Από καταγγελία του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΤΕΧΝΙΤΩΝ – ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΩΡΥΓΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ, προκύπτει ότι διαιωνίζεται και επιδεινώνεται η υποστελέχωση και απαξίωση της Τεχνικής Υπηρεσίας από τη Διοίκηση της ΑΕΔΙΚ, με σοβαρές ελλείψεις σε τεχνικό και ναυτικό προσωπικό, που δεν αναπληρώνονται παρόλες τις επαναλαμβανόμενες επισημάνσεις και καταγγελίες από το σωματείο, που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο  την ασφαλή ναυσιπλοΐα στον Ισθμό της Κορίνθου.

Για το ίδιο θέμα έχουμε κάνει κατ’ επανάληψη καταγγελίες, με τελευταία στις 31 Οκτώβρη 2025, όπου επισημαίναμε ότι οι συνθήκες αυτές, όπως έχουν διαμορφωθεί, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής, των πλοίων, του περιβάλλοντος.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της εταιρείας, του υπουργείου ναυτιλίας και της κυβέρνησης, και της πλειοψηφίας  του Εργατικού Κέντρου  Κορίνθου, που δεν κάνουν το παραμικρό όλα αυτά τα χρόνια, για την επίλυση του σοβαρού προβλήματος, την ίδια ώρα που οι συνάδελφοι καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για την εύρυθμη λειτουργία της διώρυγας και την αποφυγή σοβαρού εργατικού ή περιβαλλοντικού ατυχήματος.

Απαιτούμε την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων υπηρεσιών, για τα καταγγελλόμενα του ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΤΕΧΝΙΤΩΝ – ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΩΡΥΓΟΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ και την άμεση πραγματοποίηση ουσιαστικών ελέγχων από το υπουργείο Ναυτιλίας και τις λιμενικές αρχές.

Η ΟΕΚΙΔΕ καταγγέλλει το νέο εργοδοτικό έγκλημα στο βιομηχανικό πλυντήριο ΠΡΩΤΕΥΣ στη ΒΙ.ΠΕ. Σίνδου, όπου εργαζόμενη έχασε τη ζωή της την ώρα της δουλειάς, όταν εγκλωβίστηκε σε κύλινδρο μηχανήματος.

Δεν ήταν «κακιά στιγμή». Δεν ήταν «ατύχημα». Δεν ήταν «ανθρώπινο λάθος». Είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης, της έλλειψης ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας, της πίεσης να βγει η δουλειά, να εκτελεστούν οι παραγγελίες, να μη χαθεί ούτε ευρώ από τα κέρδη της εργοδοσίας.

Η εργοδοσία έχει ακέραιη την ευθύνη να εξασφαλίζει ασφαλείς όρους δουλειάς: συντηρημένα μηχανήματα, συστήματα ασφάλειας και άμεσης διακοπής λειτουργίας σε περίπτωση ανάγκης, επαρκή εκπαίδευση, σταθερά πόστα, προσωπικό και ουσιαστική επίβλεψη. Όταν όλα αυτά μπαίνουν στη ζυγαριά του κόστους, όταν οι εργαζόμενοι δουλεύουν κάτω από εξοντωτικούς ρυθμούς και μετακινούνται από πόστο σε πόστο για να καλυφθούν τα κενά, τότε οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε παγίδες θανάτου.

Η πρόκληση της εργοδοσίας δεν σταμάτησε ούτε μπροστά στο αίμα της εργαζόμενης. Πριν ακόμα στεγνώσει το αίμα, επιδίωξε να συνεχιστεί η λειτουργία της επιχείρησης, καλώντας την επόμενη βάρδια να δουλέψει για να εκτελεστούν κανονικά οι παραγγελίες. Επικαλέστηκε μάλιστα την «κοινωνική ανάγκη», επειδή η επιχείρηση πλένει και σιδερώνει ιματισμό νοσοκομείων, ξενοδοχείων και άλλων επιχειρήσεων.

Καμία «κοινωνική ανάγκη» δεν μπορεί να ξεπλύνει την εργοδοτική ευθύνη. Κοινωνική ανάγκη είναι να γυρνά κάθε εργαζόμενος ζωντανός στο σπίτι του και να υπάρχουν ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ζωής και της υγείας στους χώρους δουλειάς. Όχι να συνεχίζεται η δουλειά πάνω στο αίμα συναδέλφου για να μη χαθούν οι παραγγελίες και τα κέρδη της εργοδοσίας.

Η άμεση και αποφασιστική παρέμβαση των συνδικάτων έβαλε φρένο στην προσπάθεια της εργοδοσίας να συνεχίσει σαν να μη συνέβη τίποτα. Τα σωματεία απαίτησαν να σταματήσουν οι εργασίες, να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και να αποδοθούν οι ευθύνες. Η εργοδοσία επιχείρησε να απομακρύνει τους εργαζόμενους για να μη μιλήσουν με τους εκπροσώπους τους, γιατί φοβάται την οργανωμένη φωνή των εργατών και τη συλλογική δράση.

Το έγκλημα στη Σίνδο αποκαλύπτει τις συνθήκες κάτεργου που επικρατούν στα βιομηχανικά πλυντήρια. Πίσω από τον «καθαρό» ιματισμό που φτάνει σε ξενοδοχεία, νοσοκομεία και επιχειρήσεις του τουρισμού βρίσκεται η βρώμικη πραγματικότητα της εκμετάλλευσης: ζέστη, υγρασία, ατμοί, βάρη, κύλινδροι, ιμάντες, πρέσες και βαριά μηχανήματα, χαμηλοί μισθοί, ελλείψεις προσωπικού, ανεπαρκή μέτρα προστασίας, 6ήμερο, 10ωρα, 12ωρα και 13ωρα.

Στη συγκεκριμένη επιχείρηση, όπως και σε πολλούς χώρους του κλάδου, η εργοδοσία πατάει και στην ανάγκη μεταναστών και εποχικών εργαζομένων, που πολλές φορές αξιοποιούνται μέσα από ΜΚΟ και διάφορους μηχανισμούς, για να εξασφαλίζει φθηνά και ευάλωτα εργατικά χέρια. Με την πίεση του μεροκάματου, της επιβίωσης και του φόβου, γίνονται βορά στα κέρδη της εργοδοσίας.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και του λεγόμενου «θαύματος» του τουρισμού που διαφημίζουν κυβέρνηση, εργοδοσία και τα επιτελεία τους. Από τη μία, ρεκόρ, συμβόλαια, παραγγελίες, κέρδη. Από την άλλη, δουλειά-λάστιχο, εντατικοποίηση, χώροι δουλειάς καρμανιόλες, εργάτες σακατεμένοι και νεκροί. Πίσω από τα καθαρά σεντόνια, τις πετσέτες και τα τραπεζομάντιλα των ξενοδοχείων βρίσκονται εργάτες και εργάτριες που ξεζουμίζονται για να αυγατίζουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στην ΠΡΩΤΕΥΣ εργαζόμενος δεν γυρίζει σπίτι του. Στην ίδια επιχείρηση, στον Ασπρόπυργο, είχε σκοτωθεί τον Μάρτη του 2018 εργαζόμενος εξωτερικού συνεργείου. Από τότε τα σωματεία είχαν καταγγείλει την παντελή έλλειψη μέτρων υγείας και ασφάλειας και την απουσία ουσιαστικών ελέγχων. Άρα κανείς δεν μπορεί να κάνει πως δεν ήξερε. Το νέο έγκλημα στη Σίνδο είναι κρίκος στην ίδια αλυσίδα της εργοδοτικής ασυδοσίας, της εντατικοποίησης και της θυσίας της ζωής των εργαζομένων για τα κέρδη.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που με τους αντεργατικούς νόμους, την απελευθέρωση του εργάσιμου χρόνου, τη δουλειά-λάστιχο και την υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών ενισχύουν αυτή την κατάσταση και δίνουν αέρα στα πανιά της εργοδοσίας. Την ίδια ώρα, οι εργαζόμενοι πληρώνουν με το αίμα τους αυτήν την πολιτική.

Δεν θα δεχτούμε να συγκαλυφθεί το έγκλημα. Δεν θα δεχτούμε να φορτωθεί η ευθύνη στην εργαζόμενη. Δεν θα δεχτούμε να παρουσιαστεί ο θάνατος μέσα στον χώρο δουλειάς ως «μεμονωμένο περιστατικό», έξω από τις συνθήκες που τον γέννησαν.

