των ΝΑΤΟΪκών βάσεων και στρατιωτικά, ενώ ταυτόχρονα μετατρέπεται σε στόχο αντιποίνων πολλών χωρών.

Στόχο έχουν την δίωξη και ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, την ευθεία επίθεση στα σωματεία και το δικαίωμα των εργαζομένων να αγωνίζονται και να εκφράζουν έμπρακτα τη διεθνιστική τους αλληλεγγύη στους λαούς που βρίσκονται υπό κατοχή, εκμετάλλευση και δέχονται την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” και η αστική δικαιοσύνη! Για λογαριασμό της κυβέρνησης, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, της ΕΕ δικάζει πρωτοπόρους, αγωνιστές εργάτες για να στείλει μήνυμα προς όλους τους εργαζόμενους και το λαό να “κάτσουμε φρόνιμοι”, να συνταχθούμε με τους στόχους της πολεμικής οικονομίας, να αποδεχτούμε τα αντεργατικά και αντιλαϊκά τους μέτρα που χτυπάνε τα εργασιακά μας δικαιώματα και συνολικά κάθε πτυχή της ζωής μας.

Αν νομίζουν ότι με τις διώξεις και τα δικαστήρια θα τα καταφέρουν, είναι γελασμένοι!

Οι εργαζόμενοι δεν τρομοκρατούμαστε!

 Απαιτούμε τώρα:

  • Να σταματήσει κάθε δίωξη ενάντια στον πρόεδρο του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.
  • Να καταργηθεί το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο και να σταματήσει κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και της διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Κάτω τα χέρια από τα σωματεία και τους αγωνιστές!

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Καμιά συμμετοχή, καμιά εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

 

Εργατικό Κέντρο Εύβοιας: Εμπνεόμαστε από τον ηρωικό αγώνα του Πολυτεχνείου

52 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ – 6:30μμ – ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

52 χρόνια μετά τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, τα διδάγματα του μεγάλου αντιδικτατορικού αγώνα παραμένουν ζωντανά, φωτίζουν το δρόμο της σημερινής πάλης των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Γιατί σήμερα, παραμένει επίκαιρος ο αγώνας ενάντια στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και της ΕΕ που τσαλαπατούν τα δικαιώματά μας και τα θυσιάζουν στο βωμό των κερδών των λίγων, ενάντια στις ζωές και τις ανάγκες μας, ενάντια στις δυνατότητες να ζήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.

Το σύνθημα «Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ» που γράφτηκε στις πύλες του Πολυτεχνείου, αντανακλάται στο σήμερα, καθώς ο φετινός εορτασμός της επετείου  του Πολυτεχνείου γίνεται την ώρα που υπάρχουν δεκάδες ενεργές εστίες πολέμου σε όλο τον πλανήτη, που στην Παλαιστίνη καθημερινά σφαγιάζονται άμαχοι από το ισραηλινό κράτος – δολοφόνο παρά την εύθραυστη εκεχειρία  που επιβλήθηκε «με το πιστόλι στον κρόταφο» των λαών. Την ίδια ώρα, το ΝΑΤΟ και η Ρωσία συγκρούονται στο έδαφος της Ουκρανίας με χιλιάδες απώλειες για τους λαούς, φτάνοντας πλέον μετά από 3 δεκαετίες να προειδοποιούν ότι θα  αρχίσουν πάλι πυρηνικές δοκιμές.

Σε αυτές τις βάρβαρες εξελίξεις, οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι εγκληματικές και βάζουν σε μεγάλο κίνδυνο το λαό μας:

  • Μετατρέπει τη χώρα μας σε πολεμικό ορμητήριο -πρωτοπαλίκαρο του ΝΑΤΟ στην περιοχή- γεμάτη απ’ άκρη σ’ άκρη με ΝΑΤΟϊκές βάσεις.
  • Στηρίζει τους ισραηλινούς μακελλάρηδες, επιτρέπει σε κοντέινερ με όπλα και πυρομαχικά να διασχίζουν τη χώρα μας για να καταλήγουν στο Ισραήλ και την Ουκρανία, στέλνει εξοπλισμούς, στρατιωτικό προσωπικό και φρεγάτες στο στόμα του λύκου.
  • Η πολιτική της για «μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο» προμηνύει νέα όξυνση των αντιπαραθέσεων και των συγκρούσεων.

Ταυτόχρονα, κράτος και επιχειρηματική όμιλοι εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Το «ΨΩΜΙ» που ζητούσαν οι φοιτητές και ο λαός το 1973 γίνεται όλο και πιο ακριβό, ο πληθωρισμός καλπάζει, οι μισθοί μας ουσιαστικά μειώνονται, ο εργάσιμος χρόνος αντί να μειώνεται αυξάνεται και γίνεται «λάστιχο», φτάνοντας να μας λένε «δούλεψε 13 ώρες την ημέρα για να τα βγάλεις πέρα», η εντατικοποίηση και οι θάνατοι μέσα στους χώρους δουλειάς εκτοξεύονται.

