Για την εκδήλωση – συζήτηση με θέμα: «Όχι άλλοι νεκροί και σακατεμένοι για τα κέρδη τους. Ο ρόλος των Συνδικάτων στην υπεράσπιση της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς»

Η ανάγκη να δυναμώσει ο συλλογικά οργανωμένος αγώνας ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές των εργαζομένων για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, αναδείχθηκε στη εκδήλωση – συζήτηση που διοργάνωσαν τα Εργατικά Κέντρα Εύβοιας και Θήβας, την Τετάρτη 18 Φλεβάρη, στη Χαλκίδα, με τη συμμετοχή εκπροσώπων δεκάδων Σωματείων και εργαζομένων.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε μέσα σε βαρύ και φορτισμένο κλίμα, εξαιτίας του νέου εργατικού δυστυχήματος και τον τραγικό θάνατο δύο ακόμη εργαζόμενων από την Εύβοια, 21 και 40 ετών, που έχασαν τη ζωή τους από ηλεκτροπληξία το μεσημέρι της Τετάρτης, εκτελώντας οικοδομικές εργασίες σε σπίτι στη Βάρη Αττικής. Με την ολοκλήρωση της εκδήλωσης κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους, εκφράζοντας τα ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες και τους οικείους των θυμάτων.

Κεντρικοί ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και Ελλάδας μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ και ο Γιώργος Δούκας, επιθεωρητής Εργασίας, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων Επιθεώρησης Εργασίας, ενώ πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις από εκπροσώπους σωματείων, μεταφέροντας την πείρα από τους χώρους δουλειάς και τη δράση που έχει αναπτυχθεί για την διεκδίκηση μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Στη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι και στην περιοχή, με πληθώρα εργοδοτικών εγκλημάτων που άφησαν πίσω τους νεκρούς και σακατεμένους εργάτες, με εργαζόμενους που υποφέρουν από χρόνιες παθήσεις και αναπηρίες εξαιτίας της εντατικοποίησης και των συνθηκών εργασίας, στάθηκαν οι Αντώνης Κούκουρας και Κώστας Καπούλας, πρόεδροι των Εργατικών Κέντρων Ευβοίας και Θήβας, αντίστοιχα.

Αναδείχθηκε πως το ζήτημα της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία είναι πολύπαραγοντικό, που έχει όμως έναν κοινό παρονομαστή: το κυνήγι του κέρδους, το οποίο σήμερα γίνεται σε συνθήκες έντασης του ανταγωνισμού και των αντιπαραθέσεων μεταξύ μεγάλων καπιταλιστικών κρατών και των ενώσεών τους, όπως είναι η ΕΕ, σύγκρουση που γίνεται για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών, δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων, ενέργειας κτλ. από τους μονοπωλιακούς ομίλους αυτών των χωρών. Σε συνθήκες πολεμικών συγκρούσεων και προετοιμασίας για γενικευμένο πόλεμο, για να υπηρετηθεί ο στόχος της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων –όπως και σε περιόδους «ειρήνης»- απαιτείται από αυτούς ένταση της εκμετάλλευσης, που δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Εκεί στοχεύουν άλλωστε και οι νόμοι που διαχρονικά ψηφίζουν οι κυβερνήσεις, όπως αυτοί για το χτύπημα του σταθερού εργάσιμου χρόνου με την εκτόξευση των υπερωριών, νόμοι που –εκτός των άλλων- έχουν ευθεία επίδραση στην υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Αλλά και οι υπόλοιποι νόμοι, όπως αυτοί για την περιστολή του δικαιώματος στην Απεργία και ο πρόσφατος νόμος για τις ΣΣΕ, οι οποίοι επιδιώκουν να αφοπλίσουν τους εργαζόμενους από τη δυνατότητα να διεκδικούν καλύτερους όρους αμοιβής, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και διεύρυνση των δικαιωμάτων τους. Σε αυτό το πλαίσιο, αναδείχθηκε ο ρόλος που οφείλουν να παίξουν τα Συνδικάτα.

Παρατίθενται αποσπάσματα από τις κεντρικές παρεμβάσεις:

Γιάννης Τασιούλας: “Πρόβλημα διαχρονικό, σύμφυτο με τον τρόπο ανάπτυξης που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων”.

Ως ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, που αφορά κυριολεκτικά την ίδια τη ζωή των εργαζόμενων, χαρακτήρισε το ζήτημα της υγείας και ασφάλειας της χώρους δουλειάς, ο Γιάννης Τασιούλας, ξεκινώντας την τοποθέτησή του επισημαίνοντας ότι αυτό προκύπτει από την βάρβαρη πραγματικότητα των νεκρών και σακατεμένων σε χώρους δουλειάς.

 “Το 2025 έχασαν τη ζωή της 201 εργαζόμενοι μέσα της χώρους δουλειάς. Το στοιχείο αυτό είναι συγκλονιστικό και αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη που διαψεύδει της εκάστοτε κυβερνώντες, που έχουν προωθήσει δεκάδες αντεργατικούς νόμους κάτω από ψευδεπίγραφους τίτλους, και την εξοργιστική επιχειρηματολογία της για δήθεν προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων, εκσυγχρονισμού των εργασιακών σχέσεων, ευελιξίας του χρόνου εργασίας”, σημείωσε και πρόσθεσε:

“Το πρόβλημα με της νεκρούς και της σακατεμένους έχει αιτίες και υπεύθυνους. Δεν προκύπτει συμπτωματικά. Είναι αποτέλεσμα του συνόλου της αντεργατικής πολιτικής, των αντεργατικών νόμων που υλοποιούνται διαχρονικά, από της της κυβερνήσεις. Οι αιτίες του προβλήματος βρίσκονται στην εγκληματική πολιτική κόστους –οφέλους που υλοποιείται για να θωρακίσει την κερδοφορία και τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας.

Σε αυτή την κατεύθυνση, εφαρμόζονται οι αντεργατικές κατευθύνσεις της ΕΕ, αξιοποιούνται οι «βέλτιστες πρακτικές» των μηχανισμών στήριξης του κεφαλαίου, οξύνεται η εντατικοποίηση της εργασίας και η εκμετάλλευση. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας, ενώ οι ανάγκες της ζωής των εργαζομένων συνθλίβονται. Η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των εργαζομένων λοιπόν, είναι πρόβλημα διαχρονικό, σύμφυτο με τον εκμεταλλευτικό τρόπο ανάπτυξης”.

“Η πρόωρη φθορά της υγείας των εργαζομένων, που συντελείται ως συνέπεια των αντεργατικών νόμων εκφράζεται σε της της πλευρές της ζωής της, δεν περιορίζεται μόνο της χώρους δουλειάς, αλλά και έξω από της.

Δεν είναι μόνο τα εργοδοτικά εγκλήματα, οι σακατεμένοι, αλλά και τα ζητήματα πρόληψης, αποκατάστασης, αντιμετώπισης των βλαπτικών παραγόντων, που επιδρούν στην υγεία και ασφάλεια και που βρίσκονται παντού και οξύνονται. Είναι συνολικά οι όροι ζωής των εργαζομένων. Δηλαδή, δεν φεύγουμε από της χώρους δουλειάς και τη σημερινή βάρβαρη εργασιακή πραγματικότητα, και γυρίζουμε σε μια «κανονική» ζωή, στο σπίτι της, που αφήνουμε τα προβλήματα πίσω. Τα προβλήματα συνεχίζουν να υπάρχουν και επιδρούν. Οξύνονται από την υλοποίηση και την εφαρμογή των αντεργατικών νόμων και επιδεινώνουν, συνολικά, την υγεία και της όρους ζωής της(…)

Τα πράγματα θα χειροτερέψουν και οι εκάστοτε κυβερνήσεις παίρνουν τέτοια μέτρα. Επομένως, οι διεκδικήσεις και τα αιτήματα των συνδικάτων, των ζωντανών συνδικάτων, οφείλουν να είναι σε σύγκρουση με την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική που επιχειρεί να συσκοτίσει της πραγματικές αιτίες και να παρουσιάσει μια διαφορετική πραγματικότητα.

Κατά συνέπεια, το ζήτημα εστιάζεται της δύο δρόμους ανάπτυξης. Από τη μια η ανάπτυξη για τα κέρδη των λίγων, που την θρέφει το αίμα των εργατών, και από την άλλη η ανάπτυξη που στο επίκεντρό της έχει την προστασία των εργαζομένων, την ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής λαϊκής οικογένειας, που έρχεται σε σύγκρουση δηλαδή με το σύστημα της εκμετάλλευσης. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι για να υπερασπιστούμε τη ζωή της συνολικά, της τόπους δουλειάς, και παντού, απαιτείται οργανωμένος αγώνας με γραμμή πάλης και διεκδικήσεις, που στο επίκεντρο θα βάζουν της ανάγκες των εργαζομένων, ως συστατικό στοιχείο της λειτουργίας και δράσης των συνδικάτων. Απαιτούνται πλαίσια πάλης που οξύνουν την αντιπαράθεση με τη γραμμή των επιχειρηματικών ομίλων, των υποστηρικτών της, που αποκαλύπτουν της αιτίες των προβλημάτων, φωτίζουν της προϋποθέσεις που απαιτούνται και πρέπει να κατακτηθούν, ώστε ο εργαζόμενος, ο παραγωγός του πλούτου, να μπορεί να ζήσει πραγματικά, σύμφωνα με της δυνατότητες της εποχής, την πρόοδο, την επιστημονική εξέλιξη και όχι η ζωή του να συνθλίβεται για τα κέρδη των λίγων.

