Φτάνει πια! Δεν πάει άλλο με την ακρίβεια!

Το κεφάλαιο θησαυρίζει και ο λαός υποφέρει

Διεκδικούμε μέτρα ουσιαστικής ανακούφισης των λαϊκών νοικοκυριών!

1. Σε μια περίοδο που η ακρίβεια εξανεμίζει το λαϊκό εισόδημα, οι εφοπλιστές βάζουν ξανά φωτιά στα εισιτήρια και τα ναύλα των ακτοπλοϊκών γραμμών.

Πχ σήμερα για να πάει 1 άτομο, χωρίς αυτοκίνητο από τον Πειραιά στο Βαθύ θα πληρώσει στην οικονομική θέση εισιτήριο 74€! Η εναλλακτική του είναι να πάρει το δρομολόγιο που κάνει το ίδιο ταξίδι σε σχεδόν 17 ώρες (!) και ως άλλος Οδυσσέας να φτάσει στον προορισμό του έχοντας πληρώσει εισιτήριο μόλις… 59,50€!!! Δε συζητάμε καν το τι κοστίζει σε μια τετραμελή οικογένεια το να έρθει στο νησί, ακόμα και χωρίς αυτοκίνητο.

Αποτέλεσμα είναι είτε κόσμος να αναγκάζεται σε σοβαρές στερήσεις για να κάνει τις δουλειές του, πχ να κάνει απαραίτητες ιατρικές πράξεις που δε γίνονται στο νησί, είτε κόσμος που είναι από τη Σάμο να μην μπορεί να έρθει να δει τον τόπο του στις διακοπές του, καθώς θα του κοστίσει ο κούκος αηδόνι.

Είναι πρόκληση να επικαλούνται οι εφοπλιστές ακτοπλόοι ως αιτία για τις νέες αυξήσεις την ακρίβεια στα καύσιμα όταν αυτοί: Σε αντίθεση με όλους εμάς τους εργαζόμενους, επαγγελματίες και μικρούς επιχειρηματίες, έχουν αφορολόγητο πετρέλαιο, λαμβάνουν τεράστιες επιδοτήσεις, δεν πληρώνουν φόρους!

Ακόμα, οι κυβερνήσεις και η ΕΕ τούς στηρίζουν και με αντεργατικά μέτρα. Συνεχώς επιδεινώνουν τις εργασιακές συνθήκες και τους μισθούς των ναυτεργατών. Μειώνουν τις οργανικές συνθέσεις και επιβάλλουν εξαντλητικά ωράρια, αδιαφορώντας για την υγεία των ναυτεργατών και για την ασφάλεια των επιβατών, ενώ τους μισθούς τούς έχουν χρόνια τώρα καθηλωμένους.

Διεκδικούμε:

• Να μειωθούντώρα όλα τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και τα ναύλα (οχημάτων – εμπορευμάτων) κατά 50% χωρίς να δοθούν νέες επιδοτήσεις και προνόμια στους εφοπλιστές
• Δωρεάν μετακινήσειςγια ανέργους, φοιτητές και στρατευμένους, για ΑΜΕΑ, χρονίως πάσχοντες.
• Μειωμένα εισιτήριαγια συνταξιούχους, αναπληρωτές, πολύτεκνους κ.ά.
• Εξασφάλιση συχνής σύνδεσηςτων νησιών με την ηπειρωτική χώρα και μεταξύ τους με πλοία σύγχρονα και ασφαλή, με βελτίωση και διαμόρφωση σύγχρονων λιμενικών εγκαταστάσεων, αποκλειστικά δημόσιων.
• Να διασφαλιστεί η δουλειά των ναυτεργατώνμε αύξηση των μισθών και βελτίωση των συνθηκών εργασίας κατοχυρωμένα με Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και Κοινωνική Ασφάλιση, συνδικαλιστική οργάνωση.

2. Δεν πάει άλλο η κατάσταση με τις τιμές των καυσίμων. Σε ένα νησί που οι συγκοινωνίες για πολλά χωριά είναι ανύπαρκτες και η μετακίνηση με το αυτοκίνητο είναι όρος για να δουλέψει ο κόσμος, οι τιμές των καυσίμων λεηλατούν το λαϊκό εισόδημα.

Τα 50€ το τρίμηνο (!) που δίνουν ή τα 15 λεπτά έκπτωση στο πετρέλαιο κίνησης η λαϊκή οικογένεια δεν προλαβαίνει ούτε να τα δει. Είναι «μέτρα- κοροϊδία»!

Απαιτούμε σήμερα να καταργηθούν οι φόροι στα καύσιμα, αυτό είναι το μόνο μέτρο που μπορεί να ανακουφίσει εργαζόμενους, αγρότες, επαγγελματίες και να μπει πλαφόν στην τιμή τους.

3. Οι λογαριασμοί του ρεύματος έχουν εκτοξευτεί. Η πολιτική της απελευθέρωσης της ενέργειας που στηρίζουν όλα τα αστικά κόμματα έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση που το ρεύμα είναι πανάκριβο.

Υποκρίνονται όταν φορτώνουν τα δεινά και τις αυξήσεις στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία. Είναι υποκρισία γιατί αυξήσεις είχαμε πριν την εισβολή της Ρωσίας. Υποκρίνονται γιατί η συμμετοχή της χώρας μας στο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο και η στρατηγική της απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο έχουν συμβάλει στο να υιοθετούνται πανάκριβες λύσεις για την ενέργεια πχ αμερικανικό LNG.

Λύση είναι να καταργηθούν  η ρήτρα αναπροσαρμογής και τα “πράσινα” χαράτσια στο ηλεκτρικό ρεύμα. Να μη μείνει κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα, το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό.

4. Διεκδικούμε μέτρα που θα επιτρέπουν στη λαϊκή οικογένεια να ζει με αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό ενώνουμε τη φωνή μας με τα εκατοντάδες σωματεία που παλεύουν για ΣΣΕ, για αυξήσεις στους μισθούς.

Ενώνουμε τη φωνή μας για μέτρα που θα ρίξουν το κόστος ζωής.

• Να επανέλθειο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ για όλα τα νησιά, κατά 50%.
• Να καταργηθείο ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, στα εφόδια των αγροτών και κτηνοτρόφων. Να μπει πλαφόν στις τιμές τους.
• Άμεση και γενναία διαγραφήτων χρεών αυτοαπασχολούμενων, εργαζομένων και ανέργων

Η δύναμη και η ελπίδα βρίσκεται μόνο στα δικά μας χέρια,
λύσεις μπορεί να επιβάλει μόνο ο δικός μας αγώνας.

Καμιά λύση δεν πρόκειται να έρθει από τα κόμματα και τις κυβερνήσεις που ενδιαφέρονται για το πώς θα διασφαλίσουν τα κέρδη των εφοπλιστών και των άλλων επιχειρηματικών ομίλων.

Υποκρίνονται όταν λένε ότι κατανοούν τα προβλήματα των νησιωτών και των εργαζομένων. Οι όποιες υποσχέσεις τους έχουν αποδειχτεί ότι είναι ψεύτικες και παραπλανητικές.

Βρισκόμαστε σε ετοιμότητα για συνέχιση των αγωνιστικών δράσεων μαζί με εργατικά σωματεία και μαζικούς φορείς του νησιού.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Ο κλάδος της αλιείας και της ιχθυοκαλλιέργειας, ήτανε πάντα συνδεδεμένος με τη σκληρή σωματική εργασία και συχνά με τα εργατικά ατυχήματα. Έχει φτάσει να ακούγεται σαν κάτι το φυσιολογικό ένας παλιός συνάδελφος, να έχει κινδυνέψει σοβαρά τουλάχιστον μία φορά στην επαγγελματική του ζωή.

Τα χρόνια όμως πέρασαν, η επιστήμη και η τεχνολογία προσέφεραν μία σειρά τεχνικές, μέτρα και εξοπλισμό για να προλαμβάνονται τα ατυχήματα. Από την άλλη, στον κλάδο μπήκανε συνάδελφοι που μάθανε τη δουλειά μέσα από σχολές των ΑΕΙ, άλλοι από το ΤΕΙ. Άρχισε να ελαττώνεται το ποσοστό που έμπαινε ως ανειδίκευτος στις ιχθυοκαλλιέργειες και εκπαιδευόταν εμπειρικά από τους παλιότερους συναδέλφους. Οι εταιρίες κυρίως αυτές που δουλεύουν με εξαγωγές, εξαναγκάστηκαν να έχουν πιστοποιήσεις όπως τα iso, global gap και πολλά άλλα.

Κάθε λογικός άνθρωπος λοιπόν, θα φανταζόταν πως με όλο αυτό τον εκσυγχρονισμό αν δεν εξαλείφονταν τα ατυχήματα, τουλάχιστον θα περιορίζονταν στο ελάχιστο. Όμως αυτό δε συμβαίνει, και τα ιχθυοτροφεία συνεχίζουν να ποτίζονται με το αίμα συναδέλφων. Δεν πάει πολύς καιρός που ένας συνάδελφος αλιεργάτης έχασε τη ζωή του σε μονάδα της AVRAMAR στην Αιτωλοακαρνανία χωρίς να τιμωρηθεί κανένας. Κοντά ένας χρόνος έχει περάσει από την απώλεια άλλου συναδέλφου που αναγκάστηκε να κάνει εξαλίευση με 6 μποφόρ στην  Ύδρα. Ποιος είναι ο παράγοντας που ενώ εξελίσσεται η επιστήμη και η τεχνολογία, δεν μας επιτρέπει να εργαζόμαστε με ασφάλεια και να γυρίζουμε στις οικογένειές μας σώοι και αβλαβείς;

Η απάντηση βρίσκεται στο εργοδοτικό κέρδος. Στη διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη της εργοδοσίας που κατέχει τα μέσα παραγωγής, να διασφαλίσει και να αυξήσει τα κέρδη της. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα παρ όλο τον εκσυγχρονισμό των μηχανών, τώρα που με λιγότερη εργασία βγαίνει περισσότερη παραγωγή, να μη ζούμε και να μη δουλεύουμε καλύτερα παρότι υπάρχουν οι δυνατότητες. Μπορεί να άλλαξαν πολλά λοιπόν, μα η βασική αιτία παραμένει.

Ιδιαίτερα τα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης, που το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις τους τσάκισαν ακόμα πιο επιθετικά τα εργατικά δικαιώματα, η κατάσταση στους εργασιακούς χώρους έχει εκτραχυνθεί. Στη χώρα μας, με βάση τα καταγεγραμμένα στοιχεία, κάθε τρεις μέρες ένας εργαζόμενος πεθαίνει από εργατικό ατύχημα. Χιλιάδες σακατεύονται ή πεθαίνουν από τις επαγγελματικές ασθένειες που θερίζουν.

Από την εικόνα που έχουμε από τον κλάδο μας, το ποσοστό εργατικών ατυχημάτων που δηλώνεται είναι μόνο ένα μικρό μέρος όσων γίνονται. Πόσες φορές δεν πήγανε συνάδελφοι για ράμματα, δεν είχαν μικρούς και μεγάλους τραυματισμούς, δεν έπαθαν καταδυτικά ατυχήματα που δε δηλώθηκαν ποτέ στην επιθεώρηση; Σε κάθε χώρο δουλειάς, πόσες ημέρες έχουν λείψει συνάδελφοι με προβλήματα στη μέση, χωρίς να δηλωθεί από καμία εταιρία ότι ο εργαζόμενος το έπαθε από τα βάρη που σηκώνει πάνω στα κλουβιά ή στα συσκευαστήρια;

Όταν μιλάμε για προστασία τις υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, δεν εννοούμε μόνο την πρόληψη των εργατικών ατυχημάτων, που είναι σχεδόν ο μοναδικός δείκτης που μετράται στα θέματα υγείας και ασφάλειας της εργασίας. Μιλάμε και για την πρόληψη των επαγγελματικών ασθενειών, την πρόληψη της πρόωρης φθοράς της υγείας και την πρόωρη γήρανση του οργανισμού που προκαλούνται από τις συνθήκες δουλειάς.

Οι εργοδότες του κλάδου έχουν βρει νέες τεχνικές για να διώχνουν από πάνω τους την αστική και ποινική ευθύνη της ασφάλειας του προσωπικού.

• Αναθέτουν μία σειρά δύσκολες εργασίες σε εξωτερικά συνεργεία όπως το κομμάτι των καταδύσεων. Μάλιστα ακόμα και εκεί οι εργολάβοι με την ανοχή του λιμενικού και των υπηρεσιών του ΕΦΚΑ, αξιοποιούν επαγγελματίες δύτες με μπλοκάκι παροχής υπηρεσιών παρόλο που στην πράξη έχουν μόνιμη και εξαρτημένη σχέση εργασίας.
• Εντάσσουν τα γραφεία ενοικίασης εργαζομένων όλο και περισσότερο στη δουλειά στα συσκευαστήρια, στο ράψιμο διχτυών, στον εμβολιασμό των ψαριών και η τάση είναι αυτή η μορφή εκμετάλλευσης να επεκταθεί.

Το καπιταλιστικό κέρδος, βλάπτει σοβαρά την υγεία, αποτελεί κίνδυνο για την ίδια µας τη ζωή 

Τι συμβαίνει στους χώρους δουλειάς;

Με τις επαγγελματικές ασθένειες το πρόβλημα είναι τεράστιο. Οι εργαζόμενοι στον κλάδο εκτίθενται σε βλαπτικούς παράγοντες με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία μπορεί τελικά να τους οδηγούν ακόμα και στο θάνατο (π.χ. Διάφορα είδη καρκίνου, μυοσκελετικές παθήσεις, παθήσεις πνευμόνων κ.λπ.). Συνάδελφοι που εργάζονται σε ιχθυογεννητικούς σταθμούς και μονάδες πάχυνσης αναπνέουν φορμόλη και άλλες χημικές ουσίες εδώ και χρόνια. Δύσκολα συναντάς κάπου επαρκή μέσα ατομικής προστασίας κατά τη χρίση τέτοιων χημικών. Ακόμα πιο δύσκολο, που δεν καταγράφεται λόγο της ευαισθησίας που έχει ως ζήτημα, είναι τα ψυχοσωματικά προβλήματα και ασθένειες, που προκύπτουν όταν εργάζεσαι σε περιβάλλον εντατικοποίησης και τρομοκρατίας, όταν ζεις με την απειλή της απόλυσης, της πίεσης που υπάρχει τόσο στην παραγωγή, όσο και στα γραφεία ( πωλήσεις, λογιστήρια ).

Στα συσκευαστήρια και τους ιχθυογεννητικούς σταθμούς, γυναίκες δουλεύουν σε πόστα που απαιτούν μεγάλη μυϊκή δύναμη, σηκώνουν μεγάλα βάρη, αναγκάζονται σε ορθοστασία, δουλεύουν σε συνθήκες ψύχους συχνά ακόμα και νύχτα. Το αποτέλεσμα είναι η καταπόνηση του γυναικείου οργανισμού, τα προβλήματα αναπαραγωγής, αλλά και να μην μπορεί η εργάτρια να φροντίσει την οικογένεια και τα παιδιά της.

Οι εργαζόμενοι στις μονάδες πάχυνσης, είναι για ώρες εκτεθειμένοι και απροστάτευτοι στα καιρικά φαινόμενα όπως κρύο το χειμώνα, ζέστη και ήλιος το καλοκαίρι. Χειρίζονται μηχανές, σκάφη και γερανούς που στην πλειοψηφία τους είναι ακατάλληλα χωρίς πιστοποιητικά με ελλιπή συντήρηση και χωρίς τα απαραίτητα σωστικά μέσα.

Τα εργατικά ατυχήματα και οι επαγγελματικές ασθένειες δεν είναι αναπόφευκτα γεγονότα, ούτε είναι ατομική ευθύνη των εργαζόμενων. Το εύκολο θα ήταν να πούμε ότι φταίει κάποιος μηχανικός, ή ότι φταίνε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, γιατί δεν προσέχουν. Να αποδεχτούμε την επικινδυνότητα του επαγγέλματος. Αν μελετήσει κανείς τις εκθέσεις των επιθεωρήσεων εργασίας για τα πρόσφατα εργατικά ατυχήματα, σχεδόν σε όλες θα βρει στις αιτίες το ανθρώπινο λάθος. Πολλές φορές μάλιστα παρουσιάζεται ως υπεύθυνος το θύμα του εργατικού ατυχήματος λες και θέλησε να βλάψει τον εαυτό του.

Είναι όπως λένε απλά η ευκολία του;Μα έτσι και αλλιώς την ίδια ώρα θα σχολάσει και τα ίδια λεφτά θα πάρει. Η απάντηση είναι στην εντατικοποίηση, στη συνεχή πίεση που ασκείται στον καθένα μας για να βγάλει πολύ και σωστή παραγωγή, σε όσο λιγότερο

χρόνο γίνεται. Είναι το γεγονός ότι η απουσία Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον κλάδο δημιουργεί ένα μεγάλο κενό.

Η Συλλογική Σύμβαση είναι που πέραν από το μισθό και το ημερομίσθιο, καθορίζει τις συνθήκες υγείας και ασφάλειας, τα Μέσα Ατομικής Προστασίας που πρέπει να παρέχονται από την εργοδοσία, την ελάχιστη σύνθεση προσωπικού για την εργασία σε κάθε πόστο όπως ο χειρισμός σκαφών ή ο υποβρύχιος έλεγχος. Μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί το φαινόμενο να  προσπαθούνε οι εργαζόμενοι στο ωράριό τους να ανταποκριθούν σε δύο και τρεις θέσεις εργασίας, για να γλιτώσει ο εργοδότης έναν ακόμα μισθό.

Η αλήθεια είναι, ότι η προστασία της υγείας και ασφάλειας στην εργασία είναι εργοδοτική ευθύνη.Όμως, τα μέτρα προστασίας οι εργοδότες τα θεωρούν περιττά έξοδα, εμπόδιο στην κερδοφορία τους. Η μη λήψη μέτρων ΥΑΣ αποτελεί άλλον ένα τρόπο μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης, ή όπως το λένε μείωση του «μη μισθολογικού» κόστους εργασίας.

Αν δει κανείς τους χώρους που κάνουν διάλειμμα οι εργαζόμενοι σε μία σειρά ιχθυοτροφεία, είναι σίγουρα πολύ χειρότεροι από το χώρο που οι εργοδότες έχουν για να ξεκουράζονται τα σκυλιά τους.

Ο στόχος του κεφαλαίου να αυξήσει το ποσοστό κέρδους, οδηγεί σε ελλιπή µέτρα προστασίας της υγείας και ασφάλειας των εργαζοµένων. Οδηγεί σε ελλιπή προληπτική συντήρηση, µειώσεις προσωπικού και εντατικοποίηση  εργασίας που αυξάνουν την επικινδυνότητα.

Οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που προωθεί η Ε.Ε. και οι ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες, πριν ακόμα από τα μνημόνια και την κρίση, έχουν στόχο να γίνουν πιο φθηνοί και ευέλικτοι οι εργαζόμενοι για τους επιχειρηματίες. Έρχονται να πολλαπλασιάσουν τους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζόμενων.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι ενοικιαζόμενοι εργάτες.

Η ατεκμηρίωτη κατάργηση του θεσμού των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, έχει αυξήσει ακόμα περισσότερο τις κινδύνους για την υγεία των εργαζομένων. Προτάχθηκε και σε αυτή την περίπτωση η εξυπηρέτηση πάγιων επιδιώξεων της αστικής τάξης για φθηνότερη εργατική δύναμη. Επιπλέον, με την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης καταδικάζουν ηλικιωμένους εργάτες σε ακόμη περισσότερα χρόνια έκθεσης σε επαγγελματικούς κινδύνους.

Ποιος είναι ο ρόλος του καπιταλιστικού κράτους που στηρίζει και συγκαλύπτει τα εργοδοτικά εγκλήµατα;   

Ο θεσμός των ΒΑΕ είναι συνδεδεμένος με τη συνταξιοδότηση με μειωμένα χρόνια εργασίας. Ανταποκρίνεται στο γεγονός της πρόωρης φθοράς τις υγείας των εργαζόμενων. Βλέπουμε συνάδελφους μας στη θάλασσα, που δείχνουν 60 ρηδες ενώ είναι 45 ή 50. Δεν θέλει και πολύ «φιλοσοφία», λοιπόν, για να διακρίνουμε την πρόωρη φθορά στην υγεία.

Παράλληλα, ο ΕΦΚΑ χορηγεί μόνο «σύνταξη αναπηρίας» λόγω επαγγελματικής νόσου,εφόσον το ποσοστό ανικανότητας για εργασία υπερβαίνει το απαιτούμενο ελάχιστο (50%). Οι παροχές προς τον εργαζόμενο ακόμα και όταν αναγνωρίζεται το εργατικό ατύχημα και η επαγγελματική ασθένεια, είναι ελάχιστες. Αυτό το γεγονός αξιοποιείται παραπέρα από την εργοδοσία για να ασκήσει πιέσεις για να μη καταγραφεί το εργατικό ατύχημα. Ακόμα χειρότερη είναι η εργοδοτική αυθαιρεσία σε ανασφάλιστους εργαζόμενους, που στον κλάδο είναι πολλοί.

Η εμπορευματοποίηση που αναπτύσσεται τις υπηρεσίες της υγείας και ασφάλειας, συνοδεύεται με την απουσία δημόσιων υποδομών υποστήριξης των διαδικασιών για την αντιμετώπιση του επαγγελματικού κινδύνου. Η παράδοσή τους σε ιδιώτες, καθώς και η υποβάθμιση σχετικών ερευνητικών και υποστηρικτικών φορέων όπως το Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας, συντελούν στην επιδείνωση της κατάστασης μέσα στους χώρους δουλειάς.

Το ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο βοηθά στη μη αποτελεσματική πρόληψη των κινδύνων στην εργασία. Για παράδειγμα, ο Τεχνικός Ασφάλειας και ο Γιατρός Εργασίας είναι σύμβουλοι του εργοδότη, με εξαρτημένη σχέση εργασίας, ο χρόνος που προβλέπεται σε σχέση με το να ασκήσουν ουσιαστικό έργο είναι ελάχιστος, σε κάποιες επιχειρήσεις ο ίδιος ο εργοδότης μπορεί να είναι τεχνικός ασφάλειας κ.λπ.. Οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν έχουν καν γιατρούς εργασίας. Συχνά, αντί για ειδικούς γιατρούς εργασίας συναντάμε ανειδίκευτους γιατρούς.

Η ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, συμπληρώνεται με την όλο και μεγαλύτερη υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών, όπως το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας. Οι ελάχιστοι επιθεωρητές που υπηρετούν σήμερα πρέπει να φέρουν εις πέρας το ελεγκτικό τους έργο με τεράστιες ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή.

Ακόμα και αυτό το μηχανισμό όμως που υπάρχει και λειτουργεί με τις αδυναμίες του, το συνδικάτο μπορεί και πρέπει να τον αξιοποιεί. Κάθε χρόνο πραγματοποιούμε από κοινού ελέγχους σε επιχειρήσεις, άλλοτε με την επιθεώρηση εργασίας, άλλοτε με το ΚΕΠΕΚ. Πρέπει να ξέρει όμως ο κάθε συνάδελφος ότι ακόμα και έτσι η αποτελεσματικότητα μας είναι περιορισμένη. Συχνά οι εργοδότες αποκρύπτουν μία σειρά παραβιάσεις.

Μπορούμε και πρέπει να επιβάλλουμε την καθημερινή και μακρόχρονη προστασία της υγείας και της ασφάλειας μας, κόντρα στο φόβο της απόλυσης και της ανεργίας.

Απέναντι στις σειρήνες της υποταγής στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, απέναντι σε αυτούς που μας καλούν να συνεχίσουμε να ζούμε με «ψίχουλα», να θυσιάζουμε την υγεία μας στο βωμό των αντιλαϊκών συμφωνιών της άρχουσας τάξης και της Ε.Ε., Πρέπει να αντιτάξουμε ένα ισχυρό Εργατικό Κίνημα. Κίνημα που θα σημαδεύει τον πραγματικό αντίπαλο, δηλαδή το μεγάλο κεφάλαιο που κατέχει τα μέσα παραγωγής και αγοράζει την εργατική μας δύναμη όλο και πιο φτηνά, για να αυγαταίνει τα κέρδη του.

Αυτή είναι η αιτία που, ενώ στο εξωτερικό υπάρχουν δοκιμασμένες τεχνικές για την προστασία των εργαζομένων, με βάση το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνικής, μετράμε όλο και μεγαλύτερα ποσοστά νεκρών και σακατεμένων εργατών.

Όποιος και αν είναι στην κυβέρνηση, όσο τα κλειδιά της οικονοµίας τα έχουν οι επιχειρηµατικοί όµιλοι, η υγεία και η ασφάλεια µας θα θυσιάζεται στο βωµό της κερδοφορίας τους.

Η κυβέρνηση ΝΔ χρεώνεται ήδη θανάτους εργατών από την αρχή της θητείας της. Συνεχίζοντας την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, προχώρησε σε νέα αντεργατικά μέτρα. Μόνο αν οι εργάτες πάρουν στα χέρια τους τα κλειδιά της οικονομίας και της εξουσίας με την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και γενικότερα των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, των εργοστασίων, των υποδομών, μπορεί να διασφαλιστεί πραγματικά η υγεία και η ασφάλειά τους στο χώρο δουλειάς και κατοικίας τους.

Μην ανέχεσαι να σε φοβίζουν, φόβισέ τους εσύ!

Γιατί μόνο τότε θα φύγει από τη μέση ο εγκληματικός παράγοντας «κέρδος» και θα μπορεί να υπάρξει επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός της παραγωγής με κριτήριο τη διευρυμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, καθώς και εργατικός έλεγχος.

Σε αυτή τη λογική διαμορφώνουμε τους στόχους πάλης με τους οποίους θα δώσουμε τη μάχη ενάντια στην αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης και των δυνάμεων του κεφαλαίου.

Αυτό που ζούμε δεν είναι κάτι το φυσιολογικό, δεν πρέπει να συμβιβαστούμε ότι θα είναι για πάντα έτσι.Μπορούμε και πρέπει να το αλλάξουμε. Οργανωμένα σε κάθε χώρο δουλειάς και συνολικά σαν κλάδος, να αναπτύξουμε αγώνες που θα προλαμβάνουν εργατικά ατυχήματα, αλλά και θα δίνουν προοπτική για την οριστική εξάλειψή τους. Πρέπει να αξιοποιήσουμε, ότι νομικό μέσο μας έχει απομείνει μετά την αντεργατική λαίλαπα που έχουν εξαπολύσει εναντίον μας αυτή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Να στήσουμε επιτροπές υγιεινήςκαι ασφάλειας όπου μπορούμε.

Χρειάζεται ακόμα να έχουμε καθαρό ένα πράγμα, πως ότι παρεμβάσεις και να κάνει το συνδικάτο από έξω, αν αυτές δεν αγκαλιαστούν από τους ίδιους τους εργαζόμενους, δεν πρόκειται να έχουν αποτέλεσμα. Πρέπει ο καθένας μας να ξεπεράσει τους φόβους του, να βοηθήσει και τους υπόλοιπους στο χώρο δουλειάς του να ορθώσουν ανάστημα. Όταν οι εργάτες λειτουργήσουν συλλογικά, μπορούνε να έχουν κατακτήσεις ακόμα και πάνω από τα ελάχιστα που υποχρεώνει η νομοθεσία τον κάθε εργοδότη. Τέτοια παραδείγματα έχουμε από τους χώρους του κλάδου, που λειτουργούνε επιτροπές, που έχουν λυθεί μία σειρά ζητήματα και συνεχώς τίθενται τα επόμενα προς επίλυση.

Προτάσσουμε ως ζήτημα μέγιστης σημασίας την προστασία συνολικά της υγείας και της ασφάλειας των εργαζόμενων από τον επαγγελματικό κίνδυνο, που πρέπει να μπει στην καθημερινότητα της δράσης του σωματείων μας, να γίνει αντικείμενο συζήτησης, διαμόρφωσης και διεκδίκησης αιτημάτων ανά χώρο δουλειάς, ενημέρωσης των εργατών και συσπείρωσής τους.

Το μέλλον δε θα έρθει από μόνο του, αν δεν πάρουμε μέτρα και εμείς!

Η ίδια η πείρα μας λέει ότι η κατάκτηση μέτρων υγείας και ασφάλειας πάνε χέρι – χέρι με την ισχυροποίηση του Συνδικάτου μέσα στους χώρους δουλειάς. Με συνελεύσεις, δημιουργία Σωματειακών Επιτροπών, Επιτροπών Υγείας και Ασφάλειας, που διεκδικούν αγωνιστικά απέναντι στους εργοδότες και έτσι καταφέρνουν να αποσπούν τέτοιου είδους κατακτήσεις.

Γυρνάμε την πλάτη στους υπερασπιστές τις Ε.Ε., Στις εργοδοτικές ενώσεις ΣΕΘ (Σύλλογο Ελλήνων Θαλασσοκαλλιεργητών) και ΠΑΝΕΜΥ (Πανελλήνια Ένωση Μικρομεσαίων Υδατοκαλλιεργητών), που υπερασπίζουν με σθένος το προνόμιο να συνεχίσουν να πλουτίζουν από τον ιδρώτα των εργατών.

Είναι ξεκάθαρο για μας ότι η διεκδίκηση της προστασίας της υγείας και της ζωής των εργατών, εντάσσεται στο συνολικό πλαίσιο πάλης και διεκδικήσεων του ταξικού εργατικού κινήματος, δεν μπορεί να το δει κανείς ξεκομμένα. Συνδέεται με την πάλη για την υπογραφή ΣΣΕ αντίστοιχων με τις ανάγκες μας. Με την πάλη για την κοινωνική ασφάλιση, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα. Με την πάλη για την ανάκτηση των απωλειών μας. Περνά μέσα από την ανασύνταξη του Εργατικού Κινήματος με σωματεία γερά, μαζικά, ζωντανά, με δεσμούς μέσα στους εργασιακούς χώρους, με την οργάνωση των εργατών σε κάθε χώρο δουλειάς. Περνά μέσα από την αλλαγή των συσχετισμών δύναμης στο Εργατικό Κίνημα υπέρ των ταξικών δυνάμεων, από την ενίσχυση του ΠΑΜΕ. Έχουμε την εμπειρία από αγώνες μικρούς και μεγάλους σε χώρους δουλειάς του κλάδου, έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, έχουμε τις δυνατότητες να τα καταφέρουμε.

• Υπογραφή και τήρηση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.
• Ουσιαστικό έλεγχο από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς με προσανατολισμό στην εργοδοτική ευθύνη για τη συνδυασμένη εφαρμογή του συνόλου της νομοθεσίας και των κανονισμών για την υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων, τη δημόσια υγεία και ασφάλεια και την προστασία του περιβάλλοντος.
• Ίδρυση κρατικού σώματος τεχνικών ασφαλείας και γιατρών εργασίας, ενταγμένου αποκλειστικά στο δημόσιο σύστημα υγείας, κατάργηση των ΕΞΥΠ.
• Υπεράσπιση και διεύρυνση του θεσμού των ΒΑΕ. Μείωση του χρόνου εργασίας για τα ΒΑΕ 6ωρο/5ήμερο/30ωρο και αύξηση των ημερών αδείας. Καθιέρωση επιδόματος βαριάς ανθυγιεινής εργασίας. Καταβολή του ασφάλιστρου των ΒΑΕ από τους εργοδότες και το κράτος, απαλλαγή των εργαζομένων από τις εισφορές.
• Πλήρη κάλυψη των αναγκών των εργαζομένων από τον επαγγελματικό κίνδυνο με ευθύνη του κράτους και αποκλειστική επιβάρυνση του κεφαλαίου.
  Ουσιαστική ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού και της υλικοτεχνικής υποδομής του ΣΕΠΕ. Συνδυασμένη, με σαφή διακριτά καθήκοντα, δράση των επιθεωρήσεων ασφαλείας και υγείας με τις επιθεωρήσεις εργασιακών σχέσεων για την αντιμετώπιση όλων των παραγόντων που επηρεάζουν την υγεία και ασφάλεια (π.χ. εξοντωτικά ωράρια, μαύρη εργασία, εργασία ανηλίκων κ.λπ.).
• Να ισχύσει ξανά η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιοτεχνία και στη βιομηχανία.
• Κατάργηση των αντεργατικών νόμων. Κάλυψη των απωλειών που είχαμε στα χρόνια της κρίσης.
• Σύνταξη στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες, 5 χρόνια νωρίτερα για τα ΒΑΕ.
• Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 Φτάνει πια με τα ξεχειλωμένα ωράρια!

Φτάνει πια με την ατελείωτη πίεση, το τεράστιο όγκο δουλειάς!

Φτάνει πια με το μισθό να εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας και τις ατελείωτες απλήρωτες υπερωρίες!

Παλεύουμε για να κατοχυρώσουμε το δικαίωμά μας στο σταθερό χρόνο εργασίας 7ώρες τη μέρα, 5 μέρες τη βδομάδα, το δικαίωμα στη σωματική και πνευματική ανάπαυση, αυξήσεις στους μισθούς ώστε να ζούμε και να εργαζόμαστε με αξιοπρεπείς όρους. Όλα αυτά μπορούμε να τα κατακτήσουμε μόνο με την ύπαρξη της Συλλογικής Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) που να καλύπτει τις ανάγκες των εργαζομένων του κλάδου.

Το σχέδιο ΣΣΕ που προτείνει η ΠΟΛ -και καλεί τους εργοδότες να υπογράψουν- αφορά το σύνολο των εργαζόμενων του κλάδου. Δηλαδή τους εργαζομένους κάθε ειδικότητας σε ελεγκτικές/συμβουλευτικές και λογιστικές εταιρείες (λογιστές, ελεγκτές, συμβούλους, πληροφορικάριους, διοικητικούςκλπ), σε λογιστήρια εταιρειών και λογιστικά γραφεία.

Είναι επιτακτική ανάγκη η μαζική και οργανωμένη πάλη όλων μας για την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ στην βάση του σχεδίου της ΠΟΛ. Είναι ο μόνος τρόπος να έχουμε σε κάθε χώρο δουλειάς ένα ρυθμισμένο, ελάχιστο πλαίσιο δικαιωμάτων, ώστε να μην είμαστε έρμαιο στις ορέξεις του κάθε εργοδότη. Αυτή είναι η μόνη λύση για τους εργαζόμενους που βλέπουν το εισόδημά τους να εξανεμίζεται κάτω από την ακρίβεια, τον ελεύθερο χρόνο να μην υπάρχει, την εντατικοποίηση της δουλειάς να έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Η μη ύπαρξη ΣΣΕ από το 2009με ευθύνη των εργοδοτών (που εκμεταλλεύονται όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο της Ε.Ε και των προηγούμενων καιτης τωρινής κυβέρνησης), έφερε ατομικές συμβάσεις με όλο και χειρότερους όρους και συνθήκες εργασίας. Την ίδια περίοδο τα μονοπώλια του κλάδου μας είναι από τα πιο κερδοφόρα και δυναμικά αναπτυσσόμενα. Η δική μας εργασία αυξάνει τα κέρδη τους και όμως καθημερινά ζούμε με όλο και λιγότερα.

Ξέρουμε ότι ο αγώνας είναι δύσκολος και μακρόχρονος! Ξέρουμε όμως ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε!Η Ομοσπονδία μας συνεχίζει με πείσμα και επιμονή τον αγώνα παίρνοντας πολλές πρωτοβουλίες. Σε αυτό το πλαίσιο έχει ζητήσει συνάντηση από τον ΣΕΒ και άλλους εργοδοτικούς φορείς την Τετάρτη 6 Ιουλίου καθώς και από μεγάλους εργοδότες του κλάδου για υπογραφή της ΣΣΕ.

Αντλούμε δύναμη από την αγωνιστική πείρα του ταξικού εργατικού κινήματος και του κλάδου μας. Εμπνεόμαστε από τις κατακτήσεις που η εργατική τάξη απέσπασε με σκληρούς αγώνες και θυσίες. Τα πρόσφατα παραδείγματα αποδεικνύουν ότι όταν οι εργαζόμενοι πιστέψουν στη δύναμή τους και μπουν συλλογικά, αποφασιστικά, μαχητικά στον αγώνα, μπορούν να αντιμετωπίσουν ακόμα και τα πιο μεγάλα εμπόδια, να κάμψουν και τον πιο ισχυρό αντίπαλο, να αποκτήσουν αγωνιστική πείρα – παρακαταθήκη για τη συνέχεια και για τις μελλοντικές, ακόμα πιο απαιτητικές μάχες.

Η πρόταση της ΠΟΛ για κλαδική ΣΣΕ προβλέπει:

• 912 ευρώ και 1.006,74 ευρώ κατώτερο μισθό νεοπροσλαμβανομένου(ανάλογα το κλιμάκιο)συν τα επιδόματα και αυξήσεις ανά διετία τουλάχιστον 3%-4%
• Επιδόματα πτυχίου, γνώσης ξένης γλώσσας, χρήσης Η/Υ, Ισολογισμού, Τακτικού και Φορολογικού ελέγχου, γάμου, τέκνων,μονογονεϊκής οικογένειας κ.α.
• 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο, διάλλειμα εντός 7ώρου, πληρωμή κάθε επιπλέον ώρας ως υπερωρία.
• Η μισθολογική και επαγγελματική εξέλιξη των εργαζόμενων να βασίζεται στην ΣΣΕ και όχι σε εσωτερικό σύστημα αξιολόγησης του εργοδότη
• Προστασία της μητρότητας – πατρότητας, γονικές άδειες.
• Ισχύς της αρχής της ευνοϊκότερηςρύθμισης.

 Τετάρτη 6 Ιουλίου, Μέρα Πανελλαδικής Δράσης του κλάδου για την υπογραφή ΣΣΕ

ΚΑΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΜΗΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

     Πραγματοποιήθηκε χθες 5/7/2022 η προγραμματισμένη από την ΕΛΜΕ Πειραιά παρέμβαση στον ΕΦΚΑ (Ακαδημίας 22), σχετικά με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη εκπαιδευτικών και των οικογενειών τους.

            Θυμίζουμε ότι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, που ήταν άνεργοι το προηγούμενο διάστημα (αλλά και άλλοι εργαζόμενοι με σύμβαση στο Δημόσιο), μένουν για σχεδόν 3 μήνες επιπλέον χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μετά την ημέρα δηλαδή που αποκτούν το 50ο ένσημο (τόσα ένσημα απαιτούνται για να αποκτήσει κάποιος ασφαλιστική ικανότητα)! Κι αυτό γιατί τόσο διάστημα κάνει ο ΕΦΚΑ, προκειμένου να οριστικοποιήσει τα ένσημά τους και να φανούν στο σύστημα (βλέπε ανακοίνωση ΕΛΜΕ Αρ. Πρωτ. 71/29-06-2022)! Τέτοια είναι και η περίπτωση συναδέλφισσάς μας στον Πειραιά με 4 παιδιά.

            Καταγγέλλουμε  το γεγονός ότι η αντιπροσωπεία του σωματείου δεν έγινε δεκτή από τη διοίκηση του ΕΦΚΑ, παρά το γεγονός ότι είχε ζητηθεί συνάντηση.

            Αντί γι’ αυτό, ο ΕΦΚΑ απάντησε εγγράφως (ακολουθεί παρακάτω), επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά τα όσα καταγγέλλουμε. Και λέγοντας μισές αλήθειες, που ως γνωστόν, ισοδυναμούν με ολόκληρα ψέματα.

            Συγκεκριμένα:

α) Παραδέχονται ότι η προθεσμία για την υποβολή των ΑΠΔ είναι η τελευταία ημέρα του μεθεπόμενου μήνα (!). Ωστόσο, αποκρύπτουν ότι η πρώτη μέρα που έχει δικαίωμα υποβολής των ΑΠΔ το Δημόσιο, δεν είναι η πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, αλλά η πρώτη μέρα του μεθεπόμενου μήνα. Δηλαδή, τα ένσημα του Μαΐου, μπορούν να υποβληθούν από τη ΔΙΔΕ Πειραιά, από 1 – 31 Ιουλίου και όχι από 1 Ιουνίου!

β) Ακόμα και αν υποβληθούν οι ΑΠΔ την 1η μέρα (στο παράδειγμά μας 1 Ιουλίου), ο ΕΦΚΑ θα τις ελέγξει μετά το τέλος της προθεσμίας (31/7), δηλαδή τον Αύγουστο!

            Μετά από όλα αυτά, δεν προξενεί κάποια εντύπωση πως στην απάντησή τους αναφέρουν και την ΕΛΜΕ σαν … εργοδότη (!).

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία! Απαιτούμε άμεση επίλυση του ζητήματος! 

• Άμεση και χωρίς χρονοτριβές καταχώριση των ενσήμων στον ΕΦΚΑ! Μέχρι τότε, να γίνονται δεκτές οι βεβαιώσεις εργοδότη από τις υπηρεσίες του ΕΦΚΑ, όπως ίσχυε παλιότερα.
• Δωρεάν και χωρίς κανένα περιορισμό ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους εργαζόμενους , τους άνεργους και τις οικογένειές τους!!

  Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τα εκπαιδευτικά σωματεία που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μάς (“Ρόζα Ιμβριώτη”, Παπαμαύρος”, “Μακρυγιάννης”, “Αριστοτέλης”) και ιδιαίτερα τους εργαζόμενους του ΕΦΚΑ και το σωματείο τους, τον Σύλλογο Υπαλλήλων Ασφαλιστικών Ταμείων (Σ.Υ.Α.Τ.).

            Θα επιμείνουμε και θα επανέλθουμε μέχρι την οριστική επίλυση του ζητήματος!

Βίντεο-φωτογραφίες από την κινητοποίηση μπορείτε να δείτε εδώ

https://1drv.ms/f/s!AggfQKbPstC-811KIHQxAKJa6Qms

                  Στην καρδιά του καλοκαιριού και με την αύξηση νέων εισαγωγών στις εφημερίες (θυμίζουμε πως το Νοσοκομείο έχει δεχτεί επιπλέον 8 εφημερίες το τετράμηνο με αποτέλεσμα ο αριθμός να αγγίζει τις 40 από 32, δηλαδή 28 παραπάνω το χρόνο) , όπου οι ασθενείς στοιβάζονται κυριολεκτικά o ένας πάνω στον άλλο στις κλινικές ( 42 ασθενείς σε κλινική με 25 κλίνες δύναμη), η κατάσταση είναι δραματική καθώς οι συνθήκες νοσηλείας είναι ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ:

Στο 5^ο, 6^ο 8^ο Ψυχιατρικό Τμήμα Εισαγωγών και στην Ψυχογηριατρική κλινική του Νοσοκομείου ο κλιματισμός ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ.

Στο 1^ο και 2^ο Ψυχιατρικό Τμήμα Εισαγωγών, επί μέρες, χάνεται ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΝΕΡΟΥ, προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργία του κλιματισμού σε υποφερτό επίπεδο, μέχρι να έρθουν ΚΑΠΟΥ, ΚΑΠΩΣ, ΚΑΠΟΤΕ, τα απαιτούμενα ανταλλακτικά.

Στις υπόλοιπες κλινικές, ο κλιματισμός λειτουργεί οριακά είτε ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, ενώ στο Γραφείο Εφημερευόντων Νοσηλευτών, και στα εξωτερικά Ιατρεία ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ.

Κατά τα άλλα, στέλνονται υπηρεσιακά μηνύματα για την αντιμετώπιση της… «θερμικής καταπόνησης» εξαιτίας του καύσωνα, ενώ πέρα από κάθε λογική το ΕΤΟΣ 2022 αγοράζονται… ΑΝΕΜΙΣΤΗΡΕΣ(!!), με ό,τι και αν σημαίνει αυτό για την έκθεση των ψυχιατρικά ασθενών σε κίνδυνο. Τον χειμώνα, ίσως δούμε και βαρέλια με… καυσόξυλα στο κέντρο των θαλάμων, για να ζεσταίνονται οι ασθενείς. 

Η διαχρονικές ευθύνες ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ και ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΝ, για την ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής και την υποχρηματοδότηση του είναι δεδομένες, αλλά το γεγονός αυτό δεν απαλλάσσει τη ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ από τις δικές της ευθύνες.

Άλλωστε οι Διοικήσεις διαχρονικά, προκειμένου να στηρίξουν τις «εγκληματικές» πολιτικές των κυβερνήσεων στο χώρο της υγείας, βρίσκονται μακριά από τα πραγματικά προβλήματα, που βιώνουν ασθενείς και εργαζόμενοι και πίσω από τα γραφεία τους, με τον κλιματισμό να δουλεύει χωρίς προβλήματα!!!! 

• Απαιτούμε ΤΩΡΑαπό τη Διοίκηση του Νοσοκομείου, να αφήσει τις φιέστες εγκαινίων με κορδέλες και να προχωρήσει σε όλες τις ενέργειες για την ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ, ειδάλλως θα περάσει στην ιστορία ως ηθικός αυτουργός  για ό,τι προκύψει.