Ομιλία του Ηλία Σιώρρα, Προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη

image_pdfimage_print

Συναγωνιστές-Συναγωνίστριες, Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι, χαιρετίζουμε την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη και είχαμε την τιμή να δεχθούμε στο Σωματείο μας τον Πρόεδρο της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας και ήταν τιμή για εμάς η επίσκεψη αυτή, να ανταλλάξουμε απόψεις γύρω από τα ζητήματα της Υγείας.

Έγινε αναφορά στην εισήγηση, συναγωνιστές, στο Σωματείο του «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ». Και γίνεται αναφορά απ’ όλους μας εδώ, για την ενότητα της Εργατικής Τάξης. Γι’ αυτήν την ενότητα, σύντροφοι και συντρόφισσες, περάσαμε από Συμπληγάδες Πέτρες. Δουλειά από τα κάτω αλλά πάνω από δέκα χρόνια, και τώρα αρχίζει να καρποφορεί αυτή η δουλειά. Με μεγάλη δυσκολία, γιατί πραγματικά από δικαστήριο σε δικαστήριο, από συνεδρίαση σε συνεδρίαση για ποιο λόγο γράψαμε στο Σωματείο, παρ’ ότι δεν το προβλέπει το Καταστατικό, τους εργολαβικούς εργάτες που είναι 400 στον «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ».

Καταφέραμε να σύρουμε κυριολεκτικά, όλες τις τυχοδιωκτικές, οπορτουνιστικές εργοδοτικές δυνάμεις να δεχθούν με πολιτική απόφαση ομόφωνα, την εγγραφή αυτών των συναδέλφων. Και αμέσως όμως πρέπει να αναφέρουμε και την άλλη πλευρά, ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο, τίποτα δεν έχει κερδιστεί οριστικά γιατί οι εργολαβικοί εργάτες στα νοσοκομεία όλης της χώρας που είναι πάνω από 6.000, είναι ένας ευμετάβλητος όγκος εργαζομένων που μία σύρεται από τον εργοδότη, μία σύρεται από την κυβερνητική πολιτική και τελευταία σιγά-σιγά αρχίζουν να ακουμπάνε στις δυνάμεις του Σωματείου που έχουν καταλάβει ότι στα σοβαρά έχουμε πάρει τον ρόλο του υπερασπιστή των δικαιωμάτων τους.

Η δουλειά μας, συναγωνιστές, φαίνεται και από τη συνεχή ανοδική τάση των ταξικών δυνάμεων, όπως καταγράφεται σε όλες –όταν λέμε «όλες», κυριολεκτικά όλες- τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1991 μέχρι τώρα, 25 χρόνια, όταν κάποιοι λάκισαν κυριολεκτικά, κάτι Λαφαζάνηδες, κάτι Στρατούληδες και πήραν πολλούς από εμάς και ξεκινήσαμε με το 9% και σήμερα, στις εκλογές του Ιούνη έχουμε φτάσει το 42% και το λέμε με υπερηφάνεια! Και αυτό, παρά τις προσπάθειες διάσπασης. Σωματείο Τραυματιοφορέων, Σωματείο Δ.Ε. Νοσηλευτών, Σωματείο Ειδικευομένων Γιατρών -πρωταγωνιστεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ-, Σωματείο Κλαδικό Νοσηλευτών κλπ. Παρά τις διασπαστικές κινήσεις, όλοι σήμερα θέλουν-δεν θέλουν αναφέρονται στο Σωματείο του «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ».

Δουλειά δύσκολη, σύντροφοι. Θυσίες συναγωνιστών, πολλών συναγωνιστών, μερικές όμως φορές πολύ λίγων συναγωνιστών. Η εργοδοσία η κρατική και η εργολαβική, δεν μας έκαμψε. Το Σωματείο δεν ανήκει στο ΠΑΜΕ, όμως την σφραγίδα την βάζουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, είτε είχαμε 4 έδρες στις 13, είτε είχαμε 5 έδρες στις 13, είτε 6 τώρα που έχουμε στις 13, την σφραγίδα στις κινητοποιήσεις την βάζει το ΠΑΜΕ.

Υπάρχει υπονομευτική δουλειά και πρέπει να την αναφέρουμε συχνά γιατί την βρίσκουμε μπροστά μας, ειδικά στους χώρους του Δημοσίου. Υπονομευτική δουλειά των οπορτουνιστών ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όλοι σχεδόν αυτοί είχαν υπογράψει να μας πάνε στα δικαστήρια γιατί γράψαμε τους εργάτες. Αυτοί, αγαπητοί συναγωνιστές, θέλουν να κρύψουν την υποταγή τους. Η υποταγή ξεκινάει από το ’90, από τον καιρό της διάσπασης των ταξικών δυνάμεων.

Αυτοί είναι που καλλιέργησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ιδέα του εταιρισμού επί 25 χρόνια, και θα έρθουν τώρα οι Λαφαζάνηδες και οι Στρατούληδες να μιλήσουν στο όνομα της Εργατικής Τάξης; Αυτοί θέλουν ξεσκέπασμα και είναι χρέος μας να τους αποκαλύψουμε! Είναι αυτοί οι οποίοι μας χαρακτήριζαν απολιθώματα του Κινήματος και πρέπει να κρυφτούν, είναι καθήκον μας.

Τελευταία, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, έχουν ξεπροβάλει και διάφορα άλλα φυντάνια στο χώρο της Υγείας, είτε λέγονται Υπουργοί και συνολικά οι πολιτικοί της Κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όμως ακόμα πιο τελευταία έχουν ξεπροβάλει και όλες οι αστικές δυνάμεις να νοιάζονται δήθεν για το χώρο της Υγείας, αυτοί που την κατέστρεψαν. Βλέπουμε τη Νέα Δημοκρατία να επισκέπτεται νοσοκομεία, να νοιάζεται δήθεν για τη Δημόσια Υγεία, στην ίδια φυσικά στρατηγική. Θέλουν αποκάλυψη! Στο διεκδικητικό πλαίσιο όλες οι άλλες δυνάμεις συμφωνούν, βέβαια με στρογγυλέματα των αιτημάτων, π.χ. σταθερή και μόνιμη δουλειά αλλά όχι μονιμοποίηση των επικουρικών χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Το ίδιο κάνουν και στην ΕΙΝΑΠ και σε όλα τα Υγειονομικά Σωματεία.

Πολλοί εργαζόμενοι στην Υγεία τα βλέπουν. Είναι στο χέρι μας να εμπνεύσουμε στον αγώνα ακόμα περισσότερους. Μπορεί να είμαστε πρώτη δύναμη, όμως οι Συνελεύσεις μας είναι αδύνατες, η συμμετοχή στις απεργίες μικρή. Η διαστρωμάτωση, κυρίως στο χώρο των γιατρών, είναι έκδηλη. Με σταθερή δουλειά στους νοσηλευτές, στις νοσηλεύτριες, στους εργολαβικούς εργάτες, στους ειδικευόμενους γιατρούς και σε όλους τους τίμιους εργαζόμενους, συνεχίζουμε τον ασίγαστο αγώνα για την λαϊκή Υγεία, για τα αυτονόητα δικαιώματα των μαχόμενων Υγειονομικών.

Το διεκδικητικό πλαίσιο της εισήγησης για τα θέματα της Υγείας-Πρόνοιας πρέπει να γίνουν παλλαϊκό αίτημα. Το καλύτερο για τη Συνδιάσκεψή μας δεν είναι να επαναλαμβάνουμε κομμάτια της πολύ σωστής θα έλεγα εισήγησης, αλλά να αναδείξουμε τρόπους αντιμετώπισης των δυσκολιών που συναντάμε είτε από το αστικό κράτος και την εργοδοσία, είτε από τους οπορτουνιστές, είτε και από τη δική μας αδράνεια. Και να ξέρουμε ότι και η παραμικρή επιτυχία, θέλει σκληρό αγώνα. Ευχαριστώ.

Comments are closed.