Manifestación masiva de trabajadores del sector público en Atenas – VÍDEO / FOTOS

Miles de trabajadores del sector público de toda Grecia lanzaron un mensaje contundente mediante una huelga de 24 horas celebrada el 13 de mayo contra las políticas antipopulares del Gobierno de Nueva Democracia, así como contra el sindicalismo alineado con el Gobierno.

En Atenas se celebró una manifestación masiva, seguida de una marcha hasta el Parlamento, donde los trabajadores del sector público demostraron su determinación de luchar por aumentos sustanciales de sus salarios, la restauración de sus salarios 13º y 14º,  la contratación masiva con jornadas laborales diarias estables y la salvaguarda de sus derechos. Expresaron su total oposición a la supresión de la condición de empleado fijo para los trabajadores públicos y, en términos más generales, a los cambios reaccionarios que el Gobierno tiene previstos mediante la reforma constitucional.

Vea las fotos y los vídeos en los enlaces

Photos

https://flic.kr/s/aHBqjCTNtj

Video

Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων Σχολείων Ικαρίας: Θέλουμε μια ζωή στο μπόι των ονείρων των παιδιών μας

Για τις δύο 17χρονες της Ηλιούπολης

Στον κόσμο μας παιδιά αυτοκτονούν γιατί δεν αντέχουν το βάρος των πανελλαδικών εξετάσεων… Στον κόσμο μας παιδιά αυτοκτονούν γιατί δεν ξέρουν αν αύριο η εργασία-σκλαβιά θα τους επιτρέψει να ζουν αξιοπρεπώς… Στον κόσμο μας παιδιά βλέπον μπροστά τους μόνο ένα ζοφερό μέλλον, γεμάτο πολέμους, φτώχεια και ανέχεια…

«Αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα…»… Είναι η κραυγή δυο 17χρονών κοριτσιών. Σε αυτή την κραυγή αποτυπώνονται όλες οι αγωνίες, οι προβληματισμοί, οι φόβοι, ο θυμός, η απογοήτευση και η θλίψη των παιδιών μας μπροστά στα αδιέξοδα που βρίσκουν διαρκώς μπροστά τους…

Να σταματήσουν οι «ειδικοί» και οι «αρμόδιοι» να ψάχνουν τι φταίει, να επικαλούνται για εκατομμυριοστή φορά  την «ατομική ευθύνη» και να κουνάνε το δάχτυλο στους γονείς.

Για εμάς  τους γονείς η αιτία έχει όνομα: Είναι το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, του κέρδους και των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της ναρκοκουλτούρας και του τζόγου, του ρατσισμού. Είναι η ανισοτιμία σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καταρρέει, που μετατρέπεται σε κερδοφόρα επιχείρηση για λίγους και εκλεκτούς.

Μας ζητάνε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας για όσα στερεί το κράτος: σχολικά κτήρια, εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, σχολικές μεταφορές, νοσοκομεία χωρίς γιατρούς και νοσηλευτές.

Δεν θα σηκώσουμε το βάρος των χρεωκοπημένων αξιών τους. Εμείς και τα παιδιά μας παλεύουμε και συνεχίζουμε να διεκδικούμε αυτά που μας αξίζουν, για μια ζωή με αξιοπρέπεια: αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία, μισθοί, ασφάλεια και συντάξεις στο ύψος των αναγκών μας.

Δεν θα πληρώσουμε το μάρμαρο για τους δικούς τους πολέμους, για τα δικά τους κέρδη.

Θέλουμε μια ζωή στο μπόι των ονείρων των παιδιών μας.

Θέλουμε τα παιδιά μας να ΖΟΥΝ.

Mass strike demonstration of public-sector workers in Athens – VIDEO / PHOTOS

Thousands of public-sector workers across Greece sent a resounding message through a 24-hour strike on the 13th of May against the anti-people policies of the New Democracy government, as well as against government-aligned trade unionism.

In Athens, a mass rally was held, followed by a march to Parliament, where public-sector workers demonstrated their determination to fight for substantial increases in their salaries, the restoration of their 13th and 14th salaries, mass recruitment with stable daily working hours, and the safeguarding of their rights. They expressed their complete opposition to the abolition of permanent employment status for public workers and, more broadly, to the reactionary changes being planned by the government through the revision of the Constitution.

See photos and videos in the links below.

Photos

https://flic.kr/s/aHBqjCTNtj

Video

 

Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας: Για την παρέμβαση στο ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ

Παρέμβαση πραγματοποίησαν μέλη του σωματείου σε υπό κατασκευή κατάστημα της επιχείρησης Σκλαβενίτης για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αναγκάζονταν να δουλεύουν συναδέλφισσες.

Συγκεκριμένα συναδέλφισσες που μέχρι πρότινος εργάζονταν στο τμήμα των ηλεκτρονικών παραγγελιών σε διάφορα καταστήματα της επιχείρησης, όπου λειτουργούσε τέτοιο τμήμα, καλέστηκαν να πάνε για δουλειά σε υπό κατασκευή κατάστημα και να κάνουν εργασίες καθαριότητας και τακτοποιήσεις προϊόντων. Την ίδια ώρα μέσα στο συγκεκριμένο χώρο δούλευαν διάφορα συνεργεία όπως  ηλεκτρολόγοι, καναλάδες κ.α., ενώ λαμαρίνες, καλώδια, σκάλες, παλέτες, ηλεκτροσυγκολλήσεις, σκόνη συνέθεταν ένα άκρως επικίνδυνο περιβάλλον για την υγεία και την ασφάλεια των συναδέλφων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συνάδελφοι  “καλούνται” να εργαστούν σε ανακαινίσεις καταστημάτων της  συγκεκριμένης επιχείρησης μαζεύοντας μπάζα, καλώδια, ράφια πέραν της καθαριότητας και της τακτοποίησης προϊόντων. Όπως επίσης και να εργάζονται κανονικά στο πόστο τους και ακριβώς από δίπλα τους να εκτελούνται οικοδομικές εργασίες και να είναι εκτεθειμένοι σε σοβαρούς κινδύνους.

Το σωματείο με την παρέμβαση του απαίτησε οι συναδέλφισσες να σταματήσουν να εργάζονται κάτω από αυτές τις συνθήκες, να επιστρέψουν στα καταστήματα που μέχρι πρότινος εργάζονταν και σε κάθε περίπτωση να εξασφαλίσει η επιχείρηση όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλεια όλων όσων απασχολούνται στο συγκεκριμένο χώρο.

Επίσης απαίτησε να δοθεί κανονικό πρόγραμμα εργασίας στις συναδέλφισσες και να μην  ενημερώνονται την προηγούμενη μέρα για το που και με ποια βάρδια θα εργαστούν. Να σταματήσουν οι πιέσεις και εκβιασμοί που δέχονταν οι συναδέλφισσες έτσι ώστε να αποδεχτούν τη μετακίνηση τους στο συγκεκριμένο κατάστημα.

Mε την παρέμβαση του σωματείου οι συναδέλφισσες επέστρεψαν στο κατάστημα που εργάζονταν μέχρι πρότινος, ενώ η διεύθυνση να δεσμεύτηκε ότι εκεί θα συνεχίσουν να εργάζονται μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες στο συγκεκριμένο κατάστημα και ότι θα τους δοθεί κανονικά πρόγραμμα εργασίας.

Την  υγεία και την ασφάλεια μας δεν την διαπραγματευόμαστε! Με τους συναδέλφους και τα σωματεία μας διεκδικούμε συλλογικά όλα όσα σήμερα έχουμε ανάγκη για να εργαζόμαστε με ασφάλεια, για να μην φθείρεται η υγεία μας.

Σήμερα υπάρχουν όλες οι επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες για να δουλεύουμε πιο ξεκούραστα και λιγότερες  ώρες. Εμπόδιο μπαίνουν τα κέρδη της εργοδοσίας τα οποία βγαίνουν από το δικό μας ξεζούμισμα, από την απουσία ακόμα και των πιο στοιχειωδών μέτρων για την προστασία της υγεία, από το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να έρθουν σε επαφή με το σωματείο μας για κάθε ζήτημα που αντιμετωπίζουν. Να δυναμώσουμε την οργάνωση και τον αγώνα μας!

78 years since the Nakba – Victory to the struggle of the heroic Palestinian people!

78 years since the Nakba

Victory to the struggle of the heroic Palestinian people!

78 years have passed since the Nakba, the violent uprooting of the Palestinian people from their land, their homes, their villages, their very homeland, in 1948. The history of Palestine is a history of occupation, exile, settlements, imprisonments, murders, blockades, but also of the uninterrupted struggle of its heroic people.

The Nakba continues with the military occupation, with the seizure of Palestinian land in the West Bank and Gaza, with the illegal settlements, with the imprisonment of thousands of Palestinians, with the genocide of the people of Gaza by the murderous state of Israel. It continues in the destroyed hospitals, in the schools turned into graves, in the mothers holding their dead children, in the children born among the ruins, in the thousands of refugees once again forced onto the road of displacement within their own land.

Israel, with the full support of the USA, NATO and the EU, is trying to impose their plans in the region through fire and steel. In Gaza, the plan to turn it into a US-Israeli protectorate continues, along with the effort to crush every right of the Palestinian people to a free and independent homeland, within the framework of various imperialist plans, such as the so-called “New Middle East.”

The New Democracy government is also complicit. It continues the policy of the PASOK and SYRIZA governments, expanding and deepening military, economic and political cooperation with Israel. It actively participates in the war plans of the USA, NATO and the EU. It turns the country into a war base and a target for retaliation, with military bases, ports, airports, infrastructure, weapons systems and military personnel placed at the service of the US-Israeli imperialist war in the Middle East for the slaughter of the peoples of Palestine, Iran and Lebanon.

The working class of Greece stands on the right side of history, with the peoples who struggle against imperialist aggression, with the Palestinian people and their just struggle to obtain a free and independent homeland. The unanimous decision of the Greek Parliament of December 2015 must now be implemented, and the government must proceed with the official recognition of the Palestinian State.

The 78th anniversary of the Nakba is a call to further strengthen the struggle in the workplaces. To strengthen the demand for an end to any involvement of our country in the imperialist crime. To express solidarity with the Palestinian people more decisively. To generalize the example of the dockworkers who, together with the people of Piraeus, blocked the war cargoes of death and sent the message that workers will not become accomplices in the slaughter of peoples. Let the slogan be heard everywhere: Freedom for Palestine!

  • End the Israeli occupation now and withdraw the occupation forces from the Gaza Strip and all Palestinian territories.
  • Immediate release of all Palestinian and other political prisoners held in Israeli prisons.
  • The right of return for all Palestinian refugees to their homes, based on the relevant UN resolutions.
  • Establishment of a single independent Palestinian state with East Jerusalem as its capital, within the borders prior to June 1967.

Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων: Για τα προγράμματα τηλεκατάρτισης του Υπουργείου Εργασίας

Καταδικάζουμε την απαράδεκτη ενέργεια της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία μετά από πάνω από έξι χρόνια, μας ζητάει τώρα πίσω τα ψίχουλα των 600€ που δόθηκαν μέσω των προγραμμάτων τηλεκατάρτισης του Υπουργείου Εργασίας, κατά το διάστημα του lockdown λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

Πρόκειται για τα προγράμματα τα οποία έμειναν στις συνειδήσεις των εργαζομένων ως το σκάνδαλο «ΚΕΚ – Βρούτση» με τα γνωστά και φαιδρά «Σκόιλ Ελοικικού» προκειμένου να κερδοφορήσουν στις πλάτες μας τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης.

Έχει πραγματικό θράσος η κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία ήταν η ίδια που πλάσαρε αυτά τα προγράμματα «τηλεκατάρτισης» σε χιλιάδες νέους επιστήμονες, σε χιλιάδες μισθωτούς και ασκούμενους δικηγόρους που βρίσκονταν στην μέγγενη της απληρωσιάς και της ανεργίας λόγω του lockdown και αναγκάστηκαν να συμμετάσχουν σε αυτά τα προγράμματα – παρωδία για να λάβουν το ποσό των 600€ ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Τώρα, πάνω από έξι χρόνια μετά, έρχεται να ζητήσει ως «αχρεωστήτως καταβληθέντα» αυτά τα ποσά από εκατοντάδες μισθωτούς δικηγόρους επειδή δεν είχαν κάνει φορολογική έναρξη και ενώ δεν είχε καν εντάξει αυτή την προϋπόθεση, ως όρο για τη χορήγηση του.

Για μια ακόμα φορά, και μάλιστα σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής, ακρίβειας και πληθωρισμού, έρχεται να αποδειχθεί ότι το επιτελικό κράτος είναι πανταχού παρόν όταν πρόκειται να επιτεθεί στο λαϊκό εισόδημα και να αφαιμάξει τους εργαζόμενους, ακόμα και με πρακτικές που είναι προφανώς παράνομες και καταχρηστικές. Ζητάνε ως αχρεωστήτως καταβληθέντα χρήματα, τα οποία προέρχονται από την δυσβάσταχτη φορολογία των λαών της Ευρώπης και της Ελλάδας και προφανώς ούτε τα χαρίζει η ΕΕ ούτε και δικά της είναι.

Η κυβέρνηση βέβαια βρίσκει άξιο σύμμαχο στις ηγεσίες ΔΣΑ και ΕΑΝΔΑ, που δεν βγάζουν λέξη για την ουσία της επίθεσης, αλλά αρκούνται σε επιστολές οι οποίες ούτε την ουσία θίγουν ενώ βγάζουν λάδι την αστική δικαιοσύνη και τους θεσμούς της, που χρόνια τώρα νομιμοποιούν την επίθεση στα δικαιώματά μισθωτών, ασκούμενων και αυτοαπασχολούμενων με μικρά εισοδήματα.

Αποδεικνύεται ότι μόνο η αναγνώριση και καθολική προστασία της μισθωτής εργασίας, με την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για κάθε μισθωτό και ασκούμενο δικηγόρο, μπορεί να μας προστατέψει από την αντιλαϊκή πολιτική που λεηλατεί το εισόδημα μας, με τη φοροληστεία, τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές που συχνά πληρώνουμε από την τσέπη μας, για να κερδίζουν οι εργοδότες μας.

Απαιτούμε να παρθούν τώρα πίσω όλες οι πράξεις ανάκτησης αχρεωστήτως καταβληθέντων!

Δεν θα πληρώσουμε ούτε ευρώ από την τσέπη μας, αρκετά ματώσαμε

Τώρα υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που να κατοχυρώνει πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε όλους τους μισθωτούς και ασκούμενους δικηγόρους!

 

78 χρόνια από την Νάκμπα. Νίκη στον αγώνα του ηρωικού παλαιστινιακού λαού

78 χρόνια από την Νάκμπα

Νίκη στον αγώνα του ηρωικού παλαιστινιακού λαού!

78 χρόνια συμπληρώνονται από τη Νάκμπα, τον βίαιο ξεριζωμό του παλαιστινιακού λαού από τη γη του, τα σπίτια του, τα χωριά του, την ίδια του την πατρίδα, το 1948. Η ιστορία της Παλαιστίνης είναι ιστορία κατοχής, προσφυγιάς, εποικισμών, φυλακίσεων, δολοφονιών, αποκλεισμών, αλλά και αδιάκοπου αγώνα του ηρωικού της λαού.

Η Νάκμπα συνεχίζεται με τη στρατιωτική κατοχή, με την αρπαγή παλαιστινιακής γης στη Δυτική Όχθη και Γάζα, με τους παράνομους εποικισμούς, με τις φυλακίσεις χιλιάδων Παλαιστινίων, με τη γενοκτονία του λαού της Γάζας από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ. Συνεχίζεται στα κατεστραμμένα νοσοκομεία, στα σχολεία που γίνονται τάφοι, στις μανάδες που αγκαλιάζουν νεκρά παιδιά, στα παιδιά που γεννιούνται μέσα στα ερείπια, στους χιλιάδες πρόσφυγες που ξαναπαίρνουν τον δρόμο της φυγής μέσα στην ίδια τους τη γη.

Το Ισραήλ, με την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, επιχειρεί να επιβάλει με τη φωτιά και το σίδερο τους σχεδιασμούς τους στην περιοχή. Στη Γάζα συνεχίζεται το σχέδιο μετατροπής της σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ – Ισραήλ και η επιδίωξη να τσακιστεί κάθε δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού για ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα, στα πλαίσια των διαφόρων ιμπεριαλιστικών σχεδίων,  όπως αυτό της λεγόμενης “Νέας Μέσης Ανατολής”.

Συνένοχη είναι και η κυβέρνηση της ΝΔ. Συνεχίζει την πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, διευρύνει και βαθαίνει τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική συνεργασία με το Ισραήλ. Συμμετέχει ενεργά στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Μετατρέπει τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων, με βάσεις, λιμάνια, αεροδρόμια, υποδομές, οπλικά συστήματα και στρατιωτικό προσωπικό στην υπηρεσία του ιμπεριαλιστικού πολέμου ΗΠΑ – Ισραήλ στη Μέση Ανατολή για τη σφαγή των λαών της Παλαιστίνης, του Ιράν, του Λιβάνου.

Η εργατική τάξη της Ελλάδας βρίσκεται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, με τους λαούς που παλεύουν ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, με τον παλαιστινιακό λαό και το δίκαιο αγώνα του να αποκτήσει ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα. Τώρα να εφαρμοστεί η ομόφωνη απόφαση της Ελληνικής Βουλής του Δεκέμβρη του 2015 και να προχωρήσει η κυβέρνηση στην επίσημη αναγνώριση του Παλαιστινιακού Κράτους.

