Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 4ο συνεδρίου νέων εργαζομένων της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας που πραγματοποιήθηκε στην Μασσαλία από το τοπικό Εργατικό Κέντρο. Το σώμα του συνεδρίου εκτιμώντας την δράση και τους αγώνες των ταξικών δυνάμεων, των σωματείων των εργαζομένων, των φοιτητών, συνολικότερα του λαού και της νεολαίας στην Ελλάδα, καθώς και την διεθνιστική αλληλεγγύη που ανέπτυξε, αποφάσισε ότι συντονίστρια στην παγκόσμια επιτροπή νέων εργαζομένων αναλαμβάνει το Π.Α.ΜΕ εκλέγοντας την Ηλιάννα Χατζηυεσταθίου από το Συνδικάτο Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Αττικής και εργαζόμενη ξενοδοχοϋπάλληλος.
Στο συνέδριο συμμετείχαν συνδικαλιστικές Οργανώσεις από όλον τον κόσμο, με ιδιαίτερες στιγμές τις ομιλίες από την Παλαιστίνη αλλά και από διάφορες χώρες που δίνουν μάχες για την εργατική τάξη. Στο κλείσιμο των εργασιών το Συνέδριο αποφάσισε κείμενο στήριξης και αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης αλλά και ένα πρώτο σχέδιο δράσης για το 2025 όπου θα συμπληρώνονται και τα 80 χρόνια από την ίδρυση της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας.
Το Π.ΑΜΕ εκπροσώπησε αντιπροσωπεία από την Ηλιάννα Χατζηευσταθίου και Αντώνη Κωσταδήμα από την Γραμματεία του Π.Α.ΜΕ και τον Ανθίκο Μπέλλα πρόεδρο του επιχειρησιακού σωματείου ΝΟΚΙΑ στην Ελλάδα.
Στα πλαίσια του Συνεδρίου πραγματοποιήθηκαν διμερείς συναντήσεις ανάμεσα στο ΠΑΜΕ και τους εργαζόμενους στην χημική βιομηχανία της Γαλλίας που βρίσκεται σε απεργιακές μάχες στο εργοστάσιο της michelin, με την ομοσπονδία των οικοδόμων από την Δανία και εκπροσώπους από το Εργατικό Κέντρο της Μασσαλίας και το Εργατικό Κέντρο του Βαλ ντε Μαρν.
Στην ομιλία της η Ηλιαννα Χατζηευσταθίου ανέφερε τα εξής:
Σύντροφοι χαιρετίζουμε εκ μέρους του ΠΑΜΕ και των εκατοντάδων εργατικών σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων από την Ελλάδα. Το σημερινό συνέδριο πιστεύουμε ότι μπορεί να δώσει νέα ώθηση στους αγώνες της εργατικής τάξης, στην ανάπτυξη της διεθνιστικής αλληλεγγύης αλλά και στην οργάνωση της πάλης για την ιδιαίτερη δουλειά των συνδικάτων για τα προβλήματα της νεολαίας.
Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τους συντρόφους από την Μασσαλία για την φιλοξενία, αλλά και την ΠΣΟ για την σταθερή της αλληλεγγύη στους αγώνες των εργατών της Ελλάδας. Νιώθουμε τιμή που βρισκόμαστε με συντρόφους που έδωσαν μεγάλες μάχες στις χώρες τους. Όπως εδώ στην Γαλλία, οι μεγαλειώδεις απεργίες που οργανώθηκαν αποτέλεσαν φάρο αισιοδοξίας, παράδειγμα και στην χώρα μας, απόδειξη πως με ταξική πάλη όλα μπορούν να αλλάξουν, τίποτα δεν μένει ακίνητο.
Παίρνουμε δύναμη από τους μεγάλους αγώνες εργατών και νεολαίας σε όλο τον κόσμο, όπως οι απεργίες στην Γερμανία, στις ΗΠΑ, στην Ισπανία, στην Μ. Βρετάνια κ.α. για αυξήσεις στους μισθούς και συλλογικές συμβάσεις. Μας δίνει τεράστια αισιοδοξία το παγκόσμιο κύμα κινητοποιήσεων με τη συμμετοχή νέων, φοιτητών, μαθητών αλληλεγγύης στο λαό της Παλαιστίνης ενάντια στο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ.
Παίρνουμε δύναμη όταν η εργατική τάξη βλέπει και δρα με γνώμονα όσα ενώνουν τους λαούς και όχι με όσα προσπαθούν να μας πείσουν ότι μας χωρίζουν. Για αυτό, με σταθερή αρχή μας την διεθνιστική αλληλεγγύη, τα συνδικάτα στην Ελλάδα βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του τουρκικού και συριακού λαού μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 2023, με συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης, εθελοντικές αιμοδοσίες, κ.α.
Βρεθήκαμε στο πλευρό των εργατών της Γαλλίας, στέλνοντας αντιπροσωπείες στήριξης στον αγώνα τους. Δρούμε καθημερινά και αταλάντευτα κόντρα σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, κάνοντας πράξη το αίτημα όλων των λαών: «Λευτεριά στην Παλαιστίνη!». Στην Ελλάδα οργανώσαμε εκατοντάδες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις ενάντια στο κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Αλλά και πρόσφατα τους λιμενεργάτες της cosco, που αρνήθηκαν να φορτώσουν πλοίο με όπλα που πήγαιναν στο Ισραήλ. Και τα κατάφεραν!! Βάζοντας εμπόδιο στους πολεμικούς σχεδιασμούς.
Σύντροφοι, ερχόμαστε εδώ από την Ελλάδα να ανταλλάξουμε πείρα βγαίνοντας από μια σειρά μεγάλων απεργιακών μαχών με κορύφωση την μαζική και πετυχημένη Γενική Απεργία της 20ης Νοέμβρη αλλά και το συνέδριο του ΠΑΜΕ, όπου φέτος συμμετείχαν πάνω 600 σωματεία και 2.000 συνδικαλιστές από 530 σωματεία και 1200 αντιπροσώπους πριν 2 χρόνια. Συνεχίζουμε με περισσότερες δυνάμεις, για την οργάνωση του αγώνα, για την ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση των εργαζομένων στα σωματεία και την ίδρυση νέων.
Ξέρουμε ότι οι συσχετισμοί παραμένουν αρνητικοί για την εργατική τάξη διεθνώς. Αυτό όμως δε το λέμε μοιρολατρικά, αλλά σαν μια συνθήκη που ανεβάζει τις απαιτήσεις για οργάνωση του αγώνα, στην χώρα μας και διεθνώς. Γιατί βλέπουμε ότι μαζί με τις δυσκολίες και τα εμπόδια αναδεικνύονται και νέες δυνατότητες. Βλέπουμε νέες δυνάμεις, νέα συνδικάτα, νέους συνδικαλιστές που βγαίνουν στο προσκήνιο και μας δίνουν νέα δύναμη να ανατρέψουμε αυτόν τον συσχετισμό. Είναι ανάγκη να συζητήσουμε, να πάρουμε πρωτοβουλίες που θα μας φέρουν κοντά στους νέους εργαζόμενους, στην οργάνωσή τους, στον συλλογικό αγώνα.
Ένα παράδειγμα είναι, πως ή νεολαία στέκεται απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Σήμερα που η νεολαία σε όλο τον πλανήτη βρίσκεται αντιμέτωπη με την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ΗΠΑ- ΝΑΤΟ-ΕΕ από την μια και Κίνα- Ρωσία από την άλλη. Σήμερα που βλέπουμε τους ανταγωνισμούς να εκφράζονται με πολέμους στο έδαφος της Ουκρανίας ειδικά με τις τελευταίες νέες επικίνδυνες εξελίξεις βάζοντας σε νέα φάση τον πόλεμο, της Παλαιστίνης, στο Λίβανο, την Υεμένη, συνολικά στην Μ. Ανατολή και αλλού, εξελίξεις που προκαλούν φόβο και αγωνία για το αύριο όλων μας.
Σήμερα λοιπόν θέλουμε να σας πούμε ότι στην Ελλάδα, πολλοί νέοι εργαζόμενοι που κάνουν την στρατιωτική τους θητεία στο στρατό, συμμετέχουν με την στρατιωτική τους στολή στις συγκεντρώσεις και δηλώνουν την αντίθεση τους με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, να σταματήσει η συμμετοχή της Ελλάδας με κάθε τρόπο, φωνάζουν μαζί με τον λαό ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ! Μάλιστα για αυτή τους την στάση τιμωρούνται από την Κυβέρνηση με ποινές φυλάκισης!
Απέναντι στην τρομοκρατία και τους εκφοβισμούς απαντάμε με ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης από εκατοντάδες οργανώσεις υπέρ αυτών των νέων στρατευμένων, ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.
Κάθε νέος μπορεί χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί, αλλά νιώθει ότι τα πράγματα δυσκολεύουν. Αύξηση κόστους ζωής, παγωμένοι μισθοί, χτύπημα δικαιωμάτων. Διάφορα σημάδια από μεγάλες καπιταλιστικές δυνάμεις δείχνουν ότι είμαστε μπροστά σε μία νέα κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Στην οποία οι καπιταλιστές θα εξαπολύσουν νέα επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους. Από την πλευρά μας πρέπει να ετοιμάζουμε τα συνδικάτα και συνολικότερα την εργατική τάξη να είναι έτοιμα για κάθε ενδεχόμενο, δυνατά οργανωτικά, με μαχητικές ηγεσίες απέναντι στην αστική τάξη και τους μηχανισμούς της σε κάθε χώρα.
