ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟΗ επίσημη ιστοσελίδα του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου

Την Πέμπτη 23/04 πραγματοποιήθηκε συνάντηση της Διοίκησης του Σωματείου με την εταιρεία, στην οποία επιβεβαιώθηκε για ακόμη μία φορά η αρνητική της στάση απέναντι στα δίκαια αιτήματά μας.

Καταθέσαμε συγκεκριμένα στοιχεία που αποδεικνύουν τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι εργαζόμενοι: ο γενικός πληθωρισμός παραμένει υψηλός, οι τιμές σε τρόφιμα, καύσιμα και βασικά αγαθά έχουν εκτοξευτεί, το κόστος ζωής αυξάνεται διαρκώς.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η πρόταση της διοίκησης για αύξηση 2% δεν καλύπτει ούτε στο ελάχιστο τις ανάγκες μας. Είναι κάτω από το επίπεδο του πληθωρισμού και όπως πέρυσι που δόθηκε αντίστοιχη αύξηση, οδηγεί σε νέα μείωση της αγοραστικής μας δύναμης.

Επιπλέον, το 0,5% που προτείνεται να δοθεί μέσω διευθυντών και το 1% με τη μορφή bonus, δεν αποτελούν πραγματική λύση. Καταθέσαμε ξεκάθαρα τη θέση ότι τα ποσά αυτά  πρέπει να ενσωματωθούν στους μισθούς και να δοθούν σε όλους τους εργαζόμενους. Τα bonus δεν είναι σταθερά, δεν είναι κατοχυρωμένα και μπορούν ανά πάσα στιγμή να κοπούν, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις είναι αβέβαιες.

Το Σωματείο μας έκανε πρόταση να δοθούν έξτρα παροχές όπως αποτυπώνονται στην επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση: καθολική αύξηση 7%. αυξημένα έξοδα μετακίνησης, έξτρα διατακτική για το καλοκαίρι, επαναφορά τριετιών, κ.ά. Η διοίκηση της εταιρείας και σε αυτή την περίπτωση απέρριψε τις προτάσεις του σωματείου.

Θέσαμε επίσης ξεκάθαρα το ζήτημα της ανάγκης υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Σήμερα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να υπάρξει Συλλογική Σύμβαση που να διασφαλίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων, να κατοχυρώνει αυξήσεις και να προστατεύει το εισόδημά μας απέναντι στην ακρίβεια.

Την ίδια στιγμή, επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο με τις δεσμεύσεις της εταιρείας. Από τη μία στο παρελθόν είχε δεσμευτεί ότι οι αυξήσεις θα είναι πάνω από τον πληθωρισμό ώστε να μην υπάρχει απώλεια εισοδήματος. Από την άλλη είχε δεσμευτεί για την κατοχύρωση της ημέρας του Αγίου Πνεύματος ως αργία.

Σήμερα, όχι μόνο δίνει αυξήσεις κάτω από τον πληθωρισμό, αλλά αποφεύγει να δεσμευτεί ακόμη και για την αργία, την ώρα που η ημερομηνία πλησιάζει. Αυτό αποδεικνύει ότι οι δεσμεύσεις της δεν τηρούνται.

Η κατάσταση είναι ξεκάθαρη. Η διοίκηση δεν δίνει λύσεις. Δεν τηρεί τις δεσμεύσεις της και επιμένει σε πολιτική που μειώνει το εισόδημά μας και τσακίζει τα δικαιώματά μας, έχοντας αποφασίσει προ πολλού τι και πώς θα δώσει στους εργαζόμενους.

Έχοντας εξαντλήσει κάθε περιθώριο, η απάντηση δε μπορεί να είναι άλλη παρά ο συλλογικός αγώνας. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να δώσουμε μαζική και αποφασιστική απάντηση.

Η Διοίκηση του Σωματείου προκηρύσσει στάσεις εργασίας στον όμιλο της ΦΑΜΑΡ για την Πέμπτη 7 Μάη διεκδικώντας :

Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τις απώλειές μας.

Κατοχύρωση της ημέρας του Αγίου Πνεύματος ως αργία.

Τίποτα δεν μας χαρίστηκε, ούτε πρόκειται να μας χαριστεί.

Ό,τι κερδηθεί θα είναι αποτέλεσμα της δικής μας συλλογικής πάλης.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΕΜΠΤΗ  7 ΜΑΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΘΕ ΒΑΡΔΙΑΣ

Το σωματείο διανομέων προσκαλεί όλους τούς συναδέλφους διανομείς αλλά και όλους τούς συμπολίτες μας και εργαζόμενους τίς πόλης μας στο delivery festival να περάσουμε όμορφα αυτή την Κυριακή 10 Μάη 19:30 στο θεατράκι πυροβολικού

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ PFIZER HELLAS

Για άλλη μια φορά καταρρέει παταγωδώς η πλαστή εικόνα της ανθρωποκεντρικής εταιρείας – ευεργέτη, που όλα τα προηγούμενα χρόνια μπροστά στα ασύλληπτα κέρδη της, τις επενδύσεις, τις εξαγορές φαρμακευτικών εταιρειών, προσπάθησε να καλλιεργήσει ώστε να επικρατεί σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς. Ο φαρμακευτικός κολοσσός της Pfizer έχει εδώ και πάνω από έναν χρόνο προχωρήσει σε εκτεταμένες περικοπές προσωπικού διεθνώς, στο πλαίσιο των αναδιαρθρώσεων της παραγωγής που υπηρετούν τη θωράκιση  της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς του. Οι επιλογές αυτές εντάσσονται στη συνολικότερη όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στα μονοπώλια του κλάδου στα πλαίσια της πολεμικής οικονομίας και παίρνουν τα μέτρα τους μπροστά σε έναν γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Στην Ελλάδα, η ίδια πολιτική εκφράζεται με εκατοντάδες θέσεις εργασίας να καταργούνται, μέσω των λεγόμενων «εθελούσιων αποχωρήσεων». Πρόκειται για μια γνώριμη πρακτική των επιχειρηματικών ομίλων, που επιδιώκουν να  «κόψουν»  εργατικά χέρια, ασκώντας πίεση στους εργαζόμενους να παραιτηθούν  πετώντας τους ένα ψίχουλο από τα τεράστια ποσά που οι ίδιοι παράγουν, τα βαφτίζουν «χάρισμα», πιέζοντας τους να υπογράψουν μέσα σε λίγη ώρα την παραίτηση και μαζί τη σιωπή τους, την αποχή από κάθε συλλογική διεκδίκηση. Για τους εργαζόμενους που μένουν πίσω μεταφράζεται σε υπέρογκο φόρτο δουλειάς,  απλήρωτες υπερωρίες, με τις νέες τεχνολογίες να εφαρμόζονται για εντατικοποίηση της εργασίας, πίεση για εργασία τις ημέρες των αργιών,  διαρκές στρες για τη θέση εργασίας, ψυχολογική βία και εξάντληση. Στα πλαίσια αυτά γίνεται πιο ξεκάθαρο από ποτέ το απάνθρωπο πρόσωπο της εταιρείας, που δε διστάζει μπροστά στο κέρδος να απειλήσει και να επιτεθεί σε όποιον το απειλεί.

Η Ομοσπονδία μας καταγγέλλει την απαράδεκτη και εκδικητική απόλυση συναδέλφου, δραστήριου μέλους του επιχειρησιακού σωματείου που καλεί τους συναδέλφους του να παλέψουν συλλογικά μέσα από το σωματείο για τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Καλούμε την εργοδοσία να ανακαλέσει τώρα την εκδικητική απόλυση του συναδέλφου και να επιστρέψει άμεσα στην εργασία του! Να σταματήσει το απαράδεκτο καθεστώς των  «οικιοθελών αποχωρήσεων».

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στη Pfizer, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, να δυναμώσουν το επιχειρησιακό τους σωματείο και συσπειρωμένοι σε αυτό, μαζί και με την κλαδική μας Ομοσπονδία, να αντιπαλέψουν όσα η εργοδοσία σχεδιάζει σε βάρος τους, να αντεπιτεθούν και να διεκδικήσουν καλύτερους όρους δουλειάς, αμοιβής και υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας.

Στηρίζουμε την απόφαση του επιχειρησιακού σωματείου για  2ωρη ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ  ΠΕΜΠΤΗ 7 ΜΑΪΟΥ, 12:00-14:00 και όποια αγωνιστική πρωτοβουλία αποφασίσει το επόμενο διάστημα.

Καλούμε όλα τα επιχειρησιακά σωματεία και τους εργαζόμενους του κλάδου να εκφράσουν την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση τους στον συνάδελφο. Η συλλογική και οργανωμένη διεκδίκηση είναι αυτό που τους τρομάζει και οδηγεί σε κατακτήσεις!

Καταγγέλλουμε τη χυδαία και προκλητική φασιστοσύναξη στο Άργος την Ημέρα της Παγκόσμιας Εργατικής Τάξης, την Πρωτομαγιά.

Τα μαντρόσκυλα των αφεντικών και του συστήματος σπέρνοντας το ρατσιστικό τους δηλητήριο,  πραγματοποίησαν ατιμωτική συγκέντρωση την Πρωτομαγιά στο Αργος σε μια μάταιη προσπάθεια να αλλοιώσουν το περιεχόμενο και το ανεξίτηλο μήνυμα της ακατανίκητης δύναμης της εργατικής τάξης, που μεταφέρει η Παγκόσμια Ημέρα της Εργατικής τάξης, 140 χρόνια μετά την εξέργεση των εργατών του Σικάγο.

Ματαιοπονούν γιατί η 1^η Μάη είναι βαμμένη με το αίμα της εργατικής τάξης. Το αίμα των εργατών του Σικάγο το 1886, των καπνεργατών του 36 στη Θεσσαλονίκη, των 200 πατριωτών κομμουνιστών στη Καισαριανή το 44, των εργατών σε όλο τον κόσμο που φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν για το μέγιστο ιδανικό της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Λέμε καθαρά στις φασιστικές γκρούπες, ότι θα διατηρήσουμε τη φλόγα εκείνης της εξέγερσης όσο υπάρχει εκμετάλλευση, με μαζικά συνδικάτα που δεν λογαριάζουν ως “εθνικό συμφέρον” τα κέρδη των εφοπλιστών, των τραπεζιτών και των βιομηχάνων.

Με συνδικάτα που δεν χειροκροτούν την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη, που δεν υπογράφουν τη φτώχεια μας, που δεν βάζουν πλάτη στους πολέμους και στις σφαγές, που θα παλεύουν για να μπει τέλος στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Καλούμε τους εργαζόμενους, το λαό και τη νεολαία της Αργολίδας, οργανωμένα και αποφασιστικά, να σηκώσουν τείχος ενάντια στη δράση τέτοιων ομάδων που στρέφεται ενάντια σε κάθε διεκδίκηση του εργατικού – λαϊκού κινήματος για ζωή με δικαιώματα και ευημερία.

Να απομονώσουν κάθε φασιστική ομάδα, να μην επιτρέψουν να πατήσουν το πόδι τους σε κανένα χώρο δουλειάς, σε καμία γειτονιά, σε κανένα σχολείο.

Το ΔΣ της ΕΙΝΑΠ συμμετέχει στην 43η Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης στις 17 Μαΐου. Πρόκειται για μια διαχρονική διαδρομή που ξεκίνησε από τον γιατρό, αθλητή και αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη και τους συνοδοιπόρους του, και συνεχίζεται αδιάλειπτα ως σήμερα ως σύμβολο
αγώνα για την ειρήνη.

Σε μια περίοδο που οι πολεμικές συγκρούσεις κλιμακώνονται διεθνώς και η χώρα εμπλέκεται ολοένα και βαθύτερα σε επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, η φωνή των υγειονομικών για ειρήνη και απεμπλοκή γίνεται πιο αναγκαία από ποτέ. Οι γιατροί, που καθημερινά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες των κοινωνικών ανισοτήτων και της υποβάθμισης της δημόσιας Υγείας, δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί απέναντι στην πολιτική που στερεί πόρους από τις λαϊκές ανάγκες και τους κατευθύνει σε πολεμικούς εξοπλισμούς και επιχειρήσεις.