Η 78η επέτειος της Νάκμπα είναι κάλεσμα να δυναμώσει ακόμη περισσότερο η πάλη μέσα στους χώρους δουλειάς. Να δυναμώσει η απαίτηση να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας μας στο ιμπεριαλιστικό έγκλημα. Να εκφραστεί πιο αποφασιστικά η αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό. Να γενικευτεί το παράδειγμα των λιμενεργατών που, μαζί με τον λαό του Πειραιά, μπλόκαραν τα πολεμικά φορτία του θανάτου και έστειλαν μήνυμα πως οι εργάτες δε γίνονται συνένοχοι στη σφαγή των λαών. Παντού να ακουστεί το σύνθημα: Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Να τερματιστεί τώρα η ισραηλινή κατοχή και να αποσυρθούν οι κατοχικές δυνάμεις από τη Λωρίδα της Γάζας και όλα τα παλαιστινιακά εδάφη

Άμεση απελευθέρωση όλων των Παλαιστίνιων και άλλων πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές

– Δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστίνιων προσφύγων στις εστίες τους, με βάση τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ

Δημιουργία ενιαίου ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ στα σύνορα πριν τον Ιούνη του 1967

Συνδικάτο Φαρμάκου Αττικής: Για το νέο πολύ σοβαρό εργατικό ατύχημα

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ» ΣΤΗ MEDICHROM!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΙΖΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ – ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Το νέο πολύ σοβαρό εργατικό «ατύχημα» που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στο εργοστάσιο της MEDICHROM δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Συγκεκριμένα την Πέμπτη 7/5, συνάδελφος από το μικροβιολογικό τμήμα τραυματίστηκε πολύ σοβαρά έπειτα από έκρηξη φιάλης DURAN που του προκάλεσε πολλαπλά εγκαύματα, ουλές από θραύσματα και κόψιμο αρτηρίας. Η ανάγκη για άμεση νοσηλεία τον οδήγησε χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο εργασίας, βάζοντας σε επιπλέον κίνδυνο την υγεία του. Το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με καταγγελίες των εργαζομένων στο Συνδικάτο μας, έχουν γίνει και άλλα εργατικά «ατυχήματα» σε χώρους του εργοστασίου, τα οποία η εταιρεία δεν έχει αναγγείλει στην Επιθεώρηση Εργασίας ως όφειλε. Αξιοποιώντας το κλίμα εκφοβισμού που προσπαθεί να καλλιεργήσει, επιδιώκει να μην γίνονται γνωστές οι αυθαιρεσίες της έξω από τα τείχη του εργοστασίου. Στην απεργία μας όμως στις 23 Μάρτη, με αφορμή το πολύ σοβαρό περιστατικό βίας στο χώρο εργασίας, τους δείξαμε πως όταν είμαστε αποφασισμένοι και οργανωμένοι δεν έχουμε να φοβηθούμε κανέναν και τίποτα.

Το Συνδικάτο Φαρμάκου – Καλλυντικού Αττικής έχει καταγγείλει επανειλημμένα ότι η εργοδοσία της MEDICHROM δεν προστατεύει τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων και δεν διασφαλίζει ένα ασφαλές περιβάλλον εργασίας ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους μέσα στο εργοστάσιο. Μαζί με τους συναδέλφους μας, στην πρόσφατη 24ωρη απεργία μας στον όμιλο, διεκδικήσαμε μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους του εργοστασίου. Οι ευθύνες της εργοδοσίας για τα απανωτά εργατικά «ατυχήματα» δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από το «ήταν η κακιά στιγμή» ή να το ρίξουν στη γνωστή λογική της «ατομικής ευθύνης».

Δεν είναι «τυχαίο» ότι αυτά συμβαίνουν σε έναν χώρο εργασίας που δεν υπάρχει σύστημα εκπαίδευσης για να διασφαλίζει τον εκπαιδευτή και τον εκπαιδευόμενο στην ασφαλή χρήση μηχανημάτων και να ενημερώνει για την επικινδυνότητα των ουσιών και των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται για τις αναλύσεις και τις παραγωγές. 2-3 μέρες εκπαίδευση θεωρούνται αρκετές στη MEDICHROM για να γυρνάς από πόστο σε πόστο μεταξύ παραγωγής-συσκευασίας, να ρυθμίζεις και να χειρίζεσαι τις μηχανές ή να κλιβανίζεις και να διεξάγεις δειγματοληψίες και μικροβιολογικούς ελέγχους.

Δεν είναι «τυχαίο» ότι συμβαίνουν εδώ, που στους χώρους παραγωγής και συσκευασίας η εργοδοσία πιέζει τους εργάτες και τις εργάτριες να κάνουν τα πάντα και σε περιόδους όπου υπάρχει έλλειψη από το τμήμα καθαριότητας να αναλαμβάνουν και τα επιπλέον καθήκοντα του καθαρισμού του εργοστασίου! Οι εργάτες και οι εργάτριες που χειρίζονται μηχανές, τις φορτώνουν, τις ρυθμίζουν, τις καθαρίζουν, που αναλαμβάνουν και χρέη εκπαιδευτών… αλλά στα χαρτιά είναι δηλωμένοι ως «ανειδίκευτοι» εργάτες!

Δεν είναι «τυχαίο» ότι γίνονται εδώ, που ο εξοπλισμός είναι απαρχαιωμένος, που δεν λαμβάνονται υπόψη βασικοί κανόνες εργονομίας, που κουβαλιούνται με τα χέρια ασήκωτα βαρέλια με πρώτες ύλες, που δεν υπάρχουν βοηθητικά μηχανήματα για να διευκολύνουν τις καθημερινές εργασίες που διαλύουν το σώμα μας.

Δεν είναι «τυχαίο» ότι φεύγουν σακατεμένοι εργάτες από εδώ, που τα μέτρα υγείας και ασφάλειας είναι ανεπαρκή και θεωρούνται κόστος για την εργοδοσία. Από εδώ, που τα μέσα ατομικής προστασίας θεωρούνται πολυτέλεια, ενώ την ίδια στιγμή έχουν μπει κάμερες σε κάθε γωνία, για να επιτηρούνται και να εκφοβίζονται οι συνάδελφοί μας με πρόσχημα την «ασφάλεια των προϊόντων»!

Δεν θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα να περιμένουμε να έρθει η σειρά μας! Συσπειρωμένοι στο Συνδικάτο μας απαιτούμε: 

  • Η εταιρεία να αναλάβει άμεσα την ευθύνη για τους σοβαρούς τραυματισμούς και να αποδώσει ό,τι ορίζει ο νόμος αποζημιώνοντας τους εργαζομένους. Να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση της υγείας τους και για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους.
  • Να παρέμβει άμεσα η Επιθεώρηση Εργασίας ώστε να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες των εργατικών «ατυχημάτων» και να αποδοθούν οι ευθύνες.
  • Να παρθούν μέτρα για την αποτροπή επανάληψης παρόμοιων συμβάντων. Να εντοπιστούν οι πηγές του επαγγελματικού κινδύνου, να διαπιστωθεί κατά πόσο και με τι μέτρα μπορούν οι πηγές κινδύνων να εξαλειφθούν ή να αποφευχθούν. Να παρέχεται κατάλληλη εκπαίδευση και πληροφόρηση σχετικά με τους κινδύνους στους εργαζόμενους. Να μπουν οι απαραίτητες σημάνσεις σε όλους τους χώρους και τις μηχανές για να προειδοποιούν τους χειριστές τους.
  • Να επιβληθεί στην εταιρεία από τους αρμόδιους φορείς να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια όλων των εργαζομένων. Να διενεργούνται τακτικοί έλεγχοι από την Επιθεώρηση Εργασίας, καλύπτοντας εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και ιατρική επίβλεψη.
  • Να εξασφαλιστεί ετησίως πλήρης κάλυψη του κόστους προληπτικού ιατρικού ελέγχου για το σύνολο του προσωπικού.
  • Να οργανωθεί από την εταιρεία κατάλληλο σύστημα εκπαίδευσης, που θα δίνει τον απαραίτητο χρόνο κατά την ώρα εργασίας, για να μπορούν οι εργαζόμενοι να αναλαμβάνουν χωρίς κίνδυνο τα καθήκοντά τους. Η εκπαίδευση θα πρέπει να προσαρμόζεται στην εξέλιξη των κινδύνων και στην εμφάνιση νέων και αν χρειάζεται να επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ

ΜΕ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ,
ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ.
ΓΙΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΝΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΣ.

 

Εργατικό Κέντρο Σάμου: Να παρθεί πίσω η απόλυση μονογονέα συμβασιούχου από το Υπ. Πολιτισμού στην Εφορία Αρχαιοτήτων Σάμου με παιδί με αυτισμό

Να παρθεί πίσω η απόλυση μονογονέα συμβασιούχου από το Υπουργείο Πολιτισμού στην Εφορία Αρχαιοτήτων Σάμου με παιδί με αυτισμό

Το Εργατικό Κέντρο Νομού Σάμου καταγγέλλει την εσπευσμένη και ανάλγητη απόλυση συμβασιούχου μητέρας από το Υπουργείο Πολιτισμού, που εργαζόταν στην Εφορία Αρχαιοτήτων Σάμου, και είχε προσληφθεί 1η Απριλίου του 2026 μέσω ΑΣΕΠ.

Η απόλυση προέκυψε μετά από ανασύνταξη πινάκων του ΑΣΕΠ για καθαρά τυπικούς, γραφειοκρατικούς λόγους που αφορούν κοινωνικά κριτήρια και συγκεκριμένα της μονογονεϊκότητας και της αναπηρίας. Κατά το Εργατικό Κέντρο, η υπηρεσία δεν εστίασε στην ουσιαστική απόδειξη των κοινωνικών κριτηρίων τα οποία η εργαζόμενη αντικειμενικά πληροί και εμπρόθεσμα είχε καταθέσει τα δικαιολογητικά της με την αίτηση στον ΑΣΕΠ. Άλλωστε έτσι έγινε η πρόσληψή της και εργάστηκε εδώ και 1,5 μήνα. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η συνάδελφος εργάζεται στην ΕΦΑ Σάμου τα τελευταία 4 χρόνια μοριοδοτούμενη και στο παρελθόν με τα ίδια κοινωνικά κριτήρια και κάνοντας χρήση της άδειας του μονογονέα!

Απορίας άξιον είναι οι ταχύτατες και ανάλγητες διαδικασίες απόλυσης της συναδέλφου πριν μάλιστα βγει το πόρισμα της αίτησης θεραπείας της εργαζόμενης από τον ΑΣΕΠ. Μάλιστα η υπηρεσία επέβαλε μονομερώς αναγκαστική άδεια, ενώ απείλησε εγγράφως την υπάλληλο με περικοπή αποδοχών και ενσήμων σε περίπτωση προσέλευσή της, μετά την ενημέρωση για απόλυση, για την πραγματική προσφορά των υπηρεσιών της.

Απαιτούμε:

  • Το Υπουργείο Πολιτισμού και η Διοίκηση της ΕΦΑ Σάμου να ανακαλέσει την απόλυση.
  • Την απρόσκοπτη συνέχιση της εργασίας με πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη
  • Να σταματήσουν οι απειλές για περικοπή μισθού
  • Τα σωματεία, τους φορείς και τους συλλόγους γονέων να πάρουν θέση και να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους
  • Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Speech by Giorgos Perros at the Presidential Council Meeting of the WFTU, 12–13 May 2026

Speech by Giorgos Perros at the Presidential Council of the WFTU, 12–13 May 2026

Dear comrades,

On behalf of PAME, we greet the work of the Presidential Council of the WFTU, all its cadres, and the trade unions that have led militant mobilizations in every country.

Such an important meeting should have taken place in person. Direct contact, collective discussion, the exchange of experience, and live debate are irreplaceable for the international class-oriented movement.

Discussing over the internet does not help the class-oriented movement or our organizations. In the Presidential Council meetings, we discuss how to correct weaknesses, we exercise criticism and self-criticism, and we set out a plan.

We are meeting at a time when the global capitalist economy is heading toward a new crisis and entering a phase of intense instability, accelerated by the surge in energy prices due to the closure of the Strait of Hormuz.

The peoples are paying with their blood for the profits of the exploiters. The gangster invasion of Iran by the USA and Israel, the genocide of the Palestinian people by the murderous state of Israel, with the support of the USA, NATO, and the EU, the war in Ukraine and in the Middle East.

Part of the same chain is the imperialist aggression of the USA in Latin America, the criminal blockade of Cuba, aimed at overthrowing the Revolution, and the military intervention in Venezuela with the kidnapping of the President, a development that most likely could not have taken place without the support of the country’s social-democratic leadership.

The confrontation between the USA and China for supremacy in the imperialist system runs through all developments. It is not a conflict between “progressive” and “reactionary” centers. It is a rivalry between major capitalist states and monopoly groups over markets, energy sources, transport routes, raw materials, and spheres of influence.

The working class has no interest in aligning itself behind any camp of exploiters. Aggression is not the exclusive privilege of US imperialism. We see this in the military conflict between the EU–NATO and Russia in Ukraine, or in China’s policy, which disputes the sovereign rights of Vietnam, the Philippines, Malaysia, Brunei, and Indonesia. Rivalries are also expressed within NATO itself, between the USA and the EU. The dilemma “Euro-Atlantic or Eurasian camp” is a false one and undermines the independent ideological and political struggle of the working class.

Humanity stands, more than at any other time in recent decades, on the brink of a generalized military conflict, with the danger of a third world war becoming increasingly visible. This comes 81 years after the crushing of Nazism by the Red Army, 81 years after the great Anti-Fascist Victory of May 9.

The war economy is becoming the pretext for a new attack on workers’ rights. Governments are giving big capital billions for armaments, bases, and war infrastructure, while workers face high prices, low wages, 13-hour working days, flexible work, the dismantling of collective agreements, privatizations, the commercialization of health and education, and the repression of trade union activity.

At the core of the EU’s strategy are competitiveness and profits. This is not a deviation; it is its very character as a union of capital. Neoliberal and social-democratic versions of government serve the same path against the peoples. The answer is not a “different management” of the EU, but a clash with the policy and power of capital.

For the class-oriented trade union movement, the issue is not simply to formulate correct general positions. We are all judged by how many workers we bring into the struggle. It is a deeply political question; what kind of movement can lead organized disobedience, cultivate fearlessness and courage among workers to fight for a life without exploitation, target the real causes of wars, and put forward the way out through organized struggle.

From this standpoint, the strike and International Day of Action of dockworkers on February 6 is valuable experience for the whole WFTU. Under the slogan “Dockworkers do not work for war,” workers in 20 ports, in 7 countries, coordinated their action against the transport of war material, the militarization of ports, the slaughter of the Palestinian people, and the war economy.

It was the result of preparation, meetings, common elaboration of a framework, coordination among unions, decisions inside the workplaces, and an effort to turn internationalist solidarity into a strike response at the points where the interests of capital and war plans pass through.

This experience can become a method of work for the TUIs. Organized, common action; connecting the demand for collective agreements, wage increases, health and safety, stable jobs, and reduced working time with the struggle against imperialist war.

TUIs must not limit themselves to anniversary initiatives or general campaigns. Without underestimating anything, seminars, interventions in international organizations, and global days of action alone are not enough. They must plan steady, sectoral international coordination, with meetings, common days of action, strike initiatives, and interventions in workplaces. They must shape demands that are rooted in real needs and, at the same time, clash with the goals of the war economy, in confrontation with capital and governments of every shade, social-democratic or neoliberal.

Every sector has its own “ports,” the critical points where it can stop the war plans of the exploiters. In transport, war material must be blocked. In energy, the connection between energy rivalries, high prices, and war must be exposed. In telecommunications and technology, the role of digital infrastructure in surveillance, repression, and the military machine must be highlighted.

If we want the WFTU to become more effective, TUIs must acquire more stable functioning and better links with unions in every country. This is a weakness that we must face courageously. I will make my own self-criticism regarding TUIs. I did not give as much help as was necessary; I did not try hard enough to help them function better and in a more organized way, or to take initiatives of coordination. But I would also like to see more cooperation and concern from the heads of TUIs, so that our task can be made easier.

Strengthening our TUIs is a condition for the ideological and political confrontation with the ITUC, in order to isolate its line. It is a class duty and must be a permanent concern of the Secretariat. We must strike against employer-led and government-controlled trade unionism, which, in the name of “national interest,” “competitiveness and profitability,” and the “war economy,” calls on workers to accept the goals of governments, monopolies, NATO, and the EU.

The recent nationwide meeting of PAME confirms that the decisive factor is work from below. More than 720 trade union organizations and 2,000 trade unionists from all over Greece participated. It was the largest trade union meeting ever held. Its success was the result of persistent work in enterprises and sectors, against capital and governments, and in confrontation with employer-led and government-controlled trade unionism. This work is also reflected in the shift in the balance of forces in favor of the class-oriented forces in major unions: in the Athens Regional Union, in the Confederation of Civil Servants (ADEDY), and in the significant rise of the class-oriented forces in the Confederation of Workers of Greece (GSEE) .

It is necessary that we function more collectively, that we listen to the opinions and observations of all cadres. A general without an army, and without capable, battle-ready, ideologically prepared cadres, will not be able to carry through the decisions of the Rome Congress so that we can prepare for the 2027 Congress. Ahead of that Congress, we believe it would be useful for our members in every country to organize pre-congress procedures. The WFTU has a great responsibility and the capacity to become an effective support for struggles. We also propose that we organise a joint secretariat meeting with the the TUIs.

PAME will contribute with all its strength: with the experience of the trade unions in Greece, with its firm internationalist stance, and with its action against involvement in the imperialist wars of the USA–NATO–EU.

The PAME delegations that visited Palestine and Cuba conveyed the solidarity of the workers of Greece to the peoples targeted by imperialist aggression, blockade, interventions, and occupation. In Cuba, the trade unions from Greece delivered financial aid, while recently a major campaign of financial solidarity has been realized by the unions, the proceeds of which will be delivered to the Cuban people.

Across the country, every day, trade unions organize events, marches, and rallies against imperialist war, expressing solidarity with the peoples of Cuba, Palestine, Iran, Venezuela, Lebanon, and every people fighting for their rights.

For the working class, the only way forward is to shape the conditions for the overthrow of capitalist barbarity, for a society without exploitation of man by man and without imperialist wars.