Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων – Εμπορ/λων Ν. Ξάνθης: Στις 4 Απρίλη να εκφραστεί μια πλατιά συσπείρωση Συνδικάτων στην κατεύθυνση της αντεπίθεσης

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Ν. Ξάνθης,  θα συμμετέχει στην Πανελλαδική Σύσκεψη  Εργατικών Κέντρων–Ομοσπονδιών–Σωματείων και Συνδικαλιστών, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 4 Απρίλη.

Η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη δε γίνεται σε συνηθισμένη περίοδο. Ο κόσμος φλέγεται, οι λαοί ξεριζώνονται. Η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα κλιμακώνεται από τη Λατινική Αμερική μέχρι τη Μέση Ανατολή.

Η  πολιτική της εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι η πολιτική που επιδεινώνει την καθημερινότητα των εργαζομένων, που μεγαλώνει την ήδη μεγάλη ακρίβεια, που θα χειροτερέψει ακόμα περισσότερο τις ήδη υποβαθμισμένες υποδομές. Είναι η πολιτική που μεγιστοποιεί το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων και φτωχαίνει περισσότερο τον λαό. Είναι η πολιτική που δίνει δισεκατομμύρια στους πολεμικούς εξοπλισμούς, όχι για τα στενά νερά του Αιγαίου και την προστασία των συνόρων της χώρας αλλά για τις μεγάλες θάλασσες των ΝΑΤΟικών εκστρατειών, και την ίδια στιγμή καθηλώνει μισθούς, αφήνει τους εργαζόμενους χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας, νοσοκομεία και σχολεία χωρίς χρηματοδότηση. Η πολιτική εμπλοκής σε πολέμους που γενικεύονται, σημαίνει και αυταρχισμός, κρατική και εργοδοτική τρομοκρατία, περιορισμός της συνδικαλιστικής δράσης, διώξεις πρωτοπόρων εργαζομένων και συνδικαλιστών.

Την ίδια στιγμή που οι δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού, συμμετέχουν στο έκτρωμα που ψηφίστηκε για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, που θα καθηλώνουν τους μισθούς με βάση τις ορέξεις και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, πάντα με μπροστάρη τον εργατοπατέρα-Παναγόπουλο, είναι η στιγμή του συντονισμού, του κοινού αγώνα των ταξικών δυνάμεων, των εργαζόμενων να διεκδικήσουμε τις ζωές μας.

Στις 4 Απρίλη να εκφραστεί μια πλατιά συσπείρωση Συνδικάτων στην κατεύθυνση της αντεπίθεσης!

Είναι κατανοητό ότι βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή, οι εξελίξεις δεν αποτελούν απλώς μια παρένθεση. Για αυτό η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ με σύνθημα «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους – Με οργάνωση και αγώνα στον δρόμο της ανατροπής» θέλουμε να εκφράσει μια μεγάλη προσπάθεια συσπείρωσης όσο το δυνατόν περισσότερων εργατικών συνδικάτων και συνδικαλιστών, συνολικά εργατικών και λαϊκών δυνάμεων σε γραμμή αντιπαράθεσης με τη γραμμή του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, προσπάθεια που είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

 Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα που συμφωνούν με τους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Τα δάκρυά τους είναι ψεύτικα. Όλοι αυτοί μαζί την περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης μάς ληστεύουν για τα κέρδη τους και την περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα μας ληστεύουν και θα μας σκοτώνουν, πάλι για τα κέρδη τους».

Γινόμαστε εμείς πρωταγωνιστές της Ιστορίας, η δύναμή μας είναι η οργάνωση, όπλο μας η αλληλεγγύη, ελπίδα μας ο αγώνας!

Σωματείο Εργατ/λων ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ 3Ε Θεσσαλονίκης: Συγκροτήθηκε νέο ΔΣ

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι

Σας γνωρίζουμε ότι το νεοεκλεγέν Διοικητικό Συμβούλιο του Σωμα­τείου μας, καταρτίσθηκε σε Σώμα ως εξής:

ΠΡΟΕΔΡΟΣ :                  ΤΣΑΝΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ:            ΚΑΤΣΙΜΕΝΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ:       ΣΑΪΜΠΕΡΤ ΜΑΡΣΕΛ

ΑΝ. ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ:  ΑΓΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΟΡΓΑΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ:    ΜΑΡΑΝΤΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΤΑΜΙΣ :                        ΒΟΥΡΒΟΥΤΣΕΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΕΦΟΡΟΣ :                     ΜΑΥΡΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ

 

Εργατικό Κέντρο Πειραιά: 21 Μάρτη το Ετήσιο Συνέδριο του ΕΚ

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ

ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΗ 9:00 ΠΜ Αίθουσα του θεάτρου του ΕΚΠ

ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Καλούμε όλους τους εκλεγμένους αντιπροσώπους των σωματείων μελών του ΕΚΠ για το Συνέδριο, όλα τα σωματεία μέλη μας, να ανταλλάξουμε την πείρα που αποκτήσαμε από τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες τον τελευταίο χρόνο και κυρίως να καταλήξουμε σε αποφάσεις για την ακόμα καλύτερη οργάνωση της πάλης των εργαζομένων του Πειραιά ιδιαίτερα μπροστά στις νέες συνθήκες με την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Στην έναρξη του Συνεδρίου καλούμε τα σωματεία του δημόσιου τομέα, άλλους φορείς του εργατικού λαϊκού κινήματος της περιοχής του Πειραιά, τη νεολαία, να δώσουν μαζικά το παρόν.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, τον τελευταίο χρόνο, μετά το εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο του 2024, πρωτοστατεί ακόμα πιο μαχητικά, πιο μαζικά, πιο αποφασιστικά στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων ενάντια στην πολιτική της σημερινής κυβέρνησης που υλοποιεί την εγκληματική πολιτική για τα κέρδη των λίγων με την ουσιαστική στήριξη των κομμάτων που ευθυγραμμίζονται με αυτή. Για να εξυπηρετήσει και να εξασφαλίσει την αύξηση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου, χτυπά διαρκώς κάθε εργατικό δικαίωμα. Αυτή η πολιτική μπλέκει τον εργαζόμενο λαό στον πόλεμο που δεν είναι δικός μας. Έναν πόλεμο που διεξάγεται στο φόντο της μάχης για τον ανταγωνισμό της πρωτοκαθεδρίας στην παγκόσμια οικονομία μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας, για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών ενέργειας, τον έλεγχο των δρόμων εμπορίου.

Η πρόσφατη κλιμάκωση με την επίθεση ΗΠΑ- Ισραήλ στο Ιράν, με την εμπλοκή 15 χωρών, έχει καταστροφικές συνέπειες για τους εργαζόμενους, μετατρέποντας τη χώρα και τις υποδομές της σε ορμητήριο κατά άλλων λαών και στόχο αντιποίνων. Το μόνο που εξασφαλίζει είναι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων την ώρα που τσακίζει τα δικαιώματα μας, βαθαίνοντας ολοένα και περισσότερο την εμπλοκή της χώρας σε πολέμους που καμία σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντα των εργαζομένων. Αντιθέτως στην ήδη υπάρχουσα ακρίβεια που τσακίζει το εργατικό λαϊκό εισόδημα έρχεται να προστεθεί νέα αύξηση σε καύσιμα και προϊόντα, εξαιτίας των πολλαπλασιασμένων ναύλων μεταφοράς. Οι εφοπλιστές βλέπουν στον πόλεμο ένα νέο πεδίο κερδοφορίας, ενώ το μάρμαρο θα το πληρώσουν για ακόμη μια φορά οι λαοί.

Στα παραπάνω από την πρώτη στιγμή το Εργατικό Κέντρο Πειραιά έχει σταθεί και συνεχίζει αταλάντευτα να στέκεται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας! Καταγγέλλοντας και καταδικάζοντας την εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια. Οργανώνει την πάλη στην περιοχή για να μην μετατρέπεται το λιμάνι του Πειραιά σε αγκυροβόλιο των ΝΑΤΟϊκών, για να μην μεταφέρεται στρατιωτικό υλικό για εγκληματικά σχέδια, φονιάδες να σουλατσάρουν ως ειρηνοποιοί και Έλληνες Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και φαντάροι να στέλνονται σε επεμβάσεις και αποστολές εκτός συνόρων ούτε από τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας ούτε από πουθενά αλλού. Εκφράζει την ίδια στιγμή την αλληλεγγύη σε όλους τους λαούς που οι αστικές τάξεις των χωρών τους τους μπλέκουν στα πολεμοκάπηλα σχέδια τους που δεν είναι για τα δικά τους συμφέροντα.

Η ανάπτυξή και ο πόλεμός τους τσακίζει τις ζωές μας.

ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Καμιά υποδομή κρίκος της πολεμικής εμπλοκής και στόχος αντιποίνων.

Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα που συμφωνούν με τους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Τα δάκρυά τους είναι ψεύτικα. Όλοι αυτοί μαζί την περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης μας ληστεύουν για τα κέρδη τους, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους, με 13 ώρες δουλειάς, χωρίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας που να καλύπτουν τις ανάγκες μας. Την περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα μας ληστεύουν και θα μας σκοτώνουν για τον ίδιο ακριβώς σκοπό. Θυσιάζουν τα δικαιώματά μας για την πολεμική προετοιμασία και την πολεμική οικονομία. Οι πολεμικές δαπάνες σε όλο τον κόσμο έφτασαν το αστρονομικό ποσό των 2,72 τρισ. δολαρίων. Στην ΕΕ τρέχει ήδη το πρόγραμμα «ReArm Europe», 800 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην Ελλάδα οι στρατιωτικές δαπάνες θα ξεπεράσουν τα 30 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια, κόβοντας από την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση κ.α.

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που μαίνεται στο Ιράν, τα τέσσερα χρόνια του ΟυκρανοΝΑΤΟϊκού πολέμου με την Ρωσία, η συμμετοχή της χώρας στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, όλα γίνονται για το άρπαγμα της λείας την επόμενη μέρα, με στόχο το ξαναμοίρασμα του κόσμου, τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας.

Σ’ αυτές τις συνθήκες το Εργατικό Κέντρο, σαλπίζει συναγερμό και λαϊκό ξεσηκωμό!

Για εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που θα αμφισβητεί την εγκληματική πολιτική του κέρδους για να νικήσουν πραγματικά οι εργαζόμενοι!

Απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου χρειαζόμαστε ένα εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους» για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων. Τώρα είναι ώρα οι εργαζόμενοι του Πειραιά να συσπειρωθούν ακόμα περισσότερο στα σωματεία τους. Να μην μείνει εργασιακός χώρος χωρίς την παρέμβαση σωματείου και του Εργατικού Κέντρου για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα. Κανένας εργαζόμενος να μην βρεθεί μόνος του απέναντι στην επίθεση κυβέρνησης, κράτους και εργοδοσίας. Να σπάσουμε το φόβο που μπορεί να υπάρχει, με την οργάνωσή μας, την αλληλεγγύη μας. Αυτό είναι που φοβούνται και τρέμουν.

Παλεύουμε για ένα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας. Ένα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό, που δεν θα στρογγυλοκάθεται στα τραπέζια των υπουργείων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα παζάρια της ταξικής συνεργασίας, όπως κάνουν οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου Παναγόπουλου.

Με Εργατικό Κέντρο ακόμη πιο δυνατό, σωματεία μαζικά, οργανωτές της πάλης, αντιπαλεύουμε στην πράξη
την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΝΑΤΟ

Οι αγώνες του τελευταίου χρόνου, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης για το 13ωρο , για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς δείχνουν τον δρόμο.

  • Μαζί βρεθήκαμε στις μεγάλες απεργίες για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη αποκαλύπτοντας το εχθρικό για το λαό κράτος και την πραγματική αιτία του, την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων που βάζουν τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας.
  • Οργανώσαμε μαζί με τους λιμενεργάτες, τους ναυτεργάτες, τους μεταλλεργάτες, την απεργιακή κινητοποίηση στις 6 Φλεβάρη με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους» και «οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο».
  • Πρωτοστατήσαμε με άλλα Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και εργατικά σωματεία στην οργάνωση Πανελλαδικών απεργιών χωρίς αποφάσεις της ΓΣΕΕ όπως αυτή ενάντια στην άθλια «κοινωνική συμφωνία» για τις κλαδικές συμβάσεις, που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ συμφώνησε με τον ΣΕΒ και την κυβέρνηση.
  • Αποτρέψαμε πλειστηριασμούς μαζί με σωματεία και φορείς του λαϊκού κινήματος όταν τα κοράκια των fundsπροσπάθησαν να πάρουν τα σπίτια του λαού.
  • Οργανώσαμε κινητοποιήσεις στη 2η ΥΠΕ, παρεμβάσεις και συγκεντρώσεις στα νοσοκομεία της πόλης στηρίζοντας τους ήρωες υγειονομικούς που αντιπαλεύουν την πολιτική που τους εξοντώνει, γεμίζει με ράντζα τους διαδρόμους και αφήνει τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας έρμαια των ιδιωτών μετατρέποντας την υγεία από αγαθό σε εμπόρευμα.
  • Βρεθήκαμε μαζί με τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους στη ΔΙΠΕ και στη ΔΙΔΕ με παρεμβάσεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας, ενάντια στις διώξεις γιατί παλεύουν για ένα καλύτερο σχολείο αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν.
  • Πραγματοποιήσαμε διαδηλώσεις, μηχανοκίνητες πορείες, αποκλεισμούς δρόμων, παρεμβάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος μαζί με τους φορείς και το λαό της περιοχής για να φύγουν τα καζάνια δίπλα από τα σπίτια και τα σχολεία.

Συνδικάτα εργατών – όχι της κυβέρνησης και των εργοδοτών

Η δυσοσμία που αναβλύζει από το κουφάρι της υποταγμένης πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, του ελεγχόμενου προέδρου της, αποδεικνύει πως οι εργαζόμενοι σωστά την έχουν ονομάσει “συνδικαλιστική μαφία”. Οι διαχρονικές αγκαλιές με τις κυβερνήσεις και την πολιτική που εφαρμόζουν, η άκρα του τάφου σιωπή για όλα τα μεγάλα ζητήματα που ταλανίζουν τους εργαζόμενους και είναι απόρροια αυτής της πολιτικής την οποία οι ξεπουλημένοι εργατοπατέρες χειροκροτούν, δίκαια τους έχει απαξιώσει στα μάτια των εργαζομένων. Έχει γίνει πιο ορατό από ποτέ ότι αυτή η πλειοψηφία και όσοι την στηρίζουν μέσα στα συνδικάτα, δεν έχει καμία σχέση με τους εργαζόμενους, τα σωματεία τους και τον αγώνα που δίνουμε για καλύτερη ζωή. Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει ανάγκη από ηγεσίες που θέλουν ένα κίνημα προσαρμοσμένο στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, που προωθούν τη γραμμή του λεγόμενου «κοινωνικού εταιρισμού» και δίνουν επιπλέον όπλα στη μεγαλοεργοδοσία για την ανατροπή των δικαιωμάτων μας, που τα βρίσκουν σε όλα με όλες τις κυβερνήσεις.

Βάζουμε μπροστά τις δικές ανάγκες – Δυναμώνουμε την πάλη μας

Σήμερα στον κόσμο που φλέγεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, σε αυτή τη ζωή που μεγαλώνουν η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η φτώχεια από τις κυβερνήσεις και τα αφεντικά, τώρα είναι αναγκαίο όσο ποτέ η διαμόρφωση ενός ενιαίου, πανελλαδικού, μαχητικού εργατικού κινήματος που θα υπερασπιστεί τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα και θα ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας. Ένα κίνημα που θα παλεύει ενάντια στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές για την κερδοφορία των λίγων.

Να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, η πραγματική σύγκρουση με το κεφάλαιο, το κράτος, τις κυβερνήσεις τους και όχι να ψάχνουμε «δεξιά» και «αριστερά» για νέους σωτήρες τους συστήματος που καλλιεργούν αυταπάτες φιλολαϊκών κυβερνητικών εναλλαγών, αφήνοντας άθικτη την εγκληματική πολιτική τους. Που θέλουν τους εργαζόμενους στη γωνία, θεατές στην αναμονή και όχι πρωταγωνιστές σε ένα εργατικό κίνημα που θα έχει ασπίδα τις σύγχρονες εργατικές λαϊκές ανάγκες και πλώρη την πραγματική νίκη των εργαζομένων. Για να απολαμβάνουν τον πλούτο που παράγουν, με κόπο και ιδρώτα, με τα χέρια και το μυαλό τους, χωρίς αφεντικά και εκμετάλλευση.

Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί να στριμώχνει τις κυβερνήσεις και όσους τις στηρίζουν. Να αποσπά κατακτήσεις, να καθυστερεί μέτρα, να κουρελιάζει στην πράξη άδικους νόμους. Μόνο με πίστη στη δύναμή μας, με τέτοιο αγωνιστικό προσανατολισμό και περιεχόμενο είχαμε νίκες! Όπως η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στους λιμενεργάτες της Cosco, η πρόσφατη νίκη των ναυτεργατών στα Ro/Ro, η τοπική κλαδική σύμβαση των μεταλλεργατών της Ν/Ζώνης στο Πέραμα, η ΣΣΕ των οικοδόμων. Με τέτοιους αγώνες νιώθουμε περήφανοι, δυνατοί, καταφέραμε και χαμογελάσαμε θέτοντας τις βάσεις για την συνέχεια του αγώνα. Μ’ αυτό τον τρόπο δείξαμε την αλληλεγγύη μας στο λαό της Παλαιστίνης όταν μαζί με τους λιμενεργάτες σταματήσαμε το container με χιλιάδες σφαίρες που είχαν προορισμό τα κορμιά τους.

Έτσι θα συνεχίσουμε αναπτύσσοντας ακόμα μεγαλύτερους καθημερινούς αγώνες.

Απέναντι στο σύνολο της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής που συνθλίβει τις ζωές μας, για την απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο, για να ανοίξουμε τον δρόμο για συνολική ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Μόνο ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα μας, σε σύγκρουση και ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης, με τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, μπορεί να δώσει πραγματική αισιοδοξία και ελπίδα.

Σ’ αυτόν το δρόμο θα συνεχίσει να βρίσκεται το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, μαζί με τα σωματεία του, μαζί με τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, τους αυτοπασχολούμενους, επαγγελματίες, τους επιστήμονες, μαζί με τα παιδιά μας γιατί έχουμε κοινό αντίπαλο και ίδιο συμφέρον. Να μπορούμε να δουλεύουμε για να ζούμε και όχι να ζούμε για να δουλεύουμε. Γ ια να μην πεθαίνουμε στην δουλειά, ούτε στα πολεμικά μέτωπα που μας ετοιμάζουν.

Με αισιοδοξία και πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης της περιοχής και όλης της χώρας, προχωράμε μπροστά. Είμαστε σίγουροι οτι θα τα καταφέρουμε. Με τις αποφάσεις μας στο ετήσιο Συνέδριό μας, δίνουμε υπόσχεση στους νεκρούς της τάξης μας ότι θα συνεχίσουμε μέχρι να πάψει πια η μισθωτή σκλαβιά, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Μέχρι οι εργαζόμενοι που παράγουμε τα πάντα να μπορούμε να τα απολαμβάνουμε και να μην μας τα κλέβουν μια χούφτες εκμεταλλευτές.

ΕΤΗΣΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΗ 9:00 ΠΜ

Αίθουσα του θεάτρου του ΕΚΠ

 

 

 

Σωματείο Εργαζομένων ΕΤΕΜ-COSMOS: Η ίδρυση του σωματείου μας είναι γεγονός. Οι εργαζόμενοι στην ΕΤΕΜ – COSMOS έχουμε πλέον την δική μας οργάνωση

ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ!  ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ!

ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΛΗ! ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι εργαζόμενοι στην ΕΤΕΜ-COSMOS.

Η ίδρυση του σωματείου μας είναι γεγονός! Οι εργαζόμενοι στην ΕΤΕΜ – COSMOS έχουμε πλέον την δική μας οργάνωση, το δικό μας όπλο για να αγωνιστούμε για αυξήσεις στους μισθούς, για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια. Έχουμε το δικό μας αποκούμπι, τη συλλογική οργάνωση και δράση μέσα στο χώρο δουλειάς! Γιατί η εργοδοσία μια χαρά έχει τις ενώσεις της, το ΣΕΒ, τις κυβερνήσεις της, που διαμόρφωσαν όλο αυτό το αντεργατικό οπλοστάσιο για να μπορούν σήμερα να μας ξεζουμίζουν με όποιον τρόπο τους βολεύει, χωρίς να υπολογίζουν τις ζωές μας και τις οικογένειες μας. Γιατί στα αφεντικά που   κλαίγονται για το ενεργειακό κόστος, το κόστος των πρώτων υλών η κυβέρνηση μέσα από τον προϋπολογισμό έδωσε: 200 εκατομμύρια για φθηνότερο ρεύμα στους βιομηχάνους, 300 εκατομμύρια στους εφοπλιστές που παίζουν τις ζωές των ναυτεργατών για το κέρδος και 20 δισεκατομμύρια για τους βιομηχάνους των όπλων.  Τώρα όλοι αυτοί που τρίβουν τα χέρια τους με την εξέλιξη του πολέμου και μπροστά στα σχέδια για την ανοικοδόμηση θα προσπαθήσουν να μας φορτώσουν και τις συνέπειες του πολέμου. Να δουλεύουμε μέρα-νύχτα 13ωρες και Σάββατα και Κυριακές σε 4 βάρδιες, χωρίς να βγάζουμε άχνα,  όποτε και όσο εξυπηρετεί τα κέρδη τους!

 Απευθυνόμαστε σε σένα:

  • Που κάθε 15 του μήνα μετράς και δε βγαίνουν τα νούμερα γιατί ο μισθός έχει τελειώσει, που σε τσακίζει η ακρίβεια και δυσκολεύεσαι να τα βγάλεις πέρα, που αναγκάζεσαι να κάνεις 2 και 3 δουλειές.
  • Που κάθε μέρα τρέμεις μη δε γυρίσεις σπίτι σε ένα χώρο καρμανιόλα.
  • Που τη μία σε βγάζουν ρεπό Πέμπτη, την αλλη Σάββατο, την παράλλη Δευτέρα ανάλογα με τις ανάγκες της εργοδοσίας, που τολμάνε και σου λένε ότι πρέπει να είσαι απίκο όποτε σε θέλει η εταιρία.

Αυτά και ακόμα παραπάνω τα ζούμε όλοι μας καθημερινά συνάδελφε και τρέμουμε από οργή και αγανάκτηση! Ο μόνος δρόμος για να βάλουμε φρένο είναι η οργάνωση στο σωματείο μας και η συλλογική μας δράση μέσα από αυτό! Κάθε συνάδελφος τώρα έχει τη δυνατότητα να ακουστεί η φωνή του, να πει τη γνώμη του, το πρόβλημά του!

Συναδέλφισσα – Συνάδελφε διεκδικούμε υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που θα προβλέπει:

  • Αύξησεις σε όλους τους μισθούς. Όλα τα έξτρα (bonus και διατακτικές) μέσα στο μισθό. Τέρμα η κοροϊδία με τις αστείες αυξήσεις και τα έξτρα που γίνονται πότε μαστίγιο πότε καρότο!
  • Διεκδικούμε 5ήμερο – 7ωρο – 35ωρο στη βάση των πραγματικών δυνατοτήτων που έχει δώσει η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας.  Σάββατο και Κυριακή όχι εργάσιμες μέρες. Έχουμε και εμείς ζωές!
  • Αναγνώριση – κατοχύρωση όλων των ειδικοτήτων, βαρέο και ανθυγιεινό ένσημο και ανθυγιεινό επίδομα σε όλους. Κάθε απαραίτητη εκπαίδευση και επανεκπαίδευση στο αντικείμενο. Εκπαίδευση όλου του προσωπικού γύρω από θέματα ασφαλείας.
  • Επιδόματα γάμου και παιδιών, αναγνώριση και πληρωμή όλων των τριετιών ανεξάρτητα από το αν ο μισθός είναι ο βασικός ή παραπάνω.
  • Εξασφάλιση με ευθύνη της εργοδοσίας της μεταφοράς των εργαζόμενων από και προς το εργοστάσιο. Να δοθούν σε όλους τους εργαζόμενους που έρχονται με δικό τους μέσο τα έξοδα καυσίμου, διοδίων καθώς και επιδότηση φθοράς αυτοκινήτου, στην περίπτωση που έρχονται με δικό τους όχημα.
  • Εξασφάλιση όλου του απαραίτητου ατομικού εξοπλισμού ασφαλείας. Συντήρηση όλου του απαραίτητου εξοπλισμού ( κλαρκ, γερανογέφυρες κτλ)
  • Ειδικά μέτρα για την προστασία των γυναικών. Εγκατάσταση μηχανολογικού εξοπλισμού και εκπαίδευση στον χειρισμό. Είναι αδιανόητο να σηκώνει τόσους τόνους μια γυναίκα καθημερινά χωρίς καμία ειδική μέριμνα.
  • Ανάλογα την ειδικότητα και την περίοδο (καύσωνας κτλ) 2 και 3 διαλείμματα στη βάρδια.
  • Επικαιροποίηση μελετών επαγγελματικού κινδύνου ανα θέση εργασίας και τμήμα. Ενημέρωση όλου του προσωπικού για τα αποτελέσματα των μετρήσεων ανάλυσης εργασιακού κινδύνου.
  • Συχνότερες επισκέψεις του γιατρού εργασίας. Ιατρικές εξετάσεις σε κάθε συνάδελφο μας κατά την πρόσληψη του, έλεγχος ιατρικού ιστορικού, ιατροφαρμακευτικών αναγκών ή αναγκών εμβολιασμού που μπορεί να υπάρχουν, πλήρης εκπαίδευση τους στο αντικείμενο. Να μην κινδυνεύσει κανένας συνάδελφος!
  • Εξειδικευμένες ιατρικές εξετάσεις για όλο το προσωπικό ανάλογα με το είδος και το επίπεδο έκθεσης σε κίνδυνο ( χημικά, πούδρες κτλ).
  • Να φύγουν όλες οι κάμερες που δεν έχουν σχέση με την ασφάλεια των εργαζομένων! Κάμερες για «τσεκάρισμα» δεν έχουν καμία θέση στο εργοστάσιο.

 Συναδέλφισσα – Συνάδελφε 

Οργανωμένοι, συλλογικά μέσα από το σωματείο μας μπορούμε να παλέψουμε και να τα καταφέρουμε! Οι μέρες που αποφάσιζαν μόνοι τους, και τις ζωές μας δεν τις μετρούσε κανείς τελείωσαν!

 

 

Ενωτική Συνδικαλιστική Κίνηση Τυφλών: Τέρμα στο εμπόριο με την αναπηρία. Τα δικαιώματά μας, η χώρα μας δεν θα γίνουν παρανάλωμα για τα κέρδη τους

Οι τυφλοί, οι ανάπηροι σε κίνδυνο και οι τρόφιμοι του ΟΠΕΚΕΠΕ των ΑμεΑ, σάπιες συνδικαλιστικές ηγεσίες, συνέταιροι του Παναγόπουλου εν δράσει. Απ’ το κακό στο χειρότερο! Από συμβούλιο σε συμβούλιο, η πλειοψηφία του ΔΣ του Πανελλήνιου Συνδέσμου Τυφλών κάνει ότι μπορεί, για να αποδείξει ότι είναι στον δικό της κόσμο, μακριά από τις ανάγκες των τυφλών, τα βάσανα και τους καημούς, ιδιαίτερα των νέων συναδέλφων. Αφού το μόνο που τους νοιάζει είναι η χρησιμοποίηση του συλλόγου ως μέσο στήριξης της πολιτικής της κυβέρνησης και της ΕΕ και των διάφορων οικονομικών συμφερόντων στον χώρο της αναπηρίας. Στο προτελευταίο συμβούλιο ξέπλεναν την HellenicTrain, λίγο πριν να συμπληρωθούν τα 3 χρόνια από το μεγάλο έγκλημα των Τεμπών, ενώ στο τελευταίο συμβούλιο εισηγήθηκαν μνημόνιο συνεργασίας με το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, το μαγαζί του Παναγόπουλου ΔΗΛΑΔΗ. Δεν τους έφτανε το μεγάλο μαγαζί του ινστιτούτου αναπηρίας της ΕΣΑμεΑ, τα διάφορα προγράμματα που τρέχουν με την κυβέρνηση και τους δήμους. Άλλωστε φρόντισαν στις τελευταίες εκλογές για να διευκολύνουν την «σύζευξη» να εκλέξουν στο ΔΣ του συλλόγου στέλεχος της ΓΣΕΕ που στον χώρο του συλλόγου δεν τον ήξερε ούτε η μάνα του!

Σε ερώτηση των εκπροσώπων της ΕΣΚ τι κονδύλια υπ’ ονόματι των τυφλών θα διαχειριστεί η ΓΣΕΕ, οι της πλειοψηφίας μας απάντησαν με τον πιο ωμό τρόπο «τι μας νοιάζει τι θα πάρουν αυτοί, μας νοιάζει τι θα πάρουμε εμείς». Θέλουν σε πρώτη φάση να διαχειριστούν πρόγραμμα μαζί με το ινστιτούτο εργασίας της ΓΣΕΕ που θα το πλαισιώσει με δικά του στελέχη, δικηγόρους κλπ, που θα αναλάβει να ενημερώνει τους τυφλούς εργαζόμενους, τα ΑμεΑ για τα δικαιώματά τους (ασφαλιστικά, ωράρια, συμβάσεις, συντάξεις κλπ). Για όλα αυτά που η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, του ΠΣΤ και της ΕΣΑμεΑ έχουν στηρίξει διαχρονικά με όλες τις κυβερνήσεις, ώστε να απονευρωθούν, να απαξιωθούν, να συρρικνωθούν, να εξαϋλωθούν.  Από το 13ωρο σήμερα που εκ προοιμίου πετάει έξω από την παραγωγή τους ανάπηρους και τους χρόνιους πάσχοντες με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, με τους νόμους Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Αχτσιόγλου – Βρούτση αλλά και την εξαΰλωση των αναπηρικών συντάξεων που είχε την ανοικτή στήριξη της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της ΕΣΑμεΑ με τον νόμο Κατρούγκαλου πριν 10 χρόνια Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάνε για δικαιώματα των εργαζομένων ΑμεΑ και θέλουν να συνυπογράψουν μνημόνιο συνεργασία με την αμαρτωλή ηγεσία της ΓΣΕΕ και το ινστιτούτο της, όταν η ίδια η ΓΣΣΕ δεν έχει κάνει ούτε μία παρέμβαση για τα προβλήματα των εργαζομένων ΑμεΑ και χρονίων πασχόντων, ούτε μια ανακοίνωση, δεν κινητοποιήθηκε ούτε καν για τις απολύσεις ΑμεΑ από μια σειρά εταιρείες (Vodafone, Ευαγγελισμός, Σκλαβενίτης, Πειραιώς, κ.λπ.) που παίρνουν διαστάσεις χιονοστιβάδας το τελευταίο διάστημα.