Η ΕΙΝΑΠ καλεί τους νοσοκομειακούς γιατρούς να συμμετάσχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις του αντιπολεμικού διημέρου (16 –17 Μάη) και στη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, δυναμώνοντας το μήνυμα για καμία εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές από το εξωτερικό, να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται!

Η υπεράσπιση της υγείας του λαού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον αγώνα για ειρήνη, αξιοπρέπεια και δικαιώματα.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας μας αποχαιρετά το συνάδελφο Γιώργο Κατημερτζή, που διατέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων και στέλεχος του αγωνιστικού κινήματος των επαγγελματιών για αρκετά χρόνια, ενώ διατέλεσε και Δήμαρχος Καισαριανής.

Ο συνάδελφος  Γιώργος Κατημερτζής γεννήθηκε το 1938 στην Καισαριανή και από παιδί βρέθηκε αντιμέτωπος με τις κακουχίες της Κατοχής, αλλά και με το “τίμημα” που πλήρωναν για την στάση τους οι αγωνιστές της Αντίστασης. Είδε τον κομμουνιστή πατέρα του να φυλακίζεται και να εξορίζεται στη Μακρόνησο και την μητέρα του να παλεύει για να μεγαλώσει τον ίδιο και τα δύο αδέρφια του, πιστή στην ιδεολογία της, προσπερνώντας τους καθημερινούς τραμπουκισμούς των ταγματασφαλιτών εναντίον της.

Ολοκλήρωσε το Δημοτικό και στη συνέχεια αποφοίτησε μηχανικός ναυτικού από τη νυχτερινή σχολή «Ήφαιστος», ωστόσο για τις ανάγκες της βιοπάλης εργαζόταν από 10 χρονών ως υδραυλικός – όπως και ο πατέρας του – και το 1959, μετανάστευσε για το Μόναχο. Εκεί, μαζί με το μεροκάματο κατάφερε να σπουδάσει θερμομηχανικός στο Oscar fon Mueler Polytecnhicum,

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1966, εργάστηκε ως υδραυλικός και ασχολήθηκε δραστήρια στο κίνημα των Επαγγελματιών. Διετέλεσε Γραμματέας του τότε νεοιδρυμένου Συνεταιρισμού ΣΕΥΔΑΠ. Ήταν καθοριστική η συμβολή του για την  ανατροπή των αρνητικών συσχετισμών στην ΟΒΣΑ, και την ενίσχυση των αγωνιστικών της χαρακτηριστικών. Εκλέχτηκε  Πρόεδρος της Ομοσπονδίας μας,  ενώ υπήρξε και μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΒΕΕ. Παράλληλα  συμμετείχε δραστήρια στην Ομοσπονδία Εργολάβων Υδραυλικών, στο Βιοτεχνικό Επιμελητήριο κ.α.

Τα τελευταία χρόνια ο συνάδελφος Γιώργος Κατημερτζής δραστηριοποιήθηκε στην Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και ΔΣΕ, διατελώντας Πρόεδρός της και Αντιπρόεδρός της έως και σήμερα.

Είναι γνωστό σε όλους, ότι οι άνδρες συνάδελφοί μας καλούνται προκειμένου να αναγνωρίσουν ασφαλιστικά την στρατιωτική τους θητεία να πληρώσουν αρκετές εισφορές.

Αυτό απαιτείται, γιατί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία η στρατιωτική θητεία δεν θεωρείται εξαρτημένη εργασία δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου ή ορισμένου χρόνου, ακόμα και στην περίπτωση κατά την οποία  προσφέρονται υπηρεσίες, που βασίζονται σε ειδικότητα την οποία κατείχε ο κληρωτός.

Η αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας αποτελεί πλέον αναγκαιότητα για κάθε υπάλληλο, προκειμένου να συμπληρώσει τον απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης προς συνταξιοδότηση, με αποτέλεσμα να υφίσταται μεγάλη οικονομική επιβάρυνση.

Θεωρούμε πως ανεξάρτητα από την πλευρά της προσφοράς προς την πατρίδα, το δικαίωμα της πλήρους ασφαλιστικής (χωρίς πρόσθετες εισφορές) καθώς και της βαθμολογικής και μισθολογικής αναγνώρισης της στρατιωτικής θητείας αποτελεί ελάχιστη αναγνώριση των υπηρεσιών των ανδρών συναδέλφων μας.

Στη κατεύθυνση αυτή επανερχόμαστε και ζητάμε να προχωρήσετε σε σχετική νομοθετική ρύθμιση.

Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας καταγγέλλει την προκλητική και απαράδεκτη φασιστοσύναξη στο Άργος την 1^η του ΜΑΗ-Μέρα της Παγκόσμιας Εργατικής Τάξης.

Οι φασίστες, τα λυσσασμένα μαντρόσκυλα του συστήματος, υπερασπίζοντας τους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές και το κράτος τους, επιχειρούν ξανά να βγουν από τα λαγούμια τους, δρώντας στα μουλωχτά και στα κρυφά, επιχειρώντας να βεβηλώσουν την Εργατική Πρωτομαγιά και τη σημασία της.

 Το κόκκινο νήμα που συνδέει την Πρωτομαγιά του Σικάγο, την Πρωτομαγιά του 1936 στη Θεσσαλονίκη, την Πρωτομαγιά του 1944 στη Καισαριανή με τους σύγχρονους αγώνες των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων Δεν μπορείτε να το δηλητηριάσετε!

Η Πρωτομαγιά, σηματοδοτεί την πάλη της εργατικής τάξης για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και όχι τα ρουφιανιλικια στα αφεντικά.

 Η δύναμη του οργανωμένου λαού, της οργανωμένης εργατικής τάξης μπορεί με την πάλη της να ανατρέψει την πολιτική και το σύστημα του πολέμου και της εκμετάλλευσης που γεννά τον φασισμό και τον θρέφει.

 Συνεχίζουμε την πάλη απέναντι στον φασισμό και στο σύστημα που τον γεννά!

 Φασίστες τσιράκια των εργοδοτών θα σας ρίξει πίσω στα λαγούμια σας, η πάλη των εργατών.  Να επιστρέψετε στα ίδια σκοτάδια που γεννηθήκατε.

Τους ξαναλέμε. Κανένας νεοναζί και παρακλάδι του, όπως και να λέγεται,  δεν πρόκειται να τρομοκρατήσει  τους πρωτοπόρους εργάτες του ταξικού κινήματος. Και όπως παλαιότερα έτσι και σήμερα, το  εργατικό λαϊκό κίνημα θα τσακίσει τους ναζι. 

Ο λαός και οι εργαζόμενοι της Αργολίδας με την κινητοποίησή τους,  πρέπει να απομονώσουν τους φασίστες, να τους διώξουν από κάθε γειτονιά, σχολείο και χώρο δουλειάς, να μη βρίσκουν τόπο να σταθούν.

ΕΙΣΤΕ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ,

ΞΑΝΑ ΘΑ ΣΑΣ ΤΣΑΚΙΣΕΙ Η ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ.

Καταγγέλλουμε την απόλυση συναδέλφου, μέλος του Διοικητικού μας Συμβουλίου, από τον όμιλο των ΠΛΑΣΤΙΚΩΝ Θράκης. Η εν λόγω απόλυση έρχεται σε αντίφαση με τον λόγο των ανωτέρων του-πως ο συνάδελφος ήταν εργατικός, με την διαρκή ανάγκη για εργατικά χέρια από τον όμιλο-μιας και οι εργαζόμενοι παραιτούνται σωρηδόν λόγω των άθλιων συνθηκών και με το πρόσωπο που θέλει να δείξει η επιχείρηση του καλού εργοδότη, που δίνει δουλειά στον τόπο.

