ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟΗ επίσημη ιστοσελίδα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου

«Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους. Οργάνωση και Αγώνας για την Ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης». Με το σύνθημα αυτό να ξεχωρίζει, η εργατική τάξη της Σάμου τίμησε την Εργατική Πρωτομαγιά.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν στο Εργατικό Κέντρο, μπροστά στη μαρμάρινη πλάκα προς τιμή των εκτελεσμένων Σαμιωτών και Ικαριωτών της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Η επετειακή ομιλία έγινε από τον Κώστα Ζαχαρόπουλο, μέλος της Διοίκησης του ΕΚΣ, ενώ στεφάνια κατέθεσαν εκπρόσωποι του ΕΚΣ, του ΝΤ Σάμου της ΑΔΕΔΥ, του παραρτήματος Σάμου ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και η Πανσαμιακή Επιτροπή Ειρήνης. Σε ένα ιδιαίτερα συγκινησιακό κλίμα ξεδιπλώθηκε το πανό με τους αθάνατους της Καισαριανής, έτσι όπως «ξαναζωντάνεψαν» μετά τα πρόσφατα φωτογραφικά ντοκουμέντα, τα εκτίθεντο στο χώρο, ενώ μαθητές και φοιτητές σήκωσαν ψηλά τις πικέτες με τα ονόματα των ντόπιων ηρώων της Καισαριανής. Ακολούθησε συναυλία με πολιτικό τραγούδι από τους Κυριάκο Μαυρίκη, Γιώργο Νυδριώτη, Μίλτο Χρυσανθίδη, Σπύρο Ζοχιό, Νικόλα Σίμο και Νανά Νικολάου, ενώ απαγγελία ποιημάτων έκανε η Κάτια Καλύβα.

Στη συνέχεια ξεκίνησε πορεία στην παραλιακή και κατέληξε στην πλατεία Πυθαγόρα, όπου έγιναν ομιλίες και χαιρετισμοί.

Η Νανά Νικολάου, γραμματέας της Διοίκησης του ΕΚΣ και πρόεδρος των Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Σάμου ξεκίνησε την ομιλία εστιάζοντας «στη μεγάλη αντίφαση της εποχής μας, ότι ενώ υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να ζούμε καλύτερα, μας ζητούν να ζούμε κάθε χρόνο και χειρότερο. Αφού το 8ωρο έχει καταργηθεί στην πράξη, ο εργάσιμος χρόνος γίνεται «λάστιχο», η 6ήμερη και η 7ήμερη εργασία επανέρχεται, η 13ωρη δουλειά προβάλλεται ως «αναγκαιότητα», επικρατούν οι ελαστικές σχέσεις, ανασφάλεια και εντατικοποίηση αντί για σταθερή εργασία».

Σύντομο χαιρετισμό έκανε η Κούλα Καραμηνά-Πόθου, πρόεδρος του Παραρτήματος Σάμου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ παραθέτοντας ιστορικά στοιχεία για τη μέρα της Πρωτομαγιάς του 1944 δίνοντας στοιχεία για τους εκτελεσμένους κομμουνιστές. Χαρακτηριστικά ανέφερε «Τα κορμιά τους πριν πέσουν από το βόλι του κατακτητή, είχαν ήδη χαραχτεί από τα χτυπήματα τους αστικού κράτους. Στα πρόσωπά τους η αστική τάξη αναγνώρισε την πρωτοπορία του επαναστατικού κινήματος. Έβλεπε τον κίνδυνο για τη δική της εξουσία…».

Συνέχισε η Ρούλα Στεφανάκη-Μαυρατζώτη, πρόεδρος της Πανσαμιακής Επιτροπής Ειρήνης με χαιρετισμό όπου ανέδειξε την κρισιμότητα της περιόδου που ζούμε, με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο να κλιμακώνεται και τον πλανήτη να φλέγεται για τα κέρδη των λίγων, τον έλεγχο των αγορών, της ενέργειας, των δρόμων μεταφοράς και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, ενώ, είπε ότι η εμπλοκή και η ενεργή συμμετοχή στους σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ της χώρας μας δυναμώνει με τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και των κομμάτων του συστήματος.

Οι ομιλίες έκλεισαν με την Ελισάβετ Πόθα, γραμματέα της Διοίκησης του ΝΤ Σάμου της ΑΔΕΔΥ και πρόεδρο του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σάμου, η οποία ανέδειξε με πολλά παραδείγματα την υποβάθμιση που συνεχίζεται να υπάρχει στο δημόσιο τομέα ιδιαίτερα στα σχολεία και τα νοσοκομεία, την ειδική αγωγή, τα προγράμματα της ΔΥΠΑ που λήγουν και καθιστούν εργασιακούς όμηρους τους εργαζόμενους κλπ.

Στην κινητοποίηση ανακοινώθηκε η Πανσαμιακή Πορεία Ειρήνης το Σάββατο 16 Μάη στις 5μ.μ. από το ΚΥΤ Ζερβού προς την πλατεία Πυθαγόρα.

Δυναμώνουμε τον αγώνα της τάξης μας για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Με περισσότερους εργαζόμενους στα συνδικάτα με αγωνιστικό – ταξικό προσανατολισμό!

Για μια κοινωνία χωρίς πολέμους φτώχια και προσφυγιά.

Ζήτω η 1η Μάη! Ζήτω η Εργατική – Κόκκινη Πρωτομαγιά!

Χαιρετίζουμε τους ναυτεργάτες που συμμετείχαν καθολικά στην 24ωρη πανελλαδική απεργία της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

Αντλούμε δύναμη από τους αγώνες της τάξης μας. Από το Σικάγο του 1886 και την Καισαριανή του 1944, μέχρι σήμερα και τους μεγάλους εργατικούς αγώνες στη χώρα μας.

Η Πρωτομαγιά αποτελεί σύμβολο θυσίας, πάλης και διεκδίκησης. Είναι το κόκκινο νήμα που περνά από γενιά σε γενιά εργατών, θυμίζοντας ότι τίποτα δεν χαρίστηκε, όλα κατακτήθηκαν με αγώνα.

Τα σωματεία μας απέδωσαν φόρο τιμής, καταθέτοντας στεφάνια στην Καισαριανή, στον τόπο όπου την 1η Μάη του 1944 οι ναζί κατακτητές εκτέλεσαν 200 κομμουνιστές.

Ιδιαίτερα μαζικές και συγκλονιστικές ήταν οι απεργιακές συγκεντρώσεις και οι εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα, επιβεβαιώνοντας τη δύναμη και τη θέληση των εργαζομένων να συνεχίσουν τον αγώνα.

Τα σωματεία μας, για ακόμη μία φορά, βρέθηκαν στα λιμάνια της χώρας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επιτυχία της απεργίας, με κλιμάκια στη Ραφήνα, στο Λαύριο, στην Ηγουμενίτσα, στην Πάτρα και στο Βόλο.

Ξεχωριστή ήταν η συμβολή στην αντιμετώπιση της εργοδοτικής τρομοκρατίας και των προσπαθειών να σπάσει η απεργία. Συγκεκριμένα, αποτρέψαμε την εκτέλεση δρομολογίων στο πορθμείο της Αγίας Μαρίνας, ενώ καθοριστική ήταν και η παρέμβαση του κλιμακίου στο Βόλο, όπου αντιμετωπίστηκε η προσπάθεια της εταιρείας SEAJETS να καλλιεργήσει κοινωνικό αυτοματισμό και να ασκήσει πιέσεις για να μην πραγματοποιηθεί η απεργία στο πλοίο Superstar 2. Με την αποφασιστική στάση του πληρώματος, το πλοίο απέργησε κανονικά.

Στέλνουμε μήνυμα ότι σε κάθε χώρο δουλειάς δεν είναι κανένας μόνος του. Δυναμώνουμε τα σωματεία, αλλάζουμε τους συσχετισμούς, ενισχύουμε τη γραμμή σύγκρουσης με την πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη των λίγων.

Τιμάμε τους νεκρούς της τάξης μας με τον αγώνα μας. Κρατάμε ζωντανή την παρακαταθήκη τους στις απεργίες, στους καθημερινούς αγώνες, για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Συνεχίζουμε με το κεφάλι ψηλά, με πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης και με τη βεβαιότητα ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει.

Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!

 Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!

Ζήτω η παγκόσμια εργατική τάξη!

Ζήτω η αλληλεγγύη των λαών!

Καταδικάζουμε απερίφραστα την άθλια απειλή που εκδηλώθηκε σε βάρος συναδέλφου, μέλους ΔΣ σωματείου και εκπροσώπου σε Επιτροπή Ελέγχου για την υγεία και ασφάλεια στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη.

Το περιστατικό δεν είναι τυχαίο. Εντάσσεται σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση στοχοποίησης συνδικαλιστών που παλεύουν για μέτρα προστασίας και αποτελεί συνέχεια των επιθέσεων από μηχανισμούς της εργοδοσίας, όπως αυτή που δέχθηκε στις 7 Γενάρη 2025 ο Πρόεδρος των Ναυπηγοξυλουργών, επίσης μέλος της Επιτροπής Ελέγχου, από τραμπούκους της εργοδοσίας.

Ξεκαθαρίζουμε ότι τέτοιες πρακτικές δεν τρομοκρατούν το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Αντίθετα, θα αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη ένταση της παρέμβασης των σωματείων. Δεν κάνουμε βήμα πίσω, ούτε για μια στιγμή, από τον αγώνα για να γυρίζουν οι εργαζόμενοι στα σπίτια τους ασφαλείς.

Στηρίζουμε τις απαιτήσεις του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Ν. Αττικής & Εργαζομένων Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδος και απαιτούμε:

• Άμεση στήριξη των Επιτροπών Ελέγχου και εντολή ώστε οι παραβάσεις να διαβιβάζονται στις αρμόδιες υπηρεσίες.
• Να διαλευκανθεί άμεσα ποιοι βρίσκονται πίσω από τις επιθέσεις και τις απειλές.

Συνάδελφοι,

Πέρασαν 11 μήνες από τη στιγμή που συνάδελφός μας τραυματίστηκε σοβαρά στα 3 δάχτυλα του χεριού του και ακόμα το ταμείο δεν έχει αναπληρώσει το εισόδημα του παρά την 2 μηνών άδεια που του έγραψε ο γιατρός. Ωστόσο το ταμείο κάνει ακόμα απαιτητές τις εισφορές του σε αυτό.

Παράλληλα ο χρόνος που έμεινε μακριά από την εργασία ήταν μεγαλύτερος από την άδεια που του έγραψε ο γιατρός. Από το ταμείο του είπαν ότι η άδεια του ούτε εγκρίθηκε ούτε απορρίφθηκε. Το σωματείο μας μαζί με την ομοσπονδία του ξύλου έχει επανειλημμένα κάνει παρεμβάσεις στο υπουργείο για θέματα αναπλήρωσης του εισοδήματος μας από ασθένεια και ατυχημα. Παρά της δεσμεύσεις του υπουργείου για τη θέσπιση επιδόματος ασθενείας για τους αυτοαπασχολούμενους ακόμα παραμένουμε εκτεθειμένοι. Για την περίπτωση ατυχήματος δεν προβλέπεται παροχή εάν ο ασφαλισμένος δεν κριθεί ανίκανος εργασίας για πάνω από ένα μήνα.

Την ίδια στιγμή πού μπαίνουν κόφτες σε παροχές και επιδόματα για εμάς, δίνονται πακέτα ενισχύσεων και φοροαπαλλαγών δισεκατομμυρίων σε μεγάλες βιομηχανίες και επιχειρήσεις. Δεν μπορούμε να ανεχτούμε άλλο αυτή την κατάσταση.

Απαιτούμε:
– Αποζημίωση από την πρώτη μέρα και όχι μετά από 30 μέρες σε περίπτωση ατυχήματος κατά την εργασία και για όλο το χρονικό διάστημα που απαιτείται μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας.
– Αποζημίωση από την πρώτη μέρα σε περίπτωση ασθενείας όταν απαιτείται η απουσία από την εργασία που δεν υπάρχει σήμερα για τους
αυτοαπασχολούμενους και για όλο το χρονικό διάστημα μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας.
– Κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας για τις αποζημιώσεις λόγω ασθένειας ή ατυχήματος.
– Αναστολή των υποχρεώσεων σε ασφαλιστικά ταμεία εφορία δεκο και τράπεζες για όσο διάστημα ο συνάδελφος παραμένει εκτός εργασίας.
– Κατάργηση της εισφοράς για την υγεία.
– Πρόωρη αναπηρική σύνταξη για όσους καταστούν ανίκανοι για εργασία.
– Βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα σε όσους κλάδους και για όποια επαγγέλματα είναι κατοχυρωμένα για τους εργαζόμενους, με μείωση του συντάξιμου χρόνου κατά πέντε χρόνια και εισφορές επιδοτούμενες κατά ένα μέρος από τον κρατικό προϋπολογισμό. Επέκταση του ορίου για φυσικοθεραπεία στις 40 κατ έτος και επι ανάκης επέκταση κατά περίπτωση.
– Ρυθμίσεις στο 10% του εισοδήματος για χρέη σε εφορία και εφκα.
– Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο υπουργείο εργασίας (Σταδίου 29 την Δευτέρα 11/5 στις 9.00 το πρωί)

Συνάδελφοι σας ενημερώνουμε ότι τις επόμενες μέρες θα πραγματοποιηθούν περιοδείες μελών του Δ.Σ. & των Τοπικών Διοικουσών – ενημερωτικές συγκεντρώσεις, προκειμένου να γίνει ενημέρωση και συζήτηση για τα προβλήματα, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και για την οργάνωση της επικείμενης πανδημοσιοϋπαλληλικής Πανελλαδικής απεργίας, που έχει προκηρυχτεί από την ΑΔΕΔΥ για την Τετάρτη 13 Μαΐου.

Συγκεκριμένα το πρόγραμμα έχει ως εξής:

Υγεία στο ύψος των σύγχρονων δυνατοτήτων 

ή Υγεία στα μέτρα του κέρδους και του εμπορίου;

ΟΛΟΙ  &  ΟΛΕΣ  ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ  ΤΟΥ ΣΕΝΕ

ΤΕΤΑΡΤΗ  6  Μαΐου 2026  στις  12.30  στο  ΔΩΜΑ

– «Εάν δεν δουλέψετε 70 ώρες την εβδομάδα δεν θα εκπαιδευτείτε σωστά, το δια νόμου 48ωρο είναι ..ανέκδοτο» όπως και «τα ρεπό είναι πολυτέλεια, αν τα παίρνετε, ασφαλώς δεν θα εκπαιδευτείτε σωστά».

– «Εκπαιδεύτηκαν οι καινούργιοι ειδικευόμενοι στα DRG’s;».

– «Τα προγράμματα δεν βγαίνουν με τον αριθμό νοσηλευτών που έχουμε, θα κάνεις αναγκαστικά απόγευμα – πρωί – νύχτα αν θέλεις να λείψεις 3 μέρες για να ξεκουραστείς το Πάσχα».

-«Προκηρύξεις γίνονται πολλές, αλλά δεν υπάρχουν νοσηλευτές για να έρθουν στο νοσοκομείο, οπότε δεν μπορείς να πάρεις άδεια».

–  «Οι υποστηρικτικές υπηρεσίες του νοσοκομείου είναι βαρίδια για το σύστημα υγείας και πρέπει άμεσα να περάσουν σε outsourcing…».

– «Πείτε μας από ποια κοινωνική ομάδα θέλετε να κοπούν λεφτά για να αυξηθούν οι μισθοί σας».

• Υγεία «με το κομμάτι», κοστολογημένη, μετρώντας τον άνθρωπο σε ευρώ, με αυστηρά «δημοσιονομικά όρια» για μισθούς και νοσοκομεία, για έναν κλάδο της ανθρώπινης δραστηριότητας που δυστυχώς για αυτούς, από τη φύση του δεν είναι φτιαγμένος να φέρνει κέρδος.

Τα παραπάνω σταχυολογημένα παραδείγματα είναι οι χαρακτηριστικές απαντήσεις Συντονιστών Διευθυντών, Τομεαρχών Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, υπουργού Υγείας και άλλων, πάνω στην αντιπαράθεση που δίνει το κίνημα των υγειονομικών με τα Σωματεία και τις Συνδικαλιστικές του οργανώσεις, για τις συνθήκες εργασίας και την ποιότητα των σύγχρονων υπηρεσιών Υγείας τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή:

• Από τη μία ένα ΕΣΥ, σύμφωνα με τον CEO / υπουργό εμπορίου Υγείας «στα καλύτερά του»:
• Ένα ΕΣΥ που λιθαράκι-λιθαράκι ευτελισμένο – από την κρίσιμη συνεργασία όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων ανεξαρτήτως απόχρωσης – φτάνει σήμερα να παρέχει υπηρεσίες Υγείας οριακές, ίσα ίσα για να συντηρηθεί η ελάχιστη λειτουργικότητα των ασθενών για να επιστρέψουν στη δουλειά τους ή να ψάξουν ολοκλήρωση της θεραπείας τους αλλού, με δική τους ατομική ευθύνη, χωρίς σχέδιο και επιστημονική κατεύθυνση.
• Ένα ΕΣΥ, στο οποίο τις υπηρεσίες τις παρέχουν εξουθενωμένοι, κυρίως ελαστικά εργαζόμενοι υγειονομικοί, αμειβόμενοι οι γιατροί πχ με 5,5€ την ώρα για 24ωρη εφημερία ή 2€ την ώρα το υπόλοιπο προσωπικό για τη νυχτερινή εργασία, πολλές φορές χωρίς ανάπαυση, με μισθούς που πλέον είναι οριακά ισότιμοι με το μηνιαίο ενοίκιο.
• Νοσοκομεία με απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία για να παρακάμψει κάποιος τη λίστα αναμονής των χιλιάδων. Νοσοκομεία – επιχειρήσεις που ξεπουλούν λειτουργικά τους τμήματα σε ιδιωτικές εταιρείες, όπως ο ιδιωτικός Αξονικός Τομογράφος, οι ιδιωτικές εταιρείες καθαριότητας-τραπεζοκόμων-φύλαξης-τεχνικών, για να φάει με δέκα μασέλες το ιδιωτικό κεφάλαιο που κρύβεται πίσω από κάθε αστική κυβέρνηση «αριστερή» ή «δεξιά».

Τι σημαίνει όμως πραγματικά να είναι κάποιος υγειονομικός το 2026; Ποια είναι η αποστολή μας στην κοινωνία & για ποια κοινωνία παλεύουμε; Ποιες είναι οι πραγματικές δυνατότητες της επιστήμης μας έτσι όπως έχει εξελιχθεί ως το 2026;

• Σύγχρονος υγειονομικός είναι αυτός που θα έπρεπε να παλεύει με τις γνώσεις και την εκπαίδευσή του να «χτίζει» ανθρώπους που μέσω της πρόληψης, της άσκησης, της διατροφής και των φυσιολογικών εργασιακών συνθηκών, θα νοσούν λιγότερο.

Και όταν αυτά νοσήσουν, να υπάρχουν οι δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες δομές που θα τους εξασφαλίσουν τη μέγιστη πιθανότητα επιβίωσης, στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, ΙΣΟΤΙΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ανεξαρτήτως κοινωνικού-πολιτικού status ή οικονομικής δυνατότητας. Όλα αυτά μέσα σε νοσοκομεία και μονάδες Υγείας, εξοπλισμένα με τα πιο σύγχρονα επιτεύγματα της εποχής μας, με την τεχνολογία να λύνει τα χέρια του ανθρώπου-εργαζόμενου. Με αριθμό εργαζομένων που θα επιτρέπει την ανάπαυση, την εκπαίδευση και τη φυσιολογική χωρίς άγχος και πίεση, επικοινωνία των υγειονομικών μεταξύ τους.

Όλα αυτά μέσα σε μια κοινωνία, στην οποία δεν θα διαιωνίζεται ανατροφοδοτούμενο το τρίπτυχο φτώχεια – πόλεμοι – εκμετάλλευση και οι εργαζόμενοι δεν θα είναι έρμαια των επιλογών της αστικής τους τάξης για συμφέροντα τελείως αντιδιαμετρικά από τα δικά τους.

Οι «δύο πατρίδες» φαίνονται όλο και πιο ξεκάθαρα…

• Τι κοινό συμφέρον έχει ένας σύγχρονος υγειονομικός, με αυτούς που του λένε να δουλεύει 70 ώρες/εβδομάδα και μέσω εξαγγελιών του υπ. Άμυνας να τον καλούν να αποκτήσει κουλτούρα Ευρωπαϊκών φερέτρων για τον ίδιο και τα αγαπημένα του πρόσωπα;
• Τι κοινό συμφέρον έχει ένας σύγχρονος υγειονομικός με προϊστάμενους και διευθυντές που παρανομούν, μη δίνοντας τα προβλεπόμενα ρεπό και εξαναγκάζοντας το προσωπικό σε ωράρια που προκαλούν σοκ, αλλά και πρακτικά προβλήματα διαβίωσης, στις οικογένειές μας;
• Τι κοινό έχει ένας σύγχρονος υγειονομικός με ένα σύστημα που εμπορευματοποιεί την Υγεία και όλο και περισσότερο απομακρύνεται από τις τεχνολογικές και επιστημονικές δυνατότητες της εποχής του;

Έχουμε πλήρη επίγνωση της δυσκολίας της ζωής και της δουλειάς των σύγχρονων υγειονομικών και των εργαζομένων γενικότερα. Ωστόσο, ο ατομικός δρόμος και οι λογικές της ανάθεσης σε κάποια «άλλη» κυβέρνηση που δήθεν θα ρίξει την παρούσα και ως δια μαγείας θα εξαγνίσει το σάπιο αστικό κράτος δήθεν δικαίου, δεν έχουν οδηγήσει πουθενά…

Είναι ώρα να δοκιμάσουμε τον άλλο δρόμο…

Το δρόμο του οργανωμένου υγειονομικού κινήματος, που με τη μαζική συμμετοχή του & το συντονισμό του με το υπόλοιπο ταξικά προσανατολισμένο εργατικό κίνημα στους άλλους κλάδους, θα επιβάλλει μισθούς στο ύψος των αναγκών μας, ωράρια σχεδιασμένα για ανθρώπους κι όχι για ρομπότ. Υπηρεσίες Υγείας στο ύψος των δυνατοτήτων της επιστήμης του 21^ου αιώνα.

Και σίγουρα, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσει κάποιος να δουλεύει 70 ώρες την εβδομάδα για μια χούφτα παράσιτα, χωρίς να έχει δώσει μια ευκαιρία στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα και της ταξικής πάλης.

ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ την Τετάρτη 6/5/2026 στις 12.30

ΓΙΑ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.

Υ.Γ: Σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian, τον πρώτο μήνα του πολέμου στο Ιράν, την ώρα που ο μέσος εργαζόμενος κοιτούσε την τιμή του πετρελαίου και τρόμαζε, οι μεγαλύτεροι ενεργειακοί όμιλοι ανακοίνωναν ότι είχαν 8.333 $ κέρδη το δευτερόλεπτο. Αυτό με μια απλή αναγωγή σημαίνει ότι σε 1,5 λεπτό έβαζαν όσα βγάζει ένας απλός εργαζόμενος σε όλο τον εργασιακό του βίο.

Και ο υπουργός εμπορίου της Υγείας εξακολουθεί με θράσος να μας ρωτάει από ποια άλλη ευάλωτη ομάδα θέλουμε να κόψει, για να αυξήσει τους μισθούς μας….