Όταν η εμπάθεια τυφλώνει και μετατρέπεται σε παραταξιακά σόου…

Δεν θα είχαμε κανέναν λόγο να ασχοληθούμε με τις εντυπώσεις που επιχείρησε να καλλιεργήσει η ηγεσία των Παρεμβάσεων. Αφορμή, η καταστολή με ΜΑΤ και χημικά που εξαπέλυσε η κυβέρνηση στους υγειονομικούς του Γενικού Κρατικού Νίκαιας, την ώρα που διαδήλωναν ενάντια στην επίσκεψη του υπουργού της Υγείας.

Γεγονός που συζητήθηκε στη σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ με τις Ομοσπονδίες του Δημόσιου Τομέα, για την οργάνωση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.

Θα το προσπερνούσαμε, όπως τόσες άλλες φορές, αν δεν έπεφτε στα χέρια μας η καταγγελία που διακινούν. Ένα κείμενο γεμάτο εμπάθεια και πολιτική τύφλωση.

Παριστάνουν τους θιγμένους και μιλούν για «προσπάθεια φίμωσης» του εκπροσώπου τους.

Βολικά, όμως, ξεχνούν ότι το γεγονός της βίαιης επίθεσης, που αρχικά ούτε καν γνώριζαν, το κατήγγειλε άμεσα στη σύσκεψη η εκπρόσωπος της ΟΕΝΓΕ, εκλεγμένη με τη ΔΑΣ. Ανέφερε ξεκάθαρα ότι υπήρξε και σύλληψη γιατρού από την αστυνομία. Μόλις έγιναν γνωστά τα στοιχεία του υγειονομικού που συνελήφθη και διαπιστώθηκε ότι ήταν μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ, έγιναν άμεσα οι απαραίτητες επικοινωνίες ώστε να εκδοθεί ανακοίνωση – καταγγελία, στην οποία αναφέρονταν τόσο το όνομα όσο και η ιδιότητά του.

Παράλληλα, τονίστηκε ότι τις δίκαιες διεκδικήσεις των υγειονομικών η κυβέρνηση επιχείρησε να τις πνίξει με ΜΑΤ και χημικά, γιατί συγκρούονται με τον πυρήνα της διαχρονικής, εγκληματικής πολιτικής της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας, που υπηρετούν κράτος, κυβερνήσεις και Ε.Ε.

Ξεχνούν επίσης ότι η ΔΑΣ εισηγήθηκε άμεσα την καταγγελία που εξέδωσε η ΑΔΕΔΥ για τα γεγονότα στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας. Και ότι στο σχέδιο ανακοίνωσης δεν ήθελαν να αναφερθεί πως ο εργαζόμενος αφέθηκε ελεύθερος, μετά από παρέμβαση βουλευτή του ΚΚΕ.

Οπότε τι ακριβώς ήθελαν να «ενημερώσουν» το σώμα; Τι καινούργιο είχαν να πουν; Η αλήθεια είναι απλή: δεν τους ένοιαζαν τα γεγονότα, ούτε η επίθεση στους υγειονομικούς, ούτε η ανάγκη καταγγελίας της καταστολής. Τους ένοιαζε ένα και μόνο πράγμα: να αναφερθεί η παράταξή τους και να μπει η ταμπέλα.

Την ίδια ώρα, ούτε τσιμουδιά για το ότι ΔΗΣΥΠ/ΠΑΣΚ, ΕΑΕΚ και ΔΑΚΕ αρνήθηκαν να ψηφίσουν την καταγγελία της ΑΔΕΔΥ. Ούτε λέξη για τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ που γύριζε στα κανάλια υπερασπιζόμενος τον Άδωνι Γεωργιάδη και καταγγέλλοντας τους ίδιους τους εργαζόμενους. Ούτε λέξη για το ΠΑΣΟΚ που με δημόσιες τοποθετήσεις του έριξε νερό στο μύλο της κυβερνητικής προπαγάνδας και στράφηκαν εναντίον των υγειονομικών, επειδή λέει εμπόδισαν την επίσκεψη του νόμιμα εκλεγμένου υπουργού της κυβέρνησης.