Στην χώρα μου, στην Ελλάδα μια τέτοια εξέλιξη εκφράστηκε με αφορμή το κρατικό σιδηροδρομικό έγκλημα στην περιοχή των Τεμπών. Συγκεκριμένα, πρόσφατα η Κυβέρνηση είχε ιδιωτικοποιήσει τους σιδηρόδρομους, μείωσαν προσωπικό, και μέτρα ασφαλείας. Έτσι δύο τρένα συγκρούστηκαν, με αποτέλεσμα τον θάνατο 57 ανθρώπων, οι περισσότεροι από αυτούς νέοι, φοιτητές. Το γεγονός αυτό πυροδότησε έναν τεράστιο αγώνα εβδομάδων με την συμμέτοχη εκατομμυρίων στις απεργίες και τις κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν. Ιδιαίτερη σημασία είχε η μεγάλη συμμετοχή νεολαίας, φοιτητών και μαθητών σε συντονισμό με τα ταξικά σωματεία και τις διεκδικήσεις τους. Έγινε συνένωση των αιτημάτων για προστασία της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, για ασφαλείς σιδηροδρόμους, δημόσια παιδιά και υγεία , αυξήσεις στους μισθούς κάτω από το σύνθημα «Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας»!
Δυστυχώς, πρέπει να σημειώσουμε ότι σε αυτόν τον τεράστιο αγώνα, υπήρχαν και δυνάμεις που έβαλαν εμπόδια. Συγκεκριμένα, τα μέλη της ΙΤΟΥΚ στην Ελλάδα, η ΓΣΕΕ καλούσε σε απεργοσπασία, προσπαθώντας να στηρίξουν την κυβέρνηση και τα μονοπώλια του κλάδου. Αυτό βέβαια δεν προκαλεί έκπληξη καθώς αυτές είναι οι ίδιες δυνάμεις που διασπούν τους εργαζόμενους, αρνούνται να γράψουν τους νέους στα σωματεία, με την δικαιολογία είτε ότι δουλεύουν με ορισμένου χρόνου συμβάσεις, είτε μέσω εργολάβων, τις οποίες οι ίδιοι υπέγραψαν και νομιμοποίησαν για να είναι οι νέοι εργαζόμενοι ανοργάνωτοι, αδύναμοι μπροστά στην εργοδοσία.
Κόντρα σε αυτή την κατεύθυνση, τα ταξικά συνδικάτα στην Ελλάδα αγωνίστηκαν για την ταξική ενότητα και οργάνωση της εργατικής τάξης, κόντρα σε διαχωρισμούς, ανεξαρτήτως εθνικότητας, φυλής, χρώματος, φύλου, θρησκείας ή ηλικίας. Βρεθήκαμε στους χώρους που δουλεύει, ζει, που σπουδάζει η νεολαία. Στηρίξαμε τους μεγάλους αγώνες φοιτητών και μαθητών για Δημόσια Δωρεάν Παιδεία. Αγωνιστήκαμε μαζί εργάτες και φοιτητές να εμποδίσουμε την επιβολή αστυνομίας στα Πανεπιστήμια και τα καταφέραμε! Στους μεγάλους αγώνες με σύνθημα «Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» οι φοιτητές διεκδίκησαν μαζί με τους εργάτες, και με αυτόν τον τρόπο χιλιάδες νέοι γράφτηκαν στα συνδικάτα. Αλλά και μέσα στο φοιτητικό κίνημα, κερδίσαμε στις φοιτητικές εκλογές πάνω από το 50% των φοιτητικών συλλόγων να συμπορευτούν με το ΠΑΜΕ και τις αγωνιστικές δυνάμεις!
Αγαπητοί σύντροφοι, οι νέοι εργάτες έχουν μπροστά τους δυο δρόμους. Από την μια ο δρόμος που καλλιεργούν ΜΜΕ, ινφλουένσερ, κυβερνήσεις, εργοδότες και οι υπηρέτες τους μέσα στο εργατικό κίνημα. Ο δρόμος της απάθειας, της αδράνειας, του ατομισμού, της βαρβαρότητας ενός συστήματος πολέμων, φτώχεια, εκμετάλλευσης.
Από την άλλη είναι ο δύσκολος αλλά όμορφος δρόμος της συλλογικής πάλης, της αλληλεγγύης, της οργανωμένης διεκδίκησης κόντρα στο ρεύμα. Ο δρόμος μας που μοιάζει με τον μικρο παλαιστίνιο με την σφεντόνα απέναντι στο ισραηλινό τανκς. Ο αντίπαλος φαίνεται ισχυρός αλλά δεν είναι ανίκητος. Εμείς είμαστε οι πολλοί, εμείς παράγουμε τον πλούτο, εμείς έχουμε την δύναμη και μπορούμε να τους ανατρέψουμε! Περνούμε δύναμη από τους μεγάλους αγώνες της εποχής μας και δηλώνουμε ότι: οι λαοί δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη!
Συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Την οικοδόμηση της κοινωνίας που ο εργάτης θα παίρνει τον πλούτο που παράγει! Για την πραγματική ειρήνη των λαών!
Ζήτω η εργατική τάξη της Γαλλίας
Ζήτω ο προλεταριακός διεθνισμός
FREE FREE PALESTINE
