Όλοι κ όλες στην απεργιακή συγκέντρωση, την Παρασκευή 1η Μάη στο Σύνταγμα στις 10:30πμ
140 χρόνια μας χωρίζουν από την 1η Μάη του 1886. Τότε που οι εργάτες του Σικάγο ύψωσαν το ανάστημά τους και απαίτησαν να πάψουν να ζουν σαν μηχανές. Πάλεψαν για να ζουν σαν άνθρωποι και νίκησαν. Οι καπιταλιστές και το κράτος τους, τους αποκάλεσαν “ταραξίες”. Η Ιστορία τους δικαίωσε ως πρωτοπόρους της ανθρωπότητας. Το 8ωρο δεν χαρίστηκε. Κατακτήθηκε με αγώνες, απεργίες, φυλακίσεις, εξεγέρσεις και επαναστάσεις.
- Η φλόγα εκείνης της εξέγερσης έγινε φάρος για όλους τους καταπιεσμένους σε όλο τον κόσμο μέχρι και σήμερα! Έγινε παγκόσμιο σύμβολο της ακατανίκητης δύναμης της εργατικής τάξης, της δύναμης που γεννιέται όταν οι πολλοί καταλαβαίνουν ότι χωρίς αυτούς τίποτα δεν κινείται.
- Αυτή τη φλόγα την είδαμε να ανάβει και στη Θεσσαλονίκη τον Μάη του 1936. Εκεί όπου οι καπνεργάτες βγήκαν στους δρόμους, αψηφώντας σφαίρες και καταστολή. Εκεί όπου το αίμα έβαψε το οδόστρωμα, αλλά δεν έσβησε την ελπίδα. Αντίθετα, την έκανε πείσμα. Και κορυφώθηκε ηρωικά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Διακόσιοι κομμουνιστές, στην πλειοψηφία τους πρωτοπόροι συνδικαλιστές του Μεσοπολέμου, στάθηκαν μπροστά στο απόσπασμα χωρίς να λυγίσουν.
- Διακόσιοι ήρωες της εργατικής τάξης, που δεν υπέκυψαν ούτε στην εργοδοτική εκμετάλλευση ούτε στη βαρβαρότητα ενός κράτους που θυσίαζε τα εργατικά δικαιώματα στο βωμό της πολεμικής προετοιμασίας για την ανθρωποσφαγή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Περπάτησαν προς τον θάνατο περήφανοι, με πίστη στη ζωή, με τη βεβαιότητα ότι η θυσία τους θα γίνει σπόρος. Και έγινε. Η σκυτάλη είναι τώρα στα δικά μας χέρια.
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ.
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ.
Για πρώτη φορά, 81 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η ανθρωπότητα νιώθει ξανά την απειλή ενός γενικευμένου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα κατακαίει λαούς. Από τον Ειρηνικό και τα στενά της Ταΐβάν, μέχρι την Ουκρανία όπου ο πόλεμος ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ με τη Ρωσία μαίνεται εδώ και τέσσερα χρόνια. Από τις κυρώσεις και τις επεμβάσεις στη Βενεζουέλα μέχρι τον εγκληματικό αποκλεισμό της Κούβας. Από την Αρκτική, τη Γροιλανδία, μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, ο κόσμος σπρώχνεται σε μια γενικευμένη σύγκρουση για τα μερίδια των κερδών, για τις πηγές και τους δρόμους μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, για τις σπάνιες γαίες.
Η εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο δεν είναι υποθετικό σενάριο. Συμβαίνει τώρα, είναι ζωντανή και επικίνδυνη πραγματικότητα. Με ευθύνη των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, η χώρα έχει γεμίσει με αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, στρατηγεία, η Ελλάδα έγινε ορμητήριο πολέμου. Με στρατιωτικές αποστολές στην Ερυθρά Θάλασσα, στα Βαλκάνια, με συμφωνίες. Με την εμπλοκή της συστοιχίας των “Patriot” στη Σαουδική Αραβία πατήθηκε η σκανδάλη της εμπλοκής της χώρας μας στον πόλεμο. Ενάντια στο λαϊκό συμφέρον, λιμάνια που χτίστηκαν με τον ιδρώτα των εργατών φορτώνουν φονικά φορτία. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν, η κλιμάκωση του πολέμου από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, οι απειλές, οι αποκλεισμοί, οι δολοφονίες αμάχων είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας για το κυνήγι του κέρδους.
ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ – ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΜΠΛΟΚΗ
Η πολεμική οικονομία είναι η άλλη όψη της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής που συνθλίβει τον λαό και απαιτεί νέες, σκληρές θυσίες.
Στην Ελλάδα οι στρατιωτικές δαπάνες για ΝΑΤΟικούς σκοπούς προβλέπεται να ξεπεράσουν τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα χρόνια, ενώ ήταν πάνω από 7 δισ. το 2025. Πρόκειται για δαπάνες που δεν έχουν καμία σχέση με την άμυνα της χώρας.
Η εντατικοποίηση, η επέκταση και ο κατακερματισμός του εργάσιμου χρόνου, η συμπίεση μισθών, το χτύπημα στην Κοινωνική Ασφάλιση, η ανασφάλεια, η ακρίβεια και η φτώχεια δεν είναι “στρεβλώσεις”, αλλά η φυσιολογική λειτουργία ενός εκμεταλλευτικού συστήματος που από καιρό έχει πιάσει τα όριά του. Η Υγεία, η Παιδεία, η Πρόνοια, οι κοινωνικές ανάγκες, η προστασία από φυσικές καταστροφές, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, οι μισθοί, οι συντάξεις θυσιάζονται για να ενισχυθούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι της πολεμικής οικονομίας, για να αγοραστούν πολεμικοί εξοπλισμοί, να εξυπηρετηθούν οι ΝΑΤΟικές υποχρεώσεις της αστικής τάξης.
Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι. Η αύξηση-κοροϊδία της κυβέρνησης των 90 λεπτών του ευρώ την ημέρα στον κατώτατο μισθό εξαναγκάζει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να ζουν με λιγότερα από 771 ευρώ τον μήνα καθαρά. Η ακρίβεια θερίζει, τα ενοίκια είναι σε αδιανόητα ύψη. Οι δαπάνες των εργαζομένων για ρεύμα, νερό, καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα, εξετάσεις, νοσηλείες μηδενίζουν τον μισθό, τη σύνταξη, μέσα στις πρώτες ημέρες του μήνα. Οι νέες γενιές πνίγονται στην ανασφάλεια.
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.
Βάζουμε στο προσκήνιο τα δικά μας συμφέροντα, τη δική μας προοπτική.
Η πείρα από τους αγώνες που έδωσαν οι συνάδελφοι μας στον κλάδο με το Συνδικάτο μας το τελευταίο διάστημα, για την υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης, για τη διεκδίκηση Μέτρων Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, ενάντια στις απολύσεις και την τρομοκρατία, στην BOEHRINGER, FAMAR, PHARMATHEN, UNI-PHARMA, MEDICHROM, ADELCO, ΠΡΟΣΥΦΑΠΕ, COSMOFARM και άλλες μικρές ή μεγαλύτερες μάχες, μας δίνουν δύναμη και αισιοδοξία ότι οι εργαζόμενοι ενωμένοι και οργανωμένοι μπορούμε να νικήσουμε! Να σπάσουμε την εργοδοτική τρομοκρατία, να αποσπάσουμε κατακτήσεις.
Όλοι κ όλες στην απεργιακή συγκέντρωση,
την Παρασκευή 1η Μάη στο Σύνταγμα στις 10:30πμ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ – ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ
