Speech by Giorgos Perros at the Presidential Council Meeting of the WFTU, 12–13 May 2026

0

Speech by Giorgos Perros at the Presidential Council of the WFTU, 12–13 May 2026

Dear comrades,

On behalf of PAME, we greet the work of the Presidential Council of the WFTU, all its cadres, and the trade unions that have led militant mobilizations in every country.

Such an important meeting should have taken place in person. Direct contact, collective discussion, the exchange of experience, and live debate are irreplaceable for the international class-oriented movement.

Discussing over the internet does not help the class-oriented movement or our organizations. In the Presidential Council meetings, we discuss how to correct weaknesses, we exercise criticism and self-criticism, and we set out a plan.

We are meeting at a time when the global capitalist economy is heading toward a new crisis and entering a phase of intense instability, accelerated by the surge in energy prices due to the closure of the Strait of Hormuz.

The peoples are paying with their blood for the profits of the exploiters. The gangster invasion of Iran by the USA and Israel, the genocide of the Palestinian people by the murderous state of Israel, with the support of the USA, NATO, and the EU, the war in Ukraine and in the Middle East.

Part of the same chain is the imperialist aggression of the USA in Latin America, the criminal blockade of Cuba, aimed at overthrowing the Revolution, and the military intervention in Venezuela with the kidnapping of the President, a development that most likely could not have taken place without the support of the country’s social-democratic leadership.

The confrontation between the USA and China for supremacy in the imperialist system runs through all developments. It is not a conflict between “progressive” and “reactionary” centers. It is a rivalry between major capitalist states and monopoly groups over markets, energy sources, transport routes, raw materials, and spheres of influence.

The working class has no interest in aligning itself behind any camp of exploiters. Aggression is not the exclusive privilege of US imperialism. We see this in the military conflict between the EU–NATO and Russia in Ukraine, or in China’s policy, which disputes the sovereign rights of Vietnam, the Philippines, Malaysia, Brunei, and Indonesia. Rivalries are also expressed within NATO itself, between the USA and the EU. The dilemma “Euro-Atlantic or Eurasian camp” is a false one and undermines the independent ideological and political struggle of the working class.

Humanity stands, more than at any other time in recent decades, on the brink of a generalized military conflict, with the danger of a third world war becoming increasingly visible. This comes 81 years after the crushing of Nazism by the Red Army, 81 years after the great Anti-Fascist Victory of May 9.

The war economy is becoming the pretext for a new attack on workers’ rights. Governments are giving big capital billions for armaments, bases, and war infrastructure, while workers face high prices, low wages, 13-hour working days, flexible work, the dismantling of collective agreements, privatizations, the commercialization of health and education, and the repression of trade union activity.

At the core of the EU’s strategy are competitiveness and profits. This is not a deviation; it is its very character as a union of capital. Neoliberal and social-democratic versions of government serve the same path against the peoples. The answer is not a “different management” of the EU, but a clash with the policy and power of capital.

For the class-oriented trade union movement, the issue is not simply to formulate correct general positions. We are all judged by how many workers we bring into the struggle. It is a deeply political question; what kind of movement can lead organized disobedience, cultivate fearlessness and courage among workers to fight for a life without exploitation, target the real causes of wars, and put forward the way out through organized struggle.

From this standpoint, the strike and International Day of Action of dockworkers on February 6 is valuable experience for the whole WFTU. Under the slogan “Dockworkers do not work for war,” workers in 20 ports, in 7 countries, coordinated their action against the transport of war material, the militarization of ports, the slaughter of the Palestinian people, and the war economy.

It was the result of preparation, meetings, common elaboration of a framework, coordination among unions, decisions inside the workplaces, and an effort to turn internationalist solidarity into a strike response at the points where the interests of capital and war plans pass through.

This experience can become a method of work for the TUIs. Organized, common action; connecting the demand for collective agreements, wage increases, health and safety, stable jobs, and reduced working time with the struggle against imperialist war.

TUIs must not limit themselves to anniversary initiatives or general campaigns. Without underestimating anything, seminars, interventions in international organizations, and global days of action alone are not enough. They must plan steady, sectoral international coordination, with meetings, common days of action, strike initiatives, and interventions in workplaces. They must shape demands that are rooted in real needs and, at the same time, clash with the goals of the war economy, in confrontation with capital and governments of every shade, social-democratic or neoliberal.

Every sector has its own “ports,” the critical points where it can stop the war plans of the exploiters. In transport, war material must be blocked. In energy, the connection between energy rivalries, high prices, and war must be exposed. In telecommunications and technology, the role of digital infrastructure in surveillance, repression, and the military machine must be highlighted.

If we want the WFTU to become more effective, TUIs must acquire more stable functioning and better links with unions in every country. This is a weakness that we must face courageously. I will make my own self-criticism regarding TUIs. I did not give as much help as was necessary; I did not try hard enough to help them function better and in a more organized way, or to take initiatives of coordination. But I would also like to see more cooperation and concern from the heads of TUIs, so that our task can be made easier.

Strengthening our TUIs is a condition for the ideological and political confrontation with the ITUC, in order to isolate its line. It is a class duty and must be a permanent concern of the Secretariat. We must strike against employer-led and government-controlled trade unionism, which, in the name of “national interest,” “competitiveness and profitability,” and the “war economy,” calls on workers to accept the goals of governments, monopolies, NATO, and the EU.

The recent nationwide meeting of PAME confirms that the decisive factor is work from below. More than 720 trade union organizations and 2,000 trade unionists from all over Greece participated. It was the largest trade union meeting ever held. Its success was the result of persistent work in enterprises and sectors, against capital and governments, and in confrontation with employer-led and government-controlled trade unionism. This work is also reflected in the shift in the balance of forces in favor of the class-oriented forces in major unions: in the Athens Regional Union, in the Confederation of Civil Servants (ADEDY), and in the significant rise of the class-oriented forces in the Confederation of Workers of Greece (GSEE) .

It is necessary that we function more collectively, that we listen to the opinions and observations of all cadres. A general without an army, and without capable, battle-ready, ideologically prepared cadres, will not be able to carry through the decisions of the Rome Congress so that we can prepare for the 2027 Congress. Ahead of that Congress, we believe it would be useful for our members in every country to organize pre-congress procedures. The WFTU has a great responsibility and the capacity to become an effective support for struggles. We also propose that we organise a joint secretariat meeting with the the TUIs.

PAME will contribute with all its strength: with the experience of the trade unions in Greece, with its firm internationalist stance, and with its action against involvement in the imperialist wars of the USA–NATO–EU.

The PAME delegations that visited Palestine and Cuba conveyed the solidarity of the workers of Greece to the peoples targeted by imperialist aggression, blockade, interventions, and occupation. In Cuba, the trade unions from Greece delivered financial aid, while recently a major campaign of financial solidarity has been realized by the unions, the proceeds of which will be delivered to the Cuban people.

Across the country, every day, trade unions organize events, marches, and rallies against imperialist war, expressing solidarity with the peoples of Cuba, Palestine, Iran, Venezuela, Lebanon, and every people fighting for their rights.

For the working class, the only way forward is to shape the conditions for the overthrow of capitalist barbarity, for a society without exploitation of man by man and without imperialist wars.

 

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων: Ανακοίνωση για απόλυση μάνας ΑμεΑ από το Υπ. Πολιτισμού

Υπουργείο πολιτισμού ποιώντας βαρβαρότητα!

Απέλυσαν μάνα μονογονεϊκής οικογένειας με παιδί με αυτισμό από την εφορία αρχαιοτήτων της Σάμου!

Ειδοποιήθηκε χθες η εργαζόμενη, μάνα παιδιού με αυτισμό στην εφορία αρχαιοτήτων της Σάμου που έχει δουλέψει πολλές φορές με σύμβαση στην περιοχή στην εν λόγω υπηρεσία να μην προσέλθει σήμερα στην δουλειά της γιατί λήγει πρόωρα η σύμβαση εργασίας λόγω του ότι ένα έγγραφο που χρειαζόταν κατά την πρόσληψή της όσον αφορά την αναπηρία του παιδιού, που είναι βέβαια αναμφισβήτητη, κατατέθηκε εκπρόθεσμα. Οπότε δεν της αναγνωρίζονται τα μόρια αναπηρίας του παιδιού ως κριτήριο της πρόσληψής της. Βιαστική η εφορία αρχαιοτήτων της Σάμου, όπως και άλλες υπηρεσίες του υπουργείου πολιτισμού, προχώρησαν στην απόλυση της συναδέλφισσας και ας εκκρεμεί η εξέταση της ένστασης της μητέρας (αίτηση θεραπείας) από την ειδική επιτροπή του ΑΣΕΠ. «Πρώτα σε σκοτώνω και μετά μπορεί και να σε αθωώσω»!

Ως εδώ!

Επειδή έχουμε μπουχτίσει με την αγάπη και συμπάθεια για τα ΑμεΑ με τα show που στήνει κάθε βδομάδα η κυβέρνηση, το λέμε καθαρά να κόψουν τον λαιμό τους και να επανέλθει στην θέση της η εργαζόμενη – μάνα μονογονεϊκής οικογένειας με παιδί με αυτισμό. Αν άμεσα δεν επέμβει το υπουργείο πολιτισμού να δώσει λύση, τότε το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα μαζί με το σωματείο εργαζομένων  του χώρου θα δώσουν την πρέπουσα απάντηση. Η εργαζόμενη μητέρα σήμερα πήγε στην υπηρεσία της και δεν απέφυγε να πιάσει δουλειά, για αυτό και έγινε η καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας. Θα πάει και αύριο για δουλειά, μην τολμήσετε και δεν την αφήσετε να μπει στον χώρο της να δουλέψει!

Καλούμε το γονεϊκό κίνημα, τον λαό  της Σάμου, τους φορείς να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους, την καταδίκη τους . Να παρθεί πίσω τώρα η απόλυση και να μονιμοποιηθεί η συνάδελφος και όλοι οι υπόλοιποι συμβασιούχοι ως οφείλει το κράτος να κάνει!

 

Εργατικό Κέντρο Πειραιά: Συμπαράστασή στους ναυτεργάτες του Ε/Γ-Ο/Γ «ΚΑΛΥΜΝΟΣ»

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή του στους ναυτεργάτες του Ε/Γ-Ο/Γ «ΚΑΛΥΜΝΟΣ», όπου για τρίτη συνεχόμενη ημέρα βρίσκεται σε εξέλιξη επίσχεση εργασίας, εξαιτίας της απαράδεκτης καθυστέρησης στην καταβολή δεδουλευμένων που φτάνουν έως και τους τρεις μήνες. Την ίδια στιγμή, παραμένουν ανεξόφλητες και άλλες οφειλές ακόμη και από το 2025, ενώ η εταιρεία δεν έχει μεριμνήσει ούτε για την τροφοδοσία του πληρώματος.

Οι ναυτεργάτες του πλοίου, συσπειρωμένοι στα σωματεία τους, ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, δίνουν έναν δίκαιο και αξιοπρεπή αγώνα απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και στις προκλήσεις της εταιρείας. Με ενότητα και αποφασιστικότητα υπερασπίζονται το αυτονόητο δικαίωμά τους να πληρώνονται για τη δουλειά τους, να μπορούν να ζήσουν τις οικογένειές τους και να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

Οι ευθύνες της εργοδοσίας είναι τεράστιες και δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από υποσχέσεις και υπεκφυγές.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά απαιτεί την άμεση εξόφληση όλων των δεδουλευμένων και την πλήρη διασφάλιση των δικαιωμάτων του πληρώματος.

Απαιτούμε από το Υπουργείο Ναυτιλίας να αναλάβει άμεσα τις ευθύνες του, ώστε να σταματήσει η εργοδοτική αυθαιρεσία και η παραβίαση της ΣΣΕ της Ακτοπλοΐας από τη ναυτιλιακή εταιρεία και να λυθεί άμεσα το ζωτικό πρόβλημα της τροφοδοσίας του πληρώματος.

Εργατικό Κέντρο Λαυρίου – Αν. Αττικής: Να παρθεί πίσω η απόλυση της εργαζόμενης στην ΣΕΛΕΚΤ ΣΕΡΒΙΣ στο αεροδρόμιο Αθηνών

Να παρθεί πίσω η απόλυση της εργαζόμενης στην ΣΕΛΕΚΤ ΣΕΡΒΙΣ στο αεροδρόμιο Αθηνών.

Όλοι στην κινητοποίηση του Επιχειρησιακού Σωματείου την Πέμπτη 14 Μαΐου στις 3μμ στο αεροδρόμιο Αθηνών.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου-Ανατολικής Αττικής, στηρίζει την κινητοποίηση του Σωματείου των εργαζομένων της επιχείρησης ΣΕΛΕΚΤ ΣΕΡΒΙΣ ΠΑΡΤΝΕΡ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΕΛΛΑΣ Α.Ε» νομού Αττικής στο αεροδρόμιο Αθηνών την Πέμπτη 14 Μαΐου στις 3μμ για την επαναπρόσληψη εργαζόμενης η οποία πέρα από την άδικη και καταχρηστική της απόλυση δέχτηκε και την επίθεση
της Προσωπάρχη ώστε να παραδώσει την κάρτα εργασίας της.

Απαιτούμε να παρθεί πίσω η απόλυση της συναδέλφισσας και να σταματήσει η επίθεση της εργοδοσίας που με μπροστάρη την συγκεκριμένη Προσωπάρχη έφτασε στο σημείο να κάνει καταγγελία ενάντια σε μέλη του Επιχειρησιακού Σωματείου γιατί υπερασπίστηκαν το δικαίωμα στην εργασία της απολυμένης εργαζόμενης.

Τους προειδοποιούμε οτι θα βρούνε μπροστά τους το οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα όλης της περιοχής και καλούμε όλα τα σωματεία να στηρίξουν την κινητοποίηση του Επιχειρησιακού Σωματείου των εργαζομένων με ανακοινώσεις καταγγελίας της απόλυσης της συναδέλφισσας και με την φυσική τους παρουσία την ημέρα της κινητοποίησης στο αεροδρόμιο

Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων πρώην ΔΕΚΟ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ: Κάλεσμα συμμετοχής στην 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων πρώην ΔΕΚΟ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ στηρίζει την 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, που διοργανώνει η ΕΕΔΥΕ την Κυριακή 17 Μάη 2026 στο πλαίσιο του Πανελλαδικού Διημέρου Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης (16 & 17 Μάη), μια διαχρονική διαδρομή που ξεκίνησε από τον γιατρό, αθλητή και αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Γρηγόρη Λαμπράκη και τους συνοδοιπόρους του και συνεχίζεται αδιάλειπτα μέχρι σήμερα σαν σύμβολο αγώνα για την ειρήνη. Που αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη αγώνων και συλλογικής δράσης για έναν κόσμο χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση.

Η φετινή Πορεία πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη συγκυρία, καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, η κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων διεθνώς στο πλαίσιο των ανταγωνισμών των ΗΠΑ με την Κίνα, η εμβάθυνση της εμπλοκής της Ελλάδας σε αμερικανοΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς και η ανάπτυξη στρατιωτικών υποδομών στο έδαφός μας καθιστούν επιτακτική την ανάγκη να ακουστεί δυνατά η φωνή του λαού για ειρήνη και απεμπλοκή από τους πολέμους των ιμπεριαλιστών.

Η μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις του Διημέρου  μπορεί και πρέπει να στείλει μήνυμα αγώνα και διεθνιστικής αλληλεγγύης προς όλους τους λαούς, που παλεύουν ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Στο επίκεντρο της φετινής Μαραθώνιας βρίσκονται τα αιτήματα για:

  • Απεμπλοκή της Ελλάδας από το πολεμικό σφαγείο
  • Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ
  • Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές από το εξωτερικό
  • Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Κάτω τα χέρια από την Κούβα

Καλούμε τα μέλη μας να  συμμετάσχουν, την Κυριακή 17 Μάη, στην Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης που ξεκινά στις 8 π.μ. από τον Τύμβο Μαραθώνα και καταλήγει στις 8 μ.μ. στην Πλατεία Συντάγματος.

16 Μάη Εκδήλωση – Αφιέρωμα στους αγώνες της Εργατικής Πρωτομαγιάς από τη Χορωδία του ΠΑΜΕ

0

«Τραγουδάμε για να μην ξεχαστεί ο Μάης…»

Αφιέρωμα στους αγώνες της Εργατικής Πρωτομαγιάς

Το Σάββατο 16 Μαΐου, στις 7:00 το απόγευμα, στο Δημαρχείο Αμαρουσίου, (Βασ. Σοφίας 9 &, Δημ. Μόσχα 55, Μαρούσι 151 24), η χορωδία θα πλαισιώσει την εκδήλωση που οργανώνει ο Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Αμαρουσίου και γύρω δήμων.

Όταν ο Μάης του 1936 ξημέρωσε έφερε απαιτήσεις, συνθήματα, και το αίμα των καπνεργατών που ζήτησαν «ψωμί, δουλειά, ελευθερία». Αυτήν τη μνήμη τιμά η Χορωδία του ΠΑΜΕ, σε μια βραδιά γέφυρα ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, μέσα από τη δύναμη της μουσικής και του συλλογικού τραγουδιού. Με τραγούδια που έγιναν σημαίες, στίχοι που έγιναν συνθήματα, μελωδίες που συνόδευσαν πορείες, απεργίες, διεκδικήσεις και οράματα για έναν κόσμο δίκαιο, με τραγούδια που σφράγισαν τη μεταπολεμική εργατική συνείδηση, η βραδιά δεν θα είναι απλώς μια συναυλία, θα είναι μια συνάντηση μνήμης.

Ένα κάλεσμα να θυμηθούμε ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, αλλά απεργία, ότι το οχτάωρο, το δικαίωμα στη δουλειά και η αξιοπρέπεια δεν χαρίστηκαν, αλλά κατακτήθηκαν στο δρόμο.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους.
Σας περιμένουμε να τραγουδήσουμε μαζί, γιατί η ιστορία δεν ζει στα βιβλία, αλλά στους εργατικούς αγώνες και στις φωνές που αρνούνται να τη ξεχάσουν.

Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας: Την Κυριακή 17 Μάη η 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης

43η Μαραθώνια Πορεία – Κυριακή 17 Μάη

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

δηλώνουμε τη στήριξη μας και καλούμε σε συμμετοχή τους εργαζόμενους στη 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης. Μια διαδρομή που στις 21 Απριλίου του 1963, βάδισε μαζί με τους συνοδοιπόρους του, ο αγωνιστής, γιατρός και αθλητής Γρηγόρης Λαμπράκης, κόντρα στις απαγορεύσεις και την τρομοκρατία.

Η Πορεία αυτών των έξι δεκαετιών αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη αγώνων και συλλογικής δράσης για έναν κόσμο χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση.

H Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης ξεκινά την Κυριακή 17 Μάη, στις 8 π.μ. από τον Τύμβο Μαραθώνα και καταλήγει στις 8 μ.μ. στην Πλατεία Συντάγματος. Όσοι συνάδελφοι, συναδέλφισσες, επιθυμούν να βαδίσουν την πορεία από την αρχή να επικοινωνήσουνε με το Σωματείο μέσω e-mail.

Το Σωματείο καλεί τους εργαζόμενους που δεν θα περπατήσουν από το Μαραθώνα, σε υποδοχή των μαραθωνοδρόμων στις 6.30 μ.μ. στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπου όλοι μαζί θα κατευθυνθούμε προς την αμερικάνικη πρεσβεία και μετά στο Σύνταγμα. Εκεί θα πραγματοποιηθεί μεγάλη διαδήλωση -συναυλία με πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα.

 Στη σημερινή συγκυρία, που ο κόσμος φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και ματώνουν οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ, η μαζική συμμετοχή μας μπορεί και πρέπει να αποτελέσει βήμα ώστε να ακουστεί δυνατά η φωνή του λαού ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο και στην εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.

Στέλνουμε μήνυμα αγώνα και διεθνιστικής αλληλεγγύης προς όλους τους λαούς που παλεύουν ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στην εκμετάλλευση, στην καταπίεση!

Εργατικό Κέντρο Φωκίδας: Κάλεσμα συμμετοχής στην αντιπολεμική συγκέντρωση 16 Μαΐου

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

Σάββατο 16 Μαΐου 2026

8 μ.μ. πεζόδρομος ΜΙΑΜΙ (Ιτέα)

Να κλείσουν οι βάσεις, καμιά εμπλοκή στον πόλεμο

Σε ολόκληρο τον κόσμο βρίσκονται σε εξέλιξη οι περισσότερες πολεμικές συγκρούσεις, από τη λήξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Είμαστε πιο κοντά από ποτέ σε έναν Γ΄ Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Για να ξαναμοιραστούν οι σφαίρες επιρροής, οι δρόμοι μεταφοράς και για να ξεκαθαρίσουν αν οι ΗΠΑ ή η Κίνα θα είναι στην πρωτοκαθεδρία, ματώνουν τους λαούς, θυσιάζονται καθημερινά οι ανάγκες μας.

Αυτό που στα μάτια των πολλών μοιάζει “τρέλα” και “παραλογισμός”, θεωρείται “φυσιολογικό” και “αναγκαίο” όταν μετριέται με τη μεζούρα του κέρδους και των ανταγωνισμών.

Η ελληνική κυβέρνηση, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη στρατηγική των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των δυνάμεων του Ευρωατλαντισμού, εμπλέκει τη χώρα μας στον πόλεμο. Θέλει να μας πείσει ότι αυτό είναι το πατριωτικό μας καθήκον και κοκορεύεται μάλιστα για τις 7 ευρωατλαντικές αποστολές έξω από τα σύνορα. Θέλει να συνηθίσουμε να βλέπουμε τα παιδιά μας στα φέρετρα με τη σημαία της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, για να γεμίζουν τις τσέπες τους οι πετρελαιάδες, οι εφοπλιστές, οι έμποροι όπλων και οι κυβερνήσεις τους.

Βαφτίζουν «πατριωτισμό» την υποταγή σε νέες θυσίες που απαιτούν κράτος και κεφάλαιο για να χρηματοδοτούν την πολεμική οικονομία. Τον συμβιβασμό με τις πολεμικές ανατιμήσεις και τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι της κερδοφορίας. Τη νομιμοποίηση της μεγαλύτερης εμπλοκής στον πόλεμο, που δεν έχει πορεία επιστροφής.

Δε θα αποδεχθούμε όμως ως κανονικότητα τη βαρβαρότητα των πολέμων για τα κέρδη των λίγων. Αρνούμαστε να κοιτάμε σιωπηλά να μετατρέπεται η χώρα μας σε πολεμικό ορμητήριο, να ισοπεδώνονται σχολεία και νοσοκομεία, πόλεις ολόκληρες, να διαπράττονται γενοκτονίες σε ζωντανή μετάδοση, εκατομμύρια άνθρωποι να ξεριζώνονται από την πατρίδα τους.

Δυναμώνουμε τον αγώνα για την απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για την απεμπλοκή από τις γκανγκστερικές επιθέσεις των ΗΠΑ – Ισραήλ σε άλλους λαούς και σε όσους εκφράζουν την αλληλεγγύη τους.

Έχουμε κοινό συμφέρον με όλους τους λαούς, να διεκδικήσουμε έναν κόσμο χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση.

Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο. Έξω οι βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Να επιστρέψουν οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων. Καμία συμμετοχή, καμία διευκόλυνση, καμία ανοχή στους σχεδιασμούς που μακελεύουν λαούς και μετατρέπουν τον τόπο μας σε ορμητήριο πολέμου.

Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας: 16 Μάη Όλοι στην αντιπολεμική κινητοποίηση στην Βάση του Άκτιου

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ! ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ!

ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΚΤΙΟΥ!  ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΟΥΣ!

Το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας, καλεί όλα τα σωματεία εργαζομένων, τους συλλόγους, τους φορείς, το λαό της περιοχής μας να συμμετέχουν στην αντιπολεμική κινητοποίηση το Σάββατο 16 Μαΐου 6μ.μ. στην Βάση του Άκτιου και σε διαδήλωση – πορεία στις 7μ.μ. στην Πρέβεζα την ίδια ημέρα.

Η κινητοποίηση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Πανελλαδικού Αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου 16-17 Μαΐου, στην διάρκεια του οποίου θα πραγματοποιηθούν αντιπολεμικές και αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου υπάρχουν ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις και στρατιωτικές υποδομές, διατρανώνοντας την αντίθεση του λαού στη μετατροπή της Ελλάδας σε πολεμικό ορμητήριο.

Το φετινό Πανελλαδικό Διήμερο Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης πραγματοποιείται σε μια περίοδο ιδιαίτερα επικίνδυνων εξελίξεων για τους λαούς της περιοχής και όλου του κόσμου. Η όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, η πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε Ιράν – Λίβανο και τα πολλαπλά ανοιχτά πολεμικά μέτωπα φέρνουν στο προσκήνιο τον κίνδυνο μιας γενικευμένης ανάφλεξης.

 Την ίδια ώρα η ελληνική κυβέρνηση, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη στρατηγική των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, κλιμακώνει τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς. Η παραχώρηση βάσεων, λιμανιών και αεροδρομίων, η ανάπτυξη αμερικανοΝΑΤΟϊκών υποδομών και η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων εκτός συνόρων μετατρέπουν τη χώρα σε ενεργό κρίκο της πολεμικής μηχανής. Το περιστατικό με το ναυτικό drone στη Λευκάδα,  ακριβώς αυτό αποδεικνύει ότι η χώρα μας είναι βαθιά μπλεγμένη στην πολεμική προετοιμασία και στους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας γεμάτο εκρηκτικά να πλέει στη θαλάσσια περιοχή της Λευκάδας.

Η πολιτική αυτή όχι μόνο δεν εγγυάται την ειρήνη και την ασφάλεια του λαού, αλλά τον εκθέτει σε μεγάλους κινδύνους, μετατρέποντας τη χώρα σε πιθανό στόχο αντιποίνων. Ο λαός μας πληρώνει τα σπασμένα του πολέμου και οι συνέπειες την επόμενη χρονική περίοδο θα οξυνθούν ακόμη περισσότερο. Ήδη βρισκόμαστε αντιμέτωποι με  τη ραγδαία αύξηση στις τιμές της ενέργειας και των ειδών πρώτης ανάγκης.

Την ίδια στιγμή που βρίσκονται 7 δις για πολεμικούς εξοπλισμούς που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας, την ίδια στιγμή απορρίπτονται τα αιτήματα του εργατικού-λαϊκού κινήματος που αφορούν λαϊκές ανάγκες όπως για πχ. ενίσχυση της Δημόσιας Παιδείας και Υγείας, για την προστασία της ίδιας της ανθρώπινης ζωής από φυσικές καταστροφές, για ασφαλείς μεταφορές, για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, ώστε να παρθούν μέτρα προστασίας της Υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα που κυβέρνησαν, έχουν τεράστιες ευθύνες για την εμπλοκή της χώρας σε ένα πόλεμο που δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Η «κουλτούρα φέρετρων» που μας καλεί να διαμορφώσουμε ο Υπουργός Άμυνας, εξυπηρετεί την προστασία των κερδών των εφοπλιστών, των μονοπωλίων της ενέργειας και των μεταφορών. Αυτά διασφαλίζουν η πυροβολαρχία Patriot στην Σαουδική Αραβία και η φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα (και όχι φυσικά την προστασία του ελληνικού λαού από την ακρίβεια).

Οι εξελίξεις αυτές κάνουν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να δυναμώσει αποφασιστικά η λαϊκή πάλη ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.

Η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, διαχρονικό σύμβολο του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος της χώρας, που ξεκίνησε από τον γιατρό, βαλκανιονίκη, αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης και αντιπρόεδρο της ΕΕΔΥΕ, Γρηγόρη Λαμπράκη και τους συνοδοιπόρους του και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, μπορεί και πρέπει να αποτελέσει βήμα ώστε να ακουστεί δυνατά η φωνή του λαού ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε πολεμικό ορμητήριο και την εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.

Η μαζική συμμετοχή στην κινητοποίηση στις 16 Μαΐου στη βάση του Ακτίου κα στην πορεία ειρήνης που θα ακολουθήσει στην Πρέβεζα, καθώς και στις πρωτοβουλίες των Επιτροπών Ειρήνης που θα ανακοινωθούν για το επόμενο διάστημα μπορούν να στείλουν μήνυμα αγώνα και διεθνιστικής αλληλεγγύης προς όλους τους λαούς που παλεύουν ενάντια  στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Να δυναμώσει τώρα η πάλη για:

  • Απεμπλοκή της Ελλάδας από το πολεμικό σφαγείο.
  • Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου των ΗΠΑ–ΝΑΤΟ.
  • Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές από το εξωτερικό.
  • Αλληλεγγύη στους λαούς του Ιράν και του Λιβάνου.
  • Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Κάτω τα χέρια από την Κούβα.

 

ΣΑΒΒΑΤΟ  16  ΜΑΗ  6μμ  ΣΤΗ  ΒΑΣΗ  ΑΚΤΙΟΥ  ΣΤΗΝ  ΠΡΕΒΕΖΑ

Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων – Εμποροϋπαλλήλων Ν. Ξάνθης: Για την επέκταση του θερινού ωραρίου στο εμπόριο

Καμία ανοχή στα ωράρια εξόντωσης των εμποροϋπαλλήλων!

Καμία διεύρυνση ωραρίου!

Η ανακοίνωση του Εμπορικού Συλλόγου για επέκταση του θερινού ωραρίου από 18:00-21:00 σε 18:30-22:00 μόνο συγκεκριμένα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα μπορεί να ικανοποιήσει.

Οι εμποροϋπάλληλοι έχουμε φωνή!

Το συγκεκριμένο ωράριο κατακερματίζει τον χρόνο για ξεκούραση, προσωπικό χρόνο με τις οικογένειές μας, τους φίλους κτλ, όταν ήδη πολλοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες δουλεύουμε σπαστά ωράρια, γνωρίζοντας πως το κλείσιμο δεν φτάνει ποτέ την ώρα που κλείνει η αγορά, αλλά μένουν οι εργασίες για να είναι έτοιμη η επιχείρηση για την επόμενη μέρα.

Το ωράριό μας δεν θα το χαρίσουμε για τα κέρδη τους.

Σε μια περίοδο που η ακρίβεια, ο εργασιακός μεσαίωνας και η ανασφάλεια θερίζουν, μοναδικός δρόμος είναι αυτός της συλλογικής διεκδίκησης, για καλύτερες εργασιακές συνθήκες, αυξήσεις στους μισθούς, ζωή με δικαιώματα.

Είναι κοροϊδία να μιλάμε για την κίνηση της αγοράς, όταν οι μικρές επιχειρήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν  την φορολεηλασία, τις τιμές στα ρεύματα και τα δημοτικά τέλη.

Στον αντίποδα, μια χούφτα αλυσίδες που έχουν 20-30 εργαζόμενους η καθεμιά, ανακοινώνουν αύξηση κερδών και είναι η άμεσα πρόθυμες να εξοντώσουν τους υπαλλήλους τους με ωράρια-λάστιχο. Άλλωστε σε πόσα καταστήματα μπορεί να δει κάποιος ακόμα και 2 ώρες μετά το κλείσιμο της αγοράς, εργαζόμενους/ες να βρίσκονται ακόμα μέσα στο μαγαζί;

Είναι ακριβώς τα ίδια καταστήματα που βλέπουν σαν τυράκι το άνοιγμα της Κυριακές, τις Λευκές νύχτες και ό,τι άλλο σκαρφίζονται για να αυγατίζουν τα κέρδη των λίγων, έναντι των πολλών.

Εμείς όμως οι εμποροϋπάλληλοι έχουμε επιλογή. Με το σωματείο μας,  την οργάνωση μας, τη συλλογική μας διεκδίκηση μπορούμε να σπάσουμε τον τσαμπουκά της εργοδοσίας!

Να μην αφήσουμε κυβέρνηση και εργοδοσία να μας γυρίσουν 100 χρόνια πίσω. Λέμε όχι στη σύγχρονη σκλαβιά και παλεύουμε να πάρουν πίσω  τους νόμους  της  7ήμερης,  24ωρης λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, της ευελιξίας, της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, των σπαστών ωραρίων. Τους νόμους που μας καθιστούν όμηρους των εργοδοτών, στερώντας μας κάθε δυνατότητα προσωπικού και οικογενειακού προγραμματισμού, ελεύθερου χρόνου και ξεκούρασης. Που στερούν στους γονείς  το δικαίωμα να δούμε και να φροντίσουμε τα παιδιά μας.

Δυναμώνουμε τον αγώνα μας και διεκδικούμε :

  • Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με αύξηση μισθού, πάνω από τα όρια του πληθωρισμού.
  • Μηνιαίο πρόγραμμα εργασίας με κυλιόμενα ρεπό και σταθερές εβδομαδιαίες βάρδιες.
  • Αυστηρός καθορισμός πόστων και αρμοδιοτήτων ανά ειδικότητα.
  • 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο για όλους, με σταθερό ωράριο εργασίας και απαγόρευση των σπαστών ωραρίων.
  • Κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.