Συναδέλφισσες – Συνάδελφοι,

Κανείς μας δεν πρέπει να μείνει θεατής μπροστά στη νέα αντεργατική επίθεση επιχειρηματικών ομίλων, κυβέρνησης, ΕΕ – ΔΝΤ και στη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου που μαίνεται και φουντώνει στην ευρύτερη περιοχή (Συρία, Ιράκ, Λιβύη, Ουκρανία κ.λ.π.).

Τα χέρια τους, η πολιτική τους υπέρ των μονοπωλιακών ομίλων, στάζουν αίμα.

Η εξασφάλιση του κέρδους για τα μονοπώλια είναι η αιτία για όλα όσα βιώνουμε και όσα ετοιμάζουν, μας ματώνουν σήμερα τσακίζοντας τα δικαιώματα μας για να διασφαλίσουν την κερδοφορία και την ανάκαμψή τους, θα μας αιματοκυλήσουν, μακελέψουν αύριο για το ποιος θα επικρατήσει στο μεταξύ τους ανταγωνισμό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει τεράστιες – εγκληματικές ευθύνες για την προώθηση των ευρωνατοϊκών σχεδιασμών, τις επιθεωρήσεις βάσεων και όπλων που θα πραγματοποιήσει σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ο Ομπάμα. Μιλώντας για «Γεωστρατηγική Αναβάθμιση» αυτό που εννοεί είναι το μερίδιο που διεκδικεί για λογαριασμό των εγχώριων μονοπωλιακών ομίλων, αυτό ονομάζουν ως «εθνικό συμφέρον», τα συμφέροντά τους που είναι σε αντίθεση με τα συμφέροντα των εργαζομένων, του λαού.

Πανηγυρίζουν για την επίσκεψη Ομπάμα, κρύβουν από τους εργαζόμενους τις επικίνδυνες εξελίξεις, την όξυνση των ανταγωνισμών των μονοπωλίων, την κάλυψη από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ στην αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας από την αστική τάξη της Τουρκίας, της τεράστιας ισχύος στρατιωτικές δυνάμεις που έχουν συγκεντρώσει στη γειτονιά μας, το νέο διχοτομικό σχέδιο που ετοιμάζουν για την Κύπρο, τα εκατομμύρια των ξεριζωμένων, κυνηγημένων από τον πόλεμο και τη φτώχεια, τους χιλιάδες πνιγμένους πρόσφυγες και μετανάστες στη Μεσόγειο.

Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανώσουμε την πάλη μας με βάση τα δικά μας συμφέροντα, να αμφισβητήσουμε τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, τα μνημόνια διαρκείας προς όφελος τους. Έχουμε σοβαρό καθήκον να επέμβουμε βάζοντας τη δική μας σφραγίδα στις εξελίξεις, να μην χύσουμε το αίμα μας για τα συμφέροντα των μονοπωλίων, των εκμεταλλευτών μας.

Να απαλλαγούμε απ’ αυτούς και να ακολουθήσουμε δρόμο ανάπτυξης με κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων, που δε γεννά όπως τα κέρδη τους εξαθλίωση, κρίσεις, πολέμους, μετανάστευση και προσφυγιά.

Να βροντοφωνάξουμε

• Όχι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

• Να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις και τα στρατηγεία.

• Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

• Να γυρίσουν πίσω οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις από αποστολές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

• Εκφράζουμε αγωνιστικά τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες.

• Υψώνουμε τείχος στο ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Δεν μας προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι οι «συνάδελφοι» της ΠΟΙΕ ψάχνουν αφορμές για να λοιδορούν και να συκοφαντούν την κλαδική μας Ομοσπονδία ΟΕΦΣΕΕ και το ΠΑΜΕ, στο οποίο αυτή συσπειρώνεται από την ίδρυσή του. Προσπαθούν να συσκοτίσουν την πραγματικότητα και να σπείρουν συγχύσεις στους εργαζόμενους. Πολεμούν την ΟΕΦΣΕΕ και το ΠΑΜΕ, γιατί τους χαλάμε τα σχέδια, είμαστε εμπόδιο στα «μεγαλόπνοα» σχέδια που έχουν μαζί με την εργοδοσία του κλάδου και την κυβέρνηση, με σκοπό να χειραγωγήσουν τους εργαζόμενους, να τους βάλουν στη λογική της υποταγής στα συμφέροντα των μεγαλοεργοδοτών και του κράτους τους, μέσω των «κοινωνικών διαλόγων» και των «έντιμων συμβιβασμών».

Οι εργαζόμενοι, όμως, έχουν αποκτήσει πείρα, έχουν βγάλει αρκετά συμπεράσματα και δεν θα πέσουν στην παγίδα του νέου εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού της ΠΟΙΕ και των ομοίων της.

Καταλαβαίνουν ότι οι «λύσεις» για τις οποίες η ΠΟΙΕ «πιέζει» με τα διάφορα «δίκτυα» και «δικτυώσεις» είναι λύσεις συμβιβασμού, ενσωμάτωσης και υποταγής στο σύστημα των εκμεταλλευτών. Είναι λύσεις που εμποδίζουν τη χειραφέτηση των εργαζόμενων, που δεν τους αφήνουν να σηκώσουν ανάστημα απέναντι στην εργοδοσία και τις εκάστοτε κυβερνήσεις που την υπηρετούν. Είναι λύσεις που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν τους εργαζόμενους σε απώλειες.

Οι εργαζόμενοι ξέρουν ότι η συλλογική σύμβαση που πασχίζει η ΠΟΙΕ να υπογράψει μαζί με τους φαρμακοβιομήχανους είναι σε αυτή την κατεύθυνση, γι αυτό όχι μόνο δεν την εξουσιοδοτούν, αλλά θα τους βρει απέναντί της. Καταλαβαίνουν ότι η ΠΟΙΕ τους κοροϊδεύει, όταν προβάλει ως λύση στο πρόβλημα του αποδεκατισμού των ιατρικών επισκεπτών από τις επιχειρήσεις τις διάφορες «πιστοποιήσεις» και τα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ προγράμματα ΕΣΠΑ. Υπάρχει πείρα από την «αξιοποίηση» τέτοιων προγραμμάτων!

Βιώνουν στο πετσί τους τα έργα και τις ημέρες της ΠΟΙΕ στο ΤΕΥΦΕ – ΝΠΙΔ, που η ίδια δημιούργησε μαζί με την τότε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και τους φαρμακοβιομήχανους και διοικούν όλοι αυτοί μαζί, με τη σημερινή κυβέρνηση. Γνωρίζουν ότι η μετατροπή του ΤΕΑΥΦΕ σε επαγγελματικό ταμείο ήταν προϊόν συναλλαγής μεταξύ της ΠΟΙΕ και των «κοινωνικών εταίρων», έγινε πραξικοπηματικά, με χαλκευμένα στοιχεία. Γι αυτό και εξουσιοδότησαν την κλαδική αντιπροσωπευτική Ομοσπονδία ΟΕΦΣΕΕ να προσφύγει στο ΣτΕ, έχοντας επίγνωση του ρόλου της αστικής δικαιοσύνης, που αποφάνθηκε υπέρ του Υπουργείου Εργασίας, των φαρμακοβιομηχάνων και των συνοδοιπόρων τους, δηλ. της ΠΟΙΕ, απέναντι στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους του κλάδου και στο δικαίωμα τους για δημόσια, δωρεάν, καθολική κοινωνική ασφάλιση.

Όμως, όσα αστικά δικαστήρια και να τη «δικαιώσουν», η ΠΟΙΕ είναι υπόλογη απέναντι σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, γιατί πρωτοστάτησε στην εφαρμογή ακόμα ενός αντιασφαλιστικού – αντεργατικού νόμου και σε αυτή τη ρότα συνεχίζει!

Όσο για τις Εξελίξεις στο ΕΚΑ, θυμίζουμε, σε όσους «κόπτονται» για τις δημοκρατικές διαδικασίες, ότι το Σώμα του Συνεδρίου ήταν αυτό που έκρινε ποια σωματεία εκπροσωπούν πραγματικά εργαζόμενους, ποια είναι νόθα, ποια αλλοιώνουν τη σύνθεση του Συνεδρίου και έτσι αποφάσισε ποια σωματεία θα νομιμοποιήσει και ποια όχι. Αυτό το δικαίωμα υπερασπίζονται οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και δεν το εκχωρούν σε κανέναν, σε αντίθεση με αυτούς που αποδέχονται μια προκλητική, απαράδεκτη και επικίνδυνη για τους εργαζόμενους δικαστική απόφαση – ωμή παρέμβαση στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Ασφαλώς και δε μας εκπλήσσει η τοποθέτηση της ΠΟΙΕ σχετικά με τις εξελίξεις στο ΕΚΑ. Είναι μια τοποθέτηση συνεπής στην εργοδοτική – κυβερνητική και διασπαστική γραμμή της. Στη γραμμή εκφυλισμού που απαξιώνει τις μαζικές, συλλογικές διαδικασίες και αποκτά βήμα στο εργατικό κίνημα με νοθείες, ακόμα και με δικαστικές αποφάσεις.

Για ένα, όμως, να είναι σίγουροι οι «συνδικαλιστές» της ΠΟΙΕ και οι όμοιοί τους: την τελευταία λέξη θα την πουν οι εργαζόμενοι και θα τους τοποθετήσουν εκεί που τους αρμόζει.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ

ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

Η Πανελλαδική Γραμματεία της ΠΑΣΕΒΕ καλεί τους επαγγελματίες, βιοτέχνες, έμπορους, συνταξιούχους, τα σωματεία τους, να δώσουν το δυναμικό παρόν στις κινητοποιήσεις που διοργανώνονται από την ΕΕΔΥΕ και μαζικούς φορείς ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα στις 15 Νοέμβρη .

 Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου πραγματοποιείται σε μια περίοδο που μυρίζει μπαρούτι στην περιοχή. Γίνεται για να προωθήσει τα Αμερικανο ΝΑΤΟικά συμφέροντα και όχι για να «στηρίξει» τον ελληνικό λαό.

 Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης περί «σταθερότητας» και «συμβολής» της Ελλάδας στην υπόθεση της ειρήνης είναι στάχτη στα μάτια του λαού.

Η πολιτική της είναι επικίνδυνη.

Εμπλέκει τη χώρα, για λογαριασμό των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων, όλο και πιο βαθιά στους ολοένα και διευρυνόμενους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην ευρύτερη γειτονιά μας.

 Γι΄ αυτό και την ώρα που τσακίζουν το λαό με την πολιτική τους μαζεύοντας και το τελευταίο ευρώ, προσφέρουν απλόχερα πλοία, στρατιωτικές δυνάμεις, βάσεις υποδομές.

 Οι πόλεμοι στην περιοχή μας και οι στρατιωτικές δυνάμεις που έχουν συγκεντρωθεί σε αυτήν, οι εκατομμύρια πρόσφυγες, η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας από την αστική τάξη της Τουρκίας (υπό την αιγίδα και την κάλυψη των ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ) επιβεβαιώνουν ότι οι κίνδυνοι είναι προ των πυλών.

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ – ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΟΜΠΑΜΑ

ΤΡΙΤΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ 2016 στις 6:30 το απόγευμα.

Τώρα είναι η ώρα της επαγρύπνησης και αγώνα!

Βροντοφωνάζουμε:

-Όχι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους

-Να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις και στρατηγεία

-Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο

-Υψώνουμε τοίχος στο ρατσισμό και την ξενοφοβία. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Η Πανελλαδική Γραμματεία της ΠΑΣΕΒΕ

Συνάδελφοι οικοδόμοι, μισθωτοί τεχνικοί, αυτοαπασχολούμενοι, εργαζόμενοι στις κατασκευές, άνεργοι,

Κυβέρνηση και κουαρτέτο εξαπολύουν νέο κύκλο επίθεσης με αντεργατικά μέτρα για να θωρακίσουν ακόμα περισσότερο τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών.

Ο νέος κύκλος επίθεσης:

• Βάζει ξανά στο στόχαστρο μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές.

• Εδραιώνει και επεκτείνει τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, τη δουλειά – λάστιχο με μισθούς 100 και 200 ευρώ.

• Βάζει στο στόχαστρο ακόμη και τον πενιχρό κατώτατο μισθό των 586 ευρώ που το κεφάλαιο απαιτεί να μειωθεί ακόμη περισσότερο.

• Δεν εξαιρεί τις συντάξεις που θα μειωθούν μέσω της μείωσης του περιβόητου «μη μισθολογικού κόστους».

• Λύνει τα χέρια της μεγαλοεργοδοσίας για να απολύει, όσους και όποτε θέλει και να προσλαμβάνει με τους δικούς της όρους, με μισθούς που θα τις εξασφαλίζουν περισσότερα κέρδη.

• Ετοιμάζουν νέο νόμο για τα συνδικάτα για να παρεμποδίσουν το δικαίωμα της απεργίας, της συνδικαλιστικής δράσης και της λειτουργίας τους.

Θέλουν τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους με σκυμμένο το κεφάλι να αποδεχτούν τη σφαγή τους.

Θέλουν με κάθε τρόπο, με τρομοκρατικά διλήμματα, ψεύτικες υποσχέσεις και αυταπάτες, με νόμους και ψηφίσματα, να επιβάλλουν «σιωπητήριο», να περάσει η αντίληψη «ό,τι έγινε, έγινε και τίποτε άλλο δεν μπορεί να γίνει» παρά μόνο να συμβιβαστούν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, η φτωχολογιά με τη βαρβαρότητα που απορρέει από το δρόμο ανάπτυξης που υπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλίων, της πλουτοκρατίας.

Συνάδελφοι,

Έχουμε αποκτήσει τεράστια εμπειρία που πρέπει να την αξιοποιήσουμε και να πάρουμε αποφάσεις που συνδέονται με τη ζωή μας.

Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από κυβερνήσεις που ορκίζονται πίστη στη γραμμή του ευρωμονόδρομου και των συμφερόντων του κεφαλαίου. Όσες υποσχέσεις κι αν σκόρπισαν τις διέψευσε η ίδια η ζωή και η πολιτική που υπηρετούν για να στηρίξουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ώστε να το βοηθήσουν να βγει αλώβητο από την κρίση και να του εξασφαλίσουν συνθήκες για να εδραιώσει και να αυξήσει την κερδοφορία του με πάμφθηνους εργάτες.

Κανένας δεν πρέπει να πιστέψει ότι ο ερχομός της «ανάπτυξης», που τάζουν οι σημερινοί και οι προηγούμενοι κυβερνώντες, θα συνοδευτεί από επαναφορά των μισθών, των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών. Άλλωστε, οι ίδιοι οι μεγαλοεπιχειρηματίες ομολογούν πως όρος για την ανάπτυξη είναι η μείωση του μισθού, του μεροκάματου, της ασφάλισης και των δικαιωμάτων μας.

Δεν πρόκειται, όσοι τα υλοποίησαν και συνεχίζουν να τα υλοποιούν, να τα πάρουν πίσω.

Ο ρόλος του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού και των δυνάμεων που δρουν μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα προωθώντας τη γραμμή της συναίνεσης και καλώντας τους εργαζόμενους να στοιχηθούν πίσω από τη μια ή την άλλη λογική διαχείρισης είναι επιζήμιος και αφοπλίζει τους αγώνες των εργαζομένων.

Όλοι αυτοί δε θέλουν ούτε αγώνες, ούτε απεργίες. Έχουν ειδικό ρόλο στον καταμερισμό των δυνάμεων του συστήματος για να εγκλωβίσουν τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων σε μορφές που δεν ενοχλούν το κεφάλαιο, ούτε εμποδίζουν την υλοποίηση των βάρβαρων μέτρων. Γι΄ αυτό υπερασπίζονται μέχρι εσχάτως τους κοινωνικούς διαλόγους με τα γνωστά αποτελέσματα και τις συνέπειες για την εργατική τάξη. Αναγκάζονται να συμφωνήσουν στην προκήρυξη μιας απεργίας κάτω από την πίεση των σωματείων, εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Όλοι αυτοί με την ταχτική και τη γραμμή που υπερασπίζονται καλλιεργούν την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία και βάζουν εμπόδια στην οργάνωση και την κλιμάκωση του αγώνα, δίνοντας χώρο και στήριξη στην προώθηση και την υλοποίηση της γραμμής του κεφαλαίου.

Καλούμε όλα τα σωματεία των εργαζομένων στις Κατασκευές να δουλέψουμε με πείσμα και πίστη προς αυτή την κατεύθυνση.

Η πρωτοβουλία που πήραμε για το ζήτημα των ΣΣΕ και η ανταπόκριση από εκατοντάδες σωματεία είναι παρακαταθήκη για την οργάνωση και κλιμάκωση των αγώνων μας.

Μπορούμε και έχουμε καθήκον να υπερασπιστούμε τη ζωή και το μέλλον των παιδιών μας.

Να βροντοφωνάξουμε ότι δε θα σκύψουμε το κεφάλι και θα αγωνιστούμε μέχρι να βγούμε εμείς νικητές.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2016

ΝΑ ΠΟΙΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ

Ένα ακόμη έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού αποτελεί η απόφαση της πολυεθνικής PEPSICO να κλείσει το εργοστάσιο στα Οινόφυτα Βοιωτίας. Η PEPSICO είναι ένας από τους μεγαλύτερους μονοπωλιακούς ομίλους του κλάδου παγκόσμια και ο συγκεκριμένος σχεδιασμός γίνεται προφανώς για να αποδώσει ακόμα περισσότερα κέρδη.

Έτσι, χάνονται 120 θέσεις εργασίας και αρκετές ακόμα από εργασίες που γίνονταν εξωτερικά. Τα προϊόντα της πολυεθνικής θα παράγονται σε άλλη χώρα με μικρότερο κόστος από εργαζόμενους με λιγότερα δικαιώματα. Πιο φτηνοί θα είναι και οι εργαζόμενοι στην εταιρία Logistic μέσω της οποίας θα συνεχίσουν να διακινούνται τα προϊόντα της PEPSICOστην ελληνική αγορά.

Οι αυξημένες αποζημιώσεις που έδωσε η πολυεθνική δεν μπορούν να ισοσταθμίσουν τις κατακτήσεις που είχαν οι εργαζόμενοι της PEPSICO ως αποτέλεσμα της διαχρονικής πάλης όλης της εργατικής τάξης. Η πολυεθνική για να μπορέσει να προχωρήσει ανεμπόδιστα τα σχέδιά της χρησιμοποίησε ακόμα και την απειλή ότι όποιος δεν υπογράψει άμεσα θα πάρει πολύ λιγότερα. Αυτή η ενέργεια δείχνει και το φόβο της για τυχόν κινητοποιήσεις που ενδεχόμενα να επεκτείνονταν και πέρα από τα Οινόφυτα, στο σύνολο του ομίλου.

Την ίδια στιγμή η PEPSICO επιδιώκει να διατηρήσει το «κοινωνικό της προφίλ» με ψευδή δελτία τύπου που λένε ότι δήθεν έχει ήδη βρει άλλη δουλειά στους απολυμένους. Η αλήθεια είναι ότι η μόνη διασφάλιση για τους περισσότερους είναι ότι θα δοθούν τα ονόματά τους σε εργολαβική εταιρία που έχει κακοπληρωμένους εργαζόμενους.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης που γίνεται πάντοτε με κριτήριο το κέρδος και που δεν λογαριάζει καμία ανθρώπινη ανάγκη. Ο κάθε όμιλος σχεδιάζει για την μεγιστοποίηση του δικού του κέρδους. Αποτέλεσμα είναι η πλήρη αναρχία στην συνολική παραγωγική διαδικασία, οι συγκρούσεις συμφερόντων που οδηγούν όχι μόνο σε τέτοιες ενέργειες αλλά ακόμα και σε πολέμους για το ποιος τελικά θα επικρατήσει.

Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όπως και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Το νομοθετικό οπλοστάσιο που έχουν διαμορφώσει όχι απλά διευκολύνει τέτοιους σχεδιασμούς αλλά σε πολλές περιπτώσεις προβλέπονται επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές κτλ. Από την άλλη η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα συνεχίζεται χωρίς σταματημό.

Όμως σοβαρές ευθύνες έχει και ο κυβερνητικός εργοδοτικός συνδικαλισμός που έχει θεό την ανταγωνιστικότητα και την επιχειρηματικότητα και εκφράζεται από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Στα πλαίσια του κοινωνικού διαλόγου και της εργασιακής ειρήνης έχει συμφωνήσει στην αφαίρεση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης.

Σε αυτές τις συνθήκες οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να βρουν λυτρωμό στη λογική του μικρότερου κακού που έχει αποδειχτεί ότι οδηγεί σε μεγαλύτερο κακό. Ούτε μπορούν να ελπίζουν σε καλύτερη διαχείριση ή σε κανόνες που δήθεν μπορούν να μπουν στο κυνήγι του κέρδους.

Ο μόνος δρόμος για όλη την εργατική τάξη είναι να πάρει τη ζωή της στα χέρια της. Με οργάνωση στους τόπους δουλειάς, με οργάνωση στον κλάδο να βάλει εμπόδια στην επίθεση που δέχεται και να θέσει αιτήματα αντίστοιχα με τον τεράστιο πλούτο που παράγει σήμερα.

Να αξιοποιηθεί το όπλο της ταξικής αλληλεγγύης. Να αξιοποιηθεί η συμμαχία με τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς αγρότες του κλάδου που τους εκμεταλλεύονται εξίσου το ίδιο με τους εργαζόμενους.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου με αφορμή το συγκεκριμένο παράδειγμα να εντείνουμε τους ρυθμούς για να αυξηθεί ο βαθμός οργάνωσης που περνά μέσα από τα συνδικάτα. Να συγκεντρώσουμε όλο και περισσότερες δυνάμεις για ολομέτωπη σύγκρουση με αυτή την πολιτική. Κοινή λύση δεν μπορεί να βρεθεί ανάμεσα σε εργάτες και βιομήχανους.

Να αποκαλυφθεί ότι αυτοί και το κυνήγι της ανταγωνιστικότητας και του κέρδους κλείνει τα εργοστάσια και όχι οι αγώνες των εργαζομένων όπως με συκοφαντίες διαδίδουν.

Καλούμε τους απολυμένους συναδέλφους της PEPSICO να συνεχίσουν από όποιο μετερίζι και αν βρεθούν την πάλη και τον αγώνα για την τελική δικαίωση.

Τέτοιες εξελίξεις είναι ανάγκη να αξιοποιηθούν και στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ στις 19 και 20 Νοέμβρη όπου σύμφωνα με τις μέχρι τώρα αποφάσεις ο κλάδος θα συμμετέχει μαζικά.

Μαζική απαιτείται να είναι και η συμμετοχή μας στην πανελλαδική απεργία στις 8 Δεκέμβρη η προετοιμασία και οργάνωση της οποία έχει ξεκινήσει.

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑ-ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