Όμως γιατί επιλέγουν να αναθέτουν σε διάφορα ινστιτούτα τέτοιων προγραμμάτων, είτε της ΕΣΑμεΑ είτε της ΓΣΕΕ; Για δύο απλούστατους λόγους: Πρώτον, μπορούν μέσω της συγκρότησής τους με βάση και της ευρωπαϊκές συνθήκες και τους αντίστοιχους νόμους, να χρηματοδοτούνται, να παίρνουν προγράμματα μέχρι και το πώς θα ξανθύνει η τρίχα, να φτιάχνουν κέντρα κατάρτισης και παρακατάρτισης (ανακύκλωσης ανέργων), εκπαίδευσης συνδικαλιστικών στελεχών, χωρίς καμία δυνατότητα ελέγχου από τα μέλη αυτών των οργανώσεων, αφού τα ΔΣ αυτών των ινστιτούτων ορίζονται από την πλειοψηφία του ΔΣ της ΕΣΑμεΑ ή του ΔΣ της ΓΣΕΕ. Κονδύλια να πηγαίνουν και να έρχονται για λογαριασμό των εργαζόμενων και των ΑμεΑ, αλλά να μην μπορούν τα μέλη του ΠΑΜΕ στην διοίκηση της ΓΣΕΕ να ελέγξουν το πώς διακινούνται, ούτε καν η εξελεγκτική επιτροπή της ΓΣΕΕ, το ίδιο και της ΕΣΑμεΑ. Πολύ περισσότερο ούτε η πλειοψηφία του πανελλήνιου Συνδέσμου Τυφλών, αλλά ούτε και η πλειοψηφία της ΓΣΣΕ δεν έχουν κινητοποιηθεί για το πάγωμα ουσιαστικά των προσλήψεων των ΑμεΑ για την ανεργία που έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις ούτε για την κατάργηση θέσεων εργασίας για αναπήρους, ακόμα και των τυφλών τηλεφωνητών ακόμα και από τους οργανισμούς του Υπουργείου Εργασίας, στην ίδια την ΔΥΠΑ, τον ΕΦΚΑ, είναι γνωστό ότι έχει δοθεί σε ιδιωτική εταιρεία το 1555. Και επειδή τώρα με το σκάνδαλο με τον δεδομένο πρόθυμο όλων των κυβερνήσεων, τον κο Παναγόπουλο της ΓΣΕΕ θα έχει κάποιες δυσκολίες σε σχέση με πριν το ινστιτούτο της ΓΣΕΕ στην διακίνηση κονδυλίων και σπεύδουν οι άλλοι δεδομένοι πρόθυμοι όλων των κυβερνήσεων, της πλειοψηφία του ΠΣΤ και της ΕΣΑμεΑ να τους βοηθήσουν. Σου λέει ποιος θα τους πειράξει και θα τους ελέγξει εάν το πρόγραμμα αφορά ΑμεΑ, άλλωστε η κοινωνική ευαισθησία πουλάει.

Ένας άλλος λόγος που διαχειρίζονται τα κονδύλια μέσω των διαφόρων ινστιτούτων, είναι ότι θέλουν να διαμορφώσουν μία καλοεκπαιδευμένη στις αξίες τους και καλοταϊσμένη, ταγμένη με την πολιτική τους, συνδικαλιστική ελίτ που έχει και προσωπικό οικονομικό συμφέρον να στηρίξει την πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων, την επιχειρηματικότητα, την εμπορευματοποίηση της αναπηρίας, το τσάκισμα των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Χρόνια τώρα, χιλιάδες προγράμματα, εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ διακινήθηκαν σε προγράμματα κατάρτισης και επανακατάρτισης, δια βίου μάθησης, συνέδρια και ημερίδες, ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης σχολές συνδικαλιστών και «εκπαίδευσης εργαζομένων σε δημόσιες υπηρεσίες και μέσα μεταφοράς στην εξυπηρέτηση των ΑμεΑ». Ενώ δεν ήταν λίγα τα στελέχη κυβερνήσεων που ομολογούσαν ότι από τα κονδύλια για τα ΑμεΑ μόνο το 10% πηγαίνει στους πραγματικούς δικαιούχους. Τελευταία μας προέκυψε και το πρόγραμμα εκπαίδευσης ΑμεΑ για τις ψηφιακές δεξιότητες, τα 2 εκατομμύρια ρεγάλο της κυβέρνησης στην ΕΣΑμεΑ για να συγκαλύψει την βρωμιά που έγινε με το πρόγραμμα προσβασιμότητας τον Ιούλη του 2025.

Την ίδια στιγμή, τα ειδικά σχολεία σε διάλυση, τα σχολεία τυφλών ποτέ δεν ήταν χειρότερα, ενώ η ανεργία ρημάζει κυριολεκτικά ιδιαίτερα τους νέους ανάπηρους αφού έχει εκτοξευθεί πάνω από 95%. Για παράδειγμα, οι τυφλοί που δουλεύουν σήμερα δεν είναι ούτε το 10% εκείνων που δούλευαν πριν από 45 χρόνια, σαν αποτέλεσμα τότε των κατακτήσεων των σκληρών αγώνων των τυφλών και των αναπήρων στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ενώ η ΕΣΑμεΑ δεν έχει κάνει ούτε μία κινητοποίηση τα τελευταία 12 χρόνια, οι οικογένειες των ΑμεΑ που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας με τα πιο επίσημα στοιχεία, φτάνουν το 50% γιατί  και στον χώρο της αναπηρίας υπάρχουν οι πολλοί να βιώνουν βάσανα και καημούς, κοινωνικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση μέχρι και κακοποίηση, ενώ κάποιοι λίγοι εμπορεύονται τις ανάγκες των ΑμεΑ με την στήριξη των σάπιων συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Οι τυφλοί, οι ανάπηροι έχουν πείρα. Στην κόλαση που μας ετοιμάζουν με την πολεμική οικονομία, στις άγριες περικοπές σε επιδόματα, μισθούς, συντάξεις, φάρμακα, θεραπείες, στο όνομα του εθνικού κινδύνου αυτή την φορά, διαλέγουν τον δοκιμασμένο δρόμο της αξιοπρέπειας και του αγώνα. Τέρμα στο εμπόριο με την αναπηρία. Τα δικαιώματά μας, Η χώρα μας δεν θα γίνουν παρανάλωμα για τα κέρδη τους, για να κινήσει η κρεατομηχανή της πολεμικής οικονομίας. Ξεσηκωνόμαστε, δεν θα αφήσουμε ο σύλλογος να γίνει μέσο ξεπλύματος στα βρώμικα σχέδια ΓΣΕΕ και ΕΣΑμεΑ του Παναγόπουλου και του Βαρδακαστάνη. Μην τολμήσουν να φέρουν προς υπογραφή το μνημόνιο συνεργασία με το αμαρτωλό ινστιτούτο εργασίας της ΓΣΕΕ. Θα μας βρουν μπροστά τους.

Για όλα αυτά ενημερωνόμαστε, συζητάμε, αποφασίζουμε σε συγκέντρωση που διοργανώνει η ΕΣΚ την Δευτέρα 30 Μάρτη, στις 18:00, στην αίθουσα του 5ου ορόφου των γραφείων μας, Χαλκοκονδύλη 37, πλ. Βάθης. Στην συγκέντρωση θα καταλήξουμε και την αγωνιστική μας παρέμβαση για τα 50 χρόνια από την μεγάλη κατάληψη των τυφλών στις 2 Μάη του 1976.

Δυναμώνουμε την ΕΣΚ, πυκνώνουμε τις γραμμές της ΣΕΑΑΝ με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες μας, κόντρα στην βαρβαρότητα της εμπορευματοποίησης της εμπλοκής στον πόλεμο με προμετωπίδα τον άνθρωπο, το παιδί με αναπηρία, βαδίζουμε τον δικό μας δρόμο.

 

Παλλεσβιακό Εργατικό Κέντρο: Συλλαλητήριο ενάντια στον πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή

default

Καμιά θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους.

Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή.

 Συλλαλητήριο ενάντια στον πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή!

Παρασκευή 27 Μάρτη, στις 6:30 το απόγευμα στη πλατεία Σαπφούς

Σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις, σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ζωή εξευτελίζεται και λαοί μακελεύονται, σε έναν πόλεμο που παίρνει τέτοια παγκόσμια διάσταση και που η ελληνική κυβέρνηση μας έχει εμπλέξει, διέξοδο θα δώσει μόνο ο οργανωμένος λαός στον δρόμο για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας.

Με ευθύνη της κυβέρνησης, χώρα εμπλέκεται σε έναν ακόμη περισσότερο στον βάρβαρο πόλεμο, ο οποίος μπορεί να γενικευτεί. Η χώρα μας έχει γίνει ορμητήριο πολέμου σπέρνοντας βάσεις παντού. Μετατρέποντας το λαό μας σε στόχο αντιποίνων.

 Γινόμαστε εμείς  πρωταγωνιστές της Ιστορίας, η δύναμη μας είναι η οργάνωση.

Όπλο μας η αλληλεγγύη, ελπίδα μας ο αγώνα μας.

Στο πλαίσιο του συλλαλητηρίου, η Διοίκηση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου, θα πραγματοποιήσει σύσκεψη την Κυριακή 22 Μάρτη, στις 11 το πρωί, στην αίθουσα συνεδριάσεων στο κτίριο του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου (Βαλαωρίτου και Δαβάκη γωνία, στη Χρυσομαλλούσα).

Καλούνται οι Διοικήσεις των Σωματείων του Ιδιωτικού και Δημόσιου τομέα, οι σύλλογοι και οι φορείς του νησιού, οι εργαζόμενοι και η νεολαία, να πάρουν μέρος για τον καλύτερο συντονισμό για την οργάνωση συλλαλητηρίου.

 Για να δυναμώσουμε τον αγώνα μας, ενάντια σε όλους και όσους από κοινού στην περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης μας ληστεύουν για τα κέρδη τους και στην περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα μας ληστεύουν και θα μας σκοτώνουν πάλι για τα κέρδη τους.

 

Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στην Ειδική Αγωγή: Κάλεσμα σε διευρυμένη σύσκεψη 23 Μάρτη

Καλούμε τα Α’βάθμια σωματεία της Ομοσπονδίας να συμμετάσχουν σε ευρεία σύσκεψη τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026 στις 7μμ στα γραφεία της Ομοσπονδίας για να συζητήσουμε την οργάνωση της 1ης εκδήλωσης της Ομοσπονδίας για τον εργάσιμο χρόνο, τους όρους εργασίας, τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, τα βαρέα και ανθυγιεινά. Τα στοιχεία εκείνα δηλαδή που θα μας οδηγήσουν στη διαμόρφωση και διεκδίκηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες μας και όχι στα κελεύσματα των εργοδοτών για συμβιβασμό με τις άθλιες ατομικές συμβάσεις, τα μπόνους, και της κατάργησης κεκτημένων στο όνομα του «ρεαλισμού» που μας γυρνά στο μεσαίωνα.

Η οργάνωση της εκδήλωσής μας σηματοδοτεί πως οι εργαζόμενοι στην ιδιωτική ειδική αγωγή, την ψυχική υγεία, την πρόνοια, το προσφυγικό και την προστασία παιδιού δεν δεχόμαστε να βάλουμε «τα κεφάλια μέσα» για να στηρίξουμε τους «εθνικούς στόχους» του κεφαλαίου και των αστικών κυβερνήσεων. Δεν δεχόμαστε να κόβουν από την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση, την Κοινωνική Πολιτική για να επιδοτήσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και την πολεμική οικονομία. Δεν δεχόμαστε τη ντροπιαστική «Κοινωνική Συμφωνία» που υπέγραψαν οι μεγαλοεργοδότες, η κυβέρνηση και οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ η οποία στοχεύει να καθηλώσει τους μισθούς και να «παγώσει» τις διεκδικήσεις των συνδικάτων σε αυτά τα πλαίσια.