Αυτά δεν τους ενοχλούν. Εκεί, σιωπή. Κατά τα άλλα, τους φταίει η ΔΑΣ.

Για εμάς αγωνιστής είναι κάθε εργαζόμενος που σηκώνει κεφάλι απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική και βρίσκεται αντιμέτωπος με την καταστολή. Εκεί είμαστε, δίπλα του, χωρίς αστερίσκους και χωρίς παραταξιακές ετικέτες.

Απέναντί μας βρίσκεται η κυβέρνηση, η αντιλαϊκή της πολιτική και οι παρατάξεις που τη στηρίζουν. Αυτός είναι ο αντίπαλος. Και αυτός πρέπει να ηττηθεί.

Στο τέλος της ημέρας, ο καθένας διαλέγει στρατόπεδο!!!

24ΩΡΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΕ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΙΣ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 12 μ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Το Σάββατο, 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη.

Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Και πριν και μετά τα Τέμπη, τα εγκλήματα είναι πολλά — Μάνδρα, Μάτι, πλημμύρες, εκρήξεις και φωτιές – εργοδοτικά εγκλήματα σε χώρους δουλειάς που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές.  Οι χώροι δουλειάς, οι γειτονιές και οι μαζικές μεταφορές έχουν μετατραπεί σε μία «απέραντη κοιλάδα των Τεμπών». Δεν είναι «της μοίρας γραφτό» δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στις ίδιες ράγες για 12 λεπτά και να συγκρούονται.

Μόνο το 2025 η εργατική τάξη μέτρησε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα που βαφτίζονται «ατυχήματα». Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στις ζωές μας — πόλεμος της εγκληματικής πολιτικής του κέρδους, με νόμους κομμένους στα μέτρα της κερδοφορίας των ομίλων, όπως οι νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Κεραμέως, που χτυπάνε τα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα, το σταθερό ωράριο για να μας ξεζουμίζουν οι εργοδότες περισσότερο. Η ίδια εγκληματική πολιτική που κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη «Βιολάντα» στα Τρίκαλα.

Όλες οι αιτίες που θυσιάζουν τις λαϊκές ανάγκες για τα κέρδη των λίγων και μετατρέπουν τη χώρα σε σφαγείο είναι ακόμα εδώ: οι σιδηρόδρομοι-καρμανιόλα στο πλαίσιο της απελευθέρωσης και των οδηγιών της ΕΕ, ο κίνδυνος Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, η μετατροπή κρίσιμων υποδομών σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ, η εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας,  οι «θεσμοί» και η δήθεν ανεξάρτητη δικαιοσύνη που εξυπηρετούν μεγάλα συμφέροντα κόντρα στο δίκιο του λαού αφήνοντας τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζοντας λάδι το κεφάλαιο.

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΖΑΡΙΑ!

Για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας απαιτείται συλλογικός, οργανωμένος αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο — την πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων και του κέρδους και όσους την υπηρετούν. Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Μέση λύση δεν υπάρχει.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς και σακατεμένους συναδέλφους στους χώρους δουλειάς θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο και συλλογικό αγώνα για να ανατραπεί αυτή η πολιτική, βάζοντας στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να δώσουμε μαζικό και μαχητικό παρών στην απεργία και το μεγάλο συλλαλητήριο το Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12 μ. στο Σύνταγμα, μαζί με τα άλλα σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, μαζί με τον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών.

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ!

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ ΣΤΟ ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ!

Εκπρόσωποι της Ένωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου πραγματοποίησαν παρέμβαση στο διευθυντή του καταστήματος Σκλαβενίτη στην Αμμουδάρα, σχετικά με την απαράδεκτη και εκδικητική αξιολόγηση της Αντιπροέδρου του σωματείου μας στην οποία ουσιαστικά της απαγορεύεται η συνδικαλιστική δράση! Καταγγέλλουμε την εργοδοσία του ομίλου Σκλαβενίτη για την απαράδεκτη και προκλητική παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής δράσης και συγκεκριμένα για την απαγόρευση σε εκλεγμένη εκπρόσωπο των εργαζομένων  να παρεμβαίνει σε προβλήματα που αφορούν τους συναδέλφους της, τα οποία αναφέρονται στη σχετική αξιολόγησή της από την εταιρεία.

Αυτή είναι η «εποικοδομητική» αξιολόγηση που μας παρουσιάζουν η οποία στοχεύει ξεκάθαρα στην αύξηση της παραγωγικότητας και στην αποδοχή της εντατικοποίησης χωρίς αντίδραση. Την ίδια στιγμή εφαρμόζεται ο εσωτερικός κανονισμός εργασίας που υπογράφηκε χωρίς να ερωτηθούν οι εργαζόμενοι, ανοίγοντας τον δρόμο για αναφορές, επιπλήξεις και εκφοβισμό.

Έτσι εξασφαλίζει τα κέρδη του ο όμιλος των 5,56 δισ. ευρώ τζίρου και των 108,7 εκατ. ευρώ καθαρών κερδών για το 2024!

Δεν είναι τυχαία όλα αυτά. Η εργοδοσία φοβάται τα σωματεία που διεκδικούν που συζητούν ανοιχτά με τους εργαζόμενους και δεν βάζουν πλάτη για να περνάει η πολιτική της εργοδοσίας. Φοβάται τους εργαζόμενους που δεν σκύβουν το κεφάλι, που διεκδικούν συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις, μέτρα υγείας και ασφάλειας, σταθερά ωράρια, διαλείμματα και κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Γι’ αυτό επιχειρεί να περιορίσει τη δράση των σωματείων, να αποκλείσει εκπροσώπους, να καλλιεργήσει φόβο μέσα από τις αξιολογήσεις. Θέλουν εργαζόμενους που να διαπραγματεύονται ατομικά, σωματεία που τους διασφαλίζουν ότι δε θα θίγονται τα κέρδη της επιχείρησης και θα υπογράφουν συμβάσεις με όρους που οι εργαζόμενοι ούτε έχουν ενημερωθεί ούτε έχουν αποφασίσει συλλογικά.

Η εργοδοσία είναι γελασμένη αν νομίζει ότι με απαγορεύσεις, αποκλεισμούς και εκφοβισμό και με όλο το νομικό οπλοστάσιο που της χαρίζει απλόχερα και αυτή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις για να τσακίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες , θα σταματήσει τη δράση των σωματείων και την επικοινωνία τους με τους εργαζόμενους.

Άλλωστε η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει ότι όπου περιορίζονται τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, γεννιούνται Τέμπη και Βιολάντες.  Όποιος  δεν θέλει οι εργαζόμενοι να συζητάνε τα προβλήματα τους είναι στην ουσία γιατί φοβάται μην αποκαλυφθεί η ασυδοσία του.

Όμως οι εργαζόμενοι στο Σκλαβενίτη έχουμε πείρα! Όσο εντείνεται η πίεση, τόσο θα δυναμώνει η συλλογική οργάνωση και η διεκδίκηση.

Μπροστά μας έχουμε την μάχη για τη συλλογική επιχειρησιακή σύμβαση που μέσα σε αυτήν μπορούν να κατοχυρώνονται συλλογικά δικαιώματα των εργαζομένων που αφορούν τους μισθούς μας, τις ειδικότητες, τα επιδόματα, τα ωράρια, τις άδειες, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας.

Γιατί οι εργαζόμενοι μπορούμε μέσα από τα σωματεία μας να καθορίζουμε το δικό μας πλαίσιο αιτημάτων βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες!

Απαιτούμε:

• Να σταματήσει άμεσα κάθε παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής δράσης.
• Να σταματήσει τώρα η αξιολόγηση και ο εκφοβισμός των εργαζομένων.
• Υπογραφή νέας επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας με ανοιχτές-συλλογικές διαδικασίες με κατοχυρωμένα δικαιώματα και πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να μην υποκύψουν σε πιέσεις και εκβιασμούς. Να δυναμώσουμε τη συλλογική δράση μέσα από τα σωματεία μας. Μόνο οργανωμένα μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν ώστε κανείς να μην αισθάνεται μόνος απέναντι στην εργοδοσία!

ΔΙΝΟΥΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ

Η’ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Η’ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

 ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΤΙΣ 12 Μ.Μ.  ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ  ΓΙΑ ΤΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

 ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΜΠΗ ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η κύρια δίκη. Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Τώρα πια ξέρουμε ότι είναι έγκλημα κρατικό εργοδοτικό. Και φυσικά, ως τέτοιο, δεν είναι και το μοναδικό:  Μάνδρα, Μάτι, πλημμύρες και φωτιές που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Οι χώροι δουλειάς και οι γειτονιές, οι μαζικές μεταφορές έχουν μετατραπεί σε μία «απέραντη κοιλάδα των Τεμπών». Δεν είναι «της μοίρας γραφτό» δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται. Χώροι δουλειάς έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σύγχρονα σφαγεία, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να φεύγουν για το μεροκάματο από το σπίτι και να μην ξέρουν αν θα γυρίσουν πίσω σώοι και αβλαβείς. Πιο πρόσφατο παράδειγμα οι 5 νεκρές εργάτριες μανάδες στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Μόνο το 2025 η εργατική τάξη μέτρησε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα, που βαφτίζονται  «ατυχήματα»!

Όλες οι αιτίες που μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς και τη χώρα σε σφαγείο είναι ακόμα εδώ, και είναι κοινές με το έγκλημα των Τεμπών!

• Είναι εδώ οι σιδηρόδρομοι καρμανιόλα που λειτουργούν στο πλαίσιο της πολιτικής της απελευθέρωσης, των κατευθύνσεων και οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συναποφασίζουν και υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις. Γι’ αυτό βλέπουμε Τέμπη σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πρόσφατα στους σιδηρόδρομους στην Ισπανία και τη Ρουμανία. Μαζί με τα «Τέμπη του αέρα» που αναδείχθηκαν με εκκωφαντικό τρόπο πρόσφατα με το μπλάκ άουτ του συστήματος ελέγχου στο Ελ. Βενιζέλος, αποτελούν την ευρωπαϊκή κανονικότητα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και όχι μια ελληνική ιδιαιτερότητα.
• Είναι εδώ ο κίνδυνος Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, από τα καζάνια του θανάτου, τους αγωγούς που περνάνε κάτω από ολόκληρες πόλεις, τις αποθήκες με επικίνδυνα φορτία, τα χημικά που καταδικάζουν χιλιάδες εργατικές και λαϊκές οικογένειες να ζουν δίπλα στις ασθένειες, τη μόλυνση και το φόβο για αλυσιδωτές εκρήξεις.
• Είναι εδώ η μετατροπή κρίσιμων υποδομών, όπως τα λιμάνια, οι δρόμοι μεταφοράς, βιομηχανίες κ.ά. σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής, της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι, η χώρα μας ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.
• Είναι εδώ η ανασφάλεια και το αβέβαιο μέλλον που η ίδια πολιτική καταδικάζει τα παιδιά μας, τη νέα γενιά με την εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, με ταβάνια στα σχολεία να πέφτουν σα βροχή, με σπουδές χωρίς υποδομές και ασφάλεια, τη στιγμή που δίνονται δις ευρώ για τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας.
• Είναι εδώ οι δήθεν «θεσμοί» της «δημοκρατίας» των λίγων, του σάπιου κράτους τους, που είναι εξαρτημένοι από τα μεγάλα συμφέροντα και ανεξάρτητοι από το πραγματικό δίκαιο που αφορά  τα δικαιώματα  της  μεγάλης  εργατικής-λαϊκής  πλειοψηφίας.                                        Γι’ αυτό η δικαιοσύνη τους αφήνει τη συγκάλυψη να συνεχίζεται, βγάζει λάδι τους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες, γιατί αυτή είναι η νομιμότητα γι αυτούς. Για τους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη ζωή τους επιφυλάσσει αυταρχισμό, καταστολή, νόμους για να τους τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί…

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ  ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ!

Παλεύουμε  για  αποκλειστικά  δημόσιες  σιδηροδρομικές  μεταφορές  χωρίς καμία εμπορευματική  λειτουργία!

Γιατί για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, την πολιτική του κέρδους. Το Σωματείο μας μπορεί και έχει υποχρέωση να συνεισφέρει από το δικό του μετερίζι σε αυτόν τον κοινό εργατικό αγώνα με κατεύθυνση σύγκρουσης με τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της.

Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Μέση λύση δεν υπάρχει.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα. Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα.

Το Σωματείο εργαζομένων στους Ιδιωτικούς Παιδικούς Σταθμούς καλεί όλους τους εργαζόμενους να δώσουν μαζικό, μαχητικό παρών στο μεγάλο συλλαλητήριο το Σάββατο 28 Φλεβάρη, στις 12:00 μ. στο Σύνταγμα. Την ημέρα αυτή γινόμαστε ένα με τη νεολαία της Αττικής, με Ομοσπονδίες και Σωματεία που θα συμμετέχουν στην προκηρυγμένη 24ωρη παναττική ΑΠΕΡΓΙΑ.

 Καθετί που ζούμε είναι πολιτική επιλογή, και ως τέτοια πρέπει να απαντηθεί στο δρόμο. Έτσι, παρ’ότι ο χώρος μας δε λειτουργεί την ημέρα της απεργίας, η παρουσία όλων μας στο συλλαλητήριο αποτελεί αναγκαία έκφραση αλληλεγγύης και διεκδίκησης. Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στις ζωές μας. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, γι αυτό δε θα κάνουμε πως δεν τον βλέπουμε.  Όλοι μαζί μπορούμε!

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Ως Σωματείο Εργαζομένων ICAP, καταγγέλλουμε την απόφαση της εταιρείας να καταργήσει την κατ’ έθιμον αργία της Καθαράς Δευτέρας, η οποία τα προηγούμενα χρόνια εφαρμοζόταν σχεδόν καθολικά στα διάφορα έργα. Μάλιστα, χρησιμοποιούνται γελοίες προφάσεις, όπως το ότι η κατάργηση της αργίας ζητήθηκε από τους πελάτες, την ίδια ώρα που σε έργα όπως η Protergia λένε στους συναδέλφους να βάλουν ρεπό ή να πάρουν άδεια, ή όπως στον Ήρωνα που τους λένε ότι θα αξιοποιηθούν σε άλλο έργο! Οι δικαιολογίες που ακούμε από προϊσταμένους μας αποδεικνύουν το ότι βρίσκονται σε πανικό, αφού συναντούν την εύλογη οργή των εργαζομένων.

Η στάση που κρατάει η εργοδοσία και αποδίδεται άμεσα στην διεύθυνση της ICAP Outsourcing, δεν μας προξενεί εντύπωση. Με βάση τα οικονομικά στοιχεία που δίνει η ίδια η εταιρεία, κινείται με γνώμονα της περαιτέρω αύξηση κερδών της. Προφανώς τα κέρδη αυτά βασίζονται στην κακοπληρωμένη και εντατικοποιημένη δουλειά μας, χωρίς τα αναγκαία μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν χωράνε εβδομάδες 4ήμερης δουλειάς, όπως θα εφαρμοζόταν καθολικά σε όσα έργα λειτουργούν με αργίες και φυσικά δεν χωράει μία ακόμα ημέρα που θα δινόταν μεροκάματο με προσαύξηση 75% σε έργα όπως η NOVA, που λειτουργούν 7/7 και έχει εργαζόμενους που δουλεύουν και στις επίσημες αργίες.

Η εργοδοσία αξιοποιεί την δυνατότητα που της δίνει ο νόμος, προκειμένου να επιλέξει εάν κατ’έθιμον αργίες όπως η Καθαρά Δευτέρα και άλλες, θα αναγνωριστούν ως επίσημες αργίες. Εμείς ξέρουμε καλά ότι οι νόμοι είναι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα της, αφού το κράτος είναι ο εντολοδόχος των μεγάλων επιχειρήσεων. Άλλωστε τις διατάξεις των νόμων αξιοποιεί για να κόβει αργίες στα έργα με κυλιόμενο ωράριο, αλλά όπου πήγε να το εφαρμόσει καταχρηστικά, κάτω από την παρέμβασή μας, το πήρε πίσω.

Ως Σωματείο Εργαζομένων ICAP, και το γνωρίζουν καλά αυτό όλοι οι συνάδελφοι, δεν στηριχτήκαμε ποτέ στο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις έχει φτιαχτεί απευθείας από τους ίδιους τους εργοδότες!

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να παλέψουμε ενωμένοι για να διατηρήσουμε τα κεκτημένα αλλά και να κερδίσουμε όλα αυτά που διασφαλίζουν αξιοπρεπείς όρους εργασίας, όπως αύξηση στον μισθό μας (όχι τα ψίχουλα που παίρνουμε κάθε χρόνο με την απειροελάχιστη αύξηση στον κατώτατο μισθό). Θα διασφαλίζουν επιδόματα, όπως επίδομα παιδιού, πτυχίων, ακουστικού. Θα διασφαλίζουν το κατάλληλο υγειονομικό περιβάλλον για να αισθανόμαστε και να είμαστε ασφαλείς, αλλά και τις αργίες που η εταιρεία υποχρεούται να αναγνωρίσει ως επίσημες, όπως η Καθαρά Δευτέρα. Όλα αυτά μπορούν να κατακτηθούν με τον συντονισμένο αγώνα, συνειδητοποιώντας ποιον έχουμε απέναντι και θα πρέπει να συμπυκνωθούν μέσα από την απόσπαση Επιχειρησιακής Σύμβασης Εργασίας. Μόνο μέσα από τη μαζική συμμετοχή στο Σωματείο μας και στις πρωτοβουλίες που παίρνει, όπως η πρόσφατη πετυχημένη στάση εργασίας ή η συμμετοχή στην απεργία για τη συμπλήρωση 3 χρόνων από το κρατικό και εργοδοτικό έγκλημα στα Τέμπη (θα βγει ξεχωριστή ανακοίνωση) θα πιέσουμε την εταιρεία να πάρει τα μέτρα που δίκαια απαιτούμε! Όλοι στο Σωματείο Εργαζομένων στην ICAP και στο πλαίσιο δράσης που οργανώνει!

Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στις οικογένειες και τους οικείους των δύο νέων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους εκτελώντας οικοδομικές εργασίες σε σπίτι στη Βάρη Αττικής.

Η μαύρη αυτή είδηση έφτασε σε εμάς την ώρα που πραγματοποιούσαμε εκδήλωση στο κτήριο του Εργατικού Κέντρου για την Υγεία και την Ασφάλεια στους χώρους εργασίας, σκορπίζοντας θλίψη σε όλους τους παρευρισκόμενους. Ως ελάχιστό φόρο τιμής, κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους.

Οι δύο συνάδελφοι προστίθενται στη μαύρη λίστα των εργαζομένων που δε γύρισαν στο σπίτι τους μετά τη δουλειά.

Εν έτη 2026 που υπάρχει ασύλληπτη εξέλιξη της τεχνολογίας, της επιστήμης, της τεχνικής, αντί όλα αυτά να χρησιμοποιούνται για τη διευκόλυνση και ασφάλεια της εργασίας αντίθετα αξιοποιούνται μόνο για τα κέρδη των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, έπειτα από σχετικές φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, μεγάλα ερωτήματα προξενεί το γεγονός ότι έξω από την οικεία στην οποία εργάζονταν οι συνάδελφοι υπήρχαν ηλεκτροφόρα γυμνά καλώδια. Από τη δεκαετία του ‘80 τα συγκεκριμένα γυμνά καλώδια αντικαθίστανται από τα λεγόμενα συστραμμένα που παρέχουν μόνωση (και ταυτόχρονα μεγαλύτερη ανθεκτικότητα) γιατί είναι πολλές οι περιπτώσεις που έχουν οδηγήσει στο θάνατο συναδέλφους. Παρόλα αυτά, ο κερδοφόρος ΔΕΔΔΗΕ, είτε ως κρατικός είτε ως ιδιωτικοποιημένος, δεν έχει ολοκληρώσει αυτές τις εργασίες εδώ και δεκαετίες.

Απαιτούμε να διαλευκανθούν πλήρως τα αίτια που οδήγησαν στο θάνατο των δύο συναδέλφων και να καταλογιστούν ευθύνες.

Ευχόμαστε δύναμη και κουράγιο στις οικογένειες και είμαστε στη διάθεσή τους για οτιδήποτε χρειαστούν.

Συμμετέχουμε μαζικά και στηρίζουμε τις απεργίες και τα συλλαλητήρια που προκήρυξαν Εργατικά Κέντρα το Σάββατο 28 Φλεβάρη 2026

Συνάδελφοι,

Το Σάββατο 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που έχασαν τη ζωή τους 57 άτομα, στην πλειοψηφία τους νέοι άνθρωποι. Την υπόσχεση που δώσαμε από την πρώτη στιγμή ότι «το έγκλημα αυτό δε θα συγκαλυφθεί, όλων των νεκρών θα γίνουμε φωνή», θα την τηρήσουμε μέχρι τέλους, ώστε να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, να ανατραπεί η εγκληματική πολιτική κόστους – οφέλους που έχει οδηγήσει «δυο τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή, το ένα απέναντι στο άλλο».

Καθημερινά, μέσα στους χώρους δουλειάς σκοτώνονται συνάδελφοί μας, επιβεβαιώνοντας ότι η ζωή των εργαζομένων, του απλού λαού, είναι γεμάτη Τέμπη. Κοινός παρονομαστής αυτών των εγκλημάτων απέναντι στη ζωή μας, είναι η διαχρονική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, που θυσιάζει τις ζωές μας, για να θωρακιστούν και να διευρυνθούν τα κέρδη των λίγων.

Όσο θα κυριαρχεί η πολιτική του κέρδους, της ΕΕ, τόσο η εργατική τάξη θα «αιμορραγεί» και θα μετράει νεκρούς και σακατεμένους. Αυτό που έχουμε ανάγκη στον 21^ο αιώνα είναι να μπορούμε να ζούμε με τον πλούτο που παράγουν τα χέρια μας, να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των οικογενειών μας, να οικοδομήσουμε το αύριο που μας αξίζει.

Συνάδελφοι,

Η απεργία που έχουν προκηρύξει Εργατικά Κέντρα σε όλη τη χώρα, για το Σάββατο 28 Φλεβάρη και τα μεγάλα συλλαλητήρια που θα πραγματοποιηθούν σε όλη τη χώρα, μας βάζουν ως οικοδόμους, εργαζόμενους στις κατασκευές, μπροστά σε ένα επιπλέον καθήκον και μια μεγαλύτερη ευθύνη να πρωτοστατήσουμε στην οργάνωση του αγώνα.

Για εμάς, τους οικοδόμους, η ημέρα του Σαββάτου σηματοδοτείται από τους μεγάλους αγώνες του κλάδου μας για να κατοχυρωθεί η πενθήμερη εργασία και να εξασφαλιστεί η δυνατότητα να έχουμε μια επιπλέον ημέρα ανάπαυσης την εβδομάδα, με δεδομένο τη σκληρότητας της εργασίας. Με τους αγώνες μας αυτό έχει αποτυπωθεί και στην προσαύξηση που παίρνουμε πάνω στα ένσημά μας. Η κατάκτηση μας αυτή στόχευε να έχουμε ελεύθερο χρόνο για να ασχοληθούμε με ό, τι μας ενδιαφέρει, να είμαστε περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μας, τις οικογένειές μας. Βοηθούσε να έχουμε καλύτερους όρους για το μεροκάματο, τις συνθήκες δουλειάς, την ασφάλιση. Ήταν και είναι μια ασπίδα προστασίας απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, απέναντι στη μεγαλοεργοδοσία που με την βοήθεια όλων των αντεργατικών νόμων επιχειρεί να ξηλώσει κάθε δικαίωμα και κατάκτηση, για να μετατρέψει τις συνθήκες δουλειάς ακόμα χειρότερες, να έχει πεδίο ελεύθερο και τα χέρια λυμένα να βγάλει περισσότερα κέρδη από τη δουλειά μας. Στην πράξη, η κατάκτηση αυτή απαντούσε ότι δουλεύουμε για να ζούμε κι όχι να ζούμε για να δουλεύουμε.

Γνωρίζουμε όλοι μας πάρα πολύ καλά, ότι η αντεργατική πολιτική έχει εξαναγκάσει τους εργαζόμενους του κλάδου, να δουλεύουν σκληρά, καθημερινά ήλιο με ήλιο, πολλές φορές ασταμάτητα όλη τη βδομάδα και τους μήνες, θέτοντας τους εαυτούς μας και την υγεία μας σε μεγάλο κίνδυνο. Προσπαθούμε, μέσα σε δύσκολες συνθήκες να ανταποκριθούμε στα καθημερινά έξοδα, που όλο αυξάνονται, και το μεροκάματο δεν φτάνει για να ζήσουμε. Γνωρίζουμε όμως ότι αυτό που υπάρχει ως σκληρή πραγματικότητα δεν είναι αυτό που θέλουμε, ούτε αυτό που έχουμε ανάγκη και μας αξίζει.

Γι’ αυτό, το Σάββατο 28 Φλεβάρη, όλα τα εργοτάξια να μείνουν κλειστά!

Έχουμε την πείρα και τη δύναμη να επιβάλουμε την απόφασή μας!

Σε μεγάλους χώρους δουλειάς και εργοτάξια, υπάρχει η μεγάλη δύναμη των επιχειρησιακών σωματείων που, με σχέδιο και αποφάσεις, μπορούν να διευκολύνουν τη συμμετοχή στα συλλαλητήρια για τα Τέμπη, σε εργαζόμενους και ειδικότητες που βρίσκονται πολλαπλά αντιμέτωποι με την πίεση της μεγαλοεργοδοσίας, ενώ η θέλησή τους είναι να βρίσκονται στα μεγάλα συλλαλητήρια που οργανώνονται.

Με αυτόν τον τρόπο δηλώνουμε ότι, δε συμβιβαζόμαστε με την εργασιακή σκλαβιά, δεν τα παρατάμε, δε θα αφήσουμε τα κορμιά μας στους χώρους δουλειάς για τα κέρδη τους.

Στον ακήρυχτο πόλεμο με τις κυβερνήσεις και την μεγαλοεργοδοσία, την τελική κουβέντα θα την πούμε εμείς:

ü  Με τον αγώνα μας θα επιβάλουμε 5νθήμερο – 7ωρο -35ωρο.

ü  Μεροκάματα που θα καλύπτουν τις ανάγκες μας.

ü  Μέτρα ασφαλείας για να μην σκοτωνόμαστε, να μη σακατευόμαστε στα κάτεργα που, κυβερνήσεις και εργοδοσία, ονομάζουν χώρους δουλειάς.

Η ενεργή συμμετοχή και στήριξη των απεργιών είναι η αποφασιστική απάντηση όλων των οικοδόμων που θα επιβεβαιώσει ότι θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους.

Για όλα όσα έχουμε ανάγκη, εμείς θα επιβάλουμε τις λύσεις και το δίκιο μας!.

Στις 28 Φλεβάρη θα νεκρώσουν όλα τα γιαπιά, όλα τα εργοτάξια. Οι οικοδόμοι θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των συλλαλητηρίων βροντοφωνάζοντας το σύνθημα :