Πραγματική αιτία της απόλυσης είναι η συνδικαλιστική δράση του συναδέλφου, ο οποίος όλο το προηγούμενο διάστημα συμμετείχε σε μια σειρά δράσεων του σωματείου, αλλά και πρωτοστάτησε για να λυθούν ζητήματα εντατικοποίησης μέσα στον χώρο του εργοστασίου.

 Η απόλυση γίνεται την ώρα που η εν λόγω επιχείρηση ανακοινώνει κέρδη που σπάνε ρεκόρ, με μερίσματα στους μετόχους που «ζαλίζουν», που συνεπάγεται ένταση της εκμετάλλευσης μέσα από την εντατικοποίηση της εργασίας, τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, την απουσία μέτρων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.

Η απόλυση του συναδέλφου συνδικαλιστή έχει ως στόχο από την εργοδοσία την επιβολή «σιγής νεκροταφείου» μέσα στο χώρο δουλειάς, ενώ τα εργατικά ατυχήματα έχουν πολλαπλασιαστεί.

Δεν αποδεχόμαστε ως κανονικότητα οι εργαζόμενοι να ζουν με το μόνιμο άγχος των μηνιαίων συμβάσεων για χρόνια, όπως ισχύει και για τον απολυμένο! Απαιτούμε εδώ και τώρα να γυρίσει ο συνάδελφος πίσω στη δουλειά, να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας μας.

Δεν ανεχόμαστε την κλιμάκωση της επίθεσης στο δικαίωμα της συνδικαλιστικής δράσης που αποκτάει χαρακτηριστικά «πανδημίας» από τους εργοδότες! Ξέρουμε καλά ότι οι συνδικαλιστικές διώξεις είναι στην πραγματικότητα η προετοιμασία για γενίκευση της επίθεσης στους εργαζόμενους, δηλαδή την επιβολή της 13ωρης εργασίας μέσα στους χώρους, την εφαρμογή ωραρίου – λάστιχο με σκοπό την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων σε συνθήκες όπου η ΕΕ κάνει προσαρμογή σε όλες τις οικονομίες με προσανατολισμό την πολεμική προετοιμασία.

Μάλιστα είναι η 2^η τέτοια απόλυση μέσα σε λίγες μέρες στον χώρο, με την πρώτη να αφορά φοιτήτρια, δικαιούχο διαμονής στις φοιτητικές εστίες, με το πρόσχημα πως «δεν θέλουν να την κόψουν από τις σπουδές της». Αντίστοιχα η ίδια ήταν μπροστά στους αγώνες του Συλλόγου Οικότροφων Φοιτητών για τις εκδιώξεις από τα δωμάτια των εστιακών φοιτητών από την πρυτανεία του ΔΠΘ.

Απαιτούμε να ακυρωθεί η απόλυση και να γυρίσει ο συνάδελφος πίσω στη δουλειά. Να σπάσει η εργοδοτική τρομοκρατία και αδιαλλαξία στην διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων των μισθών.

Με την οργάνωση μας σε κάθε χώρο, την αλληλεγγύη μας και τη μαχητική μας στάση μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Το προηγούμενο διάστημα ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες πρόσληψης δεκάδων συναδέλφων μας στο ΕΑΠ με σύμβαση ΙΔΑΧ, μέσω ΑΣΕΠ. Όπως ενημερωθήκαμε από τους συναδέλφους, καλούνται να υπογράψουν μια σύμβαση με απαράδεκτους όρους, οι οποίοι καταπατούν εργασιακά δικαιώματα και, στην ουσία, διαιωνίζουν το καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας, στο οποίο βρίσκονταν όλα αυτά τα χρόνια που εργάζονταν με ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Πρώτα και κύρια, η Διοίκηση του Ιδρύματος φαίνεται να μη λαμβάνει υπόψη ότι οι συνάδελφοι αυτοί είναι κρατικοί υπάλληλοι, καθώς εργάζονται με σύμβαση ΙΔΑΧ σε ΝΠΔΔ. Η σύμβαση που τους κοινοποίησε προς υπογραφή έχει ως βάση το Εργατικό Δίκαιο, το οποίο μόνο συμπληρωματικά και αναλογικά μπορεί να έχει εφαρμογή σε κρατικούς υπαλλήλους. Παρ’ όλ’ αυτά, κάνει επίκληση και στον Υπαλληλικό Κώδικα, καθώς επίσης και στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, όταν χρειαστεί να συζητηθεί αίτημα του εργαζόμενου!

Ωστόσο, η Διοίκηση θέτει στους εργαζόμενους επιπλέον μονομερείς όρους που είναι αντίθετοι ακόμα και σε αναγκαστικού δικαίου διατάξεις του Εργατικού Δικαίου.

Το σχέδιο της σύμβασης ουσιαστικά προβλέπει μόνο υποχρεώσεις για τον εργαζόμενο,  προβλέπει εργασιακούς όρους που όχι μόνο δεν είναι αξιοπρεπείς, αλλά είναι και κατάφωρα άδικοι.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

• Παρά το γεγονός ότι για τον εργαζόμενο αποτελεί βασικό κριτήριο για την επιλογή εργασίας ο τόπος εργασίας, καθώς συνδέεται με το σύνολο των βιοτικών του αναγκών, με τον προσωπικό και οικογενειακό προγραμματισμό, στο άρθρο 4 (παρ.4.2) της σύμβασης η Διοίκηση αναφέρει ότι «τόπος εργασίας» είναι ο τόπος εγκατάστασης οποιουδήποτε παραρτήματος του ΕΑΠ! Στην ίδια παράγραφο, αναφέρεται ότι σε περίπτωση που μετακινηθεί σε άλλο τόπο ο εργαζόμενος, δεν ισχύουν οι όροι εργασίας, με βάση τους οποίους προσλήφθηκε, όπως ημερήσιος και εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, και σε περίπτωση που συμφωνήσει να εργαστεί παραπάνω δεν δικαιούται συμπληρωματική αμοιβή (υπερωρίες, νυχτερινά, εξαιρέσιμα κ.τ.λ.).
• Παρακάτω, στο άρθρο 8.1, γίνεται αναφορά στη δυνατότητα «προσωρινής αποστολής εκτός έδρας» χωρίς ο εργαζόμενος να δικαιούται αποζημίωση για εκτός έδρας εργασία!
• Ακόμα και για τις συνθήκες υγείας και ασφάλειας, δεν γίνεται καμία αναφορά στην υποχρέωση του εργοδότη να παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίζει την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και τις αναγκαίες εργονομικές συνθήκες, οι υποδομές να είναι σύγχρονες και ασφαλείας, να υπάρχει τεχνικός ασφαλείας και γιατρός εργασίας, γίνεται μόνο αναφορά στην υποχρέωση του εργαζόμενου να τα τηρεί! Λες και η προστασία της υγείας και της ασφάλειας στον χώρο δουλειάς είναι ατομική ευθύνη του εργαζόμενου.
• Στο άρθρο 17, αναφέρεται ότι «…ο εργαζόμενος δεν δικαιούται αποζημίωσης σε περίπτωση αντισυμβατικής, εκ δόλου συμπεριφοράς του εις βάρος της υπηρεσίας…». Αλήθεια, ποιος θα κρίνει την ύπαρξη ή όχι «αντισυμβατικής συμπεριφοράς»; Ποιο άτομο ή ποιο όργανο; Με βάση ποια κριτήρια; Θα γίνει δίκη εντός του Ε.Α.Π.; Και με ποιες προϋποθέσεις;

Θεωρούμε απαράδεκτο οι εργαζόμενοι να καλούνται να υπογράψουν αυτή την κατάπτυστη σύμβαση και μάλιστα να εκβιάζονται με την απειλή ότι σε διαφορετική περίπτωση θα χάσουν τη θέση τους!

Καλούμε την Διοίκηση του ΕΑΠ να αποσύρει αυτή την απαράδεκτη σύμβαση και να προχωρήσει σε νέα σύμβαση με βάση τα προβλεπόμενα τα προβλεπόμενα από το νομοθετικό πλαίσιο για τους εργαζόμενους με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ στο Δημόσιο.