Συνάδελφοι συναδέλφισσες,

Ο νόμος – λαιμητόμος για το Ασφαλιστικό βρίσκεται ήδη στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής. Είναι πλέον ολοφάνερο το βάθος των αντιδραστικών ανατροπών που επιφέρει. Μπορεί η κυβέρνηση να προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό και να το παρουσιάσει ως ένα νομοσχέδιο όπου τάχα πληρώνουν οι πλούσιοι, ότι έρχεται να διορθώσει δήθεν αδικίες του παρελθόντος, αλλά μια απλή ματιά στο σχέδιο νόμου και χωρίς ακόμη να λάβουμε υπ όψιν μας ότι σίγουρα, όπως πάντα, το τελικό κείμενο θα είναι χειρότερο, αρκεί για να καταλάβει κι ο πιο δύσπιστος, ότι κι ορισμός νόμος – λαιμητόμος δεν αρκεί για να καταδείξει την βαρβαρότητα των μέτρων.

Επιβεβαιώνεται πλήρως η θέση που από την πρώτη στιγμή διατύπωσαν οι ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, ότι πρέπει να αποτελέσει αιτία πολέμου για την εργατική τάξη. Ήταν σημαντική η συμβολή των αγώνων που προηγήθηκαν, στους οποίους πρωτοστάτησαν και ηγήθηκαν οι ταξικές δυνάμεις, για να μπουν εμπόδια, για να μην τολμήσουν να φέρουν το νόμο έκτρωμα στην βουλή.

Δεν είναι τυχαία η επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να το καταθέσει στη βουλή μέσα στις γιορτές του Πάσχα, όπως δεν είναι τυχαία και η μετάθεση της πρωτομαγιάς ως αργίας την Τρίτη του Πάσχα. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να βάλουν εμπόδια στις κινητοποιήσεις και στην έκφραση της λαϊκής αγανάκτησης και οργής. Είναι και αυτή η στάση μια ακόμη απόδειξη ότι όχι απλά είναι παραμύθια όλα αυτά τα περί σκληρής διαπραγμάτευσης, αλλά ότι και αυτή η κυβέρνηση όπως και όλες οι προηγούμενες, είναι ταγμένη στο πλευρό της αστικής τάξης , των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των μεγαλοξενοδόχων, των μεγαλεμπόρων, των τραπεζιτών. Για τα συμφέροντα τους κόπτεται, για τα συμφέροντα τους διαπραγματεύεται, για αυτούς είναι ικανή να τραβήξει τα πράγματα στα άκρα αν χρειαστεί.

Σ αυτούς στέλνουμε κι εμείς το μήνυμα και από την σημερινή μας μεγάλη κινητοποίηση, ότι δεν θα έχουν εύκολο δρόμο, ούτε καλά ξεμπερδέματα με το ταξικό κίνημα. Τα βήματα που έχουμε κάνει όλο το προηγούμενο διάστημα, η πείρα που καθημερινά αποκτούμε, οι νέες δυνάμεις που μπαίνουν στην δράση, η ολοένα και μεγαλύτερη ικανότητα που αποκτούμε, η αποφασιστικότητα μας που πηγάζει από το δίκιο, που είναι με το μέρος μας, είναι οι πιο ισχυρές βάσεις για να μην μείνει απλά ένα σύνθημα το κάλεσμα μας για γενικευμένο λαϊκό ξεσηκωμό.

Συνάδελφοι συναδέλφισσες,

Ο νέος νόμος, στην ουσία δημιουργεί ένα νέο ασφαλιστικό μοντέλο, την περιβόητη κατά Κατρούγκαλο «νέα αρχιτεκτονική». Η οποία δεν προσθέτει απλά κάποιες νέες περικοπές στις συντάξεις, δεν επιφέρει μόνο ορισμένες νέες χειρότερες αλλαγές σε πλευρές της Ασφάλισης. Το βασικό με το νέο νόμο είναι ότι αυτός σε βάθος χρόνου διαμορφώνει τις βάσεις ενός νέου αντιασφαλιστικού τοπίου.

Χαρακτηριστικά μπορούμε να αναφέρουμε κάποια σημεία. Ξεκινώντας από το«σπάσιμο» της παλιάς ενιαίας σύνταξης σε δύο τμήματα, στη λεγόμενη «εθνική» και «ανταποδοτική», τα νέα χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης που οδηγούν σε δραστικά μικρότερες συντάξεις στους νέους συνταξιούχους, μέχρι το νέο καθεστώς των επικουρικών που τις ωθούν προς εξαφάνιση, την κατάργηση των κατώτερων ορίων,  αλλά και του ΕΚΑΣ, την κατάργηση της 15ετίας, τις νέες προϋποθέσεις για τις συντάξεις χηρείας, τις ανατροπές στις αναπηρικές, τις νέες αυξημένες εισφορές για μεγάλα τμήματα ασφαλισμένων, τη δημιουργία ενός μοναδικού φορέα ασφάλισης για δημόσιο και ιδιωτικό, μισθωτούς, αγρότες και αυτοαπασχολούμενους.

Αφορά, επίσης, το ύψος της κρατικής χρηματοδότησης, που και αυτό μειώνεται δραστικά με προοπτική να κοπεί τελείως στο μέλλον. Αν προσθέσουμε και πλήθος άλλων διατάξεων που συμπεριλαμβάνονται, τότε καταλαβαίνουμε όλοι ότι διαμορφώνεται ένα νέο αντιασφαλιστικό πλαίσιο – βόμβα στα ασφαλιστικά δικαιώματα για τους σημερινούς ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους αλλά κυρίως για τις νέες γενιές σήμερα κι αυτές που ακολουθούν. Σε συνδυασμό μάλιστα με την επέλαση των επιχειρηματικών ομίλων ενάντια σε εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα διαμορφώνουν συνολικά το τοπίο κλιμάκωσης της επίθεσης στην εργατική τάξη.

Πέραν όλων αυτών όμως έχουμε και το ό,τι κόπηκε, κόπηκε…. Όσον αφορά στις συντάξεις που σήμερα αποδίδονται, η επιδείνωση δεν αφορά μόνο στο γεγονός ότι το νομοσχέδιο προσθέτει μια νέα μείωση (τη 12η) πάνω στις παλιές, κόβοντας επιπλέον τις επικουρικές, όταν αυτές, αθροιζόμενες με τις κύριες, ξεπερνούν ένα συγκεκριμένο ποσό. Το χειρότερο είναι ότι μέσα από τον επανυπολογισμό όλων των συντάξεων που δίνονται μέχρι τώρα, με βάση το νέο μοντέλο οι μειώσεις που επιβλήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια νομιμοποιούνται και «κλειδώνουν».

Ο περίφημος επανυπολογισμός γίνεται ο μηχανισμός για να βρει νομιμοποίηση ο ισχυρισμός ότι οι μειώσεις αυτές ήταν «δίκαιες» και ότι οι σημερινοί συνταξιούχοι κακώς λάμβαναν τα ποσά που είχαν εκδώσει τα Ταμεία τους σύμφωνα με τις παλιές προϋποθέσεις. Κατά συνέπεια, το νέο μοντέλο γίνεται η «Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για να ξεπλυθούν όλες οι προηγούμενες περικοπές.

Το ίδιο ισχύει και για την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης, καθώς πλέον και η περικοπή αυτή νομιμοποιείται με το νέο νόμο, παρά το γεγονός ότι οι μισθωτοί του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα θα συνεχίζουν να καταβάλλουν 14 μηνιαίες εισφορές το χρόνο.  Έτσι, από την προεκλογική υπόσχεση για επιστροφή της 13ης σύνταξης, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ νομοθετεί αμετάκλητα την απόδοση 12 συντάξεων το χρόνο.

Με το νέο νόμο καταργούνται τα κατώτερα όρια κύριων και επικουρικών συντάξεων. Όμως, τα κατώτερα όρια (486 ευρώ στο ΙΚΑ με 15ετία) πρόσφεραν μια ελάχιστη προστασία σε όσους ασφαλισμένους δεν είχαν την τύχη στον εργάσιμο βίο τους να έχουν συνεχή απασχόληση ή ήταν θύματα της «μαύρης» ανασφάλιστης εργασίας που επέβαλλαν οι εργοδότες καπιταλιστές, των χαμηλών μισθών. Ήταν ταυτόχρονα ένας μηχανισμός όπου αποτυπωνόταν η εσωτερική αλληλεγγύη του συστήματος, η οποία πλέον καταργείται οριστικά.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την κατάργηση του ΕΚΑΣ, αποδεικνύοντας ότι ο νόμος όχι μόνο δεν προστατεύει τους «αδύνατους», όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά χτυπά ειδικά αυτούς.

Άλλωστε, ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας, Γ. Κατρούγκαλος, παραδέχτηκε ότι το νέο μοντέλο στην πλήρη εφαρμογή του θα επιφέρει μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης από το 17% του ΑΕΠ σήμερα στο 7% – 8% τις επόμενες δεκαετίες! Κατά συνέπεια, η «δικαιοσύνη» και η «ισονομία», όπως και η «βιωσιμότητα» του συστήματος, είναι προπαγανδιστικά φούμαρα.

Στην ίδια λογική, δεν αναγνωρίζονται ίδια ασφαλιστικά δικαιώματα και για τους δικαιούχους αναπηρικών συντάξεων, αφού και αυτοί θα λαμβάνουν ολόκληρη την «εθνική» μόνο στην περίπτωση αναπηρίας άνω του 80%. Αντίθετα, δικαιούχοι αναπηρικής σύνταξης με μικρότερο ποσοστό αναπηρίας θα λαμβάνουν μόλις το 50% ή το 75% της «εθνικής».

Και ενώ γίνονται αυτά τα αίσχη σε βάρος των αναπήρων ασφαλισμένων και των δικαιούχων τους, η κυβέρνηση τολμά να μιλά για μοντέλο «ισονομίας» και «δικαιοσύνης», ή ότι στόχος είναι να πληρώσουν οι μεγαλογιατροί…

Την ίδια ώρα παλιός και καινούργιος εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός, ο οποίος παλεύει ασθμαίνοντας και γκρινιάζοντας ενίοτε να κρατήσει τα σκήπτρα του, δια στόματος προέδρου ΓΣΕΕ παραπονιέται προς την κυβέρνηση γιατί προχωράει στην διάλυση του ασφαλιστικού χωρίς να τους καλέσει σε έναν έστω προσχηματικό διάλογο…. Στέλνοντας το μήνυμα ότι είναι έτοιμοι να βάλουν πλάτη για ακόμη μια φορά στην υλοποίηση των αντεργατικών σχεδίων της αστικής τάξης, αρκεί να γίνει με έναν τρόπο που θα είναι από τα πριν γνωστός. Να ξέρουμε βρε παιδί μου ότι όταν έχει ανάπτυξη θα μας πετάνε κάνα ψίχουλο κι όταν υπάρχει ύφεση θα μας πετσοκόβουν αλλά τουλάχιστον θα το ξέρουμε από τα πριν. Δεν θα υπάρχει αιφνιδιασμός….. Είναι επικίνδυνοι και πρέπει να απομονωθούν…. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε εργοστάσιο… Είναι προϋπόθεση για την αντεπίθεση του κινήματος. Τελεία και παύλα….

Συνάδελφοι συναδέλφισσες,

Για μια ακόμη φορά οι κυβερνώντες, σήμερα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προηγούμενα ΠΑΣΟΚ – ΝΔ κ.τ.λ. σερβίρουν το ίδιο ξαναζεσταμένο φαΐ ότι αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία , ότι οι θυσίες του λαού επιτέλους θα πιάσουν τόπο και ότι όπου να ναι έρχεται η περιβόητη ανάπτυξη…

Η αλήθεια όμως που ζει και καταλαβαίνει ο λαός είναι άλλη. Το ένα πακέτο μέτρων διαδέχεται το άλλο, ενώ ήδη μιλάνε ανοιχτά για τέταρτο μνημόνιο. Η κατ’ αρχήν συμφωνία της συγκυβέρνησης με ΕΕ – ΔΝΤ, για νέο προληπτικό «πακέτο» αντιλαϊκών μέτρων, αποδεικνύει ότι οι θυσίες για το λαό στο βωμό του στόχου της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου δεν έχουν τέλος. Είναι, άλλωστε, οι εκπρόσωποι των μεγάλων επιχειρήσεων που ζητάνε και άλλα αντιλαϊκά μέτρα για την πιο αποφασιστική στήριξή τους. Σε συνδυασμό μάλιστα με την επέλαση των ίδιων των επιχειρηματικών ομίλων ενάντια σε εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα διαμορφώνουν συνολικά το τοπίο κλιμάκωσης της επίθεσης στην εργατική τάξη. Ενώ όταν μιλάνε αυτοί για ανάπτυξη εννοούν ανάπτυξη με μισθούς πείνας , χωρίς μόνιμη και σταθερή εργασία αλλά με γενίκευση των ελαστικών – προσωρινών μορφών εργασίας , με τσακισμένα τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Μια ανάπτυξη που θα πατάει πάνω στο έδαφος των τσακισμένων εργατικών δικαιωμάτων ,της τεράστιας στρατιάς ανέργων και των κατεστραμμένων παραγωγικών μονάδων.

Μαζική, γενικευμένη επίθεση στο λαϊκό εισόδημα, λεηλασία κανονική του λαού, προχωρά από το αμέσως επόμενο διάστημα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με διόγκωση φόρων και επιβολή νέων χαρατσιών στη λαϊκή κατανάλωση όπως προβλέπει άλλωστε το άλλο νομοσχέδιο το φορολογικό ώστε να κλείσει η αξιολόγηση.

Φοροεπιδρομή, τόσο από την πλευρά της άμεσης φορολογίας όσο και από την απογείωση των έμμεσων φόρων που φορτώνονται πάνω στη λαϊκή κατανάλωση. Η απόδοση των νέων μέτρων για το κρατικό ταμείο φτάνει στα 3,6 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση και είναι ισόποσα μοιρασμένη (από 1,8 δισ.) σε άμεσους και έμμεσους φόρους και άλλα χαράτσια, ενώ βέβαια αποτελεί τμήμα της αντιλαϊκής επίθεσης σε συνέχεια των μέτρων που προηγήθηκαν στο πλαίσιο και των τριών μνημονίων αλλά και ενόψει της επόμενης φουρνιάς που θα ακολουθήσει, είτε σε περίπτωση «επιτυχίας» των αντιλαϊκών μέτρων είτε και σε περίπτωση «αποκλίσεων» ή άλλων «αστοχιών».

Την ίδια ώρα βέβαια για το μεγάλο κεφάλαιο το πρόγραμμα έχει, όχι μόνο διατήρηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών αλλά και νέες όπως η απαλλαγή των βιομηχάνων από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο φυσικό αέριο.

Μετά απ’ όλα αυτά, σε ένα πράγμα θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε με την κυβέρνηση: Ότι η μεταρρύθμισή της αυτή όπως κι και η συνολική της πολιτική έχει ταξικό πρόσημο και χαρακτήρα, όπως ακριβώς έλεγε ο υπουργός Εργασίας όταν την παρουσίαζε πριν από μερικούς μήνες. Μόνο που αυτό είναι το πρόσημο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων, που περνάει πάνω από τα συντρίμμια των ασφαλιστικών και άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαού. Απ’ αυτή τη σκοπιά, όλα τα μέτρα που ετοιμάζει η κυβέρνηση είναι στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου, τόσο στο άμεσο όσο και στο μακροπρόθεσμο μέλλον.

Συνάδελφοι συναδέλφισσες,

Να μη συμβιβαστούμε. Καμία υποχώρηση. Εμείς πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Εμείς παράγουμε τον πλούτο, εμείς κουμαντάρουμε τα γρανάζια της παραγωγής. Έχουμε την δύναμη. Ο γίγαντας Εργατική Τάξη δεν έχει ακόμη μιλήσει.

Πρέπει το μήνυμα να πάει παντού, όπως είπε με μια του φράση ο Κώστας Βάρναλης « Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς.»

Δεν χωράνε αυταπάτες πια. Η λογική του μικρότερου κακού οδηγεί όλο και σε χειρότερες καταστάσεις. Αν δεν τους σταματήσουμε εμείς με τον αγώνα μας, ο κατήφορος δεν θα χει τελειωμό, και η ζωή μας θα είναι ένα ατελείωτο μαρτύριο. Πλούτος παράγεται τεράστιος και τον παράγουμε εμείς. Ποτέ στη ιστορία της ανθρωπότητας, δεν υπήρξε όσο σήμερα, πραγματικά η δυνατότητα όλοι οι άνθρωποι να ζήσουν μια αληθινά όμορφη ειρηνική ζωή, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Σ αυτή την δυνατότητα μπαίνουν εμπόδιο μια χούφτα παράσιτα πλουτοκράτες και η υπεράσπιση του αμύθητου πλούτου τους.

Την Κυριακή συμπληρώνονται 130 χρόνια από την εξέγερση των εργατών στο Σικάγο το 1886. Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ τιμώντας τον αγώνα και τις θυσίες των εργατών, καλεί την Εργατική Τάξη της χώρας, τα συνδικάτα της, τους ανέργους, τους μαζικούς φορείς νεολαίας, αγροτών, γυναικών, αυτοαπασχολούμενων, επιστημόνων να δώσουν μαζικό, μαχητικό παρών στην απεργία και στις απεργιακές πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα στις 8 Μάη.

Εδώ στην Αττική θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στις 10.30π.μ. στο Σύνταγμα, και θα ακολουθήσει η συναυλία αλληλεγγύης «Ένα τραγούδι για τον πρόσφυγα».

Η 1η του Μάη δεν είναι τυπικά μόνο η μέρα που η εργατική τάξη επιθεωρεί τις δυνάμεις της και χαράζει πορεία. Για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα είναι μέρα απεργίας. Η φετινή όμως πρωτομαγιά, μας βρίσκει αντιμέτωπους με την κλιμάκωση της πρωτοφανούς σε ένταση και διάρκεια επίθεση της αστικής τάξης, εν μέσω παρατεταμένης καπιταλιστικής κρίσης. Η απεργία της πρωτομαγιάς για τις ταξικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, δεν μπορεί παρά να είναι, σταθμός κλιμάκωσης του δικού μας αγώνα για την υπεράσπιση κατακτήσεων μας αλλά και για την διεκδίκηση νέων που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες μας.

Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερη τιμή στην μνήμη των νεκρών της εργατικής τάξης, στους νεκρούς του Σικάγου, στους νεκρούς της Καισαριανής, του Πασαλιμανιού, του Μάη του 36 στη Θεσσαλονίκη στους χιλιάδες και χιλιάδες γνωστούς και άγνωστους νεκρούς μας, από την ασίγαστη προσπάθεια μέχρι την τελευταία στιγμή για την μεγάλη επιτυχία της 48ωρης απεργίας.

Να βροντοφωνάξουμε :

Πάρτε πίσω το αντιασφαλιστικό σας τερατούργημα – Πάρτε πίσω το νόμο-λαιμητόμο

Όλοι στο δρόμο! Όλοι στον αγώνα!

Δίνουμε αγώνα για να έχουμε μια ζωή με δικαιώματα, για να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις.

Δίνουμε αγώνα για να έχει όλος ο εργατόκοσμος δωρεάν υγεία, παιδεία, κοινωνικές παροχές.

Δε θα συμβιβαστούμε με την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, καμιά προκλητική μείωση των εργοδοτικών εισφορών.

Δε θα συμβιβαστούμε με νέα φοροεπιδρομή, καμιά νέα ληστεία στο λαϊκό εισόδημα.

Ετοιμαζόμαστε για αγώνα διαρκείας, οργάνωση σε κάθε τόπο δουλειάς σε κάθε γειτονία για κλιμάκωση του αγώνα και μετά την 48ωρη.

Η κυβέρνηση επιζητά την συναίνεση του λαού, να μας πάει στον πάτο, εμείς απαντάμε με οργάνωση παντού κι αγώνα να ρθουν τα πάνω κάτω …

Αγώνας με εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη, αγώνας μέχρι την ανατροπή, αγώνας μέχρι την εξάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, αγώνας μέχρι την τελική νίκη.