Η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία δεν είναι ατομική ευθύνη του εργαζόμενου. Είναι υποχρέωση της εργοδοσίας και του κράτους. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να εμπιστευτούν την εργοδοτική «ευαισθησία» ούτε τους ελέγχους που γίνονται εκ των υστέρων, αφού έχει συμβεί το κακό. Χρειάζονται ουσιαστικοί, προληπτικοί έλεγχοι, με ευθύνη του κράτους, και πάνω απ’ όλα οργάνωση στους χώρους δουλειάς, συλλογική διεκδίκηση και πάλη μέσα από τα σωματεία, για να επιβληθούν μέτρα προστασίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να διερευνηθούν άμεσα οι συνθήκες του εργοδοτικού εγκλήματος, να αποδοθούν όλες οι ευθύνες και να μη γίνει καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή μετακύλισης της ευθύνης στην εργαζόμενη.
• Να εξασφαλιστεί άμεσα ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς επιστήμονες για όλους τους εργαζόμενους, χωρίς καμία επιβάρυνση, καθώς και πλήρης στήριξη στην οικογένεια και στους συναδέλφους της εργαζόμενης, με ευθύνη της εργοδοσίας και του κράτους.
• Να ληφθούν τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα υγείας και ασφάλειας στην επιχείρηση και σε όλες τις εγκαταστάσεις της εταιρείας.
• Να πραγματοποιηθούν ουσιαστικοί έλεγχοι από την Επιθεώρηση Εργασίας και να ενισχυθούν άμεσα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί με το απαραίτητο προσωπικό και τα αναγκαία μέσα.
• Να ελεγχθούν και να συντηρηθούν όλα τα μηχανήματα, οι πρέσες, οι κύλινδροι, οι ιμάντες, τα συστήματα ασφαλείας, οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός, από αρμόδιο και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.
• Να δοθεί σε όλο το προσωπικό η μελέτη επαγγελματικού κινδύνου που αφορά το αντικείμενο εργασίας του και να γίνει ουσιαστική εκπαίδευση όλων των εργαζομένων για τα ζητήματα υγείας και ασφάλειας.
• Να σταματήσει η μετακίνηση εργαζομένων από πόστο σε πόστο χωρίς εκπαίδευση, εμπειρία και μέτρα προστασίας και να γίνουν προσλήψεις του απαραίτητου προσωπικού, για να σταματήσει η εντατικοποίηση.
• Αυξήσεις στους μισθούς στο ύψος των αναγκών μας, υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο.
• Να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι που απελευθερώνουν τον εργάσιμο χρόνο και εντείνουν την εκμετάλλευση.

Καλούμε τους εργαζόμενους στα βιομηχανικά πλυντήρια, στον ιματισμό, σε κάθε χώρο δουλειάς, να μη δεχτούν να συνηθίσουμε τον θάνατο στο μεροκάματο.

Όλοι στον αγώνα, όλοι στα συνδικάτα.

Οργανωνόμαστε στα σωματεία μας, δυναμώνουμε τη συλλογική δράση και σπάμε τον φόβο.

Παλεύουμε για τη ζωή μας, για τα δικαιώματά μας, για να μη θρηνήσουμε άλλους συναδέλφους στο μεροκάματο.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΥΒΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΗ!

Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας, εκφράζει την αμέριστη στήριξή και την ταξική του αλληλεγγύη στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας, στη Διοικηση, στα σωματεία και στους εργαζόμενους που υπερασπίζονται την αγωνιστική του δράση.

Η επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη ενάντια στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας προφανώς δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά ούτε και άσχετη με τη συνολική προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ, της μεγαλοεργοδοσίας και των ανθρώπων τους μέσα στο εργατικό κίνημα, να βάλουν «στο χέρι» τα συνδικάτα.

Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας μπήκε στο στόχαστρο γιατί στήριξε και στηρίζει αγώνες, διεκδικήσεις, απεργίες, παρεμβάσεις για Συλλογικές Συμβάσεις, για αυξήσεις στους μισθούς, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Γιατί δεν ήταν ένα Εργατικό Κέντρο όπως για παράδειγμα τα δυο ΕΚ της Αργολίδας, άφαντο, μακριά από τις αγωνίες και τα βάσανα των εργαζομένων, αλλά ζωντανό κύτταρο οργάνωσης, αλληλεγγύης και αγώνα.

Για αυτό έχει σκυλιάσει όλη αυτή η κουστωδία που αποτελείται από μεγαλοεργοδοσία,  κυβέρνηση και αχυρανθρώπους στο εργατικό κίνημα. Θέλουν να βάλουν εμπόδια στην αγωνιστική δράση του Εργατικού Κέντρου, να το παραδώσουν ξανά στα χέρια εκείνων που θέλουν τα συνδικάτα μουγκά απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, στα εργοδοτικά εγκλήματα, στην ένταση της εκμετάλλευσης και στους πολέμους ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ που πληρώνουν οι εργαζόμενοι με τους μισθούς πείνας και την ακρίβεια.

Σε αυτή την επίθεση έχουν μπροστινό τον ανυπόληπτο, ελεγχόμενο για σκάνδαλα, εκατομμυριούχο και ισόβιο πρόεδρο της ΓΣΕΕ,  Παναγόπουλο, και τα τσιράκια του στην περιοχή. Είναι οι ίδιοι που χρόνια τώρα βάζουν πλάτη στην εργοδοσία και στις κυβερνήσεις, που θέλουν το εργατικό κίνημα δεμένο χειροπόδαρα, χωρίς ταξικό προσανατολισμό, να μην συγκρούεται με τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ως εργαζόμενοι στο εμπόριο και τις υπηρεσίες έχουμε σχετική πείρα από αντίστοιχες μεθοδεύσεις. Έχουμε ζήσει την προσπάθεια των ίδιων εργατοπατέρων να μπει η Ομοσπονδία μας «στον γύψο», να εμποδιστεί η ζωντανή λειτουργία της, να λειτουργεί ως ανάχωμα και εμπόδιο στην αγωνιστική δράση των σωματείων.

Για αυτό και η επίθεση μεγαλοεργοδοσίας, κυβέρνησης, εργατοπατέρων στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας μας αφορά άμεσα. Αφορά κάθε σωματείο, κάθε εργαζόμενο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή. Είναι κρίκος της ίδιας αλυσίδας, της προσπάθειας να μπουν τα συνδικάτα στο γύψο, να μετατραπούν σε μηχανισμούς στήριξης της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων απέναντι στις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Υπερασπιζόμαστε την αγωνιστική δράση και την συνέπεια του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας!! Το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας δεν πρέπει και δεν θα παραδοθεί στα χέρια της μεγαλοεργοδοσίας και της κυβέρνησης της ΝΔ!

ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΟΧΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ!

Η Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΟΔΠΤΕ) εκφράζει την πλήρη στήριξη και την αμέριστη συμπαράστασή της στους εργαζόμενους του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ), οι οποίοι βρίσκονται σε απεργιακές κινητοποιήσεις διεκδικώντας την απόσυρση της απαράδεκτης σύμβασης που η Διοίκηση του Ιδρύματος επιχειρεί να επιβάλει στους νεοπροσληφθέντες συναδέλφους μας με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ μέσω ΑΣΕΠ.

Οι εργαζόμενοι του ΕΑΠ δίνουν έναν δίκαιο αγώνα για το αυτονόητο: να εργαστούν με δικαιώματα, αξιοπρέπεια και ασφάλεια και όχι με όρους εργασιακής ομηρίας, εκβιασμών και διαρκούς ανασφάλειας.

Από την πρώτη στιγμή η ΟΔΠΤΕ είχε καταγγείλει ότι η συγκεκριμένη σύμβαση περιλαμβάνει όρους που καταπατούν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα και διαιωνίζουν το καθεστώς αβεβαιότητας που βίωναν οι εργαζόμενοι επί χρόνια ως συμβασιούχοι. Σήμερα, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν πλήρως τις καταγγελίες των εργαζομένων και του Σωματείου τους.

Η Διοίκηση του Ιδρύματος εξακολουθεί να επιμένει σε ένα σχέδιο σύμβασης που αγνοεί ότι οι εργαζόμενοι αυτοί είναι υπάλληλοι ΙΔΑΧ σε ΝΠΔΔ και επιχειρεί να συνδυάσει κατά το δοκούν διατάξεις του εργατικού δικαίου και του δημοσιοϋπαλληλικού πλαισίου, επιβάλλοντας παράλληλα μονομερείς και δυσμενείς όρους σε βάρος των εργαζομένων.

Ιδιαίτερα προκλητικές είναι οι διατάξεις που προβλέπουν ως τόπο εργασίας οποιοδήποτε παράρτημα του ΕΑΠ, ανοίγοντας τον δρόμο για μετακινήσεις εργαζομένων χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις, καθώς και οι ρυθμίσεις που αμφισβητούν βασικά εργασιακά δικαιώματα σχετικά με το ωράριο, την υπερωριακή απασχόληση, την εκτός έδρας εργασία και τις αντίστοιχες αποζημιώσεις.

Την ίδια στιγμή, απουσιάζει οποιαδήποτε ουσιαστική δέσμευση για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, για την ύπαρξη τεχνικού ασφαλείας και γιατρού εργασίας, για σύγχρονες και ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Αντίθετα, η ευθύνη μεταφέρεται προκλητικά στους ίδιους τους εργαζόμενους, λες και η προστασία της ζωής και της υγείας τους αποτελεί ατομική υπόθεση.

Οι εξελίξεις στο ΕΑΠ επιβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για κρίκο στην αλυσίδα της πολιτικής που αντιμετωπίζει τα πανεπιστήμια ως επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους ως κόστος. Είναι η ίδια πολιτική που διατηρεί χιλιάδες εργαζόμενους στην ανώτατη εκπαίδευση σε καθεστώς πολυδιάσπασης εργασιακών σχέσεων, ανακυκλώνοντας την επισφάλεια και την εργασιακή ομηρία.

Αποκαλυπτική ήταν και η στάση της κυβέρνησης κατά τη συζήτηση του θέματος στη Βουλή. Αντί να δώσει απαντήσεις στις τεκμηριωμένες καταγγελίες των εργαζομένων, επέλεξε να υπερασπιστεί τη σύμβαση, παρουσιάζοντάς την μάλιστα ως «πρότυπο» για άλλους οργανισμούς που λειτουργούν με ίδιους πόρους. Πρόκειται για επικίνδυνη τοποθέτηση που επιβεβαιώνει ότι στόχος είναι η γενίκευση τέτοιων αντεργατικών πρακτικών σε όλο το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το ΕΑΠ, που λειτούργησε ως «πιλότος» στην επιβολή διδάκτρων στην ανώτατη εκπαίδευση, εμφανίζεται σήμερα ως «πιλότος» και στην εφαρμογή νέων μορφών υποβάθμισης των εργασιακών δικαιωμάτων.

Η ΟΔΠΤΕ θεωρεί απαράδεκτο εργαζόμενοι που προσλήφθηκαν μέσω διαδικασιών του ΑΣΕΠ να βρίσκονται αντιμέτωποι με εκβιαστικά διλήμματα και να καλούνται να αποδεχθούν όρους που υποβαθμίζουν τα εργασιακά και υπηρεσιακά τους δικαιώματα.

Απαιτούμε:

• Την άμεση απόσυρση της απαράδεκτης σύμβασης.
• Την άμεση έναρξη ουσιαστικού διαλόγου με το Σωματείο και τους εργαζόμενους.
• Τη σύνταξη νέας σύμβασης πλήρως εναρμονισμένης με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τους εργαζόμενους ΙΔΑΧ στα ΝΠΔΔ.
• Τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας χωρίς εκβιασμούς, απειλές και αυθαίρετους όρους.
• Μόνιμη και σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους στα Πανεπιστήμια.

Η ΟΔΠΤΕ στέκεται στο πλευρό των εργαζομένων του ΕΑΠ και στηρίζει τον αγώνα τους μέχρι την οριστική δικαίωσή τους.

Κανένας εργαζόμενος μόνος του απέναντι στους εκβιασμούς και την αυθαιρεσία. Με οργάνωση, συλλογική δράση και αλληλεγγύη μπορούμε να επιβάλουμε το δίκιο των εργαζομένων.

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η εκδρομή του σωματείου συνταξιούχων ΙΚΑ Ν. Λάρισας στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής όπου την πρωτομαγιά του 1944 εκτελέστηκαν 200 κομμουνιστές από τα ναζιστικά στρατεύματα, μετά και την δημοσίευση  των συγκλονιστικών φωτογραφιών από την εκτέλεση τους. Η μετάβαση  του σωματείου και των μελών του στο σκοπευτήριο είχε και το χαρακτήρα στο να αποτίσουμε φόρο τιμής στους ήρωες της τάξης μας για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες στη χώρα μας σε έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. 

Από την εμπεριστατωμένη ξενάγηση που  έγινε στις δυο ώρες στο θυσιαστήριο μας γέμισε συγκίνηση, δέος, τιμή και υπερηφάνεια. Αφού ακόμη και την ύστατη στιγμή στάθηκαν όρθιοι, ώστε πάνω στους ώμους τους να ανυψωθεί λίγο ψηλότερα όλος ο λαός μας. Στα πρόσωπά τους αποτυπώνεται το ηθικό ανάστημα ανθρώπων που βαδίζουν προς τον θάνατο αλύγιστοι. Ακόμα και όταν πήγαιναν για εκτέλεση, θέλανε όλοι να ξέρουν πως “όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ”, όπως έγραψε στο τελευταίο του σημείωμά ένας από τους εκτελεσμένους.

Ανάμεσα στους  200 βρίσκονται  και Θεσσαλοί αρκετοί και από το Ν. Λάρισας  όπως: ο Αλεξόπουλος Δημήτρης  κουρέας  από το Στόμιο, ο Γκούθας Γιώργος, νεολαίος από το Δερελί (Γόννοι) Λάρισας, ο Ντάσιος Σωτήρης από τον Τύρναβο, πρόεδρος των εργατών γης, όπου πρόσφατα  με απόφαση της δημοτικής αρχής στήθηκε μνημείο στη μνήμη του, ο Παπανδρέου Κώστας από τον Αμπελώνα όπου και εδώ θα στηθεί μνημείο με απόφαση της Δ.Α. Τυρνάβου, ο Πόλκας Βαγγέλης, δάσκαλος από την Ραχούλα Καρδίτσας, ο Τσαλίκης Τάσος, δάσκαλος από την Αργαλαστή Πηλίου.

Οι 200 γνώριζαν ότι η εκτέλεσή τους δεν ήταν μια πράξη “τυφλής βίας”. Ήταν πολιτική επιλογή. Χτυπήθηκε η πιο οργανωμένη, η πιο αφοσιωμένη δύναμη της εργατικής τάξης. Άλλωστε η πλάστιγγα του πολέμου ήδη έγερνε οριστικά εις βάρος των δυνάμεων του φασιστικού Άξονα. Η λήξη του πολέμου πλησίαζε με την ολοκληρωτική ήττα των ναζί. Η αστική τάξη όμως κοίταζε πιο μακριά, γι’ αυτό και χτυπούσε αλύπητα την πρωτοπορία της εργατικής τάξης. Πριν φτάσουν οι 200 στην Καισαριανή, είχαν προηγηθεί η Ακροναυπλία, η Ανάφη, οι φυλακές της δικτατορίας του Μεταξά. Το αστικό κράτος τούς είχε φυλακίσει. Ανάμεσά τους υπήρχαν απεργοί του Μάη του ’36, πολεμιστές του αλβανικού μετώπου, ανάπηροι πολέμου, εργατόπαιδα, νέοι επιστήμονες που αρνήθηκαν να αποκηρύξουν τα ιδανικά τους με αντάλλαγμα μια ήσυχη καριέρα.

Οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα όχι ως μεμονωμένα πρόσωπα, αλλά ως κομμάτι του συλλογικού αγώνα της εργατικής τάξης. Στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με το χαμόγελο και τη γροθιά υψωμένη. Είχαν κάνει το καθήκον τους για την τάξη τους και το γνώριζαν. Η μνήμη των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών, των αλύγιστων ηρώων της τάξης μας, είναι παρακαταθήκη στον αγώνα για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους. Δίνει ορμή στο σήμερα για να συνεχίσουμε την πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα που τσαλαπατάει  εργαζόμενους  και συνταξιούχους, γεννάει νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους σαν αυτούς που γέννησαν τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Ιστορίας. Αποτελεί έμπνευση για τους νέους και τις νέες της τάξης μας την οποία και εμείς πρέπει  να βοηθάμε να μεταλαμπαδεύεται,  για να βαδίσουν στα βήματά τους, να κρατήσουν σφιχτά το νήμα της ταξικής πάλης.

Τα σπάνια αυτά ντοκουμέντα της θυσίας των εκτελεσθέντων, ανήκουν στην Ιστορία του εργατικού – λαϊκού κινήματος και ως τέτοια πρέπει να αξιοποιηθούν και να αποδοθούν εκεί όπου ανήκουν, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, μέλη του οποίου ήταν η συντριπτική πλειοψηφία των  εκτελεσμένων, για να είναι προσβάσιμα σε όλο τον λαό.

Έχουμε ευθύνη και χρέος να συνεχίσουμε σήμερα τον αγώνα που η θυσία τους άφησε στη μέση. Για να μη γίνει η ζωή μας και η δουλειά των παιδιών μας καύσιμο στην πολεμική οικονομία και στους πολέμους των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Για να μην πληρώσουν ξανά οι εργαζόμενοι το τίμημα των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών, που γεννά το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Η απάντηση βρίσκεται στην οργάνωση, στη συμμετοχή, στη βαθιά πίστη ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει. Κανείς δεν γεννιέται ήρωας. Οι 200 διαπαιδαγωγήθηκαν μέσα σε δύσκολες συνθήκες, μέσα στη συλλογική δράση, μέσα στη στράτευση σε έναν σκοπό μεγαλύτερο από τον εαυτό τους, για να μην υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Σήμερα, σε έναν κόσμο που φλέγεται από πολέμους, η κόκκινη γραμμή της Καισαριανής συμβολίζει την κατεύθυνση του αγώνα μας, την αταλάντευτη προσήλωση στον σκοπό. Υπενθυμίζει ότι οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι δεν έχουν ποτέ κοινά συμφέροντα. Ότι η πραγματική ενότητα χτίζεται πάνω στην κοινή ταξική θέση μέσα στην κοινωνία. Μας ενώνει η τάξη μας. Μας ενώνει η ανάγκη για δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια. Αυτή ήταν η ελπίδα που κράτησαν οι 200 μέχρι την τελευταία στιγμή. Κι αυτή η ελπίδα παραμένει ζωντανή όσο υπάρχουν  άνθρωποι που αρνούνται να συμβιβαστούν με αυτό το βάρβαρο καπιταλιστικό  καθεστώς και παλεύουν να το ανατρέψουν.

Η κατάσταση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και στην Πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας, οι ανάγκες των συνταξιούχων και τα αιτήματα που διατυπώνουμε θα αφορούν το περιεχόμενο των ομιλιών στην εκδήλωση που οργανώνουμε την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026 στις 6.00μμ στην αίθουσα της Ομοσπονδίας ΙΚΑ (Καρόλου 28, στάση μετρό Μεταξουργείο, όροφος 4^ος )

Οι ομιλητές μας καταξιωμένοι ως γιατροί και συνδικαλιστές, Ηλίας Σιώρας, Βάσω Μουντάκη, Φίλλιπα Γεωργία, θα ξεδιπλώσουν τη βεντάλια της ζοφερής κατάστασης στα νοσοκομεία και στην Π.Φ.Υ. Θα συζητήσουν μαζί μας για όσα μπορούμε και όσα πρέπει να διεκδικήσουμε

Σας περιμένουμε

Να εξαλειφθεί η ανθυγιεινή εστία από λιμνάζοντα, ακάθαρτα ύδατα στην είσοδο των Κέντρων Υγείας Ελευσίνας. Να ενισχυθούν τα κέντρα υγείας Ελευσίνας με προσλήψεις γιατρών βασικών ειδικοτήτων και μονιμοποίηση των συμβασιούχων εργαζομένων.

Σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία αποτελεί η συνεχιζόμενη λίμναση ακάθαρτων και δύσοσμων υδάτων (που αναβλύζουν συνεχώς μέσα από τους αρμούς των πλακών του πεζοδρομίου) στο ρείθρο του πεζοδρομίου της οδού Χ. Τρικούπη, στην είσοδο των Κέντρων Υγείας, αλλά και κατά μήκος της οδού ενώ η οποιαδήποτε αποστράγγιση εμποδίζεται λόγω της απόφραξης των παρακείμενων φρεατίων ομβρίων υδάτων από απορρίματα και φερτά υλικά.

Σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων, πρόσφατα είχαν πραγματοποιηθεί εργασίες μπροστα στην είσοδο των κέντρων υγείας, χωρίς όμως να αντιμετωπισθεί η διαρροή και η λίμναση των ακάθαρτων υδάτων.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας ΘΡΙΑΣΙΟ, μετα από καταγγελίες κατοίκων, κλιμάκιο της  Διεύθυνσης Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής Δυτικής Αττικής διενέργησε έλεγχο στις 19 Μαΐου 2026 και στο σχετικό πόρισμα, με ημερομηνία 22 Μαΐου 2026 καταγράφεται το πρόβλημα και αναφέρεται:

«η συγκεκριμένη κατάσταση εγκυμονεί κινδύνους για τη Δημόσια Υγεία. Τα λιμνάζοντα ακάθαρτα ύδατα αποτελούν εστία ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών και έντονης δυσοσμίας και μάλιστα ακριβώς μπροστά από την πύλη εισόδου μιας δημόσιας υγειονομικής δομής στην οποία προσέρχονται καθημερινά ηλικιωμένοι, ασθενείς και ευπαθείς ομάδες. Επιπλέον η παραμονή των υδάτων ευνοεί την αναπαραγωγή κουνουπιών, αυξάνοντας τον κίνδυνο μετάδοσης λοιμωδών νοσημάτων π.χ. ιός Δυτικού Νείλου στην ευρύτερη περιοχή».

Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται επίσης ότι, παρά το γεγονός ότι υπήρχε έγγραφη δέσμευση του Δήμου Ελευσίνας, με ημερομηνία 7/7/2025 ότι «το έργο κατασκευής αγωγού περισυλλογής ομβρίων, ως βοηθητικό και επικουρικό δίκτυο του ήδη υπάρχοντος αγωγού θα ξεκινούσε άμεσα», «το πρόβλημα παραμένει οξύ και ανεπίλυτο».

Επισημαίνουμε επίσης ότι παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις του Σωματείου μας προς τα αρμόδια υπουργεία, τη διοίκηση της 2^ης ΥΠΕ, την Περιφέρεια Αττικής και το Δήμο Ελευσίνας και τις έντονες διαμαρτυρίες εργαζομένων και κατοίκων, εξακολουθούν να μην έχουν γίνει τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα, με αποτέλεσμα με την πρώτη έντονη βροχή, να πλημμυρίζουν οι δρόμοι της περιοχής «Καλυμπάκι», προκαλώντας σοβαρότατα προβλήματα στη λειτουργία των Κέντρων Υγείας Ελευσίνας και στη ζωή εργαζομένων και κατοίκων της περιοχής.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής κυβερνήσεων και Ευρωπαϊκής Ένωσης που αντιμετωπίζει τα έργα αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας και αντισεισμικής θωράκισης, ως «περιττό κόστος» ενώ χρηματοδοτεί με δις ευρώ επιχειρηματικούς ομίλους για την ενίσχυση της κερδοφορίας τους.

Ταυτόχρονα, συνεχίζεται η δραματική υποβάθμιση των κέντρων υγείας Ελευσίνας δεδομένου ότι δεν υπάρχει κανένας χειρουργός, ορθοπαιδικός οφθαλμίατρος, ενδοκρινολόγος, ψυχίατρος, πνευμονολόγος,  δερματολόγος. Αν και λειτουργεί ακτινοδιαγνωστικό εργαστήριο, δεν υπάρχει κανένας ακτινολόγος, με αποτελέσμα οι ασθενείς να παραπέμπονται για τη γνωμάτευση των ακιτνογραφιών στο κέντρο υγείας Πειραιά!

Η καθημερινή 24ωρη λειτουργία του 1^ου κέντρου υγείας βασίζεται μόνο σε ειδικευμένους και ειδικευόμενους γενικούς γιατρούς, χωρίς καμία υποστήριξη από γιατρούς των υπόλοιπων βασικών ειδικοτήτων, με αποτέλεσμα πολλοί προσερχόμενοι ασθενείς να παραπέμπονται στα εφημερευόντα δημόσια νοσοκομεία.

Παρόμοιες είναι οι ελλείψεις και στις υπόλοιπες κατηγορίες προσωπικού ενώ σε εργασιακή ομηρία διαρκείας παραμένουν συμβασιούχοι εργαζόμενοι που καλύπτουν κρίσιμες ανάγκες.

Ζητάμε να προχωρήσετε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, ώστε:

► να γίνουν οι αναγκαίες εργασίες για την εξάλειψη της λίμνασης ακαθάρτων υδάτων και τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα στην περιοχής του Καλυμπακίου.

► να ενισχυθούν με επείγουσες προσλήψεις ιατρών βασικών ειδικοτήτων και προσωπικού το 1^ο και 2^ο Κέντρα Υγείας Ελευσίνας. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι.