ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 05 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 17:30 ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΧΑΝΘ

ΔΩΣΤΕ ΤΩΡΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ – ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ

Συναδέλφισσες – συνάδελφοι,

Το Συνδικάτο Φαρμάκου – Καλλυντικού Νομού Αττικής καλεί όλους τους συναδέλφους και συναδέλφισσες του κλάδου μας, να πλημμυρίσουμε τους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Ανεβαίνοντας με πούλμαν, με τα πανό μας και τα συνθήματα μας. Για να διαδηλώσουμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλη την Ελλάδα, μαζί με τους αγρότες και τους φοιτητές. Για να ακουστεί δυνατά «καμία θυσία για τους πολέμους και τα κέρδη τους!

Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης κάθε φορά μας παρουσιάζουν ότι βρήκαν «τρόπους και μεθόδους» για να γίνει η ζωή μας καλύτερη. Τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα ιμπεριαλιστικών συμμαχιών ΕΕ και ΝΑΤΟ, κλείνονται σε μεγάλους χώρους δεξιώσεων με στελέχη μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και εργοδοτών, παρουσιάζουν τα «κοστολογημένα προγράμματα» τους, που γίνονται με βάση τη  μεγαλύτερη εκμετάλλευση μας. Και στο τέλος ότι ψίχουλα περισσεύουν μας τα παρουσιάζουν σαν «pass» και «καλάθια» με εξαγγελίες – κοροϊδία. Όμως όλα έχουν ήδη εξανεμιστεί από τους φόρους και την ακρίβεια στα τρόφιμα και την ενέργεια, πριν καν φτάσουν στις τσέπες μας. Κάθε χρόνο μας υπόσχονται «ανάσες» και «μέτρα στήριξης» και κάθε χρόνο ο λογαριασμός μας γίνεται βαρύτερος. Γιατί ό,τι ψίχουλα δίνουν με το ένα χέρι, τα παίρνουν πολλαπλάσια με το άλλο: από τις ανατιμήσεις, τη φοροληστεία, τους έμμεσους φόρους, το ρεύμα, το νοίκι, το σούπερ μάρκετ. Και κάθε χρόνο γίνεται πλουσιότερη μια μερίδα παράσιτα.

Ενώ το λαϊκό εισόδημα τσακίζεται, ενώ βαθαίνει η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η κυβέρνηση της ΝΔ θα επιχειρήσει, για άλλη μια φορά, να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο. Να μιλήσει για «ανάπτυξη για όλους», για «σταθερότητα», ενώ ο λαός ζει με την ανασφάλεια της ακρίβειας, της εμπορευματοποιημένης Υγείας και Παιδείας, των πλειστηριασμών, των πανάκριβων ενοικίων και της στέγης – φωτιά, της εργασιακής ζούγκλας. Να μιλήσει για τους «εθνικούς στόχους», που σημαίνουν πιο βαθιά εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, που κάνουν τον λαό μας στόχο αντιποίνων και τον σέρνουν στην άβυσσο του πολέμου για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

 Την ίδια στιγμή οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες στις φαρμακοβιομηχανίες, στις βιομηχανίες καλλυντικού, στις φαρμακαποθήκες, στα φαρμακεία, στις εταιρείες έρευνας, στην ιατρική ενημέρωση και συνολικά στις εταιρείες του κλάδου μας, που είμαστε χωρίς Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει να δουλεύεις σε αυτές τις συνθήκες. Καθημερινά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τους καθηλωμένους μισθούς την εντατικοποίηση, τα ωράρια-λάστιχο, τα ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας και τα εργατικά ατυχήματα να πληθαίνουν στους χώρους δουλειάς, όπως στη φαρμακοβιομηχανία DEMO, στην RAFARM, στον Όμιλο MEDICHROM κλπ. με τη ζωή μας να μπαίνει σε κίνδυνο για να αυγαταίνουν τα κέρδη των επιχειρηματιών του κλάδου. Ήρθε η ώρα να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η οργανωμένη-συλλογική πάλη μέσα από τα συνδικάτα  και τα σωματεία μας σε κάθε χώρο δουλειάς!

Τον δρόμο μας δείχνουν οι απεργιακές κινητοποιήσεις που αναπτύχθηκαν σε χώρους δουλειάς,  όπως στην PHARMATHEN ενάντια στις “εθελούσιες” απολύσεις της εργοδοσίας, στη ΦΑΜΑΡ ενάντια στην εντατικοποίηση και τα ωράρια λάστιχο με αίτημα υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, οι αγωνιστικές παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις των επιχειρησιακών σωματείων σε PFIZER HELLAS, DEMO, L’OREAL, BOEHRINGER και ΠΡΟΣΥΦΑΠΕ για υπογραφή Επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, η αποφασιστική απάντηση των εργαζομένων της ADELCO που γύρισαν πίσω τις ατομικές συμβάσεις – εργασιακό μεσαίωνα που προσπάθησε να τους επιβάλει η εργοδοσία.

Οι στιγμές που η κυβέρνηση δυσκολεύτηκε, ήταν όταν συνάντησε απέναντί της έναν οργανωμένο λαό. Όταν ο φόβος έγινε αποφασιστικότητα σε χώρους δουλειάς και φτιάχτηκαν σωματεία, δόθηκαν αγώνες με νίκες για τους εργαζόμενους. Τώρα πρέπει να γιγαντωθεί το οργανωμένο ρεύμα μιας μεγάλης λαϊκής αμφισβήτησης και αναμέτρησης που δε θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Που δεν θα υποτάσσεται στους στόχους των μεγάλων αφεντικών που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους», για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων. Απαλλαγμένο από τη συμβιβαστική αντίληψη της κυβερνητικής εναλλαγής και της αναζήτησης «σωτήρων» οι οποίοι θα συνεχίσουν την ίδια ληστρική πολιτική του κεφαλαίου καλλιεργώντας την αποστράτευση και την ηττοπάθεια. Στις 5 Σεπτέμβρη να ακουστεί δυνατά από τη Θεσσαλονίκη: διαλέγουμε τις ζωές μας και όχι τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Να γίνει το συλλαλητήριο ένας μεγάλος σταθμός αγωνιστικής κλιμάκωσης, απάντηση στην κυβέρνηση, στην εργοδοσία, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, στα κόμματα που υπηρετούν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Διεκδικούμε:

• Υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και Επιχειρησιακών ΣΣΕ, με 7ωρο-5ημερο-35ωρο και Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
• Ενίσχυση της δημόσιας και δωρεάν Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας.
• Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας σε όλους τους χώρους εργασίας.
• Αποτελεσματικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, με μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών και περιορισμό του κόστους ενέργειας και βασικών αγαθών.
• Προστασία των συνδικαλιστικών ελευθεριών και κατάργηση κάθε αντεργατικής διάταξης που περιορίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων.
• Νομική κατοχύρωση της προστασίας της πρώτης λαϊκής κατοικίας, όχι στις εξώσεις και στους πλειστηριασμούς. Ουσιαστική επιδότηση ενοικίου.
• Απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους που οργανώνουν ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Να σταματήσει τώρα η γενοκτονία του Παλαιστινιακού.
• Αλληλεγγύη στην Κούβα. Να σταματήσει τώρα ο δολοφονικός αποκλεισμός από τις ΗΠΑ.

Από τώρα οργανώνουμε συλλογικά-μαζικά την άνοδο μας στη Θεσσαλονίκη στις 05 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. Καλούμε τους συναδέλφους μας από το πόστο μας, ενημερώνουμε για τη συμμετοχή μας τα μέλη της διοίκησης του Συνδικάτου Φαρμάκου-Καλλυντικού στα τηλέφωνα 2105232760, 6938655397 πρόεδρος Στράτος Μαυρομμάτης, 6942832115 τακτικό μέλος ΔΣ Γιώργος Κρικέλης και στο email [email protected]

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Το Σωματείο μας εκφράζει την αλληλεγγύη και την αμέριστη συμπαράστασή του, στους συναδέλφους της MBS (στην τεράστια πλειοψηφία τους, πρώην συνάδελφοι μας από την  ΝΕΧΙ), οι οποίοι  βρίσκονται σε κινητοποιήσεις για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Μπροστά στην αδιαλλαξία της διοίκησης της Mellon, που εδώ και 2,5 χρόνια αρνείται να συζητήσει πρόταση για σύμβασή, οι εργαζόμενοι στην MBS προχωρούν σήμερα σε 2ωρη στάση εργασίας (13:30 – 15:30) με βασικά αιτήματα:

• Αύξηση 10% στους καταβαλλόμενους μισθούς.
• Αναγνώριση ολόκληρης της προϋπηρεσίας με 10% προσαύξηση στον καταβαλλόμενο μισθό για κάθε τριετία υπολογίζοντας και αυτές που έχουν πραγματοποιηθεί από το 2012 έως το 2024.
• 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο από Δευτέρα έως Παρασκευή.
• Διάλειμμα 20′ εντός του ωραρίου εργασίας.
• Επίδομα άδειας 17 ημερομίσθια.
• Προσαύξηση 50% στα μεροκάματα για εργασία από τις 10 μ.μ – 6 π.μ.
• Αναγνώριση όλων των ειδικοτήτων.
• Να μετατραπούν όλες οι συμβάσεις σε αορίστου χρόνου.

Οι συνάδελφοι από την MBS έχουν πλούσια πείρα από τους αγώνες που δώσαμε μαζί όλα τα προηγούμενα χρόνια και είμαστε βέβαιοι ότι θα νικήσουν !

Κανένας ναυτεργάτης και μεταλλεργάτης να μην γίνει θυσία για τα κέρδη των εφοπλιστών και τους πολέμους των ιμπεριαλιστών!

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά εκφράζει τη στήριξη και την αλληλεγγύη του στους ναυτεργάτες και τους μεταλλεργάτες που για τα κέρδη των εφοπλιστών μετατρέπονται σε αναλώσιμο υλικό, στέλνοντάς τους στη φωτιά του πολέμου.

Τα νέα χτυπήματα σε εμπορικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα και στον Περσικό Κόλπο αποδεικνύουν ότι η πολεμική κλιμάκωση μεγαλώνει και ότι τα εμπορικά πλοία μετατρέπονται πλέον σε στόχους των αντιπαραθέσεων. Χιλιάδες ναυτεργάτες βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με τον κίνδυνο για την ίδια τους τη ζωή, την ώρα που οι εφοπλιστές συνεχίζουν να αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τους πολέμους, τα πανάκριβα ναύλα για την μεταφορά εμπορευμάτων και καυσίμων.

Όπως στους ναυτεργάτες τους βάζουν να υπογράψουν θανατόχαρτα για να μπουν σε εμπόλεμες ζώνες, το ίδιο κάνουν και στους μεταλλεργάτες για να τους στείλουν για επισκευές οπουδήποτε ανά τον κόσμο, με μοναδικό κριτήριο τα κέρδη τους, την ίδια στιγμή που δίπλα μπορεί να πέφτουν βόμβες ή ακόμα και τα ίδια τα πλοία να γίνονται στόχοι.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς ενέργειας, εμπορευμάτων, των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών δεν έχουν καμία σχέση με τα συμφέροντα των λαών και των εργαζομένων. Αντίθετα, σκορπούν πολέμους, θάνατο, προσφυγιά, και φτώχεια.

Καταγγέλλουμε τις τεράστιες ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης, που συνεχίζει την πολιτική όλων των προηγούμενων, εμπλέκοντας όλο και πιο βαθιά τη χώρα στους επικίνδυνους σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και των συμμάχων τους όπως το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, στην αντιπαράθεση τους με την Κίνα και τη Ρωσία. Έτσι λιμάνια, στρατιωτικές εγκαταστάσεις και κρίσιμες υποδομές της χώρας γίνονται στόχοι αντιποίνων και εκτίθενται ναυτεργάτες, μεταλλεργάτες και όλος ο λαός σε μεγάλους κινδύνους ακόμα και της ίδιας τους της ζωής.

Δεν θα επιτρέψουμε να παίζουν την ζωή μας κορώνα – γράμματα για να αυξάνουν την κερδοφορία τους!

Απαιτούμε τώρα:

• Να χαρακτηριστούν άμεσα ως εμπόλεμες όλες οι περιοχές όπου διεξάγονται πολεμικές συγκρούσεις και να μην υποχρεώνεται κανένας ναυτεργάτης να εργάζεται ή να ταξιδεύει σε αυτές.
• Να εξασφαλιστεί η άμεση ενημέρωση των πληρωμάτων πριν από κάθε διέλευση πλοίου από εμπόλεμη περιοχή.
• Να επαναπατριστούν άμεσα, με αποκλειστική ευθύνη και δαπάνη των εφοπλιστών και του κράτους, όλοι οι ναυτεργάτες που βρίσκονται σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων, με πλήρη διασφάλιση των μισθολογικών, ασφαλιστικών και εργασιακών τους δικαιωμάτων.
• Να σταματήσει τώρα κάθε εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Να κλείσουν οι ξένες στρατιωτικές βάσεις. Να μη χρησιμοποιούνται τα ελληνικά λιμάνια και οι υποδομές για τη στήριξη των πολεμικών επιχειρήσεων.

Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά καλεί όλα τα σωματεία μέλη του, τα σωματεία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τη νεολαία σε ετοιμότητα και επαγρύπνηση. Να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους ναυτεργάτες και τους μεταλλεργάτες, δίνοντας μαζικό και μαχητικό “παρών” στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Ναυτιλίας την Δευτέρα 27 Ιουλίου στις 10.00 το πρωί.  

Οι ζωές των εργαζομένων είναι πάνω από τα κέρδη των εφοπλιστών!

Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους!

Το ηχηρό μήνυμα που ακούστηκε μετά τις τελευταίες κινητοποιήσεις, το Σωματείο μας θα το κάνει δύναμη και φάρο για να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας. Οι εργαζόμενοι μιλήσαμε και διατρανώνουμε την αντίθεσή μας απέναντι στην κοροϊδία της ΦΑΜΑΡ και την άσκηση τρομοκρατίας από τους διευθυντές της.

Την ίδια ώρα που λαμβάνουν εκατομμύρια από επενδυτικές τράπεζες (24 εκατ. πέρσι, 5,2 εκατ. φέτος), την ίδια στιγμή εμείς οι εργαζόμενοι ασφυκτιούμε από το κύμα ακρίβειας που σαρώνει τα νοικοκυριά μας.

Οξύνεται συνεχώς η εντατικοποίηση της εργασίας, οι πιέσεις από προϊσταμένους και διευθυντές, διαμορφώνονται ωράρια και προγράμματα εργασίας – λάστιχο και ακανόνιστα, “εθελοντικά” Σάββατα και άλλα τέτοια, “για να βγαίνει η παραγωγή” και να μεγαλώνει η κερδοφορία τους!

Η προσπάθεια της εργοδοσίας να διασπάσει την ενότητά μας, τη συναδελφικότητα και την αλληλεγγύη εντείνεται με τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις για προσωπικές αυξήσεις και άλλα “δώρα”, που στο τέλος τα ζητάει διπλά να τα πάρει πίσω, να μας κρατάει στο χέρι, αποσκοπώντας στο “διαίρει και βασίλευε”.

Δεν υπάρχει ατομική λύση στα προβλήματα μας! Σήμερα έχουμε δύο επιλογές: ή να παραιτηθούμε από τις διεκδικήσεις μας, ή να ακολουθήσουμε το δρόμο του συλλογικού αγώνα για τα εργασιακά μας δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας, μαζί με το Σωματείο μας! Για να μη μένει κανένας εργαζόμενος απομονωμένος και τρομοκρατημένος, όλοι στο σωματείο, ο ένας δίπλα στον άλλο σαν μια γροθιά! Για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες! Ουσιαστικές αυξήσεις που να ανταποκρίνονται στην ακρίβεια και τον πληθωρισμό.

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα εκατοντάδων σωματείων, εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών, το Σωματείο μας καλεί τους εργαζόμενους της ΦΑΜΑΡ να δώσουμε μαζικό και μαχητικό «παρών» στο μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη.

Γιατί τόσο οι κυβερνητικές υποσχέσεις, όσο και οι δεσμεύσεις της εργοδοσίας που κάθε χρόνο υπόσχονται «ανάσες» και «μέτρα στήριξης»,  κάθε χρόνο ο λογαριασμός για εμάς γίνεται βαρύτερος. Γιατί ό,τι ψίχουλα δίνουν με το ένα χέρι, τα παίρνουν πολλαπλάσια με το άλλο, από τις ανατιμήσεις, τη φοροληστεία, τους έμμεσους φόρους, το ρεύμα, το νοίκι, το σούπερ μάρκετ.

Η Διοίκηση του Σωματείου Εργαζομένων ΦΑΜΑΡ ΑΒΕ καλεί όλους τους συναδέλφους μας στον όμιλο να συμμετάσχουν στις Γενικές Συνελεύσεις που θα πραγματοποιηθούν για να γίνει ουσιαστική και ζωντανή συζήτηση, που θα μας εξοπλίσει με δύναμη για να οργανώσουμε ακόμα καλύτερα τη δράση μας μέσα στους χώρους δουλειάς. Οι ώρες πραγματοποίησης θα είναι από την έναρξη των διαλειμμάτων της κάθε βάρδιας +20 λεπτά.

Το αν και πόσα θα κερδίσουμε από τα αιτήματα που διατυπώνουμε θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την αποφασιστικότητα που θα δείξουμε όλοι οι εργαζόμενοι του ομίλου ΦΑΜΑΡ. Από τη δύναμη και την αντοχή μας, από τη μέγιστη συσπείρωση γύρω από το Σωματείο!

Πέμπτη            16 Ιουλίου        Ανθούσα

Παρασκευή     17 Ιουλίου        Άλιμος

Δευτέρα           20 Ιουλίου        Αυλώνας 49

Τρίτη                21 Ιουλίου        Αυλώνας 48

Τετάρτη            22 Ιουλίου        Θήβα

Στην πύλη της ΕΤΜΑ τιμάμε τη Σωτηρία Βασιλακοπούλου

Σαράντα έξι χρόνια συμπληρώνονται από τις 28 Ιούλη του 1980, όταν η Σωτηρία Βασιλακοπούλου, 21χρονη φοιτήτρια της Παντείου, δολοφονήθηκε από την εργοδοσία στην πύλη της ΕΤΜΑ.

Η Σωτηρία βρισκόταν μαζί με τους συντρόφους  της έξω από το εργοστάσιο, μοιράζοντας στους εργάτες προκηρύξεις που καλούσαν σε αγώνα ενάντια στην ανεργία, στις απολύσεις και στην ακρίβεια. Η εργοδοσία επιχείρησε να εμποδίσει το αγωνιστικό κάλεσμα να φτάσει στους εργαζόμενους. Ένα από τα πούλμαν της επιχείρησης, που είχαν εντολή να βγουν με φόρα, τη χτύπησε θανάσιμα.

Το παράδειγμα της Σωτηρίας, παράδειγμα αλληλεγγύης, οργάνωσης και κοινής πάλης των εργατών και των παιδιών τους, παραμένει ζωντανό και επίκαιρο.

Σήμερα, η κυβέρνηση και η εργοδοσία, αξιοποιώντας το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων: Με εξαντλητικά και ελαστικά ωράρια, δουλειά χωρίς σταθερό πρόγραμμα και καθηλωμένους μισθούς, την ώρα που η ακρίβεια εξανεμίζει το εργατικό εισόδημα.

Οι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε παγίδες θανάτου. Η έλλειψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας, η υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών και η πίεση να μη σταματήσει η παραγωγή οδηγούν σε νεκρούς και σακατεμένους εργάτες. Οι πραγματικές αιτίες επιχειρείται να κρυφτούν πίσω από την «κακιά στιγμή» και το «ανθρώπινο λάθος».

Δεν αποδεχόμαστε τα εργοδοτικά εγκλήματα ως κανονικότητα. Η ζωή και η υγεία των εργαζομένων δεν είναι κόστος και δεν μπαίνει σε κανένα παζάρι.

Την ίδια ώρα, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και η πολεμική προετοιμασία δυναμώνει. Με ευθύνη της κυβέρνησης και τη στήριξη των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού, η χώρα εμπλέκεται όλο και βαθύτερα στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα συμφέροντα και τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της ελληνικής αστικής τάξης. Η στροφή στην πολεμική οικονομία και οι τεράστιες πολεμικές δαπάνες φορτώνονται στον λαό με νέες θυσίες, ενώ η χώρα μετατρέπεται σε ορμητήριο πολέμου και ο λαός σε στόχο αντιποίνων.

Οι εργάτες και τα παιδιά τους δεν έχουν κανένα συμφέρον να πληρώνουν με το αίμα τους ανταγωνισμούς και συμφέροντα ξένα προς τον λαό. Παλεύουμε ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς.

Διεκδικούμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, σταθερό και συνεχή ημερήσιο χρόνο εργασίας, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο και ουσιαστικά μέτρα Υγείας και Ασφάλειας.

Τιμάμε τη Σωτηρία δυναμώνοντας τα σωματεία, την αλληλεγγύη, την οργάνωση και την κοινή πάλη των εργατών και των παιδιών τους.

Καλούμε τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τα παιδιά των εργατών να πάρουν μαζικά μέρος στην εκδήλωση τιμής για τη Σωτηρία Βασιλακοπούλου.

Τρίτη 28 Ιούλη 2026, στις 20.00 στην πύλη της ΕΤΜΑ

Καμία θυσία για τα κέρδη και τους  πόλεμους τους

Δυναμώνουμε την οργάνωση και τον συλλογικό αγώνα

«Να σημάνει συναγερμός!

Οι ζωές μας δεν είναι αναλώσιμες!»

Πραγματοποιήθηκε χθες Τετάρτη 22 Ιούλη η εκδήλωση-ενημέρωση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου (ΠΕΚ), για τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, δίνοντας συνέχεια στην καμπάνια ενημέρωσης που έχει ξεκινήσει το τελευταίο διάστημα η Διοίκηση του ΠΕΚ.

Εργαζόμενοι και εργαζόμενες του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα από διάφορους χώρους, υγειονομικοί και συνταξιούχοι, παρακολούθησαν με έντονο ενδιαφέρον την εισηγητική ομιλία και τις παρεμβάσεις που ακολούθησαν.

Στη συνέχεια αρκετοί εργαζόμενοι πήραν τον λόγο, αναδεικνύοντας ο καθένας από τον χώρο του, τις ελλείψεις που υπάρχουν, επισημαίνοντας ταυτόχρονα και τους υπεύθυνους που υπάρχουν πίσω από τα ατυχήματα και δυστυχήματα. Που δεν είναι κανένας άλλος πέρα από την εργοδοσία, η οποία πατώντας πάνω σε όλους τους αντεργατικούς νόμους που έχουν ψηφίσει όλες οι κυβερνήσεις, αξιοποιεί στο έπακρο τις ελλείψεις σε προσωπικό των ελεγκτικών μηχανισμών και δεν δίνει δεκάρα τσακιστή, για να προστατέψει τις ζωές των εργαζομένων.

Την εισηγητική έκανε ο Γιάννης Ζαφειρίου, πρόεδρος του ΠΕΚ και μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, ενώ παρεμβάσεις έγιναν από τους Δημήτρη Ευσταθίου πρόεδρο της Ένωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων και αντιπρόεδρο του ΠΕΚ, Δημήτρη Κόνσουλα πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Λέσβου, Βαγγέλη Χριστοδούλου πρόεδρο της Ένωσης Συνταξιούχων ΙΚΑ την Κάλλια Φαλαλή ειδικευόμενη γιατρό στο «Βοστάνειο» και τον Δημήτρη Κλαδίτη διαιτολόγος στο «Βοστάνειο».

Τονίστηκε, τα Σωματεία να είναι σε θέση μάχης και να παρεμβαίνουν όπου χρειαστεί, ειδικά την τωρινή περίοδο που οι θερμοκρασίες είναι υψηλές και σε μια σειρά κλάδους οι εργασίες εκτελούνται κανονικά παρά τις απαγορεύσεις.

«Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε αυτήν την κατάσταση σαν κανονικότητα, να πηγαίνουμε στη δουλειά μας και να μην ξέρουμε αν και σε τι κατάσταση θα γυρίσουμε στο σπίτι μας» σημείωσαν στο σύνολο τους οι παρευρισκόμενοι.

Αμέσως μετά ακολούθησε η προβολή της ταινίας «I Daniel Blake».

Οι πρωτοβουλίες του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου, για την ανάδειξη των προβλημάτων των εργαζομένων θα συνεχιστούν και το επόμενο διάστημα.

Αποσπάσματα από την εισηγητική ομιλία του Γιάννη Ζαφειρίου

 Αφορμή της σημερινής εκδήλωσης, είναι, τα δεκάδες εργατικά δυστυχήματα, τα εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα, εξαιτίας των μέτρων υγείας και ασφάλειας που δεν παίρνονται και δεν τηρούνται από την εργοδοσία, επειδή κοστίζουν.  Δυστυχήματα και ατυχήματα, που έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους και στο νησί μας.

Είχαμε την περίπτωση του εργαζόμενου που έπεσε από την σκαλωσιά στο Κάστρο της Μυτιλήνης, των δύο εργαζομένων της εταιρείας ΕΒΙΝΤΑ, τον τραυματισμό του οδηγού που καταπλακώθηκε από το κλάρκ σε κάβα της Βόρειας Λέσβου.  Είχαμε τον θάνατο του συνταξιούχου οικοδόμου πριν έναν μήνα περίπου στο Σκαλοχώρι, τον θάνατο του Μάριου που έπεσε από την πέργκολα το περασμένο φθινόπωρο.

Να αναφέρουμε, πως σε όλες τις περιπτώσεις, αντιπροσωπεία της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Λέσβου, βρέθηκε δίπλα στους εργαζόμενους και στις οικογένειες τους, ενώ για τους 2 θανάτους πραγματοποιήσαμε με την αύριο των δυστυχημάτων, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, αναδεικνύοντας τις αιτίες και τους υπεύθυνους, που σκοτώθηκαν οι δύο συνάδελφοι μας.

Σκοπός λοιπόν της σημερινής πρωτοβουλίας, είναι να φωτιστούν οι βασικές πλευρές υγείας και ασφάλειας της εργασίας από τη σκοπιά των αναγκών των εργαζόμενων.

Να αναδειχτούν τα εμπόδια, οι αιτίες και η εχθρική πολιτική διαχρονικά των κυβερνήσεων που οδηγούν να μην λαμβάνονται μέτρα προστασίας και να μην εξασφαλίζεται με επάρκεια η εφαρμογή τους από τις αρμόδιες αρχές.

Να αναδείξουμε ποια είναι σήμερα η κατάσταση στους χώρους δουλειάς και γιατί οξύνεται.

Να μεταφερθεί η θετική πείρα από τις παρεμβάσεις και τους αγώνες των σωματείων που πρέπει να ενισχυθεί και είναι η προϋπόθεση για να προστατευτεί η ζωή των εργαζόμενων.

Για να ενισχυθεί με βάση τους αγώνες το πλαίσιο διεκδικήσεων και αιτημάτων ανά κλάδο και χώρο δουλειάς.

Διότι, το σημερινό ζήτημα που κουβεντιάζουμε, πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή ιεράρχησης της δράσης των Σωματείων.

Κάθε δύο μέρες χάνεται και ένας εργάτης

Πέρυσι σκοτώθηκαν 201 εργάτες και εργάτριες, ενώ από την αρχή του 2026 μέχρι σήμερα έχουν σκοτωθεί πάνω από 80. Τα νούμερα είναι αμείλικτα.

Ταυτόχρονα οι επαγγελματικές ασθένειες που θερίζουν τους εργαζόμενους, συνεχίζουν να μην καταγράφονται ως τέτοιες και οι εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να επωμίζονται το τεράστιο κόστος για να τις αντιμετωπίσουν αλλά και να εργάζονται χωρίς να λαμβάνει μέτρα η εργοδοσία για την υγεία τους.

Είναι ο «ακήρυχτος πόλεμος» που έχει εξαπολύσει η εργοδοσία σε βάρος των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. Σε αυτόν τον πόλεμο όμως, θύματα μετρά μόνο η μία πλευρά, οι εργαζόμενοι.

Και αυτό διότι, η ίδια η ζωή των εργαζομένων αντιμετωπίζεται ως κόστος από τους ομίλους και τις κυβερνήσεις και όχι ως κοινωνική ανάγκη που πρέπει να ικανοποιηθεί, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε εγκλήματα. Και είναι έγκλημα, όταν ένας εργαζόμενος δε γυρίζει σπίτι του, στην οικογένεια του.

Είναι χαρακτηριστικό πως μεγαλώνει συνεχώς ο αριθμός των εργαζομένων άνω των 65 ετών που αφήνουν τη ζωή τους στο μεροκάματο.

Μάλιστα, τα περισσότερα εργατικά δυστυχήματα γίνονται προς το τέλος της βάρδιας. Επιβεβαιώνεται λοιπόν, ότι μετά τις 8 ώρες δουλειάς, ο κίνδυνος έκθεσης σε εργατικά ατυχήματα αυξάνεται δραματικά.

Σε αυτά βέβαια προστίθεται το μόνιμο άγχος και η ανασφάλεια που δημιουργεί στον κάθε εργαζόμενο, η αγωνία να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια, με το υψηλό κόστος ζωής. Κανένα μέτρο προστασίας δεν μπορεί να λειτουργήσει μετά τις 8 ώρες δουλειάς γιατί η κόπωση, η σωματική, η ψυχολογική, καταβάλλει κάθε εργαζόμενο, κάθε εργαζόμενη.

Δικαίως λοιπόν χαρακτηρίζουμε προδιαγεγραμμένα εργοδοτικά εγκλήματα τους θανάτους εργαζομένων, καθώς οι εργοδότες δεν παίρνουν μέτρα ασφαλείας όταν αυτά γίνονται εμπόδιο στα κέρδη τους, ενώ η ασύδοτη αυτή δράση τους θρέφεται από την πολιτική των κυβερνήσεων, που εξαφανίζει τα εργατικά «ατυχήματα», αποδυναμώνει τις ελεγκτικές υπηρεσίες και αδιαφορεί για τη διερεύνηση των συνθηκών που προκαλούν τα «ατυχήματα» και τις «νόσους» στη δουλειά.

Σε αυτό το σημείο να πούμε ότι η εργοδοσία έχει το δικαίωμα από το νόμο να απολύει εργαζόμενους ακόμα και την περίοδο της αναρρωτικής άδειας.

Εργοδότες, υπουργεία και κρατικοί φορείς έχουν κατά καιρούς θίξει το ζήτημα των εργατικών ατυχημάτων, αλλά το κάνουν από την δική τους σκοπιά και με βάση τα δικά τους συμφέροντα.

Γι’ αυτό και πάντα καταλήγουν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για κάποιο ατομικό λάθος, όπως έχουμε ακούσει τελευταία να μας λέει εκπρόσωπος της εργοδοσίας, ή πως υπήρχε κάποια στρέβλωση στα μέτρα που ισχύουν, ή ακόμα έχουμε ακούσει και για το «τυχερό» του εργαζόμενου.

Τα κέρδη της εργοδοσίας είναι πάνω απ’ όλα!

Ακόμα και από την ανθρώπινη ζωή!

Η αρχή του κακού, η ουσία του προβλήματος βρίσκεται στο κυνήγι του κέρδους από την εργοδοσία. Αυτό προϋποθέτει:

• Την ένταση της εκμετάλλευσης του εργαζόμενου, δηλαδή ο κάθε εργάτης να παράγει περισσότερα και γρηγορότερα, όσο το δυνατό περισσότερες ώρες και με όσο το δυνατό λιγότερο μισθό.
• Αυτό σημαίνει εντατικοποίηση της δουλειάς με απάνθρωπα ωράρια, πίεση για να ολοκληρωθεί η οποιαδήποτε εργασία με υπερωρίες, κόντρα βάρδιες σε χαμηλές ή σε υψηλές θερμοκρασίες σε χώρους δουλειάς και κλάδους με μεγάλη επικινδυνότητα.
• Την μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους, που σημαίνει έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία, έλλειψη ΜΑΠ, απαρχαιωμένα μηχανήματα.
• Χρηματοδότηση για νέες επενδύσεις στους εργοδότες, που σημαίνει υποχρηματοδότηση των ελεγκτικών μηχανισμών, μείωση προσωπικού στο ΣΕΠΕ, της πρωτοβάθμιας υγείας.

Οι 13 ώρες δουλειά δεν είναι σύγχρονο. Είναι Μεσαίωνας!

Η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο που ψήφισε τον περασμένο Οκτώβρη, έκανε ακόμα χειρότερη την κατάσταση στους χώρους δουλειάς.

Να θυμίσουμε πως η κυβέρνηση και οι μεγαλοεργοδότες, υλοποιώντας τις οδηγίες της ΕΕ, βάφτισαν σύγχρονο, επίκαιρο και επωφελές για τους εργαζόμενους να δουλεύουμε 13 ώρες την ημέρα!

Όταν λοιπόν έχει ψηφίσει νόμους που καταργούν το 8ωρο, που επιβάλλουν 12 και 13 ώρες δουλειάς, τότε αντικειμενικά γίνεσαι ο ηθικός αυτουργός του εγκλήματος.

Όταν πάνω από 230.000 συνταξιούχοι βρίσκονται επίσημα ακόμα στη δουλειά, γιατί με την πενιχρή τους σύνταξη δεν μπορούν να επιβιώσουν γιατί πρέπει να στηρίξουν παιδιά, εγγόνια, τότε όλες οι Κυβέρνησες που έχουν περάσει από τον τόπο, είναι εγκληματίες.

Επιβεβαιώνατε λοιπόν, πως σύγχρονο για τους εργοδότες και τις Κυβερνήσεις τους,  είναι να γίνει η ζωή μας λάστιχο, να μην έχουμε ελεύθερο χρόνο και όλα αυτά για την αύξηση των κερδών των μεγάλων μονοπωλίων.

Θέλουν οι εργοδότες να διαπραγματεύονται απευθείας με τον κάθε εργαζόμενο ακόμα και για το αν θα μπορεί να δει τα παιδιά του, πότε και αν θα κάνει διακοπές, οδηγώντας στο σμπαράλιασμα του ελεύθερου κοινωνικού χρόνου.

Σύγχρονο γι’ αυτούς είναι να αυξάνεται ο χρόνος εργασίας στα όρια της φυσικής εξόντωσης και να συμπιέζεται το εργατικό εισόδημα στα όρια της επιβίωσης, να περικόπτονται πόροι για την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια και ταυτόχρονα να δίνονται δισεκατομμύρια για τα κέρδη τους και τα πολεμικά σφαγεία που ετοιμάζουν.

Βαφτίζουν “δικαίωμα” του εργαζόμενου να φεύγει για δουλειά και να μην ξέρει αν θα γυρίσει σπίτι του, γιατί με 13 ώρες δουλειάς είναι προφανές ότι δεν ισχύει κανένα μέτρο υγείας και ασφάλειας.

Όλα τα παραπάνω κουμπώνουν με τις εργασιακές σχέσεις μηδενικών ωρών και τις συμβάσεις κατά παραγγελία που μετατρέπουν τον εργαζόμενο σε μια ευέλικτη μηχανή παραγωγής εργασίας χωρίς δικαιώματα.

Σήμερα την ένταση της εκμετάλλευσης την βαφτίζουν πραγματική ζωή και τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, τον αξιοπρεπή μισθό, εμπόδιο στην ανάπτυξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Καμία ανοχή στη σύγχρονη βαρβαρότητα.

Με βάση όλα τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα η ανθρώπινη ζωή μπαίνει στο ζύγι κόστους οφέλους, το οποίο υπηρετεί και η στρατηγική της ΕΕ για πάμφθηνη εργατική δύναμη.

Ενώ με βάση την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας υπάρχουν οι δυνατότητες για να ληφθούν μέτρα ώστε οι εργαζόμενοι να είναι ασφαλείς στην εργασία.

Σήμερα κανένας εργαζόμενος, καμία συνδικαλιστική οργάνωση δεν πρέπει να δείξει ανοχή στην σύγχρονη βαρβαρότητα της καπιταλιστικής σκλαβιάς, δεν ζούμε για να δουλεύουμε, δουλεύουμε για να ζούμε και να απολαμβάνουμε τα αγαθά της σκέψης και της εργασίας μας.

Δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω από τον αγώνα για την υπεράσπιση της ζωής μας, της δουλειάς και των δικαιωμάτων μας. Η συσπείρωση των εργαζόμενων στα σωματεία στον αγώνα με επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες είναι μονόδρομος.

Η πανελλαδική πείρα και εμπειρία των Εργατικών Κέντρων, των Ομοσπονδιών και των Σωματείων, έχει αποδείξει, πως μόνο οι αγώνες και οι διεκδικήσεις  έχουν φέρει αποτελέσματα

Κρατάμε την θετική πείρα και εμπειρία που έχουμε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια, με τις παρεμβάσεις τόσο του Εργατικού Κέντρου Λέσβου όσο και των Σωματείων.

Επιβεβαιώθηκε, πως πραγματικό αποκούμπι για κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, είναι το Σωματείο του.

Ένα Σωματείο που δεν μένει στις ανακοινώσεις και στα Δελτία Τύπου, αλλά παρεμβαίνει-διεκδικεί-κερδίζει από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο αίτημα που βάζει στο πλαίσιο του.

Παλεύουμε για Σωματεία που ζουν και αναπνέουν εκεί όπου ζει και αναπνέει η εργατική τάξη της χώρας μας, εκεί που οι εργάτες και οι εργάτριες καταθέτουν καθημερινά την εργατική τους δύναμη.

Εμείς, βάζουμε μπροστά τα δικά μας αιτήματα, και αγωνιζόμαστε γι’ αυτά.  Γιατί ότι έχουμε κατακτήσει με τους αγώνες μας, ότι έχει κατακτήσει η εργατική τάξη, δεν της το χάρισε κανένας κηφήνας. Μπορούμε και θα επιβάλλουμε το δίκιο μας.

Το υποσχόμαστε, το χρωστάμε, στους νεκρούς συναδέλφους μας.

Τα σωματεία μας ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για τη σύγκρουση των πλοίων, Ε/Γ–Ο/Γ «ΕΛΥΡΟΣ» με το Φ/Γ–Ο/Γ «ΙΩΣΗΦ Κ.» μέσα στο λιμάνι της Σούδας, κατά τον απόπλου του πρώτου και τον κατάπλου του δεύτερου.

Η σοβαρότητα του περιστατικού, που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε τραγωδία, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη από το γεγονός ότι το «ΙΩΣΗΦ Κ.» μετέφερε 89 φορτηγά  αυτοκίνητα και 14 βυτιοφόρα με καύσιμα, υγραέριο και άλλα εύφλεκτα φορτία. Από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα και δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί, διαρροή και πυρκαγιά, με απρόβλεπτες συνέπειες για τα πληρώματα και τους επιβάτες και των δύο πλοίων, στο «ΕΛΥΡΟΣ» επέβαιναν 100 επιβάτες και 118 άτομα πλήρωμα, εξέλιξη που θα έπληττε  συνολικά το λιμάνι της Σούδας.

Οι εκτεταμένες ζημιές που καταγράφονται στις φωτογραφίες αποκαλύπτουν τη σφοδρότητα της σύγκρουσης και το μέγεθος της και καταδεικνύουν ότι ήταν τυχαίο το γεγονός ότι κατά τη σύγκρουση τρύπησαν μόνο δεξαμενές νερού που ρυθμίζουν το βάρος του πλοίου και έμειναν άθικτα τα βυτία με υγραέριο, καύσιμα και οξυγόνο.

Το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι: Γιατί δύο μεγάλα πλοία βρέθηκαν σε πορεία σύγκρουσης μέσα σε έναν οργανωμένο λιμένα, το ένα κατά τον απόπλου και το άλλο κατά τον κατάπλου;

Τεράστιες οι ευθύνες του υπουργείου Ναυτιλίας, που οι υπηρεσίες του αναλαμβάνουν να διαχειριστούν το συντονισμό της χαοτικής λιμενικής κίνησης και την εφαρμογή όλων των αναγκαίων μέτρων προστασίας, για να εξασφαλίσουν την ασφαλή λειτουργία των λιμανιών, μέσα σε αυτόν τον αδυσώπητο ανταγωνισμό.

Και αυτό το συμβάν είναι απόρροια της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας που διαχρονικά στηρίζουν η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες. Στο όνομα της κερδοφορίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου υπονομεύεται η ασφάλεια των ναυτεργατών και των επιβατών. Το κυνήγι του μέγιστου κέρδους, μέσα από την εντατικοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των δρομολογίων, δημιουργεί αντικειμενικά δυσανάλογες απαιτήσεις στη διαχείριση της λιμενικής κίνησης και δεν εξασφαλίζονται οι αναγκαίες προϋποθέσεις, για την ασφαλή λειτουργία των λιμανιών.

Έχουμε επανειλημμένα καταγγείλει ότι σε μία σειρά από λιμάνια της χώρας, ιδιαίτερα σε δημοφιλείς προορισμούς κατά την τουριστική περίοδο που υπάρχει αυξημένη κίνηση, οι συνθήκες γίνονται ακραία επικίνδυνες για τα πληρώματα και τους επιβάτες. Αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών είναι συχνά μικρά και μεγάλα ατυχήματα με επακουμβήσεις πλοίων μεταξύ τους ή στους ντόκους και σοβαρές συγκρούσεις, όπως πρόσφατα του ANDROS KING, του Hyperspeed Jet 4, κ.α. ή του ΣΑΟΝΗΣΟΣ, με 5 σοβαρούς τραυματισμούς, το Καλοκαίρι του 2024.

Οι συνθήκες που επικρατούν κατά τον κατάπλου και απόπλου των πλοίων, σε συνδυασμό με τα εξαντλητικά δρομολόγια που καλούνται να εκτελέσουν οι ναυτεργάτες, είναι άκρως επικίνδυνες συνθήκες εργασίας και όπως αποδεικνύεται, δεν είμαστε υπερβολικοί όταν λέμε ότι τα «Τέμπη» στις γραμμές της Ακτοπλοΐας, είναι εδώ.

Η ασφάλεια των ναυτεργατών, των επιβατών και των λιμενικών εγκαταστάσεων, δεν μπορεί να επαφίεται στην τύχη, ούτε να υποτάσσεται στις πιέσεις των δρομολογίων, στο αμείλικτο  κυνήγι του κέρδους και στα επιχειρηματικά συμφέροντα που δραστηριοποιούνται στην ακτοπλοΐα.

Επιβεβαιώνεται άλλη μια φορά, το διεκδικητικό πλαίσιο στην απεργία μας στις 3 Ιούλη, στο λιμάνι της Ραφήνας, που αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, γιατί η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο λιμάνι εξαιτίας των σφοδρών ανταγωνισμών μεταξύ των ναυτιλιακών εταιρειών, έχει ξεπεράσει κάθε όριο και θέτει καθημερινά σε κίνδυνο την ασφάλεια των πληρωμάτων, των επιβατών, των πλοίων και των κατοίκων της. Ανάλογες συνθήκες επικρατούν σε πολλά λιμάνια της χώρας.

Η κυβέρνηση να πάρει άμεσα μέτρα γιατί η ζωή μας δεν είναι παιχνίδι, που χθες έτυχε να την γλυτώσουμε αλλά αύριο μπορεί να μην είμαστε πάλι τόσο τυχεροί!

Απαιτούμε την πλήρη διερεύνηση των αιτιών και των ευθυνών και η έρευνα να μην περιοριστεί στην εύκολη απόδοση ατομικών ευθυνών στους ναυτεργάτες και στους εμπλεκόμενους εργαζόμενους.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

Στη χθεσινή συνάντηση του Σωματείου μας με την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και τη ΔΥΠΑ επιβεβαιώθηκε η αύξηση των αποδοχών στα 1.090 ευρώ μικτά. Παράλληλα, συμφωνήθηκε να επανέλθει στη διαπραγμάτευση το αίτημά μας για 1.250 ευρώ, με την αναζήτηση του αναγκαίου οικονομικού πόρου.

Επισημάναμε ότι σε άλλα ειδικά προγράμματα προβλέπονται αποδοχές 1.250 ευρώ. Το μεγάλο κόστος της καθημερινής μετακίνησής μας με δικά μας μέσα στους χώρους εργασίας, βαθιά στα δάση, καθώς και το δύσκολο και απαιτητικό αντικείμενο της εργασίας μας, επιβάλλουν οι αποδοχές μας να μην είναι χαμηλότερες από αυτό το ποσό.

Συζητήσαμε και καταλήξαμε στην τροποποίηση της Κοινής Υπουργικής Απόφασης, ώστε η ειδικότητά μας να διατυπώνεται σωστά ως «εργάτες δασοπροστασίας», ανεξάρτητα από τον τρόπο πρόσληψής μας ως άνεργοι ρητινεργάτες , και να προβλεφθεί η δυνατότητα καταβολής από τις υπηρεσίες του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας στους εργαζόμενους που το δικαιούνται βάσει της ειδικότητάς τους.

Θέσαμε επίσης το ζήτημα της αξιοποίησης των αδιάθετων χρημάτων του προϋπολογισμού του ειδικού προγράμματος. Ζητήσαμε τα χρήματα αυτά να απορροφηθούν προς όφελος των εργαζομένων, για τη βελτίωση των αποδοχών μας, τη διασφάλιση της συνέχειας του προγράμματος και την καταβολή του έκτακτου επιδόματος των 1.700 ευρώ.

Δηλώσαμε ξεκάθαρα προς την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας ότι δεν πρόκειται να κάνουμε βήμα πίσω. Εάν δεν προχωρήσουν άμεσα η οριστική διατύπωση, η υπογραφή και η εφαρμογή της νέας ΚΥΑ, με την ικανοποίηση των βασικών αιτημάτων μας, θα προχωρήσουμε σε νέα κινητοποίηση μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

Οι εξελίξεις δείχνουν ότι με τη στάση μας, τις κινητοποιήσεις μας και τη μαζική συμμετοχή των συναδέλφων έχουμε στριμώξει την κυβέρνηση. Συνεχίζουμε ενωμένοι και αποφασισμένοι, χωρίς βήμα πίσω. Τα αιτήματά μας είναι δίκαια. Τα 1.250 ευρώ, όπως και η καταβολή των επιδομάτων που δικαιούμαστε, είναι προϋποθέσει για να μπορέσουμε να  μείνουμε στον τόπο μας,.

Εκδόθηκαν και αποστέλλονται στις Δ.Ι.Π.Ε για να επιδοθούν στους συναδέλφους μας που διώκονταν και παραπέμφθηκαν στα πειθαρχικά συμβούλια, οι πρώτες αποφάσεις από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι οι αποφάσεις αυτές είναι πλήρως απαλλακτικές για τους συναδέλφους μας που κατηγορούνταν για ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα. Οι αποφάσεις αυτές αποτελούν άλλο ένα βήμα στον μεγάλο αγώνα που δίνει ο κλάδος μας εδώ και χρόνια μέσα από τα σωματεία και τις Ομοσπονδίες μας,  για τι και πώς μαθαίνουν τα παιδιά μας στο σχολείο, για την παιδαγωγική υπόσταση των εκπαιδευτικών, για το δικαίωμα στην απεργία και τη διεκδίκηση.

Συμβάλλουν και αποτελούν παρακαταθήκη για τη συνέχιση της συλλογικής προσπάθειας εκπαιδευτικών, μαθητών και γονιών, να μην περάσει η λογική της κατηγοριοποίησης σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών, η περαιτέρω εμπορευματοποίηση και υποβάθμιση του μορφωτικού αγαθού για όλα τα παιδιά, ο εκβιασμός και η τρομοκράτηση των νεοδιόριστων συναδέλφων.

Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα μας. Γνωρίζουμε καλά ότι είχε και θα έχει καμπές, δυσκολίες, αλλά ότι είναι δίκαιος και ελπιδοφόρος. Είμαστε δεσμευμένοι να τον πάμε «ως το τέλος», μέχρι να απαλλαγεί και ο τελευταίος συνάδελφος από τις άδικες και απεργοσπαστικές κατηγορίες.

Όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε ακόμα μια φορά!