Επίσης είναι σημαντικό στη σύσκεψή μας τη Δευτέρα να συζητήσουμε για τις εξελίξεις μπροστά στην κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, την απόφαση της ΠΟΜΕΕΑ για συμμετοχή στην ιστορική σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη στην Καισαριανή με σύνθημα «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους, οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή» και την αναγκαιότητα συμμετοχής κάθε Α’βάθμιου σωματείου για την οργάνωση της πάλης μας, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας και των αναγκών μας, τη μαχητική απάντηση για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας.

Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας: Συμμετέχουμε στην πανελλαδική σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη

Το Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας, μετά από την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των αντιπροσώπων του, που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 16 Μαρτίου, αποφάσισε ομόφωνα τη συμμετοχή του στην πανελλαδική σύσκεψη εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών, σωματείων και συνδικαλιστών που οργανώνει το Π.Α.ΜΕ στις 4 του Απρίλη στην Καισαριανή.

Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ “Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ”: Καταγγέλλουμε τη στάση της δημοτικής αρχής Ν. Ιωνίας

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ Ν. ΙΩΝΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙ τους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ!

Το ΔΣ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Γ.ΣΕΦΕΡΗΣ εκφράζει την αλληλεγγύη του στους 13 εργαζόμενους του Δήμου Νέας Ιωνίας  που ενώ, με απόφαση δικαστηρίου, έχουν δικαιωθεί και πρέπει να εργάζονται με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, η διοίκηση έφερε στις 16/3 προς ψήφιση θέμα στο δημοτικό συμβούλιο την εφαρμογή του νόμου Βορίδη.

Η δημοτική αρχή Ν. Ιωνίας, πιστή στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης που διαθέτει δις στους πολεμικούς εξοπλισμούς και ‘όχι για τις πραγματικές ανάγκες μας, έχει πάρει διαζύγιο από τις διεκδικήσεις των εργαζομένων αλλά και όλων των δημοτών. Οι 13 εργαζόμενοι που καθημερινά φροντίζουν την καθαριότητα των σχολείων μας και των δρόμων,  που δίνουν αγώνα για τη λειτουργία  των υποστελεχωμένων διοικητικών υπηρεσιών και των παιδικών σταθμών οδηγούνται στην απόλυση, οι υπηρεσίες του δήμου στην ιδιωτικοποίηση και τα δημοτικά τέλη φορτώνονται στις πλάτες των δημοτών.

Οι εργαζόμενοι του Δήμου δεν είναι αναλώσιμοι! Στηρίζουμε τις διεκδικήσεις τους.  Μόνο ο αγώνας μπορεί να σαρώσει τους αντιλαϊκούς νόμους που συνθλίβουν τη ζωή μας και να ανοίξει μια άλλη προοπτική για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία με δικαιώματα, για μέτρα προστασίας της υγείας τους, για αυξήσεις μισθών, για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους.

PEMEN – STEFENSON: Letter to the International Maritime Organization (IMO)

Subject: Official international designation of de facto war zones as war zones – immediate protection of seafarers, who have been sent into the fires of war by murderous shipowner lawlessness and inherent state complicity.

To: Secretary-General and Members of the Council of the International Maritime Organization (IMO)

 We, the seafarers’ organisations signing this letter, wish to express our deep concern and indignation regarding the escalation of the situation in the Arabian Sea, the Sea of Oman, the Gulf region (specifically the Strait of Hormuz) and the maritime region of Israel. This situation poses an immediate threat to the lives and safety of thousands of seafarers.

Data presented by the IMO Secretariat confirms the scale of the problem:

  • Escalation of tensions in the Persian Gulf region.
  • Attacks on merchant ships resulting in dead and injured seafarers.
  • The inability to transit the Strait of Hormuz safely.
  • Approximately 3,200 ships are trapped, with over 20,000 seafarers exposed to danger.

This situation is the result of intensifying imperialist rivalries in the region, as evidenced by the lethal attack by the US and Israel against Iran, which has turned international shipping into a theatre of military conflict, making seafarers victims.

Despite the gravity of the situation, we denounce the fact that shipping operations continue, shifting all the risk onto seafarers.

It is unacceptable:

  • for ships to continue sailing through war zones and for seafarers’ lives to be put at risk to ensure shipping companies’ profitability.
  • To require shipping companies to demand that seafarers declare, as a condition of employment, that they will not refuse to sail in areas affected by armed conflict.
  • To require shipping companies to demand that seafarers sign a document a few days before arrival in affected areas, confirming that they have been informed about the voyage and are voluntarily risking their lives.

The measures that have been taken, as well as those being proposed, are limited to:

  • calls for de-escalation;
  • the exchange of information;
  • recommendations for the implementation of international regulations (SOLAS, ISPS, BMP).

The above measures are insufficient in a situation where the crossing itself is dangerous and has already claimed human lives.

We demand that the International Maritime Organization (IMO), flag states and states in general, as well as employers:

  1. Stop all ship transits through the de facto war zones.
  2. Immediately recognize the area as a war zone, with full activation of the corresponding rights of seafarers.
  3. Guarantee the right to refuse to sign on or transit through the area, without any repercussions for the seafarer.
  4. Immediate repatriation of trapped crews, with responsibility falling on states and employers.
  5. Full financial coverage and compensation for all seafarers who are or have been in danger zones.
  6. Strengthening the protection of the life and health of seafarers, including mental health, communication, and supplies.
  7. Mandatory briefing of crews before every voyage on the actual risks of the area.
  8. No coercion may be imposed as a condition of employment, including the requirement to sign consent forms for sailing to war zones, which shifts the responsibility for the lives and safety of seafarers onto them.

We call on the IMO to take substantive action based on our demands, rather than limiting itself to recommendations that allow shipowners to continue their medieval and murderous practices. In the London freight market, these shipowners calculate and haggle over the lives of seafarers alongside the prices of oil and grain.

We urge seafarers’ unions worldwide to coordinate international action based on these crucial and just demands for the seafarers.

In a world in turmoil, seafarers will not be sacrificed for the profits of shipowners.