ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 3 ΦΛΕΒΑΡΗ

Το σωματείο μας καλεί όλους τους συναδέλφους να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργία που έχει προκηρυχθεί σε ολόκληρο τον κλάδο Τροφίμων και Ποτών για το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα.

Οι αδικοχαμένες συναδέλφισσές μας, μάς θυμίζουν τους νεκρούς που έχουμε θρηνήσει και στον υποκλάδο των Ιχθυοκαλλιεργειών.

Οι εργοδότες πολλές φορές δεν εφαρμόζουν στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας, ενώ στην καλύτερη περίπτωση φροντίζουν να είναι νομότυποι χωρίς στην πραγματικότητα να προστατεύουν, ούτε στο ελάχιστο τη ζωή και την υγεία των εργαζομένων.

Αυτό το τελευταίο είναι πολύ συνηθισμένο και στο μεγαθήριο της AVRAMAR. Τα μέτρα ασφαλείας τελειώνουν εκεί που εξασφαλίζονται οι πιστοποιήσεις και οι συνέπειες των ανεπαρκέστατων νόμων.

Μας χορηγούν ΜΑΠ και υπογράφουμε γι’ αυτά, όταν σε πολλές εργασίες ή δεν κάνουν ή δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε.

Μας κάνουν σεμινάρια και μας βάζουν να υπογράφουμε πως συμμετάσχουμε, στα οποία οι περισσότερες οδηγίες είναι άχρηστες για τις εργασίες που πραγματοποιούμε.

Χρησιμοποιούμε τεράστιες ποσότητες φαρμάκων, χημικών και απολυμαντικών, που είναι τοξικά, καυστικά και καρκινογόνα. Μας λένε πως είναι όλα εντάξει επειδή μας δίνουν μια μάσκα, που όμως δεν μπορούμε να τη φοράμε για ώρες, ούτε προστατεύει αυτούς που δουλεύουν κοντά μας.

Μπαίνουμε στη θάλασσα με βροχές ή τρικυμία, χωρίς να ξέρουμε αν θα βγούμε και μας λένε πως δεν υπάρχει πρόβλημα επειδή μας δίνουν σωσίβιο.

Όταν πρέπει να βγει η δουλειά όλοι οι κανόνες ξεχνιούνται.

Δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλεια όταν υπάρχει εντατικοποίηση και έλλειψη προσωπικού.

Κάπως έτσι γίνονται τα “ατυχήματα” και πάντα η ευθυνη ρίχνεται στους εργαζόμενους ή στην κακιά ώρα.

Την ίδια στιγμή η νομοθεσία μας αφήνει εντελώς απροστάτευτους.

Δεν υπάρχει το παραμικρό νομοθετημένο μέτρο που να αφορά τη δουλειά μας. Ούτε για το πόσα βάρη επιτρέπεται να σηκώνουμε, ούτε για το πόσα χημικά επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε,  ούτε για τις καιρικές συνθήκες που πρέπει να σταματούν εργασίες και πολλά άλλα.

Κι ενώ το επάγγελμά μας είναι βαρύ, ανθυγιεινό κι επικίνδυνο, οι περισσότεροι δεν έχουμε ούτε καν κοινά ένσημα αλλά “μισά”, ενώ επί 13 χρόνια ήμασταν ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ. Αυτό σημαίνει πως οι περισσότεροι θα αναγκαστούν να εργαστούν μέχρι τα βαθιά γεράματα και πάλι η σύνταξη θα είναι ψίχουλα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

Να νομοθετηθούν τώρα ουσιαστικά μέτρα ασφαλείας για τον κλάδο μας

Να στελεχωθούν τώρα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί για να μπορούν να κάνουν περισσότερους ελέγχους.

Να καταργηθεί τώρα το αίσχος των “μισών” ενσήμων και του ΟΓΑ με αναδρομική ισχύ από το 2004 που πρωτοεφαρμόστηκε. Να ενταχθεί ο κλάδος στα ΒΑΕ.

Αν θέλουμε να μην θρηνούμε νεκρούς και να μην είναι σακατεμένοι οι ζωντανοί, πρέπει το κάθε σωματείο στο χώρο του, να δώσει τη μάχη για ουσιαστικά μέτρα ασφαλείας.

Η επιτυχία αυτής της απεργίας, θα είναι και ένα σημαντικό σκαλοπάτι, για τους αγώνες που έχουμε να δώσουμε το επόμενο διάστημα.

Οι αγώνες που δώσαμε το καλοκαίρι δείχνουν πως οι εργοδότες μας υπολογίζουν μόνο όταν αγωνιζόμαστε. Όταν τους αποδεικνύουμε στην πράξη πως χωρίς εμάς τα εργοστάσια είναι κουφάρια, τότε μπορούμε να αποσπάσουμε κατακτήσεις.

Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να φέρουμε πίσω τις συναδέλφισσές μας στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ, ούτε να απαλύνουμε τον πόνο των δικών τους.

Όμως μπορούμε και έχουμε καθήκον να κάνουμε ΤΩΡΑ ό,τι παιρνά από το χέρι μας, ώστε κανένας να μην ξαναθρηνήσει παιδί, σύζυγο, γονιό, δικό του άνθρωπο, που πήγε για μεροκάματο και δεν γύρισε.

Η έκρηξη στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, που οδήγησε στον θάνατο μέχρι στιγμής τέσσερις εργάτριες και στον τραυματισμό επτά ακόμη εργαζομένων, δεν είναι τραγωδία, δεν είναι ατύχημα, δεν είναι «η κακιά στιγμή». Είναι μια ακόμα εργοδοτική δολοφονία. Εργάτες σκοτώθηκαν και σακατεύτηκαν για τα κέρδη του βιομήχανου. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια.

Οι νεκροί και οι τραυματίες στα Τρίκαλα προστίθενται στον μακρύ και μαύρο κατάλογο των εργοδοτικών εγκλημάτων στους χώρους δουλειάς. 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα στο 2025 σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Είναι καθημερινότητα πλέον άνθρωποι να φεύγουν το πρωί για το μεροκάματο και να μην επιστρέφουν ποτέ στα σπίτια και τις οικογένειες τους.

Έχουμε πικρή πείρα στον νόμο από την έλλειψη συνθηκών υγιεινής και ασφάλεια και ασφάλειας σε εργοστάσια «πρότυπα» της ανάπτυξης και της επιχειρηματικότητας. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πολύ καλά, βλέπουν κάθε καλοκαίρι συναδέλφους τους να φεύγουν σακατεμένοι από σοβαρά εργατικά ατυχήματα, κομμένα άκρα, αναπνευστικά προβλήματα, μέχρι νεκρούς που θρηνήσαμε σε εργοτάξιο εργοστασίου.

Τα ρεκόρ κερδών, και οι πρωτιές των βιομηχάνων, που πανηγυρίζουν κάθε χρόνο χτίζονται κυριολεκτικά πάνω στο ιδρώτα και το αίμα των εργατών, που βλέπουν τα δικαιώματα τους να σμπαραλιάζονται, και τις ζωές μας να χάνονται. Αυτό επιβεβαιώθηκε γι΄ άλλη μια φορά με τον χειρότερο τρόπο στο εργοστάσιο Βιολάντα όπου οι Συναδέλφισσες μας πήγαν για να δώσουν, την μάχη του μεροκάματου και δεν γύρισαν ποτέ.

Τεράστιες είναι και οι ευθύνες του κράτους και όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά. Με τους αντεργατικούς νόμους τους και τις πολιτικές τους μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε αρένες θανάτου. Δίνουν λευκή επιταγή στην εργοδοσία να παραβιάζει κανόνες, να αγνοεί προειδοποιήσεις. Όταν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται «εμπόδιο» στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία, τότε το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενο και το έγκλημα προδιαγεγραμμένο.

Γι’ αυτό τώρα  η οργή και η αγανάκτηση μας για ακόμα ένα εργοδοτικό έγκλημα, χρειάζεται να μετατραπεί σε μαχητική και οργανωμένη δράση ενάντια σε αυτή τη βαρβαρότητα, για να μην θρηνήσουμε άλλους νεκρούς συναδέλφους στο βωμό των κερδών.

Απαιτούμε να διερευνηθούν πλήρως και χωρίς καμία συγκάλυψη τα αίτια του συγκεκριμένου εργοδοτικού εγκλήματος και να καταλογιστούν όλες οι ευθύνες.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τα σωματεία να δυναμώσουν τον αγώνα για ουσιαστικά μέτρα Υγείας και Ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήρια προς τις οικογένειες και τους συναδέλφους των εργατριών και ευχόμαστε ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

Δεσμευόμαστε πως θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στον αγώνα ενάντια σ΄αυτή τη βαρβαρότητα που γεννά νεκρούς και σακατεμένους εργάτες, για να μη θρηνήσουμε άλλους συναδέλφους μας στο όνομα των κερδών τους.

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!

Την Κυριακή 8 Φλεβάρη, θα πραγματοποιηθεί το 30^ο Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου ώρα 12:00 μ.μ. στο κτήριο του Εργατικού κέντρου στη Χρυσομαλλούσα (Δαβάκη & Βαλαωρίτου), με θέματα διοικητικό και οικονομικό απολογισμό, προγραμματισμό δράσης, οικονομικό προϋπολογισμό, καθώς και αρχαιρεσίες για εκλογή νέας διοίκησης, εξελεγκτικής Επιτροπής, Αντιπροσώπου στη ΓΣΕΕ και εκλογή Τοπικής γραμματείας Παραρτήματος ΠΕΚ στη Λήμνο. Κατάθεση υποψηφιοτήτων  μέχρι και την Τρίτη 03/02 στις 12:00 μ.μ.

Σε ένα κόσμο που φλέγεται στην κυριολεξία από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους. Σε μια ζωή όπου συνεχώς χειροτερεύουν οι συνθήκες της ζωής των εργαζομένων και ολοένα μεγαλώνει η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η φτώχεια από τις κυβερνήσεις και τα αφεντικά τους, (τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους), τώρα όσο ποτέ άλλοτε είναι ανάγκη στο επόμενο διάστημα να οργανωθούν νέοι μαζικοί και ελπιδοφόροι αγώνες για να μείνουν στα χαρτιά οι αντεργατικοί νόμοι και να δυναμώσουν οι αγώνες της εργατικής τάξης.

Με διαδοχικούς αντεργατικούς νόμους άλλωστε, έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση, όπου η εργατική τάξη μετρά το ανατριχιαστικό νούμερο 201 εργατών, που σκοτώθηκαν στο μεροκάματο σε ένα χρόνο! Με πρόσφατο, το προδιαγεγραμμένο έγκλημα με συνεργούς εργοδοσία, κράτος, κυβέρνηση στο εργοστάσιο της «ΒΙΟΛΑΝΤΑ», βρήκαν φριχτό θάνατο 5 εργάτριες. Ένας πραγματικά ακήρυχτος πόλεμος στη ζωή των εργαζομένων από την πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας στο βωμό της «κερδοφορίας», αφού σε αυτή δεν χωράνε τα μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, γιατί είναι «κόστος», για τους εργοδότες.

Αυτός ο πόλεμος στη ζωή της εργατικής τάξης αντιμετωπίζεται με οργάνωση και αγώνα! Μέσα από τα σωματεία μας, να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, κόντρα στην εντατικοποίηση και τη δουλειά ως τον τάφο, κατάργηση των αντεργατικών νόμων όλων των κυβερνήσεων, σύγχρονους όρους δουλειάς.

Να συνεχίσουμε πιο μαζικά, ακόμα πιο μαχητικά, διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς, υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, σταθερή δουλειά για όλους, με σύγχρονα δικαιώματα, 7ωρο- 5νθήμερο. Μέτρα υγείας και ασφάλειας απέναντι στη διάλυση και των πιο στοιχειωδών ελέγχων από το κράτος.

«΄Η ΤΑ ΚΕΡΔH ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ»

Το 35^ο Συνέδριο του ΕΚΣ που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24 Γενάρη ολοκλήρωσε με επιτυχία τις αρχαιρεσίες του. Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο που αναδείχθηκε, στέλνει θερμό ταξικό και αγωνιστικό χαιρετισμό σε όλους όσους συμμετείχαν  στις εργασίες του Συνεδρίου, σε όλα τα σωματεία του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, σε όλους τους εργαζόμενους και γενικότερα το λαό των νησιών μας.    

Αναγνωρίζοντας και επιβραβεύοντας την συνεπή αγωνιστική και ταξική δράση, ψήφισαν  ομόφωνα τους απολογισμούς και τις δράσεις της απερχόμενης Διοίκησης και έδωσαν εκ νέου το «τιμόνι» του Εργατικού Κέντρου στην ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ που στηρίζει το ΠΑΜΕ.

Στο πρόγραμμα δράσης, το διεκδικητικό πλαίσιο και στις τοποθετήσεις των συνέδρων κυριάρχησε το ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και το πώς το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να ανταποκριθεί στις απειλές του, αλλά και ποια θα πρέπει να είναι τα καθήκοντά του. Επίσης, συζητήθηκε εκτενώς το εργατικό ατύχημα του οικοδόμου, το οποίο έγινε στο νέο εργοτάξιο στο Μαλαγάρι τονίζοντας την έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, τα οποία οδηγούν σε εκατοντάδες νεκρούς στους χώρους εργασίας όπως ακριβώς έγινε και χθες, στο εργοστάσιο στα Τρίκαλα με 5 νεκρές εργαζόμενες. Αναδείχθηκε ακόμα το γεγονός πως η επίθεση στις λαϊκές ανάγκες και τα εργασιακά δικαιώματα έχει οξυνθεί τα τελευταία χρόνια με νόμους, για τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης και αντεργατικά τερατουργήματα όπως το νομοσχέδιο για το 13ωρο κ.α. τα οποία είναι άμεσα συνδεδεμένα με την πολεμική προετοιμασία του τελευταίου διαστήματος και γι’ αυτό είναι αναγκαίο όσο ποτέ το δυνάμωμα της δουλειάς και της δράσης των Σωματείων.

Η ανασύνταξη του κινήματος και η κατεύθυνση που πρέπει να έχει, αποτελεί μονόδρομο  για την εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να θίγονται η κυριαρχία και τα συμφέροντα του κεφαλαίου, χωρίς να αμφισβητείται η στρατηγική της Ε.Ε., χωρίς συγκρούσεις με τις αντιλαϊκές πολιτικές, με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, χωρίς ανατροπές και παραπέρα αλλαγές στον συσχετισμό δύναμης στα συνδικάτα, που θα μας οδηγήσουν στο να ξεμπερδεύουμε με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Αυτό που τελικά αποφασίστηκε ήταν πως σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουν να παλεύουν οι οργανωμένες ταξικές δυνάμεις ενάντια σε αυτό το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα και τους μηχανισμούς του γιατί δικαίωμά μας είναι ένας άλλος δρόμος οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και σαν τάξη έχουμε τη δύναμη για να το κάνουμε πράξη.

Άμεσος επόμενος σταθμός, αποφασίστηκε πως είναι το συλλαλητήριο για την Υγεία στα νησιά μας το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 11 Φλεβάρη. Η κατάσταση στις δομές υγείας παραμένει ίδια και χειρότερη. Οι μισές ιατρικές ειδικότητες απουσιάζουν πλήρως, ενώ όπου υπάρχουν γιατροί είναι ελάχιστοι ή ένας ανά ειδικότητα, γεγονός που καθιστά αδύνατη την ασφαλή λειτουργία του Νοσοκομείου και την κάλυψη των εφημεριών.

Καλούμε Σωματεία, Φορείς αλλά και όλο το λαό των νησιών μας, όπως και στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις το προηγούμενο διάστημα, να ξαναστείλουν το μήνυμα ότι δεν ανεχόμαστε άλλο αυτή την κατάσταση! Δεν ανεχόμαστε την πολιτική που στηρίζεται στο κέρδος και θεωρεί την ανθρώπινη ζωή κόστος. Δεν δεχόμαστε το 2026 που η επιστήμη και η τεχνολογία έχει κάνει άλματα, την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, που η εργασία μας παράγει τεράστιο πλούτο, που δίνουν λεφτά με τη σέσουλα για πολέμους, ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς, να μειώνουν διαρκώς τις παροχές για την υγεία. Δεν ανεχόμαστε άλλο να μην έχουμε δημόσια και δωρεάν υγεία και στελεχωμένες δημόσιες δομές με όλα τα απαραίτητα.

Μόλις λίγες ημέρες πριν, ο Υφυπουργός Εργασίας κος Καραγκούνης πανηγύριζε δημόσια, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα είναι η 4η χώρα στην Ευρώπη με τα λιγότερα εργατικά ατυχήματα και ότι η προστασία των εργαζομένων αποτελεί προτεραιότητα για την Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας.

Σήμερα, πέντε γυναίκες εργάτριες στην μπισκοτοβιομηχανία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα ΔΕΝ ΓΎΡΙΣΑΝ στις οικογένειες τους. Η εικόνα ευημερίας και «επιτυχίας» διαλύθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο.

Η πραγματικότητα στους χώρους δουλειάς δεν μετριέται με επικοινωνιακές δηλώσεις, αλλά με ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και οικογένειες που πληρώνουν το κόστος της ανυπαρξίας ουσιαστικής πρόληψης.

Ας ειπωθούν, λοιπόν, στην μνήμη αυτών των γυναικών ορισμένες αλήθειες. Πρώτον, τα δεδομένα του 2025 για τα εργατικά ατυχήματα αποκαλύπτουν μια μαύρη χρονιά για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΣΕΤΕ, 201 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά και 332 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά.

Δεύτερον, σύμφωνα με την Eurostat, στην Ελλάδα καταγράφεται μόλις το 30% – 40% των εργατικών ατυχημάτων, καθώς μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων (αγρότες, ναυτικοί, εργαζόμενοι σε λατομεία και μαρμαράδικα) εξαιρούνται από την καταγραφή. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε δηλωμένο εργατικό ατύχημα υπάρχουν τουλάχιστον δύο που δεν δηλώνονται ποτέ.

Τρίτον, το Υπουργείο Εργασίας, απαντώντας σε αυτή την πραγματικότητα, επιχειρεί να υποβαθμίσει τα μεγέθη, περιορίζοντας τον αριθμό των θανατηφόρων εργατικών δυστυχημάτων σε 48 θύματα και αποδίδοντας μεγάλο μέρος τους σε αυτοαπασχολούμενους.
Τα ίδια στοιχεία μάλιστα, σε πρόσφατη εκδήλωση μας, θέλησε δυστυχώς να επιβεβαιώσει και να κάνει αποδεκτά ο Αναπληρωτής Διοικητής της Επιθεώρησης Εργασίας κος Βούρτσης Χαράλαμπος.

Ρωτάμε ευθέως: πόσοι από αυτούς τους λεγόμενους «αυτοαπασχολούμενους» δεν εκτελούν στην πράξη εξαρτημένη εργασία, αμειβόμενοι με μπλοκάκι για να αποκρύπτεται η εργοδοτική ευθύνη;

Τέταρτον, σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, για κάθε ένα θανατηφόρο εργατικό ατύχημα αντιστοιχούν έξι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες που σχετίζονται άμεσα με την εργασία, ένα κρίσιμο στοιχείο που δεν καταγράφεται καθόλου στη χώρα μας.

Ως Επιθεωρητές Εργασίας γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα παραπάνω δεν είναι «ατυχίες», αλλά είναι το αποτέλεσμα:

 των 13ωρων ωραρίων και της εντατικοποίησης στην λογική του κέρδους των επιχειρήσεων που οδηγούν σε σωματική και ψυχική εξάντληση των εργαζομένων,
 της δραματικής υποστελέχωσης όλων των αρμόδιων Υπηρεσιών,
 της συνειδητής επιλογής της πολιτείας να μετατρέπει τον έλεγχο σε εξαίρεση. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα μέτρα υγείας και ασφάλειας χιλιάδων επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα ελέγχονται από μόλις 233 Επιθεωρητές Εργασίας.

Στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας, πάνω από 12.000 επιχειρήσεις, βάσει στοιχείων ΕΡΓΑΝΗ, και χωρίς να υπολογίζονται τα οικοδομοτεχνικά έργα, ελέγχονται από το ΤΕΑΥΕ Τρικάλων – Καρδίτσας με μόλις 4 επιθεωρητές. Με περίπου 600 ελέγχους τον χρόνο, χρειάζονται δεκαετίες για να ελεγχθούν οι επιχειρήσεις έστω και μία φορά.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά:

Η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία δεν είναι κόστος. Είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα.

Απαιτούμε άμεσα:
 πλήρη και ουσιαστική στελέχωση όλων των Επιθεωρήσεων Εργασίας για συνεχή, καθολικό και προληπτικό έλεγχο,
 πλήρη διερεύνηση του χθεσινού εργατικού ατυχήματος και απόδοση ευθυνών σε όλους τους υπεύθυνους,
 κατάργηση των αντεργατικών νόμων που διαλύουν τον χρόνο εργασίας και αυξάνουν τον κίνδυνο,
 συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.

Ως εργαζόμενοι στην Επιθεώρηση Εργασίας, φορέα με θεσμική αρμοδιότητα την πρόληψη, τον έλεγχο και την επιβολή της εργατικής νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, δηλώνουμε ότι δεν αποδεχόμαστε την κανονικοποίηση των εργατικών ατυχημάτων ως «αναπόφευκτων περιστατικών». Η καθημερινή μας εμπειρία στους χώρους δουλειάς επιβεβαιώνει ότι οι τραυματισμοί και οι απώλειες ανθρώπινων ζωών δεν αποτελούν μεμονωμένα γεγονότα, αλλά συνέπεια συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, της υποστελέχωσης των ελεγκτικών μηχανισμών και της συστηματικής αποδυνάμωσης του πλαισίου προστασίας της εργασίας. Οι ανθρώπινες ζωές δεν είναι στατιστικές πιθανότητες.

Ο θεσμικός ρόλος της Επιθεώρησης Εργασίας δεν μπορεί να ασκηθεί ουσιαστικά, όταν ο έλεγχος μετατρέπεται σε εξαίρεση, όταν οι υπηρεσίες λειτουργούν με οριακό προσωπικό και όταν η πρόληψη υποχωρεί απέναντι στη λογική του κόστους. Η ευθύνη γι’ αυτό δεν βαραίνει τους εργαζόμενους στις Υπηρεσίες, αλλά τις πολιτικές που διαχρονικά υπονομεύουν τη δυνατότητα παρέμβασής τους.

Δηλώνουμε τη στήριξή μας στις κινητοποιήσεις και στις πρωτοβουλίες του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, που διεκδικούν ουσιαστική διερεύνηση του εργατικού ατυχήματος, απόδοση ευθυνών και πραγματικά μέτρα πρόληψης. Η διεκδίκηση ασφαλών και ανθρώπινων συνθηκών εργασίας αποτελεί κοινό αγώνα εργαζομένων, συνδικάτων και δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών.

Η προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων δεν μπορεί να παραμένει αντικείμενο επικοινωνιακής διαχείρισης. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να επιστρέφει ασφαλής στο σπίτι του.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και τη συμπαράστασή μας στους συναδέλφους τους, ενώ ευχόμαστε γρήγορη και πλήρη ανάρρωση στους τραυματίες.

Η έκρηξη στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα, που οδήγησε στον θάνατο σε πέντε εργάτριες και στον τραυματισμό επτά ακόμη εργαζομένων, δεν είναι τραγωδία, δεν είναι ατύχημα, δεν είναι «η κακιά στιγμή». Είναι μια ακόμα εργοδοτική δολοφονία. Εργάτες σκοτώθηκαν και σακατεύτηκαν για τα κέρδη του βιομήχανου. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια.

Οι νεκροί και οι τραυματίες στα Τρίκαλα προστίθενται στον μακρύ και μαύρο κατάλογο των εργοδοτικών εγκλημάτων στους χώρους δουλειάς. 

201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα στο 2025 σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Είναι καθημερινότητα πλέον άνθρωποι να φεύγουν το πρωί για το μεροκάματο και να μην επιστρέφουν ποτέ στα σπίτια και τις οικογένειες τους.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες του κράτους και όλων των κυβερνήσεων διαχρονικά. Με τους αντεργατικούς νόμους τους και τις πολιτικές τους μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου. Δίνουν λευκή επιταγή στην εργοδοσία να παραβιάζει κανόνες, να αγνοεί προειδοποιήσεις. Όταν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται «εμπόδιο» στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία, τότε το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενο και το έγκλημα προδιαγεγραμμένο.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και όταν τα συνδικάτα προειδοποιούν, ακόμα και όταν ζητούν μέτρα, το κράτος κάνει πως δεν βλέπει. Για αυτό οι συνεχείς παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων όλο το προηγούμενο διάστημα, με αιτήματα για την ουσιαστική λήψη μέτρων Υγείας και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και ειδικά στη συγκεκριμένη επιχείρηση, αγνοήθηκαν.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών εργατριών και στους συναδέλφους τους.

Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!

Ενημερωτική εκδήλωση – συζήτηση για το Ασφαλιστικό – Συνταξιοδοτικό

Κυριακή 1 Φλεβάρη 2026 | 18:00

Μπορείτε να την παρακολουθήσετε από τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://bit.ly/3O5RT6A

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα απαντηθούν και ατομικά ερωτήματα συναδέλφων/ισσών, τα οποία μπορούν να αποστέλλονται εκ των προτέρων μέσω της σχετικής φόρμας.

Τη φόρμα μπορείτε να την συμπληρώσετε από εδώ:

https://forms.gle/zZWDUefQrVJQwKSY8

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ

19^ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

(2016-2026) 10 ΧΡΟΝΙΑ – Εργατικό Κέντρο, στα χέρια των εργαζομένων, οργανωτής της πάλης του Γιαννιώτικου λαού! 10 ΧΡΟΝΙΑ ήμασταν μαζί σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες, πετύχαμε μεγάλες και μικρές νίκες στους χώρους δουλειάς, συγκρουστήκαμε με τους αντιλαϊκούς και αντεργατικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων, μπήκαμε απέναντι στην επίθεση και τις ορέξεις της εργοδοσίας, αναμετρηθήκαμε με την απληρωσιά και τις απολύσεις, καταγγείλαμε τα εργοδοτικά εγκλήματα και αναδείξαμε τα ανύπαρκτα μέτρα προστασίας, υπερασπιστήκαμε τα λαϊκά νοικοκυριά απ τους πλειστηριασμούς – τις εξώσεις- τις διακοπές ρεύματος, συλλογικά αντιπαλέψαμε την εργοδοτική τρομοκρατία και την καταστολή, στην πανδημία σπάσαμε τον φόβο και τις απαγορεύσεις, δώσαμε την μάχη για μισθούς και συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε όλα τα μεγάλα εργοστάσια, στα σουπερ μάρκετ, βρεθήκαμε δίπλα στους αγώνες της νεολαίας, στηρίξαμε τους αγώνες των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων -των εμπόρων και επαγγελματιών της πόλης μας, τους αγώνες των υγειονομικών και των εκπαιδευτικών, συγκεντρώσαμε τόνους αλληλεγγύης για πλημμυροπαθείς, σεισμοπαθείς, πυροπαθείς που έμειναν απροστάτευτοι απ το αστικό εχθρικό κράτος, στις μεγάλες απεργίες απαιτήσαμε καμία συγκάλυψη στο έγκλημα των Τεμπών! Με πραγματική αλληλεγγύη περισσότεροι από χίλιοι μαθητές και δεκάδες εκπαιδευτικοί εθελοντικά συμμετείχαν στα Λαϊκά Μαθήματα Αλληλεγγύης, χιλιάδες παιδιά στις παιδικές γιορτές στο Άλσος, χιλιάδες εργατόκοσμου κάθε χρόνο στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Μαζί διαδηλώσαμε, τραγουδήσαμε, τρέξαμε στους αγώνες δρόμου ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, για τα κέρδη των ομίλων.

Με την συμπλήρωση 10 χρόνων του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων στα χέρια των εργαζομένων και των ταξικών σωματείων, επιδιώκουμε ακόμα πιο αποφασιστικά, με νέα ορμή και ώθηση, με ζωντάνια να συζητήσουμε πλατειά, κάθε σωματείο ξεχωριστά, σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς το σύνθημα της αντεπίθεσης, με μαζική οργάνωση νέων μελών στα σωματεία, με ενεργή συμμετοχή, μαχητική δράση και ζωντάνια!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΠΙΟ ΜΑΧΗΤΙΚΑ- ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΜΑΖΙΚΑ!

Συνεχίζουμε με ακόμα πιο μαζικά – πιο δυνατά σωματεία, με ζωντανές γενικές συνελεύσεις, με συνελεύσεις μέσα στις βάρδιες και στους χώρους δουλειάς, με εκατοντάδες εγγραφές νέων μελών στα σωματεία! Δυναμώνουμε την οργάνωση μας, δυναμώνουμε τους αγώνες μας, με νέα σωματεία σε κλάδους και χώρους εργασίας, αυτή είναι η δύναμη μας!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ! ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ! Συνεχίζουμε με μοναδικό κριτήριο την αλληλεγγύη της τάξης μας, τη διεκδίκηση κάλυψης των σύγχρονων αναγκών της λαϊκής οικογένειας! Θα συνεχίζουμε την στήριξη των παιδιών των λαϊκών οικογενειών! Θα συνεχίσουμε πιο ορμητικά στις μεγάλες παιδικές γιορτές και εκδηλώσεις να διεκδικούμε όλα όσα έχουμε ανάγκη, όλα όσα βασανίζουν εμάς και τις οικογένειες μας!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! Υπάρχει διέξοδος, κανένας συμβιβασμός με την βαρβαρότητα!

Σε αυτό τον κόσμο που φλέγεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους, σε αυτή τη ζωή που μεγαλώνουν η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η φτώχεια από τις κυβερνήσεις και τα αφεντικά, τώρα είναι αναγκαίο όσο ποτέ η διαμόρφωση ενός ενιαίου, πανελλαδικού, μαχητικού κινήματος που θα υπερασπιστεί τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα και θα ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής αυτής της βαρβαρότητας.

Ένα κίνημα που θα παλεύει ενάντια στις πολιτικές που θυσιάζουν τις ζωές των πολλών για την κερδοφορία των λίγων. Να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, η πραγματική σύγκρουση με αυτήν και όχι να ψάχνουμε δεξιά και αριστερά για νέους σωτήρες τους συστήματος που θα καλλιεργούν ψευτοδιλήμματα κυβερνητικών εναλλαγών και αναμονής.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ!

Ένα τέτοιο κίνημα μπορεί να στριμώχνει την κυβέρνηση και όσους τη στηρίζουν, να αποσπά κατακτήσεις, να καθυστερεί μέτρα, να κουρελιάζει στην πράξη άδικους νόμους. Μόνο με πίστη στη δύναμή μας, με τέτοιο αγωνιστικό προσανατολισμό και περιεχόμενο είχαμε νίκες, όπως η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στους οικοδόμους, η πρόσφατη νίκη των εργαζομένων στα σουπερ μάρκετ Γαλαξίας κ.α. Με τέτοιους αγώνες νιώθουμε περήφανοι, δυνατοί, καταφέραμε και χαμογελάσαμε!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ! Η ΕΛΠΙΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Θα συνεχίσουμε με μεγαλειώδεις αλλά και με μικρότερους καθημερινούς αγώνες, απέναντι στο σύνολο της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής που συνθλίβει τις ζωές μας, να ανοίγουμε τον δρόμο της ανατροπής! Μόνο ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα μας, σε συνολική σύγκρουση και ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης, με τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, με τα κόμματα που τους υπηρετούν, μπορεί να δώσει πραγματική αισιοδοξία και ελπίδα! Διέξοδο θα δώσουμε οι πολλοί!

                             …με πίστη στο δίκαιο της τάξης μας θα τα καταφέρουμε!

ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ «ΘΥΜΑΤΑ» ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ

Ήταν 4 η ώρα, αξημέρωτα Δευτέρας, όταν έγινε η σφοδρή έκρηξη στη βιομηχανία μπισκότων «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, που συγκλόνισε ολόκληρη την πόλη. Πέντε γυναίκες, εργάτριες δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους και στις οικογένειές τους από το μεροκάματο…«Αυτοί που διάλεξαν να δουλεύουν νύχτα, το έκαναν γιατί έχουν μικρά παιδιά. Τη νύχτα δουλεύουν και την ημέρα φροντίζουν τις οικογένειές τους», δήλωσε συντετριμμένος ένας συγγενής τους…

Ως ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής, εκφράζουμε την αγανάκτηση και τη θλίψη μας που εργάτριες μανάδες χάθηκαν τόσο άδικα, αφού αναγκάστηκαν να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.   Αμείλικτα είναι τα ερωτήματα που ανακύπτουν μετά την καταγγελία του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων ότι: «παρεμβάσεις μας όλο το προηγούμενο διάστημα για μέτρα υγείας & ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και στην συγκεκριμένη επιχείρηση, δεν εισακούονται γιατί προφανώς η εργοδοσία το αντιμετωπίζει ως κόστος, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει ο κατάλογος των νεκρών και σακατεμένων εργατών στην προσπάθεια τους να βγάλουν το μεροκάματο».

Στη μνήμη των θυμάτων, ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους τους και απαιτούμε να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια του εργοδοτικού εγκλήματος, να αποδοθούν ευθύνες και να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Τιμάμε τους νεκρούς της εργατικής τάξης δυναμώνοντας τον αγώνα απέναντι στην πολιτική που «θυσιάζει» ακόμη και τη ζωή των εργαζόμενων στον βωμό του κέρδους. Μέχρι την ανατροπή αυτού του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος.

ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ  ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) εκφράζει την οργή και την αγανάκτησή της  για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα, που στοίχισε τη ζωή σε πέντε γυναίκες εργαζόμενες μανάδες. Μας συγκλονίζει  το γεγονός ότι πέντε εργάτριες έφυγαν από το σπίτι τους για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ γιατί κάηκαν ζωντανές στο χώρο δουλειάς τους.

Η εργοδοτική βία στάζει αίμα! 13ωρη δουλειά στο εργοστάσιο, νυχτερινή εργασία  για τις γυναίκες, χωρίς μέτρα ατομικής προστασίας, χωρίς διόδους διαφυγής, χωρίς εξόδους κινδύνου, χωρίς συστήματα ανίχνευσης διαρροών αερίων.

Τα μέτρα ασφάλειας και υγείας δεν είναι επιλέξιμες δαπάνες για τους μεγαλοεργοδότες. Τα λογαριάζουν ως κόστος.

Αυτή είναι η σύγχρονη μορφή της γυναικείας ανισοτιμίας!

• Η ευελιξία με τα ακανόνιστα ωράρια και τις βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης
• Η νυχτερινή δουλειά για τις γυναίκες γιατί δεν έχουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους.
• Η απουσία προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας.

Καταγγέλλουμε την πολιτική Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυβερνήσεων που θρέφει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων με το αντεργατικό της οπλοστάσιο και μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε ναρκοπέδια για τις εργάτριες και τους εργάτες. Αυτή η πολιτική  στο όνομα της «ισότητας των φύλων»  αποφάσισε την άρση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών που αποτελούσε κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού. Αυτή η πολιτική στο όνομα της “συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής” βάζει στο ζύγι  του κόστους για το κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους την ανάγκη των γυναικών και των οικογενειών τους για δημόσιες και δωρεάν δομές και υπηρεσίες πρόνοιας, προσχολικής αγωγής, δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά.

Είμαστε στο πλευρό των οικογενειών των αδικοχαμένων εργατριών. Συμμεριζόμαστε τον ανείπωτο πόνο τους και απαιτούμε να αναδειχθούν οι πραγματικές αιτίες του εγκλήματος, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.

Από τα εργοδοτικά σφαγεία στο βωμό του κέρδους, μέχρι τα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα, μέχρι τα σφαγεία του πολέμου ίδιες είναι οι αιτίες! Ως εδώ με την πολιτική τους κόστους – οφέλους για τις ζωές μας!

Παλεύουμε ανυποχώρητα ενάντια στους εκμεταλλευτές του μόχθου μας, ενάντια στην εργοδοτική βία, ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας και μας δολοφονεί!