Πρωτοβουλία του Εργατ/κού Κέντρου για συγκρότηση επιτροπών αγώνα στα χωριά και διεκδίκηση πλήρους αποζημίωσης σε όλους, από τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού.
Οι καταστροφές από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού στη Ζάκυνθο, πέρα της τεράστιας καταστροφής σε φυσικό περιβάλλον και παρθένα δάση, έπληξαν δεκάδες αγρότες, κτηνοτρόφους αλλά και φτωχούς εργαζόμενους και απασχολούμενους που συμπλήρωναν το εισόδημά τους από μικρές αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες.
Επιγραμματικά έχουν καταστραφεί χιλιάδες ρίζες ελαιόδεντρων, δεκάδες ζώα (αμνοερίφια κ.ά.), μεγάλο πληγμα στην παραγωγή μελιού (βασικό προιόν της Ζακύνθου) με άλλες κυψέλες να έχουν καεί, άλλες να έχει λιώσει το περιεχομενό τους, δεκάδες αμπέλια, ενώ υπάρχει και μεγάλη καταστροφή στις ζωοτροφές, σχεδόν σε ολόκληρο τον ορεινό όγκο Αναφωνήτρια, Μαριές, Κοιλιωμένος, Αγαλάς, Ρομίρι, Λαγοπόδο κ.ά.
Δεν εφησυχάζουμε από τις δηλώσεις του κυβερνητικού κλιμακίου που επισκέφτηκε την Ζάκυνθο και υποσχέθηκε πλήρη αποζημίωση σε όλους.
Γνωρίζουμε εμείς οι εργαζόμενοι από πρώτο χέρι τις υποσχέσεις της κυβέρνησης και τη επίθεση που δεχόμαστε από τους νόμους και τις διατάξεις τους.
Γνωρίζουμε επίσης πολύ καλά τις αυστηρές προυποθέσεις αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ, όπως α) δήλωση του αγροτικού εισοδήματος, β) καλύψη πλήρως των ασφαλιστικών υποχρεώσεων στον ΕΛΓΑ, γ) να είναι έως 70 ετών αλλά και δ) εισοδηματικά κριτήρια. Επίσης αποκλείονται όσοι υπέστησαν ζημιές λιγότερο του 30% των συνολικών τους ελαιόδενδρων.
Ενδεικτικό σε αυτό είναι ότι από την πυρκαγιά της Θάσου το 2016, σε σχετική ερώτηση που κατέθεσε το ΚΚΕ προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων στις 30/8, από τους 470 πυρόπληκτους παραγωγούς που κατέθεσαν αρχικά αίτηση και επιβεβαιώθηκε η ζημιά τους, τελικές αιτήσεις κατέθεσαν μόλις 120 παραγωγοί και από αυτούς ακόμη λιγότεροι στο τέλος θα αποζημιωθούν. Όλα δε αυτά αφορούν τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότρες. Οσοι δηλαδή συμπληρώνουν το εισοδημά τους από αγροτικές – κτηνοτροφικές εργασίες δεν προβλέπεται στις σχετικές διατάξεις.
Αντιπροσωπεία του ΔΣ του ΕΚΖ επισκέφτηκε την Περιφέρεια, τον Δήμο και επικοινώνησε με τον ΕΛΓΑ Πάτρας οπου μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια εγκύκλιος ή σχετική οδηγία.
Το Εργατουπαλλήλικό Κέντρο αναλλαμβάνει πρωτοβουλία να συγκαλέσει συσκέψεις στα χωριά που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές, να οργανώσει επιτροπές αγώνα με τους κατοίκους των χωριών όπου θα δημιουργηθεί ένα πλαίσιο πάλης για 100% αποζημίωση για όλους ανεξαρτήτως προυποθέσεων που θέτει ο ΕΛΓΑ και η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ε.
Η πρώτη σύσκεψη θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 13/9 το βράδυ στο Κοιλιωμένο.
Σε εφαρμογή του Π.Δ. 79, που νομιμοποιεί και μονιμοποιεί ένα μεγάλο μέρος από τις τελευταίες αντιεκπαιδευτικές πολιτικές των τελευταίων χρόνων, η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας προσπαθεί να “εξαλείψει” τα κενά σε δασκάλους, μετακινώντας μαθητές απ’ το σχολείο της περιοχής τους.
Σοβαρό πρόβλημα προέκυψε στο 64ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας, στο οποίο η Δ/νση της Α/θμιας Εκ/πσης αρνήθηκε τη δημιουργία 3ου τμήματος στην Α’ Τάξη, με το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει διαθέσιμη αίθουσα διδασκαλίας. Κατά συνέπεια οι “πλεονάζοντες” (πέραν των 50) μαθητές θα έπρεπε να γραφτούν σε άλλα σχολεία.
Όμως το επιχείρημα της Δ/νσης περί έλλειψης αίθουσας ήταν έωλο, αφού υπάρχει διαθέσιμη μία από τις δύο αίθουσες σίτισης, η οποία, σύμφωνα με έγγραφο της Αντιδημαρχίας Παιδείας του Δήμου Πατρέων, πληροί τις προϋποθέσεις για διδασκαλία. Άλλωστε ο ίδιος ο Διευθυντής του σχολείου είχε εξαρχής προτείνει τη χρήση της. Παρ’ όλα αυτά, η Δ/νση της Α/θμιας επέμεινε στην άρνησή της, υποστηρίζοντας ότι στην πολεοδομική άδεια του σχολικού κτηρίου η εν λόγω αίθουσα είναι …δηλωμένη για διαφορετική χρήση (!) Με λίγα λόγια, χωρίς να υπάρχει πρόβλημα ουσιαστικής καταλληλότητας, χρησιμοποίησαν “νομικίστικα” τερτίπια, μόνο και μόνο για να αποτρέψουν τη δημιουργία επιπλέον τμήματος και συνεπώς να “εξοικονομήσουν” μια θέση εκπαιδευτικού!
Οι γονείς του σχολείου έκαναν μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στη Δ/νση της Α/θμιας την Παρασκευή 8 Σεπτέμβρη και δήλωσαν την αποφασιστικότητά τους να μην επιτρέψουν να υλοποιηθούν αποφάσεις της Διοίκησης που υπονομεύουν το αυτονόητο δικαίωμα των παιδιών τους να φοιτούν στο σχολείο της περιοχής τους.
Σήμερα, μετά τον αγιασμό, με τους γονείς συγκεντρωμένους στην αίθουσα τελετών του σχολείου και μετά από πολύωρες διαβουλεύσεις με τη Δ/νση της Α/θμιας, τους ανακοινώθηκε ότι τελικά θα προχωρήσουν στη δημιουργία 3ου τμήματος, αρκεί οι γονείς να δηλώσουν συναίνεση στη χρήση της αίθουσας.
Θεωρούμε ότι είναι μια μικρή νίκη, που όμως μας δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε στη μάχη για τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μας. Η πλήρης συμπαράσταση της Δημοτικής Αρχής, η συνεχής υποστήριξη των εκπαιδευτικών του Π.Α.ΜΕ και κυρίως η αγωνιστικότητα των ίδιων των γονιών, απέτρεψαν τον σχεδιασμό της Διοίκησης.
Συνάδελφοι,
Οι συνέπειες της εφαρμογής στην Α/θμια Εκπ/ση του Π.Δ. 79 είναι πολύ σοβαρές, τόσο όσο αφορά τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, όσο και τα δικά μας εργασιακά δικαιώματα. Η Διοίκηση έχει τώρα έναν νέο μηχανισμό διαχείρισης του “πλεονάζοντος” μαθητικού πληθυσμού, για να κρύβει τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και να καταφεύγει σε “λύσεις εκ των ενόντων”. Η “λύση” που πρόκρινε για το 64ο δεν αφορά μόνο αυτό το σχολείο, όπως έχει η ίδια παραδεχτεί. Έτσι καταλήξαμε στην Πάτρα τα “επίσημα” κενά να έχουν καλυφτεί όλα με τους υπεράριθμους και ουσιαστικά να μην υπάρχει δυνατότητα για αποσπάσεις εντός ΠΥΣΠΕ.
Η απάντησή μας, σε μια χρονιά που τα μορφωτικά και εργασιακά μας δικαιώματα μπαίνουν στον Προκρούστη της “δίκαιης ανάπτυξης”, σε μια χρονιά επιτάχυνσης των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Εκπαίδευση, είναι μόνο μία: Συσπειρωνόμαστε στα σωματεία μας και μαζί με όλους τους εργαζομένους δυναμώνουμε την πάλη για τη ζωή που μας αξίζει!
Το ΠΑΜΕ εκφράζει τη συμπαράσταση του στους εργαζόμενους στις Αστικές Συγκοινωνίες της Αττικής και στη στάση εργασίας που πραγματοποιούν την Τετάρτη 13 Σεπτέμβρη με θέμα την αντιμετώπιση της άσχημης κατάστασης που έχει διαμορφωθεί με το στόλο των λεωφορείων και τις καθυστερήσεις στα δρομολόγια που δυσχεραίνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την μεταφορά του λαού.
Καλούμε τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τα λαϊκά στρώματα της Αττικής, τους συνταξιούχους να εκδηλώσουν τη συμπαράσταση τους στον αγώνα τον εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες.
Η πολύωρη αναμονή στις στάσεις για τους επιβάτες, τα μισοχαλασμένα λεωφορεία που πάνε δεν πάνε, τα οχήματα που δε διαθέτουν κλιματισμό, οι καθυστερήσεις στις αφίξεις και στις αναχωρήσεις των δρομολογίων, τα πανάκριβα εισιτήρια δικαιολογημένα δημιουργούν τον εκνευρισμό. Όμως ο θυμός του λαού πρέπει να στραφεί πρώτα και κύρια σε αυτούς που πραγματικά φταίνε.
Η φτηνή, τακτική, ασφαλής μετακίνηση του λαού της Αττικής δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα και ανάγκη. Είναι ευθύνη του κράτους. Και ως τέτοια ανάγκη πρέπει να ικανοποιείται από την κάθε κυβέρνηση που έχει και την πρώτη ευθύνη.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όπως και οι προηγούμενες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, κλιμακώνουν την επίθεση τους στο λαό, στους μισθούς, στα εργασιακά, στη φορολογία, παντού. Σ’ αυτά τα πλαίσια απαξιώνουν το σύστημα στις αστικές συγκοινωνίες στην Αττική, αφού για τα κόμματα του κεφαλαίου η μετακίνηση του λαού δεν είναι δικαίωμα αλλά εμπόρευμα. Γι’ αυτό ετοιμάζουν να ιδιωτικοποιήσουν εξ’ ολοκλήρου τις συγκοινωνίες στην Αττική ώστε για να εξασφαλίσουν νέα πεδία κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους με απολύσεις, νέα συρρίκνωση του συγκοινωνιακού έργου και πανάκριβα εισιτήρια. Αυτή είναι η «δίκαιη ανάπτυξη» που μας ετοιμάζουν.
Να πως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση με ευθύνη των κυβερνήσεων:
Τα μισά σχεδόν οχήματα (λεωφορεία και τρόλεϊ) είναι ακινητοποιημένα γιατί δεν υπάρχουν οι τεχνίτες και τα ανταλλακτικά για τη συντήρηση και την επισκευή των οχημάτων
Το προσωπικό, οδηγοί και τεχνίτες, έχει συρρικνωθεί κατά 40% και έτσι δεν υπάρχουν εργαζόμενοι να επισκευάσουν και να οδηγήσουν τα λεωφορεία
Λόγω των παραπάνω προβλημάτων καταργούνται δρομολόγια και στάσεις λεωφορείων, μεγαλώνει ο χρόνος αναμονής πολλές φορές και για πάνω από μισή ώρα
Η τιμή των εισιτηρίων τα χρόνια τις κρίσης έχει αυξηθεί 75% (από 0,80 ευρώ το 2008 σε 1,40 ευρώ σήμερα)
Μπάρες και εκφοβισμός στους ανέργους και στα φτωχά λαϊκά στρώματα
Δεν πρέπει να μείνουμε όμως στο θυμό. Χρειάζεται οργάνωση και αγώνας.
Οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες πρέπει να ενώσουν την πάλη τους με συνδικάτα και με λαϊκούς φορείς στις γειτονιές. Να ενώσουν τη φωνή και τη δράση τους διεκδικώντας:
Κρατική επιχορήγηση για την επισκευή και την ανανέωση του στόλου
Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη δικαιώματα
Μείωση της τιμής των εισιτηρίων κατά 50%
Διεύρυνση του δικτύου των αστικών συγκοινωνιών και κάλυψη όλης της Αττικής. Καμιά καθυστέρηση στα δρομολόγια.
Οργανώνουμε την αντίσταση και δυναμώνουμε την πάλη για συγκοινωνίες λαϊκή περιουσία που θα λειτουργούν με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών και όχι το κέρδος του κεφαλαίου.
Η αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ που βρίσκεται στην Συρία για να εκφράσει την Αλληλεγγύη των συνδικάτων της Ελλάδας στους εργαζόμενους κ το λαό της Συρίας πραγματοποίησε χτες, Κυριακή, 10 Σεπτέμβρη, συνάντηση με τη Συνομοσπονδία Εργαζομένων Συρίας και το Εργατικό Κέντρο Δαμασκού.
Σήμερα θα συμμετέχει στην έναρξη της εκδήλωσης Αλληλεγγύης με τους εργαζόμενους κ τον λαό της Συρίας που διοργανώνουν η Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία και η Συνομοσπονδία Εργαζομένων Συρίας
Πραγματοποιήθηκε σήμερα Πικετοφορία του Εργατικού Κέντρου και σωματείων. Στην συγκέντρωση μίλησε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου, Συρίγος Βάλσαμος και αναφέρθηκε στην προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση να εμφανίσει το μαύρο, άσπρο, να εμφανίσει την όποια καπιταλιστική ανάπτυξη ως «δίκαιη» προσπαθώντας να δημιουργήσει ψεύτικες ελπίδες στον λαό, ότι ενδεχομένως κερδίσει κάτι και αυτός από αυτά που στερήθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Η πραγματικότητα όμως για τους εργαζόμενους καταμαρτυρείται στους χιλιάδες απλήρωτους, στους εκατομμύρια χωρίς δικαιώματα, στους 18 νεκρούς εργάτες μέσα στο καλοκαίρι. Ελπίδα προοπτικής είναι οι αγώνες που πραγματοποιούνται, όπως αυτοί που έγιναν το προηγούμενο διάστημα στα ξενοδοχεία, στους ΟΤΑ στην ΛΑΡΚΟ, στα τυπογραφία, όπου και η αλληλεγγύη πρέπει να εκφράζεται από όλους. Τέλος έκανε αναφορά στην Τρίτη αξιολόγηση και στα μέτρα περιορισμού της συνδικαλιστικής δράσης που θα προσπαθήσουν να περάσουν όπου το κίνημα πρέπει να μην επιτρέψει να μπει στο γύψο.
Στην συνέχεια ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης και μοιράστηκε η ανακοίνωση.
Το ναυάγιο του Δ/Ξ «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ» της εταιρείας AGIA ZONI II NAFTIKI ETERIA, που έγινε στις 10/9/2017 στην περιοχή της νήσου Αταλάντης (αγκυροβόλιο Πειραιά), προκαλεί αναπάντητα ερωτήματα, για την κατάσταση που επικρατεί μέσα στα πλοία, τους ελέγχους από τις υπηρεσίες του υπουργείου Ναυτιλίας και τις συνθήκες εργασίας.
Οι συνέπειες και από αυτό το ναυάγιο είναι τραγικές με την εκτεταμένη ρύπανση που προκαλείται.
Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, υπουργείο ναυτιλίας, με τους εφοπλιστές συνεχίζουν την πολιτική των προκατόχων τους, όλα υποτάσσονται στην κερδοφορία του κεφαλαίου, περιφρονώντας επιδεικτικά τους κανόνες ασφαλείας κα αξιοπλοΐας των πλοίων.
Αυτό υπογραμμίζει και το ναυάγιο του Δ/Ξ «ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ», καλούμε την κυβέρνηση να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της ρύπανσης και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Από καταγγελία που λάβαμε και επισυνάπτουμε από την Επιτροπή Ναυτικών Αποφοίτων ΕΠΑΛ (Πλοίαρχοι, Μηχανικοί), γίνεται αναφορά για το οξυμμένο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με την φοίτησης τους στα ειδικά τμήματα, για την απόκτηση των διπλωμάτων Γ’ τάξεως.
Συγκεκριμένα αναφέρουν ότι δεν είναι εξασφαλισμένη η παρακολούθηση των ειδικών τμημάτων λόγω αυξημένης συμμετοχής στη μοναδική σχολή που πραγματοποιούνται την ΑΕΝ/Ασπροπύργου, με αποτέλεσμα να παρατείνεται η ανεργία τους, προκαλώντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο από την Χίο, θέλουν να τα παρακολουθήσουν 30 απόφοιτοι και προτείνουν για την εξασφάλιση της συμμετοχής τους την λειτουργία ειδικών τμημάτων και σε άλλες ΑΕΝ.
Απαιτούμε από τις υπηρεσίες του ΥΝΑ άμεσα να πάρουν όλα τα μέτρα εξασφαλίζοντας την συμμετοχή όλων των προσφερομένων στην παρακολούθηση των ειδικών τμημάτων για την απόκτηση των διπλωμάτων Γ’ τάξεως.
Επισυνάπτεται η καταγγελία της Επιτροπής Ναυτικών Αποφοίτων ΕΠΑΛ
Απόφοιτοι του ΕΠΑΛ στον ναυτικό τομέα (μηχανικών και πλοιάρχων), που δεν έχουν καταφέρει να μπουν στις ΑΕΝ βρίσκονται μπροστά στο φάσμα της ανεργίας.
Ενώ έχουν συμπληρώσει την απαιτούμενη θαλάσσια υπηρεσία, για την εισαγωγή τους στα ειδικά τμήματα των αντίστοιχων ειδικοτήτων (μηχανικών και πλοιάρχων), δεν είναι εξασφαλισμένη η φοίτησή τους σε κάποιο ειδικό σχολείο. Το μοναδικό ειδικό σχολείο βρίσκεται στον Ασπρόπυργο και δέχεται συγκεκριμένο αριθμό ατόμων.
Οι ανάγκες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή μόνο για το νησί της Χίου είναι πολύ μεγάλες και δεν καλύπτονται από το συγκεκριμένο ειδικό σχολείο. Υπολογίζεται ότι τριάντα άτομα χρειάζονται να φοιτήσουν στα αντίστοιχα τμήματα (μηχανικών και πλοιάρχων), για να πάρουν το δίπλωμα γ’ τάξεως.
Επίσης επειδή η φοίτηση είναι εξάμηνη γίνεται κατανοητό ότι όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να παρακολουθήσουν τον κύκλο μαθημάτων ουσιαστικά «πετιούνται» από τα καράβια.
Ο αριθμός των ενδιαφερόμενων είναι αρκετός για να δημιουργηθεί αντίστοιχο τμήμα στη Χίο.
Αν και υπήρχε η δέσμευση από τον Υπουργό ότι θα δημιουργηθεί τέτοιο τμήμα στο νησί, ακόμα δεν έχει γίνει καμία ενέργεια για το αν θα γίνει και πότε.
Ζητάμε:
Τη δημιουργία ειδικών σχολείων σε όλες τις περιοχές που υπάρχουν ΑΕΝ, τα οποία θα καλύπτουν όλους τους συναδέλφους που έχουν δηλώσει ενδιαφέρον.
Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς το ΔΣ του ΕΚΖ εύχεται καλή πρόοδο και καλή δύναμη σε μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς.
Καλή δύναμη στην προσπάθεια για την κατάκτηση της γνώσης σε μια περίοδο που οι εργατικές και λαϊκές οικογένειες έχουν τσακιστεί από τις μειώσεις μισθών, τα ανεξάντλητα ωράρια, την ανασφάλιστη εργασία και την εποχικότητα στην εργασία. Με αυτό τον τρόπο καλείται μια οικογένεια να «επιλέξει», ποιες δαπάνες ιεραρχούν κατά προτεραιότητα από φροντιστήρια, αθλητισμό, τέχνες για τα παιδιά τους.
Από την άλλη με την έναρξη της σχολικής περιόδου τα υπεράριθμα τμήματα αλλά και υποβαθμισμένες σχολικές εγκαταστάσεις δημιουργούν συνθήκες δύσκολες σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι βάζουν συνεχώς εμπόδια στη μόρφωση των παιδιών μας. Θέλουν να μας πείσουν ότι δεν “κάνουν” όλα τα παιδιά για γράμματα. Πως η ολόπλευρη μόρφωση, η διαπαιδαγώγηση των νέων ανθρώπων, ώστε να γίνουν ολοκληρωμένοι άνθρωποι, με στέρεες γνώσεις, αποτελεί ξεπερασμένη πολυτέλεια. Θέλουν να παραιτηθεί το παιδί μας από τον αγώνα για την κατάκτηση της γνώσης, για να αντιμετωπίσει αύριο τη ζωή του σαν εργαζόμενος. Σκόπιμα, μέσα από τα σχολικά βιβλία και τα αναλυτικά προγράμματα, καλλιεργούν τον ανορθολογισμό, κρύβουν την επιστημονική αλήθεια, διαστρεβλώνουν την ιστορία, καλλιεργούν μόνο τις δεξιότητες που έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις. Με το βούρδουλα της λεγόμενης αξιολόγησης τα σχολεία θα κατηγοριοποιούνται σε “καλά” και “κακά”. Θέλουν τα σχολεία να λειτουργούν σαν επιχειρήσεις, αναζητώντας πόρους για να επιβιώσουν.
Οι κυβερνητικές εξαγγελίες, για το Λύκειο και την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, σηματοδοτούν το χτίσιμο ενός ακόμα πιο σκληρού, ταξικού και ανταγωνιστικού σχολείου, ενός Λυκείου-φροντιστήριο. Ενός σχολείου της μονομέρειας και της πρόωρης εξειδίκευσης σε συγκεκριμένα αντικείμενα με προσανατολισμό καθαρά στην επιλογή σχολής. Όλα αυτά σε αντίθεση με την ανάγκη και τη δυνατότητα της εποχής μας για γενίκευση της ολόπλευρης γενικής μόρφωσης, της αναγκαιότητας το σχολείο να συμβάλλει στη δημιουργία στέρεης γνωστικής βάσης, αλλά και προσωπικότητας, στοιχεία τα οποία θα αποτελούν «προίκα» για κάθε νέο άνθρωπο στη μετέπειτα πορεία της ζωής του.
Με βάση το προσχέδιο που δόθηκε στη δημοσιότητα, στη Γ’ Λυκείου εισάγονται όχι μια αλλά δυο πανελλαδικού τύπου δοκιμασίες (εξετάσεις Γενάρη και γραπτή εργασία πανελλαδικού τύπου για κάθε μάθημα) μαζί με τις πανελλαδικές εξετάσεις του Ιουνίου. Ταυτόχρονα στο βαθμό της πρόσβασης θα μετράει και ο βαθμός του απολυτηρίου, που κάθε χρόνο θα αυξάνεται η βαρύτητά του.
Το ΔΣ του ΕΚΖ για την νέα σχολική χρονιά, θα σταθεί στο πλευρό των μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών σε συνεργασία με τα 15 μελή, τους συλλόγους γονέων, την ΕΛΜΕ Ζακύνθου και τον Σύλλογο Δασκάλων και νηπιαγωγών με γνώμονα ένα δημόσιο σχολείο μακριά από επιχειρηματικά συμφέροντα, για ένα σχολείο που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας.
Ενόψει της απεργίας των εργαζομένων της Γαλλίας στις 12 Σεπτέμβρη, ενάντια στα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης Μακρον, το ΠΑΜΕ βρίσκεται στη Γαλλία για να εκφράσει έμπρακτα την Αλληλεγγύη του ταξικού κινήματος της Ελλάδας.
Συγκεκριμένα, αντιπροσωπία του ΠΑΜΕ με επικεφαλής τον Αλέκο Περράκη, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας, βρίσκεται στη Μασσαλία, όπου σήμερα πραγματοποιεί περιοδείες σε χώρους δουλειάς και συναντήσεις με συνδικάτα, ενώ αύριο, θα χαιρετίσει στην απεργιακή συγκεντρώση του Εργατικού Κέντρου της Μασσαλίας.
Το ΠΑΜΕ στηρίζει τον κοινό αγώνα των εργαζομένων της Ευρώπης ενάντια στις αντεργατικές πολιτικές Κεφαλαίου-Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κυβερνήσεων.
Φίλες και φίλοι – Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες χαιρετίζω τις εργασίες της σημερινής μας εκδήλωσης – συζήτησης.
Ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εμφιαλωμένων Ποτών που έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη, θα έλεγα και ως οικοδεσπότης, σας καλωσορίζω και εγώ με την σειρά μου, καλωσορίζοντας όμως ιδιαίτερα όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισες που έχουν έρθει από άλλες πόλεις.
Κάθε χρονιά κατά την περίοδο της Διεθνούς Εκθέσεως συνηθίζεται να συγκεντρωνόμαστε και να συζητάμε διάφορα ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους.
Τα τελευταία, όμως, χρόνια τα πράγματα έχουν φθάσει σε οριακό σημείο.
Η επίθεση που γίνεται εναντίον της εργατικής τάξης με την προσπάθεια ψήφισης του τελευταίου νόμου είναι πρωτοφανής, είναι πρωτοφανής γιατί θέτει σε αμφισβήτηση την ίδια την ύπαρξή της εργατικής τάξης, ως συγκροτημένης κοινωνικής δύναμης.
Οι αντεργατικοί νόμοι που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια και ήλθαν να συμπληρώσουν τους παλαιότερους, επέβαλλαν συνθήκες ζούγκλας στους χώρους δουλειάς.
Οι πληροφορίες που έρχονται καθημερινά από σχεδόν όλους τους κλάδους, είναι εφιαλτικές. Η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, οι απλήρωτες υπερωρίες, αλλά και η απλήρωτη για μήνες εργασία, η ανυπαρξία ωραρίων εργασίας, η τρομοκρατία, είναι τα νέα καθεστώτα σε πολλούς χώρους δουλειάς.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Ο νέος νόμος που θα προσπαθήσει να περάσει η κυβέρνηση δεν είναι νόμος για τις ελευθερίες του συνδικαλιστικού κινήματος, όπως επικαλούνται, αλλά νόμος που θα στερεί το δικαίωμα στην οργάνωση, το δικαίωμα στην πάλη, στην διεκδίκηση, στην συλλογική δράση, το δικαίωμα στην απεργία και κατ’ επέκταση θα είναι νόμος κατά της λειτουργίας των Συνδικάτων.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι αντισυνταγματικό και είναι αντισυνταγματικό γιατί παραβιάζει κατάφορα άρθρα του Συντάγματος που μιλούν για την ελευθερία του να μπορεί κάποιος να συνδικαλίζεται.
Η εργοδοσία λοιπόν και οι πολιτικοί εκφραστές της που εφαρμόζουν συγκεκριμένες κυβερνητικές πολιτικές σε όλη την Ευρώπη, είτε μέσω των εθνικών κοινοβουλίων, είτε μέσω των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γνωρίζουν ότι δεν αρκούν όλα όσα μέχρι σήμερα έχουν ψηφιστεί, δηλαδή τα ελαστικά ωράρια, οι υπεργολαβίες, η εκ περιτροπής εργασία, κ.λ.π., είναι πολύ λίγα για να διασφαλίζονται τα κέρδη τους, χρειάζεται λέει, να σιγήσουν εντελώς τα Συνδικάτα. Πρέπει δηλαδή να πάψουμε να υπάρχουμε και εμείς και κυρίως η δράση μας.
Για αυτό στο στόχαστρο έχουν την ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας. Στην πραγματικότητα αυτό που επιχειρούν είναι να καταργήσουν στην πράξη αυτό το δικαίωμα.
Και φυσικά χωρίς το απεργιακό δικαίωμα δεν υπάρχει ουσιαστική συλλογική δράση για τους εργαζόμενους, άρα δεν μπορούν να υπάρξουν συνδικάτα.
Για αυτό πρέπει να δώσουμε τη μάχη να μην περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το επιχείρημα ότι κάποια από τα προτεινόμενα μέτρα ισχύουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι εκ του πονηρού, διότι πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει η ίδια παραγωγική διάρθρωση, δεν υπάρχουν τόσες μικρές και διάσπαρτες επιχειρήσεις, όπως στη χώρα μας.
Τι κάνει τώρα η τωρινή κυβέρνηση; Αφού έμαθε πολύ καλά και πολύ γρήγορα μάλιστα τα επικοινωνιακά παιχνίδια, προσπαθεί να παρουσιάσει ότι είναι κάτι το διαφορετικό και το προβάλει προς τα έξω ότι είναι νόμος για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, βάζοντας εντέχνως μερίδα του λαού απέναντι στους συνδικαλιστές (φωνάζουν οι συνδικαλιστές, λένε, γιατί θα χάσουν τα προνόμιά τους).
Όχι συνάδελφοι δεν πρέπει να πέσουμε σε αυτήν την παγίδα, γιατί και οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά και αυτή την ίδια τακτική ακολουθούν, τα ίδια έλεγαν και τα ίδια λένε. <<<<< Είναι λέει νομοσχέδια για την βελτίωση και επιστροφή στην κανονικότητα των όρων εργασίας, για την βελτίωση της καθημερινότητας των εργαζομένων κ.λ.π. λόγια που έχουμε ακούσει στο παρελθόν από όλους όσους κυβέρνησαν αυτή τη χώρα. Νομοσχέδια που κατέληγαν όλα μα όλα σε έναν κοινό παρανομαστή που δεν είναι άλλος από το….. ακόμη περισσότερο κέρδος για το κεφάλαιο.
Δεν έρχονται όμως για λίγο μέσα στους χώρους δουλειάς να δουν τι μακελειό επικρατεί, τι συνθήκες εργασίας υπάρχουν. Εντατικοποίηση, εκμετάλλευση, εργοδοτική τρομοκρατία, αυτή είναι η πραγματικότητα και τίποτα περισσότερο.
18 νεκροί το τελευταίο διάστημα από εργατικά ατυχήματα, αυτό είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών τους.
Άρα για πια επιστροφή μας μιλούν, για ποιο σχέδιο νόμου, για ποια κανονικότητα της βελτίωσης της καθημερινότητάς μας, μήπως εννοούν τον θάνατο. Ρωτώ…….;
Το συγκεκριμένο λοιπόν νομοσχέδιο συνάδελφοι είναι συνέχιση της αντεργατικής πολιτικής των προηγούμενων και διευκόλυνση ακόμα περισσότερο για την υλοποίηση και την εφαρμογή όλων των αντεργατικών μέτρων που έχουν ψηφιστεί μέχρι τα σήμερα.
Θα είναι η ταφόπλακα στην συλλογική δράση.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Εάν λοιπόν το νομικό πλαίσιο ήταν όπως το ονειρεύονται και το σχεδιάζουν δεν θα μπορούσαμε ως κλάδος να κινητοποιηθούμε στην περίπτωση, π.χ. της πολυεθνικής CocaCola, δε θα μπορούσαμε για τέσσερα σχεδόν χρόνια, να καλούμε το καταναλωτικό κοινό να κάνει μποϊκοτάζ στα προϊόντα της για να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο.
Και τώρα έχουμε διαμάχες με την αμερικανική πολυεθνική στα δικαστήρια για τη νομιμότητα ή όχι των κινητοποιήσεων, αλλά μπορούμε και απεργούμε και δίνουμε τη μάχη κάθε μέρα παντού.
Εάν περάσουν λοιπόν αυτά τα μέτρα που σχεδιάζουν, κάτι τέτοιο θα ήταν και θα είναι αδύνατο.
Στο κείμενο που κυκλοφόρησε το Π.Α.ΜΕ. για την Διεθνή Έκθεση, σωστά λέει ότι τα μέτρα αυτά είναι μέτρα που προωθούνται για τις πολυεθνικές και τα συμφέροντά τους.
Συνεχίζουμε να δίνουμε λοιπόν την μάχη με το μποϊκοτάζ στα προϊόντα της CocaCola για να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο και συγχρόνως αυτός ο αγώνας μας, φέρνει στο προσκήνιο και τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και των πολυεθνικών για την αλλαγή εις βάρος μας, της εργατικής νομοθεσίας ώστε να αλωνίζουν οι πολυεθνικές και οι συνεργάτες τους.
Η ενίσχυση του αντεργατικού οπλοστασίου που ήδη έχουν οι μεγαλοεργοδότες ώστε να μπορούν να << αποφασίζομεν και διατάσσομεν>>, να μπορούν δηλαδή να επιβάλουν όρους και μισθούς, μεροκάματα της πείνας, ελάχιστη έως καθόλου ασφάλιση, είναι καθαρά και μόνο για να ενισχύουν ακόμη περισσότερο την κερδοφορία τους.
Αυτή είναι η εργασιακή κανονικότητα πού θέλουν να φέρουν με τον νέο νόμο.
Να αναφέρω όμως και ένα δύο παραδείγματα που υπάρχουν σε κάποιους επιμέρους παραγράφους μέσα στο νέο νομοσχέδιο.
Π.χ. Για την αδήλωτη εργασία – τις υπερωρίες κ.λ.π. πως θα γίνεται ο έλεγχος; Λέει, με επιτόπου ελέγχους, από ποιους, από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς που δεν υπάρχουν; Άρα αυτόματα ψηφίζουμε κάτι που γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι είναι ανεφάρμοστο, φάσκουν και αντιφάσκουν δηλαδή, ξέρετε μου θυμίζει μια πινακίδα σε κάποιο μαγαζί που λέει: χασαποταβέρνα ….. το φρέσκο ψάρι.
Για το καθημερινό φαινόμενο της απλήρωτης εργασίας τι κάνει το νομοσχέδιο;, το θέτει και αυτό σε αμφισβήτηση, γιατί αντί να πάει τον εργοδότη με την αυτόφωρη διαδικασία μια και έλεγχος μπορεί να γίνει εύκολα καθώς η πληρωμή γίνεται πλέον σε όλους μέσου τραπεζικού λογαριασμού, το νομοσχέδιο, τους στέλνει να τα βρουν στα δικαστήρια.
Γιατί λοιπόν το βάζει σε αμφισβήτηση;
και άλλες τέτοιες παραμέτρους, συνάδελφοι, που θα πρέπει να προσέξουμε.
Όχι φίλες και φίλοι, τα πράγματα είναι απλά. Ο νέος προς ψήφιση νόμος έχει έναν και μοναδικό στόχο, την κατάργηση στην πράξη, του δικαιώματος στη οργάνωση, στην συλλογικότητα, στην πάλη, στην διεκδίκηση, την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία.
Γι’ αυτό το αυριανό συλλαλητήριο είναι σημαντικό και νομίζω ότι όλοι πρέπει να κάνουμε το κάτι παραπάνω και σήμερα και αύριο το πρωί.
Πρέπει να κάνουμε έστω και την τελευταία στιγμή κάθε δυνατή προσπάθεια για να έχουμε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο στους δρόμους της Θεσσαλονίκης και στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ.
Να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι το νομοσχέδιο δεν θα περάσει και πολύ σωστά το ΠΑΜΕ πρότεινε 24 Πανελλαδική Απεργία την ημέρα κατάθεσης προς ψήφιση του νομοσχεδίου.
Μέχρι τότε, καθημερινή ενημέρωση στους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια, παντού, γιατί συνάδελφοι το δίκιο δεν χαρίζετε το κατακτάς μ αγώνα, συνεχής και καθημερινός λοιπόν αγώνας για να κατακτήσουμε το δίκιο μας.
