28 Απρίλη οι εργαζόμενες/οι στη σχολική καθαριότητα
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
• ΜΟΝΙΜΗ και ΣΤΑΘΕΡΗ δουλειά για όλες και όλους.
• ΠΛΗΡΗ εργασιακά και ασφαλιστικά ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
• ΠΛΗΡΕΣ ΩΡΑΡΙΟ
• ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ στους μισθούς.
• Μέσα Ατομικής Προστασίας επαρκή, κατάλληλα και στην ώρα τους.
• Καμιά σκέψη για ιδιωτικοποίηση της σχολικής καθαριότητας.
• Επαναφορά του 13ου και 14 μισθού.
Καλούμε όλες τις συναδέλφισσες και όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργία και στη συγκέντρωση, την Τρίτη, 28/04/26 στις 11:00 στο Υπουργείο Εσωτερικών Δυναμώνουμε τη φωνή μας. Σπάμε τον φόβο και την απογοήτευση. Απέναντι στην πολιτική που βάζει το κέρδος πάνω από τη ζωή μας, απαντάμε με οργάνωση, συλλογική δράση και αγώνα.
Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στη σχολική καθαριότητα δεν αντέχουμε άλλο την ομηρία, την ανασφάλεια, τη μισοδουλειά – μισοζωή.
Χρόνια τώρα δουλεύουμε με συμβάσεις-λάστιχο, με ωράρια που δεν καλύπτουν ούτε τις ανάγκες των σχολείων ούτε τις δικές μας, με μισθούς που δεν φτάνουν ούτε για τα βασικά. Και κάθε χρόνο, δύο μήνες χωρίς εισόδημα. Με αγωνία, ανασφάλεια και φόβο για το αν θα έχουμε δουλειά την επόμενη χρονιά.
Την ίδια ώρα, η εντατικοποίηση χτυπάει κόκκινο. Με λιγοστό προσωπικό, απαιτούν τα πάντα να είναι καθαρά και στην ώρα τους, χωρίς να υπολογίζεται η ανθρώπινη αντοχή. Χωρίς επαρκή Μέσα Ατομικής Προστασίας, πολλές φορές χωρίς ούτε τα απαραίτητα υλικά. Αυτή η κατάσταση δεν είναι τυχαία. Είναι συνειδητή επιλογή κυβερνήσεων και Δημοτικών Αρχών που αντιμετωπίζουν τις ζωές μας ως κόστος και ανοίγουν τον δρόμο στους εργολάβους. Αυτή η πολιτική είναι που μας κρατά με καθηλωμένους μισθούς, που μας θέλει ομήρους, να ζούμε μέσα στο άγχος και την ανασφάλεια.
Αυτή η πολιτική είναι που αντιμετωπίζει την ασφάλεια της ζωής μας ως κόστος και την κόβει από παντού. Αυτή την πολιτική στηρίζει και η πλειοψηφία των Δημάρχων, αλλά και οι άνθρωποί τους μέσα στο κίνημα. Γι’ αυτό κάνουν ό,τι μπορούν για να διασπάσουν τον αγώνα μας και να υπονομεύσουν τη δύναμή μας. Η πείρα μας δείχνει ότι ό,τι έχουμε κατακτήσει, το έχουμε κερδίσει με αγώνα: με παρεμβάσεις, με καταγγελίες, με τη συλλογική μας δράση. Τίποτα δεν μας χαρίστηκε. Σε αντίθεση με τους Παναγόπουλους και άλλους «συνδικαλιστές» που είναι άφαντοι από τους χώρους δουλειάς, πού αντιμετωπίζουν τα σωματεία σαν τσιφλίκια τους και νοιάζονται μόνο για την καρέκλα.
Ακόμα και στην ανακοίνωση που βγάλανε για την απεργιακή κινητοποίηση διαχωρίζουν τον κλάδο και καλούνε τους εργαζόμενους να έρθουν σε διάσπαση. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα μεταξύ μας — μας ενώνουν τα προβλήματα και ο αγώνας για τη ζωή που μας αξίζει. Δεν θα τους περάσει. Δεν θα τους αφήσουμε να υλοποιήσουν ούτε τους σχεδιασμούς τους ούτε την πολιτική τους.
Τώρα παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
ΔΕΝ ΘΑ ΣΚΥΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.
Δεν συμβιβαζόμαστε με τη μιζέρια. Δεν θα ζούμε με ψίχουλα και δίμηνη ανεργία. Δεν θα δουλεύουμε σαν μόνιμες ανάγκες με προσωρινά δικαιώματα. Δεν θα γίνουμε εργαζόμενοι μιας χρήσης για τους εργολάβους. Δεν περιμένουμε λύσεις. Τις διεκδικούμε στο δρόμο του αγώνα