Η «αιμορραγία» σε ανθρώπινες ζωές θα συνεχίζεται, ο αριθμός των σακατεμένων εργατών θα μεγαλώνει όσο η ανάπτυξη θα γίνεται με γνώμονα το κέρδος. Αυτό σημαίνει ότι η πάλη των συνδικάτων πρέπει να στοχεύει το σύνολο της αντεργατικής πολιτικής. Δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στη λήψη τεχνικών μέτρων για την ασφάλεια της εργασίας, ούτε μόνο στην επιμονή για ουσιαστικούς ελέγχους, αλλά αυτό να είναι η βάση για να ξεδιπλώνει όλη την αντιπαράθεση με την εργοδοσία. Πρέπει να εμπεριέχει της της πλευρές της αντιπαράθεσης και να ενισχύει την προοπτική της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης και την οικοδόμηση της κοινωνίας που στο επίκεντρο θα έχει τα συμφέροντα και της ανάγκες των εργαζομένων. Σήμερα, υπάρχουν οι δυνατότητες, οι εργαζόμενοι να έχουν υψηλές παροχές υγείας και πρόληψης, αλλά αυτή η δυνατότητα εμποδίζεται στο σύστημα που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων”.

Γιώργος Δούκας: “Το πρόβλημα της υποστελέχωσης είναι δομικό και όχι συγκυριακό”.

Ο Γιώργος Δούκας, αναφερόμενος στο ζήτημα της υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, προσδιόρισε ότι σε αυτό, εκτός από τα εργατικά ατυχήματα, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και η προστασία της υγείας των εργαζομένων από της επαγγελματικές ασθένειες.

“Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία, στην Ευρώπη το 98% των θανάτων στην εργασία οφείλονται σε επαγγελματικές ασθένειες και μόλις το 2% σε εργατικά «ατυχήματα», στην Ελλάδα δεν καταγράφεται καμία επαγγελματική ασθένεια τη στιγμή που η εκτίμηση του οργανισμού είναι πως 2.500 άνθρωποι κάθε χρόνο πεθαίνουν από επαγγελματικές ασθένειες.

Αυτή η έλλειψη καταγραφής οφείλεται σε πολιτική επιλογή όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων και έχει συγκεκριμένο ταξικό πρόσημο. Γιατί, όταν ασθένειες που δημιουργήθηκαν από τις συνθήκες εργασίας καταγράφονται ως «κοινή νόσος», τότε οι εργοδότες απαλλάσσονται από ένα σημαντικό οικονομικό κόστος το οποίο μετακυλίεται φυσικά στους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Επιπλέον, η μη καταγραφή τους, αντικειμενικά οδηγεί στην έκθεση κι άλλων εργαζομένων σε βλαπτικούς παράγοντες καθώς δεν εντοπίζεται η πηγή του προβλήματος”, σημείωσε χαρακτηριστικά.

Αναφέρθηκε στις  τεράστιες ελλείψεις στην Επιθεώρηση Ασφάλειας και Υγείας, σημειώνοντας ότι “με βάση τα τελευταία στοιχεία για όλη την Ελλάδα υπάρχουν μόλις 233 Επιθεωρητές, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι και με όλα τα διοικητικά καθήκοντα. Σε κάθε έναν αντιστοιχούν τουλάχιστον 1509 επιχειρήσεις και 10.814 εργαζόμενοι. Είμαστε σχεδόν στο 50% από τον προβλεπόμενο αριθμό του 2000 και ο μέσος όρος ηλικίας των επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας είναι περίπου 55 έτη”.

Τόνισε μάλιστα ότι στο τμήμα Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασίας Εύβοιας, που έχει στην ευθύνη του και την περιοχή του δήμου Τανάγρας και της ΒΙΠΕ Οινοφύτων – Σχηματαρίου, υπηρετούν μόλις 7 επιθεωρητές, ενώ στην αντίστοιχη υπηρεσία της Λιβαδειάς, που έχει την ευθύνη για ολόκληρη την Βοιωτία(εκτός του Δήμου Τανάγρας) και την περιοχή της Φωκίδας, υπηρετούν μόλις 2 επιθεωρητές υγείας και ασφάλειας!

Σε αυτά τα πλαίσια, τα Εργατικά Κέντρα Εύβοιας και Θήβας, μαζί με τα Συνδικάτα, θα εντείνουμε τη δράση μας το επόμενο διάστημα, αρχής γενομένης από τα Συλλαλητήρια που διοργανώνουμε με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από το έγκλημα στα ΤΕΜΠΗ και με σύνθημα:

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ! 

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

Χαλκίδα: 11πμ – Πλατεία Δικαστηρίων

Θήβα: 11πμ – Κεντρική Πλατεία

Αλιβέρι: 11πμ – Πεζόδρομος

Μαντούδι: 11πμ – Πλατεία

Ιστιαία: 11πμ – Πλατεία

 Άλλο ένα εργατικό ατύχημα είχαμε εχθές το μεσημέρι, στο δεξαμενόπλοιο «ΑΚΤΑΙΑ 2» ελληνικής σημαίας, της ναυτιλιακής εταιρείας AKTAIA 2 MARITIME CO. που βρίσκεται αγκυροβολημένο στην Ελευσίνα, όταν 60χρονος ναυτεργάτης, μέλος του πληρώματος, ειδικότητας ναύκληρου, έπεσε στο κατάστρωμα του πλοίου, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά.

Ο τραυματισμένος συνάδελφος, μεταφέρθηκε με λάντζα στο λιμάνι της Ελευσίνας και από εκεί διακομίστηκε με ασθενοφόρο όχημα του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ευαγγελισμός», όπου και νοσηλεύεται.

Απαιτούμε την πλήρη κάλυψη της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και την αποζημίωση του συναδέλφου, λόγω ατυχήματος, όπως και τη διερεύνηση του περιστατικού με την έγγραφη ενημέρωσή μας, από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Ναυτιλίας.

Επιπρόσθετα, απαιτούμε από τις αρμόδιες αρχές του υπουργείου, να γίνει έλεγχος για να διαπιστωθεί, αν τηρούνται τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας, καθώς και τις συνθήκες εργασίας των συναδέλφων, στο πλοίο.

Επισημαίνουμε το τελευταίο, επειδή η έλλειψη μέτρων ασφάλειας, έχει γίνει καθεστώς στα πλοία και τα ναυτεργατικά ατυχήματα κάτι σαν «ρουτίνα», με σχεδόν κάθε μέρα και ένα συμβάν, αφού για τους εφοπλιστές είναι κόστος η προστασία και η πρόληψη των επαγγελματικών κινδύνων στα καράβια τους.

Ευχόμαστε περαστικά στο συνάδελφο και γρήγορη ανάρρωση.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά καταγγέλλει την εκδικητική απόλυση εργαζόμενης στο Service Center της MSC επειδή δεν δέχτηκε να κάνει τον ρουφιάνο. Παρά τις εντολές και την πίεση της εργοδοσίας να δίνει στοιχεία συναδέλφων της για το αν κάνουν λάθη στη δουλειά τους, εκείνη αρνήθηκε με αποτέλεσμα να ενημερωθεί για την απόλυσή της.

Πάρτε τώρα πίσω την απόλυση της συναδέλφισσας!

Αυτή η απόλυση όπως και δεκάδες ακόμα καθημερινά, έρχεται να προστεθεί στις πρακτικές της εργοδοτικής τρομοκρατίας. Το πλούσιο αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο που  έχουν ψηφίσει και εφαρμόζουν τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και όλες οι προηγούμενες λύνει τα χέρια των εργοδοτών. Θέλουν εργαζόμενους με σκυμμένο το κεφάλι, καλλιεργούν τον ανταγωνισμό, τον ατομισμό και  το «καθένας για τον εαυτό του».

Δηλώνουμε ξεκάθαρα και με κάθε τρόπο ότι θα τους χαλάσουμε τα σχέδια. Η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς δεν θα περάσει! Οι εργαζόμενοι μέσα από τον συλλογικό και οργανωμένο μας αγώνα, μέσα από τα σωματεία μας, παλεύουμε για να μπορούμε να συντηρούμε τις οικογένειές μας. Ενάντια στην πολιτική των κυβερνήσεων και του κράτους που στηρίζουν τα κέρδη των εργοδοτών, κόντρα στις απολύσεις, στην εντατικοποίηση της εργασίας, στους πετσοκομμένους μισθούς, στα ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας, στη ρουφιανιά. Έτσι μόνο μπορούμε σήμερα να έχουμε κατακτήσεις.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά εκφράζει την αλληλεγγύη και τη στήριξη του στη συναδέλφισσα, καλώντας όλους τους εργαζόμενους και τα σωματεία μέλη του να καταδικάσουν την απόλυση και να απαιτήσουν να επιστρέψει στο χώρο εργασίας της.

Συνάδελφοι εργαζόμενοι στην ASSO SUBSEA.

Καταγγέλλουμε την εργοδοσία της εταιρείας γιατί στις 17 του Φλεβάρη προχώρησε στην άδικη και εκδικητική απόλυση συναδέλφου – εργαζόμενου στην τεχνική βάση και δραστήριου μέλους του Συνδικάτου, με προσχηματικούς λόγους. Ο συνάδελφος μας καλούσε ανοιχτά τους συναδέλφους του να οργανωθούν και να διεκδικήσουν Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, βελτίωση των συνθηκών στη δουλειά με μέτρα υγείας και ασφάλειας πρωτοστατώντας και με το προσωπικό του παράδειγμα στην συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις του τελευταίου χρόνου απέναντι στην αντεργατική νομοθεσία για την 13ωρη δουλειά και την ευελιξία, αλλά και στην τελευταία απεργία στις 6 του Φλεβάρη που με την συμμετοχή των εργαζόμενων σε Θριάσιο και Πειραιά και με την συμμετοχή σωματείων από 6 χώρες και 20 λιμανια πήρε διεθνή χαρακτήρα συντονισμού της πάλης των εργαζομένων απέναντι στην εκμετάλλευση και τον πόλεμο.   Κατήγγειλε εργατικά ατυχήματα, την πυρκαγιά σε λεωφορείο της επιχείρησης και άλλα περιστατικά που συνέβησαν στον χώρο δουλειάς λόγω της εντατικοποίησης και των ελλιπών μέτρων ασφάλειας, που όλες οι εργοδοσίες θυσιάζουν για το κέρδος, με αποτέλεσμα οι χώροι δουλειάς να μετατρέπονται σε απέραντες κοιλάδες των Τεμπών  και σε νέες ΒΙΟΛΑΝΤΕΣ.

Οι εργοδότες παίρνουν θάρρος από τους αντεργατικούς νόμους των κυβερνήσεων που ενισχύουν το διευθυντικό δικαίωμα στην απόλυση χωρίς αιτιολόγηση, στην μονομερή μεταβολή του ωραρίου, των μισθολογικών και άλλων όρων της ατομικής σύμβασης στο όνομα της ανταγωνιστικότητας. Στο όνομα της ανταγωνιστικότητας διαμόρφωσαν μαζί με την ξεπουλημένη ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ και την κυβέρνηση το νέο αντεργατικό αίσχος για την καθήλωση – στα μέτρα των εργοδοτών – και των κλαδικών Συλλογικών Συμβάσεων.  Ειδικά τώρα στην περίοδο της πολεμικής προετοιμασίας επιχειρήσεις όπως η ΑSSO, που υλοποιεί στρατηγικά έργα στους ενεργειακούς ανταγωνισμούς του κεφαλαίου, θα επιχειρήσουν να εντείνουν την τρομοκρατία και το χτύπημα στα δικαιώματα μας. Να κόψουν την επαφή των εργαζόμενων με τα συνδικάτα.

Για αυτό ποτέ η επίθεση, η απόλυση ενός συναδέλφου δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Πίσω από την επίθεση της εργοδοσίας κρύβεται ο μεγάλος της φόβος οι εργαζόμενοι να συνειδητοποιήσουν ότι η δύναμη τους βρίσκεται στην οργάνωση στα σωματεία και στον αγώνα, που μπορεί να ακυρώνει την επίθεση της εργοδοσίας. Μπορεί να επιβάλλει αυξήσεις στους μισθούς, μέτρα για την προστασία της ζωής και μια σειρά καλύτερους όρους στην δουλειά που για εμάς είναι ανάσες και για τους εργοδότες κόστος.

Γιατί αυτή είναι η αλήθεια: Για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσει το κεφάλαιο! Μέση λύση δεν υπάρχει!

Τώρα όλοι μια γροθιά για να ανακληθεί η απόλυση!  Έχουμε την δύναμη να τα καταφέρουμε!  Δεν θα δεχτούμε να απολύεται όποιος σηκώνει κεφάλι και διεκδικεί το δίκιο!

Δεν θα δεχτούμε οι ζωές και τα δικαιώματα μας να θυσιάζονται για το κέρδος!

Όλοι στο Συνδικάτο! Όλοι στον αγώνα!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ! ΌΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Καταγγέλλουμε την εκδικητική -τρομοκρατική απόλυση συναδέλφου εργαζομένου στην εταιρία ASSO SUBSEA η οποία πραγματοποιήθηκε στις 17 Φλεβάρη. Οι προσχηματικοί λόγοι τους οποίους επικαλείται η εργοδοσία δεν πείθουν κανέναν. Οι συνάδελφοι του γνωρίζουν ότι ο πραγματικός λόγος της απόλυσης είναι η συνδικαλιστική του δράση. Είναι δραστήριο μέλος του Συνδικάτου μετάλλου Αττικής και καλούσε τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν σε αυτό και να διεκδικήσουν καλύτερους μισθούς, συλλογικές συμβάσεις και μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. Είχε αναδείξει συγκεκριμένα περιστατικά που είχαν συμβεί στο χώρο δουλειάς λόγω της εντατικοποίησης και έθεταν σε κίνδυνο την ασφάλεια των εργαζομένων. Δεν είναι επίσης τυχαίο το χρονικό διάστημα της απόλυσης, λίγες ημέρες μετά τη συμμετοχή του στην πετυχημένη απεργία στις 6 Φλεβάρη όπου συντονισμένα απέργησαν οι εργαζόμενοι της Δυτικής Αττικής, του Πειραιά και οι λιμενεργάτες από μια σειρά χώρες της Μεσογείου ενάντια στην εκμετάλλευση και τον πόλεμο .

Το σωματείο μας εκφράζει την αλληλεγγύη και την αμέριστη στήριξη του στον συνάδελφο και θα συμβάλλει με κάθε τρόπο στην προσπάθεια να παρθεί πίσω η εκδικητική απόλυση και να γυρίσει ο εργαζόμενος στην εργασία του. Ως σωματείο έχουμε πείρα από την προσπάθεια της εργοδοσίας να φιμώσει τη φωνή μας. Οι πρόσφατες εκδικητικές απολύσεις στις εταιρίες logistics Σακοράφας και SARMED αποδεικνύουν ότι οι εργοδότες θέλουν σιωπή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς, ώστε να κερδίζουν ανενόχλητοι από τον ιδρώτα μας .Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο της πολεμικής προετοιμασίας και της αυξανόμενης εμπλοκής της περιοχής μας στα πολεμικά τους σχέδια δεν θέλουν το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα στα πόδια τους .

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ !! ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους της περιοχής να δείξουν την αλληλεγγύη τους και να κάνουν δική τους υπόθεση την ακύρωση της απόλυσης .

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ !! ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!!

3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ! Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Η ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 12:00

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη. 2 τρένα επί 12 λεπτά κινούνταν αντίθετα στις ίδιες ράγες με αποτέλεσμα 57 νεκρούς  συνάνθρωπους μας. Και πριν και μετά τα Τέμπη, τα εγκλήματα συνεχίζονται και είναι πολλά.  Σε χώρους δουλειάς, στη Μάνδρα, το Μάτι, σε πλημμύρες και φωτιές θρηνούμε ανθρώπινες ζωές. Τα Τέμπη δεν είναι ούτε «εθνική τραγωδία», ούτε «κοινωνικό τραύμα» που ανήκει στο παρελθόν. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του κέρδους που υπηρετούν η κυβέρνηση και τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αυτοί και το κράτος τους είναι υπεύθυνοι που σε γραφεία, αποθήκες, εμπόριο, καθαριότητα, ταχυμεταφορές, logistics, υπηρεσίες, χιλιάδες εργαζόμενοι βιώνουν ένα περιβάλλον όπου η πίεση για παραγωγικότητα, μείωση του κόστους και αύξηση των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή.

Οι νεκροί είναι πάντα δικοί μας και τα κέρδη δικά τους. Το 2025 η εργατική τάξη μέτρησε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα μέσα σε χώρους δουλειάς, που βαφτίζονται  ατυχήματα», ενώ έχουμε κι εκατοντάδες σακατεμένους εργάτες. Παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να συγκαλύψει την πραγματικότητα με διάφορες αλχημείες, ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στους εργαζόμενους. Αυτός ο πόλεμος σκότωσε 5 εργάτριες, μανάδες στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα για τα κέρδη του βιομήχανου.

Το έγκλημα αυτό να μη συγκαλυφθεί! Να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες! Η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο εξακολουθεί να συγκαλύπτει το έγκλημα, αλλά συνεχίζει την ίδια πολιτική του κέρδους που οδηγεί καθημερινά σε νέα «Τέμπη». Αυτή η πολιτική ακολουθήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Το ΠΑΣΟΚ άνοιξε τον δρόμο, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ολοκλήρωσε το ξεπούλημα του σιδηροδρόμου, στο πλαίσιο της πολιτικής της απελευθέρωσης, των κατευθύνσεων και οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η πολιτική που μετατρέπει κρίσιμες υποδομές σε πεδίο κερδοφορίας, ανταγωνισμών και κρίκους στην πολεμική εμπλοκή της χώρας μας είναι εδώ! Υποδομές όπως τα λιμάνια, οι δρόμοι μεταφοράς, βιομηχανίες, γίνονται κρίκοι της δολοφονικής αλυσίδας του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στον ανταγωνισμό τους με τα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά κέντρα της Κίνας και των συμμάχων της, με τους εργαζόμενους να γινόμαστε αναλώσιμοι. Η χώρα μας γίνεται ορμητήριο κατά άλλων λαών και ταυτόχρονα στόχος αντιποίνων για ιμπεριαλιστικούς πολέμους που δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας συμφέροντα.

Τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζεται να στείλει ολόκληρο στρατιωτικό Τάγμα στην πολύπαθη Παλαιστίνη, συμμετέχοντας ενεργά στο σχέδιο μετατροπής της σε προτεκτοράτο των Αμερικάνων, του κράτους – δολοφόνου Ισραήλ και των συμμάχων τους.

Το πραγματικό δίλημμα είναι εδώ: Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας! Το έγκλημα με τους 57 νεκρούς συνανθρώπους μας που συγκλόνισε όλο το λαό, αποκάλυψε κι έκανε ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη να απαντηθεί το δίλλημα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας». Γιατί για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την
εγκληματική πολιτική του κέρδους, σε εργοδοσία, κυβερνήσεις και κράτος.

Μέσα από την οργάνωσή μας στα συνδικάτα και τα σωματεία, με κατεύθυνση σύγκρουσης με τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, μπορεί να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Σε αυτό τον δρόμο έχουμε απέναντι μας την συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ και του ελεγχόμενου προέδρου της – διαχρονικού «εταίρου» όλων των κυβερνήσεων, στήριγμα της αντεργατικής πολιτικής, στο χτύπημα των μισθών, των ΣΣΕ, του εργάσιμου χρόνου, των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Καμία εμπιστοσύνη σε παλιούς και νέους «σωτήρες», που υπηρετούν την ίδια πολιτική του κέρδους κι εξωραΐζουν τις σάπιες «αρχές» της ΕΕ, εκείνης δηλαδή που με οδηγίες της ευθύνεται για την εγκληματική απελευθέρωση των σιδηροδρόμων με αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, στην Ισπανία και αλλού.

Οι περσινές συγκλονιστικές απεργιακές συγκεντρώσεις στις 28 Φεβρουαρίου σε όλη την Ελλάδα δείχνουν την αστείρευτη δύναμη τους αγωνιζόμενου λαού, που όταν είναι οργανωμένος και ξέρει για τι παλεύει μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για ουσιαστικές αλλαγές προς όφελος του! Αυτό φανέρωσε και ο μεγάλος αγώνας του οργανωμένου αγροτικού κινήματος που στρίμωξε την κυβέρνηση κι έστειλε στα σκουπίδια την προσπάθεια ενεργοποίησης του «κοινωνικού αυτοματισμού»! Η λύση βρίσκεται σε ένα ενιαίο, πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα, που θα ενώσει τους των εργαζομένων, των αγροτών, της νεολαίας απέναντι στο σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης!

Συνεχίζουμε, το Σάββατο 28 Φλεβάρη οι εργαζόμενοι στο εμπόριο, στις υπηρεσίες και την πληροφορική, τις ταχυμεταφορές, την φύλαξη και την καθαριότητα συμμετέχουμε καθολικά στην 24ώρη πανελλαδική απεργία που προκηρύσσει η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας και στις συγκεντρώσεις των σωματείων!

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΌΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ!
ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΛΕΒΑΡΗ – 12:00 – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ  ΓΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΗΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΣΤΟ SERVICE CENTER ΤΗΣ MSC

Καταγγέλλουμε την εκδικητική απόλυση εργαζόμενης στο Service Center της MSC. Η συναδέλφισσα αρνήθηκε να «συμμορφωθεί», στην εντολή της διεύθυνσης, να καταγράφει και να μεταφέρει ονομαστικά τα «λάθη» των συναδέλφων της στην διεύθυνση. Να γίνει δηλαδή κομμάτι  ενός μηχανισμού που ο ένας εργαζόμενος θα ρουφιανεύει τον άλλον στην εταιρία, με σκοπό δήθεν το εταιρικό καλό. Η άρνησή της αυτή αντιμετωπίστηκε με εκβιαστικά τελεσίγραφα και τελικά με απόλυση.

Αυτή είναι η ουσία της λεγόμενης «εταιρικής οικογένειας»: υπακοή χωρίς αντίρρηση, αποδοχή κάθε εντολής, ακόμη κι όταν αυτή στρέφεται ενάντια στη συναδελφική αλληλεγγύη. 

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Απαιτούμε την άμεση επαναπρόσληψη της συναδέλφισσας.

Καλούμε τους εργαζόμενους να μη δεχτούν τη λογική του «ο καθένας για τον εαυτό του». Η δύναμη βρίσκεται στη συλλογική οργάνωση και στη συσπείρωση στο σωματείο. Μόνο έτσι μπορεί να σπάσει το κλίμα φόβου και να μπει φρένο στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Η συγκεκριμένη πολυεθνική, που φιγουράρει ως «πρώτη στον κλάδο» και προβάλλει συστηματικά το αφήγημα της «οικογενειακής επιχείρησης» με υψηλές «ηθικές αξίες» και δήθεν μεριμνά για την «ανάπτυξη των ανθρώπων της», αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά το πραγματικό περιεχόμενο αυτής της ρητορικής. Πίσω από τα χαμόγελα των εταιρικών καμπανιών, τα event, τις δενδροφυτεύσεις και τις αναρτήσεις περί «εταιρικής κουλτούρας», βρίσκονται εργαζόμενοι με βασικούς μισθούς, εντατικοποίηση και κλίμα διαρκούς πίεσης.

Καμία αυθαιρεσία δεν είναι «εσωτερικό ζήτημα» της εταιρείας όταν αφορά τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων. Θα μας βρίσκουν απέναντί τους κάθε φορά που επιχειρούν να βαφτίζουν την εκμετάλλευση «κουλτούρα» και την υποταγή «αξία».

Συνάδελφοι,

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας μας καταδικάζει την απαράδεκτη επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων των ΜΑΤ στο Νοσοκομείο της Νίκαιας εναντίων γιατρών, νοσηλευτών και εργαζομένων κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης τους

Η μαζική συγκέντρωση των εργαζόμενων του Νοσοκομείου Νίκαιας, πραγματοποιήθηκε χθες, στο πλαίσιο στάσης εργασίας και μετά από απόφαση του Σωματείου τους, με αφορμή την επίσκεψη του υπουργού Υγείας. Τα αιτήματά τους, όπως οι άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, να μη μειωθούν οι θέσεις ειδικευόμενων, να ανοίξουν όλες οι χειρουργικές αίθουσες, να δοθούν ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς κ.ά. είναι δίκαια.

Εμείς οι ελεύθεροι επαγγελματίες που «ματώνουμε» για να ανταποκριθούμε στις υπέρογκες φορολογικές υποχρεώσεις γνωρίζουμε την κατάσταση που επικρατεί στα Δημόσια Νοσοκομεία. Τις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού, την απαράδεκτη κατάσταση στις κτηριακές υποδομές. Γνωρίζουμε επίσης τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κάνει το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό για να κρατήσει το δημόσιο σύστημα όρθιο και να παρέχει τις πολύτιμες για τη ζωή υπηρεσίες υγείας.

Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι στο συγκεκριμένο νοσοκομείο «Ακόμα και το ανακαινισμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, που σκόπευε να εγκαινιάσει σήμερα ο Γεωργιάδης, έχει ήδη πλημμυρίσει 3 φορές από όταν ανακαινίστηκε, ενώ, μετά από κάθε εφημερία, λειτουργεί σαν ακατάλληλος χώρος νοσηλείας για δεκάδες ασθενείς, οι οποίοι δεν βρίσκουν κρεβάτι στις κλινικές, και στοιβάζονται εκεί, μακριά από τους γιατρούς.»

Να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των εργαζομένων ώστε να μπορούν να παρέχουν σύγχρονες και υψηλής ποιότητας παροχές Υγείας.

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ! ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Καταγγέλλουμε το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργεί η διοίκηση της Uni-Pharma & Intermed απέναντι στους εργαζόμενους.

Η διοίκηση της Uni-Pharma προχώρησε τελικά στις 26/01 στην απόλυση συναδέλφισσας από το τμήμα του R&D αποστέλλοντάς της εξώδικο γεμάτο ψέματα και δικαιολογίες για γέλια. Το Συνδικάτο Φαρμάκου  έχει ήδη καταγγείλει την απόλυση στην επιθεώρηση εργασίας και θα στηρίξει τη συναδέλφισσά μας  όσο χρειαστεί, για να γυρίσει πίσω στη δουλειά της. Είναι απαράδεκτο, τη στιγμή που εδώ και ένα χρόνο είχε αναλάβει μόνη της πόστο που παλαιότερα απασχολούσε 4 άτομα, να μιλάνε για χαμηλή αποδοτικότητα. Αυτό που τους ενοχλούσε είναι ότι η συναδέλφισσά μας δεν δεχόταν να δουλεύει υπερωρίες και δεν έσκυβε το κεφάλι στις απαιτήσεις της εργοδοσίας.

Τη στιγμή που ο τζίρος του ομίλου έφτασε στα 150 εκατ. ευρώ το 2024 και βραβεύεται με το ‘’True Leader 2024”, οι μισθοί μας δεν φτάνουν ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα, όλα τα τμήματα είναι υποστελεχωμένα, μας ζητάνε να δουλεύουμε υπερωρίες και Σάββατα και χρησιμοποιούν το φόβο της απόλυσης για να επιβάλουν σιγή ιχθύος. Μας απειλούν αν αργήσουμε δέκα λεπτά το πρωί και μας τρομοκρατούν για να μας υπενθυμίσουν ότι είμαστε αναλώσιμοι αλλά μας ζητάνε να καθόμαστε παραπάνω ώρες για να βγάλουμε την δουλειά. Φτάνει πια!

Η Uni-pharma βραβεύτηκε για 4^η χρονιά ως “Top Employer”!!! Άραγε αυτοί που μοιράζουν αυτές τις διακρίσεις γνωρίζουν ότι σε όλους του χώρους εργασίας, σε όλα τα γραφεία, στους διαδρόμους, στους χώρους διαλλείματος, παντού εκτός από τις τουαλέτες υπάρχουν κάμερες, πολλές από τις οποίες ίσως καταγράφουν ήχο; Μήπως αυτή η βάναυση καταπάτηση της αξιοπρέπειάς μας γίνεται για το καλό μας; Όχι, καθώς η λειτουργία τέτοιων συστημάτων σε χώρους εργασίας και η λήψη δεδομένων εικόνας των εργαζομένων, συνιστά περιορισμό του ατομικού δικαιώματος προστασίας των προσωπικών δεδομένων και αποτελεί παράνομη διαδικασία. Χρησιμοποιείται ως μέσο τρομοκρατίας και καταπίεσης για την εντατικοποίηση της εργασίας ώστε να  αυξάνουν τα κέρδη τους!

Συναδέλφισσα, συνάδελφε, έφτασε η ώρα να προβληματιστούμε γιατί η διοίκηση της εταιρίας θέλει το συνδικάτο έξω από τους χώρους και μακριά από τους εργαζόμενους. Μας θέλουν μόνους και φοβισμένους έτσι ώστε οι όποιες διαμαρτυρίες για τα προβλήματα που βιώνουμε να μη γίνουν ποτέ οργανωμένη πάλη για διεκδίκηση και θετικές αλλαγές στις συνθήκες εργασίας. Η εκδικητική στάση της διοίκησης δείχνει φόβο απέναντι στη δύναμη των εργαζομένων όταν αποφασίσουν να παλέψουν οργανωμένα και συλλογικά.

Οργανώσου τώρα στο Συνδικάτο σου!

Ενωμένοι και οργανωμένοι μπορούμε να κερδίσουμε τις συνθήκες εργασίας και τη ζωή που μας αξίζει.

 Μαζί μπορούμε να σπάσουμε την τρομοκρατία και να παλέψουμε για υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, με ουσιαστικά δικαιώματα, που θα διασφαλίζει το ωράριο εργασίας μας Δευτέρα-Παρασκευή με 7ωρο-5ήμερο-35ωρο, με μισθούς που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας. Χωρίς υπερωρίες και 6η μέρα εργασίας για να βγάλουμε τα χρέη και τα έξοδα του μήνα.

Απαιτούμε:

• Άμεση ανάκληση της απόλυσης.
• Άμεση απομάκρυνση όλων το καμερών από όλους τους χώρους εργασίας.
• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, σύμφωνα με το σχέδιο που έχει καταθέσει η Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας.