1η ΜΑΗ 1886 ΣΙΚΑΓΟ – 1936 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – 1944 ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ
ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2026, ΣΥΝΤΑΓΜΑ 10:30

Από το Σικάγο του 1886, στους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης το 1936 και στους εκτελεσμένους της Καισαριανής το 1944, το νήμα της Πρωτομαγιάς είναι ενιαίο: οι εργαζόμενοι πληρώνουν με αγώνες και αίμα όσα σήμερα θεωρούνται αυτονόητα. Τίποτα δεν χαρίστηκε — όλα κατακτήθηκαν. Σήμερα, παίρνουμε τη σκυτάλη και συνεχίζουμε τον αγώνα απέναντι στην εκμετάλλευση, τους πολέμους και την επίθεση στα δικαιώματά μας.

Φέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την ματωμένη Πρωτομαγιά του Σικάγο του 1886, όταν εργάτες έπεσαν νεκροί παλεύοντας για το 8ώρο. 140 χρόνια μετά, «σύγχρονο» για τα αφεντικά και τις κυβερνήσεις είναι να μας γυρίσουν 200 χρόνια πίσω.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι πολεμικές συγκρούσεις και η εμπλοκή της χώρας φουντώνουν, γεννώντας κινδύνους και δεινά για τους εργαζόμενους, μπορούμε να αντισταθούμε. Να μην πληρώσουμε τα σπασμένα του πολέμου τους, να διεκδικήσουμε τη ζωή μας. Οι πόλεμοι γίνονται για τα κέρδη, τις αγορές και τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών — όχι για τις ανάγκες των λαών. Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από αυτούς τους σχεδιασμούς, παρά μόνο νέα βάρη, ακρίβεια, κινδύνους και ένταση της εκμετάλλευσης.

Σήμερα, που το σύγχρονο θα έπρεπε να είναι να δουλεύουμε λιγότερο — 7 ώρες την ημέρα, 5 ημέρες την εβδομάδα — η πολεμική προετοιμασία μεταφράζεται σε εμβληματικούς αντεργατικούς νόμους, ενώ είμαστε αντιμέτωποι με την εντατικοποίηση, τα εξαντλητικά ωράρια και την έλλειψη ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας, που επιβάλλονται για να αυξάνονται ακόμη περισσότερο τα κέρδη από τη δουλειά μας. Γι’ αυτό ψηφίστηκε ο νόμος Κεραμέως, με το 13ωρο, την ευελιξία και τις απεριόριστες υπερωρίες. Γι’ αυτό η κυβέρνηση έφερε τη συμφωνία ΣΕΒ – Υπουργείου – Παναγόπουλου, για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του ΣΕΒ και του ελεγχόμενου προέδρου της ΓΣΕΕ, την ώρα που αποκαλύπτονται εκατομμύρια ευρώ σε λογαριασμούς του.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥΣ

Οι εργαζόμενοι μπορούμε να τους βάλουμε εμπόδια, να αντιπαρατάξουμε τη δική μας δύναμη απέναντι στα σχέδιά τους. Παίρνουμε παράδειγμα από τους λιμενεργάτες της COSCO και όλης της Μεσογείου, που μπλοκάρουν κοντέινερ με όπλα και σφαίρες. Από τους συναδέλφους στα διυλιστήρια, που αρνήθηκαν να δουλέψουν 13ωρα για να επισπευστούν εργασίες συντήρησης, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη ζωή τους.

Δίνουμε τις δικές μας μάχες στους χώρους δουλειάς του κλάδου. Προβληματιζόμαστε για το πώς η δουλειά μας μπορεί να κάνει τη ζωή μας καλύτερη, αντί να αξιοποιείται για τη δολοφονική πολεμική μηχανή. Ξέρουμε ότι οι εργαζόμενοι του κλάδου είμαστε στόχοι αντιποίνων. Το αποδεικνύει και η ομολογία του Ιράν, που στις 15 επιχειρήσεις τις οποίες στοχοποίησε ως αντίποινα στην επίθεση των ΗΠΑ, οι 11 είναι εταιρείες τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής.

Τον προηγούμενο μήνα, οι εργαζόμενοι στην Intracom, με απεργία, διεκδίκησαν τα δεδουλευμένα τους, που καθυστερούσαν — όπως έλεγε η εργοδοσία — λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, και κέρδισαν. Στη Vodafone, που απέλυσε 200 εργαζόμενους επειδή «περίσσευαν» λόγω της στροφής στην πολεμική οικονομία, η απάντηση των εργαζομένων ήταν η ίδια. Την ώρα που η εταιρεία το 2025 καταγράφει αυξημένα έσοδα και, τα τελευταία επτά χρόνια, ρεκόρ κερδοφορίας και επενδύσεων, οι εργαζόμενοι μετρούν απολύσεις, επέκταση της ευελιξίας, εντατικοποίηση και ασφυκτικά deadlines.

Στη Nokia, για την προσαρμογή της παραγωγής σε πολεμικά έργα, η εργοδοσία ανακοίνωσε το κλείσιμο τμημάτων και τη δημιουργία νέων, πιο κερδοφόρων. Ανακοίνωσε χιλιάδες απολύσεις παγκοσμίως και εκατοντάδες στην Ελλάδα. Οι ανακοινώσεις βρήκαν άμεση απάντηση από τους εργαζόμενους και το σωματείο: Γενική Συνέλευση και απεργία, ετοιμότητα ώστε να μην τολμήσουν να ακουμπήσουν ούτε έναν από εμάς.

Στον ΟΤΕ, η εργοδοσία, με «λυμένα χέρια» μετά την υπογραφή της τελευταίας σύμβασης που δεν προβλέπει τίποτα για τον εργάσιμο χρόνο, ετοιμάζει νέο χτύπημα: 10ωρη εργασία και μεγαλύτερη ευελιξία. Στόχος είναι να γίνει ακόμη πιο «ανταγωνιστικός» για έργα που κινούνται στις ίδιες «αξίες» με αυτές των θεσμών — δηλαδή τα πολεμικά έργα του Rearm Europe και του ΕΛΚΑΚ.

Δεν θέλουμε 13 ώρες δουλειάς με μισθούς που δεν φτάνουν. Ξέρουμε ότι από τη δική μας δουλειά έχουν δημιουργηθεί όλες οι προϋποθέσεις για να δουλεύουμε λιγότερο. Σήμερα, το σύγχρονο για να ζήσουμε είναι να δουλεύουμε 7ωρο και να αμειβόμαστε με μισθούς που καλύπτουν τις ανάγκες μας — όχι απλώς για να «βγαίνει» ο μήνας, με συνεχείς εκπτώσεις στην αναψυχή, τον πολιτισμό και τον ελεύθερο χρόνο μας. Αυτοί είναι οι δύο κόσμοι σήμερα: ο δικός τους — των κερδών, των ανταγωνισμών, της εκμετάλλευσης και των πολέμων — και ο δικός μας: αυτών που παράγουμε τον πλούτο, αλλά αντί να ζούμε καλύτερα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με κινδύνους και πολέμους.

Διεκδικούμε:
• 7ωρο – 5ήμερο
• Υπογραφή Κλαδικής ΣΣΕ
• Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς
• Να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκτός συνόρων
• Να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα
• Λεφτά για μισθούς, υγεία, παιδεία – όχι για εξοπλισμούς και πολέμους
• Προστασία της ζωής και των δικαιωμάτων των εργαζομένων

Καλούμε όλα τα σωματεία του κλάδου μας, όλα τα σωματεία της Αθήνας, όλους τους εργαζόμενους, να οργανώσουμε την απεργία της Πρωτομαγιάς και να βρεθούμε στη Συγκέντρωση στις 10:30, στο Σύνταγμα.
Πρωτομαγιά 2026: από τους αγώνες του χθες, στις μάχες του σήμερα — συνεχίζουμε!
Παρασκευή 1η Μάη 2026, 10:30 στο Σύνταγμa