Δυναμώνουμε τον αγώνα για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία

Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Γι’ αυτό και φέτος 8ηΜάρτη, την Παγκόσμια Ημέρα της Εργαζόμενης Γυναίκας:

• Απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, σε κάθε πλευρά της ζωής μας.
• Στρέφουμε τα βέλη μας ενάντια στην αιτία της γυναικείας ανισοτιμίας και της αναπαραγωγής παλιών και νέων μορφών βίας και καταπίεσης, ενάντια στην εκμετάλλευση, που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και των ανταγωνισμών τους που φτάνουν μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις.
• Ιδιαίτερα αναφερόμαστε στις συναδέλφισσες εργαζόμενες στα ΜΜΕ και τις δημοσιογράφους που αναγκάζονται να δουλεύουν με συνθήκες εντατικοποίησης και χωρίς σταθερά ωράρια. Με δυσκολίες στην ατιμετώπιση κοινωνικών αναγκών, την προστασία της μητρότητας, αφού οι κρατικές δομές για παροχή τέτοιων υπηρεσιών είναι ανύπαρκτες και οι υπηρεσίες εμπορευματοποιημένες, ενώ οι μισθοί δε φτάνουν για την κάλυψή τους. Να στέλνονται για κάλυψη κάτω από αντίξοες συνθήκες σε φυσικές καταστροφές όπως πλημμύρες, πυρκαγιές χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας, αλλά και ενίοτε σε πολεμικά μέτωπα. Αντπαλεύουμε αυτή την πραγματικότητα προς όφελός μας.

Η εργοδοτική βία στάζει αίμα.

Κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη βιομηχανία “Βιολάντα”, στις χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά εξαιτίας της εντατικοποίησης, της «ευελιξίας», της δουλειάς μέχρι τα βαθιά γεράματα με την “ενεργό γήρανση”.

Ακανόνιστα ωράρια, βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης. Χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού & της μητρότητας, χωρίς μέτρα προστασίας υγείας και ασφάλειας, γιατί θεωρούνται κόστος για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα αφεντικά και στα ΜΜΕ. Γιατί είναι ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Η πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και στα ΜΜΕ και πνιγεί τις δικές μας ανάγκες

Γι’ αυτό:

• Στο όνομα της “ισότητας των φύλων”, η νυχτερινή εργασία των γυναικών και στον κλάδο θεωρείται κανονικότητα, επιβαρύνοντας σημαντικά τον γυναικείο οργανισμό. Κανονικότητα θεωρούνται και οι επικίνδυνες δημοσιογραφικές αποστολές, η κάλυψη πυρκαγιών και άλλων ακραίων φυσικών φαινομένων χωρίς τα απαραίτητα μέσα προστασίας, όπως και το να είσαι απίκο 24/7 ”γιατί έτσι είναι η δουλειά”.
• Στο όνομα της “συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής”, επιβάλλουν στις εργαζόμενες τη δουλειά όπως, όποτε και για όσο έχει ανάγκη η εργοδοσία και τα κέρδη της, ενώ τα βάρη της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των χρονίως πασχόντων εξακολουθούν να βαραίνουν τις πλάτες τους.
• Μας καταδικάζει σε μια ασφυκτική καθημερινότητα. Με την ακρίβεια, την ενεργειακή φτώχεια, τους πλειστηριασμούς, τα πανάκριβα ενοίκια. Χώρους εργασίας χωρίς μέτρα προστασίας, ανυπαρξία αντισεισμικής θωράκισης σε σπίτια και σχολεία, αντιπλημμυρικών έργων, ασφαλών μεταφορών.
• Αφήνει απροστάτευτες τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και άλλων μορφών κακοποίησης. Με τις τεράστιες ελλείψεις αντίστοιχων δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών, την κρατική & αστυνομική αυθαιρεσία, τις μακροχρόνιες πολυδάπανες νομικές διαδικασίες, την ανυπαρξία εξειδικευμένων κέντρων για θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας.
• Καλλιεργεί το έδαφος για το στήσιμο κάλπικων διπόλων περί «προόδου- συντήρησης» με στόχο τον εγκλωβισμό της συνείδησης των γυναικών «εντός των τειχών» του συστήματος. Γι’ αυτό ξαναζεσταίνονται σκοταδιστικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας ακόμα και για την αμφισβήτηση του δικαιώματος στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση. Πλασάρει ως δήθεν προοδευτικό την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος. Αναπαράγει σάπιες αξίες που οδηγούν στην κακοποίηση, ακόμα και τη δολοφονία γυναικών.

Παλεύουμε αταλάντευτα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις αιτίες που τον γεννούν

Σε κάθε γωνία του πλανήτη ξεφυτρώνουν πολεμικά σφαγεία για τους λαούς. Οξύνονται οι ανταγωνισμοί για τη μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Φουντώνει η αναμέτρηση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας και των συμμάχων τους. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών βάζουν “κόφτη” στις κοινωνικές δαπάνες, για να ενισχύσουν τις πολεμικές. Την ξέφρενη κούρσα της πολεμικής προετοιμασίας και των εξοπλισμών, την πληρώνουμε πολύ ακριβά εμείς οι γυναίκες και οι οικογένειές μας

Δεν ανεχόμαστε τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας, οι σύντροφοί μας να γίνουν κρέας στα κανόνια τους.

Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Βάζοντας το λαό μας στο στόχαστρο. Στέλνουν ένοπλες δυνάμεις σε αποστολές έξω από τα σύνορα που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.

Αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας

Aπό τη θέση που μας αναλογεί ως δημοσιογράφοι και εργαζόμενες στα ΜΜΕ, δεν δεχόμαστε να θέσουμε τα χέρια και τις γνώσεις μας στην πολεμική μηχανή, να γινόμαστε φερέφωνα και υπερασπίστριες της πολεμικής προπαγάνδας.

Βαδίζουμε στα χνάρια των μεγάλων γυναικείων εργατικών αγώνων.

Βάζουμε στην αιχμή του δόρατος του αγώνα μας τις σύγχρονες ανάγκες μας. Μόνο η ικανοποίησή τους μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ισοτιμία και χειραφέτηση των γυναικών του μόχθου.

Δυναμώνουμε τη συλλογική μας πάλη για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο– για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο.

Παλεύουμε για ενημέρωση σε όφελος του λαού κόντρα στην κατευθυνόμενη από το κράτος τις κυβερνήσεις και τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία κατευθυνόμενη ενημέρωση. Η δήθεν προσπάθεια αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης είναι το άλλοθι της προπαγάνδας χειραγώγησης του λαού.

Να δυναμώσουμε τον κοινό αγώνα γυναικών και ανδρών της βιοπάλης ενάντια στην κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης για να διεκδικήσουμε ότι είναι σύγχρονο και αναγκαίο για μας και τις οικογένειές μας.

Ζήτω η 8η Μάρτη!

Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων τιμά την 8η Μάρτη, μέρα μνήμης για τις εργάτριες που δώσανε έναν σκληρό αγώνα για ισοτιμία, αξιοπρέπεια και εργασιακά δικαιώματα!

Οι μεγάλοι γυναικείοι εργατικοί αγώνες των προηγούμενων αιώνων φωτίζουν και σήμερα το δρόμο του αγώνα και της συλλογικής δράσης για να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη και μπορούν να εξασφαλίσουν την ισοτιμία και τη χειραφέτησή μας.

Το Εργατικό Κέντρο τιμώντας την 8η Μάρτη απευθύνει κάλεσμα στις εργαζόμενες του κλάδου που μοχθούν καθημερινά, δίνουν τη μάχη για το μεροκάματο, για δυνάμωμα της οργάνωσης μας, της πάλης μας ενάντια στην εκμετάλλευση και την  ανισοτιμία.

Οι χώροι δουλειάς μας αποτελούν μια απέραντη «κοιλάδα των Τεμπών» για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους μια χούφτα επιχειρηματικοί όμιλοι. Για τους βιομήχανους, το κράτος και τις κυβερνήσεις τους, οι ανάγκες των γυναικών, των εργαζόμενων συνολικά θεωρούνται κόστος.

  Μπροστά στο κέρδος είναι αδίστακτοι, δε λογαριάζουν τις ζωές μας. Αυτό αποδεικνύεται και με το στυγνό εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της «Βιολάντα»  που κόστισε τη ζωή στις 5 νεκρές εργαζόμενες μανάδες του τόπου μας.  Όπως και σε χιλιάδες εργαζόμενες που φεύγουν σακατεμένες σωματικά και ψυχικά από τη δουλειά τους εξαιτίας της εντατικοποίησης. Τα κέρδη τους βρωμάνε θάνατο.

Κυβερνήσεις και ΕΕ στο όνομα της «ισότητας των φύλων» καταργούν κατακτήσεις του εργατικού και γυναικείου κινήματος όπως η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία. Ελλιπή  έως ανύπαρκτα είναι τα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας, για την προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού.

Για τα κέρδη των λίγων και τη γεωστρατηγική αναβάθμιση τους σπρώχνουν τους λαούς στα πολεμικά σφαγεία, οι γυναίκες αποτελούν θύματα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων. Στα πρώτα θύματα από τη νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ – Ισραήλ και των συμμάχων τους στο Ιράν ήταν 168 νεκρές μαθήτριες του σχολείου θηλέων.

Για αυτό τώρα απαιτείται ξεσηκωμός!

Δυναμώνουμε την πάλη μας :

Για το δικαίωμα στην σταθερή εργασία- στο σταθερό ωράριο- για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας, της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο!

Γιατί αρνούμαστε να μπούμε στο μάτι του κυκλώνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της πολεμικής προετοιμασίας. Τώρα να κλείσουν όλες οι βάσεις του θανάτου, να επιστρέψουν πίσω όλες οι δυνάμεις, κάθε πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων.

Η δική μας 8η Μάρτη τιμά κάθε γυναίκα που αγωνίζεται, που δεν σκύβει το κεφάλι, που απαιτεί και διεκδικεί το αύριο.

Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο!

Τώρα πρέπει να δυναμώσει η πάλη σε κάθε χώρο δουλειάς, να σημάνει συναγερμός!

Η κυβέρνηση της ΝΔ φέρνει τον λαό μας ακόμα πιο κοντά στο μακελειό που εξελίσσεται στο Ιράν. Δεν της αρκεί η στήριξη που παρέχει στους μακελάρηδες ΗΠΑ – Ισραήλ και στα δολοφονικά πολεμικά τους σχέδια. Με την αποστολή φρεγατών και πολεμικών αεροσκαφών στην Κύπρο εμπλέκει ακόμα βαθύτερα τη χώρα στον πόλεμο. Στόχος είναι η στήριξη των βρετανικών βάσεων και των ΝΑΤΟικών υποδομών που αποτελούν κρίσιμο κρίκο στους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή.

Η παροχή ελληνικής στρατιωτικής συνδρομής στη Βουλγαρία κάνει “φύλλο και φτερό” τα προσχήματα της αντίστοιχης αποστολής δυνάμεων στην Κύπρο, που έγινε δήθεν για την “προστασία του κυπριακού ελληνισμού” και συνιστά νέα κλιμάκωση της επικίνδυνης εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο.

Ταυτόχρονα, η ομολογία ύπαρξης απειλής κατά της Βουλγαρίας από το Ιράν, εκθέτει τον εφησυχασμό που καλλιεργεί η κυβέρνηση και διάφορα παπαγαλάκια με τον μανδύα του “ειδικού”, υποστηρίζοντας ότι η Σούδα είναι “μακριά” ή στο “όριο του βεληνεκούς” των ιρανικών πυραύλων.

Η νέα αυτή εξέλιξη κάνει φανερό τον κίνδυνο γενικότερης ανάφλεξης, με δεδομένη την ύπαρξη κι άλλων πολεμικών μετώπων στην ευρύτερη περιοχή. Άλλωστε, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι οι μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων που μεταβαίνουν στη Β. Ελλάδα δεν προορίζονται να επιτηρούν “αποκλειστικά” τη Βουλγαρία, αλλά και όλες τις βάσεις των ΗΠΑ που βρίσκονται εκεί, συμπεριλαμβανομένης αυτής της Αλεξανδρούπολης».

Γίνεται ακόμη πιο ορατός ο κίνδυνος ο ελληνικός λαός να μετατραπεί σε στόχο αντιποίνων για έναν πόλεμο που δεν είναι δικός του. Καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση του πολέμου και της εμπλοκής, αλλά και στα υπόλοιπα κόμματα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που υποκριτικά εμφανίζονται «ανήσυχα» ενώ στηρίζουν την ίδια επικίνδυνη πορεία.

Τώρα είναι η ώρα να μιλήσει ο λαός! Με αποφασιστικότητα και μαζικότητα! Να στείλει μήνυμα στην κυβέρνηση της ΝΔ ότι δεν έχει καμιά νομιμοποίηση, να στηρίζει τη σφαγή άλλων λαών και να σέρνει τον ίδιο στο σφαγείο. Τώρα χρειάζεται να δυναμώσει η αλληλεγγύη στον ιρανικό λαό και όλους τους λαούς που είναι θύματα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.

Τώρα απαιτείται ξεσηκωμός! Οι φλόγες του πολέμου είναι στη γειτονιά μας, αν δεν ξεσηκωθούμε θα έρθει η σειρά μας. Να δυναμώσει ο αγώνας, για να μπει φρένο στα σχέδια που μετατρέπουν τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων. Να κλείσουν όλες οι ξένες στρατιωτικές βάσεις, από τη Σούδα της Κρήτης μέχρι την Αλεξανδρούπολη, η βάση του Άκτιου στην περιοχή μας, να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψουν πίσω όλες οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού, τα F-16 και κάθε ελληνικό πολεμικό μέσο που βρίσκεται εκτός συνόρων.

Ο λαός μας δεν θα βάλει την υπογραφή του στα βρώμικα παιχνίδια τους!

Σπέρνουνε τον όλεθρο στη Μέση Ανατολή, έξω η Ελλάδα από τη σφαγή!

8 Μάρτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Δυναμώνουμε τον αγώνα για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία!

Το Σωματείο μας χαιρετίζει την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Χαιρετίζει τη γυναίκα μητέρα, εργάτρια, άνεργη, αγρότισσα, φοιτήτρια, μετανάστρια και πρόσφυγα.

Οι πληγές από τα εγκλήματα στα Τέμπη, στην Πύλο, στη Χίο, στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ δεν έχουν κλείσει. Μετατρέπουμε την οργή μας σε απόφαση οργάνωσης και πάλης ενάντια στον πραγματικό ένοχο, το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ο ίδιος ένοχος γεννά την ανισοτιμία και κάθε μορφής βία κατά των γυναικών. Απαντάμε μαχητικά στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Η γυναικεία ανισοτιμία βαθαίνει παίρνοντας σύγχρονες μορφές, συμπιέζοντας και τσακίζοντας δικαιώματα. Στο όνομα της «ισότητας των φύλων» καταργήθηκε η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία, εξομοιώθηκαν και αυξήθηκαν για όλους τα όρια συνταξιοδότησης.

Στο όνομα της συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής οι ανάγκες των γυναικών και των παιδιών θυσιάζονται στο ζύγι του «κόστους». Καλλιεργείται το έδαφος για το στήσιμο κάλπικων δίπολων περί «προόδου – συντήρησης»  (ξαναζεσταίνονται για παράδειγμα σκοταδιστικές αντιλήψεις για την κοινωνική θέση της γυναίκας, ακόμα και για την αμφισβήτηση του δικαιώματος στη νόμιμη και ασφαλή άμβλωση). Με την «εθελοντική» στράτευση των γυναικών, επιδιώκουν ξεδιάντροπα να νομιμοποιήσουν στη λαϊκή συνείδηση τα ματωμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια –  νέο δυναμικό και μάλιστα με «ειδικά καθήκοντα» να θέσει τα χέρια και τις γνώσεις του στη πολεμική μηχανή για «να σκοτώνονται οι λαοί για τα αφέντη το φαΐ».

Η απουσία προστασίας της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, όπως και μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς κάνει ακόμα πιο επιτακτική την ενίσχυση των γραμμών του σωματείου από τις γυναίκες στον κλάδο μας. Διεκδικούμε ότι είναι σύγχρονο και αναγκαίο, ενάντια στη ζωή – λάστιχο, τα εξοντωτικά ωράρια, τους μισθούς που δεν καλύπτουν τις ανάγκες μας, την ενεργειακή φτώχεια, τα πανάκριβα ενοίκια, τους πλειστηριασμούς, τους πετσοκομμένους προϋπολογισμούς για υγεία, παιδεία, πρόνοια για να δίνονται δισεκατομμύρια για τους νατοϊκούς εξοπλισμούς και την εμπλοκή της χώρας στο ιμπεριαλιστικό μακελειό.

Δεν θα συνηθίσουμε στον θάνατο και τη βαρβαρότητα. Σήμερα περισσότερο από ποτέ γίνεται επίκαιρο το σύνθημα: Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο! Έξω από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μόνο δεινά, φτώχεια, πολέμους και προσφυγιά μας φέρνουν.

Καλούμε τη Δευτέρα, 9 Μάρτη, στις 6 μ.μ. στην παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Εργασίας, που οργανώνει η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (Ο.Γ.Ε.) και εργατικά σωματεία για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας.

Ο Υπουργός Εμπορίου της Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επισκέπτεται απ’ ότι φαίνεται μόνο με δύο τρόπους τα δημόσια νοσοκομεία:

Πρώτος τρόπος: Συνοδευόμενος από ολόκληρες διμοιρίες ΜΑΤ και ΟΠΚΕ, με σκοπό να δημιουργηθεί αντικειμενικά κατάσταση έντασης και να στηθεί το αφήγημα ότι δήθεν οι υγειονομικοί δεν τον αφήνουν να μπαίνει ελεύθερα στα δημόσια νοσοκομεία.

Δεύτερος τρόπος: Κυριολεκτικά για 5’ σαν τον  ‘κλέφτη’, για να βγάλει στημένες φωτογραφίες μπροστά από γιαπιά και να εξαφανιστεί, μην τυχόν και διακινδυνεύσει ούτε καν τυχαία συνάντηση με τους εργαζομένους, τους ασθενείς και την ανυπόφορη καθημερινότητά τους.

Και στις δύο περιπτώσεις, πετυχαίνει τον βασικό του στόχο: Να μην έρθει σε σοβαρή επιχειρηματολογημένη αντιπαράθεση με τα Σωματεία και τους εργαζόμενους, διότι τότε καταρρέουν μεμιάς τα ψέματά του.

Έτσι και σήμερα, ο υπουργός επισκέφθηκε το ΓΝΑ Ευαγγελισμός με φαντασμαγορική καταδρομική ταχύτητα, έβγαλε 2 φωτογραφίες μέσα στο απαρχαιωμένο -διατηρητέο θα έλεγε κάποιος αν αναλογιστεί τη χρονολογία ανέγερσής του – Κτήριο Αδελφών και εξαφανίστηκε. Φυσικά, σε λίγα ακόμη λεπτά το φωτογραφικό ενσταντανέ από το …deal είχε ανέβει στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου κι είχε διανεμηθεί στους δημοσιογράφους.

Το ξέρουμε κύριε υπουργέ ότι η πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς είναι το βασικό πράγμα που φοβάστε και σας χαλάει το αφήγημα «Το ΕΣΥ στα καλύτερά του» και τα παιχνίδια εντυπώσεων στα οποία αρέσκεστε.

Αν άλλωστε ίσχυε το δικό σας αφήγημα δεν θα αποφεύγατε μετά μανίας τη συζήτηση με τους εργαζόμενους κι ούτε θα τους «στολίζατε» με τους γνωστούς όσο και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς «συμμορία της μιζέριας», «κάφροι», «ανθρωπάκια» κλπ κλπ.

Δεν πηγαίνουν όμως καλύτερα τα πράγματα.

Γι’ αυτό και χρειάζεστε εκπομπές όπως η χτεσινοβραδινή 2ωρη στον ΑΝΤ1, όπου εσείς τη 1μιση ώρα ωρυόσαστε κατά το συνήθη τρόπο σας και μόλις 5 λεπτά δόθηκαν στους  εκπρόσωπους των εργαζομένων – μάχιμους γιατρούς του ΕΣΥ όπως ο πρόεδρος του σωματείου μας και ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών Αθήνας-Πειραιά!

Δεν είναι εύκολο να εμφανίσεις την πραγματικότητα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω, το καταλαβαίνουμε είναι δύσκολο. Δεν είναι εύκολο να κάνεις το μαύρο – άσπρο, όταν έχεις τους εργαζόμενους απέναντι σου με χρόνο και επιχειρήματα να τεκμηριώνουν την υποβάθμιση της επιστήμης τους και της νοσηλείας των ασθενών τους.

Πάνω όμως στη δύναμη αυτής της αλήθειας βασιζόμαστε όλοι εμείς οι εργαζόμενοι, που κρατάμε όρθιο το ΕΣΥ, παρά τα φαραωνικά εγκαίνια χώρων με ωραία επιχρίσματα, αλλά ΑΔΕΙΩΝ από προσωπικό και χωρίς χρηματοδότηση κρατική.

Θα το ξαναπούμε ακόμη μια φορά: αντί να θεωρείται αυτονόητη η εκ των ουκ άνευ συντήρηση-επισκευή-ανακαίνιση των υποδομών, δοξάζετε τους δωρητές εφοπλιστές κ.ά. «φιλάνθρωπους» που ωστόσο με κάθε τέτοια δωρεά φόρο-εισφοροαπαλλάσσονται πολλαπλάσια και χαίρουν πολλών ακόμη προνομίων. Κι αυτά, την ώρα μάλιστα που λόγω πολέμου εκτοξεύουν τους ναύλους στις μπίζνες τους.

…Το αφήγημά σας να ξέρετε καταρρέει με πάταγο κάθε φορά στην αμέσως επόμενη εφημερία. Εκεί είμαστε και σας περιμένουμε με τις κάμερες αν και δεν θα χωράτε να περάσετε από το συνωστισμό ασθενών και φορείων …

Ευχαριστούμε όλους και όλες τους/τις συναδέλφους/ισες που με την ψήφο τους στήριξαν τη ΔΑΣ εκλέγοντας 3 (από 2) εκπροσώπους στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΥΚΥΥΠ και 10 (από 6) αντιπροσώπους για το συνέδριο της ΟΣΕΚΔΥΠ.

Η ανάδειξη της ΔΑΣ ως δεύτερη δύναμη στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΥΚΥΥΠ με διαφορά μόνο 1 ψήφου από την πρώτη δύναμη και πρώτη στους αντιπροσώπους στην ΟΣΕΚΔΥΠ σημειώνοντας αύξηση ψήφων κατά 81,52% και 71,11% αντιστοίχως είναι ηχηρό μήνυμα των συναδέλφων μας ότι απαιτούν ένα σωματείο ζωντανό, μαχητικό, μακριά από τη λογική της ανάθεσης, της μοιρολατρίας, του συμβιβασμού και του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Παρά την αύξηση των ψηφισάντων η αποχή παραμένει υψηλή τόσο στις αρχαιρεσίες (35% το 2026 από 45% το 2024) όσο και στη συμμετοχή των συναδέλφων μας στις συλλογικές διαδικασίες του συλλόγου. Η ΔΑΣ, με αίσθημα ευθύνης, θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την έλλειψη εμπιστοσύνης των συναδέλφων μας στα συλλογικά όργανα και να σταθεί δίπλα σε κάθε πρόβλημα από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, όπως έκανε και στην προηγούμενη θητεία από τη θέση του Γενικού Γραμματέα και του Ταμία.

 Στην συγκρότηση του προεδρείου του ΔΣ η ΔΑΣ πρότεινε διαπαραταξιακό αναλογικό αντιπροσωπευτικό προεδρείο με βάση την εκλογική δύναμη της κάθε παράταξης (Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας Πρωτοβουλία Εργαζομένων, Αντιπρόεδρος ΔΑΣ και Ταμίας ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ) κάνοντας πράξη την ενότητα των εργαζομένων. Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων ως πρώτη δύναμη πρότεινε να πάρει τη θέση του Προέδρου και του Γενικού Γραμματέα κάνοντας χρήση της γνωστής τακτικής περί αριστερού προεδρείου… Ο εκπρόσωπος της παράταξης ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ δεν αποδέχθηκε τη θέση του ταμία λόγω αυξημένων υπηρεσιακών υποχρεώσεων!!! Τη θέση του Ταμία πήρε η Πρωτοβουλία Εργαζομένων.

ΚΑΛΟΥΜΕ όλους τους συναδέλφους να συσπειρωθούν στο Σύλλογο και με τη δράση και τη συμμετοχή τους να κάνουμε το σωματείο πιο ζωντανό πιο μαχητικό, πραγματικό στήριγμα όλων των εργαζομένων.

Μάρτιος 2026

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ 2026 ΚΑΙ 2024

Για Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΥΚΥΥΠ

ΠΙΝΑΚΑΣ 1. Αποτελέσματα για το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΥΚΥΥΠ

Από τη ΔΑΣ εκλέγονται η Μαρία Παπαευθυμίου, Γιάννα Πλατή και η Αθηνά Τζούρτζου

Για αντιπροσώπους στην ΟΣΕΚΔΥΠ

ΠΙΝΑΚΑΣ 2. Αποτελέσματα για αντιπροσώπους στην ΟΣΕΚΔΥΠ

Από τη ΔΑΣ εκλέγονται ο Γιώργος Λιαμπότης,  η Ελένη Μητάκου,  η Μαρία Ντόβα,  η Μαρία Παπαευθυμίου, η Γιάννα Πλατή, η Μαρία  (Μάνια) Πριόβολου, η Μαρία Ροπόκη, η Ρεβέκκα Σταματοπούλου, η Μυρσίνη Τζανή και η Αθηνά Τζούρτζου.

Η Hellenic Train, υπεύθυνη για το έγκλημα των Τεμπών, απευθύνεται στους φορείς των ΑμεΑ για να της πούνε γνώμη για το πώς θα γίνουν πιο προσβάσιμα τα τραίνα.

 Η άθλια κατάσταση στον ελληνικό σιδηρόδρομο και τον μέσων μεταφοράς γενικότερα, δεν είναι αποτέλεσμα κακής διαχείρισης ή λαθών. Είναι αποτέλεσμα μιας συνειδητής πολιτικής επιλογής, που εδώ και χρόνια υπηρετεί το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων, σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ και όχι τις ανάγκες του λαού.

Η σημερινή κυβέρνηση, πατώντας πάνω στο έργο όλων των προηγούμενων, συνεχίζει την ίδια αντιλαϊκή κατεύθυνση: Ιδιωτικοποίηση, συμβάσεις κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των εταιρειών, μεταφορά της ευθύνης και του κόστους στους εργαζόμενους. Ο σιδηρόδρομος λειτουργεί με λογική «κόστους–οφέλους» και όταν μπαίνει το κέρδος πάνω από την ασφάλεια, τα δικαιώματα και τη ζωή, τα αποτελέσματα είναι γνωστά, τα ατυχήματα πολλά, με κορυφαίο το έγκλημα των Τεμπών, την ωμή δολοφονία 57 ανθρώπων.

Οι τυφλοί, οι μερικώς βλέποντες, οι ανάπηροι βιώνουμε τον αποκλεισμό καθημερινά. Για τους ανθρώπους με τύφλωση και μερική όραση, ο σιδηρόδρομος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινωνικού αποκλεισμού. Ο απάνθρωπος χαρακτήρας στην λειτουργία των μέσων μεταφοράς εκφράζεται σε πολλαπλάσιο βαθμό απέναντι στους τυφλούς και τους ανάπηρους. Σιδηρόδρομοι χωρίς καθολική προσβασιμότητα, ανύπαρκτη ή ελλιπής ηχητική ενημέρωση, αλλαγές δρομολογίων χωρίς προσβάσιμη πληροφόρηση, ελάχιστο προσωπικό στους σταθμούς και χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση, καμία ουσιαστική πρόβλεψη για ασφαλή και αυτόνομη μετακίνηση, με βλάβες και τραίνα να σταματάνε στο πουθενά.

Αυτή είναι η «ανάπτυξη» που μας υπόσχονται. Ένας σιδηρόδρομος που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εταιρειών και αφήνει στο περιθώριο όσους δεν χωράνε στους σχεδιασμούς τους. Οι ευθύνες είναι πολιτικές και έχουν ονοματεπώνυμο. Καταγγέλλουμε τη σημερινή κυβέρνηση, όπως και όλες τις προηγούμενες, γιατί: Διατηρούν και ενισχύουν το μοντέλο της ιδιωτικοποίησης, εξασφαλίζουν εγγυημένα κέρδη στους επιχειρηματικούς ομίλους, φτάνουν στο σημείο να επιδοτούν την Hellenic Train με 50 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για να δρομολογεί τους συρμούς της στον κεντρικό άξονα της χώρας Αθήνα – Θεσσαλονίκη που τον χαρακτηρίζουν «άκουσον άκουσον» άγονη γραμμή. Ενώ αφήνουν ακάλυπτα κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας και προσβασιμότητας.

Την ίδια στιγμή, σοβαρές ευθύνες έχει και η πλειοψηφία του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών και η ηγεσία της «Τριτοβάθμιας» συνδικαλιστικής οργάνωσης των ΑμεΑ της ΕΣΑμεΑ. Αντί να συγκρουστούν με αυτή την πολιτική, επιλέγουν τη σιωπή και τη διαχείριση, αποφεύγοντας να βάλουν στο στόχαστρο τις κυβερνήσεις και τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων. Φτάνουν στο σημείο να χρησιμοποιούν τον Σύλλογο, τους τυφλούς, τους ανάπηρους γενικότερα, καλώντας ο ΠΣΤ τα μέλη του Συλλόγου και η ΕΣΑμεΑ τους φορείς των ΑμεΑ να απαντήσουν σε ένα ερωτηματολόγιο της Hellenic Train που δήθεν ενδιαφέρεται, να γίνουν τα τραίνα της πιο προσβάσιμα για τα ΑμεΑ, λες και δεν τραβάνε οι τυφλοί και οι ανάπηροι αυτά που τραβάνε με την χρήση του σιδηροδρόμου, λες και δεν υπήρχαν οι καταγγελίες εργαζομένων με το επικείμενο μεγάλο ατύχημα που δεν έκαναν τίποτα, λες και δεν είχαν γίνει άλλα ατυχήματα που προειδοποιούσαν με κορυφαίο την δολοφονία των 57 ανθρώπων στο έγκλημα των Τεμπών. Και έρχονται σήμερα σαν να μην έχει συμβεί τίποτα να πουλήσουν κοινωνική ευαισθησία απευθύνοντας ερωτηματολόγια για να συμπληρώσουν τα ΑμεΑ. Σαν δεν ντρέπονται!

Οι τυφλοί και οι μερικώς βλέποντες δεν έχουν ανάγκη από ερωτηματολόγια και “καλές προθέσεις”, έχουν ανάγκη από αγώνα απέναντι σε μια πολιτική που τους αποκλείει. Ο δρόμος είναι ο αγώνας και η διεκδίκηση για όσο έχουμε ανάγκη και το κράτος οφείλει να μας παρέχει.

Ως Ενωτική Συνδικαλιστική Κίνηση Τυφλών απορρίπτουμε τη λογική του κέρδους στις μεταφορές, παλεύουμε για δημόσιο, ενιαίο, ασφαλή, φθηνό και πλήρως προσβάσιμο σιδηρόδρομο, διεκδικούμε μετακίνηση ως κοινωνικό δικαίωμα και όχι ως εμπόρευμα. Η λύση δεν βρίσκεται σε μικροδιορθώσεις και ψευτοβελτιώσεις μέσα στο ίδιο πλαίσιο.

Βρίσκεται στη σύγκρουση με την πολιτική που γεννά τα προβλήματα.

Με οργάνωση, συλλογικό αγώνα και ξεκάθαρο προσανατολισμό μπορούμε να επιβάλουμε τις ανάγκες μας, για αυτό πήραμε μέρος μαζί με όλους τους εργαζόμενους και τον λαό στα μεγάλα συλλαλητήρια για τα Τέμπη φέτος στις 28/2 και τα προηγούμενα χρόνια. Σε αυτό τον δρόμο θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε μαζί με την ΣΕΑΑΝ και τα ταξικά συνδικάτα.

Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

8η Μάρτη! Ημέρα της Γυναίκας. Ημέρα Αγώνα.

Μέρα μνήμης για τις εργάτριες που δώσανε έναν σκληρό αγώνα για ισοτιμία, αξιοπρέπεια και εργασιακά δικαιώματα! Που παλέψανε για λιγότερες ώρες δουλειάς, για καλύτερους μισθούς, για δικαίωμα ψήφου! Τίποτα δεν τους χαρίστηκε. Τα σημερινά αυτονόητα, υπήρξαν κάποτε ζητούμενα και κατακτήθηκαν γιατί εκείνες οι γυναίκες ΔΕΝ συμβιβάστηκαν!

Σήμερα τιμάμε τις γυναίκες που πάλεψαν και θα παλεύουν διαχρονικά για το ψωμί, την ειρήνη, την ισοτιμία και την κοινωνική χειραφέτηση. Τιμάμε τις γυναίκες που παλεύουν για την αξιοπρέπειά τους και για ένα καλύτερο μέλλον!

Βρισκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης, απέναντι σε κάθε μορφή τρομοκρατίας, παρενόχλησης και έμφυλης βίας.

Καμία ανοχή στις γυναικοκτονίες!

Γινόμαστε η φωνή όλων των γυναικών που βίαια τις σώπασαν.

Γινόμαστε η φωνή της Λέντας, της Κυριακής, της Ζωής, της Ανθής, των 5 εργατριών-μανάδων της ΒΙΟΛΑΝΤΑ!

Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε πόλεμο! Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε κάθε γυναίκα που έρχεται αντιμέτωπη με τη φριχτή όψη του πολέμου!

Είμαστε μαζί με κάθε μάνα που μ’ένα μωρό στην αγκαλιά, θαλασσοπνίγεται στη Μεσόγειο, ελπίζοντας σ’ενα καλύτερο αύριο!

Η δική μας 8η Μάρτη τιμά κάθε γυναίκα που αγωνίζεται, που δεν σκύβει το κεφάλι, που απαιτεί και διεκδικεί το αύριο.

 Απαιτούμε τη δημιουργία σύγχρονων και ασφαλών δομών για κάθε γυναίκα που κινδυνεύει, για κάθε κακοποιημένη γυναίκα και τα παιδιά της.

Διεκδικούμε δημόσια δωρεάν υγεία και μέριμνα για όλες! Πραγματική στελέχωση δομών για την ασφαλή και δημιουργική απασχόληση των παιδιών.

Λήψη μέτρων για την ουσιαστική προστασία της μητρότητας!

Προσαρμογή των θέσεων εργασίας, για την αποφυγή καταπόνησης του γυναικείου οργανισμού. Μισθολογική εξίσωση με πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις. Πρόωρη συνταξιοδότηση για όλες.

Συμμετέχουμε:

• στην κοινή εκδήλωση – ημερίδα της ΟΓΕ και Σωματείων την Κυριακή 8 Μάρτη στις 17:30 στο Πάντειο Παν/μιο με θέμα : “Δυναμώνουμε τον αγώνα για προστασία της εργαζόμενης γυναίκας και μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς ενάντια στην εντατικοποίηση”.
• Στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπ. Εργασίας, τη Δευτέρα 9/3 στις18:00 για να επιδοθεί και ψήφισμα με  κοινό πλαίσιο αιτημάτων για την προστασία της εργαζόμενης γυναίκας.

Οργανωνόμαστε στο σωματείο μας. Μια προς μια, όλες και όλοι μαζί, γινόμαστε η δύναμη που φέρνει το μέλλον τούτου του κόσμου!

Εκδήλωση – Προβολή Ταινίας

“Το Τελευταίο Σημείωμα”

Σάββατο 14 Μαρτίου 2026, 20:00 μ.μ.

Αίθουσα Ναπολέων Σουκατζίδης

Κάνιγγος 27, Αθήνα, 5ος όροφος

«Πατερούλη, πάω για εκτέλεση. Να ‘σαι περήφανος για το μονάκριβο γιο σου. Ν’ αγαπάς και να λατρεύεις την κορούλα σου και την αδελφούλα μου. Κι οι δυο μεγάλοι άνθρωποι. Γεια, γεια πατερούλη. Ναπολέων».

Τα παραπάνω ήταν τα λόγια του ήρωα συνάδελφου Ναπολέων Σουκατζίδη που ήταν ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους Κομμουνιστές της Καισαριανής. Δεν λύγισε ούτε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, προσέφερε τη ζωή του θυσία στον αγώνα, γιατί γνώριζε την αξία του να ζεις ελεύθερος.

Το όνομα του έχει η αίθουσα της Ένωσης Λογιστών Ελεγκτών Περιφέρειας Αττικής και κοσμεί τον χώρο η φωτογραφία του.

Τιμούμε τους ηρωικούς αγώνες της τάξης μας και καλούμε όλους τους συναδέλφους στην εκδήλωση στην αίθουσα της Ε.Λ.Ε.Π.Α. το Σάββατο 14 Μαρτίου στην εκδήλωση προς τιμήν τους, όπου θα προβληθεί και η ταινία «Το Τελευταίο Σημείωμα» σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη πού βασίζεται στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών κρατουμένων στο Σκοπευτήριο Καισαριανής.

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης, γεννημένος στην Προύσα το 1909, εγκαταστάθηκε μετά τη Μικρασιατική καταστροφή με την οικογένειά του στην Κρήτη. Σπούδασε στη Μέση και Ανώτατη Εμπορική Σχολή, εργάστηκε ως λογιστής και υπήρξε πρόεδρος των Εμποροϋπαλλήλων Ηρακλείου. Ανέπτυξε σημαντική συνδικαλιστική δράση, εξαιτίας της οποίας συνελήφθη και εξορίστηκε στον Αϊ Στράτη. Ακολούθως μεταφέρθηκε στις φυλακές της Ακροναυπλίας. Ήταν από το 1936 ανάμεσα στους κομμουνιστές κρατούμενους της Ακροναυπλίας που τον Απρίλιο του ίδιου έτους κληροδοτήθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση στους Γερμανούς. Ακολούθησαν οι φυλακές των Τρικάλων και της Λάρισας και τελικά του Χαϊδαρίου.