Η «ΠΑΙΔΕΙΑ» συνθλίβεται γιατί θεωρείται «κόστος», γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να δίνει χρήματα για πολεμικούς εξοπλισμούς και «επενδύσεις» των επιχειρηματικών ομίλων. Για αυτό τα παιδιά μας μαθαίνουν γράμματα σε ακατάλληλα και επικίνδυνα σχολικά κτήρια, τα Πανεπιστήμια έχουν τεράστιες ελλείψεις, οι οικογένειές μας αδυνατούν να ανταποκριθούν συνολικά στο κόστος σπουδών και στις μαθησιακές ανάγκες τους.

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» εξαντλείται στα όρια που δε θα θίγεται η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, οι «στρατηγικές συμμαχίες» της κυβέρνησης και η λεγόμενη «κοινωνική συνοχή» που στην ουσία σημαίνει «σιγή νεκροταφείου» για να εξασφαλιστεί η «ανάπτυξη» των λίγων. Για αυτό εντείνεται η καταστολή όσων διεκδικούν καλύτερες συνθήκες δουλειάς και ζωής, βγαίνουν παράνομες οι απεργίες,  διώκονται στρατιώτες και αξιωματικοί που υψώνουν τη φωνή τους ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας, διώκονται συνδικαλιστές όπως ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του σωματείου των λιμενεργατών του Πειραιά επειδή εμπόδισαν πέρσι να φορτωθεί container με σφαίρες για το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Ο αγώνας του λαού και της νεολαίας «φώτισε» και τους πιο σκοτεινούς καιρούς! Το Πολυτεχνείο μάς διδάσκει ότι κανένας αντίπαλος, όσο δυνατός και να μοιάζει, δεν είναι ανίκητος μπροστά στην οργανωμένη εργατική και λαϊκή πάλη. Μας διδάσκει ότι μόνο ο λαός σώζει το λαό, ότι μόνο ο αγώνας μας μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Η διεκδίκηση της ζωής που μας αξίζει και μπορούν να μας προσφέρουν οι δυνατότητες της εποχής μας, βρίσκεται σε σύγκρουση με το σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταστολής, των πολέμων. Με όπλο την πείρα των αγώνων του χτες προετοιμάζουμε τις νικηφόρες αναμετρήσεις του σήμερα, με το μάτι στραμμένο στο αύριο! 

Όπως και τότε, έτσι και τώρα φωνάζουμε:

  • Έξω οι βάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από τη χώρα μας.
  • Να σταματήσει η σφαγή του παλαιστινιακού λαού, να αναγνωριστεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος
  • Να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους.

Εμπνεόμαστε από τον ηρωικό αγώνα του Πολυτεχνείου! Συνεχίζουμε με τις αξίες της οργάνωσης, της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης για τους αγώνες που έρχονται, μέχρι την τελική νίκη.

Τιμάμε αγωνιστικά το Πολυτεχνείο!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ – 6:30μμ – ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

Σωματείο Γυμναστών-Προπονητών Ν. Αττικής: Να σταματήσει κάθε δίωξη ενάντια στον πρόεδρο του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΜΠΕΚΡΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΝΕΔΕΠ

Συνάδελφοι

Το Δ.Σ. του σωματείου γυμναστών και προπονητών N. Αττικής και οι εργαζόμενοι του κλάδου, που βρεθήκαμε στους δρόμους ενάντια στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ με τις πλάτες ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης, καταδικάζουμε τη δίωξη του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, Μάρκου Μπεκρή, από την εισαγγελία Πειραιά.

Ο Μάρκος Μπεκρής κλήθηκε σε απολογία γιατί τον Οκτώβρη του 2024 το σωματείο του, με τη στήριξη άλλων σωματείων, του ΕΚ και του λαού της περιοχής, τόλμησαν να μπλοκάρουν στην πύλη του λιμανιού του Πειραιά ένα container με εκατομμύρια σφαίρες που προορίζονταν για τα κορμιά των Παλαιστινίων, εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη της μεγάλη πλειοψηφίας του λαού μας προς τον παλαιστινιακό λαό.

Η δίωξη δεν είναι τυχαία. Έρχεται λίγες μόλις μέρες μετά την επιστροφή του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά από αποστολή αλληλεγγύης στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης, που μετέφερε το μήνυμα συμπαράστασης των εργαζομένων του λιμανιού του Πειραιά και του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας μας προς τον Παλαιστινιακό λαό που ματώνει κάθε μέρα, από τις κατοχικές δυνάμεις, τους παράνομους εποικισμούς, το λιμό, την πείνα.

Απαιτούμε τώρα:
● Να σταματήσει κάθε δίωξη ενάντια στον πρόεδρο του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Να μπει η υπόθεση στο αρχείο.
● Να καταργηθεί το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο και να σταματήσει κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και της διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας: Να γίνει δική μας υπόθεση ο αγώνας για την προστασία της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων

Να γίνει δική μας υπόθεση ο αγώνας για την προστασία της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων.

Οργή μας προκαλεί το νέο εργατικό ατύχημα που συνέβη στις 27/10 στις εγκαταστάσεις των ΕΛΠΕ στην Ελευσίνα με αποτέλεσμα τουλάχιστον μια εργαζόμενη να τραυματιστεί σοβαρά.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το ατύχημα συνέβη στην περίφραξη του διυλιστηρίου όταν μεταλλική πόρτα έπεσε και τραυμάτισε μια εργαζόμενη της ASPROFOSεν ώρα εργασίας.

Εκ μέρους του σωματείου εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση στην εργαζόμενη, και ευχόμαστε καλή ανάρρωση.

Το παραπάνω περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο,και δεν φταίει «η κακιά η ώρα». Αποτελεί άλλον έναν κρίκο στην αλυσίδα των εργατικών «ατυχημάτων», μικρότερων ή μεγαλύτερων. Φυσικά, όλα αυτά προέρχονται αφενός από την εντατικοποίηση της εργασίας, αφετέρου από την ελλιπή συντήρηση του εξοπλισμού. Κοινός παρονομαστής είναι η διαχείριση ρίσκου από μεριάς των ομίλων, όπου βάζουν στο ζύγι την κερδοφορία τους και τη δική μας υγεία και ασφάλεια.

Την ίδια στιγμή που ο Όμιλος των ΕΛΠΕ σπαταλά πακτωλό χρημάτων από επιχορηγήσεις του Πράσινου Ταμείου, διαφημίζει τα επιτεύγματα του VISION 25 και αναβαθμίζει την εμπλοκή του στα αρρωστημένα σχέδια του ΝΑΤΟ στην περιοχή, δεν διαθέτει τους απαραίτητους πόρους για να εξασφαλίσει την υγιεινή και ασφάλεια για των εργαζομένων μέσα στον χώρο εργασίας.

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης, πέρα από την εργοδοσία, έχει η τωρινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι οποίες με τα διαδοχικά νομοσχέδια έχουν επιτρέψει στην εργοδοσία να ξεσαλώσει, με την ενίσχυση του διευθυντικού δικαιώματος. Χαρακτηριστικό το τελευταίο αντεργατικό τερατούργηματης κυβέρνησης, παραγγελία του ΣΕΒ, που κάνει νόμο τις 13 ώρες δουλειά σε έναν εργοδότη, βάζοντας έτσι ταφόπλακα στα δικαιώματα των εργαζομένων.

Είναι απαράδεκτο και δεν πρέπει να δεχτούμε να πηγαίνουμε στην δουλειά μας και να μην ξέρουμε αν θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας σώοι. Δε δεχόμαστε να ρισκάρουμε τις ζωές μας για να πιαστούν τα χρονοδιαγράμματά τους.

Τώρα είναι η ώρα να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε τη δουλειά και τη ζωή που μας αξίζει. Χωρίς καμία αναμονή να αντεπιτεθούμε και να διεκδικήσουμε μέτρα υγείας και ασφάλειας, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του εργάσιμου χρόνου, ωράρια και προγράμματα σταθερά και όχι όπως βολεύει την εργοδοσία.

Μονόδρομος για εμάς είναι η οργάνωση μας στο Σωματείο, η συμμετοχή μας στο κίνημα, στους αγώνες για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, για να έχουμε κατακτήσεις.

Απαιτούμε:

  • Να διερευνηθούν χωρίς καθυστέρηση απ’ όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες (ΣΕΠΕ) τα αίτια του «ατυχήματος» και να αποδοθούν ευθύνες στους πραγματικούς υπαίτιους.
  • Εξασφάλιση και τήρηση όλων των συνθηκών και μέτρων ασφαλείας, ώστε όλοι οι εργαζόμενοι να γυρνούν ζωντανοί και αρτιμελείς στο σπίτι τους.
  • Να καλυφθούν οι ανάγκες για την άμεση αποκατάσταση της συναδέλφου καθώς και της αποζημίωσής της όσο καιρό χρειαστεί.

Μαζικές προσλήψεις προσωπικού με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς